← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. PRIME INSURANCE COMPANY LTD, Αρ. Αγωγής 441/2009, 7/6/2016

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. PRIME INSURANCE COMPANY LTD, Αρ. Αγωγής 441/2009, 7/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A347 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 441/2009 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εvάγοντος -και- INTERLIFE INSURANCE COMPANY LTD Εvαγoμένης και ωσ τροποποιηθηκε δυναμει διαταγματοσ δικαστηριου ημερ.13/12/2011 ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εvάγοντος -και- PRIME INSURANCE COMPANY LTD Εvαγoμένης Ημερομηνία: 7.6.2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Ε. Αρότη με κ. Σπ. Αρότη, για Σπύρος Αρότης - Έλενα Αρότη & Συνεργάτες Για τον Εναγόμενο: κ. Χρ. Χρυσάνθου με κα Λ. Λιασίδη, για Λ. Παπαφιλίππου & Σία. ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα τροχαίο δυστύχημα που συνέβηκε στις 13.2.2007 στη Λεωφ. Κυριάκου Μάτση στον Άγιο Δομέτιο της Επαρχίας Λευκωσίας με εμπλεκόμενο το όχημα ΕΖΝ039 αποτέλεσε το έναυσμα για την καταχώρηση τριών ξεχωριστών αγωγών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με διαφορετικούς διάδικους στην καθεμία. Στις 30.1.2012 υπήρξε αίτηση συνένωσης των εν λόγω τριών αγωγών, η οποία, ωστόσο, απερρίφθη με αιτιολογημένη απόφαση, ημερ. 17.4.2013 του Δικαστηρίου το οποίο επιλήφθηκε της αίτησης στην αγωγή 2616/

  1. Για χάριν αποκόμισης της πλήρους εικόνας που διαμορφώθηκε με την καταχώριση των εν λόγω τριών αγωγών (αγωγή 2616/08, αγωγή 42/09 και η παρούσα), παραθέτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση ημερ. 17.4.2013 όπου περιγράφονται τα διάδικα μέρη, οι κυριότεροι ισχυρισμοί γεγονότων και οι αξιώσεις τους στις εν λόγω αγωγές. Σχετικό το εξής απόσπασμα꞉ «Στις 13.2.07 επεσυνέβηκε τροχαίο ατύχημα στη Λεωφ. Κυριάκου Μάτση στον ΄Αγιο Δομέτιο της Επαρχίας Λευκωσίας. Εμπλεκόμενο ήταν το όχημα το ΕΖΝ039 μάρκας Honda Integra για το οποίο υπάρχει αμφισβήτηση ποιος το οδηγούσε, το οποίο ανήκει στον Κυριάκο Κουκουλλή και το οποίο αφού πλαγιολίσθησε ανέβηκε στο πεζοδρόμιο, κτύπησε αρχικά σε πινακίδα τροχαίας ιδιοκτησίας του Δήμου Αγίου Δομετίου και ακολούθως κτύπησε βίαια στο φορτηγό όχημα με αριθμό ΗΜΡ 624, μάρκας Scama, ιδιοκτησίας της εταιρείας Νέμεσις Μεταφορές Λτδ. Το δυστύχημα επεσυνέβη λίγο πριν την οδό Βασιλίσσης Φρειδερίκης προς τον κυκλοφοριακό κόμβο Κολοκασίδη. Εντός του οχήματος ΕΖΜ 039 βρίσκονταν ο Κυριάκος Κουκκουλής ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΖΜ 039, ο Πέτρος Πέτρου ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Κ. Κουκουλή και Γ. Γεωργίου ήταν ο οδηγός του οχήματος, κατά τον επίδικο χρόνο που επεσυνέβη το δυστύχημα και ο Γεώργιος Γεωργίου. Το όχημα ήταν ασφαλισμένο από τον Κυριάκο Κουκκουλή [με την εταιρεία Ιnterlife Insurance Co Ltd][1]. Σε σχέση με το εν λόγω δυστύχημα καταχωρήθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τρεις αγωγές. Στην αγωγή 2616/08 ενάγοντας είναι ο Κυριάκος Κουκκουλής, ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΖΜ 039 και εναγόμενοι ο Πέτρος Πέτρου, που κατά τους ισχυρισμούς του Κουκκουλή οδηγούσε το αυτοκίνητο την στιγμή του δυστυχήματος με την συναίνεση του ιδίου, και η ασφαλιστική εταιρεία Interlife Ιnsurance Co Ltd. Με την αγωγή αυτή ο Κυριάκος Κουκκουλής διεκδικεί ειδικές και γενικές αποζημιώσεις ισχυριζόμενος ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αμέλεια του εναγομένου 1 Πέτρου Πέτρου ενώ οδηγούσε το όχημα και ο οποίος καλυπτόταν από την εναγομένη 1 Ιnterlife Insurance Co Ltd δυνάμει του συμβολαίου που ο ίδιος είχε με την Interlife Insurance Co Ltd. Στην αγωγή 42/09 ενάγοντες είναι η εταιρεία Nέμεσις Μεταφορές Λτδ ιδιοκτήτρια του φορτηγού οχήματος ΗΜΡ 625 στο οποίο προσέκρουσε το όχημα ΕΖΜ
  2. Εναγόμενοι είναι ο Πέτρος Πέτρου ως οδηγός του οχήματος ΕΖΜ 039, ο Κυριάκος Κουκκουλής ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΖΜ 039 και η εταιρεία Interlife Insurance Co Ltd [ασφαλιστές του οχήματος][2]. Η αξίωση των εναγόντων είναι για τις ζημιές που υπέστη το φορτηγό από την σύγκρουση και η θέση τους είναι ότι το δυστύχημα επεσυνέβηκε λόγω της αμέλειας του Πέτρου Πέτρου οδηγού του οχήματος την δεδομένη στιγμή για τις πράξεις και παραλείψεις του οποίου ευθύνεται και ο Κυριάκος Κουκκουλής ιδιοκτήτης του οχήματος και ο οποίος είχε εξουσιοδοτήσει τον Πέτρο Πέτρου να το οδηγεί. Στην αγωγή 441/09 ενάγοντας είναι ο Γιώργος Γεωργίου επιβάτης στο όχημα ΕΖΜ 039 και ο οποίος καθόταν στο πίσω κάθισμα του εν λόγω αυτοκινήτου και εναγόμενη η εταιρεία Interlife Insurance Co Ltd [που ήταν η εταιρεία που είχε ασφαλίσει το όχημα ΕΖΜ 039][3]. Στην απαίτηση του ο Γιώργος Γεωργίου ισχυρίζεται ότι την επίδικη στιγμή του οχήματος ο οδηγός του οχήματος ΕΖΜ 039, ιδιοκτησίας του Κυριάκου Κουκκουλή ήταν ο Πέτρος Πέτρου. Η αξίωση του Γιώργου Γεωργίου είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω σωματικών βλαβών και τραυματισμών που υπέστη. Όπως έχει ήδη αντιληπτό η θέση των Κυριάκου Κουκκουλή (ενάγοντα στην αγωγή 2616/08) ιδιοκτήτη του οχήματος ΕΖΜ 039, του Γιώργου Γεωργίου (ενάγοντα στην αγωγή 441/09), επιβάτη στο όχημα ΕΖΜ 039 την ώρα του δυστυχήματος, αλλά και της εταιρείας Νέμεσις Μεταφορές Λτδ (εναγόντων στην αγωγή 42/09) και ιδιοκτήτες του φορτηγού οχήματος HMΡ 625 με το οποίο συγκρούστηκε το ΕΖΜ 039 είναι ότι το όχημα την δεδομένη στιγμή οδηγείτο από τον Πέτρο Πέτρου με την συναίνεση και/ή εξουσιοδότηση του Κ.Κουκκουλή. Αντίθετη είναι η θέση του Πέτρου Πέτρου στους ισχυρισμούς ότι ο ίδιος οδηγούσε το όχημα και ισχυρίζεται ότι την επίδικη στιγμή ήταν επιβάτης στο όχημα το οποίο οδηγείτο από τον Κυριάκο Κουκκουλή που είναι και ο ιδιοκτήτης του οχήματος. Στην δική της υπεράσπιση η εταιρεία Interlife Insurance Co Ltd ισχυρίζεται ότι οι Κυριάκος Κουκκουλής και Πέτρος Πέτρου συνωμότησαν μεταξύ τους και δολίως και απατηλώς προσπάθησαν να παρουσιάσουν τον Πέτρο Πέτρου ως οδηγό του οχήματος για να μπορέσει ο Κυριάκος Κουκκουλής, ο οποίος ήταν ο οδηγός του οχήματος και ο αποκλειστικά υπεύθυνος για την πρόκληση του δυστυχήματος να εισπράξει αποζημιώσεις για τις ζημιές του αυτοκινήτου του και για τις σωματικές βλάβες από την ασφαλιστική εταιρεία. Σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς τους η εταιρεία Interlife Insurance Co Ltd αναφέρεται στην ποινική υπόθεση 33863/07 στην οποία παραδέκτηκε ενοχή στο αδίκημα της αμελούς οδήγησης ο Πέτρος Πέτρου κατόπιν συνωμοσίας του με τον Κυριάκο Κουκκουλή και ισχυρίζεται ότι δεν έχει υποχρέωση να αποζημιώσει για το επίδικο δυστύχημα.». Οι αγωγές 2616/2008 και 42/2009 έχουν ήδη αποπερατωθεί, με την παρούσα αγωγή να παραμένει η τελευταία προς εκδίκαση. Όσον αφορά την αγωγή 2616/2008, αυτή διευθετήθηκε. Συγκεκριμένα, από τα πρακτικά της δικασίμου 6.2.2015 της εν λόγω αγωγής, τα οποία κατατέθηκαν ενώπιον μου (βλ. το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13), προκύπτει ότι εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση (βλ. το συνταχθέν κείμενο της εν λόγω απόφασης ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14), υπέρ του Ενάγοντος, Κυριάκου Κουκκουλή, ιδιοκτήτη του οχήματος ΕΖΜ039 και εναντίον του Εναγόμενου 1, Πέτρου Πέτρου, ενώ η αγωγή εναντίον της Εναγομένης 2, Interlife Insurance Co Ltd, αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο. Όσον αφορά την αγωγή 42/2009, αυτή απερρίφθη με απόφαση Δικαστηρίου ημερ. 26.6.2015 κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Ως φαίνεται στην εν λόγω δημοσιευθείσα απόφαση, το Δικαστήριο αφού άκουσε μαρτυρία, μεταξύ άλλων, από τον Γιώργο Γεωργίου (βλ. το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17 ενώπιον μου), που είναι ο Ενάγων στην παρούσα αγωγή, και τον Πέτρο Πέτρου που είναι ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης στην παρούσα αγωγή, κατέληξε ότι δεν μπορούσε να προβεί σε εύρημα αναφορικά με το ποιος οδηγούσε το αυτοκίνητο ΕΖΜ039 κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος, αν δηλαδή οδηγός ήταν ο Κυριάκος Κουκκουλής ή ο Πέτρος Πέτρου. Το ζήτημα του ποιος οδηγούσε το επίδικο όχημα ΕΖΜ039 κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος, και αν αυτός ήταν ο Πέτρος Πέτρου, αποτελεί κύριο επίδικο θέμα και στην παρούσα αγωγή, η οποία ασφαλώς θα πρέπει να κριθεί στη βάση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, στο πλαίσιο ενάσκησης του πρωτογενούς έργου αξιολόγησης της μαρτυρίας με το οποίο είναι επιφορτισμένο το παρών Δικαστήριο. Β. Η ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΓΩΓΗ Β.
  3. Οι αξιώσεις του Ενάγοντος. Στην παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει από την Εναγόμενη: «Α. Ειδικές Αποζημιώσεις για το ποσό των €780 ως αποτέλεσμα τροχαίου δυστυχήματος που έγινε στις 13/02/07 κατά το οποίο το αυτοκίνητο ΕΖΜ 039, στο οποίο ήταν συνεπιβάτης ο Ενάγων και οδηγός ο Πέτρος Πέτρου - ασφαλισμένος με την Interlife Insurance Company Ltd - προσέκρουσε σε άλλο σταθμευμένο αυτοκίνητο και ο Ενάγων τραυματίστηκε. Β. Γενικές Αποζημιώσεις για μόνιμη βλάβη που ο Ενάγων υπέστη λόγω του τραυματισμού του στο δυστύχημα, για τις πολύ αρνητικές επιπτώσεις που ο τραυματισμός προκάλεσε και θα συνεχίσει να προκαλεί στην εκτέλεση των αστυνομικών καθηκόντων του, στην επαγγελματική ανέλιξη του και στην υγεία και στην ποιότητα της ζωής του γενικότερα καθώς και για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη, συνεχίζει να υφίσταται και θα συνεχίσει να υφίσταται σ' όλη τη ζωή του. Γ. Νόμιμο τόκο. Δ. Έξοδα και ΦΠΑ επί των εξόδων.». Β.
  4. Αμφισβητούμενα γεγονότα. Οι εκατέρωθεν δικογραφηθείσες θέσεις όσον αφορά το επίδικο θέμα του ποιος οδηγούσε κατά το χρόνο του δυστυχήματος, έχουν ως εξής꞉ Στις παρα. 4 έως 6 της Έκθεσης Απαίτησης («Ε/Α»), αναφέρεται ότι꞉
  5. «Σύμφωνα με την Αστυνομική Έκθεση υπ' αρ. 477/2007 στις 23.45 της 13/02/07 ο Ενάγων τραυματίστηκε ενώ ήταν συνεπιβάτης (στο πίσω κάθισμα) στο αυτοκίνητο μάρκας Honda Integra με αριθμό εγγραφής ΕΖΜ 039 που οδηγούσε ο Πέτρος Πέτρου και το οποίο, στη λεωφόρο Κυριάκου Μάτση στον Άγιο Δομέτιο, προσέκρουσε σε σταθμευμένο φορτηγό μάρκας SCAMA με αριθμό εγγραφής ΗΜΡ 625 και καταστράφηκε ολοσχερώς.
  6. Ο οδηγός του αυτοκινήτου ΕΖΜ 039 Πέτρος Πέτρου, που ήταν ασφαλισμένος με τους Εναγομένους, προσήχθη σε δίκη για το ότι οδηγούσε

(1)χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα και
(2)με υπερβολική ταχύτητα 116 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ (αριθμός ποινικής υπόθεσης 33863/2007 (ΤΔ/124/2007)) και καταδικάστηκε σε πρόστιμο €400 και προσθήκη 3 πόντων στην άδεια οδήγησης του.
  1. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι το πιο πάνω αναφερόμενο γεγονός και/ ή δυστύχημα επισυνέβηκε λόγω της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας και/ή λόγω παραβάσεων των νομίμων καθηκόντων και υποχρεώσεων του Πέτρου Πέτρου. [Δικογραφούνται λεπτομέριες αμέλειας]». Από την άλλη, στις παρα. 5(β)(γ)(δ), 6, 9 και 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης («Ε/Υ») αναφέρεται ότι꞉ «5(β) Κατά τον ουσιώδη χρόνο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΖΜ 039 δεν οδηγείτο από τον Πέτρο Πέτρου αλλά από τον ιδιοκτήτη του Κυριάκο Κακουλλή[4]. (γ) Αρχικά τόσο ο Πέτρος Πέτρου, όσο και ο Κυριάκος Κακουλλής, σε καταθέσεις τους που έδωσαν στην αστυνομία παραδέχτηκαν ότι το αυτοκίνητο οδηγείτο από τον Κυριάκο Κακουλλή και στην συνέχεια συνωμότησαν μεταξύ τους και τις αναίρεσαν, προβάλλοντας τον ψευδή ισχυρισμό ότι το αυτοκίνητο οδηγείτο από τον Πέτρο Πέτρου. (δ) Η παραδοχή του Πέτρου Πέτρου στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 33863/07 έγινε εν αγνοία των εναγομένων και στα πλαίσια της συνωμοσίας του με τον Κυριάκο Κακουλλή να παρουσιαστεί ο πρώτος ως οδηγός του αυτοκινήτου.
  2. Οι εναγόμενοι αρνούνται την παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ως ανωτέρω.
  3. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο Πέτρος Πέτρου συνωμότησε δόλια με τον Κυριάκο Κακουλλή και παρουσιάστηκε ως ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΖΜ 039, ενώ το αυτοκίνητο οδηγείτο από τον τελευταίο. [Παρατίθενται λεπτομέρειες δόλου].». Αρχικά, η Εναγόμενη δικογράφησε στην παρα. 11 την πρόθεση της να υποβάλει αίτηση για προσεπίκληση του Πέτρου Πέτρου ως τριτοδιάδικου για να αξιώσει από αυτόν αποζημιώσεις και/ή κάλυψη και/ή συνεισφορά για οποιοδήποτε ποσό τυχόν υποχρεωθεί αυτή να καταβάλει στον Ενάγοντα. Τέτοια αίτηση φαίνεται από το φάκελο να καταχωρήθηκε στις 17.6.2009 και εν συνεχεία στις 21.9.2010 να αποσύρθηκε η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Προκύπτει επίσης από το φάκελο, ότι σε κάποιο στάδιο, συγκεκριμένα στις 15.10.2009, η πλευρά του Ενάγοντος καταχώρησε αίτηση για προσθήκη των Πέτρου Πέτρου, Κυριάκου Κουκκουλή και Κεντρικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ ως Εναγομένων 2, 3 και 4, αντίστοιχα, αλλά, εν συνεχεία, η αίτηση αυτή αποσύρθηκε στις 8.12.
  4. Παρέμειναν ως εκ τούτου οι αρχικοί διάδικοι ως φαίνονται στον τίτλο της αγωγής. Εφόσον το Δικαστήριο καταλήξει στα ευρήματα του αναφορικά με το ποιος ήταν ο οδηγός [και ποιος ο ενδιαφερόμενος ασφαλιστής εναντίον του οποίου ο Ενάγων είχε δικαίωμα να ασκήσει αγωγή], παρεπόμενα είναι τα ερωτήματα αν ο οδηγός ήταν αμελής στην οδήγηση και αν προκάλεσε τη ζημιά για την οποία παραπονείται ο Ενάγων και αν αυτή εμπίπτει στο φάσμα που καλύπτεται από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο το οποίο είναι εφαρμοστέο. Στην παρα. 6 της Ε/Α δικογραφούνται οι εξής λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων και υποχρεώσεων του Πέτρου Πέτρου꞉ «(α) Οδηγούσε με μεγάλη και/ ή υπερβολική και/ ή επικίνδυνη υπό τις περιστάσεις ταχύτητα. (β) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα ή/και παρέλειψε να κάνει ορθή ή/και επαρκή ή/και έγκαιρη χρήση των φρένων του οχήματος. (γ) Παρέλειψε να αντιληφθεί εγκαίρως και/ ή καθόλου το σταθμευμένο φορτηγό μάρκας SCAMA με αριθμό εγγραφής ΗΜΡ
  5. (δ) Παρέλειψε να κάμει οποιονδήποτε και/ή τον ενδεικνυόμενο υπό τις περιστάσεις ελιγμό και/ή παρέλειψε να σταματήσει και/ ή να ελαττώσει ταχύτητα και/ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο να διευθύνει ή ελέγξει το αυτοκίνητο ούτως ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση. (στ) Παρέλειψε να διατηρήσει και/ή να εξασκήσει οποιονδήποτε αποτελεσματικό και/ ή τον δέοντα έλεγχο επί του οχήματος που οδηγούσε ή/και απώλεσε τον έλεγχο αυτού ή/και δεν ασκούσε πλήρη ή/ και τον δέοντα έλεγχο ή/και εποπτεία. (ζ) Παρέλειψε να ελέγξει επαρκώς το δρόμο σε σχέση με την πορεία του. (η) Οδηγούσε κατά τρόπο αφηρημένο ή/και επικίνδυνο ή/και με πλήρη περιφρόνηση ή/και αδιαφορία ως προς τους συνεπιβάτες του. (θ) Παρέλειψε να έχει τη δέουσα και/ ή την πρέπουσα υπό τις περιστάσεις παρατηρητικότητα, προσοχή και επιμέλεια στο δρόμο επί του οποίου οδηγούσε.». Στην παρα. 7 της Ε/Α δικογραφούνται οι εξής λεπτομέριες σωματικών βλαβών του Ενάγοντα ως εκ της αμελούς οδήγησης του Πέτρου Πέτρου꞉ «(α) Κατά τον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι ο Ενάγων υπέστη κάταγμα ηβικού κλάδου δεξιά, ρογμώδες. (β) Ο Ενάγων υπέστη κάταγμα ηβικού κλάδου λεκάνης δεξιά, κάκωση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης και κάκωση ιερολαγόνιων αρθρώσεων. (γ) Το κάταγμα πορώθηκε αλλά του δημιουργεί ενοχλήσεις κατά τις αλλαγές του καιρού, οι οποίες θα παραμείνουν. Επίσης, νιώθει έντονες ενοχλήσεις κατά την παρατεταμένη ορθοστασία. (δ) Ο Ενάγων λόγω της κάκωσης στην οσφυϊκή μοίρα περιοδικά αισθάνεται πόνο στην οσφύ, κυρίως κατά την οδήγηση, ανύψωση βάρους και βαριά εργασία. (ε) Ο Ενάγων αισθάνεται πόνο στη δεξιά βουβωνική χώρα, ιδιαίτερα στο βαθύ κάθισμα, κατά την εξάσκηση βαριάς εργασίας και κατά τις αλλαγές του καιρού και της θερμοκρασίας. (στ) Ο Ενάγων αισθάνεται πόνους στην οσφυϊκή μοίρα κατά τις ακραίες κινήσεις αυτής. (ζ) Ο Ενάγων μετά που θα σταθεί όρθιος, ύστερα από συγκεκριμένες στάσεις καθίσματος, νιώθει μούδιασμα και, περπατώντας, σέρνει το πόδι του. (η) Οι προαναφερθείσες ενοχλήσεις θα προκαλέσουν, σύμφωνα με τους γιατρούς, πρόωρη βλάβη στην οσφυϊκή μοίρα και στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, με αντίκτυπο στην εργασία του και στην εκτέλεση των καθηκόντων του και γενικότερα στην ποιότητα ζωής του. Επίσης, του στερούν τη δυνατότητα να δραστηριοποιείται- όπως πριν από το δυστύχημα- σε διάφορα αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο.». Στην παρα. 8 της Ε/Α δικογραφούνται οι εξής λεπτομέριες ειδικών ζημιών που υπέστη ο Ενάγων λόγω της αμελούς οδήγησης του Πέτρου Πέτρου꞉ «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ Καταστροφή ένδυσης και υπόδησης € 650 Δεκανίκια € 30 Ιατρική έκθεση ημερ. 20/01/09 €100 Συνολο €780». Με την παρα. 7 της Ε/Υ οι εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης και τον θέτουν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που υπέστη και τις ειδικές ζημιές. Β.
  6. Νομικό ζήτημα. Εάν και εφόσον το παρόν Δικαστήριο καταλήξει σε εύρημα γεγονότων ότι ο Πέτρος Πέτρου ήταν όντως οδηγός του οχήματος, τότε αναφύεται το νομικό ζήτημα κατά πόσον η Εναγόμενη Interlife Insurance Co Ltd, με την οποία ο Πέτρου διατηρούσε ασφαλιστήριο συμβόλαιο, υπέχει ευθύνη βάσει του εν λόγω ασφαλιστηρίου να καλύψει τις ζημιές που υπέστη το τρίτο πρόσωπο (ο Ενάγων στην παρούσα αγωγή) επιβαίνοντας στο επίδικο όχημα κατά τον χρόνο του δυστυχήματος. Στην παρα. 10 της Ε/Υ η Εναγόμενη είχε δικογραφήσει την εξής θέση꞉
  7. «Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έστω και αν ήθελε αποδειχθεί ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΖΝ039 οδηγείτο από τον Πέτρο Πέτρου, τούτος παρέβη πρόνοιες του ασφαλιστηρίου και/ή ότι η κάλυψη που του παρείχετο από το ασφαλιστήριο δεν επεκτείνεται για την κάλυψη της απαίτησης του ενάγοντα, ήτοι: (α) Δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο για σκοπούς της εργασίας του αλλά για άλλους σκοπούς. (β) Παρέλειψε να ενημερώσει τους εναγομένους για την ποινική του δίωξη σε σχέση με το ατύχημα και προέβη σε παραδοχή χωρίς να τους ενημερώσει.». Κατά την ακρόαση προωθήθηκε από τη ΜΕ6 η γραμμή υπεράσπισης ως η παρα. 10(β), ενώ η γραμμή ως η παρα. 10(α) εγκαταλείφθηκε. Ωστόσο, με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, η νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου της Εναγομένης αναπτύχθηκε σε κυρίως σε άλλη βάση. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται οι όροι του ασφαλιστήριου συμβολαίου που είχε συνάψει ο Πέτρος Πέτρου με την Interlife insurance Company Ltd για ασφάλιση του οχήματος HZN357 για κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου, οι οποίοι επεκτείνουν την κάλυψή του κατά την οδήγηση άλλου οχήματος. Ο συνήγορος της Interlife Insurance Company Ltd μετονομασθείσας σε Prime Insurance Company Ltd (Εναγομένης στην παρούσα αγωγή) εισηγείται ότι ακόμη και αν το παρόν Δικαστήριο καταλήξει σε εύρημα γεγονότων ότι ο Πέτρος Πέτρου, προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το πιο πάνω ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος ΕΖΜ039, το οποίο είναι άλλο από το ασφαλισμένο όχημα δυνάμει του εν λόγω ασφαλιστηρίου (ήτοι είναι άλλο από το HZN357), ουδεμία ευθύνη θα έχει η Εναγόμενη να καλύψει τις σωματικές βλάβες, απώλειες ή ζημιές του Ενάγοντος, εκτός εάν προηγουμένως το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος «δεν υπήρχε σε ισχύ άλλη κάλυψη ή ασφάλεια η οποία να συνάφθηκε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, η οποία να καλύπτει εξ ολοκλήρου ή μερικώς την ίδια σωματική βλάβη ή απώλεια ή ζημιά». Είναι η εισήγηση του ιδίου συνηγόρου ότι εδώ υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη του επίδικου οχήματος ΕΖΜ039 από την Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, η οποία είχε συναφθεί από τον Κουκκουλή που ήταν ο ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος για κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3), και η οποία ασφάλιση θα πρέπει να ερμηνευθεί ότι ήταν σε ισχύ έστω και αν ο Κουκκουλλής δεν ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος οδηγός του επίδικου οχήματος, με το σκεπτικό ότι η ασφαλιστική κάλυψη παρέχεται στο όχημα, ειδικότερα στη χρήση του οχήματος, ανεξαρτήτως οδηγού. Καταλήγει ο συνήγορος της Εναγομένης να εισηγείται ότι ο Ενάγων δεν έστρεψε την αγωγή του εναντίον του ορθού διάδικου. Έπρεπε να είχε στρέψει την αγωγή του εναντίον της Κεντρικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ, ως της εταιρείας που ασφάλισε τη χρήση του επίδικου οχήματος. Εφόσον εκείνη διατάττετο με δικαστική απόφαση να αποζημιώσει τον Ενάγοντα, τότε η ίδια θα είχε δικαίωμα να εγείρει αγωγή εναντίον του Κουκκουλή και του Πέτρου Πέτρου, για να ανακτήσει το ποσό που θα είχε πληρώσει στον Ενάγοντα για τη χρήση του οχήματος από τον Πέτρο Πέτρου ως μη εξουσιοδοτημένο οδηγό. Σε αυτό το στάδιο ο Πέτρος Πέτρου και μόνον αυτός θα μπορούσε να απευθυνθεί στην Interlife Insurance Company Ltd (Εναγομένη στην παρούσα αγωγή) για να ζητήσει κάλυψη στη βάση του προπαρατεθέντος όρου του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10, διότι ο εν λόγω όρος, ως πρόσθετος όρος κάλυψης εντός ασφαλιστηρίου, έχει εφαρμογή μόνο σε σχέση με το πρόσωπο που λαμβάνει τέτοιο δικαίωμα, δηλαδή μόνον ο Πέτρος Πέτρου μπορεί να επιλέξει να ζητήσει την εφαρμογή του εν λόγω όρου. Αντίθετη είναι η εισήγηση της συνηγόρου του Ενάγοντος, η οποία προωθεί τη γραμμή ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχε εκδοθεί από την Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ αναφορικά με το επίδικο όχημα δεν βρισκόταν σε ισχύ κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος εφόσον οδηγείτο από τον Πέτρο Πέτρου, ο οποίος δεν αναγραφόταν ρητά στο εν λόγω ασφαλιστήριο ως εξουσιοδοτημένος οδηγός. Για το λόγο αυτό, η ίδια συνήγορος εισηγείται ότι η Εναγόμενη οφείλει να καλύψει τις ζημιές που προκλήθηκαν στον Ενάγοντα δυνάμει του προπαρατεθέντος όρου του Τεκμηρίου 10 και ότι ορθά ο Ενάγων κινήθηκε εναντίον της εν λόγω Εναγομένης. Εάν η Εναγόμενη θεωρούσε ότι η Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ θα έπρεπε να καλύψει τις ζημιές, θα μπορούσε να την είχε καλέσει ως Τριτοδιάδικο και/ή να το δικογραφήσει, ενέργειες στις οποίες δεν προέβηκε. Γ. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η ακροαματική διαδικασία ήταν μακρά. Παρέλασαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά δώδεκα
(12)μάρτυρες. Για την υπόθεση του Ενάγοντος προσήλθαν οι ακόλουθοι μάρτυρες꞉ ο Αστ.2652 Ευστάθιος Ραφίδιας (ΜΕ1) η κα Άντρη Μακρή (ΜΕ2) ο κ. Κυριάκος Κουκκουλής (ΜΕ3) ο Δρ. Χριστάκης Χριστοφόρου (ΜΕ4) ο κ. Σάββας Σάββα (ΜΕ5) η κα Στέλλα Αναστάση (ΜΕ6) η κα Γιόλη Μακρίδου (ΜΕ7) ο κ. Χριστόφορος Χρυσοστόμου (ΜΕ8) ο κ. Ιωάννης Λαγός (ΜΕ9) ο κ. Γιώργος Γεωργίου (ΜΕ10) ο Δρ. Γεώργιος Σιάμισιης (ΜΕ11). Για την υπόθεση της Εναγόμενης προσήλθε μόνο ένας μάρτυρας, ο κ. Στέλιος Κωνσταντίνου (ΜΥ1). Δεν κλητεύθηκε ως μάρτυρας ο Πέτρος Πέτρου, ούτε από την πλευρά του Ενάγοντος που ισχυρίζεται ότι εκείνος ήταν ο ενεχόμενος οδηγός του επίδικου οχήματος, ούτε από την πλευρά της Εναγόμενης που ισχυρίζεται ότι δεν ήταν εκείνος ο οδηγός και ότι δολίως άλλαξε μετά την κατάθεση του στην Αστυνομία για να επωφεληθεί της ασφαλιστικής του κάλυψης από την Εναγόμενη. Όλη η συγκεντρωθείσα μαρτυρία βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Προβαίνω εδώ σε μια σύνοψη της μαρτυρίας, ομαδοποιώντας την με βάση τα επίδικα θέματα τα οποία καλύπτει, για ευχερέστερη παρουσίαση της υπόθεσης. Ακολούθως, προχωρώ σε συνολική αξιολόγηση της μαρτυρίας, με αναφορά στις επιμέρους δηλώσεις, οι οποίες επέδρασαν στη διαμόρφωση της δικαστικής μου κρίσης και κατάληξης. Γ.
  1. Η μαρτυρία των αστυνομικών (ΜΕ1 και ΜΕ9). Η μαρτυρία του ΜΕ
  2. Ο ΜΕ1 είναι ο αστυφύλακας που μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος την ίδια νύχτα που συνέβηκε και, αφού έλαβε επί τόπου μετρήσεις, ετοίμασε αρχικά το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής και ακολούθως το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του επίδικου δυστυχήματος, το οποίο και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  3. Όπως ανέφερε, είχε στην κατοχή του την Αστυνομική Έκθεση που είχε ετοιμαστεί για το δυστύχημα μετά που ολοκληρώθηκε ο αστυνομικός φάκελος πριν σταλεί στην Εισαγγελία για καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης. Η έκθεση αυτή κατατέθηκε από τον ΜΕ1 ως Τεκμήριο 1 προς αναγνώριση, καθ' ότι δεν είχε συνταχθεί από τον ίδιο.[5] Ο ΜΕ1 δεν είχε στην κατοχή του το φάκελο της υπόθεσης καθ' ότι εκείνος καταστράφηκε. Ισχυρίστηκε ότι τούτο έγινε επειδή κανείς δεν είχε ζητήσει το φάκελο. Ελλείψει φακέλου, ο ΜΕ1 έδωσε μαρτυρία με βάση όσα αυτός θυμόταν από μνήμης να του είχαν λεχθεί από τα πρόσωπα που του έδωσαν κατάθεση, χωρίς να μπορεί να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τις ίδιες τις καταθέσεις τους. Όσον αφορά τις συνθήκες του δυστυχήματος, ο ΜΕ1 δήλωσε ότι το ΕΖΜ039 κινήτουν στη Λεωφ. Κ. Μάτση στον Άγιο Δομέτιο με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Σε κάποιο σημείο πλησίον της οδού Βασιλίσσης Φρειδερίκης, άρχισε να πλαγιολισθαίνει ενώ εκινήτο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να καταλήξει αριστερά εκτός δρόμου ως η πορεία του, κτυπώντας αρχικά σε πινακίδα τροχαίας και ακολούθως σε σταθμευμένο φορτηγό το οποίο βρισκόταν σε λωρίδα στάθμευσης εκτός δρόμου αριστερά. Σημειωτέον ότι όπως δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή του ο ΜΕ1, όταν αυτός πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος το βράδυ που έγινε το δυστύχημα δεν είχε κανένα από τους επιβαίνοντες στο όχημα εκεί. Ήταν όλοι στο Νοσοκομείο. Αργότερα συνομίλησε μαζί τους και του ανέφεραν ποιος καθόταν πού. Όσον αφορά το ζήτημα του ποιος οδηγούσε το επίδικο όχημα, ο ΜΕ1 θυμόταν «έντονα» ότι μετά το πέρας της εξέτασης της υπόθεσης και ενώ είχε ήδη πάρει καταθέσεις από ένα άτομο που του είπε ότι είναι ο οδηγός και από ένα άλλο άτομο που του είπε ότι ήταν ο συνοδηγός και από το τρίτο άτομο που του είπε ότι ήταν το τρίτο άτομο που καθόταν στο πίσω κάθισμα, του αναφέρθηκε ότι ήταν άλλως πως τα γεγονότα, όχι όπως του τα είχαν αναφέρει στις αρχικές καταθέσεις, γι' αυτό και ο ΜΕ1 ετοίμασε ημερολόγιο ενεργείας για το Τ.Α.Ε., για να σχηματιστεί ποινική υπόθεση, η οποία και έλαβε τον αριθμό 1382/
  4. Αν και αναγνώρισε ο ΜΕ1 τον Ενάγοντα ως το πρόσωπο που του είχε αναφέρει ότι επέβαινε στα πίσω καθίσματα του επίδικου οχήματος, εντούτοις δεν θυμόταν τί είχε δηλώσει εκείνος στην κατάθεσή του αναφορικά με το ποιος οδηγούσε κατά το χρόνο του δυστυχήματος. Η μαρτυρία του ΜΕ
  5. Ο ΜΕ9 είναι ο αστυφύλακας ο οποίος ετοίμασε και υπέγραψε την Αστυνομική έκθεση για το επίδικο δυστύχημα, κατόπιν αίτησης που υποβλήθηκε στην Αστυνομία από κάποιον αιτητή του οποίου δεν θυμόταν το όνομα ο ΜΕ
  6. Πρόκειται για την έκθεση η οποία κατατέθηκε από τον ΜΕ1 ως Τεκμήριο 1 προς αναγνώριση. Αφού την είδε και την αναγνώρισε, ο ΜΕ9 την κατέθεσε ως κανονικό ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  7. Εξήγησε ο ΜΕ9 ότι η έκθεση ετοιμάζεται βάσει των στοιχείων του φακέλου της Αστυνομίας, κατόπιν μελέτης των στοιχείων αυτών. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ9 υποβλήθηκε σε αυτόν ότι η εν λόγω αστυνομική έκθεση δεν είναι ολοκληρωμένη και ότι δεν περιλαμβάνει ορθή και ακριβή διατύπωση των γεγονότων. Αρνήθηκε αμφότερους τους ισχυρισμούς ο ΜΕ
  8. Παρατηρώ ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε πιο εξειδικευμένη υποβολή προς τον μάρτυρα αναφορικά με πoιο σημείο της έκθεσης εμφάνιζε ανακριβή ή αναληθή γεγονότα. Παρέμεινε, ως εκ τούτου, αναντίλεκτη η μαρτυρία του ΜΕ9 ότι η εν λόγω έκθεση ετοιμάστηκε από τον ίδιο, βάσει των στοιχείων του αστυνομικού φακέλου και συνάδει με αυτά τα οποία και αποτυπώνει κατά τρόπο ολοκληρωμένο. Η μαρτυρία της ΜΕ2 Η ΜΕ2 είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, Υπεύθυνη του Τμήματος Ποινικών Υποθέσεων. Κλητεύθηκε στο Δικαστήριο για να παρουσιάσει τους φακέλους των Ποινικών Υποθέσεων αρ. 33863/2007 και 1382/
  9. Βάσει των στοιχείων που είχε στην κατοχή της, η ΜΕ2 εξήγησε ότι꞉ · Η ποινική υπόθεση αρ. 33863/2007 καταχωρήθηκε στις 18.10.2007 με Κατηγορούμενο τον Πέτρο Πέτρου και παραπονούμενο τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας. Οι κατηγορίες αφορούσαν, πρώτον, αμελή οδήγηση και, δεύτερον, υπέρβαση ορίου ταχύτητας με ενεχόμενο το όχημα ΕΖΜ039 και τον Πέτρο Πέτρου ως οδηγό του εν λόγω οχήματος. Υπήρξε παραδοχή της πρώτης κατηγορίας περί αμελούς οδήγησης, ενώ η δεύτερη κατηγορία περί υπερβολικής ταχύτητας διακόπηκε. · Η ποινική υπόθεση αρ. 1382/2008 καταχωρήθηκε στις 27.2.2008 με κατηγορούμενους, πρώτον, τον Κυριάκο Κουκκουλή και, δεύτερον, τον Πέτρο Πέτρου. Κατηγορούνταν έκαστος, πρώτον, για συνωμοσία για ανατροπή της δικαιοσύνης και επηρεασμό μαρτύρων (σχετική η κατηγορία αρ. 1), δεύτερον για ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό (σχετικές οι κατηγορίες αρ. 2 και 3). Οι Κατηγορούμενοι αρχικά δεν παραδέχθηκαν τις κατηγορίες. Από πληροφόρηση που άντλησε η ΜΕ2 από το Μητρώο που τηρείται στο Ποινικό Πρωτοκολλητείο, λόγω του ότι όπως εξήγησε οι τελευταίες σελίδες στις οποίες αναγράφεται η απόφαση του Δικαστηρίου δεν βρίσκονται στο φάκελο, εμφανίζεται να έγινε αλλαγή απάντησης στις κατηγορίες αρ. 2 και 3 στις 5.5.2008, να προχώρησε η υπόθεση για Γεγονότα και Ποινή στις 5.5.2008 και ακολούθως να ξαναορίστηκε για Γεγονότα και Ποινή στις 7.5.2008, ημερομηνία κατά την οποία και οι δύο κατηγορούμενοι απαλλάγησαν της κατηγορίας αρ. 1 και καταδικάστηκαν σε πρόστιμο €300 έκαστος στην κατηγορία για ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό (σχετικές οι κατηγορίες αρ. 2 και 3 στο κατηγορητήριο). Κατά την αντεξέταση της ΜΕ2 ζητήθηκε από αυτήν να πει ποιοι ήταν οι Δικηγόροι από τους οποίους εκπροσωπήθηκε ο Πέτρος Πέτρου στις πιο πάνω δύο υποθέσεις. Λέχθηκε ότι στην υπόθεση τροχαίας (αρ. 33863/07) δικηγόρος του Πέτρου Πέτρου ήταν ο κ. Αργυρού, ενώ στην ποινική αρ. 1382/08 εμφανίσθηκε χωρίς δικηγόρο. Στη δεύτερη αυτή υπόθεση, ο Κυριάκος Κουκκουλής είχε ως δικηγόρο του τον κ. Βραχίμη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πιο πάνω δοθείσα μαρτυρία της ΜΕ2 δεν αμφισβητήθηκε από το συνήγορο της Εναγομένης ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Ηγέρθηκε όμως ένσταση στο να κατατεθούν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο τα δύο κατηγορητήρια και τα άλλα έγγραφα στα οποία αναφέρθηκε η ΜΕ2 για το λόγο ότι το αίτημα κατάθεσής τους δεν έγινε κατά την κυρίως εξέτασή της παρά μόνον κατά την επανεξέτασή της. Η ένσταση αυτή έγινε δεκτή από το Δικαστήριο, πλην όμως παραμένει δεδομένο ότι η μαρτυρία που έδωσε η ΜΕ2 έμεινε αναντίλεκτη. Η μαρτυρία των επιβαίνοντων στο όχημα (ΜΕ3 και ΜΕ10) H μαρτυρία του ΜΕ3 Ο ΜΕ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης κατατεθείσας ως το Τεκμήριο
  10. Σε αυτήν αναφέρει ότι ήταν ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος ΕΖΜ039 (σχετικό το Πιστοποιητικό Εγγραφής Μηχανοκίνητου Οχήματος που κατατέθηκε ως το Τεκμήριο 2Α). Αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, ο ΜΕ3 εξιστόρησε τα εξής. Στις 13.2.2007 και περί ώρα 10꞉30 μ.μ., ενόσω ο ΜΕ3 οδηγούσε το επίδικο όχημα στο κέντρο της Λευκωσίας, είδε τον Πέτρο Πέτρου να είναι συνοδηγός σε ένα άλλο όχημα και σταμάτησε για να μιλήσουν. Ο ΜΕ3 προσκάλεσε τον Πέτρο Πέτρου να πάνε μαζί βόλτα με το αυτοκίνητο του. Εκείνος ζήτησε από τον ΜΕ3 να οδηγήσει ο ίδιος το επίδικο όχημα επειδή του άρεσε το οδήγημα και του ανέφερε ότι «επειδή είναι μηχανικός καλύπτεται από ασφάλεια για να οδηγά όλα τα αυτοκίνητα» (βλ. την παρα. 6 του Τεκμηρίου 2). Έτσι ο ΜΕ3 δέχθηκε και κάθισε ο ίδιος ως συνοδηγός στο επίδικο όχημα με οδηγό τον Πέτρου. Περί ώρα 11 μ.μ., ενόσω οδηγούσε ο Πέτρου με συνοδηγό τον ΜΕ3, συνάντησαν τον Ενάγοντα, ο οποίος ήταν γνωστός τους, καθώς εκείνος οδηγούσε μόνος του το αυτοκίνητο του. Ο Πέτρου τον προσκάλεσε να έρθει βόλτα μαζί τους. Έτσι ο Ενάγων πάρκαρε το δικό του όχημα και κάθισε στην πίσω μαξιλάρα του επίδικου οχήματος. Περί ώρα 11꞉45, ενόσω επέβαιναν του επίδικου οχήματος τα ίδια άτομα στις ίδιες θέσεις, ήτοι με οδηγό τον Πέτρου, συνοδηγό τον ΜΕ3 και επιβαίνοντα στο πίσω κάθισμα τον Ενάγοντα, καθώς ο Πέτρου οδηγούσε το επίδικο όχημα στη Λεωφ. Κ. Μάτση στον Άγιο Δομέτιο με κατεύθυνση από τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη προς τη Λευκωσία, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα, δεν μπόρεσε να ελέγξει το όχημα σε μια στροφή που βρήκε μπροστά του πριν την οδό Βασιλίσσης Φρειδερίκης και το όχημα γλίστρησε πλάδια προς τα αριστερά, βγαίνοντας πάνω σε πεζοδρόμιο. Στη συνέχεια το όχημα κτύπησε πάνω σε μια πινακίδα τροχαίας και μετά κτύπησε πολύ δυνατά πάνω στο φορτηγό αρ. ΗΜΡ625 το οποίο ήταν σταθμευμένο στην εσοχή μιας στάσης λεωφορείου με τα μούτρα προς τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη. Αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες έδωσαν τις καταθέσεις τους στην Αστυνομία και τη μετέπειτα αλλαγή τους σε ό,τι αφορά το ποιος ήταν ο ενεχόμενος οδηγός, ο ΜΕ3 εξιστόρισε τα εξής (βλ. παρα. 12 έως
  11. του Τεκμηρίου 2꞉ «
  12. Αμέσως μετά το δυστύχημα κατεβήκαμε και οι τρεις από το Honda και ο Πέτρος μου ζήτησε όταν έρθει η αστυνομία να πούμε πως οδηγούσα εγώ αντί αυτός, επειδή είχε και άλλα δυστυχήματα και φοβόταν ότι δεν θα τον ασφάλιζαν ξανά οι ασφαλιστικές εταιρείες. Μου υποσχέθηκε ότι εάν πω πως οδηγούσα εγώ, αυτός θα μου κάλυπτε την ζημιά του Honda. Εγώ επειδή ο Πέτρος ήταν φίλος μου και ήμουν ήδη τραυματισμένος και συγχυσμένος, του είπα ότι θα τον καλύψω.
  13. Έτσι ο Πέτρος στις 14.02.2007 τα ξημερώματα που ήρθε στη σκηνή του δυστυχήματος η αστυνομία, έκανε ψευδή δήλωση στον Αστ. 2662 Ε. Ραφίδια της Τροχαίας Λευκωσίας σχετικά με το ποιος οδηγούσε το Honda για το δυστύχημα. Συγκεκριμένα, ενώ γνώριζε ότι οδηγούσε αμελώς και προκάλεσε το τροχαίο δυστύχημα, αυτός ανέφερε στον προαναφερθέντα αστυνομικό ότι ήταν εγώ που οδηγούσα το Honda και ότι αυτός ήταν συνοδηγός, ενώ γνώριζε ότι στην πραγματικότητα την ώρα του δυστυχήματος οδηγός ήταν ο ίδιος και όχι εγώ.
  14. Δυστυχώς, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, την ίδια ψεύτικη δήλωση έκανα και εγώ στον ίδιο αστυνομικό.
  15. Στη συνέχεια ο Πέτρος άλλαξε τη δήλωση του και όταν έδωσε κατάθεση παραδέχθηκε ότι οδηγός του Honda ήταν ο ίδιος. Το ίδιο έκανα και εγώ και είπα την αλήθεια στην κατάθεση μου.
  16. Επειδή αρχικά δώσαμε ψεύτικες πληροφορίες στον προαναφερθέντα αστυνομικό, τόσον ο Πέτρος όσο και εγώ κατηγορήθηκε από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας για ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό και στις 7.5.08 παραδεχθήκαμε ενοχή στην κατηγορία αυτή και μας επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους €300.». Εξ' όσων ο ΜΕ3 πληροφορήθηκε από τον Πέτρο Πέτρου, εκείνος παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορία για αμελή οδήγηση σε σχέση με το πιο πάνω δυστύχημα και του επιβλήθηκε πρόστιμο (βλ. παρα. 17 του Τεκμηρίου 2). Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ3 δήλωσε ότι αυτός δεν υπέβαλε οποιαδήποτε απαίτηση προς την ασφαλιστική εταιρεία, με την οποία είχε ασφαλίσει το επίδικο όχημα, δηλαδή την Κεντρική Ασφαλιστική. Για τις ζημιές που υπέστη το όχημά του αυτό και για τις δικές του σωματικές βλάβες δεν θα τον κάλυπτε η εν λόγω ασφαλιστική διότι η κάλυψη που του παρείχε ήταν μόνο για ευθύνη έναντι τρίτου. Γι' αυτό και ο ίδιος στράφηκε με την αγωγή 2616/2008 εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας του Πέτρου Πέτρου που οδηγούσε το όχημα, δηλαδή της Interlife Insurance Company Ltd, για να αποζημιωθεί για τις ζημιές/βλάβες αυτές. Ο ΜΕ3 εξήγησε ότι αυτός οδηγούσε στο κέντρο της Λευκωσίας, εκεί που είναι τα φώτα του «Petros Sports» με κατεύθυνση από Λεωφόρο Μακαρίου προς οδό Ευαγόρου. Είδε ότι στο αυτοκίνητο που ήταν ο Πέτρου ήταν τρία άτομα μέσα και γι' αυτό ήρθε μαζί του ο Πέτρου για να είναι δύο δύο μέσα στα αυτοκίνητα. Αφού επιβιβάστηκε ο Πέτρος στο επίδικο όχημα, μετά από κανένα δεκαπεντάλεπτο συνάντησαν και τον Ενάγοντα κάπου στα Φώτα του Κύκκου, ο οποίος ήταν μόνος του στο όχημά του. Τον προσκάλεσε ο Πέτρου να μπει και εκείνος στο επίδικο όχημα για να μην είναι μόνος του. Έτσι διέσχισαν τη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή και άφησε ο Ενάγων το όχημά του πίσω από τον Παπαφιλίππου για να επιβιβαστεί και εκείνος στο επίδικο όχημα. Μετά πήγαν γύρω στη Μακαρίου και επέστρεψαν πίσω προς Άγιο Δομέτιο, με πορεία από τη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή προς τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη, για να βάλουν πεζίνα. Δεν θυμόταν να έκαναν ιδιαίτερα κόντρες μέσα στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή, από τα φώτα του Κύκκου μέχρι τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη. Περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ3 δήλωσε ότι επειδή ο Πέτρου ήταν μηχανικός, όταν του ανάφερε ότι είχε ασφάλεια να οδηγά άλλα οχήματα, του έδειξε εμπιστοσύνη ότι δεν θα του έλεγε ψέματα, έστω και αν δεν είχε δει ο ίδιος το πιστοποιητικό ασφάλισης του Πέτρου. Ο ΜΕ3 είχε ξεκινήσει να παίρνει το επίδικο όχημα για επιδιόρθωση στο γκαράζ αυτοκινήτων του Πέτρου 2 - 3 μήνες πριν το δυστύχημα. Το είχε πάρει περί τις τρεις φορές μέσα σε αυτό το διάστημα, μία για αλλαγή λαδιού, άλλη για αλλαγή κιβωτίου ταχυτήτων και άλλη για σέρβις. Μέσω του Πέτρου, ο ΜΕ3 είχε γνωρίσει και τον Ενάγοντα. Ήταν βέβαιος ο ΜΕ3 ότι ο Ενάγων γνώριζε ότι το επίδικο όχημα ανήκε στον ΜΕ3 όταν επιβιβάστηκε σε αυτό τη νύχτα του δυστυχήματος. Από το δυστύχημα ο ΜΕ3 θυμάται ότι είχε έντονους πόνους, οι οποίοι οφείλονταν σε αιμάτωμα που υπέστη στους πνεύμονες. Ο ΜΕ3 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο από το Ρένο, ο οποίος οδηγούσε το δεύτερο όχημα που πήγαινε μαζί τους, εκείνο στο οποίο επέβαινε ο Πέτρου πριν μπει στο δικό του όχημα. Πρόλαβε όμως, προτού μεταφερθεί στο νοσοκομείο, και συνομίλησε με τον Πέτρου για το τί θα έλεγαν στην αστυνομία. Τούτο έγινε προτού φθάσει η αστυνομία στη σκηνή του δυστυχήματος. Όταν έφθασε η αστυνομία εκεί, ο ίδιος είχε ήδη φύγει. Ο αστυνομικός τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο. Στο νοσοκομείο ο ΜΕ3 έμεινε για 4 - 5 μέρες. Μετά που βγήκε από το νοσοκομείο συνομίλησε ξανά με τον Πέτρου, ο οποίος δεν είχε δώσει ακόμη κατάθεση στην αστυνομία. Δεν γνώριζε αν είχε ήδη δώσει κατάθεση ο Ενάγων στην αστυνομία. Ο ίδιος ο ΜΕ3, αν και δεν θυμόταν ακριβώς να πει πότε ήταν που έδωσε κατάθεση για πρώτη φορά στην Αστυνομία, εντούτοις το τοποθέτησε περί τον 1 έως 2 μήνες μετά το δυστύχημα. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ3 ότι την αλλαγή της κατάθεσής του την έκαμε μεταβαίνοντας μόνος του στην αστυνομία, όχι μαζί με τον Πέτρου. Απεναντίας, ο συνήγορος της Εναγομένης του υπέβαλε ότι αυτός πήγε μαζί με τον Πέτρου στις στις 10/4/2007 στην τροχαία Λευκωσίας, όπου βρήκαν τον Αστυνομικό Ραφίδια και του είπαν ότι έκαναν λάθος και ότι είναι αλλιώς τα πράγματα. Δεν το αρνήθηκε με βεβαιότητα ο ΜΕ3, παρά μόνον είπε ότι αυτός «νομίζει» ότι ήταν μόνος του που πήγε για το σκοπό αυτό. Υποβλήθηκε περαιτέρω στον ΜΕ3 ότι ο λόγος που πήγαν και άλλαξαν την κατάθεσή τους ήταν διότι η Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ δεν θα πλήρωνε τις ζημιές του οχήματος του ΜΕ3! Αφενός, η απάντηση του ΜΕ3 ήταν ότι αυτός γνώριζε εξ αρχής ότι η δική του ασφαλιστική (δηλ. η Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ) δεν θα τον κάλυπτε για τις ζημιές στο όχημά του, αφού ήταν ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου και όχι περιεκτική. Αφετέρου, η αντίδραση του ΜΕ3 ήταν ως εξής꞉ «Ο Γιώργος και ο Πέτρος ήταν φίλοι. Ποιος ο λόγος ο Γιώργος, αστυνομικός άνθρωπος, να με υποστηρίξει εμένα και να μεν υποστηρίξει τον Πέτρο που ήταν παιδικοί φίλοι και να κινήσει αγωγή εμένα και της ασφάλειάς μου. Πάλι ήταν το ίδιο για το Γιώργο. Γιατί να διακινδυνεύσει αστυνομικός ο άνθρωπος να πει ψέματα και να χάσει τη δουλειά του;». Επέμεινε ο ΜΕ3 ότι αυτός θυμόταν καλά να του είχε πει ο Πέτρου μόλις έγινε το δυστύχημα ότι θα του πλήρωνε εκείνος τις ζημιές του. Το θυμόταν αυτό όπως επίσης θυμόταν ότι κατέβηκαν από το αυτοκίνητο σιοκαρισμένοι, βγήκαν από το παράθυρο, ενώ ο Γιώργος ήταν τσιλλημένος πίσω μέσα στα πόδια των πίσω. Ο συνήγορος της Εναγομένης υπέβαλε στον ΜΕ3 ότι αυτός και ο δικηγόρος του συμβούλευσαν τον Πέτρου να παραδεχθεί αμελή οδήγηση, για να του κινήσουν μετά αγωγή. Η απάντηση του ΜΕ3 ήταν ότι από την ημέρα του δυστυχήματος αυτός δεν ξαναμίλησε με τον Πέτρου. Ανασκεύασε στη συνέχεια λέγοντας ότι έχει 6 - 7 χρόνια να μιλήσει με τον Πέτρου. Όσα ανέφερε στη γραπτή του δήλωση είναι όσα του είχε αναφέρει ο Πέτρου μέσα στους πρώτους 2 μήνες από το δυστύχημα. Η μαρτυρία του Ενάγοντος (ΜΕ10) Ο Ενάγων (ΜΕ10) υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, κατατεθείσας ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  17. Στη γραπτή του δήλωση ο ΜΕ10 αναφέρει ότι κατά το χρόνο του επίδικου δυστυχήματος, αυτός ήταν ηλικίας 22 χρόνων και υπηρετούσε ως αστυνομικός στην Αστυνομική Δύναμη, εκτελώντας καθήκοντα βοηθού αποθηκάριου στην Αστυνομική Ακαδημία, καθήκοντα που, μεταξύ άλλων, συνεπάγονταν και χρήση μυικής δύναμης και, συνεπώς, προϋπόθεταν πλήρη υγεία. Επίσης οδηγούσε αστυνομικό όχημα. Πριν το δυστύχημα, ισχυρίζεται ο ΜΕ10 ότι ήταν άτομο καθ' όλα υγιές και στον ελεύθερο του χρόνο ασχολήτο με αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο, και έκανε μακρινά ταξίδια με μοτοσικλέτα. Καθ' ον χρόνο προσήλθε στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει, ο ΜΕ10 εργάζετο στη ΜΜΑΔ στους Ουλαμούς Ασφαλείας με τα εξής καθήκοντα꞉ (α) στατικός σκοπός κατά μέσον όρο 6 ώρες από τις 12 ώρες (δηλαδή από 4 ώρες μέχρι 8 ώρες) και (β) περιπολίες με αστυνομικό όχημα στις αστικές περιοχές της Λευκωσίας. Όσον αφορά τις συνθήκες του δυστυχήματος, ο ΜΕ10 αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι οδηγός του επίδικου οχήματος ήταν ο Πέτρος Πέτρου, ότι ο ίδιος ήταν επιβάτης στο πίσω κάθισμα και ότι το δυστύχημα συνέβη όταν ο Πέτρου που οδηγούσε το επίδικο όχημα στη λεωφόρο Κυριάκου Μάτση στον Άγιο Δομέτιο ανέπτυξε απότομα ταχύτητα σε στροφή και έχασε τον έλεγχο του οχήματος με αποτέλεσμα να χτυπήσει πάνω στο πεζοδρόμιο στη δεξιά πλευρά του δρόμου, να ξαναμπεί το επίδικο όχημα μέσα στο δρόμο, στη συνέχεια να κτυπήσει πάνω σε πινακίδα τροχαίας και να ακινητοποιηθεί πάνω σε σταθμευμένο φορτηγό αρ. ΗΜΡ625 επί του οποίου προσέκρουσε και το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς. Σχετικές οι παρα. 7 και 10 της γραπτής δήλωσης του ΜΕ10, ως αναδιατυπώθηκαν κατά τη δικάσιμο ημερ. 3.7.
  18. Ήταν η θέση του ΜΕ10 στη γραπτή του δήλωση (βλ. παρα. 8 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 16) ότι αυτός μεταφέρθηκε αμέσως μετά το δυστύχημα με ασθενοφόρο στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και πως ουδεμία κατάθεση έδωσε οποιαδήποτε στιγμή στην Αστυνομία κατά την πολύωρη παραμονή του στο Νοσοκομείο. Σημειωτέον ότι ο ΜΕ10 διευκρίνισε κατά την αντεξέτασή του ότι αυτός δεν κρατήθηκε για νοσηλεία στο Νοσοκομείο. Περιγράφοντας τις σωματικές βλάβες που αυτός υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος και τη μετατραυματική του κατάσταση, ο ΜΕ10 υιοθέτησε ουσιαστικά στην παρα. 11 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 16 όσα δικογραφήθηκαν στην παρα. 7 της Ε/Α στην αγωγή. Κατονόμασε τους δύο γιατρούς που επιλήφθηκαν της κατάστασής του το βράδυ του δυστυχήματος και μετέπειτα, ως τους Δρ. Σάββα Σάββα και Δρ. Χριστάκη Χριστοφόρου. Ανέφερε επίσης ότι εξετάστηκε πιο πρόσφατα, στις 19.4.2013 από το Δρ. Γιώργο Σιάμισιη, του οποίου η ιατρική γνωμάτευση περιγράφει τις μετατραυματικές συνέπειες ως φαίνονται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16Α. Όσον αφορά τη ζημιά που προκάλεσε στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ο τραυματισμός που υπέστη από το επίδικο δυστύχημα, ο ΜΕ10 ισχυρίστηκε δύο τινά꞉ · Ότι στερήθηκε της ευκαιρίας να δουλέψει στον Ειδικό Αντιτρομοκρατικό Ουλαμό, ο οποίος αποτελεί τμήμα της ΜΜΑΔ, αφού για να γίνει δεκτός στον συγκεκριμένο Ουλαμό έπρεπε να επιτύχει σε ειδικές ασκήσεις, τις οποίες απέτυχε να ολοκληρώσει. Το ενδιαφέρον ένταξης στον Αντιτρομοκρατικό Ουλαμό, ο ΜΕ10 ισχυρίστηκε ότι το εκδήλωσε μια φορά ύστερα από τη μετάθεση του στη ΜΜΑΔ, πολύ μετά το δυστύχημα. · Ότι υστερεί στη γενική βαθμολογία όσον αφορά τις ασκήσεις έναντι των άλλων συναδέλφων του που υπηρετούν στη ΜΜΑΔ και ότι αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα έχει επιπτώσεις στην επαγγελματική του ανέλιξη. Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές που υπέστη, ο ΜΕ1 περιόρισε την αξίωσή του στο κόστος ένδυσης και υπόδησης που καταστράφηκε (€650) και στο κόστος για τα δεκανίκια (€30), σύνολο €650 (βλ. παρα. 19 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 16). Αντεξετασθείς ως προς το πού καθόταν ο Πέτρου όταν έγινε το επίδικο δυστύχημα, ο ΜΕ10 επέμεινε στην εκδοχή ότι ο Πέτρου ήταν οδηγός και ότι ο ίδιος δεν είχε συμφέρον να δηλώσει ότι ήταν ο Πέτρου αντί ο Κουκκουλής ο οδηγός. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ10 ότι μετά το δυστύχημα θυμάται πολύ λίγα πράγματα, λόγω του ότι υπέστη σιοκ, επειδή ένιωσε ότι τα πόδια του δεν κινούνταν καθόλου, σε σημείο που νόμιζε ότι έμεινε παράλυτος. Εντούτοις θυμόταν ότι όταν έγινε το δυστύχημα αυτός βγήκε από το επίδικο όχημα, το οποίο ήταν τρίπορτο, από το παράθυρο στην πλευρά του συνοδηγού. Ζήτησε από τον Πέτρου βοήθεια για να βγει, όχι επειδή εκείνος ήταν ο συνοδηγός από την πλευρά του οποίου ήθελε να βγει, αλλά επειδή εκείνος ήταν ήδη έξω από το αυτοκίνητο και καθόταν στο πεζοδρόμιο. Θυμόταν ο ΜΕ10 ότι άπαξ και βγήκε από το αυτοκίνητο, κάθισε και ο ίδιος στο πεζοδρόμιο μέχρι να τον παραλάβει το ασθενοφόρο. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ10 ότι μέχρις ότου αυτός βγει από το αυτοκίνητο, ο Κουκκουλής (ΜΕ3) που ήταν συνοδηγός στο επίδικο όχημα, είχε ήδη φύγει από το σημείο του δυστυχήματος με άλλο αυτοκίνητο περαστικό και μάλιστα όταν ο ΜΕ10 ανέφερε στο νοσοκόμο ότι αυτός καθόταν στο πίσω μέρος του οχήματος, ο νοσοκόμος επέμενε ότι εκείνος ήταν ο συνοδηγός διότι μόνο δύο άτομα βρίσκονταν στο σημείο του δυστυχήματος. Αντεξετασθείς όσον αφορά τα καθήκοντά του ως αποθηκάριου στην Αστυνομική Ακαδημία, ο ΜΕ10 τα περιέγραψε ως εξής꞉ Να μεριμνά ώστε να έχουν μέσα οι αίθουσες της Ακαδημίας τα απαραίτητα υλικά, ένδυσης και υπόδησης όσων δούλευαν στην Ακαδημία, όπως και για την ένδυση των νεοπροσληφθέντων. Προμηθευόταν αυτός τα υλικά από τις Κεντρικές αποθήκες της Αστυνομίας και ακολούθως τα προμήθευε στον κόσμο της Ακαδημίας αναλόγως. Εκτελούσε τα καθήκοντά του σε κανονικό ωράριο, όχι με βάρδιες. Ο ΜΕ10 εξήγησε ότι για να προσληφθεί κανείς ως αστυνομικός παρακάθεται σε εξετάσεις και, αφού τις περάσει, υποβάλλεται σε αθλητικές δοκιμασίες και ιατρικές εξετάσεις και αν ο βαθμός που θα συγκεντρώσει τον κατατάσσει εντός του αριθμού των θέσεων που θα πληρωθούν, τότε προσλαμβάνεται. Δήλωσε, επίσης, ο ΜΕ10 ότι αυτός πέρασε δύο φορές αυτή τη διαδικασία, πρώτα για να λάβει τη θέση ειδικού αστυφύλακα και έπειτα για να λάβει τη θέση κανονικού αστυφύλακα. Διευκρίνισε ότι αυτός κατείχε τη θέση ειδικού αστυφύλακα από τα τέλη του 2006 μέχρι το Μάη του
  19. Με δεδομένο ότι το δυστύχημα έγινε στις 13.2.2007 εύλογα ο συνήγορος της Εναγόμενης διερωτήθηκε αν για να αποκτήσει τη θέση κανονικού αστυνομικού το Μάη του 2007, αυτό σήμαινε ότι υποβλήθηκε σε εκείνο το χρονικό στάδιο, ήτοι μετά το επίδικο δυστύχημα, σε αθλητικές και ιατρικές εξετάσεις επιτυχώς. Όπως όμως εξήγησε ο ΜΕ10, οι εξετάσεις για αμφότερες τις θέσεις, ειδικού αστυφύλακα και κανονικού, διεξήχθησαν αμφότερες τον ίδιο καιρό, αυτός πέρασε και στις δύο εξετάσεις και τα αποτελέσματα των εξετάσεων διαρκούν για ένα χρόνο. Προσλήφθηκε σαν ειδικός αστυφύλακας στο τέλος του 2006, μέχρι να προκηρυχθούν οι θέσεις για κανονικούς αστυφύλακες και το Μάη του 2007 προσλήφθηκε «στο δεύτερο γκρουπ» θέσεων κανονικού αστυφύλακα. Μετά την υπηρεσία του στην Αστυνομική Ακαδημία, όπου υπηρετούσε κατά το χρόνο του δυστυχήματος, ο ΜΕ10 υπηρέτησε και στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού για σκοπιές, μετά στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου για μικρό χρονικό διάστημα και παράλληλα πήγαινε και στην Αστυνομική Ακαδημία για εκπαίδευση. Στη ΜΜΑΔ ο ΜΕ10 άρχισε να υπηρετεί το
  20. Ζητήθηκε από τον ΜΕ10 να περιγράψει τα καθήκοντα που έχει στη ΜΜΑΔ. Ανέφερε ότι πρόκειται για꞉ περιπολίες εντός της Λευκωσίας και μερικές φορές εκτός, στατική σκοπιά σε διάφορα σημεία όπως πρεσβείες και σε κάποια πρόσωπα άλλα που κρίνουν ότι χρειάζεται η ασφάλεια τους, επιτήρηση ποδοσφαιρικών αγώνων, αγώνων καλαθόσφαιρας. Διερωτήθηκε ο συνήγορος της εναγομένης, εφόσον ο ΜΕ10 δεν λαμβάνει φάρμακα ή παυσίπονα, δεν κάνει φυσιοθεραπεία, είναι στη ΜΜΑΔ και βγάζει σκοπιές, πάει σε αγώνες ποδοσφαίρου, κουβαλά φορτίο, κουβαλά κράνος, ασπίδα, ρόπαλο, πάει γυμναστήριο, τί άλλο θέλεις να κάνει. Ήταν η θέση του ΜΕ10 ότι όλα αυτά τα κάνει με περισσότερη δυσκολία και είναι αναλόγως του πόσο πείσμα και θέληση έχει για να τα κάνει που μπορεί να τα κάνει. Όσο για τη δουλειά του, δεν αποφασίζει εκείνος για το πού να μετατεθεί, άρα όπου είναι προσπαθεί να κάνει το καλύτερο. Αναγνώρισε ο ΜΕ10 κατά την αντεξέτασή του ότι το αν αυτός έχει κατάλοιπο σωματικής βλάβης από το δυστύχημα ή όχι, είναι ζήτημα που θα κριθεί στη βάση των γνωματεύσεων των γιατρών που τον εξέτασα και όχι βάσει της δικής του υποκειμενικής ανειδίκευτης εκτίμησης. Η μαρτυρία των γιατρών (ΜΕ4, ΜΕ5 και ΜΕ11) η ιατρική έκθεση του Δρ. Μιχάλη Πηλαβάκη. Ο ΜΕ4 είναι ιδιώτης ορθοπαιδικός ιατρός. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο ιατρικής έκθεσης ημερομηνίας 20.1.2009, την οποία κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  21. Σε αυτήν αναφέρει το ιστορικό του ασθενούς όπως του το περιέγραψε ο ίδιος ο ΜΕ10, ακολούθως καταγράφει για ποια πράγματα παραπονείτο ο ασθενής κατά την κλινική εξέταση από τον ίδιο, αναφέρει ποια είναι η διάγνωση και ποια η γνώμη για την μελλοντική κατάσταση του ασθενούς. Συγκεκριμένα στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 αναφέρεται το εξής ιστορικό ασθενούς꞉ ο Ενάγων (ΜΕ10) ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα τις 14.2.2007 και διεκομίσθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με πόνο στην οσφυική μοίρα, στη λεκάνη, αδυναμία κάτω άκρων και αδυναμία βάδισης λόγω πόνου στη λεκάνη ιδίως δεξιά. Κατά τον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε κάταγμα ηβικού κλάδου δεξιά, ρογμώδες. Του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και απελάθηκε. Παρέμεινε κλινήρης για 7 - 10 μέρες λόγω έντονου πόνου. Επισκέφθηκε ξανά τα εξωτερικά ιατρεία στις 21.2.2007 για εξέταση και του παραχωρήθηκε αναρρωτική άδεια από 14.2.2007 έως 31.3.
  22. Όσον αφορά την κλινική εξέταση, αναφέρονται τα εξής꞉ «Κατά την κλινική εξέταση του Ενάγοντος από τον ΜΕ4, ο ασθενής παραπονέθηκε για πόνο στη δεξιά βουβωνική χώρα, ιδίως στο βαθύ κάθισμα και κατά την εξέταση βαριάς εργασίας, καθώς επίσης κατά τις αλλαγές καιρού και της θερμοκρασίας. Παραπονέθηκε επίσης για πόνους στην οσφυική μοίρα κατά τις ακραίες κινήσεις.». Η διάγνωση του ΜΕ4 ήταν꞉ «Πορωθέν κάταγμα ηβικού κλάδου δεξιά, κάκωση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, κάκωση ιερολαγόνιων αρθρώσεων.». Η γνώμη του ΜΕ4 ήταν ότι꞉ «Ο ασθενής υπέστη κάταγμα ηβικού κλάδου δεξιά από 14/2/2007 το οποίο πωρώθηκε, όμως του δημιουργεί ενοχλήσεις κατά τις αλλαγές του καιρού και κατά τη γνώμη μου θα παραμείνουν. Επίσης νιώθει έντονα ενοχλήματα κατά την παρατεταμένη ορθοστασία. Λόγω της κάκωσης στην οσφυϊκή μοίρα, ο ασθενής παραπονείται για περιοδικό πόνο στην οσφύ, κυρίως κατά την οδήγηση, ανύψωση βάρους και βαριάς εργασίας. Κατά τη δική μου άποψη, τα ενοχλήματα αυτά θα του προκαλέσουν πρόωρη βλάβη στην οσφυική μοίρα και στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, τα οποία θα έχουν αντίκτυπο στην εργασία του και στην εκτέλεση των καθηκόντων του. Επίσης του στερούν το δικαίωμα στον ελέυθερο του χρόνο να δραστηριοποιείται σε διάφορα αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση της συνηγόρου του Ενάγοντος, ο ΜΕ4 εξήγησε ότι με τον όρο «πρόωρη βλάβη» εννοούσε εκείνες τις «βλάβες που θα παρατηρούνταν πιο γρήγορα από αυτές που θα παρατηρούνταν λόγω ηλικίας και θα είχε αντίκτυπο στην προσωπική του καθημερινότητα». Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ4 διευκρίνισε περαιτέρω ότι με τον όρο «βλάβη» εννούσε «την κάκωση των μαλακών μορίων, τα οποία επουλώνονται συν το χρόνω, όμως η επούλωση αυτή δεν είναι φυσιολογική. Δεν είναι αυτή η οποία θα ήταν πριν τον τραυματισμό και θα του δημιουργεί προβλήματα λόγω συμφύσεων, λόγω μη καλής λειτουργίας των μυών και των αρθρώσεων.». Εν προκειμένω, πέραν του κατάγματος που υπέστη ο Ενάγων στη λεκάνη, τραυματίστηκαν τα μαλακά μόρια, οι μύες του και οι συνδέσμοι, οι οποίοι διέπουν το μυοσκελετικό σύστημα και δεν επουλωθήκαν σωστά γι' αυτό και ο ΜΕ4 πιστεύει ότι θα του δημιουργήσουν προβλημα στο μέλλον. Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι δεν θα υπάρξουν μελλοντικές βλάβες στον Ενάγοντα δεδομένων των κακώσεων που υπέστη, αλλά ο ΜΕ4 επέμεινε στη γνώμη του. Ήταν αρχικά ο ισχυρισμός του ΜΕ4 ότι αυτός εξέτασε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα (ΜΕ10) στις 20.1.2009, όταν συνέταξε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  23. Ωστόσο, κατά τη συνέχιση της αντεξέτασης του ΜΕ4 αναδείχθηκε στις 20.1.2009 δεν ήταν η πρώτη φορά που αυτός εξέτασε τον Ενάγοντα, αφού αντίθετα η Εναγόμενη είχε στην κατοχή της δική του ιατρική έκθεση προγενέστερης ημερομηνίας, συγκεκριμένα της 25.1.2008, η οποία αποστάληκε στην Εναγόμενη με διπλοσυστημένη επιστολή ημερ. 4.9.2008 από τους τότε δικηγόρους του Ενάγοντος με σκοπό την εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης. Πράγματι, ο ΜΕ4 είδε και αναγνώρισε το έγγραφο που του υπεδείχθη ως συνταχθέν και υπογραφέν από τον ίδιο (βλ. το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6). Ισχυρίστηκε τότε ο ΜΕ4 ότι στις 20.1.2009 πρέπει απλώς να του ζητήθηκε αντίγραφο του αρχικού. Η μόνη διαφορά που υπήρχε μεταξύ των δύο τεκμηρίων ήταν ότι στην πρώτη χρονικά εκδοθείσα έκθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6), αναφερόταν ότι το κάταγμα ήταν ρογμόδες και υπήρχε παρεκτόπιση, ενώ στη δεύτερη χρονικά εκδοθείσα έκθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) απαλείφθηκε με tip-ex η λέξη «παρεκτόπιση», και ο ΜΕ4 υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου ως ορθή την έκθεση ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5, αφού όπως ο ίδιος δήλωσε «Ήταν παρατυπία. Είναι χωρίς παρεκτόπιση. Το ρογμώδες είναι χωρίς παρεκτόπιση». Όπως μάλιστα εξήγησε ο ΜΕ4, βιβλιογραφικά το ρογμώδες κάταγμα θέλει 6 εβδομάδες για να κλείσει, όπως και έγινε στην περίπτωση του Ενάγοντος (ΜΕ10), γι' αυτό και στην έκθεση ημερ. 25.1.2008 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6) αυτός το περιέγραφε ήδη ως «πωρωθέν». Η μαρτυρία του ΜΕ5 Ο ΜΕ5 είναι παθολόγος ιατρός στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο κατά την κυρίως εξέτασή του το Ιατρικό Πιστοποιητικό, ημερ. 11.10.2007 (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7), όπου αναφέρεται ότι ο Ενάγων (23 ετών) μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών η ώρα 00꞉04 π.μ. μετά από το αναφερόμενο τροχαίο δυστύχημα, ότι παραπονέθηκε για άλγος οσφύος και λεκάνης, ότι του έγινε ακτινογραφικός έλεγχος και διαγνώσθηκε «κάταγμα ηβοϊσχιακού κλάδου λεκάνης δεξιά», οπότε κλήθηκε ο επί καθήκοντι ορθοπαιδικός για να τον εξετάσει και αφού του χορήγησε φαρμακευτική αγωγή, του έδωσε οδηγίες για ραντεβού και επανεξέταση. Ο ΜΕ5 κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο τις ακτινογραφίες που είχαν γίνει στον Ενάγοντα, ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  24. Επιβεβαίωσε ο ΜΕ5 ότι από τις ακτινογραφίες φαινόταν ότι το κάταγμα ήταν «ρογμώδες χωρίς ουσιαστική παρεκτόπιση». Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ5 δήλωσε ότι με βάση την 18ετή του πείρα, το ρογμώδες κάταγμα που υπέστη ο Ενάγων μπορούσε να επουλωθεί μέσα σε 6 εβδομάδες. Επανεξετασθείς από τη συνήγορο του Ενάγοντος να πει αν υπάρχουν εξαιρέσεις, ο ΜΕ5 δήλωσε ότι «Στατιστικά, η συντριπτική πλειοψηφία επουλώνεται σε μια περίοδο 6 εβδομάδων. Σε κάποιες εξαιρέσεις, που δεν είναι του παρόντος, πιθανόν να υπάρξει μια εξαίρεση.». Η μαρτυρία του ΜΕ11 Ο ΜΕ11 είναι ιδιώτης ορθοπαιδικός ιατρός. Κατά την κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε το περιεχόμενο της ιατρικής έκθεσης, η οποία βρισκόταν ήδη κατετεθειμένη ενώπιον του Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16Α. Πρόκειται για ιατρική έκθεση ημερ. 19.4.
  25. Παρατηρώ ότι το ιστορικό όπως περιγράφηκε στον ΜΕ11 από τον ασθενή (ήτοι τον Ενάγοντα, ΜΕ10) είναι διαφορετικό από εκείνο που καταγράφεται στην έκθεση του ΜΕ
  26. Ενώ στον ΜΕ4 είχε δηλωθεί ότι ο ασθενής παρέμεινε κλινήρης για 7 - 10 μέρες, στον ΜΕ11 φαίνεται να δηλώθηκε ότι παρέμεινε κλινήρης για 1 μήνα. Επίσης, ο ΜΕ4 δεν κάνει καμία αναφορά για το αν ο ασθενής χρειάστηκε στη συνέχεια βακτηρίες μασχάλης, ενώ ο ΜΕ11 αναφέρει στην έκθεσή του ότι ο ασθενής χρησιμοποιούσε βακτηρίες μασχάλης για 2 μήνες. Στον ΜΕ11 αναφέρθηκε από τον ασθενή ότι αισθανόταν αδυναμία και πόνο στη βάδιση για 9 μήνες μετά το δυστύχημα και ότι απείχε από αθλητικές δραστηριότητες για 2 χρόνια, ενώ δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο στην έκθεση του ΜΕ
  27. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ11 επιβεβαιώθηκε πως ό,τι αυτός κατέγραψε ως ιστορικό του ασθενούς είναι βάσει πληροφόρησης που έλαβε από τον ίδιο τον ασθενή. Εν πάση περιπτώσει, ό,τι ενδιαφέρει είναι το τμήμα της έκθεσης του ΜΕ11 όπου καταγράφονται «η κλινική εξέταση», «η διάγνωση» και «η πρόγνωση». Αναφέρονται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16Α τα εξής꞉ «ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ Κατά την κλινική εξέταση σήμερα παρουσιάζεται ελαφρύς πόνος κατά την υπέρκαμψη και έσω στροφή του ισχίου δεξιά καθώς και ευαισθησία στην περιοχή του δεξιού άνω κλάδου του ηβικού οστού. Δεν παρουσιάζεται νευρολογική συμπτωματολογία κάτω άκρων ούτε μυϊκή αδυναμία. ΔΙΑΓΝΩΣΗ Πωρωθέν κάταγμα άνω κλάδου ηβικού οστού δεξιά με υπολειπόμενα λειτουργικά προβλήματα. ΠΡΟΓΝΩΣΗ Παρουσιάζεται πλήρης πώρωση του κατάγματος σε ανατομική θέση χωρίς ακτινολογικές διαταραχές. Ο τραυματισμός των μαλακών μορίων στην περιοχή του κατάγματος προκαλεί τις προαναφερόμενες ευαισθησίες κατά την κόπωση ή στις ακραίες κινήσεις δυσκολεύοντας τον ασθενή στην έντονη αθλητική δραστηριότητα ή κατά τις ασκήσεις στη διάρκεια των καθηκόντων του στη ΜΜΑΔ. Τα προβλήματα αυτά εφόσον δεν διορθώθηκαν σε διάρκεια 6 ετών αναμένεται να είναι μόνιμα.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Ερωτηθείς από τη συνήγορο του Ενάγοντος να εξηγήσει τί εννοεί με τον όρο «ακραίες κινήσεις» ο ΜΕ11 εξήγησε ότι αναφερόταν στην «υπέρκαμψη, την ακραία απαγωγή και την ακραία υπερέκταση», η οποία συμβαίνει όταν η άρθρωση βρίσκεται στα όρια της. Διευκρίνισε ότι η κανονική βάδιση δεν εμπεριέχει ακραίες κινήσεις. Ούτε το ανέβασμα των σκαλοπατιών. Ακραία κίνηση χαρακτηρίζεται η μεγάλη απαγωγή του ισχίου (το σπαγκάτ) ή η υπέρκαμψη όπως είναι το βαθύ κάθισμα. Περαιτέρω, ο ΜΕ11 εξήγησε ότι ο λόγος που αυτός θεωρεί ότι παραμένουν οι λειτουργικές ευαισθησίες παρά την πλήρη πώρωση του κατάγματος είναι διότι «από την περιοχή του άνω κλάδου του ηβικού οστού εκφύονται οι τένοντες των προσαγωγών του ισχίου. Ο τραυματισμός του οστού προκάλεσε επίσης και τραυματισμό και ευαισθησία στους τένοντες, που παρά την πόρωση του κατάγματος, δηλαδή την επούλωση, η ευαισθησία στους τένοντες παραμένει.». Αντεξετάσθηκε ο ΜΕ11 επί της γνώμης του αυτής. Λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό το κάταγμα έχει πωρωθεί, ερωτήθηκε ο ΜΕ11 αν η ευαισθησία στους τένοντες είναι δυνατόν να προκαλείται από άλλη αιτία. Ήταν η θέση του ΜΕ11 ότι αυτός, εξετάζοντας τον ασθενή, θεωρησε ότι ο πόνος είναι από τον τραυματισμό, διότι φαινόταν ότι ήταν μια συνέχεια του προβλήματος. Δεν ήταν κάτι ξένο. Είχε απόλυτη σχέση με το κάταγμα. Όσον αφορά τον όρο βαθύ κάθισμα, το οποίο με απλά λόγια ο ΜΕ11 περιέγραψε ως την περίπτωση καθίσματος που ακουμπούν οι γλουτοί στις φτέρνες, ο ΜΕ11 εξήγησε αντεξεταζόμενος ότι δεν είναι κάτι που έκανε από μόνος του ο ασθενής. Ο ίδιος του το προκάλεσε, με αντικειμενική κλινική εξέταση, δηλαδή όπως ήταν ξαπλωμένος ήπτια στο εξεταστικό, του προκάλεσε την υπέρκαμψη, για να διαπιστώσει πότε αρχίζει ο πόνος. Αναγνώρισε ο ΜΕ11 ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν την ελαστικότητα να κάνουν το βαθύ κάθισμα, αλλά όσοι το κάνουν δεν αισθάνονται πόνο εκτός εάν έχουν πρόβλημα. Ο Ενάγων έκανε το βαθύ κάθισμα αλλά είχε πόνο. Αναγνώρισε ο ΜΕ11 κατά την αντεξέτασή του ότι ελάχιστο ποσοστό (%) των ενήλικων ανδρών έως κανένας ενήλικας μπορεί να κάνει σπαγκάτο και αυτός είναι και ο λόγος που ο ίδιος ως γιατρός δεν το αναφέρει ως αδυναμία. Η ιατρική έκθεση του Δρ. Μιχάλη Πηλαβάκη Κατά την αντεξέταση της ΜΕ6, ζητήθηκε και κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 η ιατρική έκθεση του Δρ. Πηλαβάκη, ημερ. 6.2.2013, η οποία εκδίθηκε μετά από ιατρική εξέταση του Ενάγοντος από τον εν λόγω ιατρό στις 4.2.2013 κατ' εντολή της Εναγομένης. Η έκθεση του Δρ. Πηλαβάκη καταγράφει διαφορετικά ευρήματα από την κλινική εξέταση του Ενάγοντος στις 4.2.2013 σε σύγκριση με εκείνα στα οποία είχε καταλήξει ο ΜΕ11 κατά ή περί τις 19.4.
  28. Συγκεκριμένα, ο Δρ. Πηλαβάκης αναφέρει ότι «Ο ασθενής βαδίζει φυσιολογικά, μπορεί και στέκεται στις πτέρνες και στα δάκτυλα των ποδιών του και κάνει πλήρες βαθύ κάθισμα. Ο.Μ.Σ.Σ. χωρίς μυική σύσπαση. Χωρίς τοπική ευαισθησία με την πίεση επί των ιερολαγόνιων αρθρώσεων ή της κατώτερης οσφυϊκής χώρας. Συμπίεση της λεκάνης από πλάγια καθώς και στροφικός έλεγχος δεν προκαλεί πόνο στη λεκάνη ή στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις. Νευρολογικά αντικειμενικά ευρήματα στα κάτω άκρα δεν υπάρχουν.». Καταλήγει στη γνώμη ότι «Σήμερα έξη χρόνια μετά τον τραυματισμό είναι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση χωρίς αντικειμενικά κλινικά ευρήματα, απόδειξη της ομαλής μετατραυματικής εξέλιξης χωρίς μόνιμα κατάλοιπα.». Σημειωτέον ότι η εν λόγω ιατρική έκθεση κατατέθηκε στο Δικαστήριο παρά την ένσταση της συνηγόρου του Ενάγοντος, αφού λήφθηκε υπόψη από το Δικαστήριο ότι επρόκειτο για έγγραφο το οποίο βρισκόταν στην κατοχή της ΜΕ6 ως μέρος του φακέλου της Εναγομένης για το υπό εκδίκαση δυστύχημα και ότι το γεγονός πως η ΜΕ6 δεν ήταν η συντάκτριά του, δεν συνιστούσε εμπόδιο στην κατάθεσή του, αλλά η αξιολόγησή του θα τελούσε υπό τις αρχές της αξιολόγησης εξ ακοής μαρτυρίας όπως καθορίζονται στον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ.
  29. Η μαρτυρία των ασφαλιστών (ΜΕ6 και ΜΕ8) Η ΜΕ6 είναι εσωτερικός νομικός σύμβουλος στο Γενικό Κλάδο της Εναγομένης. Στα πλαίσια των καθηκόντων της παρέχει τις νομικές της απόψεις σε σχέση με οποιοδήποτε νομικό θέμα εγερθεί στα πλαίσια του Γενικού Κλάδου. Επίσης χειρίζεται όλες τις απαιτήσεις της εταιρείας του Γενικού Κλάδου και τις εξωτερικές στις οποίες εμπλέκονται δικηγόροι. Κάνει διαπραγματεύσεις για εξώδικες διευθετήσεις των σχετικών απαιτήσεων. Επίσης είμαι μέλος της Επιτροπής Νομικών του Συνδ. Ασφαλιστικών Εταιρειών, εκπροσωπώντας την Εναγόμενη. Κατά την κυρίως εξέτασή της παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 δέσμη εγγράφων στην οποία περιλαμβάνονται꞉ Το Πιστοποιητικό Ασφάλισης αναφορικά με το ασφαλιστήριο αρ. 5027753 που εκδόθηκε προς όφελος του Πέτρου Πέτρου για το όχημα ΗΖΝ357, με έναρξη ισχύος 3/5/2006 και ημρομηνία λήξης 2/5/
  30. Τον Πίνακα που επισυνάπτεται στο Πιστοποιητικό Ασφάλισης. Την Απόδειξη πληρωμής προκαταβολής ασφαλίστρου στις 25.5.
  31. Την Πρόταση Ασφάλισης. Το Καλυπτικό Σημείωμα. Το Check List Αιτήσεων. Περαιτέρω, η ΜΕ6 κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 τους Γενικούς Όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου. Οι όροι που αναγράφονται επί του πιστοποιητικού ασφάλισης (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) σε συνδυασμό με τους γενικούς όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου που εκδόθηκε από την εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10), ως έχουν τεθεί ενώπιον μου, εμφανίζουν την εξής εικόνα꞉ Βάσει του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 9, ο Πέτρος Πέτρου που είναι «το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το ασφαλιστήριο (policy holder)», «μπορεί να οδηγεί αυτοκίνητο που δεν ανήκει σ' αυτόν ή στον εργοδότη ή στο συνέταιρό του ή που δεν ενοικιάστηκε (δυνάμει σύμβασης ενοικιαγοράς ή άλλως πως) από αυτόν ή από τον εργοδότη ή το συνέταιρό του», «νοουμένου ότι κατέχει άδεια οδήγησης που να του επιτρέπει να οδηγεί το μηχανοκίνητο όχημα ή κατείχε άδεια οδήγησης και δεν στερήθηκε του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά τέτοιαν άδεια», εφόσον πρόκειται για χρήση «μόνο για σκοπούς κοινωνικούς, ιδιωτικούς (domestic) και αναψυχής και για την εργασία του προσώπου προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το ασφαλιστήριο». Βάσει του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10, «Δηλώνεται με το παρόν και συμφωνείται ότι η Εταιρεία παρέχει κάλυψη (will indemnify) στον Ασφαλισμένο έναντι της ευθύνης του δυνάμει του Μέρους Ι ενόσω αυτός προσωπικά οδηγεί ιδιωτικό Μηχανοκίνητο Όχημα, εξαιρουμένων των μοτοσικλετών, και το οποίο δεν ανήκει σ' αυτόν και δεν ενοικιάστηκε (δυνάμει σύμβασης ενοικιαγοράς ή με άλλον τρόπο) σε αυτόν ή στον εργοδότη ή στο συνέταιρο του και νοουμένου ότι δεν υπάρχει σε ισχύ άλλη κάλυψη ή ασφάλεια οποιασδήποτε φύσης (είτε αυτή συνάφθηκε από τον Ασφαλισμένο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο) η οποία να καλύπτει εξ ολοκλήρου ή μερικώς την ίδια σωματική βλάβη, απώλεια ή ζημιά.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η ΜΕ6 διατύπωσε κατά την κυρίως εξέτασή της την εκτίμηση ότι στην παρούσα υπόθεση, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ο όρος που αφορούσε σε πρόσθετη κάλυψη του Πέτρου για «Χρήση Άλλων Οχημάτων», διότι ο εν λόγω όρος εφαρμόζεται μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη κάλυψη ή ασφάλεια οποιασδήποτε φύσης που να καλύπτει το ατύχημα. Επικαλέστηκε προς υποστήριξη της νομικής της εκτίμησης τον γενικό όρο «
  32. Χρήση άλλου οχήματος» στη σελ. 15 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
  33. Στην προκειμένη περίπτωση, από μελέτη που έκανε η ΜΕ6 στο φάκελο του είχε στην κατοχή της, είχε την πεποίθηση ότι, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο του ατυχήματος υπήρχε σε ισχύ το ασφαλιστήριο της Κέντρικής που κάλυπτε το επίδικο όχημα, η Κεντρική Ασφαλιστική είναι η ασφαλιστική που ευθύνεται ως ασφαλιστής να πληρώσει οποιαδήποτε απόφαση σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Πρόσθεσε η ΜΕ6 την πεποίθηση της Εναγομένης ότι οδηγός του επίδικου οχήματος κατά το χρόνο του δυστυχήματος ήταν ο Κυριάκος Κουκκουλής ως η αρχική του κατάθεση στην Αστυνομία και διατύπωσε συνεπακόλουθα τη γνώμη ότι «Για να ετίθετουν θέμα κάλυψης από μέρους της Εναγόμενης αυτού του οχήματος, θα έπρεπε αυτό το όχημα να είναι αφενός ανασφάλιστο και αφετέρου να το οδηγούσε ο Πέρος Πέτρου. Αφ' ης στιγμής το επίδικο όχημα ήταν ασφαλισμένο με την Κεντρική Ασφαλιστική και το οδηγούσε ο Κυριάκος Κουκκουλής δεν υπάρχει από μέρους μας οποιαδήποτε ασφαλιστική κάλυψη.». Πέραν των πιο πάνω, η ΜΕ6 διατύπωσε τη γνώμη ότι εφόσον ο Πέτρος Πέτρου αρχικά έκανε ψευδή δήλωση ή εν πάση περιτπώσει άλλαξε δύο φορές τη δήλωση του σε ότι αφορά το ποιος οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα, καθώς επίσης παραδέχθηκε εν αγνοία της Εναγομένης στην Ποινική 33863/2007, έπεται ότι ακόμα και αν ετίθετο θέμα να υπήρχε οποιοσδήποτε όρος στο ασφαλιστήριο με την Εναγόμενη που τον εκάλυπτε, επειδή παραβίασε ουσιώδεις όρους του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, δεν καλύπτεται. Παρατηρώ ότι με βάση τον όρο 2 στη σελ. 13 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10, αποτελεί «Καθήκον του Ασφαλισμένου» «η πιστή τήρηση και συμμόρφωση με τους όρους του Ασφαλιστηρίου στο μέτρο που αυτοί αναφέρονται σε οτιδήποτε οφείλει να πράξει ή να μην πράξει ο Ασφαλισμένος ή οποιοδήποτε πρόσωπο απαιτεί να καλυφθεί (indemnified)», συνιστούν «προϋποθέσεις (conditions precedent) για τυχόν ευθύνη της Εταιρείας για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού δυνάμει του Ασφαλιστήριου αυτού». Με βάση τον όρο 5 στην ίδια σελίδα του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10, ο οποίος τιτλοφορείται «Γνωστοποίηση Ατυχημάτων»꞉ «Σε περίπτωση οποιουδήποτε περιστατικού εξαιτίας του οποίου είναι δυνατό να εγερθεί απαίτηση δυνάμει του Ασφαλιστήριου αυτού, ο Ασφαλισμένος θα γνωστοποιεί τούτο το ταχύτερο δυνατό στην Εταιρεία δίδοντας πλήρη στοιχεία. Κάθε επιστολή, απαίτηση, ένταλμα, κλήση και δικόγραφο, θα γνωστοποιείται ή θα αποστέλλεται στην Εταιρεία αμέσως μόλις ο Ασφαλισμένος ή οποιοδήποτε πρόσωπο που απαιτεί να καλυφθεί (indemnified) λάβει γνώση της επικείμενης δίωξης, θανατικής ανάκρισης ή έρευνας σχετικά με οποιοδήποτε τέτοιο ατύχημα. Στην περίπτωση ατυχήματος, κλοπής ή άλλης πράξης που συνιστά ποινικό αδίκημα που δυνατό να δώσει αφορμή για απαίτηση δυνάμει του Ασφαλιστήριου αυτού, ο Ασφαλισμένος οφείλει να ειδοποιεί αμέσως την Αστυνομία και να συνεργάζεται με την Εταιρεία ώστε να επιτευχθεί η καταδίκη του παραβάτη.». Επίσης με βάση τον όρο 6 στην ίδια σελίδα, ο οποίος τιτλοφορείται «Διαδικασία Απαιτήσεων», «ο Ασφαλισμένος ή οποιοδήποτε πρόσωπο που απαιτεί να καλυφθεί δεν θα προβαίνει σε παραδοχή, προσφορά, υπόσχεση ή πληρωμή χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση της Εταιρείας». Η μαρτυρία του ΜΕ8 Ο ΜΕ8 εργάζεται στην Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ από το 1988, με ειδικότητα την έκδοση ασφαλιστικών συμβολαίων για την ασφάλιση μηχανοκίνητων οχημάτων. Διατύπωσε τη γνώμη ότι η εν λόγω ασφαλιστική είχε ασφαλισμένο το επίδικο όχημα για την περίοδο από 4/10/2006 μέχρι 3/10/2007 για κάλυψη της οδήγησής του αποκλειστικά από τους εξουσιοδοτημένους οδηγούς, κ.κ. Κυριάκο Κουκκουλή και Δήμητρα Κωνσταντίνου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Υπενθυμίζω ότι σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614).). Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου, Π.Ε. 332/09, ημερ. 10.6.13, Re N-BCM
(2002)EWCA Civ. 1052, C & A Pelekanos Associates Limited ν Πελεκάνου
(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Η συμπεριφορά μάρτυρα κατά την αντεξέταση δεν φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι έχει κατά την κυρίως εξέταση και επανεξέταση (Attorney-General for the Sovereign Base Areas of Akrotiri and Dhekelia ν Steinhoff
(2005)UKPC 31). Ασφαλώς, κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν δύναται να έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Αποτιμάται η συνολική παρουσία καθενός μάρτυρα στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας του χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη) - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα υποβάλλεται στη βάσανο της λογικής με γνώμονα και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Πέραν τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Τέλος, σημειώνω ότι αποτελεί βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014 και Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα και της συνοχής της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς (βλ. Γιώργου Παπαγεωργίου ν Λούης Κλάππας (Investments Services Ltd)
(1991)1 Α.Α.Δ 24). Όπως λέχθηκε στη Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676: «Δεν διαπιστώνεται όμως καμία ουσιώδης παρέκκλιση μεταξύ δικογραφίας και μαρτυρίας, που είναι βέβαια επιτρεπτό από το Δικαστήριο να εντοπίζεται ως στοιχείο για την τυχόν αξιοπιστία του διαδίκου (δέστε Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των ανωτέρω κριτηρίων. Όσον αφορά τον ΜΕ1 παρατηρώ ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση των λεγόμενών του κατά την αντεξέτασή του από το συνήγορο της Εναγομένης. Δεν του υποβλήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο ότι ψεύδεται. Η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη. Ωστόσο, πρέπει να παρατηρήσω ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν είναι διαφωτιστική για το Δικαστήριο εκτός σε ό,τι αφορά το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος οποίο κατέθεσε ενώπιον μου και το ότι υπήρξε αλλαγή των καταθέσεων των δύο επιβαίνοντων στο όχημα, ήτοι του Κουκκουλή (ΜΕ3) και του Πέτρου Πέτρου. Το ότι υπήρξε η αλλαγή των καταθέσεων επιβεβαιώθηκε και από τα στοιχεία που παρουσίασε η Πρωτοκολλητής Ποινικού σχετικά με την ποινική υπόθεση. Εφόσον όμως ο ΜΕ1 δεν προσκόμισε το φάκελο της αστυνομίας και ειδικότερα τις καταθέσεις που έλαβε από τους επιβαίνοντες στο επίδικο όχημα, στερείται της ευκαιρίας το Δικαστήριο να μπορεί να συγκρίνει τα λεγόμενα των επιβαίνοντων στο επίδικο όχημα με τα λεγόμενά τους ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για να ελέγξει τη δική τους αξιοπιστία. Συντηρείται η νεφελώδης εικόνα που υπάρχει γύρω από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, επί τω ότι ο ΜΕ1 δεν ήταν σε θέση να πει πότε έλαβε την κατάθεση του Ενάγοντος συγκριτικά προς το πότε είχε λάβει την κατάθεση του Κουκκουλή και του Πέτρου, καθώς επίσης το γεγονός ότι ο ΜΕ1 δεν θυμόταν να πει τί του είχε δηλώσει ο Ενάγων σχετικά με το ποιος οδηγούσε. Είναι αυτό το στοιχείο που με προβληματίζει στη μαρτυρία του ΜΕ
  1. Εφόσον αυτός ισχυρίζεται ότι έλαβε μία κατάθεση από τον Ενάγοντα, και εφόσον είχε την ικανότητα να τον θυμάται και να αναγνωρίζει στο Δικαστήριο τον Ενάγοντα ως το πρόσωπο που του δήλωσε ότι επέβαινε στο πίσω κάθισμα, θα ανέμενα να θυμόταν εξίσου «έντονα» αν η δική του κατάθεση ήταν ευθυγραμμισμένη με τις αρχικές καταθέσεις των Κουκκουλή και Πέτρου ή αν ήταν αντιφατική με εκείνες. Παρατηρώ ότι ο ΜΕ1 ουδέποτε ανέφερε να έλαβε δεύτερη κατάθεση από τον Ενάγοντα, δηλαδή μετά την αλλαγή των καταθέσεων των άλλων δύο επιβαίνοντων. Είναι και αυτό ένα σημείο που έμεινε αδιευκρίνιστο από τον ΜΕ1, πώς συμβαίνει να μην αναζήτησε νέα κατάθεση και από τον Ενάγοντα. Όσον αφορά το ΜΕ9 έχω να παρατηρήσω ότι η δική του μαρτυρία αν και δεν εμφανίζει οποιαδήποτε στοιχεία αναξιοπιστίας, εντούτοις είναι και αυτή μικρής αποδεικτικής αξίας, αφού περιορίζεται στην κατάθεση της Αστυνομικής Έκθεσης. Επισημαίνω ότι η Αστυνομική έκθεση είναι εκδοθείσα σε ημερομηνία μεταγενέστερη της αλλαγής των καταθέσεων των εμπλεκόμενων στο δυστύχημα, και τούτο φαίνεται από το γεγονός ότι αναφέρει ως οδηγό του επίδικου οχήματος τον Πέτρο Πέτρου και περιέχει στο τέλος σημείωση ότι εξετάζεται υπόθεση από το ΤΑΕ Λευκωσίας για το ότι ο Πέτρου και ο Κουκκουλής είχαν αρχικά δώσει ψευδείς πληροφορίες παρουσιάζοντας τον Κουκκουλή ως οδηγό και τον Πέτρου ως συνοδηγό. Δεν περιέχει όμως σύνοψη της μαρτυρίας που είχε ενώπιον της η Αστυνομία και έτσι και πάλιν στερείται το Δικαστήριο της ευκαιρίας να ελέγξει τη μαρτυρία επί της οποίας η Αστυνομία στηρίχθηκε για να σχηματίσει το φάκελο εναντίον του Πέτρου Πέτρου για αμελή οδήγηση. Πρωτίστως όμως στερείται της ευκαιρίας το Δικαστήριο να γνωρίζει πώς αιτιολόγησαν την αλλαγή των καταθέσεών τους οι δύο εμπλεκόμενοι. Η μαρτυρία της ΜΕ2 (Πρωτοκολλητού), παρά το ότι επίσης δεν αμφισβητείται ως προς την αξιοπιστία της, εντούτοις ούτε αυτή διαφωτίζει το Δικαστήριο για το περιεχόμενο των καταθέσεων που έδωσαν πριν και μετά οι δύο εμπλεκόμενοι, αφού δεν δόθηκαν λεπτομέρειες για το ποια γεγονότα εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή στην Ποινική υπόθεση είτε της τροχαίας είτε της υπόθεσης για συμωμοσία ψευδούς πληροφόρησης προς αστυνομικό. Όσον αφορά τον ΜΕ3 (Κουκκουλή) ελέγχω τη μαρτυρία του με προσοχή και επιφύλαξη δεδομένου ότι αντικειμενικά μιλώντας αυτός είχε κάποιο σημαντικό όφελος να αντλήσει με το να αποδειχθεί ότι ο Πέτρου ήταν οδηγός του επίδικου οχήματος αντί ο ίδιος, εφόσον έτσι θα μπορούσε να αξιώσει αποζημιώσεις εναντίον του για τις ζημιές στο δικό του όχημα, όπως και έπραξε, τις οποίες δεν θα μπορούσε να είχε ανακτήσει στη βάση του ασφαλιστήριου συμβολαίου που είχε με την Κεντρική Ασφαλιστική εφόσον εκείνο αφορούσε στην κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου μόνον και όχι σε περιεκτική κάλυψη. Το ότι υπήρξε κάποια προσυνεννόηση και συμπαιγνία μεταξύ του ΜΕ3 και του Πέτρου Πέτρου, μη εξαιρουμένου ενδεχομένως και του εδώ Ενάγοντος, προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία του ΜΕ3 υπό την εξής έννοια. Όπως το έθεσε, μπήκαν στη διαδικασία να συντονιστούν για το τί θα έλεγαν στην Αστυνομία ευθύς μετά το δυστύχημα. Αξιολόγησαν ως καταλληλότερο να αναλάμβανε την ευθύνη της οδήγησης ο ΜΕ3 για να κάλυπτε τις αποζημιώσεις για τον τρίτο (εν προκειμένω τον τραυματισθέντα εδώ Ενάγοντα) η ασφαλιστική του επίδικου οχήματος και να τον κάλυπτε στη συνέχεια ο Πέτρου για τις δικές του ζημιές χωρίς να ενοχλήσει την ασφαλιστική του. Παρατηρώ ότι η συμπεριφορά του Πέτρου στην αγωγή 2616/2008, όπως αποκαλύφθηκε ενώπιον μου με τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 13 και 14, δείχνει ότι αυτός φαίνεται να τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον ΜΕ3 και μάλιστα αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη, χωρίς να επιφορτίσει την ασφαλιστική του με αυτήν, από την οποία δεν φαίνεται να αξίωσε οποτεδήποτε κάλυψη ο ίδιος. Αν όμως αυτή ήταν η πρόθεση του Πέτρου κατά πάντα χρόνο διερωτώμαι γιατί να έμπαινε στον κόπο να αλλάξει κατάθεση στη συνέχεια και να επιφορτιστεί την ποινική ευθύνη σε υπόθεση αμελούς οδήγησης. Συντονισμός υπήρξε όμως και στη συνέχεια αφού αμφότεροι (ο ΜΕ3 και ο Πέτρου) άλλαξαν τις καταθέσεις τους και δεν δίστασαν να υποστούν τις συνέπειες του Νόμου για συνωμοσία ψευδούς πληροφόρησης σε αστυνομικό. Δεν έδωσε οποιεσδήποτε εξηγήσεις ο ΜΕ3 τι συνέτεινε σε αυτή τη μεταστροφή των δύο. Δεν μπορεί να διαπιστωθεί δικαστικά αν ο δεύτερος μεταξύ τους συντονισμός ανταποκρίνεται στο ποιος πραγματικά οδηγούσε ή αν έγινε και πάλιν για εξυπηρέτηση του απώτερου στόχου να καλυφθεί ο ΜΕ3 για τις ζημιές του από τον Πέτρου, με βεβαιότητα αυτή τη φορά ότι θα υπεισέρχετο στο σκηνικό η ασφαλιστική του Πέτρου. Παρατηρώ, ότι όταν ο συνήγορος της Εναγομένης υπέβαλε στον ΜΕ3 ότι ο φάκελος του τροχαίου είχε κλείσει μετά που έδωσε κατάθεση ο Γιώργος (δηλ. ο Ενάγων) και ότι ξανάνοιξε μετά που ο ΜΕ3 και ο Πέτρου άλλαξαν τις καταθέσεις τους, ο ΜΕ3 απάντησε ότι, αν αυτός γνωρίζει καλά, ο Ενάγων δεν είχε μέχρι τότε δώσει κατάθεση στην Αστυνομία. Έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία μετά από τις δικές τους. Μου φαίνεται αληθής αυτή η τοποθέτηση του ΜΕ3, διότι αν ο Ενάγων είχε δώσει αρχικά κατάθεση και έλεγε ότι οδηγός ήταν ο ΜΕ3, θα χρειαζόταν να άλλαζε και ο ίδιος στη συνέχεια την κατάθεσή του και θα κατηγορήτο και αυτός για τη συνωμοσία και για τη ψευδή πληροφόρηση προς αστυνομικό. Τέτοια εξέλιξη δεν υπήρξε στην περίπτωση του Ενάγοντος, άρα φαίνεται να έχει δίκαιο ο ΜΕ3 ότι κατάθεση από τον Ενάγοντα λήφθηκε μετά που ο ΜΕ3 και ο Πέτρου αποφάσισαν να αλλάξουν τις καταθέσεις τους. Αν πάλι ο Ενάγων είχε δώσει κατάθεση προτού κλείσει ο φάκελος του τροχαίου και είχε πει ότι οδηγός ήταν ο Πέτρου όπως είναι άλλωστε η τελική του θέση, τότε θα σημειωνόταν στο φάκελο η αντίφαση της δικής του εκδοχής με την εκδοχή του Πέτρου και του ΜΕ3, ενώ ο ΜΕ1 δεν ανέφερε να υπήρχε τέτοια αντίφαση στα αρχικά λεγόμενα των επιβαίνοντων στο όχημα. Αν ληφθεί υπόψη ότι η αλλαγή στις καταθέσεις έγινε μετά την παρέλευση 1 μηνός ή/και περί τους 2 μήνες μετά το επίδικο δυστύχημα όπως αναφέρθηκε από τον ΜΕ3, τότε το γεγονός ότι ο Ενάγων εμφανίζεται να καθυστέρησε για διάστημα ενός έως 2 μηνών μετά το επίδικο δυστύχημα για να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία για πρώτη φορά είναι που γεννά την υποψία ότι ανέμενε να ξεκαθαρίσει το σκηνικό με τις ασφάλειες των άλλων δύο εμπλεκόμενων προτού ο ίδιος τοποθετηθεί και άρα ενδεχομένως να είναι εξίσου μολυσμένη από κίνητρο εξυπηρέτησης ίδιου όφελους η δική του μαρτυρία. Ο ΜΕ3 έδωσε με ιδιαίτερη άνεση και φυσικότητα πλήρεις λεπτομέρειες για το σημείο στο οποίο αυτός συνάντησε τον Πέτρου, τη διαδρομή που ακολούθησαν μέχρι που συνάντησαν τον Ενάγοντα και την πορεία που ακολούθησαν όλοι μαζί μετά μέσα στο επίδικο όχημα. Απεναντίας, η μαρτυρία του ΜΕ10 ήταν αόριστη, ασαφής ή/και αντιφατική με τη μαρτυρία του ΜΕ3 σε διάφορα σημεία της αντεξέτασής του. Ενδεικτικά αναφέρω ότι꞉ Ο ΜΕ10 δεν θυμόταν να πει τί μέρα ήταν που έγινε το δυστύχημα. Θυμόταν όμως ημερομηνία και ώρα του δυστυχήματος. Αντεξεταζόμενος για τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτός βρέθηκε να είναι επιβάτης στο επίδικο όχημα, ο ΜΕ10 υπήρξε ιδιαίτερα ασαφής στις δηλώσεις του. Δήλωσε ότι «σε κάποιο σημείο του δρόμου ενώ οδηγούσα συναντήθηκα με τον Πέτρου και τον Κουκκουλή», αλλά δεν θυμόταν να πει πότε μπήκε στο επίδικο όχημα, δηλαδή πόση ώρα πριν το δυστύχημα μπήκε στο όχημα αυτό, ούτε σε ποιο δρόμο βρισκόταν όταν συνάντησε τον Κουκκουλή (ΜΕ3) και τον Πέτρου. Δεν θυμόταν να πει ποιο δρομολόγιο ακολούθησαν όταν έκαναν «το γυρό» τους. Η εκδοχή που πρόταξε για το πού άφησε το δικό του όχημα προκειμένου να επιβιβαστεί στο επίδικο όχημα παρατηρώ ότι ήταν διαφορετική από εκείνην που εξέθεσε στο Δικαστήριο ο ΜΕ
  2. Ο ΜΕ10 ισχυρίστηκε ότι άφησε το αυτοκίνητο του στο κατάστημα γκαράζ που είχε ο Πέτρου στην περιοχή του Αγίου Δομετίου και ισχυρίστηκε επίσης ότι ο λόγος που πήγαιναν προς Άγιο Δομέτιο όταν συνέβηκε το δυστύχημα ήταν για να επιστρέψει αυτός να πιάσει το αυτοκίνητο του από το γκαράζ του Πέτρου, ενώ ο ΜΕ3 είχε δηλώσει στο Δικαστήριο ότι ο ΜΕ10 άφησε το αυτοκίνητο του πίσω από τον Παπαφιλίππου στη Μακεδονίτισσα και ότι ο λόγος που πήγαιναν προς Άγιο Δομέτιο όταν έγινε το δυστύχημα ήταν για να βάλουν πεζίνα. Ο ΜΕ10 δεν θυμόταν να συνάντησαν στη διαδρομή τους το Ρένο Ανδρέου ούτε ήξερε αν εκείνος συμμετείχε στο γυρό που έκαναν. Παρά τη δεδηλωθείσα άγνοιά του για το αν συνάντησαν το Ρένο στη διαδρομή τους, εντούτοις ο ΜΕ10 ήταν σε θέση να θυμάται όλα τα χαρακτηριστικά του οχήματος του Ρένου, δηλαδή τη μάρκα, το μοντέλο, το χρώμα, τους αριθμούς εγγραφής του, καθώς και το αν είχε αγωνιστικό εξώστ στημένο, παρά την πάροδο πολλών ετών από το επίδικο συμβάν και τούτο λόγω της φιλίας που τους ενώνει. Θα μπορούσε επομένως, να αναγνώριζε ο ΜΕ10 το όχημα του Ρένου και να ήξερε αν τους ακολουθούσε ή συνόδευε στο γυρό που έκαναν. Είναι γι' αυτό το λόγο που καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι απαντήσεις που έδωσε ο ΜΕ10 και ειδικότερα η ισχυριζόμενη άγνοιά του για το όχημα του Ρένου το βράδυ του δυστυχήματος, ήταν επιτηδευμένες για να αποκλείσει την εκδοχή (προς την οποία φάνηκε να κατευθύνεται ο συνήγορος της Εναγομένης) ότι το όχημα στο οποίο αυτός επέβαινε και το όχημα του Ρένου Ανδρέου συμμετείχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος σε αγώνες ταχύτητας (που αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα ενέπιπτε η υπόθεση στην εμβέλεια της εξαίρεσης από το πεδίο εφαρμογής του ασφαλιστήριου συμβολαίου του Πέτρου με την Εναγόμενη). Αρνητική εντύπωση για τον Ενάγοντα (ΜΕ10) μου έκανε και το γεγονός ότι δεν θυμόταν να πει αν αμέσως πριν το δυστύχημα αυτός καθόταν στη μεριά του συνοδηγού ή του οδηγού ή στη μέση. Σε αντίθεση με αυτό το κενό μνήμης, που κατά την κρίση μου δεν έπρεπε να ήταν τόσο δύσκολο να αναπληρώσει. ο ΜΕ10 φανέρωσε μία λεπτομερή μνήμη, επιλεκτικά, όταν περιέγραφε τον τρόπο που βγήκε από το επίδικο όχημα, τη μεριά από την οποία βγήκε και ποιον φώναξε για να τον βγάλει. Από τις εν λόγω λεπτομερείς παραστάσεις που περιέγραψε ο ΜΕ10, αίσθηση μου έκανε η παντελής απουσία αναφοράς του στο άτομο του ΜΕ
  3. Δεν περιέγραψε ο ΜΕ10 ούτε πότε ούτε πώς βγήκε ο ΜΕ3 από το επίδικο όχημα. Περαιτέρω, επισημαίνω ότι ο ΜΕ10 δεν έκαμε καμία αναφορά στο ότι ο ΜΕ3 μεταφέρθηκε με το όχημα του Ρένου στο νοσοκομείο παρά μόνον ισχυρίστηκε ότι ο ΜΕ3 μεταφέρθηκε με κάποιο περαστικό όχημα στο νοσοκομείο. Οι διαφορές στη μαρτυρία του ΜΕ3 και του ΜΕ10 και τα κενά στη μαρτυρία του ΜΕ10 όσον αφορά τη συμπεριφορά του ΜΕ3 μου δημιουργούν την εντύπωση ότι σαν να μην επέβαιναν ποτέ στο ίδιο όχημα ο ΜΕ3 με τον ΜΕ
  4. Σαν να ήταν μόνο ο Πέτρου ως οδηγός και ο ΜΕ10 ως συνοδηγός στο επίδικο όχημα κατά το χρόνο του δυστυχήματος, όπως το είχε αντιληφθεί και ο νοσοκόμος. Ίσως αυτός να είναι ο μόνος τρόπος να εξηγηθεί γιατί δεν μπορούσε να προσδιορίσει ο ΜΕ10 αν αυτός καθόταν πίσω από τον οδηγό ή πίσω από το συνοδηγό, ενώ ήταν σε θέση να θυμηθεί τόσες άλλες λεπτομέρειες. Αν ο ΜΕ3 επέβαινε του επίδικου οχήματος, διερωτούμαι γιατί αυτός που ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος δεν ανέμενε να έρθει το ασθενοφόρο για να τον παραλάβει από τη σκηνή, όπως περίμεναν ο Πέτρου και ο ΜΕ10; Και γιατί αφού ο ΜΕ3 συμφώνησε δήθεν ευθύς μετά το δυστύχημα με τον Πέτρου να δηλώσει ότι οδηγούσε ο ίδιος ο ΜΕ3 το όχημα, εγκατέλειψε εκείνος πρώτος τη σκηνή; Και γιατί ο Ρένος να παρέλαβε από τη σκηνή μόνο τον ΜΕ3 αντί και τον ΜΕ10 ή και τον Πέτρου οι οποίοι επίσης τραυματίσθηκαν; Όλα αυτά είναι ερωτηματικά που αναδεικνύουν ένα ακόμη πιο νεφελώδες σκηνικό σε ό,τι αφορά ποια ήταν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα στη βάση τόσο αντιφατικής και ελλειπούς μαρτυρίας όσο είναι αυτή των ΜΕ3 και ΜΕ
  5. Μετά την αλλαγή των καταθέσεων και τη συμπόρευση έναντι των ανακτριτικών αρχών ότι οδηγός ήταν ο Πέτρου θα ανέμενα να ήταν πιο στρωτή και πλήρεις λεπτομερειών η μαρτυρία του Ενάγοντος, ενώ δεν ήταν, κάτι που μου δημιουργεί την εντύπωση ότι εξακολουθεί να μην αισθάνεται την άνεση ότι λέγει όλη την αλήθεια. Δεν μπορώ να στηριχθώ σε αυτήν. Όσον αφορά τον πόνο την ταλαιπωρία και το κατάλοιπο από τις σωματικές βλάβες που υπέστη στο δυστύχημα ο ΜΕ10, παρατηρώ ότι αυτός παραδέχθηκε ότι μόνο μία φορά χρειάστηκε να υποβληθεί σε φυσιοθεραπεία και δεν λαμβάνει φάρμακα. Ισχυρίσθηκε ότι πονεί μετά από «βαθύ κάθισμα», αλλά ήταν πρόδηλο ότι ο ΜΕ10 επικαλέστηκε αυτό τον όρο χωρίς να έχει αντιληφθεί σε τί ακριβώς αναφέρεται ιατρικά. Θεώρησε ότι αφορά στο να κάθεται για πολλή ώρα σε μια καρέκλα ή πολλή ώρα στο αυτοκίνητο ή στο γραφείο, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην επεξήγηση του όρου αυτού από το Δρ. Σιάμισιη κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του. Συγκεχυμένη ήταν η μαρτυρία του ΜΕ10 κατά την αντεξέτασή του και σε ό,τι αφορά το πώς επηρεάστηκε η σταδιοδρομία του στην Αστυνομική δύναμη και ειδικότερα στη ΜΜΑΔ. Κατ΄αρχάς δεν αποσαφήνισε ο ΜΕ10 αν η έναρξη της καριέρας του στη ΜΜΑΔ έγινε πριν ή μετά το δυστύχημα. Υποβλήθηκε στο ΜΕ10 ότι στο πλαίσιο ένορκης μαρτυρίας που αυτός έδωσε στην αγωγή 42/2009 στις 9.1.15, αντεξεταζόμενος από τη δικηγόρο κα Κλεόπα είχε δηλώσει - ότι πήγε στη ΜΜΑΔ πριν από 6 χρόνια. ότι δεν θυμόταν αν πήγε στη ΜΜΑΔ 6 μήνες μετά το επίδικο δυστύχημα αλλά ήταν κοντινός καιρός, ότι τον δέχθηκε η ΜΜΑΔ παρά την ισχυριζόμενητη μόνιμη ανικανότητα που έχει εξαιτίας του δυστυχήματος. Δεν θυμόταν να πει ο ΜΕ10 ποιες ήταν οι απαντήσεις που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου στην άλλη αγωγή, υπ' αριθμό 42/
  6. Είναι δίκαιο να σημειωθεί ότι δεν τέθηκαν ενώπιον του ΜΕ10 τα πρακτικά της δικασίμου 9.1.2015 της αγωγής 42/2009 καθ' ον χρόνο αντεξετάζετο στην παρούσα αγωγή. Τα πρακτικά των δικασίμων ημερ. 10.12.2014 και 9.1.2015 της αγωγής 42/2009 κατατέθηκαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17 μετά την ολοκλήρωση της λήψης της μαρτυρίας του ΜΕ
  7. Τα κατέθεσε ο ΜΥ1, Στέλιος Κωνσταντίνου, ο οποίος εργάζεται στο Αστικό Τμήμα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Παρατηρώ, εν πάση περιπτώσει, ότι όταν ο συνήγορος της Εναγομένης ζήτησε από τον ΜΕ10 να επιλέξει και να δηλώσει στο Δικαστήριο πότε άρχισε να υπηρετεί στη ΜΜΑΔ, το Μάη του 2007, 6 μήνες μετά το δυστύχημα, το 2008, σύντομο καιρό μετά το δυστύχημα ή το 2009 όπως αναφέρει στη γραπτή του δήλωση στην παρούσα αγωγή, η απάντηση του ΜΕ10 ήταν απλώς ότι δεν θυμόταν να πει ημερομηνία και ότι εφόσον επρόκειτο για μετάθεση στη ΜΜΑΔ, πρέπει να φαίνεται εύκολα η ημερομηνία στις μεταθέσεις. Πάντως, εάν επρόκειτο να ληφθεί υπόψη η δική του γραπτή δήλωση στην παρούσα υπόθεση, τότε ο ΜΕ10 δεν θα μπορούσε κατά την κρίση μου βάσιμα να παραπονείται για μείωση της ευκαιρίας του να υπηρεστήσει στη ΜΜΑδ, αφού η μετάθεση του εκεί έγινε μετά το δυστύχημα και άρα δεν στάθηκε εμπόδιο στην ευκαιρία αυτή. Όσον αφορά τη δυκολία του στο βαθύ κάθισμα, με τον τρόπο που το εξήγησε ο ΜΕ11, λαμβάνω υπόψη ότι αυτό αποτελεί ακραία κίνηση, την οποία ο ίδιος ο ΜΕ10 δεν περιέγραψε να χρειάζεται να την κάνει οποτεδήποτε ή/και συστηματικά στα πλαίσια των καθηκόντων του, αφού αντίθετα, όπως προανέφερα, εκείνος αλλιώς αντιλαμβανόταν το βαθύ κάθισμα. Προτού ολοκληρώσω την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ10, θέλω να σχολιάσω το βίντεο που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την αντεξέταση της ΜΕ6 ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  8. Πρόκειται για ένα DVD το οποίο ως ο ισχυρισμός της παραδόθηκε στην Εναγόμενη από τον Πέτρο Πέτρου και στο οποίο κατ' ισχυρισμόν εμφανίζεται ένα βίντεο που δείχνει τον Πέτρου και τον Ενάγοντα (ΜΕ10), οι οποίοι ήταν φίλοι, να οδηγούν μια μοτοσυκλέτα αμέσως μετά το ατύχημα με πολύ μεγάλη ταχύτητα, πέραν των 100 χιλιομέτρων. Ωστόσο, στην πορεία η πλευρά της Εναγομένης δεν εξέδωσε κλήση μάρτυρος προς τον Πέτρο Πέτρου ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο Δικαστήριο να τον ακούσει να εξετάζεται αναφορικά με το περιεχόμενο του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 12 για να διακριβωθεί αν πράγματι αυτός το παρέδωσε στην Εναγόμενη, αν ήταν αυτός που το βιντεοσκόπησε, αν παραδέχεται ότι απεικονίζει αυτόν και τον Ενάγοντα, και την ισχυριζόμενη διαστηριότητά τους. Ούτε αντεξετάστηκε ο Ενάγων ο οποίος προσήλθε δέκατος στη σειρά μαρτύρων και άρα μεταγενέστερα της ΜΕ6, αναφορικά με τη δήλωσή του ότι αρνείτο κάθε ανάμειξη σε αγώνες ταχύτητας με μοτοσυκλέτες μαζί με τον Πέτρου οποτεδήποτε μετά το ατύχημα. Ο συνήγορος της Εναγομένης δεν υπέβαλε τον Ενάγοντα (ΜΕ10) στη διαδικασία προβολής του βίντεο ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 για να ελέγξει τη δική του αξιοπιστία βάσει αυτού. Επομένως καμία βαρύτητα ή αποδεικτική αξία δεν μπορεί να δοθεί στο συγκεκριμένο βίντεο. Στο βαθμό που με το εν λόγω βίντεο η Εναγόμενη είχε κατά νου να δείξει ότι ο Ενάγων μετά το επίδικο δυστύχημα είχε τις δυνάμεις να συμμετέχει σε τέτοιου είδους δραστηριότητες, ένας τέτοιος ισχυρισμός δεν μπόρεσε να στοιχειοθετηθεί. Όσον αφορά το ΜΕ4 παρατηρώ ότι αυτός δεν προχώρησε να ισχυριστεί ότι εξέτασε δύο φορές τον Ενάγοντα και ότι είχε διαφύγει της μνήμης του το γεγονός αυτό. Απεναντίας, ενόψει και του γεγονότος ότι το περιεχόμενο των δύο ιατρικών εκθέσεων που εξέδωσε ήταν το ίδιο, χωρίς δηλαδή να φαίνεται να έγινε νεότερη αξιολόγηση του ασθενούς στις 20.1.2009 από εκείνην που του είχε γίνει στις 25.1.2008 (ακόμη και η ηλικία του αναγραφόταν σε αμφότερα τα ιατρικά πιστοποιητικά ως να ήταν η ίδια, ήτοι 23 ετών), ο ΜΕ4 παραδέχθηκε ότι στις 20.1.2009 πρέπει απλώς να του ζητήθηκε αντίγραφο του αρχικού. Συνεπώς, δεν επιχείρησε ο ΜΕ4 να στηρίξει τη γνώμη του περί πιθανότητας μελλοντικών βλαβών του Ενάγοντος με βάση επικαιροποιημένη κλινική εξέτασή αυτού ή με βάση τη διαπίστωση τυχόν μεταβολής στην κατάσταση του ασθενούς στο διάστημα του ενός έτους που μεσολάβησε. Δεν θεωρώ αξιόπιστη βάση τη μαρτυρία του ΜΕ4 για την άντληση συμπεράσματος ως η γνώμη του για πιθανότητα εκδήλωσης μελλοντικών βλαβών. Όσον αφορά τους μάρτυρες ΜΕ5 και ΜΕ11 αυτοί μου έκαναν θετική εντύπωση και κρίνω ότι αιτιολόγησαν δεόντως τη γνώμη που εξέθεσαν. Από την ιατρική έκθεση του ΜΕ11 απορρίπτω μόνο τα όσα καταγράφονται ως ιστορικό του ασθενούς διότι περιέχουν πληροφορίες που ο ασθενής (Ενάγων) δεν φαίνεται να δήλωσε σε προηγούμενο γιατρό που τον εξέτασε (ΜΕ4) ούτε τεκμηριώθηκαν από τον ίδιο τον ασθενή (Ενάγων) όταν αυτός έδωσε μαρτυρία ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Όσον αφορά όμως τη διάγνωση, πρόγνωση και γνώμη του ΜΕ11 κρίνω όστι στην πραγματικότητα δεν υπήρξε αντίλογος από άλλο γιατρό εμπειρογνώμονα στα λεγόμενα του ΜΕ11, ότι θα παραμείνουν λειτουργικές ευαισθησίες στον Ενάγοντα, ειδικά εφόσον δεν προσήλθε ο Δρ. Πηλαβάκης, για να στηρίξει ενώπιον του Δικαστηρίου την περί του αντιθέτου ιατρική γνώμη. Η κλήτευση του Δρ. Πηλαβάκη κρίνω ότι ήταν σημαντικό για την υπόθεση της Εναγομένης να είχε γίνει για το λόγο ότι ο Ενάγων (ΜΕ10) είχε κατά τη δική του κυρίως εξέταση εκδηλωσει παράπονο για τον Δρ. Πηλαβάκη και αμφιβολία για την αντικειμενικότητά του, λέγοντας ότι εκείνος απέκρυψε και/ή παρέλειψε να αναφέρει στην ιατρική του γνωμάτευση ως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11, το γεγονός ότι καθώς εξέταζε τον ΜΕ10 και τον πίεσε στη λεκάνη, ο ΜΕ10 εκδήλωσε τον πόνο που ένιωσε, κάτι που ο Δρ. Πηλαβάκης είχε θεωρήσει τότε φυσιολογικό διότι ήταν το σημείο του τραύματος. Αντί να καταγράψει αυτό το περιστατικό, ο Δρ. Πηλαβάκης έγραψε στη γνωμάτευση του ότι «Συμπίεση της λεκάνης από τα πλάγια καθώς στροφικός έλεγχος δεν προκαλεί πόνο στη λεκάνη ή στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις». Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της υπόθεσης χωρίς η Εναγόμενη να κλητεύσει ποτέ τον ίδιο τον Δρ. Πηλαβάκη για να δώσει μαρτυρία, στερώντας έτσι την ευκαιρία στην πλευρά του Ενάγοντος από το να τον αντεξετάσει. Δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε εξηγήσεις περί μη εφικτού κλήτευσής του. Όσον αφορά τη μαρτυρία των ΜΕ6 και ΜΕ8, η χρησιμότητα αυτής αφορά στην αποκάλυψη των όρων των ασφαλιστήριων συμβολαίων που είχαν ο ΜΕ3 και ο Πέτρος Πέτρου. Του μεν πρώτου αποδεικνύεται ότι αφορούσε στην ασφάλιση του επίδικου οχήματος για ευθύνη έναντι τρίτου μόνο, με εξουσιοδοτημένους οδηγούς τον ΜΕ3 και τη Δήμητρα Κωνσταντίνου. Του δεύτερου (Πέτρου Πέτρου) αποδεικνύεται ότι αφορούσε σε περιεκτική ασφάλιση άλλου οχήματος, όχι του επίδικου, με δικαίωμα του Πέτρου Πέτρου προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το ασφαλιστήριο να ζητήσει κάλυψη από την ασφαλιστική για αποζημιώσεις που τυχόν να καλείτο να πληρώσει αναφορικά με ευθύνη του ιδίου κατά την οδήγηση τρίτου οχήματος, πέραν του ασφαλισμένου, υπό τον όρο ότι δεν θα υπήρχε άλλη ασφάλιση τέτοιου τρίτου οχήματος σε ισχύ. Το κατά πόσον θα πρέπει να ερμηνευθεί ότι το ασφαλιστήριο βρισκόταν σε ισχύ κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος είναι νομικό και ανάγεται στο ρόλο του Δικαστηρίου να το αποφασίσει παρά από τους μάρτυρες. Τούτο προϋποθέτει τη διακρίβωση των πραγματικών γεγονότων από το Δικαστήριο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Δεδομένης της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας καταλήγω στα εξής: · Η μαρτυρία των ΜΕ3 και ΜΕ10 είναι αντιφατική. Ο ίδιος ο Πέτρου που ως ο ισχυρισμός του Ενάγοντος ήταν ο οδηγός κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν κλήθηκε και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία. Συνεπώς δεν υπάρχει ενώπιον μου ικανοποιητική, συμπαγής και αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να διαφωτίζει το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα κατά το χρόνο του δυστυχήματος και δεν δύναμαι να καταλήξω σε εύρημα γεγονότων ως προς το ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο οδηγός του επίδικου οχήματος. · Δέχομαι μόνο ότι ο ΜΕ10 επέβαινε του επίδικου οχήματος, χωρίς να προσδιορίζω σε ποια θέση καθόταν αυτός, και ότι ως εκ της σύγκρουσης του οχήματος αυτού με άλλο ατύχημα ως αναφέρεται στην αστυνομική έκθεση, επήλθε ο τραυματισμός του ως καταγράφεται στο πιστοποιητικό που εξέδωσε ο ΜΕ5 με τα κατάλοιπα ως περιγράφηκαν από τον ΜΕ
  9. ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σύμφωνα με πάγια νομολογία, σε μία αγωγή ο Ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ Ενόψει της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας, και ελλείψει ευρήματος ως προς το ποιος ήταν ο οδηγός κατά τον ουσιώδη χρόνο του ατυχήματος, ο Ενάγων απέτυχε να αποσείσει το βάρος της απόδειξης ότι ο Πέτρου ήταν ο οδηγός στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έπεται ότι ο Ενάγων δεν θα δικαιούτο να λάβει αποζημίωση από την Εναγόμενη ως ασφαλιστική του Πέτρου Πέτρου, ανεξαρτήτως του νομικού ζητήματος που ήγειρε ο συνήγορος της για το αν η εν λόγω ασφαλιστική είναι κατάλληλος διάδικος με βάση τις σχέσεις ασφαλιζόμενου - ασφαλιστή για κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου, ως το περιέγραψα εισαγωγικά και του οποίου παρέλκει η εξέταση υπό τις συνθήκες αυτές. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους, η αγωγή απορρίπτεται. Τα δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α, και έξοδα επίδοσης, επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης και εναντίον του Ενάγοντος, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)....................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Θέτω σε αγκύλες την φράση αυτή διότι φαίνεται να υπάρχει λάθος. Με βάση την ενώπιον μου δικογραφία και μαρτυρία, ο Κουκκουλής είχε ασφαλισμένο το εν λόγω όχημα με την Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ και όχι με την Interlife Insurance Co Ltd. [2] Θέτω σε αγκύλες τη φράση αυτή διότι είναι επίδικο θέμα στην παρούσα αγωγή αν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Interlife Insurance Co Ltd υπέχει θέση ασφαλιστών του επίδικου οχήματος. [3] Θέτω σε αγκύλες τη φράση αυτή καθ' ότι αποτελεί επίδικο θέμα στην παρούσα αγωγή (441/2009) το τί ακριβώς ασφάλισε η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία. [4] Η αναφορά στο όνομα «Κυριάκος Κακουλλής» αποδεικνύεται από τη δοθείσα μαρτυρία να είναι εσφαλμένη. Ιδιοκτήτης του οχήματος ήταν ο «Κυριάκος Κουκκουλής». Σχετικό το Τεκμήριο 2(α). [5] Η εν λόγω έκθεση κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο 15 από τον ΜΕ9 Ιωάννη Λαγό. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.