Hansen ICC ν. DTH Broadcast Services Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 3332/15, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A415 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανάς, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3332/15 Μεταξύ: Hansen ICC, LLC Εναγόντων Και DTH Broadcast Services Limited Tanarm Invest and Finance Limited Eναγομένων _ _ _ _ _ _ Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 14.12.15 Ημερ: 30.6.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους 2 - Αιτητές : κ. Φιλίππου Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση : κ. Στυλιανού ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι εναγόμενοι 2 επιζητούν την ακύρωση και/ή απόρριψη και/ή τον παραμερισμό της επιδόσεως του κλητήριου εντάλματος για το λόγο ότι το δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή. Επιζητούν επίσης την αναστολή της αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Εισαγωγικά να λεχθεί ότι η αγωγή των εναγόντων επί ειδικής οπισθογράφησης (Ο.2, r.6) είναι για $236.568,63 δυνάμει εκδοθέντων τιμολογίων και για διάταγμα με το οποίο οι εναγόμενοι να παύσουν άμεσα την χρήση λογισμικού τα πνευματικά δικαιώματα του οποίου ανήκουν στους ενάγοντες. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως η ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη στην Πολιτεία Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών και ασχολείται με την εξυπηρέτηση πελατών και τιμολόγησης, καθώς και με την παροχή λογισμικών μέτρησης και διαχείρισης δεδομένων μέσω της παραχώρησης αδειών χρήσης των λογισμικών της σε σχέση με υπηρεσίες κοινής ωφελείας, όπως ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου, νερού και συνδρομητικής τηλεόρασης. Οι εναγόμενες είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία και με έδρα την Λευκωσία. Την 8.8.11 η εναγόμενη 1 σύναψε συμφωνία με την εταιρεία Irdeto USA Inc, εγγεγραμμένη στην Πολιτεία Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών, για την παροχή άδειας χρήσης, εφαρμογής και συντήρησης λογισμικού για την διενέργεια εργασιών παροχής τηλεοπτικού προγράμματος άμεσης πληρωμής (PAY TV). Την ίδια ημερομηνία η εναγομένη 2 υπέγραψε συμφωνία εγγύησης όλων των υποχρεώσεων της εναγομένης 1 που απορρέουν από την πιο πάνω συμφωνία. Την 1.2.13 η Irdeto πώλησε και/ή εκχώρησε και/ή μεταβίβασε μέρος των εργασιών της στην ενάγουσα περιλαμβανομένης και της συμφωνίας εκχώρησης που οι εναγόμενες 1 και 2 αναγνώρισαν και αποδέχτηκαν. Δυνάμει των συμφωνιών η ενάγουσα παρείχε στους εναγόμενους τις υπηρεσίες που αναγράφονταν στην συμφωνία δυνάμει τιμολογίων, τα οποία απέστειλε στους εναγόμενους προς εξόφληση. Οι εναγόμενοι περιοδικώς κατέβαλαν χωρίς κάποια επιφύλαξη διάφορα ποσά έναντι των τιμολογίων και παρέμεινε οφειλόμενο το αξιούμενο ποσό. Την 5.11.14 οι ενάγοντες απέστειλαν έγγραφη ειδοποίηση απαίτησης στους εναγομένους και την 9.12.14 τερμάτισαν την συμφωνία και απαίτησαν την άμεση καταβολή του ρηθέντος ποσού. Περαιτέρω απαίτησαν από τους εναγομένους να σταματήσουν την παράνομη χρήση του εν λόγω λογισμικού. Οι εναγόμενοι παρόλο που αναγνώρισαν το χρέος τους δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Η εναγομένη 2 την 3.12.15 έλαβε άδεια από το δικαστήριο για την καταχώριση σημειώματος εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία και στην συνέχεια, την 14.12.15 καταχώρισε σχετικό σημείωμα εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία και συγχρόνως υπέβαλε την υπό κρίση αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος. Οι ενάγοντες καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, χωρίς την αντεξέταση των εκατέρωθεν ομνυόντων, με γραπτές αγορεύσεις εκ μέρους των δικηγόρων των δυο πλευρών. Συμπυκνωμένοι οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση θα μπορούσε να λεχθεί ότι στηρίζονται στον όρο 13.8 της συμφωνίας ημερ.8.8.11, μεταξύ της Irdeto και των εναγομένων 1 και 2 (Software License and Services Agreement), στην οποία η εναγόμενη 2 υπέγραψε ως εγγυητής (τεκμ.1). Ο όρος 13.8 με τον τίτλο Governing Law αναφέρει ότι: « This Agreement shall be governed by and construed in accordance with the substantive and procedural laws of the State of California, without reference to the choice of law provisions and conflict of laws principles thereof. Accordingly any dispute arising out of or having in connection with this agreement (including one regarding the existence validity or termination of this agreement) shall be decided exclusively in accordance with California Laws» Στην συνέχεια αναφέρεται ότι: «In the event of any dispute under this Agreement or in connection herewith and the Parties fail to promptly to reach an amicable settlement thereof within a period of 30 days, either Party may refer the matter for determination by final arbitration in New York, in accordance with the then-current Arbitration Rules of the International Chamber Of Commerce (ICC Rules) which rules are deemed to be incorporated by reference in this clause by three arbitrators (unless otherwise mutually agreed)». Ακολουθεί αναλυτική και διεξοδική αναφορά στην ακολουθητέα διαδικασία αναφορικά με την διαιτησία. Είναι επί τούτου του όρου που στηρίζεται το ένα αίτημα των αιτητών, αφού σύμφωνα με τον ομνύοντα που υποστηρίζει την αίτηση, υπάρχει ξεκάθαρη ρήτρα για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Το άλλο αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο που είναι εκείνο της Πολιτείας της Καλιφόρνιας. Επικαλείται προς επίρρωση του ισχυρισμού του επιστολή των αμερικανών δικηγόρων της εναγομένης 2 προς την δικηγόρο των εναγόντων, στην οποία υπάρχει σαφής αναφορά για το εφαρμοστέο δίκαιο. Είναι συνεπώς η θέση του ότι το παρόν δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την διαφορά. Εναλλακτικά είναι η θέση του ότι το κατάλληλο βήμα (forum of convenience) ενόψει της ρήτρας αλλοδαπής δικαιοδοσίας δεν είναι η Κύπρος, αλλά το δικαστήριο της Καλιφόρνιας. Οι ενάγοντες καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν στην ένορκη τους δήλωση ότι οι αμερικάνοι δικηγόροι εκείνο που προβάλλουν στην απαντητική τους επιστολή είναι την αμφισβήτηση της ύπαρξης συμβατικής σχέσης των εναγομένων 2 με τους ενάγοντες. Εν σχέση με την ρήτρα διαιτησίας είναι η θέση τους, με αναφορά στον πιο πάνω όρο, ότι ο όρος αυτός δεν επιβάλλει παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, αλλά απλώς δίδεται δικαίωμα στα μέρη (may refer) επιλογής της διαδικασίας διαιτησίας. Οι αντίστοιχες θέσεις των μερών αναλύονται διεξοδικά στις γραπτές τους αγορεύσεις με αναφορά και παραπομπή σε νομολογία που διέπει το θέμα. Αναφορά θα γίνει στη συνέχεια και όπου χρειάζεται. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο έχει μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και όσα προβάλλονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και τις έχει πλήρως υπόψη του σε σχέση με τα εγειρόμενα ζητήματα, έστω και αν δεν γίνει πιο κάτω ειδική αναφορά. Θα πρέπει εξ αρχής να λεχθεί ότι οι εναγόμενες είναι εγγεγραμμένες στην Κύπρο και έχουν ως έδρα τους την Κύπρο. Κατά συνέπεια το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία επί του αντικειμένου της αγωγής. Οι δυο λόγοι που προβάλλουν οι εναγόμενοι 2 - αιτητές θα πρέπει να εξεταστούν ξεχωριστά γιατί έχουν διαφορετικό υπόβαθρο. Εκκινώντας από την επιστολή των αμερικανών δικηγόρων των εναγομένων 2, τεκμήριο 3 στην αίτηση, που αποτελεί απάντηση στην επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων (τεκμ.2), διαπιστώνεται ότι προβάλλεται ο όρος 13.8 αναφορικά με την ρήτρα του δικαίου που διέπει τη συμφωνία. Αναφέρονται στον όρο 13.7 της συμφωνίας και προβάλλουν την θέση ότι ο όρος αυτός δεν έχει τηρηθεί. Επίσης αναφέρονται στον όρο 14.1 και ότι δεν υπάρχει αναφορά ότι η εναγομένη 2 θα ήταν υπόλογη σε οποιαδήποτε εκχώρηση. Με αναφορά στο «Letter Agreement» είναι η θέση τους ότι δεν υπάρχει όρος ότι η εγγύηση της εναγομένης 2 ήταν μέρος της συμφωνίας εκχώρησης. Γίνεται επίκληση των νόμων της Καλιφόρνιας - Civil Code Section 1550 και 1654 - και ότι η εναγομένη 2 προστατεύεται από αβεβαιότητες στην συμφωνία (uncertainties or ambiguities). Είναι η θέση τους ότι η εγγύηση της εναγομένης 2 δεν εκχωρήθηκε στους ενάγοντες και ότι δεν υπήρχε αντιπαροχή μεταξύ των μερών. Και οι δύο πλευρές αναλύουν την φράση «either Party may refer the matter for determination by final arbitration» που υπάρχει στον όρο 13.8. Επί του προκειμένου το δικαστήριο συμφωνεί με την εισήγηση του κ. Στυλιανού για τους ενάγοντες, ότι η παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, όπως αυτή καταγράφεται στον πιο πάνω όρο, δεν αποτελεί δεσμευτική ρήτρα διαιτησίας, αλλά αποτελεί δυνητική επιλογή και προαιρετική διαδικασία. Εναπόκειται στην κάθε πλευρά, αν το επιθυμεί να αποταθεί σε διαιτησία. Εξάγεται περαιτέρω πως ούτε και οι αμερικάνοι δικηγόροι επικαλέστηκαν την ρήτρα διαιτησίας, ούτε και ανέφεραν ότι θα επιλέξουν να αποταθούν, δυνάμει της πρόνοιας της συμφωνίας, την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Τέλος δεν υπάρχει ισχυρισμός εκ μέρους της εναγομένης 2 ότι κίνησε τον μηχανισμό για την επίλυση της διαφοράς σε διαιτησία δυνάμει του πιο πάνω όρου. Το επόμενο όμως θέμα που εγείρεται με την αίτηση σχετίζεται με την ρήτρα αλλοδαπού δικαίου που την αναδεικνύουν με την επιστολή τους τεκμ.3 και οι δικηγόροι των εναγομένων 2 και προωθείται στην παρούσα διαδικασία ως διαζευκτικός λόγος απόρριψης της αγωγής. Κατά την κρίση του δικαστηρίου ο πιο πάνω όρος είναι δικαιοδοτικός και δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Αποκλειστική δικαιοδοσία έχουν τα δικαστήρια της Πολιτείας Καλιφόρνιας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Είναι γνωστή η βασική αρχή ότι τα μέρη οφείλουν να τηρούν την μεταξύ τους συμφωνία για παραπομπή στην αποκλειστική δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαστηρίου. Ωστόσο το ημεδαπό δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία ανάληψης δικαιοδοσίας προς επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς, παρά την ύπαρξη αποκλειστικής αλλοδαπής δικαιοδοσίας, αν το μέρος που επικαλείται τη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου προβάλλει ισχυρούς λόγους γιατί να μην εφαρμοστεί η ρήτρα δικαιοδοσίας. (Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ ν. Του Πλοίου Elegance
(2005)1 Α.Α.Δ. 981). Είναι όμως καθαρό πως για να μπορεί να ασκήσει το δικαστήριο την διακριτική του εξουσία θα πρέπει καταρχήν και ως κατά ελάχιστο να καταδειχθεί η ύπαρξη δεσμευτικού όρου ή συμφωνίας ή και ρήτρας για την αποκλειστική δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαστηρίου. Εφόσον διαπιστωθεί η ύπαρξη τέτοιου όρου, όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ, το βάρος απόδειξης της δικαιοδοσίας το φέρει ο ενάγων (Geto Trading Ltd ν. Πλοίου M/V Vladimir Vaslyayev
(1998)1 Α.Α.Δ. 836). Η Κυπριακή νομολογία ακολουθεί επί τούτου την Αγγλική απόφαση στην υπόθεση The Eleftheria
(1969)2 All.E.R 641, 645. Μεταξύ των κριτηρίων που τέθηκαν για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι η διαπίστωση σε ποια χώρα είναι εύκολα διαθέσιμη η μαρτυρία, οι επιπτώσεις στη δικαστική δαπάνη, και ο βαθμός δυσχέρειας που θα υποστούν οι ενδιαφερόμενοι. Εξετάζεται επίσης κατά πόσο το ουσιαστικό δίκαιο του αλλοδαπού δικαστηρίου είναι παρόμοιο με το ημεδαπό, η χώρα με την οποία συνδέονται περισσότερο οι διάδικοι και κατά πόσο η επιθυμία των εναγομένων για εφαρμογή της ρήτρας αποκλειστικής αλλοδαπής δικαιοδοσίας είναι γνήσια, ή αν επιδιώκονται μόνο δικονομικά πλεονεκτήματα. Ένα άλλο κριτήριο είναι κατά πόσο οι ενάγοντες θα ζημιωθούν από την εφαρμογή της ρήτρας, διότι θα στερηθούν κάποιας εξασφάλισης της αξίωσης τους, ή δεν θα μπορούν να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση (Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ ν. Πλοίου Elegance
(2005)
(1)Α.Α.Δ 981). Η αποκρυσταλλωμένη ως λέχθηκε νομολογιακή αρχή είναι ότι το δικαστήριο εφαρμόζει τη συμφωνία των διαδίκων για παραπομπή της διαφοράς σε ξένο δικαστήριο, εκτός αν εκείνος που επικαλείται την δικαιοδοσία του δικαστηρίου, ήτοι ο ενάγων, παρουσιάσει ισχυρούς περί του αντιθέτου λόγους. Στην υπόθεση Πέτρου (Αρ.2) ν. Ζim Israel Navigation Co. Ltd & Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 113 υπεδείχθη ότι: Είναι η γενική αρχή πως όταν οι διάδικοι συμφωνήσουν την παραπομπή της διαφοράς τους για επίλυση στην αποκλειστική δικαιοδοσία αλλοδαπού Δικαστηρίου, πρέπει να τηρήσουν τη συμφωνία τους, εκτός εάν το μέρος που επικαλείται τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εφαρμοσθεί η ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας, παρουσιάσει πειστικούς λόγους (Βλέπε Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co.
(1965)1CLR 58 και Phassori Plantations Co. Ltd. v. Adriatica Di Navigazione
(1985)1 CLR 290). Οι ενάγοντες στην παράγραφο 14 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρουν ότι το κατάλληλο βήμα (forum) είναι η Κύπρος γιατί οι εναγόμενες έχουν την έδρα τους στην Κύπρο. Στην συνέχεια αναφέρονται στις δαπάνες για την διεξαγωγή της διαιτησίας, που δεν είναι αυτό που εξετάζεται εδώ, και ότι η εξασφάλιση της απαίτησης των εναγόντων και η απόφαση μόνο στα όρια της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να εκτελεστεί. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η επιθυμία της αιτήτριας για την εφαρμογή της ρήτρας δικαιοδοσίας δεν είναι γνήσια, αλλά επιδιώκεται η απόκτηση πλεονεκτήματος με την αναστολή της διαδικασίας. Αναφέρουν επίσης ότι οι αιτητές δεν έχουν θέσει με την ένορκη τους δήλωση για ποιο λόγο τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν αποτελούν φορέα ευκολίας (forum conveniens) και αρκούνται σε γενική και αόριστη αναφορά. Το θέμα αυτό το δικαστήριο το έχει ήδη διεξέλθει, αφού ως λέχθηκε το βάρος είναι επί ώμων των εναγόντων, εφόσον καταδειχθεί η ύπαρξη τέτοιας ρήτρας, να δείξουν με πειστικούς και ισχυρούς λόγους την μη εφαρμογή της ρήτρας αλλοδαπής δικαιοδοσίας. Οι αιτητές, εν προκειμένω, εκείνο που είναι αρκετό, είναι να καταδείξουν την ύπαρξη τέτοιας ρήτρας και δεν έχουν, ούτε και φέρουν οποιοδήποτε άλλο βάρος περί του αντιθέτου. Αντιπροβάλλουν οι αιτητές δια της αγορεύσεως του δικηγόρου τους ότι οι ενάγοντες προβαίνουν σε αόριστη αναφορά στο κόστος της διαιτησίας χωρίς άλλη εξειδίκευση ως προς τα ακριβή ποσά και εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει καμιά αναφορά ή εξήγηση γιατί να παρακαμφθούν τα δικαστήρια της Καλιφόρνιας. Αποτελεί δεδομένο ότι τα μέρη συμφώνησαν μεταξύ τους (δες όρο 13.8) ότι η συμφωνία θα διέπεται και θα ερμηνεύεται κάτω από τους Νόμους της Καλιφόρνιας, εξαιρώντας το δικαίωμα επιλογής. Σύμφωνα επίσης με την συμφωνία τους οποιαδήποτε διαφορά που αναφύεται από τη συμφωνία, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης της νομιμότητας και εγκυρότητας του τερματισμού της συμφωνίας, ως έγινε και στην παρούσα υπόθεση, θα αποφασίζεται αποκλειστικά από τους νόμους της Καλιφόρνιας. Οι ενάγοντες συνεπώς έχουν αυξημένο βάρος και καθήκον να δείξουν γιατί να μην εφαρμοστεί η συμφωνία. Η υπόθεση Eleftheria ανωτέρω παρέχει σημαντικές παραμέτρους ως κριτήρια. Θα μπορούσε επίσης να καταταχθεί ως ακόμα ένας παράγων το εφαρμοστέο δίκαιο και η ύπαρξη εχεγγύων στην ξένη δικαιοδοσία για καλή απονομή της δικαιοσύνης. Άλλοι παράγοντες αφορούν τους μάρτυρες, την ευχερέστερη διεξαγωγή της δίκης, ή ακόμη θέματα σχετικά με τις συνεπαγόμενες δαπάνες που απαιτούνται. Ως υποδεικνύεται δεν υπάρχει εξαντλητικός κατάλογος κριτηρίων αλλά το σημαντικό είναι ότι τα στοιχεία, όποια και να είναι αυτά, πρέπει να συνιστούν ισχυρούς και πειστικούς λόγους γιατί το δικαστήριο να μην εφαρμόσει τη συμφωνία των διαδίκων. Οι προβαλλόμενοι στην παράγραφο 14 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση λόγοι, πέραν του γεγονότος ότι η εναγόμενη 2 έχει έδρα την Κύπρο και οι διοικητικοί σύμβουλοι ομοίως είναι Κύπριοι, σε κάθε περίπτωση τίθενται με γενικότητα και αοριστία χωρίς ουσιαστικά να προβάλλονται πειστικοί λόγοι που να δικαιολογούν την θέση τους. Εν πάση περιπτώσει ο λόγος αυτός αφορά την εναγομένη 2 και όχι τους ενάγοντες. Το ερώτημα που τίθεται είναι για τη μαρτυρία που θα προσκομίσουν οι ενάγοντες και όχι οι εναγόμενοι. Κυρίως όταν οι ενάγοντες, σύμφωνα με το κλητήριο ένταλμα έχουν ως έδρα τους την Αμερική. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, είναι προφανές, από όσα εξέθεσαν οι καθ' ων η αίτηση ότι ελλείπει παντελώς το υπόστρωμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα έστω κατ΄αρχήν συμπέρασμα. Έτσι για παράδειγμα, και πέραν της αοριστίας των πιο πάνω ισχυρισμών, θα έπρεπε να προσκομιστεί μαρτυρία για το κόστος των δικαστικών και άλλων δαπανών στα δικαστήρια της Καλιφόρνιας και της εν γένει συνολικής δαπάνης συμπεριλαμβανόμενης και της δικηγορικής αμοιβής. Και το βάρος ήταν στους ενάγοντες να παρουσιάσουν ικανοποιητικά στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως και για όλα τα άλλα θέματα που αναφέρουν στην ένορκη τους δήλωση, γιατί η απλή φραστική επίκληση διάφορων λόγων δεν είναι αρκετή. Το κάθε θέμα που προβάλλεται θα πρέπει με κάποιο τρόπο να καταδεικνύεται μέσα από συγκεκριμένα στοιχεία. Το δικαστήριο δεν προτίθεται να επεκταθεί περισσότερο, ή να προβεί σε ανάλυση άλλων κριτηρίων γιατί θα είναι περισσότερο ακαδημαϊκής σημασίας παρά ουσίας, αφού πέραν των όσων έχουν αναφερθεί δεν προβάλλεται οτιδήποτε άλλο. Οι ενάγοντες δεν έχουν πείσει το δικαστήριο και δεν έχουν αποσείσει το βάρος που έφεραν για να καταδείξουν λόγους γιατί θα πρέπει να αποκλειστούν τα δικαστήρια της Καλιφόρνιας και να μην εφαρμοστεί η ρήτρα για αλλοδαπή δικαιοδοσία. Εγείρεται τέλος ένα θέμα, δικονομικής υφής εκ μέρους των εναγόντων, που αφορά το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση εκ μέρους της εναγομένης 2 δόθηκε από δικηγόρο, χωρίς να δώσει πειστικούς λόγους και ως εκ τούτου είναι παράτυπη και αντικανονική. Στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν. Darya Abramchyk κ.ά Πολ. Εφέσεις 319/11 και 320/11 ημερ.13.1.14, υπεδείχθησαν τα εξής: «Η νομολογιακή προσέγγιση του θέματος είναι σαφής. Δεν υπάρχει a priori αποκλεισμός κάτι τέτοιου παρά το ότι τονίζεται το κατ΄ αρχήν ανεπιθύμητο (βλ. Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva, Πολ. Έφεση 130/2009, ημερ. 29.1.2010). Εν τελευταία αναλύσει είναι θέμα που άπτεται της επάρκειας ή μη της Ένορκης Δήλωσης ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης. Αυτό θα κριθεί κυρίως κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και των αρχών σε αιτήσεις τέτοιου τύπου.» Στην υπόθεση Alexander v. Alexander
(2013)1 Α.Α.Δ. 1093 υπεδείχθη ότι: «Ο ενόρκως δηλών την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, δικηγόρος Μιχάλης Χαραλάμπους, ο οποίος χειρίστηκε την υπόθεση και πρωτοδίκως και κατ΄ έφεση, κατά παράβαση της νομολογίας που καθιστά άκρως ανεπιθύμητο τέτοιο χειρισμό εφόσον ο δικηγόρος είναι ταυτόχρονα και ομνύων, (δέστε In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036 και Αναφορικά με την Αίτηση του Li Xin για Certiorari
(2010)1 Α.Α.Δ. 743 - η απόφαση στην Rybolovlev v. Rybolovlev στην οποία αναφέρεται ο εφεσίβλητος δεν έθεσε τα πράγματα διαφορετικά, ούτε και πρέπει να λαμβάνεται ως δεδομένο ότι οποτεδήποτε διάδικος είναι στο εξωτερικό, θα πρέπει η ένορκη δήλωση να γίνεται από δικηγόρο, αντί, για παράδειγμα, από μια γραμματέα του δικηγόρου...» Χωρίς βεβαίως ουδόλως να αναιρείται το γεγονός, ως επανειλημμένα τονίζεται από την νομολογία, ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζονται δικηγόροι μετατρεπόμενοι ουσιαστικά σε μάρτυρες ενώ ταυτόχρονα είναι και δικηγόροι στην υπόθεση, κρίνεται πως δεν είναι αυτή η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση, αφού η ομνύουσα σε κανένα στάδιο δεν ήταν, ούτε και εμφανίστηκε ή και χειρίστηκε, ή εκπροσώπησε ως δικηγόρος την εναγομένη 2 στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Ανάγνωση της ενόρκου δηλώσεως αποκαλύπτει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί σε αυτήν και αυτά που αναφέρει στον όρκο της προέρχονται είτε εξ εγγράφων τα οποία κατείχε, είτε από ενημέρωση και πληροφορίες που έλαβε από τους εναγόμενους 2 και τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση. Στην ουσία προβάλλει νομικά ζητήματα, ως είναι και η θέση της στην παράγραφο 1 της ενόρκου δηλώσεως και τίποτα περισσότερο. Αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών της και για όλους τους πιο πάνω λόγους που έχουν εξηγηθεί, κρίνεται ότι η παρούσα υπόθεση δεν κατατάσσεται στις περιπτώσεις εκείνες, που η νομολογία στην οποία έχει γίνει αναφορά, θα την ταξινομούσε ως μοιραία για την υπόθεση των αιτητών. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες δεν έχουν πείσει, ούτε και ικανοποίησαν το δικαστήριο ότι η Κύπρος είναι ο κατάλληλος χώρος δικαιοδοσίας ώστε τα Κυπριακά Δικαστήρια να επιληφθούν της διαφοράς. Ως εκ τούτου η ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας θα πρέπει να εφαρμοστεί. Κατά συνέπεια η παρούσα διαδικασία αναφορικά με την εναγομένη 2 αναστέλλεται. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος της εναγομένης 2 και σε βάρος των εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο