Επί τοις αφορώσι την αίτηση του Μιχάλη Αβραάμ, Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας C.M.A INVESTMENTS LTD ν. Επί τοις αφορώσι την εταιρεία C.M.A INVEST

(1)και 7, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.2

(1)και

(2), και Δ.

1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκη δήλωση (στο εξής «η Ε/Δ»), ημερ. 27.5.2015, του κ. Μιχάλη Αβραάμ από τη Λευκωσία, ο οποίος, ως δηλώνει στην παρα. 1 της Ε/Δ, υποβάλλει την υπό κρίση αίτηση «με την ιδιότητα του διαχειριστή των περιουσιακών στοιχείων / ενεργητικού της εταιρείας C.M.A. INVESTMENTS LTD, με αριθμό εγγραφής HE102124 (στο εξής «η Εταιρεία»)». Ο διορισμός του κ. Μιχάλη Αβραάμ στη θέση του Παραλήπτη - Διαχειριστή της Εταιρείας έγινε, ως αναφέρεται στην παρα. 12 της Ε/Δ του, την 13.5.2014 στη βάση των διατάξεων του άρθρου 339(Ι)(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, και γνωστοποιήθηκε στον Έφορο Εταιρειών. Σχετικό αποδεικτικό το Τεκμήριο 8 της Ε/Δ. Όπως φαίνεται από το ίδιο το έντυπο γνωστοποίησης του διορισμού του κ. Αβραάμ, ο διορισμός του στη συγκεκριμένη θέση έγινε από και προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρεία Λτδ (στο εξής «η Τράπεζα Κύπρου») ως πιστωτή δυνάμει Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης, ημερ. 12.6.2012, για ποσό €23.800.
2. Η επίδικη Συμφωνία Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης (στο εξής «η επίδικη Συμφωνία»), ημερ. 12.6.2012, επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Αβραάμ ως Τεκμήριο 4 αυτής. Αντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής της επίδικης Συμφωνίας στον Έφορο Εταιρειών, ημερ. 3.10.2012, επισυνάπτεται στον Έφορο Εταιρειών ως Τεκμήριο
3. Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 4 και 5, η επίδικη Συμφωνία είχε συναφθεί μεταξύ της Εταιρείας και της Cyprus Popular Bank Co Ltd[1], αλλά τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που είχε η Cyprus Popular Bank Co Ltd από την επίδικη Συμφωνία μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου από 29.3.2013 δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Διαταγμάτων (βλ. ειδικότερα την ΚΔΠ 104/2013 και την παρα. 4 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ). Ο διορισμός του κ. Αβραάμ στη θέση του Παραλήπτη / Διαχειριστή της Εταιρείας γνωστοποιήθηκε στην Εταιρεία αυτήν με επιστολή της Τράπεζας Κύπρου, ημερ. 13.5.
4. Σχετικό το Τεκμήριο 11 στην Ε/Δ. Η Τράπεζα Κύπρου προέβη στο διορισμό του κ. Αβραάμ λόγω της μη τήρησης από μέρους της Εταιρείας των συμβατικών της υποχρεώσεων ή/και δεσμεύσεων προς την Τράπεζα και αφού, προηγουμένως, στις 2.5.2014 η Τράπεζα είχε αποστείλει προς την Εταιρεία επιστολή με την οποία την καλούσε όπως διευθετήσει άμεσα ολόκληρα τα χρεωστικά της υπόλοιπα, στην οποία επιστολή η Εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε. Σχετική η παρα. 14 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ και το Τεκμήριο
5. Ειδικότερα, η Τράπεζα Κύπρου ισχυρίζεται ότι η Εταιρεία παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από προηγούμενες συμφωνίες που συνήφθησαν μεταξύ αυτής και της Εταιρείας, ως τα Τεκμήρια 6 και 7 στην Ε/Δ του κ. Αβραάμ (βλ. τις παρα. 10 και 11 της Ε/Δ του). Ο κ. Αβραάμ δηλώνει ότι μόλις αυτός ανέλαβε τα καθήκοντα της θέσης του, γνωστοποίησε εκ νέου το διορισμό του στη θέση του Παραλήπτη Διαχειριστή προς το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας με δική του επιστολή ημερ. 13.5.2014 (βλ. το Τεκμήριο 12) και κάλεσε την Εταιρεία όπως εντός 14 ημερών από τη λήψη της εν λόγω επιστολής του υποβάλει Κατάσταση Περιουσίας (Statement as to the Affairs) συμπληρώνοντας το σχετικό έντυπο του Εφόρου. Την 13.5.2014 ο κ. Αβραάμ απέστειλε επιστολή και προς τους κ.κ. Χρίστο Αυξεντίου και Μαίρη Αυξεντίου (βλ. το Τεκμήριο 13), οι οποίοι με βάση έρευνα που έγινε στον Έφορο Εταιρειών στις 20.3.2014, φαίνονταν να είναι διευθυντές και γραμματείς της Εταιρείας (βλ. το Τεκμήριο 9 και την παρα. 13 της Ε/Δ). Είναι η θέση του κ. Αβραάμ ότι οι κ.κ. Χρίστος Αυξεντίου και Μαίρη Αυξεντίου «είναι οι ιθύνοντες για τη διαχείριση και λειτουργία της υπό διαχείριση Εταιρείας» και είναι «ικανοί να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες» (βλ. παρα. 19 της Ε/Δ). Την 10.6.2014 επιδόθηκε νέα, υπενθυμητική, επιστολή, ημερ. 5.6.2014 του κ. Αβραάμ (βλ. το Τεκμήριο 14) στους κ.κ. Χρίστο Αυξεντίου και Μαίρη Αυξεντίου, με την οποία τους καλούσε όπως συμμορφωθούν προς την ανωτέρω επιστολή και απαίτηση, διαφορετικά θα προχωρούσε στη λήψη δικαστικών μέτρων. Με επιστολή, ημερ. 14.5.2014 (βλ. το Τεκμήριο 15), των δικηγόρων Καλλής & Καλλής ΔΕΠΕ, η Εταιρεία εκδήλωσε μέσω των εν λόγω δικηγόρων την άρνηση οποιασδήποτε οφειλής της προς την Τράπεζα Κύπρου και ισχυρίστηκε ότι η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων της Marfin Popular Bank προς την Τράπεζα Κύπρου δυνάμει του νομοθετικού πλαισίου περί Εξυγίανσης δεν είναι νόμιμη, διότι το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο είναι αντισυνταγματικό. Περαιτέρω, η Εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η επίδικη Συμφωνία έγινε συνεπεία δόλου, απάτης, καταχρηστικών όρων και αθέμιτων πρακτικών και ότι προτίθεται ν' απευθυνθεί στο Δικαστήριο για να ζητήσει την ακύρωση της Συμφωνίας. Τέλος, η Εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η Τράπεζα Κύπρου δεν είχε κανένα δικαίωμα να διορίσει τον κ. Αβραάμ σαν Παραλήπτη και Διαχειριστή του ενεργητικού της Εταιρείας διότι κανένα συμβατικό και/ή νόμιμο δικαίωμα είχε η Τράπεζα. Καθ' ον χρόνο καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση στο Δικαστήριο, εξακολουθούσε να μην είχε υποβληθεί στον κ. Αβραάμ, η ζητηθείσα και προβλεπόμενη από τα άρθρα 340 και 341 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, κατάσταση περιουσίας (Statement as to the Affairs), γι' αυτό και ο ίδιος έκρινε αναγκαία την αίτηση προς το Δικαστήριο, ούτως ώστε η Εταιρεία και οι προαναφερόμενοι Διευθυντές της διαταχθούν να συμμορφωθούν (βλ. παρα. 20 της Ε/Δ). Λέγει ο κ. Αβραάμ ότι, εάν αυτός δεν λάβει την εν λόγω κατάσταση περιουσίας, τότε θα είναι αδύνατον να προχωρήσει η διαδικασία της παραλαβής και της διαχείρισης της Εταιρείας και τα δικαιώματα των πιστωτών δυνατόν να επηρεασθούν ανεπανόρθωτα (βλ. παρα. 21 και 22 της Ε/Δ). Για τους λόγους αυτούς, εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. B. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Ενίστανται, όμως, στην έκδοση των εν λόγω Διαταγμάτων τόσο η Εταιρεία όσο και οι κ.κ. Χρίστος και Μαίρη Αυξεντίου. Η Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασής τους καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στις 18.9.2015 και σε αυτήν εκθέτουν εννιά

(9)λόγους ένστασης. Δικογραφούνται συγκεκριμένα οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης꞉ «Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει νομική βάση που να προσδίδει στο Δικαστήριο την δυνατότητα και/ή τη δικαιοδοσία και/ή την εξουσία να διατάξει την ετοιμασία και υποβολή Έκθεσης στον Αιτητή, ως αυτό επιζητείται με το υπό στοιχείο (α) της Αίτησης και συνεπώς η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Επιπροσθέτως και/ή διαζευκτικά του Λόγου Ένστασης 1 ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται κατά τόπο δικαιοδοσίας στην παρούσα περίπτωση, καθ' ότι (α) το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας C.M.A. INVESTMENTS LTD βρίσκεται στη Λάρνακα και (β) οι κατ' ισχυρισμό πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό εξασφαλίζει το Ομόλογο Επιβάρυνσης, ημερομηνίας 12.06.2012 (Τεκμήριο 4 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ) χορηγήθηκαν στην Λάρνακα (το «Ομόλογο Επιβάρυνσης»). Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να διατάξει και/ή να χορηγήσει τις υπό στοιχεία (α) και (β) της Αίτησης αιτούμενες θεραπείες . Η δικαιοδοσία και/ή εξουσία, σύμφωνα με το άρθρο 340

(3)του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ 113) επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση δίδει δικαιοδοσία μόνο στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη να επιλαμβάνεται τέτοιων αιτημάτων, σε περιπτώσεις όπου ο διορισμός Παραλήπτη / Διαχειριστή γίνεται βάσει εγγράφου εκτός δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να διατάξει και/ή χορηγήσει το υπό στοιχείο (γ) αιτούμενο διάταγμα. Η δικαιοδοσία και/ή εξουσία, σύμφωνα με το άρθρο 341 του περί Εταιρειών Νόμου, δόθηκε από τον νομοθέτη στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη και η όποια ενέργεια του τελευταίου συνιστά διοικητική πράξη, η οποία υπόκειται σε διοικητικό έλεγχο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Το Ομόλογο Επιβάρυνσης (Τεκμήριο 4 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ) είναι μεταγενέστερης ημερομηνίας από την ημερομηνία υπογραφής των Τεκμηρίων 6 και 7 που συνοδεύουν την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ και εν πάση περιπτώσει δεν συνδέεται με οποιαδήποτε ισχυριζόμενη πιστωτική διευκόλυνση. Συνεπώς οι πρόνοιες του Ομολόγου Επιβάρυνσης δεν έχουν οποιαδήποτε ισχύ και/ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν, καθότι το Ομόλογο Επιβάρυνσης δεν έχει αντίκρισμα και/ή δεν πληρούνται οι όροι εφαρμογής του για να θεωρηθεί και/ή εκληφθεί ως εξασφάλιση. Η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη, καθότι παραπέμπει σε κανονισμούς και/ή νομοθετικές και/ή δικονομικές διατάξεις, οι οποίες δεν προσδίδουν και/ή δεν δημιουργούν νομικό υπόβαθρο για δημιουργία δικαιοδοτικού πλαισίου για εκδίκαση της Αίτησης. Η Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ είναι αντικανονική και/ή πάσχει και/ή δεν συνάδει με τις σχετικές δικονομικές διατάξεις και/ή εκφράζει απόψεις επί εκειδικευμένων ζητημάτων (όπως π.χ. για τα Τεκμήρια 4, 6 και 7 που συνοδεύουν την Ένορκη του Δήλωση), για τα οποία δεν έχει την απαιτούμενη γνώση και/ή εμπειρογνωμοσύνη. Περαιτέρω, επί της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή, γίνεται αναφορά σε γεγονότα, τα οποία δεν βρίσκονται και/ή δεν είναι δυνατό να βρίσκονται σε δική του γνώση. Σε διαδικασίες όπως η παρούσα, τυχόν αποκάλυψη της πηγής πληροφόρησης δεν ικανοποιεί και/ή δεν προκαλεί δικονομική συμμόρφωση. Το Ομόλογο Επιβάρυνσης δεν ισχύει και/ή δεν έχει ενεργοποιηθεί και/ή ο διορισμός του Αιτητή ως Παραλήπτη / Διαχειριστή της Εταιρείας είναι παράνομος και/ή εκτός των προνοιών του Ομολόγου Επιβάρυνσης και/ή πάσχει νομικά και/ή άλλως. Επιπροσθέτως και/ή διαζευκτικά των πιο πάνω, η Αϊτηση δεν αναφέρει την κλίμακα και/ή δεν προκύπτει από το περιεχόμενο της Αίτησης και/ή της Ένορκης Δήλωσης του Μιχάλη Αβραάμ ειδική και/ή ειδικευμένη αξία αναφορικά με το επίδικο ζήτημα και συνεπώς η παρούσα Αίτηση θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον δικαστηρίου με δικαιοδοσία, όπως αυτή περιγράφεται στον Κανονισμό 13(β) των περί Εταιρειών Κανονισμών (ως έχουν τροποποιηθεί).». Η ένσταση εδράζεται στα άρθρα 337 έως 341, 343 και 366 του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113, ως έχει τροποποιηθεί), στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/1960ως έχει τροποποιηθεί), άρθρα 21, 22 και 29, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς (ως έχουν τροποποιηθεί), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διάταξη 39, θεσμοί 1 και 2, Διάταξη 48, Θεσμοί 1, 2, 3, 4, 8 και 9, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και τη σχετική νομολογία. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση περιέχονται σε ένορκη δήλωση (Ε/Δ) ημερ. 18.9.2015, του κ. Χρίστου Αυξεντίου, ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος τόσο από την εταιρεία όσο και από την κα Μαίρη Αυξεντίου, για να προβεί στην εν λόγω Ε/Δ. Σπεύδω να σημειώσω ότι, ο κ. Αυξεντίου δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι ο κ. Αβραάμ διορίστηκε στη θέση του Διαχειριστή / Παραλήπτη της Εταιρείας στις 13.5.2014, όπως επίσης δεν αμφισβητεί ότι ο διορισμός αυτός γνωστοποιήθηκε ως έπρεπε στον Έφορο Εταιρειών. Περαιτέρω, είναι παραδεκτό από μέρους του κ. Αυξεντίου ότι επιδόθηκε στην Εταιρεία, καθώς επίσης τόσο στην κα Μαίρη Αυξεντίου όσο και στον ίδιο τον κ. Χρίστο Αυξεντίου, οι οποίοι ήσαν πράγματι κατά ή περί τις 13.5.2014 διευθυντές και γραμματείς της Εταιρείας, η επιστολή ημερ. 13.5.2014 με την οποία καλούνταν να υποβάλουν στον Παραλήπτη / Διαχειριστή την Κατάσταση Περιουσίας της Εταιρείας. Οι εν λόγω παραδοχές γεγονότων εντοπίζονται στις παρα. 8, 9, 12 της Ε/Δ του κ. Αυξεντίου. Παραταύτα, ο κ. Αυξεντίου ισχυρίζεται ότι, εξ όσων έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους του, ο διορισμός του κ. Αβραάμ στη θέση του Διαχειριστή / Παραλήπτη της Εταιρείας είναι παράνομος και τούτο διότι (βλ. την παρα. 7 της Ε/Δ του κ. Αυξεντίου) το επίμαχο Ομόλογο Επιβάρυνσης δεν έχει αντίκρισμα και δεν θα μπορούσε να ενεργοποηθεί. Η αντιδικία εστιάζεται στο εξής ζήτημα꞉ ότι, ως η θέση της Εταιρείας και των Διευθυντών της, την οποία προωθεί ο κ. Αυξεντίου βάσει νομικής συμβουλής που λαμβάνει από τους δικηγόρους του (βλ. την παρα. 6 της Ε/Δ του), το επίμαχο Ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης δεν τυγχάνει εφαρμογής και/ή δεν ενεργοποιείται καθ' ότι - (α) δεν συνδέεται με πιστωτικές διευκολύνσεις είτε προς την Εταιρεία είτε προς οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο· και (β) είναι μεταγενέστερο των συμφωνιών ως τα Τεκμήρια 6 και 7 που αναφέρονται στην Ε/Δ του κ. Αβραάμ. Αναφορικά με το επιχείρημα (α) ανωτέρω Ειδικότερα, είναι η θέση του κ. Αυξεντίου (βλ. παρα. 5(α) και 6(α) της Ε/Δ του) ότι η Εταιρεία είναι συμβαλλόμενη στις δύο Συμφωνίες που επικαλείται ο κ. Αβραάμ στην Ε/Δ του, ως τα Τεκμήρια 6 και 7, μόνο ως εγγυητής και όχι ως χρεώστης. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ο κ. Αυξεντίου, ότι꞉ (βλ. την παρα. 5(β) της Ε/Δ του) - στη συμφωνία ως το Τεκμήριο 6, η Εταιρεία εμφανίζεται να έχει εγγυηθεί την εταιρεία Ironhold Estates Ltd, με υποθήκη υπ' αρ. Υ1163/2008, για το ποσό των €1.708,602 που αφορά ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 0/8747 και 0/9989 Βορόκλινη Λάρνακα και με κυμαινόμενη επιβάρυνση για το ποσό των €1.708,602. (βλ. την παρα. 6(β)(i)(ii) της Ε/Δ του) - στη συμφωνία ως το Τεκμήριο 7, η Εταιρεία φαίνεται να είναι εγγυήτρια της εταιρείας Crown Resorts Ltd για το ποσό των €10.500.000 και με κυμαινόμενη επιβάρυνση για €10.500.000, καθώς και εγγυήτρια της εταιρείας Ironhold Estates Ltd για το ποσό των €28.250.000, με ενεχυρίαση μίας μετοχής της εταιρείας στο όνομα ΑΜΧ Trustees Ltd, κυμαινόμενη επιβάρυνση για €19.690.000. Η Εταιρεία δεν αποδέχεται ότι η υποθήκη, οι εταιρικές εγγυήσεις και τα ομόλογα επιβάρυνσης - (i) Για το ποσό των €1.708.602,00 για πιστωτικές διευκολύνσεις της Ironhold Estates Ltd, (ii) Για το ποσό των €10.500.000 για πιστωτικές διευκολύνσεις της Crown Resorts Ltd, και (iii) Για το ποσό των €19.690.000 για πιστωτικές διευκολύνσεις της Ironhold Estates Ltd, αποτελούν εξασφαλίσεις για πιστωτικές διευκολύνσεις που περιγράφονται στα Τεκμήρια 6 και 7 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ. Εν πάση περιπτώσει, η ισχύς και εγκυρότητα της εν λόγω συμφωνίας, ως το Τεκμήριο 6 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ, αμφισβητείται με σχετική αγωγή που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας με αρ. 1215/2014. Ομοίως, στο πλαίσιο της προαναφερθείσας αγωγής αμφισβητείται και η ισχύς και εγκυρότητα της συμφωνίας ως το Τεκμήριο 7 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ. Αντίγραφο του κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης της εν λόγω αγωγής επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ του κ. Αυξεντίου. Αναφορικά με το επιχείρημα (β) ανωτέρω Πέραν των πιο πάνω, ο κ. Αυξεντίου επισημαίνει ότι (βλ. αμέσως μετά την παρα. 6(β)(ii)), «Κατά την ημερομηνία υπογραφής του επίμαχου Ομολόγου Επιβάρυνσης, η τράπεζα δεν παραχώρησε νέα πιστωτική διευκόλυνση στην Εταιρεία, αλλά όλοι οι λογαριασμοί που δήθεν εξασφαλίζονταν ήταν υφιστάμενοι, όπως αυτοί περιγράφονται στο Τεκμήριο 7 της ΕΔΜΑ».[2] Ο κ. Αυξεντίου επισημαίνει συναφώς ότι (βλ. την παρα. 6(γ) της Ε/Δ του), σύμφωνα με τους όρους του Ομολόγου Επιβάρυνσης, αυτό καταρτίστηκε επειδή η Τράπεζα συμφώνησε «να παρέχει και/ή να συνεχίσει να παρέχει προς την Εταιρεία και/ή στις Εταιρείες Calimoon Trading Ltd και/ή Ironhold Estates Ltd και/ή M.C.A. Hotels Ltd και/ή Micron Star Ltd και/ή N&A Hotels Ltd πιστωτικές διευκολύνσεις...και/ή ήθελε δώσει οποιαδήποτε παράταση χρόνου για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού ...», γεγονός όμως το οποίο, εξ όσων δηλώνει ότι θυμάται ο κ. Αυξεντίου, «ουδέποτε πραγματοποιήθηκε κατά ή μετά το χρόνο υπογραφής του Ομολόγου Επιβάρυνσης». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Οδηγήθηκε η αίτηση σε ακρόαση στη βάση των πιο πάνω αναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός εκ των ενόρκως δηλούντων. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αίτησης στη βάση γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν οι συνήγοροι και με τις οποίες εφοδίασαν το Δικαστήριο. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν προωθηθείσες νομικές τοποθετήσεις και εξηγώ ποιο κάτω τη δική μου κρίση, αιτιολογία και κατάληξη. Κατ' αρχάς, σημειώνω ότι υπάρχει αρκετά πλούσια Κυπριακή νομολογία, η οποία ερμηνεύει τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου και, ειδικότερα, την έννοια του όρου χρεωστικό ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης και την αποκρυστάλλωσή του, το νομικό καθεστώς ενός διαχειριστή / παραλήπτη που διορίζεται στη βάση μιας τέτοιας επιβάρυνσης και τη σχέση καθήκοντος του εν λόγω διαχειριστή / παραλήπτη, αφενός, έναντι του πιστωτή που τον διόρισε και, αφετέρου, έναντι της εταιρείας την περιουσία της οποίας παραλαμβάνει. Παραπέμπω, ενδεικτικά, στην απόφαση Πολιτική Αίτηση Αρ. 116/2011, Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητά του ως παραλήπτη της εταιρείας Y. LIASIDES DEVELOPERS LTD

(2011)1 Α.Α.Δ. 1703, στην απόφαση Ελένη Λ. Ιωάννου (Σιαρματτά) άλλως Λένια Λυκούργου Ιωάννου το γένος Λεωνίδα Χριστοδούλου ν.Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.

(2000)1 Α.Α.Δ. 1463, καθώς και στην απόφαση ημερ. 22.5.2014, του Χ. Μαλακτού, Π.Ε.Δ, στην αγωγή 4275/2013, ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν.

1. Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών / Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία, κ.α., όπου γίνεται μία σε βάθος ανάλυση των ζητημάτων αυτών με αναφορά και σε αντίστοιχη αγγλική νομοθεσία, νομολογία και συγγράμματα. Κατά τόπο αναρμόδιο το παρόν Δικαστήριο; Ωστόσο, προτού υπεισέλθω στην ουσία των λοιπών εγειρόμενων ζητημάτων, προέχει κατά την κρίση μου η εξέταση του λόγου ένστασης αρ. 2, ο οποίος εγείρει δικαιοδοτικό ζήτημα. Για χάριν ευκολίας, επαναλαμβάνω εδώ πώς ακριβώς έχει διατυπωθεί ο εν λόγω λόγος ένστασης꞉ «
2. Επιπροσθέτως και/ή διαζευκτικά του Λόγου Ένστασης 1 ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται κατά τόπο δικαιοδοσίας στην παρούσα περίπτωση, καθ' ότι (α) το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας C.M.A. INVESTMENTS LTD βρίσκεται στη Λάρνακα και (β) οι κατ' ισχυρισμό πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό εξασφαλίζει το Ομόλογο Επιβάρυνσης, ημερομηνίας 12.06.2012 (Τεκμήριο 4 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ) χορηγήθηκαν στην Λάρνακα (το «Ομόλογο Επιβάρυνσης»).» Τον λόγο απαραδέκτου της αίτησης λόγω έλλειψης κατά τόπο αρμοδιότητας, η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση τον επαναλαμβάνει στη σελ. 7 της γραπτής της αγόρευσης λέγοντας꞉ «Επιπροσθέτως και / ή διαζευκτικά του Λόγου Ένστασης 1 ανωτέρω, το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτειται κατά τόπο δικαιοδοσίας στην παρούσα περίπτωση, καθότι (α) το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας C.M.A.Investments Ltd βρίσκεται στην Λάρνακα, και (β) οι κατ' ισχυρισμό πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό εξασφαλίζει το Ομόλογο Επιβάρυνσης, ημερομηνίας 12.06.2012 (Τεκμήριο 4 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ) χορηγήθηκαν στην Λάρνακα. Αυτό είναι εμφανές από τα Τεκμήρια 10, 11, 12, 13 και 14 ενώπιον σας.» Είναι παραδεκτό από μέρους του συνηγόρου του Αιτητή ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης ήταν στην επαρχία Λάρνακας. Το μόνο σημείο επί του οποίου διαφωνεί με τη συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση είναι όσον αφορά το πού έχουν υπογραφεί και/ή χορηγηθεί οι επίδικες συμφωνίες ως τα Τεκμήρια 4, 6 και 7 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ. Παραθέτω αυτούσια την τοποθέτηση του κ. Αρτέμη, ως φαίνεται στην 11η σελίδα της αγόρευσής του꞉ «Σημειώνεται στην παρούσα περίπτωση ότι, παρά το γεγονός ότι η Εταιρεία κατά το χρόνο καταχώρισης της παρούσας αίτησης είχε όντως τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της στη Λάρνακα, όλες σχεδόν οι επίδικες συμφωνίες (Τεκμήρια 4, 6 και 7 στην ΕΔ Αιτητή) έχουν υπογραφεί και/ή χορηγηθεί στη Λευκωσία. Για τούτο παρατηρώ τα ακόλουθα꞉ (α) Η σφραγίδα της τράπεζας Marfin Popular Bank Public Co Ltd (όπως ήταν τότε) στην συμφωνία της 23/6/09 (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ Αιτητή) είναι σφραγίδα Λευκωσίας ενώ τόσο ο Λειτουργός Μον. Εγγρ. Χορηγ. όσο και η προιστάμενη της αναφέρεται πως είναι στην Λευκωσία. (β) Η μόνη ένδειξη περί Λάρνακας είναι στην σφραγίδα της εταιρείας η οποία εταιρεία όντως έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στην Λάρνακα αλλά τούτο δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο το ότι το σεβαστό σας Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας αίτησης. (γ) Η συμφωνία 24/6/09 (Τεκμήριο 6 στην ΕΔ Αιτητή) αναφέρει ρητά ότι γίνεται στην Λευκωσία. Το ίδιο και η συμφωνία 18/4/12 (Τεκμήριο 7 στην ΕΔ Αιτητή). (δ) Οι ισχυρισμοί ότι «. οι κατ' ισχυρισμό πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό εξασφαλίζει το Ομόλογο Επιβάρυνσης, ημερομηνίας 23.06.09 .» αποτελούν διαφορετική εκδοχή γεγονότων από αυτή που αναφέρεται στην ΕΔ Αιτητή και/ή προκύπτει από αυτή και/ή αμφισβήτηση ισχυρισμών στην ΕΔ Αιτητή. Η Καθ' ης η Αίτηση όμως δεν μπορεί όμως να τους προωθεί, ευσεβάστως υποβάλλω, ενόψει του ότι δεν προέβηκε σε αντεξέταση του ομνύοντα στην ΕΔ Αιτητή.» Προς υποστήριξη της θέσης του ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση, ο κ. Αρτέμης εισηγείται ότι το ζήτημα θα πρέπει να κριθεί στη βάση του άρθρου 21 του περί Δικαστήριων Νόμου, Ν.14/60, το οποίο προνοεί ότι꞉ «21.-

(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 22 oσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχη πρoκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv oρίωv της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη· (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη·» Κρίνω πως δεν θα πρέπει να με απασχολήσει το πού συνήφθησαν η Συμφωνία Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης, ημερ. 12.6.2012 (ως το Τεκμήρια 4) ή/και οι συμφωνίες ως τα Τεκμήρια 6 και 7 της Ε/Δ του κ. Αβραάμ, παρά μόνο το πού βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ'ης εταιρείας. Τούτο διότι꞉ Με βάση το άρθρο 2

(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, ο όρος «το Δικαστήριο» ορίζεται ως εξής꞉ «2.-

(1)Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετικά, οι ακόλουθες εκφράσεις έχουν τις έννοιες που αποδίδονται στο Νόμο αυτό (δηλαδή)꞉- ''το Δικαστήριο'' χρησιμοποιούμενο σε σχέση με εταιρεία σημαίνει το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για τη διάλυση της εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 209·». Στο άρθρο 209 του ιδίου Νόμου, καθορίζονται τα εξής꞉ «209.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία꞉ Νοείται ότι για τον καθορισμό του κατά πόσο δικαιοδοσία εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε꞉ Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης, τηρουμένου του περί Δικαστηρίων Νόμου, δύναται να εκδοθεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή ή Επαρχιακό Δικαστή ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία δεν θα ήταν της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου.

(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση «εγγεγραμμένο γραφείο» σημαίνει τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Με βάση τη συνδυαστική ανάγνωση των προπαρατεθεισών διατάξεων των άρθρων 2

(1)και 209

(2)του περί Εταιρειών Νόμου, έπεται ότι, στο μέτρο και στο βαθμό που το ουσιαστικό δίκαιο επί του οποίου εδράζεται η υπό κρίση αίτηση συνίσταται σε διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου στη βάση των οποίων επιζητούνται θεραπείες από «το Δικαστήριο», τότε ο όρος αυτός θα πρέπει να ερμηνεύεται ότι εννοεί «το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας», διότι εκείνο είναι το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας.[3] Διαφορετική ερμηνεία του όρου «το Δικαστήριο» θα ήταν επιτρεπτή μόνον στην περίπτωση όπου οι διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου επί των οποίων προωθείται μία αίτηση καθορίζουν κατά τρόπο ειδικό άλλο Δικαστήριο ως αρμόδιο. Δεν είναι όμως αυτή η περίπτωση στην υπό κρίση αίτηση. Εξηγώ πιο κάτω. Η υπό κρίση αίτηση είναι κοινός τόπος ότι επιζητεί θεραπείες στη βάση «των άρθρων 337 - 341 (και των δύο συμπεριλαμβανομένων), 343 και 366 του περί Εταιρειών Νόμου». Απλή παράθεση και ανάγνωση των διατάξεων των άρθρων αυτών αποδεικνύει ότι ουδεμία άλλη ειδική ρύθμιση περιέχουν τα εν λόγω άρθρα όσον αφορά την [κατά τόπο] αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Παραθέτω꞉ «337.-

(1)Παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για οδηγίες σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του, και σε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση στο Δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοιες οδηγίες, ή δύναται να εκδώσει τέτοια διαταγή που να δηλώνει τα δικαιώματα προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου ή διαφορετικά, όπως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο.

(2)Παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, είναι, στην ίδια έκταση όπως αν είχε διοριστεί με διάταγμα Δικαστηρίου, προσωπικά υπεύθυνος για οποιαδήποτε σύμβαση που έγινε από αυτόν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, εκτός αν η σύμβαση προβλέπει διαφορετικά, και δικαιούται σχετικά με την ευθύνη εκείνη σε αποζημίωση από το ενεργητικό· αλλά καμία διάταξη στο εδάφιο αυτό θα εκλαμβάνεται ότι περιορίζει οποιοδήποτε δικαίωμα αποζημίωσης που θα είχε αυτός ανεξάρτητα από το εδάφιο αυτό, ή ότι περιορίζει οποιαδήποτε ευθύνη από συμβάσεις που έγιναν χωρίς εξουσιοδότηση ή ότι περέχει οποιοδήποτε δικαίωμα σε αποζημίωση σχετικά με εκείνη την ευθύνη.». · Το άρθρο 340

(1)του Κεφ. 113 προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Όταν παραλήπτης ή διαχειριστής ολόκληρης της ή ουσιαστικά ολόκληρης της περιουσίας της εταιρείας (που στο εξής στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 341 αναφέρεται ως «ο παραλήπτης») διορίζεται εκ μέρους των κατόχων οποιωνδήποτε χρεωστικών ομολόγων της εταιρείας εγγυημένων με κυμαινόμενη επιβάρυνση, τότε τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού και του άρθρου 341- (α) ο παραλήπτης πρέπει αμέσως να αποστείλει ειδοποίηση στην εταιρεία για το διορισμό του, και (β) μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες μετά τη λήψη της ειδοποίησης, ή τέτοιας μεγαλύτερης περιόδου που δύναται να επιτραπεί από το Δικαστήριο ή τον παραλήπτη, πρέπει να ετοιμαστεί και υποβληθεί στον παραλήπτη σύμφωνα με το άρθρο 340 έκθεση με τον καθορισμένο τύπο της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας και..». «366.-

(1)Αν εταιρεία, παραλείψει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε διάταξη του Νόμου αυτού η οποία απαιτεί από αυτή να καταχωρήσει, παραδώσει ή αποστείλει στον έφορο εταιρειών οποιαδήποτε έκθεση, λογαριασμό ή άλλο έγγραφο, ή να ειδοποιήσει για οποιοδήποτε θέμα, παραλείπει να επανορθώσει την παράλειψη μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες μετά την επίδοση προς την εταιρεία ειδοποίησης που να της ζητεί να επανορθώσει, το Δικαστήριο δύναται, με αίτηση που γίνεται σε αυτό από οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτή της εταιρείας ή από τον έφορο εταιρειών, να εκδώσει διάταγμα που να διατάσσει την εταιρεία και οποιοδήποτε αξιωματούχο της να επανορθώσει την παράλειψη μέσα σε τέτοιο χρόνο που δυνατό να οριστεί στο διάταγμα.

(2)Οποιοδήποτε τέτοιο διάταγμα δύναται να ορίζει ότι όλα τα έξοδα και τα συναφή της αίτησης θα πληρωθούν από την εταιρεία ή από οποιουσδήποτε αξιωματούχους της εταιρείας που ευθύνονται για την παράλειψη.

(3)Καμιά διάταξη στο άρθρο αυτό δεν εκλαμβάνεται ότι παραβλάπτει τη λειτουργία οποιουδήποτε νόμου που επιβάλλει ποινές σε εταιρεία ή στους αξιωματούχους της σχετικά με τέτοια παράλειψη όπως αναφέρθηκε πιο πάνω.» Εξάλλου, κατά την κρίση μου η συνάφεια του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας με το όλο πλέγμα των διατάξεων του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που αφορούν σε χρεωστικά ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης διαφαίνεται και από το συνδυασμό των πιο κάτω διατάξεων꞉ Με βάση το άρθρο 90 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, μια τέτοια επιβάρυνση είναι άκυρη (και κατ΄επέκταση ο διορισμός είναι παραλήπτη /διαχειριστή βάσει αυτής θα είναι άκυρος), εκτός και αν η επιβάρυνση εγγραφεί στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. Συγκεκριμένα, το άρθρο 90 του Νόμου προβλέπει τα εξής: «90.-

(1)(α) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Μέρους, κάθε επιβάρυνση, κάθε εκχώρηση αυτής και κάθε τροποποίηση ή αλλαγή των στοιχείων της επιβάρυνσης ή της εκχώρησης αυτής, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 93, η οποία πραγματοποιείται μετά την καθορισμένη με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ημερομηνία από εταιρεία που είναι εγγεγραμμένη στη Δημοκρατία και για την οποία επιβάρυνση ή εκχώρηση αυτής τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του παρόντος άρθρου κατά την έκταση που παρέχουν οποιαδήποτε ασφάλεια πάνω στην ιδιοκτησία ή την επιχείρηση της εταιρείας, είναι άκυρη σε ό,τι αφορά τον εκκαθαριστή και οποιοδήποτε πιστωτή της εταιρείας, εκτός αν υπάρξει συμμόρφωση με τις διατάξεις του εδαφίου (1Α) του παρόντος άρθρου. (1Α) Τα καθορισμένα στοιχεία κάθε επιβάρυνσης, κάθε εκχώρησης αυτής και κάθε τροποποίηση ή αλλαγή των στοιχείων αυτής, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 93, παραδίδονται, μαζί με κατάλληλα χαρτοσημασμένο έγγραφο, αν υπάρχει, με το οποίο γίνεται ή αποδεικνύεται η επιβάρυνση ή η εκχώρηση αυτής ή η τροποποίηση ή η αλλαγή των στοιχείων της, στον έφορο εταιρειών για καταχώριση μέσα σε είκοσι μία

(21)ημέρες από την ημερομηνία της σύστασης της επιβάρυνσης ή της εκχώρησης αυτής ή της τροποποίησης ή της αλλαγής των στοιχείων της.» Η πιο πάνω υποχρέωση για εγγραφή του ομολόγου κυμαινόμενη επιβάρυνσης, προκειμένου να είναι έγκυρος ο διορισμός παραλήπτη ή διαχειριστή βάσει της επιβάρυνσης αυτής, συνδυάζεται με παράλληλη υποχρέωση της εταιρείας να διατηρεί στο εγγεγραμμένο της γραφείο αντίγραφο κάθε εγγράφου που συνιστά επιβάρυνση που χρειάζεται για εγγραφή (βλ. το άρθρο 98 του Κεφ. 113) και περαιτέρω υποχρέωση γαι φύλαξη στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ενός μητρώου επιβαρύνσεων αυτών (βλ. το άρθρο 99 του Κεφ. 113) το οποίο οφείλει να έχει διαθέσιμο προς επιθεώρηση (βλ. άρθρο 100

(1)του Κεφ. 113). Παρέχεται, μάλιστα, η εξουσία στο Δικαστήριο να επιβάλει, με Διάταγμα, την υποχρέωση σε εταιρεία να επιτρέψει την επιθεώρηση τέτοιου μητρώου και των εγγράφων που καταχωρούνται σε αυτό, εάν η ίδια το αρνήθηκε (βλ. άρθρο 100

(3)του Κεφ. 113). Δεν μου διαφεύγει ότι, μέσω της ένστασης που καταχώρησαν στην υπό κρίση αίτηση, οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν τη νομιμότητα του διορισμού του παραλήπτη / διαχειριστή - αιτητή επειδή αυτοί ερμηνεύουν διαφορετικά το περιεχόμενο των συμβάσεων ως τα Τεκμήρια 6 και 7. Εντούτοις, η ερμηνεία ή/και νομιμότητα των εν λόγω συμβάσεων είναι στο πλαίσιο της αγωγής που εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που θα ξεκαθαρίσει. Είναι ενώπιον του κατά τόπο αρμόδιου Δικαστηρίου που οι Καθ' ων η αίτηση θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να αιτηθούν την παύση ή/και ακύρωση του διορισμού του Παραλήπτη / Διαχειριστή είτε ως τελική θεραπεία είτε ενδιάμεσα την αναστολή της ισχύος του διορισμού του μέχρι τελικής αποπεράτωσης της εν λόγω αγωγής και/ή μέχρι το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αγωγής διατάξει διαφορετικά. Καταληξη. Από τη στιγμή που το παρόν Δικαστήριο (Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας) στερείται κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση, λόγω του ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της εταρείας ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για τους σκοπούς του Άρθρου 209 του Κεφ. 113 στην Επαρχία Λάρνακας, ουδείς άλλος λόγος ένστασης χωρεί εξέτασης από αυτό. Λαμβάνοντας υπόψη όσα διαλαμβάνει η Δ.33, θ.10[4], κρίνω κατάλληλο να αναστείλω την ενώπιον μου διαδικασία.[5] Η εξουσία παραπομπής της αίτησης από το παρόν Δικαστήριο που είναι κατά τόπο αναρμόδιο σε άλλο Δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο έχει εκ του Νόμου χορηγηθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 210

(2)[6] του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί το παρόν Δικαστήριο να αναλάβει την εν λόγω εξουσία, ώστε να παραπέμψει την αίτηση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.[7] Τηρουμένης της ρητής πρόνοιας που υπάρχει στη Δ.33, θ.10 ως προς την ευχέρεια του κατά τόπο αναρμόδιου Δικαστηρίου να επιδικάσει έξοδα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ. )........................................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. τις παρα. 3 και 7 της Ε/Δ στις οποίες ο κ. Αβραάμ διευκρινίζει ότι αυτό ήταν το όνομα της τράπεζας από 5.4.2012 και ότι εσφαλμένα ή/και εκ παραδρομής αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 το προηγούμενο όνομα υπό το οποίο λειτουργούσε η ίδια εταιρεία, ήτοι το όνομα Marfin Popular Bank Public Co. Ltd. [2] Όπου «ΕΔΜΑ» αναφέρεται στην Ε/Δ του κ. Αβραάμ. [3] Και κατ' αναλογίαν προς αίτηση εκκαθάρισης, το εγγεγραμμένο γραφείο θα πρέπει να βρίσκεται στην εν λόγω επαρχία κατά τους τελευταίους έξι μήνες πριν την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. [4] Βάσει του Κανονισμού 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών του 1933 ΄όπως έκτοτε τροποποιήθηκαν «Όπου σ' αυτούς τους κανονισμούς δεν γίνεται πρόνοια σχετικά με οποιοδήποτε ζήτημα που εγείρεται σε διαδικασία εκκαθάρισης, οι κανονισμοί του Δικαστηρίου που διέπουν τες πολιτικές διαδικασίες (περιλαμβανομένων των Κανονισμών Πτώχευσης) θα εφαρμόζονται για το τοιούτο ζήτημα στην έκταση που δεν θα αντίκειται με αυτούς τους κανονισμούς.». Η Δ. 33, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τα εξής: "Ο. 33 r. 10: Where on the trial of any action it appears to the Court before which such action is being tried that it should have been instituted in another Court, the Court trying the action shall not dismiss it but shall stay the proceedings therein and order the plaintiff to pay the defendant's costs." [5] (βλ. επίσης τις σελ. 13 έως 16 του Συγγράμματος του Δρ. Ανδρέα Ποιητή, «Η εκκαθάριση εταιρειών», δεύτερη έκδοση, Λάρνακα 2015.). [6] 210.—

(1)Η εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο ή οποιαδήποτε διαδικασία εκκαθάρισης δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο και σε οποιοδήποτε στάδιο, και είτε μετά είτε χωρίς αίτηση από οποιοδήποτε μέρος σε αυτή, να παραπεμφθεί από ένα Δικαστήριο σε άλλο Δικαστήριο ή δύναται να παραμείνει στο Δικαστήριο που άρχισε η διαδικασία αν και δεν είναι το Δικαστήριο στο οποίο έπρεπε να είχε εγερθεί.

(2)Οι εξουσίες παραπομπής που χορηγούνται από τις προηγούμενες διατάξεις του άρθρου αυτού δύνανται, τηρουμένων και σύμφωνα με τους γενικούς κανονισμούς, να ασκηθούν από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. [7] Το άρθρο 210 του Κεφ. 113 μου φαίνεται να καθιερώνει μια πρωτογενή δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αντίστοιχη προς εκείνη που καθιερώνει το άρθρο 61 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60. Διέξοδο από το εν λόγω άρθρο φαίνεται να παρέχει το άρθρο 21

(4)του Ν.14/60. Εφόσον όμως το ζήτημα της δικαιοδοσίας για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης εντάσσεται στις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ως ειδικού Νόμου, δεν είμαι βέβαιη ότι θα ήταν ορθό να παρακαμφθούν οι πρόνοιες του άρθρου 210 κατ' επίκληση του άρθρου 21

(4)του Ν.14/60. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο