Γιώργος Γκαράνης ν. Κούλλης Αβραάμ, Αρ. Αγωγής: 5959/10, 16/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A370 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5959/10 Μεταξύ: Γιώργος Γκαράνης Ενάγοντας και Κούλλης Αβραάμ Εναγόμενος ------------------------------- Ημερομηνία: 16 Ιουνίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κα Α. Κωνσταντίνου για Μαυρονικόλας και Σια ΔΕΠΕ Για τον εναγόμενο: κος Στ. Σάββα για Παπαντωνίου και Παπαντωνίου ΔΕΠΕ Τ Ε Λ Ι Κ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση του ενάγοντα έναντι του εναγομένου είναι για ποσό €1.710 (αντίστοιχο του ποσού των 1.000 ΛΚ) δυνάμει δανείου και/ή δυνάμει επιταγής πλέον τόκο 9% μέχρι 11% ετησίως , δικηγορικά έξοδα και ΦΠΑ. Είναι συγκεκριμένα η θέση του ενάγοντα ότι με τον εναγόμενο ήταν φίλοι και συνεργάτες και οι κύριοι μέτοχοι της εταιρείας PARKETEX TRADING LTD. Κατά τον Απρίλιο του 2007 ο εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα να του δανείσει το ποσό των 1.000 ΛΚ πράγμα το οποίο ο ενάγοντας έπραξε, δίνοντας του το ποσό αυτό σε μετρητά. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του ενάγοντα, ο εναγόμενος είχε υποσχεθεί ρητά στον ενάγοντα ότι θα του επέστρεφε τα χρήματα σε λίγες μέρες και όχι αργότερα από τις 13/4/07 και ότι ο εναγόμενος υπέγραψε και παρέδωσε στον ενάγοντα επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό 95176863 για το ποσό των 1.000 ΛΚ με ημερομηνία 13/4/07 υποσχόμενος ότι μέχρι τότε θα μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειο. Ακολούθως ο εναγόμενος ζήτησε παράταση για αποπληρωμή του χρέους μέχρι τις 13/12/07 κάτι με το οποίο ο ενάγοντας συμφώνησε οπόταν και ο εναγόμενος άλλαξε την ημερομηνία στην επιταγή από 13/4/07 σε 13/12/
- Παρά το ότι και η εν λόγω ημερομηνία παρήλθε, ο εναγόμενος δεν κατέβαλε το εν λόγω ποσό στον ενάγοντα παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του. Ο εναγόμενος ζητούσε συνεχώς παρατάσεις μέχρι που τελικά αρνήθηκε να πληρώσει το ποσό που οφείλει. Ο ενάγοντας δεν κατέθεσε ποτέ την επιταγή στην τράπεζα λόγω των συνεχών παρακλήσεων του εναγόμενου για παράταση χρόνου με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο μέχρι και σήμερα το ποσό της επιταγής και ο ενάγοντας να έχει υποστεί και περεταίρω ζημιά, την επιβάρυνση με τόκο από 9% - 11% στο χρεωστικό του λογαριασμό που διατηρεί με την δική του τράπεζα. Ο εναγόμενος εμφανίστηκε με δικηγόρο και καταχώρησε σχετικά Υπεράσπιση. Σε αυτήν αρνείται όλες τις αξιώσεις του ενάγοντα και ειδικά ότι τον παρακάλεσε να του δανείσει το ποσό 1.000 ΛΚ ή οποιοδήποτε άλλο ποσό και περαιτέρω αρνείται ότι η επιταγή που αναφέρεται στη Έκθεση Απαίτησης έχει οποιαδήποτε σχέση με το δάνειο που ισχυρίζεται ο ενάγοντας. Αρνείται τα περί παρακλήσεων για πίστωση χρόνου και συμφωνιών για τόκο και προβάλλει διαζευκτικά τη θέση ότι σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι όντως συνήφθηκε το δάνειο που ισχυρίζεται ο ενάγοντας, αυτό έχει εξοφληθεί. Ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπεράσπισης. Ο ενάγοντας στην Απάντηση στην Υπεράσπιση του αρνείται όλες τις θέσεις του εναγομένου και ζητά την έκδοση απόφασης υπέρ του. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Δόθηκε μαρτυρία μόνο από τους ενάγοντα και εναγόμενο. Ο ενάγοντας επανέλαβε όλα όσα στην Έκθεση Απαίτησης του ισχυρίζεται δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας που είναι προσωπική του εναγόμενου και η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 του δόθηκε ως εξασφάλιση ότι θα πάρει τα χρήματα του εξ' ου και αρχικά έφερε την ημερομηνία 13/4/07 , ημερομηνία που ισχυρίστηκε αρχικά ο εναγόμενος ότι θα μπορούσε να εξοφλήσει το ποσό, αργότερα η ημερομηνία αλλάχθηκε σε 13/12/07 ημερομηνία κατά την οποία ο εναγόμενος και πάλι υποσχέθηκε ότι θα την πλήρωνε και ακολούθως δόθηκαν διάφορες παρατάσεις, πάντοτε μετά από παράκληση του εναγομένου για αυτό και ουδέποτε η επιταγή κατατέθηκε, συνέπεια των αλλεπάλληλων παρακλήσεων του εναγομένου ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα εξοφλούσε το πόσο σε μετρητά. Τέλη Οκτωβρίου του 2009 και αφού είχαν πλέον εξαντληθεί όλα τα περιθώρια παράτασης ο ενάγοντας απέστειλε στον εναγόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα στις 23 Οκτωβρίου του 2009, το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 2, στο οποίο ο ενάγοντας αφού αναφερόταν στις διάφορες εκκρεμότητες μεταξύ τους που αφορούν την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD αναφέρεται συγκεκριμένα στο ποσό 1.000 ΛΚ που παραμένει οφειλόμενο και του ζητά την αποπληρωμή του, και απάντηση του εναγόμενου την ίδια μέρα όπου ο εναγόμενος απολογείται για την καθυστέρηση αποπληρωμής των 1.000 ΛΚ, υπόσχεται ότι στο τέλος του μήνα θα προσπαθήσει να το αποπληρώσει αν όχι ολόκληρο το ποσό τουλάχιστο το μεγαλύτερο μέρος του και τον επόμενο μήνα να το εξοφλήσει. Η θέση του ενάγοντα για την συμφωνία δανείου των 1.000 ΛΚ, τους όρους της, τις επανειλημμένες υποσχέσεις του εναγόμενου να εξοφλήσει ζητώντας συνεχώς πίστωση χρόνου που ήταν και ο λόγος που αλλάχθηκε η ημερομηνία στην επιταγή η οποία ουδέποτε κατατέθηκε στην τράπεζα καθώς και το ότι ολόκληρο το ποσό παραμένει οφειλόμενο μέχρι και σήμερα δεν μεταβλήθηκε ποτέ, ούτε στο ελάχιστο παρά την αντεξέταση του η οποία, άγγιξε και πτυχές της κακής πλέον σχέσης μεταξύ των διαδίκων λόγω της άσχημης κατάληξης της συνεργασίας τους στην εταιρεία PARKETEX TRADING LTD. Η θέση που υπεβλήθει στον ενάγοντα ήταν ότι η επίδικη επιταγή αποτελούσε μέρος έξι συνολικών επιταγών συνολικής αξίας 7.000 ΛΚ για δάνειο του 2006 που δόθηκε από τον ενάγοντα στον εναγόμενο το οποίο και εξοφλήθηκε, θέση η οποία πρέπει να σημειωθεί ότι είναι διαφορετική από την δικογραφημένη θέση του εναγόμενου. Ο ενάγοντας επέμενε ότι η επίδικη επιταγή δεν έχει σχέση με κανένα άλλο δάνειο που είχε γίνει στο παρελθόν, αρνήθηκε ότι εξοφλήθηκε η επίδικη επιταγή διερωτώμενος γιατί, εάν η επιταγή είχε εξοφληθεί, ο ίδιος ακόμα την έχει στα χέρια του και δεν την έχει επιστρέψει στον εναγόμενο και ζήτησε από τον εναγόμενο να του παρουσιάσει απόδειξη εξόφλησης σχετικά. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα, τεκμήριο 2, ουδέποτε ήρθε στην αντίληψη του εναγόμενου αναφέροντας ότι το τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, είχε πάνω την απάντηση του εναγομένου και δεν μπορεί ο ίδιος να δημιουργήσει απάντηση από την διεύθυνση του εναγομένου. Επέμενε επίσης ότι είχαν συμφωνήσει για την καταβολή τόκου, δεν θυμόταν όμως το συγκεκριμένο επιτόκιο που συμφώνησαν. Ο εναγόμενος στη γραπτή του δήλωση προσπάθησε να αναπαράξει το ιστορικό της συνεργασίας του με τον εναγόμενο σε σχέση με την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD η οποία έληξε άδοξα. Δεν του επιτράπηκε από το Δικαστήριο μετά από σχετική ένσταση της συνηγόρου του ενάγοντα και μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου να επεκταθεί στα θέματα αυτά, τα οποία δεν είναι δικογραφημένα. Θέση του ήταν ότι περί τον Νοέμβριο του 2006 ζήτησε από τον ενάγοντα δάνειο ύψους 7.000 ΛΚ ποσό το οποίο έλαβε από τον ενάγοντα σε μετρητά και ο ίδιος παράδωσε στον ενάγοντα έξι μεταχρονολογημένες επιταγές προς εξασφάλιση του δανείου. Θέση του ήταν ότι ουδέποτε συμφώνησαν ότι το δάνειο θα έφερε τόκο. Στις 13/4/07 έλαβε έγκριση για δάνειο που ανέμενε από τον Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών και το ποσό των 7.119 ΛΚ πιστώθηκε την ίδια μέρα στο λογαριασμό του και σχετικά κατάθεσε ως τεκμήριο 3 κατάσταση λογαριασμού του στην Ελληνική Τράπεζα για την περίοδο 1/4/07 μέχρι 30/6/
- Σχετικά ενημέρωσε τον ενάγοντα και στις 18/4/07 ο ενάγοντας κατέθεσε τις τρεις από τις έξι επιταγές που του είχε παραδώσει με αριθμούς 93837763, 93837764 και 93837754 συνολικής αξίας €4.500 οι οποίες εξαργυρώθηκαν κανονικά. Σε ότι αφορά τις υπόλοιπες επιταγές, άλλες τρεις δηλαδή, τις πλήρωσε στον ενάγοντα σε μετρητά σε τακτά χρονικά διαστήματα, ο εναγόμενος του τις επέστρεψε εκτός από την επίδικη την οποία όπως του ανέφερε την είχε χάσει και δεν μπορούσε να την εντοπίσει. Ο ίδιος δοκίμασε να εντοπίσει το στέλεχος του βιβλιαρίου επιταγών που συμπεριλαμβάνει την επίδικη, δεν μπόρεσε όμως να το βρει αφού όλα τα έγγραφα του είναι κλειδωμένα στις αποθήκες τις PARKETEX TRADING LTD όπου δεν του επιτρέπεται η πρόσβαση μετά τη ρήξη των σχέσεων του με τον ενάγοντα. Θέση του είναι ότι έχει εξοφλήσει την επίδικη επιταγή και ο ενάγοντας εκδικητικά λόγω και άλλων Δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ τους για την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD και με σκοπό να τον εκβιάσει ήγειρε την παρούσα αγωγή. Μάλιστα θεωρεί ότι εφόσον την ημερομηνία 13/4/07 υπήρχαν όπως φαίνεται από την κατάσταση λογαριασμού του, τεκμήριο 3, διαθέσιμα υπόλοιπα για εξαργύρωση της επιταγής και παρά τούτο ο ενάγοντας δεν την κατέθεσε, ενισχύεται η θέση του για εξόφληση της. Σε ότι αφορά το τεκμήριο 2, είναι η θέση του ότι ουδέποτε έλαβε γνώση για το περιεχόμενο του, η ηλεκτρονική διεύθυνση στην οποία έχει σταλεί από την οποία μάλιστα, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, έχει δοθεί και απάντηση δεν είναι προσωπική δική του, ανήκει στην εταιρεία PARKETEX TRADING LTD και ο οποιοσδήποτε μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτή συμπεριλαμβανομένου και του ενάγοντα. Για αυτό και ο ίδιος χρησιμοποιούσε την προσωπική του ηλεκτρονική διεύθυνση για σωρεία θεμάτων που αφορούσε την εταιρεία. Θέση του είναι ότι το τεκμήριο 2 μπορεί και να αποτελεί προϊόν πλαστογραφίας. Επέμενε μέχρι τέλους ότι αφ' ης στιγμής υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό του την επίδικη περίοδο και ο ενάγοντας δεν κατέθεσε την επιταγή , τούτο αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο και ενίσχυση της θέσης του ότι η επιταγή αυτή είχε εξοφληθεί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ζήτησε απόδειξη για την εξόφληση της επίδικης επιταγής επειδή ήταν συνηθισμένη πρακτική μεταξύ τους να εξοφλά επιταγές για ποσά που του δάνειζε ο ενάγοντας χωρίς να παίρνει αποδείξεις και είπε ότι επέμενε πολύ να του επιστρέψει ο ενάγοντας την επίδικη επιταγή αλλά πάντα του έδιδε διάφορες δικαιολογίες με τελική θέση του ενάγοντα προς τον ίδιο ότι δεν έχει τίποτε να φοβάται αφού έληξε η επιταγή. Για το email, τεκμήριο 2 , θέση του ήταν ότι οποιοσδήποτε υπάλληλος της εταιρείας PARKETEX TRADING LTD μπορούσε να το ανοίξει και να το διαβάσει, υπήρχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εταιρείας σε όλους. Θέση του είναι ότι συγκεκριμένο email δεν το έλαβε ποτέ και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με την επίδικη επιταγή. Μάλιστα είπε, αλλάζοντας τη θέση του όπως δόθηκε κατά την κυρίως εξέταση του, ότι ο ενάγοντας δεν του επέστρεψε τις υπόλοιπες τρεις από τις έξι επιταγές που του είχε δώσει και ίσως τώρα θυμηθεί να τον ενάξει και για τις άλλες δύο. Θεωρεί ότι είναι εντελώς εκδικητικά που καταχωρήθηκε από τον ενάγοντα η παρούσα αγωγή γιατί στο μεσοδιάστημα ο ίδιος και η οικογένεια του κατέθεσαν αγωγές εναντίον του ενάγοντα σε σχέση με τις διαφορές τους για την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD. Αυτή ήταν η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και την οποία το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26/3/2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26/1/2006. Όταν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο με βάση την αξιολόγηση θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα τους. Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1 Β Α.Α.Δ 1295. Επειδή έχει εγερθεί κατά τη διαδικασία και θέμα μη δικογραφημένων ισχυρισμών στην Υπεράσπιση σε σχέση με τη μαρτυρία που δόθηκε θεωρώ ορθό στο στάδιο αυτό να παραθέσω και τη νομολογία που διέπει το σχετικό θέμα. Στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Οthers v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R 180 όπως και στην υπόθεση Christakis Loukaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 180 θεσπίστηκε η βασική αρχή ότι «Η δίκη δρομολογείται κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τρένο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής». Οι αρχές αυτές επαναλήφθηκαν σε πληθώρα νομολογίας αναφέρω σχετικά την υπόθεση Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 836 όπου υπογραμμίστηκε ότι «Η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για το προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων». Στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services) Ltd 1991 1 Α.Α.Δ. 24 λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του». Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στις υποθέσεις Νεοφύτου και άλλοι ν. Γερακιώτη
(2010)1 Α.Α.Δ. 25 όπου υποδείχθηκε ότι ένα Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνεται στην εξέταση άλλων θεμάτων έξω από και σε διάσταση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, ενώ στην Χ' Μάρκου ν. Widehorizon (Capital Market) Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 108, επαναλήφθηκε η πάγια και καλά καθιερωμένη αρχή ότι, «Μαρτυρία η οποία εκφεύγει από το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων δεν λαμβάνεται υπόψη, αφού η δίκη τροχιοδρομείται αυστηρά στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα.» Όπως συνάγεται δε από τη Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)Α.Α.Δ. 1541, «Η δε μη έγερση ένστασης στη λήψη της μαρτυρίας, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις μαζικές παραβάσεις των Θεσμών.» Στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα, ανωτέρω, έχει επίσης υπογραμμιστεί η αρχή ότι η γενική άρνηση των ισχυρισμών που προσδιορίζουν την απαίτηση δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων , τα οποία είτε την αποδυναμώνουν ή την καθιστούν ανεδαφική. Πρέπει να προσδιορίζονται τα θετικά γεγονότα που κατά την άποψη ενός διαδίκου καθιστούν μια απαίτηση ανεδαφική και όχι μόνο να υπάρχει γενική άρνηση στην υπεράσπιση. Έχω παρατηρήσει τόσο τον ενάγοντα όσο και τον εναγόμενο στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν τη μαρτυρία τους. Παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους τέθηκαν και γενικά την όλη στάση τους στη διαδικασία. Ο ενάγοντας μου έχει κάνει θετική εντύπωση. Έμεινε σταθερός στην εκδοχή του η οποία είναι και η δικογραφημένη θέση που προέβαλαν οι δικηγόροι του χωρίς σε κανένα σημείο να κλονιστεί η μαρτυρία του. Κατέθεσε την επίδικη επιταγή ως τεκμήριο, έδωσε πειστικές εξηγήσεις για τις δύο ημερομηνίες που φέρει, 13/4/07 και 13/12/07 , όπως και για το γιατί δεν την κατέθεσε στην τράπεζα. Δεν προσπάθησε να καταστήσει επίδικες τις άλλες εκκρεμότητες μεταξύ του και του εναγομένου σε σχέση με την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD θεωρώντας ότι δεν έχουν καμία σχέση με το επίδικο δάνειο, θέση που προώθησε μέχρι τέλους. Σε ότι αφορά τη θέση του ότι το ποσό αυτό δεν είχε σχέση με τις υποχρεώσεις της εταιρείας αλλά ήταν χρήματα που ο εναγόμενος του χρωστούσε προσωπικά αυτό φαίνεται και από το τεκμήριο 2 όπου υπάρχει διαχωρισμός των οφειλόμενων στην εταιρεία και της επίδικης υπόθεσης, όπου αναφέρει ξεκάθαρα ο ενάγοντας προς τον εναγόμενο στο τεκμήριο 2 «..I feel that you should pay your dues to me (CYP 1000) then your dues to the company..». Επίσης στο τεκμήριο 2 υπάρχει παραδοχή του εναγόμενου ότι τουλάχιστο μέχρι την ημερομηνία του email που ήταν 23/10/09 το ποσό των 1.000 ΛΚ δεν είχε αποπληρωθεί και ζητά περαιτέρω χρόνο, κάτι που ενισχύει τη θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος ζητούσε συνεχώς περισσότερο χρόνο για να αποπληρώσει την επιταγή. Πρέπει επίσης να πω ότι ο ενάγοντας, σε αντίθεση με τον εναγόμενο, δεν έχει δώσει την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι διακατέχεται από έντονα αρνητικά συναισθήματα εναντίον του εναγομένου παρά την κοινά αποδεκτή θέση των διαδίκων, ότι έχει λόγω των γεγονότων που αφορούσαν την εταιρεία PARKETEX TRADING LTD είχε χαλάσει όχι μόνο η επαγγελματική τους σχέση αλλά και η προσωπική τους σχέση, ήταν φίλοι και κουμπάροι. Ένα ακόμη σημείο που δείχνει την ειλικρίνεια του ενάγοντα είναι ότι αντεξεταζόμενος σε σχέση με το θέμα τόκου που είχε συμφωνηθεί απάντησε με ειλικρίνεια «ότι όταν δανείζεις πάντα δανείζεις με τόκο. Αν θα ζητούσα τον τόκο είναι άλλη υπόθεση» και ανέφερε ότι δεν θυμάται τι ακριβώς είχαν συμφωνήσει τότε σε σχέση με τον τόκο. Εν κατακλείδι, αναφέρω ότι ο ενάγοντας με έχει πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του και της εκδοχής του. Σε αντίθεση με την εντύπωση που αποκόμισα για τον ενάγοντα και τη μαρτυρία του, η εντύπωση μου για τον εναγόμενο δεν είναι θετική. Ολοφάνερα διακατέχεται από έντονα αρνητικά συναισθήματα προς τον ενάγοντα λόγω της συνεργασίας τους στην PARKETEX TRADING LTD η οποία έληξε άδοξα, κάτι που ήταν διάχυτο σε όλη τη διαδικασία. Η δικογραφημένη του εκδοχή ήταν ότι ουδέποτε συνάφθηκε τέτοιο δάνειο και διαζευκτικά ότι εάν ήθελε να φανεί ότι το ισχυριζόμενο δάνειο είχε γίνει, τότε αυτό έχει εξοφληθεί. Στην προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο ανέφερε διάφορες θέσεις για το τι αποτελούσε επίδικη επιταγή, της οποίας να σημειωθεί δεν αμφισβητήθηκε η έκδοση από τον ίδιο, οι οποίες δεν έχουν δικογραφηθεί ως όφειλαν και με βάση τη νομολογία στην οποία έχω παραπέμψει, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Αναφέρω παρενθετικά όμως ότι εν πάση περιπτώσει, οι θέσεις του εναγομένου, ακόμα και να μπορούσαν να ληφθούν υπόψη παρά το ότι δεν είναι δικογραφημένες, δεν συνάδουν με τη λογική. Δεν είναι λογικό να είχε ζητήσει από τον ενάγοντα δάνειο €7000 τον Νοέμβριο του 2006 και να δώσει στον ενάγοντα έξι επιταγές ως ασφάλεια, μεταχρονολογημένες προς εξασφάλιση του δανείου και η επίδικη να φέρει ημερομηνία αρχικά 13/4/07 και αργότερα 13/12/07 με βάση τη θέση του ότι το δάνειο από τον Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών εγκρίθηκε στις 13/4/07 και υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Ποια ήταν η ανάγκη τότε η ημερομηνία της επιταγής να αλλάξει σε 13/12/07; Σημειώνω εδώ ότι δεν υπήρξε καμιά αμφισβήτηση της μαρτυρίας του ενάγοντα ότι την ημερομηνία στην επιταγή είναι ο ίδιος ο ενάγοντας που την άλλαξε από 13/4/07 σε 13/12/
- Περαιτέρω, πως γίνεται η επίδικη επιταγή να είναι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του μέρος έξι επιταγών για άλλο δάνειο, όλες εκ των οποίων να είχαν εκδοθεί μεταχρονολογημένες, να γίνεται αναφορά σε τρεις επιταγές με αριθμούς 93837763, 93837764 και 93837754 τις οποίες ο ενάγοντας εξαργύρωσε πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εναγόμενου ενώ η επίδικη επιταγή να φέρει αριθμό 95176863; Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι τρεις επιταγές που ο ενάγοντας εξαργύρωσε καταθέτοντας τις στις 18/4/07 ήταν για συνολικό πόσο 4.500 ΛΚ ενώ όπως φαίνεται από το τεκμήριο 3 είναι για συνολικό ποσό 3.500 ΛΚ. Η εκδοχή του ότι έχει εξοφλήσει την επιταγή αλλά δεν έλαβε απόδειξη επειδή έτσι συνηθίζετο μεταξύ τους και ο ενάγοντας δεν του επέστρεψε την επίδικη επιταγή εκδικητικά προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες για να έρθει να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή δεν θεωρώ ότι είναι μια λογική εξήγηση για την καταχώρηση της αγωγής εφόσον ο ίδιος ο εναγόμενος έχει αναφέρει στην αντεξέταση του, αλλάζοντας τη θέση του από αυτά που είπε στην κυρίως εξέταση του που ήταν ότι όλες οι επιταγές του είχαν επιστραφεί εκτός την επίδικη, ότι ο ενάγοντας κρατά τις άλλες τρεις από τις έξι επιταγές αλλά δεν εκκρεμεί άλλη αγωγή πέραν της συγκεκριμένης; Τέλος, οι ισχυρισμοί του για το τεκμήριο 2 και δη η θέση ότι μπορεί και να είναι πλαστογραφημένο χωρίς να προσκομιστεί καμία μαρτυρία σχετικά είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Παρόμοια κατάληξη έχει και η θέση του ότι δήθεν ο ίδιος δεν χρησιμοποιούσε το δικό του email που είχε στην εταιρεία PARKETEX TRADING LTD αλλά άλλο προσωπικό δικό του καθότι οποιοσδήποτε μπορούσε να έχει πρόσβαση σε αυτό. Καμία απολύτως μαρτυρία από πλευράς του δεν προσκομίστηκε σε σχέση με τα θέματα αυτά. Καταληκτικά, είναι η θέση μου ότι ο εναγόμενος δεν έπεισε το Δικαστήριο σε σχέση με τις δύο δικογραφημένες θέσεις της Υπεράσπισης του, ότι δηλαδή πρώτον δεν συνήφθηκε δάνειο μεταξύ του και του ενάγοντα για το επίδικο ποσό ούτε για τη δεύτερη θέση του ότι το δάνειο έχει εξοφληθεί. Η δικογραφημένη του θέση δεν αποδείχθηκε σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο οποίος απέδειξε την δικογραφημένη του θέση για το δάνειο των 1.000 ΛΚ που έμεινε μέχρι σήμερα απλήρωτο. Το ποσό της αξίωσης έχει αποδειχθεί. Ο ενάγοντας δικαιούται στην έκδοση απόφασης για το ποσό της επιταγής που είναι €1.710, αντίστοιχο του ποσού των 1.000 ΛΚ που αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι είναι ποσό το οποίο ο ενάγοντας δάνεισε στον εναγόμενο μετά από παράκλησης του εναγομένου και με ανάληψη υπόσχεσης από πλευράς του ότι θα το αποπλήρωνε πρώτα μέχρι 13/4/07, ακολούθως μέχρι 13/12/07 και ακολούθως ζητώντας διάφορες παρατάσεις. Το ποσό αυτό ο ενάγοντας το κατέβαλε στον εναγόμενο σε μετρητά βασιζόμενος στην υπόσχεση του ότι θα του το επιστρέψει. Σε ότι αφορά τον τόκο, στην αγωγή του ο ενάγοντας διεκδικεί τόκο 9% μέχρι 11% ετησίως. Λαμβάνοντας όμως υπόψη μου τη μαρτυρία του ενάγοντα για το θέμα του τόκου, η οποία έχει αναφερθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι ορθή διαταγή αναφορικά με τον τόκο είναι όπως επιδικαστεί ο εκάστοτε νόμιμος τόκος από την τελευταία ημερομηνία που θα έπρεπε η επιταγή να πληρωθεί δηλαδή 13/12/
- Ενόψει των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €1.710 με τον εκάστοτε νόμιμο τόκο από 13/12/
- Επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου τα έξοδα της παρούσας αγωγής όπως υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ............... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο