Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. POLYS POLYKARPOU INVESTEMENTS LTD κ.α., Αγωγή αρ.: 1772/2012, 23/6/2016

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. POLYS POLYKARPOU INVESTEMENTS LTD κ.α., Αγωγή αρ.: 1772/2012, 23/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A395 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1772/2012 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα -και-

1. POLYS POLYKARPOU INVESTEMENTS LTD
2. ΠΟΛΥΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
3. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Εναγομένων ------------------------- Αίτηση παραμερισμού ημερ. 22.2.2016 Ημερομηνία: 23 Ιουνίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές: κ. Γ. Νεάρχου Για τους Ενάγοντες/Καθ'ων: κ. Καλλένος για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αγωγή που καταχώρισε η Ενάγουσα Τράπεζα στις 13.3.2012, διεκδικούσε από την Εναγόμενη 1, ως πρωτοφειλέτιδα και από τους Εναγόμενους 2 και 3, ως εγγυητές, διάφορα ποσά ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, αφού καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρου, καταχώρισαν κοινή Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση. Με την υπεράσπιση τους παραδέχονται μεν την επίδικη συμφωνία δανειοδότησης, πλην όμως αρνούνται την εγκυρότητα και τη νομιμότητα της κατ' ισχυρισμόν εγγύησης του Εναγόμενου
4. Προβάλλουν επίσης ισχυρισμούς ακυρότητας των συμφωνιών εγγύησης και ενεχυρίασης των μετοχών. Αμφισβητούν, περαιτέρω, την εγκυρότητα του τερματισμού της επίδικης συμφωνίας και τέλος αμφισβητούν το ύψος των διεκδικούμενων υπολοίπων, προβάλλοντας ισχυρισμούς παράνομων χρεώσεων τόκων. Η υπόθεση μετά από την συμπλήρωση της προδικασίας και του ορισμού της σε διάφορες ημερομηνίες για οδηγίες, προγραμματίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 15.12.
5. Σημειώνεται ότι είχε προηγηθεί διακοπή της αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 3 με σχετική ειδοποίηση που καταχώρισαν οι Ενάγοντες στις 30.4.
6. Κατά την πιο πάνω ορισθείσα ημερομηνία ακρόασης εμφανίστηκε ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τους Εναγόμενους 1 και 2 και ζήτησε αναβολή της ακρόασης, δηλώνοντας την πρόθεση του να αποσυρθεί από δικηγόρος των Εναγομένων. Η συνήγορος που εμφανίστηκε για την Ενάγουσα ζήτησε σύντομη ημερομηνία για απόδειξη της υπόθεσης. Το Δικαστήριο, εγκρίνοντας το αίτημα για αναβολή, προγραμμάτισε την υπόθεση για οδηγίες και περαιτέρω προγραμματισμό στις 19.1.
7. Στη νέα αυτή δικάσιμο εμφανίστηκε δικηγόρος από το γραφείο που εκπροσωπούσε τους Εναγόμενους 1 και 2 και ζήτησε άδεια να αποσυρθεί από δικηγόρος των Εναγομένων, καταθέτοντας σχετική επιστολή την οποία τους απέστειλε (Τεκμήριο Χ) με την οποία τους ενημέρωνε για την πρόθεση του να αποσυρθεί και για την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση. Την ημερομηνία εκείνη οι Εναγόμενοι 1 και 2 ήταν απόντες. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και παραχώρησε άδεια στο συνήγορο των Εναγομένων 1 και 2 για να αποσυρθεί. Ο δικηγόρος που εμφανίστηκε για την Ενάγουσα ζήτησε ημερομηνία για απόδειξη και το Δικαστήριο όρισε την αγωγή για απόδειξη στις 10.2.2016, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε δικηγόρος από το γραφείο των Εναγόντων και αφού παρουσίασε γραπτή ένορκη δήλωση εκ μέρους των Εναγόντων μαζί με τα έγγραφα που αφορούν την υπόθεση ζήτησε απόφαση στην απουσία των Εναγομένων. Το Δικαστήριο έκρινε την μαρτυρία ικανοποιητική και εξέδωσε απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, όπως εζητείτο με την Έκθεση Απαίτησης, εφόσον ουδεμία πληρωμή έγινε στο μεταξύ. Με την εξεταζόμενη αίτηση που καταχώρισαν οι Εναγόμενοι 1 και 2/Αιτητές, στις 22.2.2016, επιδιώκουν τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στις 10.2.2016, ως ανωτέρω. Η αίτηση στηρίζεται στη Διαταγή 16 Θ.7 και Δ.33 Θ.3 και 5 και στο άρθρο 30.3β του Συντάγματος. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 2, Πόλυ Πολυκάρπου, ο οποίος αναφέρει σε συντομία τα ακόλουθα: α) Στις 15.12.15 που η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση βρισκόταν στο Δικαστήριο την προκαθορισμένη ώρα, δηλαδή λίγο πριν από τις 10.30 π.μ. Παρά το γεγονός ότι ανέμενε έξω από το γραφείο του Δικαστή για να φωναχθεί, εντούτοις δεν ειδοποιήθηκε και γύρω στις 10.25 ενημερώθηκε από τον ίδιο το Δικαστή ότι η υπόθεση έτυχε χειρισμού στο γραφείο του στην παρουσία δικηγόρων της Ενάγουσας. Ο Δικαστής του ανέφερε, επίσης, ότι θα ενημερωνόταν σε μεταγενέστερο στάδιο από το Πρωτοκολλητείο για την πορεία της υπόθεσης, κάτι το οποίο ουδέποτε έγινε. β) Αφού παρήλθαν αρκετές μέρες και δεν ειδοποιήθηκε από το Πρωτοκολλητείο, αποτάθηκε ο ίδιος στο Πρωτοκολλητείο στις 11.2.2016 και με έκπληξη του ενημερώθηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του και εναντίον της Εναγόμενης 1 την προηγούμενη μέρα. γ) Αποτάθηκε αμέσως σε δικηγόρο και του έδωσε οδηγίες για την καταχώριση αίτησης παραμερισμού. Ουδέποτε, αναφέρει, εγκατέλειψαν την πρόθεση τους για προβολή υπεράσπισης στην αγωγή. Θεωρεί ότι έχουν καλή υπεράσπιση την οποία επιθυμούν να προωθήσουν. Επιθυμούν επίσης να προωθήσουν και την ανταπαίτηση τους. δ) Υπήρξαν, αναφέρει περαιτέρω, συναντήσεις με εκπροσώπους της Ενάγουσας στα πλαίσια συζητήσεων που έλαβαν χώρα για εξεύρεση εξώδικου συμβιβασμού της παρούσας υπόθεσης, καθώς και άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν στο Δικαστήριο. Οι συναντήσεις έλαβαν χώρα τόσο πριν την ημερομηνία ακρόασης όσο και μεταγενέστερα. Στο πλαίσιο των πιο πάνω συζητήσεων οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας του έκαναν κάποια πρόταση για συνολική διευθέτηση και ανέλαβε να τους κοινοποιήσει τη δική του αντιπρόταση. Σημειώνεται ότι η αίτηση υποβάλλεται και από τον Εναγόμενο 3, εναντίον του οποίου η αγωγή διακόπηκε. Πρόκειται, ασφαλώς για λάθος το οποίο αναγνωρίστηκε από το συνήγορο στο στάδιο της αγόρευσης του, περιορίζοντας το αίτημα στους Εναγόμενους 1 και 2, εναντίον των οποίων εκδόθηκε η επίδικη απόφαση. Η Ενάγουσα καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται το αίτημα. Προβάλλονται αρκετοί λόγοι ένστασης, τόσο για τυπικά ελαττώματα της αίτησης όσο και επί των προϋποθέσεων για παραμερισμό απόφασης. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του Μάκη Αδάμου, υπαλλήλου των Εναγόντων, καταγράφεται το ιστορικό της υπόθεσης, όπως αναφέρθηκε στην αρχή της απόφασης. Ότι δηλαδή στις 15.12.2015 παρουσιάστηκε δικηγόρος εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 και ζητήθηκε αναβολή, αφού δηλώθηκε η πρόθεση του να αποσυρθεί από δικηγόρος των Εναγομένων. Υποδεικνύεται, επίσης, πως δικηγόρος από το ίδιο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τους Εναγόμενους παρουσιάστηκε κατά την επόμενη δικάσιμο και αφού κατέθεσε σχετική επιστολή, με την οποία είχε ενημερώσει τους Εναγόμενους για την πρόθεση του να αποσυρθεί, ζήτησε και του δόθηκε σχετική άδεια. Κατά τα άλλα, υιοθετούνται οι νομικοί λόγοι της ένστασης και αναπτύσσεται επιχειρηματολογία επ' αυτών. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους με παραπομπές στη νομολογία που διέπει το θέμα. Ο συνήγορος των Εναγομένων εισηγήθηκε πως η περίπτωση είναι κατάλληλη ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος, εφόσον: α) Δόθηκε επαρκής εξήγηση για την παράλειψη των Εναγομένων να εμφανιστούν στη διαδικασία και β) αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπεράσπιση, επισημαίνοντας επί τούτου το γεγονός ότι έχουν καταχωρίσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση οι Εναγόμενοι η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η συμπεριφορά των Εναγομένων στην παρούσα υπόθεση, κατέληξε ο συνήγορος, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως καταφρονητική, ώστε να στερηθούν του δικαιώματος τους να υπερασπιστούν στην υπόθεση. Ουδέποτε οι Εναγόμενοι εγκατέλειψαν την πρόθεση τους για υπεράσπιση της αγωγής. Ο συνήγορος της Ενάγουσας υποστήριξε με τη σειρά του ότι η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και θα πρέπει να απορριφθεί. Αναπτύσσοντας τους λόγους ένστασης υποστήριξε, σε συντομία, τα ακόλουθα: α) Η αίτηση είναι παράτυπη, επειδή προωθείται και από τον Εναγόμενο 3 εναντίον του οποίου η αγωγή έχει απορριφθεί. β) Ούτε η Δ.16 Θ.7 αλλά ούτε και η Δ.33 Θ.5 τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση εφόσον, με βάση την εισήγηση του, η ορθή δικονομική διαταγή είναι η Δ.17 Θ.10 που παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να παραμερίσει απόφαση που εκδόθηκε ερήμην του Εναγομένου. γ) Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να προβάλουν συγκεκριμένους και εξειδικευμένους ισχυρισμούς που να καταδεικνύουν συζητήσιμη υπεράσπιση όπως ορίζει η νομολογία. Παραπέμποντας στη συνέχεια στο ιστορικό της υπόθεσης, υποστήριξε πως οι Εναγόμενοι απέτυχαν να δικαιολογήσουν την παράλειψη τους να εμφανιστούν και να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Η συμπεριφορά τους, κατέληξε ο συνήγορος, με βάση τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα που προκύπτουν από τον φάκελο συνιστά καταφρόνηση του Δικαστηρίου και ασύγνωστη διαγωγή που δεν τους επιτρέπει να ζητούν επανάνοιγμα της υπόθεσης. Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του Εναγομένου. Ο Αιτητής οφείλει αφ' ενός να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει λογικοφανή υπεράσπιση, παρουσιάζοντας γεγονότα που να την καθιστούν συζητήσιμη και αφ' ετέρου να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για την παράλειψη του να καταχωρίσει εμφάνιση και για την τυχόν καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Φυλαχτού ν. Μιχαήλ