← Κύπρος

VITALY IVANOVICH SMAGIN ν. SKENDLEBY INVESTMENTS LIMITED κ.ά, Αρ. Αγωγής: 711/11, 17/6/2016

VITALY IVANOVICH SMAGIN ν. SKENDLEBY INVESTMENTS LIMITED κ.ά, Αρ. Αγωγής: 711/11, 17/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A380 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 711/11 Μεταξύ: VITALY IVANOVICH SMAGIN Ενάγοντα - και - 1. SKENDLEBY INVESTMENTS LIMITED κ.ά. Εναγομένων Αίτηση ημερ. 22.2.2016 εκ μέρους των Εναγόμενων 1 και 4 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στα πλαίσια Ανταπαίτησης Ημερομηνία: 17 Ιουνίου, 2016. Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες-Εναγόμενες 1 και 4: κ. Α. Χαβιαράς για Χαβιαρά & Φιλίππου ΔΕΠΕ με κ. Σ. Κώστα για Στέλιο Αμερικάνο ΔΕΠΕ. Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Μεν. Κυπριανού για Μιχαλάκη Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ (κ. Α. Λύτρας για να ακούσει απόφαση). Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με Αγωγή που κατέθεσε στις 2.2.11, αξιώνει εναντίον επτά Εναγομένων αρκετές δραστικές θεραπείες. Ανάμεσα σε αυτές περιλαμβάνονται και οι ακόλουθες: «1. Αποζημιώσεις εναντίον όλων και/ή κάθε ενός από τους Εναγομένους είτε αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για απάτη και/ή συνομωσία για εξαπάτηση του Ενάγοντα. 2. Αποζημιώσεις εναντίον όλων και κάθε ενός από τους Εναγομένους είτε αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για παράνομη παρέμβαση και/ή παραβίαση και/ή κατάχρηση του συμφέροντος και/ή του μεριδίου και/ή της ουσιαστικής ιδιοκτησίας και/ή των δικαιωμάτων του Ενάγοντα στις Εναγόμενες εταιρείες 1 και/ή 2 και/ή 4 και/ή 5 και/ή στην ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελείται από το εμπορικό κέντρο με την ονομασία "Europark" που βρίσκεται στην Rublevskoye High Road στη Μόσχα, Ρωσία.» Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Απαίτησης και όλων των θεραπειών, και θα αναφερθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Από το περιεχόμενο του Δικαστικού φακέλου προκύπτει πως ο Ενάγων, στα πλαίσια Μονομερούς Αίτησης που καταχώρισε επίσης στις 2.2.11, εξασφάλισε τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «1. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται εις όλους τους εναγόμενους προσωπικά ή μέσω άλλων να ψηφίσουν και/ή προκαλέσουν ή άλλως πως επιτρέψουν ή ανεχθούν οποιεσδήποτε αποφάσεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα την καθ' οιονδήποτε τρόπο διαφοροποίηση ή επιβάρυνση των μετοχών των εναγομένων 1,2,4,5. 2. Διάταγμα εναντίον όλων των εναγομένων με το οποίο εμποδίζεται η αποξένωση ή επιβάρυνση οιασδήποτε ιδιοκτησίας και/ή δικαιώματος που ανήκει εις τις εναγόμενες 1,2,4 και 5 και που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το εμπορικό κέντρο με την ονομασία «Europark» στη Μόσχα. 3. Διάταγμα εναντίον όλων των εναγομένων που να απαγορεύει εις αυτούς την καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβάρυνση ή αποξένωση των μετοχών και/ή δικαίωμα κυριότητας ή κατοχή που έχουν οι εναγόμενοι 1-7 στην ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το εμπορικό κέντρο με την ονομασία «Europark" στη Μόσχα σε οιονδήποτε βαθμό που θα διαφοροποιήσει το δικαίωμα ή συμφέρον του αιτητή ύψους 20% ή άλλα δικαιώματα του στο άνω εμπορικό κέντρο. 4. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται εις όλους τους εναγόμενους η καθ' οιονδήποτε τρόπο παροχή διευκόλυνσης ή άλλως πως επιτρέψουν εις τους εναγόμενους 1,2, 4 και 5 στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης που θα είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση, διαγραφή, αλλαγή έδρας και/ή άλλης εταιρικής αλλαγής τους.» Αυτά, με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.5.12, ακυρώθηκαν για τους λόγους που εμφαίνονται στην Απόφαση (πρόκειται για το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της κας Χρυστάλλας Παπουή που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση). Από το περιεχόμενο της Απόφασης προκύπτει πως οι Εναγόμενοι 1 και 4 είχαν εκπροσωπηθεί στην Αίτηση έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων από τους δικηγόρους Χαβιαρά και Αμερικάνο. Από το περιεχόμενο του φακέλου φαίνεται επίσης πως οι Εναγόμενοι 1, 5 και 7 στις 29.4.11 καταχώρισαν Αίτηση για να τους χορηγηθεί άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Στις 10.5.11, το Δικαστήριο ενέκρινε την Αίτηση. Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Εναγόμενοι 1, 5 και 7 δεν είχαν καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Το ίδιο ίσχυε και για τους Εναγόμενους 4, οι οποίοι δεν είχαν καταχωρίσει ούτε σημείωμα εμφάνισης ούτε Υπεράσπιση. Ξαφνικά, στις 22.2.16 οι Εναγόμενοι 1 και 4 αποφασίζουν να καταχωρίσουν κοινό δικόγραφο, το οποίο τιτλοφορείται «Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση» (σημειώνεται εδώ ότι το σημείωμα εμφάνισης το καταχώρισαν τρεις μέρες μετά, και συγκεκριμένα στις 25.2.16). Με το δικόγραφό τους ισχυρίζονται, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «40. Η εν τω τίτλω αγωγή κινήθηκε από τον ενάγοντα σε υποστήριξη της διαιτησίας ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (London Court of International Arbitration Tribunal) στην υπόθεση με αριθμό 101721 ημερ 11/11/2014 (η «Υπόθεση Διαιτησίας »). Την Υπόθεση Διαιτησίας την άρχισε ο ενάγων εναντίον του Ashot Egiazarian (ο «ΑΕ») με την θέση ότι ο τελευταίος παρέλειψε να προστατεύσει το ιδιοκτησιακό συμφέρον του ενάγοντα στο εμπορικό κέντρο Europark στη Μόσχα που συνίστατο στο 20% του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου. 41. Στα πλαίσια της εν τω τίτλω αγωγής ο ενάγων εξασφάλισε με μονομερή αίτηση ημερ. 2/11/2011 διάταγμα με το οποίο, μεταξύ άλλων, εμποδίστηκε η αποξένωση ή επιβάρυνση οιασδήποτε ιδιοκτησίας και/ή δικαιώματος που ανήκει εις τις εναγόμενες 1,2,4 και 5 και που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το εμπορικό κέντρο με την ονομασία «Europark» στη Μόσχα και Διάταγμα εναντίον όλων των εναγομένων που να απαγορεύει εις αυτούς την καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επιβάρυνση ή αποξένωση των μετοχών και/ή δικαίωμα κυριότητας ή κατοχή που έχουν οι εναγόμενοι 1-7 στην ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το εμπορικό κέντρο με την ονομασία «Europark» στη Μόσχα σε οιονδήποτε βαθμό που θα διαφοροποιήσει το δικαίωμα ή συμφέρον του αιτητή ύψους 20% ή άλλα δικαιώματα του στο άνω εμπορικό κέντρο. Αυτό το διάταγμα ανατράπηκε στις 30/5/2012 απόφαση του δικαστηρίου. 42. Κατά συνέπεια για τη περίοδο 2/11/2011 μέχρι και 30/5/2012 οι εναγόμενες 1 και 4 εμποδίζονταν να ενεργήσουν ως ανωτέρω σε σχέση με τις μετοχές που κατείχαν στην CENTURION αφού αν το έπρατταν θα βρίσκονταν σε παράβαση του δικαστικού διατάγματος αφού έμμεσα θα επηρέαζε το «Europark». Εκ τούτου η εναγόμενη 1 και η εναγόμενη 4 έχουν υποστεί ζημίες τις οποίες ανταπαιτούν. 43. Σε σχέση με τα γεγονότα που αποτέλεσαν το υπόβαθρο της Υπόθεσης Διαιτησίας (σε υποβοήθηση της οποίας κινήθηκε η εν τω τίτλω αγωγή) ο Ενάγων προέβη, την 19/8/10 και σε καταγγελία κατά του Ashot Yegiazarian στο γραφείο του Γενικού Κατήγορου στη Μόσχα καταλογίζοντας του ποινικά κολάσιμες συμπεριφορές σε σχέση ή με στόχο το Europark. Συνεπεία της πιο πάνω καταγγελίας καταχωρήθηκε στη Ρωσία, την 6/11/10 η ποινική υπόθεση με αριθμό 201/355137-10 εναντίον του Ashot Yegiazarian την δε 12/11/10 ο ενάγων αναγνωρίσθηκε ως πολιτικός ενάγοντας (civil claimant) στην εν λόγω ποινική υπόθεση. 44. Συνεπεία της ποινικής αυτής υπόθεσης, μεταξύ άλλων, δεσμεύτηκαν στις 26/11/10 το 100% του Europark, την 16/12/10 τρία τεμάχια γης στο Rublevskoye Highway και στις 21/1/11 χρήματα και μετοχές, περιλαμβανομένων των μετοχών της αιτήτριας στην Centurion. Με άλλα λόγια ο ενάγων δέσμευσε με ενέργειες του τόσο το 100% της περιουσίας της αιτήτριας που είναι οι μετοχές που κατέχει στην Centurion όσο και το 100% του Europark που είναι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της Centurion. Προκάλεσε δηλαδή αφενός τη δέσμευση της περιουσίας της εναγόμενης 1 για απαιτήσεις του κατά του Ashot Yegiazarian και αφετέρου προκάλεσε τη δέσμευση ολόκληρου του Europark ενώ η απαίτηση του παραδεκτά περιορίζεται στο 20%. Αυτή η υπερβάλλουσα δέσμευση εξακολουθεί να υφίσταται και σήμερα χωρίς ο ενάγων να λαμβάνει οποιαδήποτε μέτρα για άρση της ή «εναλλακτικά, εκτέλεσης της υπέρ του διαιτητικής απόφασης στη Ρωσία παρά το ότι στη διαδικασία διαιτησίας στο Λονδίνο είχε δηλώσει ότι τα ρωσικά διατάγματα στόχευαν να εξασφαλίσουν περιουσία για εκτέλεση της τυχόν διαιτητικής απόφασης. Η υπερβάλλουσα δέσμευση της εναγομένης 1 για υποχρεώσεις του Ashot Yegiazarian προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στην εναγόμενη 1 ζημίες τις οποίες ανταπαιτεί. 45. Για μια απαίτηση στην Υπόθεση Διαιτησίας σε βάρος του Ashot Yegiazarian που αφορούσε το 20% του ιδιοκτησιακού συμφέροντος του Europark (που μεταφράστηκε στην διαιτητική απόφαση σε περίπου Δολλ. ΗΠΑ 72,000,000) δεσμεύτηκαν με το διάταγμα στην εν τω τίτλω αγωγή για τη περίοδο 2/11/2011 μέχρι και 30/5/2012 και με τα διατάγματα στη Ρωσία μέχρι και σήμερα το 100% του Europark που με απλά μαθηματικά σημαίνει ότι δεσμεύτηκε και παραμένει δεσμευμένη αξία της τάξης των Δολλ. ΗΠΑ 360,000,000. Αυτή η δέσμευση στέρησε την εναγόμενη 1 την δυνατότητα υποθήκευσης του 80% του συμφέροντος της Europark, τη πώληση ή τη δέσμευση των μετοχών της στην Centurion, με σκοπό την χρηματοδότηση, την πλήρη εκμετάλλευση της περιουσίας της, την ανακαίνιση και επέκταση του Europark με αποτέλεσμα την μείωση του κύκλου εργασιών του. Τούτο έχει επιφέρει τεράστια μείωση στα εισοδήματα και στην αξία της περιουσίας της εναγόμενης 1 που επιδεινώθηκε συνεπεία της συναλλαγματικής μείωσης στο ρούβλι. Η ζημία αυτή εκτιμάται να υπερβαίνει το Δολλ ΗΠΑ 100,000,000 και η εναγόμενη 1 την ανταπαιτεί.» Κατ΄ επέκταση ανταπαιτούν: «i. Δολλ ΗΠΑ 120,000,000 ως αποζημιώσεις για ζημιές που έχει υποστεί συνεπεία της αδικαιολόγητης έκδοσης του προσωρινού διατάγματος με τη μονομερή αίτηση ημερ. 2/11/2011 στην εν τω τίτλω αγωγή και/ή ii. Δολλ ΗΠΑ 100,000,000 ως αποζημιώσεις για ζημιές που έχει υποστεί η εναγόμενη 1 συνεπεία της αδικαιολόγητης έκδοσης των διαταγμάτων ημερ 26/11/10 και 21/1/11 στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 201/355137-10 εναντίον του Ashot Yegiazarian» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Την ίδια μέρα (22.2.16), καταχώρισαν και την υπό εκδίκαση μονομερή Αίτηση, με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «1. Διάταγμα του δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει τον ενάγοντα είτε προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπων και/ή υπηρετών από το να εξουσιοδοτήσει και/ή να προκαλέσει και/ή να πραγματοποιήσει και/ή να επιτρέψει οποιεσδήποτε πράξεις και/ή ενέργειες που θα έχουν ως άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα την καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταβίβαση και/ή διάθεση και/ή εκχώρηση και/ή ενεχυρίαση και/ή επιβάρυνση του ποσού των Δολ ΗΠΑ 79,815,055 Λίρες στερλίνες 2,776,473 πλέον Ρωσικά ρούβλια 2,958,750 ήτα ισόποσα τους σε ευρώ και/ή οιουδήποτε άλλου ποσού το οποίο τυχόν θα καταβληθεί στον ενάγοντα δυνάμει της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου (London Court of International Arbitration Tribunal) στην υπόθεση με αριθμό 101721. ημερ 111/11/2014 (η «Διαιτητική Απόφαση») σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό τηρείται επ' ονόματι του ενάγοντα μέχρι την τελική απόφαση του δικαστηρίου στην ανταπαίτηση της αιτήτριας στην παρούσα αγωγή ή νεοτέρας διαταγής του δικαστηρίου. 2. Διάταγμα του δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει ν ενάγοντα είτε προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπων και/ή υπηρετών από το να εξουσιοδοτήσει και/ή να προκαλέσει και/ή να πραγματοποιήσει και/ή να επιτρέψει την είσπραξη της Διαιτητικής Απόφασης σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό τηρείται επ' ονόματι του ενάγοντα παρά μόνον αν αυτός βρίσκεται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι την τελική απόφαση του δικαστηρίου στην ανταπαίτηση της αιτήτριας στην παρούσα αγωγή ή νεοτέρας διαταγής του δικαστηρίου. 3. Διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον ενάγοντα όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος αποκαλύψει με ένορκη δήλωση που θα καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο του δικαστηρίου ,με αντίγραφο στους δικηγόρους της αιτήτριας, τα περιουσιακά του στοιχεία στην Κύπρο, είτε αυτά είναι ιδιοκτησία και/ή στο όνομα του είτε τηρούνται από κοινού με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο δίνοντας λεπτομέρειες για την αξία, τοποθεσία και/ή οιαδήποτε άλλα στοιχεία σχετικά με τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία. 4. Διαταγή του δικαστηρίου για επίδοση του διατάγματος που θα εκδοθεί ως το υπ' αρ. 1 και 2 ανωτέρω και της παρούσης αίτησης στους δικηγόρους Ιωαννίδης ,Δημητρίου ΔΕΠΕ που εκπροσωπούν τον ενάγοντα. 5. Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω διαταγή που το δικαστήριο θα κρίνει δίκαιη και εύλογη. 6. Έξοδα και ΦΠΑ.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Η Νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η αίτηση αυτή βασίζεται στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στα άρθρα 3, 4, 5, 6, 9, 73 - 76, 91 Α, 91Β και 91Γ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 ΘΘ1-13, Δ.43, ΘΘ 1-3, στον περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο, Κεφ. 62, άρθρα 2, 3, 4 και 5,σον Νόμο αρ. 101/1987 ,άρθρα 2,3,9 και 35 στη πρακτική και στη σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου.» Ως ελέχθη, αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Χρυστάλλας Παπουή, η οποία δηλώνει δικηγόρος η οποία συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ, οι οποίοι είναι οι δικηγόροι της Αιτήτριας (δηλαδή της Εναγόμενης 1). Δηλώνει επίσης δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της υπό εκδίκαση Αίτησης. Στο περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης θα αναφερθώ στη συνέχεια. Το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφασή του ημερ. 26.2.16 έδωσε οδηγίες όπως η Μονομερής Αίτησης επιδοθεί. Πράγματι επεδόθη, και ο Ενάγων στις 31.3.16 καταχώρισε Ένσταση, η οποία βασίζεται σε 15 λόγους, τους οποίους παραθέτω αυτολεξεί: «1. Η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει επαρκώς την πηγή της γνώσης της. 2. Η ανταπαίτηση που καταχωρήθηκε από τις εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες (στο εξής 'οι αιτήτριες') στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας αφού σε αυτήν δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα. 3. Τα αιτητικά υπό στοιχεία 1 και 2 της αίτησης είναι άγνωστα στο δίκαιο μας και/ή αδύνατο να εφαρμοσθούν αφού: α) ουσιαστικά ζητείται να απαγορευθεί στον καθ' ου η αίτηση να πράξει κάτι που είναι εκτός του ελέγχου του, δηλαδή να δεχθεί χρήματα που ενδεχομένως να του καταβάλει ο Ashot Egiazaryan και κάποια εταιρεία Kalken Holdings Limited εναντίων των οποίων έχει εκδοθεί η αναφερόμενη στην αίτηση διαιτητική απόφαση του διεθνούς διαιτητικού δικαστηρίου του Λονδίνου (στο εξής 'το LCIA' και 'η Απόφαση του LCIA'). β) ουσιαστικά ζητείται η δέσμευση χρημάτων που δεν είναι αυτή τη στιγμή στην κατοχή ή έλεγχο του καθ' ου η αίτηση και τα οποία ενδεχομένως να μην λάβει ποτέ 4. Εάν οι αιτήτριες θεωρούν ότι έχουν υποστεί ζημιά από συγκεκριμένα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν εναντίον τους τότε η διαδικασία που όφειλε να ακολουθήσουν είναι διαφορετική από αυτήν που ακολούθησαν καταχωρώντας την υπό κρίση αίτηση. 5. Οι αιτήτριες δεν έχουν με κανένα τρόπο συγκεκριμενοποιήσει ούτε στην ανταπαίτηση που καταχώρησαν αλλά ιδίως ούτε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση την ζημιά που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί. Απλά αναφέρουν στην ανταπαίτηση με αόριστο τρόπο διάφορα νούμερα. Ούτε διακρίνουν ποια από τις δύο αιτήτριες έχει υποστεί ζημιά. Η πραγματικότητα είναι ότι ουδεμία ζημιά έχουν υποστεί οι αιτήτριες από την έκδοση των διαταγμάτων για τα οποία παραπονούνται ή από την ύπαρξη των αναφερόμενων δικαστικών διαδικασιών στην Κύπρο και στο εξωτερικό. 6. Οι αιτήτριες δεν εξηγούν με την απαραίτητη σαφήνεια πώς τους αφορούν οι άλλες δικαστικές διαδικασίες στις οποίες αναφέρονται και στις οποίες δεν είναι μέρη. 7. Όλες οι δικαστικές διαδικασίες που καταχωρήθηκαν από τον καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ήσαν απόλυτα δικαιολογημένα. Οι όποιες αιτήσεις που καταχωρήθηκαν από τον καθ' ου η αίτηση που απορρίφθηκαν ήταν για νομοτεχνικούς λόγους που απορρίφθηκαν. Η ουσία παραμένει ότι ο αναφερόμενος στην αίτηση Ashot Egiazaryan καταδολίευσε τον καθ' ου η αίτηση και του αποστέρησε το ιδιοκτησιακό του συμφέρον στο εμπορικό κέντρο Europark της Μόσχας. Την ουσία αυτή οι αιτήτριες δεν την αντιμετωπίζουν ούτε στην ανταπαίτηση που καταχώρησαν αλλ' ούτε και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση. Σε καμία δε περίπτωση οποιοδήποτε δικαστήριο έκρινε ότι το παράπονο του καθ' ου η αίτηση είναι ανυπόστατο. Η δε πλήρως αιτιολογημένη Απόφαση του LCIA επιβεβαιώνει ότι ο καθ' ου η αίτηση ήταν το θύμα απάτης. Παρομοίως η ποινική διαδικασία εναντίον του Ashot Egiazaryan ενώπιον του Ρωσικού δικαστηρίου αυτό επιβεβαιώνει όπως και οι αποφάσεις δικαστηρίων αδιαμφισβητήτου κύρους στις Η.Π.Α. 8. Οι αιτήτριες έχουν επιδείξει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Δεν ενυπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος και/ή τυγχάνει εφαρμογής η αρχή της επιείκειας που σχετίζεται με την καθυστέρηση (laches). 9. Η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης δεν συνάδει με την ανταπαίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και/ή περιέχει ισχυρισμούς γεγονότων που δεν καλύπτονται από την εν λόγω ανταπαίτηση και/ή κάνει αναφορά σε δικαστικές διαδικασίες που δεν αναφέρονται στην ανταπαίτηση. 10. Τόσο η ανταπαίτηση όσο και η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση περιέχουν σοβαρά λάθη: α) λανθασμένα αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε προς υποβοήθηση της διαδικασίας στο LCIA. Όπως προκύπτει από μιαν απλή ανάγνωση του τίτλου της αγωγής και των δικογράφων που βρίσκονται στον φάκελο της υπόθεσης αυτή είναι μια αυτόνομη αγωγή. β) υπάρχει λανθασμένη περιγραφή στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης αναφορικά με τη διαδικασία στη Ρωσία και τις πιθανές συνέπειες της. γ) λανθασμένα αναφέρεται ότι το παράπονο του καθ' ου η αίτηση είναι ότι ο Ashot Egiazaryan δεν διασφάλισε το μετοχικό του μερίδιο στο Europark. Το παράπονο του καθ' ου η αίτηση είναι ότι ο Ashot Egiazaryan τον καταδολίευσε και του αποστέρησε το ιδιοκτησιακό του συμφέρον στο Europark. Αυτό είναι καταφανές από ανάγνωση της Έκθεσης Απαιτήσεως αλλά και από την ίδια την απόφαση του LCIA. δ) λανθασμένα αναφέρεται στην παράγραφο 9(
  2. ii)ότι η αίτηση 1117/14 αφορά αίτηση για την αναγνώριση της Απόφασης του LCIA. Η εν λόγω αίτηση αφορά αίτηση για την έκδοση διαταγμάτων δέσμευσης περιουσίας προς υποβοήθηση της διαδικασίας ενώπιον του LCIA. ε) λανθασμένα αναφέρεται στην παράγραφο 13 ότι αυτό που διεκδικεί ο καθ' ου η αίτηση είναι το 20% της μετοχικής του συμμετοχής στο Europark. Αυτό που διεκδικεί ο καθ' ου η αίτηση είναι το 50% της μετοχικής του συμμετοχής στο Europark 11. Το σεβαστό δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού στρέφονται εναντίον κάτοικου Ρωσίας και αφορούν χρήματα που ενδεχομένως να λάβει ο καθ' ου η αίτηση συνεπεία απόφασης που εκδόθηκε από διαιτητικό δικαστήριο του Λονδίνου. Οι ίδιες οι αιτήτριες στην παράγραφο 2(ε) και (στ) της ανταπαίτησης που καταχώρησαν ισχυρίζονται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. 12. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι αχρείαστα και/ή παράλογα αφού για την έκδοση των διαταγμάτων από τα κυπριακά δικαστήρια για τα οποία παραπονούνται οι αιτήτριες ο καθ' ου η αίτηση έχει καταθέσει τραπεζικές εγγυήσεις. 13. Οι αιτήτριες καταχώρησαν την ανταπαίτηση τους και την υπό εξέταση αίτηση χωρίς πρώτα να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. 14. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω είναι ορθό να απορριφθεί και το αίτημα αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων που ζητείται με την παράγραφο 3 της αίτησης. Εν πάση περιπτώσει δεν έχει επεξηγηθεί γιατί ζητείται αυτό το διάταγμα. 15. Ουδεμία εξήγηση δίνεται γιατί επιζητείται ουσιαστικά η υποκατάσταση επίδοση τυχών διατάγματος που θα εκδοθεί προς τους δικηγόρους (κατ' ακρίβεια τους πρώην δικηγόρους) του καθ' ου η αίτηση.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Παριάνας Δημητρίου, η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Ενάγοντα να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση εκ μέρους του. Στο περιεχόμενο αυτής της ένορκης δήλωσης θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους και τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Αναφέρω βεβαίως ότι η αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών επεκτάθηκε και σε άλλα, μη ουσιώδη θέματα, αφού έκαναν αναφορά και σε καταχρηστική συμπεριφορά του Ενάγοντα. Το κατά πόσο ένας διάδικος προωθεί δύο διαδικασίες για τον ίδιο σκοπό, ως οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι πράττει εδώ ο Ενάγων, είναι θέμα που δεν θα εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Δεν αξιώνεται εδώ αναστολή δικαστικής διαδικασίας. Τα επίδικα θέματα είναι κατά πόσο θα πρέπει να χορηγηθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια της Ανταπαίτησης με την οποία αξιώνονται αποζημιώσεις. Περαιτέρω, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, έκαναν αναφορά και σε άλλα διατάγματα για τα οποία όμως ουδεμία αναφορά γίνεται στην Ανταπαίτηση. Η Ανταπαίτηση, με όλο τον σεβασμό προς τους συντάκτες αυτής, θεωρώ πως δεν έχει συνταχθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν είναι δε λίγες οι φορές που τα θέματα περιπλέκονται λόγω κακής σύνταξης δικογράφων (δες Απόφαση Πλειοψηφίας στην υπόθεση Βασιλική Αντωνάκη Αγρότου κ.ά. ν. Ιωάννας Αντωνάκη Αγρότου, Πολ. Έφεση Αρ. 288/10, Απόφαση ημερ. 31.5.16, σελ. 19). Η Ανταπαίτηση δεν περιορίζεται σε κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές που έχουν προκληθεί συνεπεία της έκδοσης, στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής, των προσωρινών διαταγμάτων που ακυρώθηκαν για τους λόγους που εμφαίνονται στην Απόφαση ημερ. 30.5.12. Σε αυτήν γίνεται αναφορά σε «υπερβάλλουσα δέσμευση» και μάλιστα «συνεχιζόμενη» η οποία οφείλεται, σύμφωνα πάντα με τους Αιτητές, στο γεγονός ότι ο Ενάγων είχε εξασφαλίσει και άλλα διατάγματα στη Ρωσία. Μελετώντας την Ανταπαίτηση δυσκολεύομαι να αντιληφθώ τι είναι αυτό που προκάλεσε τις κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές. Η αδικαιολόγητη έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής ή η «υπερβάλλουσα δέσμευση»; Ενώ στην παράγραφο 45 της Ανταπαίτησης αξιώνεται ένα ποσό $100.000.000 δολ. Αμερικής λόγω της «υπερβάλλουσας δέσμευσης» η οποία υφίσταται και λόγω της έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων στην παρούσα Αγωγή, στο τέλος αξιώνονται αποζημιώσεις για κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές (συγκεκριμένο ποσό) συνεπεία της αδικαιολόγητης έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων, και για κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές (άλλο ποσό) συνεπεία της αδικαιολόγητης έκδοσης των διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί στη Ρωσία. Με άλλα λόγια, δεν αξιώνεται ένα ποσό ως αποζημιώσεις για την «υπερβάλλουσα και συνεχιζόμενη δέσμευση», για την οποία γίνεται αναφορά στο σώμα της Ανταπαίτησης. Σε σχέση με τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθείται στις περιπτώσεις όπου αξιώνονται αποζημιώσεις συνεπεία ακύρωσης διαταγμάτων, θα παραπέμψω στην υπόθεση Greenock Navig. Co. Ltd v. Tradax Ocean Trans. S.A.

(1999)1(B) Α.Α.Δ. 852, όπου στη σελίδα 861 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Προτού προχωρήσουμε στην εξέταση των λόγων της έφεσης και της αντέφεσης θεωρούμε σκόπιμο να ασχοληθούμε με το ακόλουθο νομικό σημείο που εγείρεται στην εισαγωγή του περιγράμματος αγόρευσης της εφεσίβλητης. Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης εισηγείται ότι, εφόσον η εφεσείουσα διεκδικούσε αποζημιώσεις στηριζόμενη στο άρθρο 32
(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου, έπρεπε να απευθυν­θεί στο Δικαστήριο με αίτηση και όχι με αγωγή. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το άρθρο 32
(3)δεν αποκλείει τη διεκδίκηση αποζημιώσεων με αγωγή. Ο εναγόμενος έχει την ευχέρεια να διεκδικήσει εύλογη αποζημίωση είτε με αίτηση στην αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το εναντίον του απαγορευτικό διάταγμα, οπό­τε και πρέπει να απευθυνθεί στο δικαστήριο της αγωγής με αίτηση, είτε να εγείρει ανεξάρτητη αγωγή, "για αποζημιώσεις σε σχέση με οτιδήποτε έγινε συνεπεία του διατάγματος". Μόνο στην περίπτωση που επιδικάστηκαν και πληρώθηκαν αποζημιώσεις ύστερα από αί­τηση στην αγωγή όπου εκδόθηκε το διάταγμα δημιουργείται κώλυ­μα για την έγερση αγωγής πάνω στην ίδια βάση. Τούτο προκύπτει σαφώς από την όλη διατύπωση του άρθρου 32
(3).» Ορθά ο κ. Χαβιαράς ανέφερε, γνωρίζοντας προφανώς τα πιο πάνω, αφού στην πιο πάνω υπόθεση ήταν συνήγορος της Εφεσείουσας, ότι οι Αιτητές είχαν δικαίωμα να επιλέξουν είτε να καταχωρίσουν Αίτηση είτε ανεξάρτητη Αγωγή. Βεβαίως δεν καταχώρισαν ανεξάρτητη Αγωγή αλλά Ανταπαίτηση στα πλαίσια της Αγωγής στην οποία είχαν εκδοθεί τα διατάγματα που ακυρώθηκαν. Θα συμφωνήσω μαζί του ότι εδώ οι Αιτητές δεν κωλύονται να προβάλουν τις αξιώσεις τους με Ανταπαίτηση. Εάν ο Ενάγων θεωρεί ότι η αξίωση που προβάλλεται με την Ανταπαίτηση θα πρέπει να μην εκδικαστεί στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής, μπορεί να τροχοδρομήσει τη σχετική διαδικασία που προβλέπεται από τη Δ.21 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σημειώνω πως με τα όσα ανέφερε ο κ. Χαβιαράς, ουσιαστικά δέχεται πως η Ανταπαίτηση είναι "για αποζημιώσεις σε σχέση με οτιδήποτε έγινε συνεπεία του διατάγματος". Όμως, ως ελέχθη, στην Ανταπαίτηση γίνεται αναφορά και σε αδικαιολόγητη έκδοση διαταγμάτων ημερ. 26.11.10 και 21.1.11 στη Ρωσία «στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 201/355137-10 εναντίον του Ashot Yegiazarian». Μάλιστα για αυτήν τη συγκεκριμένη αδικαιολόγητη έκδοση, αξιώνονται αποζημιώσεις Δολλ. ΗΠΑ 100.000,000. Αν κάποιος μελετήσει προσεκτικά το δικόγραφο που καταχωρίστηκε στις 22.2.16, θα διαπιστώσει πως ουδεμία αναφορά γίνεται σε συγκεκριμένη ζημιά που έχει υποστεί ή προκληθεί στην Εναγόμενη 4. Μάλιστα στην Ανταπαίτηση ρητά αναφέρεται πως τις ζημιές έχει υποστεί η Εναγόμενη 1 και αυτή ουσιαστικά είναι που τις διεκδικεί. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Zhigachov κ.ά (Αρ. 1)
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 133: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής.» Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση της Εναγόμενης 4 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Έχοντας κατά νου τα όσα ανέφερα πιο πάνω γύρω από το περιεχόμενο της Ανταπαίτησης της Εναγόμενης 1, θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να λεχθεί πως μονομερής αίτηση ημερ. 2.11.11, ως η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται, δεν υπάρχει. Τα διατάγματα εξεδόθηκαν στα πλαίσια Αίτησης ημερ. 2.2.
  1. Οι αποζημιώσεις όμως σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα, αξιώνονται για την περίοδο 2.11.11-30.5.12 και όχι για την περίοδο 2.2.11-30.5.
  2. Ως ελέχθη, η Εναγόμενη 1 αξιώνει αποζημιώσεις για ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί και συνεπεία της αδικαιολόγητης έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής. Στην Greenock Navig. Co. Ltd v. Tradax Ocean Trans. S.A. (πιο πάνω), λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 862: «Η εφεσείουσα απέτυχε να αποδείξει ότι, στις 4 ή 5/5/1985, γνώριζε την ύπαρξη του διατάγματος και, κατά συνέπεια, απέτυχε να αποδείξει αιτιώ­δη συνάφεια, σχέση δηλαδή αιτίου και αιτιατού, μεταξύ της ύπαρ­ξης του διατάγματος στις 4/5/1985 και της απόσυρσης του πλοίου από την αγορά την ίδια ή την επόμενη μέρα. Ορθά ο πρωτόδικος Δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εφεσείουσα δεν απέδει­ξε αγώγιμο δικαίωμα υπό την έννοια ότι απέτυχε να συνδέσει, ως αίτιο και αιτιατό, την ύπαρξη του διατάγματος με την απόσυρση του πλοίου από την αγορά.» Έχω ήδη αναφερθεί στα προβλήματα που παρουσιάζει η σύνταξη της Ανταπαίτησης. Η Εναγόμενη 1 με την Ανταπαίτηση της αναφέρει γενικά και αόριστα ότι «Η υπερβάλλουσα δέσμευση της εναγομένης 1 για υποχρεώσεις του Ashot Yegiazarian προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στην εναγόμενη 1 ζημίες τις οποίες ανταπαιτεί.». Με άλλα λόγια δεν αναφέρει, ως όφειλε, πως έχουν προκληθεί αυτές οι ζημιές. Τα όσα επίσης γενικά αναφέρει στην παράγραφο 42 της Ανταπαίτησης, δεν αρκούν αφού ουδείς γνωρίζει τι ήταν αυτό που προκάλεσε τις κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές ύψους δολλ. ΗΠΑ 120.000.
  3. Κατ΄ επέκταση, η Εναγόμενη 1 δεν συνδέει με συγκεκριμένη αναφορά τις κατ΄ ισχυρισμόν ζημιές με την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Αναφέρω τα πιο πάνω γνωρίζοντας πως στο στάδιο αυτό δεν καλείται η Εναγόμενη 1 να αποδείξει τις ζημιές της. Οφείλει όμως στο δικόγραφό της να παραθέσει εκείνα τα γεγονότα από τα οποία να αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ενάγοντα. Με κάποια δυσκολία θα δεχθώ, όπως συνέβηκε και με το Πρωτόδικο Δικαστήριο στην υπόθεση Πουργουρίδη κ.ά ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, ότι αποκαλύπτεται τέτοιο δικαίωμα και κατ΄ επέκταση ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη μιας συζητήσιμης υπόθεσης. Ως εκ τούτου ικανοποιείται η γνωστή πρώτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Προχωρώ με το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την Αίτηση, δηλαδή την ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Χρυστάλλας Παπουή. Διαπιστώνω πως ουδεμία αναφορά γίνεται στο κατ΄ ισχυρισμόν αγώγιμο δικαίωμα της Εναγόμενης
  2. Η κα Παπουή αρκείται σε μια γενική αναφορά ότι η υπόθεση της Αιτήτριας όπως διατυπώνεται στην Ανταπαίτησή της έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Γιατί συμβαίνει αυτό, ουδείς γνωρίζει. Προς τούτο παραπέμπω στην παράγραφο 17 της ένορκης της δήλωσης: «
  3. Η υπόθεση της αιτήτριας όπως διατυπώνεται στην ανταπαίτηση της έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός η ύπαρξη και στην συνέχεια ακύρωση των πιο πάνω κυπριακών διαταγμάτων και είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός η ύπαρξη και η μέχρι σήμερα συνέχιση των πιο πάνω ρωσικών διαταγμάτων κύριο χαρακτηριστικό των οποίων είναι η δέσμευση πολλαπλάσιας περιουσίας από την διεκδικούμενη και επίσης η ανυπαρξία οποιουδήποτε διαβήματος του ενάγοντος στην Ρωσία μετά την εξασφάλιση των ρωσικών διαταγμάτων.» Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
  4. Η Αίτηση όμως θα πρέπει να απορριφθεί και για άλλο λόγο. Αξιώνονται προσωρινά διατάγματα σε σχέση με χρήματα τα οποία ο Ενάγων δεν κατέχει αλλά ως οι Αιτητές αναφέρουν, «τυχόν θα καταβληθούν στον Ενάγοντα». Με άλλα λόγια, ζητούν από το Δικαστήριο διατάγματα με τα οποία να διατάσσεται ο Ενάγων να μην αποξενώσει χρήματα, τα οποία ενδεχομένως ουδέποτε να του καταβληθούν και ουδέποτε να περιέλθουν στην κατοχή του. Ως γνωστό, τα Δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ματαίω. Ο σχετικός λόγος Ένστασης είναι βάσιμος. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για λόγο που αφορά στην καθυστέρηση (λόγος Ένστασης με αριθμό 8). Προσεγγίζω το θέμα της καθυστέρησης βάσει των γενικών νομολογιακών αρχών που πηγάζουν από το κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας. Άλλωστε το θέμα του επείγοντος για να εξεταστεί η Αίτηση μονομερώς, έχει ήδη αποφασιστεί. Οι θεραπείες που αξιώνονται με την υπό εκδίκαση Αίτηση ουσιαστικά έχουν να κάνουν με την κατ' ισχυρισμό πρόκληση ζημιών που έλαβαν χώρα καθ΄ ον χρόνο ίσχυαν προσωρινά διατάγματα που είχαν εκδοθεί στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής. Αυτά ως ελέχθη, ακυρώθηκαν στις 30.5.
  5. Με άλλα λόγια, για μια περίοδο τεσσάρων περίπου ετών, οι Αιτητές ουδέν ενδιαφέρον επέδειξαν για να διεκδικήσουν τα όποια δικαιώματά τους σε σχέση με τα διατάγματα που ακυρώθηκαν. Το έπραξαν μόλις στις 22.2.16 όταν καταχώρισαν το δικόγραφό τους. Αυτήν την περίοδο απραξίας, ουδόλως την δικαιολογούν. Αυτή όμως η αδικαιολόγητη και μακρά καθυστέρηση στην καταχώριση της ανταπαίτησης (και κατ' επέκταση της Αίτησης) δεν μπορεί να δώσει τις ενδιάμεσες θεραπείες που αυτοί ζητούν. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαφέρουν από τα γεγονότα της υπόθεσης Πλακίδη ν. Nomisko Developers Ltd,
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ.
  1. Στην εν λόγω υπόθεση η εφεσείουσα θεωρούσε κάποιες συναλλαγές σε σχέση με ακίνητα που έλαβαν χώρα το 2003, παράνομες. Ενώ αυτές ήρθαν σε κάποιο μη καθυστερημένο στάδιο σε γνώση της, δεν καταχώρισε αγωγή. Το 2006 ακολούθησε άλλη παράνομη μεταβίβαση και μόλις η εφεσείουσα πληροφορήθηκε αυτή, καταχώρισε αγωγή και αίτηση χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση. Κρίθηκε ότι αυτή η καθυστέρηση δεν της επέτρεπε να εξασφαλίσει προσωρινή θεραπεία σε σχέση με τις συναλλαγές που έγιναν το 2003 αλλά της επέτρεπε σε σχέση με τη συναλλαγή του
  2. Εδώ έχουμε συνεχή απραξία από την ημερομηνία ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων. Με άλλα λόγια ενώ η Εναγόμενη 1 θεωρούσε ότι είχε υποστεί ζημιές αρκετών εκατομμυρίων δολαρίων, τουλάχιστο από το 2012, εντούτοις κανένα ενδιαφέρον επέδειξε για να προωθήσει την Απαίτηση της για διεκδίκηση αποζημιώσεων. Το έπραξε μόλις στις 22.2.16, ημερομηνία κατά την οποία καταχώρισε και την Υπεράσπισή της. Η υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788, η οποία βεβαίως κρίθηκε με βάση τα δικά της γεγονότα, αφορούσε σε παραβίαση εμπορικών σημάτων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας αποφάσισε, λόγω καθυστέρησης στην έναρξη της διαδικασίας, να μην χορηγήσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα παρόλο που βρήκε ότι συνέτρεχαν οι τρεις γνωστές προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το Εφετείο σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 798: «Η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έναρξη διαδικασίας, μετά την διαπίστωση της παραβίασης, προσφέρει επαρκή δικαιολογία για την πορεία που έχει υιοθετήσει το πρωτόδικο δικαστήριο να μη χορηγήσει το αιτηθέν διάταγμα στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο.» Εν κατακλείδι, βρίσκω ότι η δεύτερη και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, δεν έχουν ικανοποιηθεί. Βρίσκω επίσης ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τους άλλους λόγους για τους οποίους έκανα αναφορά πιο πάνω. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1 και 4, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.