Ιωάννη Χριστοδούλου ν. Κώστα Πέτρου, Αρ. Αγωγής : 3685/14, 13/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A360 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 3685/14 Μεταξύ : Ιωάννη Χριστοδούλου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα και Κώστα Πέτρου, εκ Λευκωσίας Εναγομένου 13.6.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα - Αιτητή : κα Χαραλάμπους Για τον εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση : κ. Μάγος Αίτηση για συνένωση αγωγών ημερ. 27.10.15 Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (EX Tempore) Ο ενάγων την 27.10.15 υπέβαλε αίτηση για συνένωση της πιο πάνω αγωγής με την αγωγή υπ' αριθμό 3686/
- Ενάγων στην Αγωγή 3686/14 είναι ο Ανδρέας Πενταλιώτης. Και οι δύο αγωγές έχουν ως επίδικο θέμα την κατ' ισχυρισμό δυσφήμιση αμφοτέρων των εναγόντων εναντίον του ιδίου εναγομένου. Ήτοι, σύμφωνα με τις εκθέσεις απαιτήσεως, ο εναγόμενος απέστειλε επιστολή ημερ.14.10.13, στον τότε Πρόεδρο του ΔΗΚΟ κ. Μ. Κάρογιαν η οποία κοινοποιήθηκε και σε άλλα πρόσωπα, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί δυσφήμιση και καταδιωκτική προσπάθεια εκ μέρους του εναγομένου, στην διαφορετική άποψη των εναγομένων. Είναι η θέση του ενάγοντα, στην πιο πάνω αγωγή, δια της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση, ότι και οι δυο αγωγές έχουν ως επίδικο θέμα τον ίδιο εναγόμενο και στηρίζονται επί του ιδίου δημοσιεύματος - επιστολής, ώστε παρουσιάζουν κοινά και νομικά θέματα τέτοιας σημασίας, ώστε να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των δυο αγωγών προς την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Νομικό βάθρο της αγωγής αποτελεί η Δ.14, Θ.1 - 5 καθώς και η Δ.
- Ο εναγόμενος έφερε ένσταση στο αίτημα προβάλλοντας ότι πρόκειται για διαφορετικούς ενάγοντες με διαφορετικές αξιώσεις και το κριτήριο συνεπώς που θέτουν οι θεσμοί δεν πληρείται. Αν επιτραπεί η συνένωση των δυο αγωγών θα περιπλέξει τις υποθέσεις και θα προκληθεί αδικία σε βάρος του. Με διαμορφωμένο το πιο πάνω σκηνικό οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν στην ακρόαση της αίτησης με γραπτές αγορεύσεις. Αναφέρονται στις αρχές καθώς και σε νομολογία που διέπει το θέμα. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δυο πλευρών. Η συνένωση αγωγών ρυθμίζεται κάτω από τις πρόνοιες της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση M.T.P Trading Ltd κ.ά Πολ. Έφεση 345/14 ημερ.11.3.14 υπεδείχθη ότι η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση. Γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, ο Θεσμός 1 της Δ.14 αφορά και αναφέρεται ρητά σε υποθέσεις δυσφήμισης. Προβλέπεται ότι:
- When actions are brought by one and the same person against different defendants in respect of the same or substantially the same libel, the Court or a Judge may on the application of two or more of such defendants order that such actions be consolidated so that they be tried together. In a consolidated action under this Rule the damages (if any) shall be assessed in one, sum but shall be apportioned between and against such of the defendants as judgment is given against, and the Court or Judge, if he awards the plaintiff the costs of the action, shall make such order as he deems just for apportionment of such costs between and against such defendants. Προκύπτει συνεπώς εκ της πιο πάνω διαταγής ότι κατ' αρχή είναι ο εναγόμενος που υποβάλλει την αίτηση για συνένωση των αγωγών και όχι, όπως εδώ, ο ενάγων. Η λογική ακριβώς του ποιος υποβάλλει την αίτηση αναδεικνύεται στην παρούσα υπόθεση, που ο ενάγων στην αγωγή με αριθμό 3686/14 είναι άγνωστο αν συναινεί στο αίτημα. Το κριτήριο συνεπώς δεν είναι μόνο η ταυτοσημία των επιδίκων θεμάτων επί αγωγής για δυσφήμιση, αλλά η ύπαρξη ενός ενάγοντα αφενός (one and the same person), εναντίον διαφορετικών εναγομένων αφετέρου, οι οποίοι και υποβάλλουν την αίτηση για συνένωση των διαφορετικών αγωγών εναντίον τους, ώστε να συνεκδικαστούν. Και τούτο έχει άμεση σχέση στην περίπτωση επιδίκασης αποζημιώσεων και του τρόπου καταμερισμού της στους διάφορους εναγόμενους. Η ύπαρξη των πολλών και διαφορετικών εναγομένων είναι που θέτει σε εφαρμογή τις πρόνοιες της Δ.14, Θ.1 και όχι οι διαφορετικοί ενάγοντες. Κρίνεται συνεπώς πως καμιά εκ των προϋποθέσεων της πιο πάνω διαταγής δεν πληρούνται και κατά συνέπεια η αίτηση δεν μπορεί να ευσταθήσει. Ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου - καθ ου η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα - αιτητή. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και αφού εγκριθούν από το δικαστήριο, θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο