ALPHA ΒΑΝΚ CYPRUS LTD ν. Άρτεμις Χρίστου κ.α., Αρ. Αγωγής : 2233/13, 9/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A354 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 2233/13 Μεταξύ :- ALPHA ΒΑΝΚ CYPRUS LTD Ενάγουσας και 1. Άρτεμις Χρίστου 2. DIANA & ANREAS DEVELOPMENTS LIMIMTED 3. DIANA & ANDREAS (ENTERPRISES) LIMITED 4. Ανδρέας Χρίστου Εναγομένων Αίτηση για παροχή λεπτομερειών ημερ.12.1.16 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ : 9.6.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές : κα Γεωργιάδου Για την Εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση: κ. Σιαλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή των εναγόντων στηρίζεται σε τραπεζικό δάνειο και αξιώνουν εναντίον των εναγομένων το ποσό των €393.616,56 πλέον τόκους και έξοδα. Η γραπτή συμφωνία δανείου, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, υπεγράφη την 27.11.03 με τους ενάγοντες και την εναγομένη 1, οι δε εναγόμενοι 2-4 υπέγραψαν ως εγγυητές της, δυνάμει ξεχωριστών εγγράφων εγγύησης. Γίνεται, στην έκθεση απαιτήσεως, αναφορά σε όρους των δανείων και ότι η εναγόμενη 2 υποθήκευσε προς όφελος της ενάγουσας τρία ακίνητα. Την 27.9.12 οι ενάγοντες τερμάτισαν τις σχετικές συμφωνίες και απαίτησαν από την εναγομένη 1 ως πρωτοφειλέτιδα και τους εναγόμενους 2-4 ως εγγυητές της, το πιο πάνω αξιούμενο ποσό, πλέον τόκους και έξοδα, καθώς και πώληση των ενυπόθηκων κτημάτων. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση. Ακολούθησε, την 26.11.15, επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων προς τον δικηγόρο των εναγομένων για την παροχή λεπτομερειών επί συγκεκριμένων ισχυρισμών επί της υπερασπίσεως, η οποία εξ όσων εξάγεται εκ του φακέλου της υπόθεσης παρέμεινε χωρίς απάντηση. Στην συνέχεια οι ενάγοντες καταχώρισαν την κρινόμενη αίτηση για την παροχή λεπτομερειών. Κρίνεται πως η παράθεση ολόκληρου του αιτητικού της αίτησης είναι διαφωτιστική ως προς το τι κατεγράφη στην υπεράσπιση και τι επιζητείται ως λεπτομέρειες. «1. Σε σχέση με την παράγραφο 3 της Υπεράσπισης: 1.1. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι οι ειρημένοι όροι είναι γενικοί, αόριστοι, παράνομοι και επαχθείς για τους Εναγόμενους και σε καμία περίπτωση τους δεσμεύουν. Συγκεκριμένα να αναφερθούν τα πραγματικά γεγονότα που καθιστούν τους όρους γενικούς, αόριστους, παράνομους και επαχθείς για τους Εναγόμενους, καθώς και ποιοι όροι είναι αυτοί. 1.2. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι το ζητούμενο επιτόκιο είναι πολύ ψηλότερο από αυτό το οποίο δικαιούται η Ενάγουσα, και ότι η Ενάγουσα δεν είχε το δικαίωμα να μεταβάλλει το επιτόκιο κατά το δοκούν κάτι το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κείμενη νομοθεσία. Συγκεκριμένα να αναφερθεί: (ί) ποιο είναι το κατ' ισχυρισμό ορθό επιτόκιο που κατά τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων δικαιούται η Ενάγουσα, και (
- ii)ο νόμος και/ή νόμοι (να αναφερθούν συγκεκριμένες πρόνοιες και/ή άρθρα) που κατά τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων είναι αντίθετοι με το δικαίωμα της Ενάγουσας να μεταβάλλει το επιτόκιο. 1.3. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούται τον αιτούμενο στην Ε/Α τόκο Υπερημερίας. Συγκεκριμένα να αναφερθεί ποιος είναι ο κατ' ισχυρισμός ορθός τόκος υπερημερίας που δικαιούται η Ενάγουσα. 1.4. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι οι πλείστοι Γενικοί Όροι της Συμφωνίας Δανείου δεν είναι προϊόν διαπραγμάτευσης ουδέποτε συμφωνήθηκαν αλλά επιβλήθηκαν μονομερώς χωρίς καμιά ενημέρωση και είναι καταχρηστικοί καθώς αποτελούν ποινική ρήτρα και ως τέτοιοι δεν έχουν καμιά νομική ισχύ. Συγκριμένα να αναφερθούν: (ί) Τα πραγματικά γεγονότα που καθιστούν τους γενικούς όρους της συμφωνίας δανείου κατά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων καταχρηστικούς και πως αποτελούν ποινική ρήτρα και ως εκ τούτου δεν έχουν καμιά νομική ισχύ, και (
- ii)Ποιοι όροι είναι αυτοί που κατά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων είναι καταχρηστικοί και αποτελούν ποινική ρήτρα και ως εκ τούτου δεν έχουν καμιά νομική ισχύ. 1.5. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι το πραγματικά οφειλόμενο ποσό δεν είναι σε καμιά περίπτωση αυτό που ισχυρίζεται η Ενάγουσα καθότι σε αυτό περιλαμβάνονται διάφορες χρεώσεις τόκοι πέραν των νόμιμων, έξοδα, κλπ. τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιείται να ζητά η Ενάγουσα. Συγκεκριμένα να αναφερθούν: (ί) πώς το αξιούμενο ποσά περιλαμβάνει παράνομες χρεώσεις τόκων και/εξόδων και/ή άλλως πως, (
- ii)ποιο είναι το κατ' ισχυρισμό ορθό οφειλόμενο ποσό, και (iii) τα κατ' ιδίαν ποσά των χρεώσεων και/ή εξόδων που κατά τον ισχυρισμό των Εναγομένων είναι παράνομα. Επίσης να αναφερθούν οι ημερομηνίες κατά τις οποίες αυτά χρεώθηκαν στον επίδικο λογαριασμό. 2. Σε σχέση με την παράγραφο 6 της Υπεράσπισης: 2.1. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι η Ενάγουσα σε καμιά περίπτωση δεν είχε το δικαίωμα να τερματίσει τον ειρημένο λογαριασμό και να αξιώσει την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού και ότι η πράξη της αυτή είναι παράνομη, παράτυπη και αυθαίρετη. Συγκεκριμένα να αναφερθούν τα πραγματικά γεγονότα που καθιστούν την πράξη της Ενάγουσας να τερματίσει τον ειρημένο λογαριασμό και να αξιώσει την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού παράνομη, παράτυπη και αυθαίρετη, καθώς και λεπτομέρειες αυτής της πράξης. 2.2. Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι το πραγματικά οφειλόμενο ποσό δεν είναι σε καμιά περίπτωση αυτό που ισχυρίζεται η Ενάγουσα καθότι σε αυτό περιλαμβάνονται διάφορες χρεώσεις τόκοι πέραν των νόμιμων, έξοδα, κλπ. τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιείται να ζητά η Ενάγουσα. Συγκεκριμένα να αναφερθούν: (
- i)πώς το αξιούμενο ποσά περιλαμβάνει παράνομες χρεώσεις τόκων και/εξόδων και/ή άλλως πως, (
- ii)ποιο είναι το κατ' ισχυρισμό ορθό οφειλόμενο ποσό, και (iii) τα κατ' ιδίαν ποσά των χρεώσεων και/ή εξόδων που κατά τον ισχυρισμό των Εναγομένων είναι παράνομα. Επίσης να αναφερθούν οι ημερομηνίες κατά τις οποίες αυτά χρεώθηκαν στον επίδικο λογαριασμό.» Η αίτηση έχει ως νομική βάση την Δ.19, Θ. 6-8, και την Δ.48. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση με βασικό λόγο ότι οι ενάγοντες προσπαθούν να αλιεύσουν μαρτυρία για να την χρησιμοποιήσουν σε κατοπινό στάδιο. Στα πιο πάνω πλαίσια οι δικηγόροι των δυο πλευρών αναλύουν στις αγορεύσεις τους τις αρχές και την νομολογία που πραγματεύεται τέτοιο θέμα. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δυο δικηγόρων. Το νομικό βάθρο τέτοιας αίτησης αποτελεί η Δ.19 Θ.6 που παρέχει την ευχέρεια για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών επί ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι την μαρτυρία που θα προσκομιστεί για την απόδειξη των γεγονότων. Και ο λόγος, είναι για να γνωρίζει ο αντίδικος ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιαστεί στη δίκη για να μην καταληφθεί εξ' απήνης. Είναι ακόμα νομολογημένο ότι ο σκοπός της παροχής λεπτομερειών είναι για να διευκρινιστούν και να εξειδικευτούν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, και όχι να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την μαρτυρία της άλλης πλευράς. ( Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 157). Βασική αρχή είναι να μην καταλαμβάνεται ο αντίδικος εξαπίνης με την έννοια ότι θα πρέπει να δικογραφούνται όλα τα θέματα και τα ουσιώδη γεγονότα Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ματσούκα κ.ά Πολ. Έφεση 91/2010, ημερ.3.7.14). Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Libanais
(1991)1 Α.Α.Δ. 649 εξηγήθηκε ότι ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη Νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία έχει να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες. Ως προς τον ορθό τρόπο δικογράφησης της υπεράσπισης τα υποδειχθέντα στην υπόθεση Παπαπέτρου ν. Λαϊκής Φάκτορς Λτδ, Πoλ. ΄Εφεση αρ. 180/2010 ημερ.20.2.15, είναι απολύτως σχετικά και θέτουν το υπόβαθρο της κρινόμενης αίτησης για παροχή λεπτομερειών. «. θεωρούμε ότι η πιο πάνω δικογραφική αναφορά δεν μπορεί να κριθεί ότι περιλαμβάνει τη σύνθετη και ευρύτερη θέση που προωθούσε ο εφεσείων ότι δηλαδή η εγγύηση ήταν ή κατέστη άκυρη ως εκ του ότι περιλάμβανε αρχικά συνεγγυητή, ο οποίος εντέλει δεν υπέγραψε το έγγραφο. Ούτε βέβαια μπορούσαν οι γενικές αναφορές περί παρανομίας ή περί μη ύπαρξης της εγγύησης να θεωρηθούν ότι περιλάμβαναν τις εξειδικευμένες θέσεις που ο εφεσείων επικαλείται. Η γενικότητα των πιο πάνω αναφορών είναι κατάδηλη και ως τέτοια δεν ικανοποιεί τις πρόνοιες των σχετικών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.13 και Δ.19 θ.16 οι οποίοι έχουν ως εξής: «
- The defendant or plaintiff, as the case may be, must raise by his pleading all matters which show the action or counterclaim not to be maintainable, or that the transaction is either void or voidable in point of law, and all such grounds of defence or reply, as the case may be, as if not raised would be likely to take the opposite party by surprise, or would raise issues of fact not arising out of the preceding pleadings as, for instance, fraud, prescription or limitation of time, release, payment, performance, or facts showing illegality of any kind, or rendering the claim or counter-claim unenforceable.» «
- When a party in any pleading denies an allegation of fact in the previous pleading of the opposite party, he must not do so evasively, but answer the point of substance. Thus if it be alleged that he received a certain sum of money, it shall not be sufficient to deny that he received that particular amount, but he must deny that he received that sum or any part thereof, or else set out how much he received. And if an allegation is made with divers circumstances, it shall not be sufficient to deny it along with those circumstances» Στην κλασσική υπόθεση Courtis and others v. Iassonides
(1970)1 C.L.R. 180, πολύ παραστατικά περιγράφηκαν τα δικόγραφα ως οι ράγες του τραίνου που ορίζουν την πορεία της δίκης. Στην Αyia Napa Nissi Development Ltd κ.ά. ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549 αναφέρονται και τα εξής στη σελ.555: «Αναφορικά με την παρανομία, η Δ.19, θ. 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών προβλέπει ότι διάδικος, ο οποίος θέλει να εγείρει την παρανομία ως υπεράσπιση, πρέπει να αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του γεγονότα που να δεικνύουν την παρανομία.» Ακριβώς δε η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πιο πάνω απόφαση είναι ότι στην υπό εξέταση υπόθεση η ΄Εκθεση Υπεράσπισης δεν περιείχε οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία να στήριζαν τον ισχυρισμό για ύπαρξη παρανομίας». Απλή ανάγνωση των ισχυρισμών εκ των παραγράφων επί των οποίων οι ενάγοντες επιζητούν να τους παρασχεθούν λεπτομέρειες αναδεικνύει την αοριστία και γενικότητα με την οποία οι εναγόμενοι προβάλλουν την υπεράσπιση τους, ως προς τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν τους όρους της συμφωνίας δανείου, τον τόκο, αλλά και το αξιούμενο ποσό. Γενικότητα καθώς και ασάφεια διακατέχεται και ως προς τους λόγους τερματισμού της συμφωνίας δανείου, χωρίς να παρατίθενται λεπτομέρειες ή άλλα γεγονότα που να αποτελούν το υπόβαθρο των διαφόρων επί τούτου ισχυρισμών τους. Η έκθεση υπεράσπισης επί των συγκεκριμένων παραγράφων κρίνεται ότι περιέχει γενικούς, αόριστους και ασαφείς ισχυρισμούς επί γεγονότων, χωρίς εξειδικευμένους ή άλλους ισχυρισμούς, είτε τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες υπογραφής της συμφωνίας δανείου, ή των όρων αυτής καθόσον αφορά τους τόκους, ή και τον τερματισμό της που χρήζουν επεξήγησης και καλύτερων λεπτομερειών, ώστε με αυτό τον τρόπο να περιοριστούν από την μια τα επίδικα θέματα ( Panayiotou v. Solomou
(1979)1 C.L.R 779 και Θεοδούλου ν. A.Panayides Contracting Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 2134), αλλά και από την άλλη να γνωρίζουν οι ενάγοντες την ακριβή φύση της υπόθεσης των εναγομένων. Εξηγείται στο Annual Practice 1958, σελ.450 ότι: «.. It is absolutely essential that the pleading, not to be embarrassing to the defendants, should state those facts which will put the defendants on their guard, and tell them what they will have to meet when the case comes on for trial». Στον Odger's On Pleading and Practice 20η εκδ. σελ. 160 επεξηγείται ότι με την παροχή λεπτομερειών περιορίζονται τα επίδικα θέματα και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Στις σελ. 156-157 υποδεικνύεται ότι : « If your opponent has worded his pleading so vaguely that you cannot be sure what his line of attack or defence will be at the trial, it is worthwhile to apply for particulars; even you think you can make a shrewd guess at his meaning. It is safer to pin him down to a definite story, otherwise it will be open at the trial to give evidence as to any fact which tends to support his vague allegation.. Particulars are now ordered much more freely than in former days». Το δικαστήριο έχει μελετήσει τις παραγράφους της υπεράσπισης επί των οποίων επιζητούνται οι λεπτομέρειες, καθώς όσα δια της αιτήσεως επιζητούν οι ενάγοντες να τους παρασχεθούν ως λεπτομέρειες. Δεν διακρίνεται ούτε και διαφαίνεται ότι από τις επιζητούμενες λεπτομέρειες επιχειρείται η αλίευση ή και αποκάλυψη μαρτυρίας ως είναι η θέση των εναγομένων. Κάθε άλλο, αλλά εκείνο που επιζητείται είναι λεπτομέρειες επί γενικών και αορίστων ισχυρισμών, ώστε στο τέλος της ημέρας να γνωρίζουν αλλά και να σχηματίσουν μια σαφή και πλήρη εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης των εναγομένων την οποία θα αντιμετωπίσουν κατά την ακρόαση, ώστε να μπορούν οι ενάγοντες να ετοιμάσουν την δική τους υπόθεση. Υπό τις περιστάσεις και όπως τίθενται οι διάφοροι ισχυρισμοί των εναγομένων, ως έχει εκτεθεί, είναι δικαίωμα των εναγόντων να γνωρίζουν τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η υπεράσπιση. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι οι επιζητούμενες λεπτομέρειες δικαιολογούνται και το αίτημα θα πρέπει να εγκριθεί. Ως εκ τούτου εκδίδεται ανάλογη διαταγή του δικαστηρίου ως η αίτηση των εναγόντων - αιτητών. Οι εναγόμενοι διατάσσονται όπως παράσχουν τις επιζητούμενες λεπτομέρειες εντός 30 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων - αιτητών και σε βάρος των εναγομένων - καθ ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο