Κίκα Τριανταφυλλίδου ν. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας δια τη Κυπριακή Δημοκρατία κ.α., Αρ. Αγωγής : 6851/14, 8/6/2016

(2001)1 Α.Α.Δ. 157). Τα πιο πάνω θέτουν το νομικό υπόβαθρο της κρινόμενης αίτησης για λεπτομέρειες εκ μέρους της ενάγουσας που υπέβαλε η εναγόμενη 2, επί της οποίας η ενάγουσα έφερε ένσταση. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις εκ μέρους των δυο πλευρών, οι οποίες αναλύουν την νομολογία και παραπέμπουν προς τούτο σε σχετικές αποφάσεις. Περιληπτική και σύντομη αναφορά στην έκθεση απαιτήσεως κρίνεται αναγκαία ώστε να διαφανεί τι επιζητά η εναγομένη 2 να της παρασχεθεί ως περαιτέρω λεπτομέρειες. Η ενάγουσα, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, ήταν κάτοχος και ιδιοκτήτης 112.742 συνήθων μετοχών στην εναγόμενη 3 διαπραγματεύσιμες στο ΧΑΚ. Είναι η θέση της ότι οι εναγόμενοι κατά την περίοδο 2010 μέχρι και 2013 εκτέλεσαν τα καθήκοντα τους αμελώς και/ή παρέλειψαν να τα εκτελέσουν και/ή παρέβησαν τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων τους με αποτέλεσμα να ψηφιστούν διάφορες Κ.Δ.Π, ο οποίες και καταγράφονται, που επέφεραν μείωση της ονομαστικής αξίας των μετοχών της, ήτοι από €112.742 σε €1.127 και/ή έπαυσαν να έχουν οποιαδήποτε χρηματιστηριακή αξία γιατί έπαυσαν να διαπραγματεύονται στο ΧΑΚ. Είναι επίσης η θέση της ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να ενεργήσουν ως όφειλαν παρά τις προειδοποιήσεις που υφίσταντο και των σχετικών παραινέσεων. Επιζητά διάφορα διατάγματα, ειδικότερα με βάση τις ρηθείσες Κ.Δ.Π ότι οι εναγόμενοι παράνομα και λανθασμένα προέβησαν στην μείωση της ονομαστικής αξίας των μετοχών της και ότι οι ενέργειες τους παραβιάζουν τα συνταγματικά της δικαιώματα. Διαζευκτικά επιζητά δήλωση του δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι ενεργώντας δια των αξιωματούχων τους δολίως και/ή αμελώς και κατά παράβαση των εκ του νόμου καθηκόντων τους και δια των παραλείψεων τους, οδήγησαν την οικονομία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε τέτοια κατάσταση που κατέστησαν αναγκαία τη λήψη μέτρων και τη σύναψη συμφωνιών, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να υποστεί ζημιά και/ή απώλεια των μετοχών της. Επιζητά επίσης διατάγματα αναφορικά με την εναγομένη 3 και αποζημιώσεις εκ ποσού €112.

1. Η εναγομένη 2 εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις και καθόσον αφορά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας για δόλο, αμέλεια και παράβαση καθήκοντος είναι η θέση της ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι γενικοί, ασαφείς και αόριστοι χωρίς να περιλαμβάνονται οι απαραίτητες λεπτομέρειες και επαρκή γεγονότα. Δεδομένου ότι η υπεράσπιση είναι μακροσκελής - 26 σελίδες - η περαιτέρω αναφορά σε αυτή κρίνεται αχρείαστη. Είναι όμως η θέση της ότι εξάσκησε με επιμέλεια και προσοχή τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις της καθώς και τις αρμοδιότητες και εξουσίες της, είτε ως εποπτική αρχή είτε, ως αρχή εξυγίανσης Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, οι δικηγόροι της εναγομένης 2 την 12.10.15 απέστειλαν επιστολή προς τον δικηγόρο της ενάγουσας για την παροχή λεπτομερειών αναφορικά με τις παραγράφους 7 και 8 της εκθέσεως απαιτήσεως. Ειδικότερα τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν τα ακόλουθα: «
2. Ποια καθήκοντα της εναγομένης 2 εκτελέστηκαν αμελώς και ποια παρέλειψε να εκτελέσει ως όφειλε και σε ποια καθήκοντα επέδειξε δόλο.
3. Ποιες νομοθετικές διατάξεις σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων της παραβίασε που είχε ως αποτέλεσμα την ψήφιση των Κ.Δ.Π.
4. Ποίες προειδοποιήσεις υφίσταντο και ποιες οι σχετικές παραινέσεις.
5. Από ποιους προέρχονταν οι προειδοποιήσεις αυτές και οι σχετικές παραινέσεις». Την 19.10.15 οι δικηγόροι της ενάγουσας απάντησαν στα πιο πάνω τεθέντα ερωτήματα των λεπτομερειών ως ακολούθως: «
6. Η μη άσκηση επαρκούς και/ή ικανοποιητικού εποπτικού ελέγχου και/ή η ηθελημένη καθυστέρηση εις τη λήψη μέτρων και/ή αποφάσεων μέσα στα πλαίσια των εξουσιών της και/ή η εν πάση περιπτώσει μη λήψη μέτρων και/ή αποφάσεων και/ή η παραπλάνηση των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή Οργάνων και/ή Θεσμών αυτής και/ή η μη αποκάλυψη εγκαίρως και/ή καθόλου εις αυτούς της πραγματικότητος και/ή η αδικαιολόγητη έγκριση άντλησης ELA από Αδειούχον τραπεζικό Ίδρυμα εις τη Κυπριακή Δημοκρατία και/ή η αδικαιολόγητη συνέχιση και/ή ανοχή του τρόπου λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος εις τη Κυπριακή Δημοκρατία και/ή η αδικαιολόγητη ανοχή συνέχισης της λειτουργίας αδειούχου Τραπεζικού Ιδρύματος εις τη Κυπριακή Δημοκρατία και/ή η μη έγκαιρη και/ή καθόλου της σχετικής άδειας διεξαγωγής από αυτό τραπεζικών εργασιών.
7. Αι νομοθετικαί διατάξεις αι οποίαι σχετίζονται με τους εναγομένους 2 και τις εξουσίες αυτής.
8. Από αρμοδίους, τεχνοκράτες εντός και εκτός Κύπρου, τις διεθνείς αγορές, από πολιτικά κόμματα και/ή πολιτικούς εντός Κύπρου αναφορικά με τη κατάσταση της Κυπριακής οικονομίας γενικά και της εναγομένης 3 ειδικότερα ως και άλλων Τραπεζικών Ιδρυμάτων εις τη Κύπρο καθ' όλη τη χρονική περίοδο 2010 έως 2013 (μέρος)». Οι πιο πάνω παρασχεθείσες λεπτομέρειες δεν ικανοποίησαν την εναγομένη 2 με αποτέλεσμα να υποβάλει την κρινόμενη αίτηση για παροχή λεπτομερειών, με τα ίδια τεθέντα ερωτήματα ως η σχετική πιο πάνω επιστολή τους. Στην υπόθεση Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ματσούκα κ.ά Πολ. Έφεση 91/2010, ημερ.3.7.14 αναφορικά με την δικογράφηση επεξηγούνται τα πιο κάτω: « . Από την άλλη ο ενάγων, ή, ο εναγόμενος αντίστοιχα, πρέπει να εγείρει µε το δικόγραφο του όλα εκείνα τα θέµατα που καθιστούν την αξίωση ή την ανταξίωση αστήρικτη, ∆.19 θ.
9. Ακόµη και όλα εκείνα τα ζητήματα που αν δεν εγερθούν θα καταλάβουν τον αντίδικο εξαπίνης. Στην Bruce v. Odhams Press Ltd

(1936)1 K.B. 712, όπως υιοθετήθηκε στην Γεωργική Εταιρεία ΠΛΑΤΩΝΙΑ ΛΤ∆ ν. Mohammad Al Sharif, Πολιτική Έφεση Αρ. 358/08, ηµερ. 17.1.2012, ως «ουσιώδες», ορίστηκε εκείνο το αναγκαίο γεγονός που σκοπεί στη διαμόρφωση της αιτίας της αγωγής κατά ολοκληρωμένο τρόπο. Οποιοδήποτε άλλο γεγονός, που δεν είναι απαραίτητο προς απόδειξη της αξίωσης όπως διαγράφεται µε την έκθεση απαίτησης ή της υπεράσπισης αντιστοίχως, δεν απαιτείται να καταγραφεί και µπορεί να παραλειφθεί η δικογράφηση του, εκτός αν καθίσταται φανερό ότι είναι αναγκαίο να δοθεί µαρτυρία προς απόδειξη του (Odgers´ Principles of Pleading and Practice, 21η έκδ. σελ. 87)». Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Libanais

(1991)1 Α.Α.Δ. 649 εξηγήθηκε ότι ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη Νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία έχει να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες. Εκ της παραθέσεως των παραγράφων επί των οποίων επιζητούνται οι λεπτομέρειες, καθώς και των απαντήσεων που δόθηκαν εκ μέρους της ενάγουσας, το θέμα κατά την κρίση του δικαστηρίου θα έπρεπε να θεωρείται ως λήξαν, με την έννοια ότι ικανοποιούνται με τις παρασχεθείσες λεπτομέρειες οι πρόνοιες της Δ.

1. Παρέχονται όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες και περαιτέρω επέκταση και απάντηση ως για παράδειγμα στο ερώτημα 4, παρόλο απαντάται και αυτό, συνιστά πλέον μαρτυρία η οποία στο στάδιο τούτο δεν προφέρεται για την παροχή λεπτομερειών. Εξηγείται στο Annual Practice 1958, σελ.450 ότι: «.. It is absolutely essential that the pleading, not to be embarrassing to the defendants, should state those facts which will put the defendants on their guard, and tell them what they will have to meet when the case comes on for trial». Κατά συνέπεια και στην βάση όλων των ενώπιον του δικαστηρίου τεθέντων στοιχείων, κρίνεται ότι οι δοθείσες λεπτομέρειες επαρκούν και κρίνονται ικανοποιητικές ως αποδίδουσες πλήρως μια σαφή και ξεκάθαρη εικόνα της υπόθεσης της ενάγουσας ώστε να μην απαιτείται περαιτέρω διάταγμα του δικαστηρίου προς παροχή άλλων λεπτομερειών. Ούτε και έχει καταδειχθεί ότι από τις παρασχεθείσες λεπτομέρειες η εναγόμενη 2 θα βρεθεί, κατά την ακρόαση της αγωγής, εξ απροόπτου ή και εξαπίνης ώστε να μην γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει στην δίκη. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η αίτηση δεν μπορεί να έχει αίσια κατάληξη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος της ενάγουσας και σε βάρος της εναγομένης
2. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο