HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1650/11, 28/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1650/11 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων -και- 1. SUPHIRE (FINANCE) LTD 2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 3. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 4. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΙΩΣΗΦ 5. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ 6. ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΡΕΜΜΟΣ 7. ΡΕΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 8. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 9. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΝΤΗΣ 10. SUPHIRE (STOCKBROKERS) LTD Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 06/02/2014 Αρ. Αγωγής: 1650/11 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων -και- 1. Επίσημος Παραλήπτης ως προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας SUPHIRE (FINANCE) LTD 2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 3. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 4. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΙΩΣΗΦ 5. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ 6. ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΡΕΜΜΟΣ 7. ΡΕΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 8. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 9. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΝΤΗΣ 10. SUPHIRE (STOCKBROKERS) LTD Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 29/10/2015 Αρ. Αγωγής: 1650/11 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων -και- 1. Επίσημος Παραλήπτης ως προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας SUPHIRE (FINANCE) LTD 2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 3. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 4. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΙΩΣΗΦ 5. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ 6. ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΡΕΜΜΟΣ 7. ΡΕΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 8. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 9. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΝΤΗΣ 10. SUPHIRE SECURITIES AND FINANCIAL SERVISES LIMITED Εναγομένων ---------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2784/13 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγουσας -και- 1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 2. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ 3. ΡΕΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ Εναγομένων ---------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 10/12/2015 ΓΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΓΩΓΩΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28/01/2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Πιερή για κ. Α. Πασχαλίδη μαζί με κα Αθανασιάδου για κ.κ. Γεωργιάδη & Πελίδη Για Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση 10: κος Γεωργίου Για Εναγόμενη 1: κα Εφραίμ ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Η Ενάγουσα-Αιτήτρια, στην υπ' αριθμό αγωγή 1650/11 και 2784/13, με την παρούσα αίτηση, ημερομηνίας 10/12/2015, ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου για συνένωση των πιο πάνω αγωγών. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.14 και Δ.48 θ.2 και 9(
- e)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αλλά παραπέμπει στα γεγονότα που εμφαίνονται από τους φακέλους των δύο αγωγών για να καταδείξει ότι στις Εκθέσεις Απαιτήσεων υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά σημεία που καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των δύο
(2)αγωγών, αναφέροντας επίσης ότι το αγώγιμο δικαίωμα και στις δύο υποθέσεις εκπηγάζει από τα ίδια γεγονότα και οι διάδικοι στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 ήταν διάδικοι στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11, η οποία αγωγή διακόπηκε για αυτούς. Ακολούθησε ένσταση εκ μέρους της Εναγομένης 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11, η οποία καταχωρήθηκε στις 21/12/2015 και εδράζεται στις ίδιες διαταγές και θεσμούς των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρονται και στην αίτηση. Προβάλλονται επτά
(7)λόγοι ένστασης, οι οποίοι έχουν ως ακολούθως: «i. Τα επίδικα θέματα δεν είναι τα ίδια ούτε υπάρχει κοινό πραγματικό ζήτημα και/ή νόμου. ii. Η κάθε υπόθεση/αγωγή έχει διαφορετική υπεράσπιση και/ή αιτία αγωγής. iii. Οι Εναγόμενοι και/ή διάδικοι είναι διαφορετικοί και τα δικαιώματα τους δύναται να επηρεαστούν αρνητικά από την συνένωση. iv. Σε περίπτωση που ο Επίσημος Παραλήπτης επιλέξει να μην προωθήσει την υπόθεση του στην υπ. αρ. αγωγή 1650/11 για την Εναγομένη 1 αυτό θα έχει δυσμενείς συνέπειες για τους Εναγομένους και στις 2 αγωγές. ν. Η αίτηση είναι πρόωρη αφού τα δικόγραφα και στις 2 αγωγές ακόμα δεν έχουν συμπληρωθεί. vi. Καταχώρηση 2 διαφορετικών αγωγών για το ίδιο κατ' ισχυρισμό χρέος συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. vii. Οι Εναγόμενοι στην αγωγή 2784/13 ήταν και Εναγόμενοι στην αγωγή 1650/11 για τους οποίους η αγωγή διακόπηκε. Η όλη συμπεριφορά των Αιτητών συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.» Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Ιωάννη Ανδρονίκου, η οποία καταγράφεται αυτούσια: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Ιωάννης Ανδρόνικου από τη Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:-
- Είμαι ο Εναγόμενος 1 στην υπ.αρ.αγωγή 2784/13 και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους 2 και 3 καθώς και από την Εναγόμενη 10 στην υπ.αρ.αγωγή 1650/11 να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Τα γεγονότα τα γνωρίζω μέσα από προσωπική γνώση για όσα γεγονότα δεν γνωρίζω αποκαλύπτω την πηγή των γνώσεών μου. Σχετικά με τα νομικά θέματα για όσα καταθέτω αυτά βασίζονται σε συμβουλή των δικηγόρων μου.
- Ανάγνωσα το περιεχόμενο της ένστασης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω, τα γεγονότα που εκτίθενται σ' αυτή, είναι ορθά και αληθή και τα επαναλαμβάνω και τα υιοθετώ με την παρούσα ένορκη δήλωση μου.
- Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Αιτήσεως της Αιτήτριας -Ενάγουσας ημερ. 16/02/2015 και ειλικρινά πιστεύω το Σεβαστό Δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει συνένωση των δύο αγωγών δια τους ακόλουθους λόγους: i. Καταρχήν οι Εναγόμενοι στις πιο πάνω αγωγές είναι διαφορετικοί. Το δε γεγονός ότι η αγωγή 1650/11 έχει διακοπεί για ορισμένους από τους διαδίκους καμία σημασία δεν έχει. ii. Εδώ να διευκρινίσω ότι στην αγωγή υπ.αρ.1650/11 αρχικά ως Εναγόμενοι ήταν και οι Εναγόμενοι που είναι στην αγωγή 2784/13 και η οποία διακόπηκε εναντίον τους στις 29/4/11 και επανήλθαν ακολούθως με την αγωγή 2784/13 επιδιώκοντας βασικά να διορθώσουν κάτι το οποίο οι ίδιοι επέλεξαν αρχικά να μην προωθήσουν. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου νέα γεγονότα που να δικαιολογούν την συνένωση την συνένωση των 2 αγωγών και/ή των συσχετισμό τους. Ουσιαστικά η Ενάγουσα επιδιώκει να επαναφέρει κάτι το οποίο η ίδια απεμπόλησε και/ ή αποποιήθηκε με την διακοπή εναντίον μας της διαδικασίας στην αγωγή 1650/
- Αυτή η πρακτική των Εναγόντων εξ'όσον με πληροφορούν οι δικηγόροι μου και αληθώς πιστεύω συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Για ποιο λόγο αφού οι Ενάγοντες αποφάσισαν να διακόψουν εναντίον μας την αγωγή 1650/11 και να αφήσουν μόνο τους Εναγόμενους 1 και 10 ήρθαν αργότερα και καταχώρησαν εκ νέου νέα αγωγή ήτοι την 2784/13 εναντίον μας μόνο και προωθούσαν ταυτόχρονα 2 παράλληλες διαδικασίες αξιώνοντας το ίδιο ποσό iii. Η Αγωγή 1650/11 ως έχει παραμείνει έχει ως βασική αιτία αγωγής εναντίον της Εναγομένης 10 καθήκον επιμέλειας και/ή αμέλεια (ίδετε παραγράφους 13-18 της απαίτησης).Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης θα προκύψει η ανάγκη να παρουσιαστούν ως βασικοί μάρτυρες από πλευράς Ενάγουσας ενώπιον του Δικαστηρίου μάρτυρες ότι η Εναγομένη 10 ενήργησε αμελώς και /ή χωρίς την δέουσα επιμέλεια iv. Η Αγωγή 2784/13 ως βασική αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων ως εμφαίνεται από την Απαίτηση είναι η απάτη και/ή ψευδής παραστάσεις που έγιναν αμελώς και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Βεβαίως η μαρτυρία στην υπόθεση 2784/13 θα είναι τελείως διαφορετική ως προς τα γεγονότα καθώς οι Ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν με θετική μαρτυρία το γεγονός, την ψευδή δήλωση, την πρόθεση, ότι βασίστηκε στην συγκεκριμένη ψευδή δήλωση - παρότρυνση καθώς και την ζημιά. ν. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι ούτε κοινά ούτε νομικά σημεία υπάρχουν. Από την ανάγνωση των δικογράφων μπορεί να ειπωθεί ότι έχουν κάποια κοινά σημεία ως προς τα γεγονότα αλλά αυτά δεν είναι σε τέτοιο βαθμό ικανά για να επιτραπεί η συνένωση αλλά αντιθέτως θα περιπλέξει την κατάσταση καθώς το μόνο κοινό πραγματικό σημείο είναι η ύπαρξη της αίτησης για πρόσκληση για εγγραφή. νi. Ως προς το θέμα Υπεράσπισης της κάθε αγωγής οι Εναγόμενοι στην αγωγή 2784/13 θα κληθούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους για απάτη ενώ η Εναγόμενη 10 στην αγωγή 1650/11 για θέμα αμέλειας και/ή χωρίς την δέουσα επιμέλεια. vii. Περαιτέρω ο Επίσημος Παραλήπτης ο οποίος εκπροσωπεί στην διαδικασία την Εναγόμενη 1 στην αγωγή 1650/11 μπορεί να επιλέξει να μην προωθήσει Υπεράσπιση στην αγωγή 1650/11 με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να μπορούν από μόνοι τους να αποδείξουν την υπόθεση τους και σε περίπτωση συνένωσης να φέρουν τους Εναγομένους στην 2784/13 προς τετελεσμένων γεγονότων αφού πιθανόν να αποδειχθούν γεγονότα τα οποία δεν θα έχουν την ευκαιρία να αντικρούσουν και έτσι να εισηχθεί μαρτυρία της μιας υπόθεσης στην άλλη. viii. Η αίτηση είναι πρόωρη δια τον λόγο ότι ακόμα δεν έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η εκδίκαση των υποθέσεων αν οι Εναγόμενοι για παράδειγμα θέλουν να προβάλουν είτε διαφορετική Υπεράσπιση , είτε Ανταπαίτηση, είτε να ζητήσουν να προστεθούν συνεναγόμενοι, κτλ.
- Ως εκ τούτου πιστεύω ότι τυχόν συνένωση των δύο αγωγών θα έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση της αγωγής 1650/11, αφού οι δύο αγωγές δεν έχουν τα ίδια επίδικα θέματα και η κάθε υπόθεση έχει διαφορετική αιτία αγωγής και διαφορετική υπεράσπιση και θα επιβαρύνει την όλη διαδικασία με επιπρόσθετα άσκοπα και αδικαιολόγητα έξοδα.
- Ως εκ των ανωτέρω αιτούμαι απόρριψη του αιτήματος με έξοδα προς όφελος των Καθ'ων η αίτηση - Εναγομένων.» Η δικηγόρος της Ενάγουσας στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, στην αγόρευσή της, η οποία, ουσιαστικά, αντανακλά τα όσα αναφέρονται στην αίτηση και αυτά που αναφέρονται ως ισχυρισμοί στις δύο αγωγές, εξηγεί γιατί δεν θα πρέπει να γίνουν αποδεκτοί οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από την άλλη πλευρά και γιατί πρέπει να γίνει αποδεκτή η αίτηση από το Δικαστήριο, επικαλούμενη σχετική νομολογία. Από την αντίπερα όχθη, ο δικηγόρος της Εναγομένης 10 στην αγωγή 1650/11, στην αγόρευσή του, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, με αναφορά και στα όσα διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, για να επιχειρηματολογήσει, επικαλούμενος σχετική Νομολογία, ότι, από τα περιστατικά που βρίσκονται στους δύο φακέλους, δεν θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα συνένωσης των δύο αγωγών, αφού διαβάζοντας κάποιους από τους ισχυρισμούς, που περιλαμβάνονται στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, διαπιστώνει ότι, σε ό,τι σχετίζεται με την Εναγόμενη 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και τους Εναγομένους 1, 2 και 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, συνίστανται και εκπηγάζουν από τα ίδια γεγονότα. Άλλωστε, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 ήταν οι Εναγόμενοι 2, 3 και 7 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/
- Το ποσό δε, που αξιώνεται από την Ενάγουσα εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 είναι το ίδιο ακριβώς όπως και στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/
- Οι δύο αγωγές διαφοροποιούνται ως προς την ευθύνη που επιρρίπτει η Ενάγουσα στην Εναγομένη 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και τις ενέργειες που η Εναγόμενη 10 προέβη και σχετίζονται με την αγορά των μετοχών, εκ μέρους της Ενάγουσας. Δεν θα αναφερθώ στα γεγονότα, που συνθέτουν το αντικείμενο της παρούσας αίτησης, αφού, συνοπτικά, είναι αυτά που αναδύονται από τις αγορεύσεις των δικηγόρων των δύο πλευρών, όπως αυτά καταγράφονται ανωτέρω και αυτά που στη συνέχεια σχολιάζονται και καταγράφονται κατά την εξέταση των λόγων ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση υπεβλήθη κατ' επίκληση της Δ.14 θ.2, η οποία έχει ως ακολούθως: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated. ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε υπό του ιδίου ή διαφορετικών Εναγόντων εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών Εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περικλείουν κοινόν σημείον νόμου ή ζητήματος τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σ' αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσει επιθυμητές για συνένωση, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές ενωθούν.» Φαίνεται ότι η Δ.14 θ.2 είναι αντιγραφή της Δ.49 θ.8 των προηγούμενων Αγγλικών Θεσμών και ότι ο κύριος σκοπός συνένωσης των αγωγών είναι εξοικονόμηση χρόνου, δαπάνης και πολυπλοκότητας διαδικασιών. Στην υπόθεση Medcon Construction Limited ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 ΑΑΔ 546, υποβλήθηκε αίτημα για συνένωση δυο αγωγών με ισχυρισμό ότι σε αυτές εγείροντο κοινά νομικά και πραγματικά σημεία. Ως αναφέρθηκε, το Δικαστήριο που αντιμετωπίζει ένα τέτοιο αίτημα έχει διακριτική ευχέρεια να το εγκρίνει ή να το απορρίψει. Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνένωση. Απεφασίσθη ότι η συνεκδίκαση των αγωγών δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αντίθετα δυνατό να καθυστερούσε τη μια αγωγή στην οποία το επίδικο θέμα ήταν απλό ενώ στην άλλη θα απαιτείτο πολύ μεγαλύτερος χρόνος. Στην υπόθεση Τάκης Μακρίδης ν. Μόνικας Α. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 ΑΑΔ 416, όπου επρόκειτο για συνένωση εφέσεων, λέχθηκαν τα εξής: «Η ευκολία στην απονομή της δικαιοσύνης η περίσωση εξόδων και η σφαιρική κατανόηση των επίδικων θεμάτων είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη.» Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, ασκείται κατά τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων περιορίζοντας τα έξοδα και να επιταχύνεται η απονομή της Δικαιοσύνης (βλ. Georghios Hadjiathanassiou ν. Loizos Parperides a.o.
(1975)1 CLR 401 και Healey and others v. A. Waddington & Sons Ltd and others
(1954)1 All ER 861). Ίδιες αρχές ως προς τη συνένωση αγωγών αναφέρθηκαν στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου κ.ά. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά.
(1989)1(E) ΑΑΔ 371. Στην υπόθεση Yiannakis Antoniades v. Faedon Economides and another
(1977)1 JSC 103, επιτράπηκε η συνεκδίκαση αγωγών μέχρι την εκδίκαση της ευθύνης και επιτράπηκε η χωριστή εκδίκαση ως προς το ζήτημα των αποζημιώσεων. Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Ανδρέας Γαβριήλ v. Mantovani Umber Industries Limited
(1983)2 JSC 334, Georghios Hadjiathanassiou ν. Loizos Parperides a.o. που ανέφερα προηγουμένως, καθώς και η Michael Pamporis v. Andreas Omerou
(1984)1 JSC 253, όπου επιτράπηκε η συνεκδίκαση των δυο αγωγών εναντίον ίδιου εναγομένου μέχρι την εκδίκαση της ευθύνης. Ακόμη λέχθηκε στην ίδια υπόθεση ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τη συνεκδίκαση δυο ή περισσοτέρων αγωγών ακόμη κι αν το επίδικο θέμα δεν είναι ακριβώς το ίδιο ανάμεσα στον ίδιο Ενάγοντα και σε διαφορετικούς Εναγόμενους. Σχετική για το θέμα της συνένωσης αγωγών είναι και η υπόθεση Nicos A. Rolandis v. Cyprus Transport Co. Ltd and another
(1979)2 JSC 390. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν και είναι πλατιά, εντούτοις υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην απόρριψη αιτήματος για συνένωση, όπως όταν υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες, όταν ο Ενάγων στη μια αγωγή είναι Εναγόμενος στην άλλη, εκτός αν μια αγωγή θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη, όπου οι Ενάγοντες στις διάφορες αγωγές έχουν διαφορετικούς δικηγόρους και δεν συμφωνούν μεταξύ τους ποιος θα έχει το χειρισμό των συνενωμένων αγωγών (βλ. υπόθεση Lewi v. Daily Telegraph (Νο.2)
(1964)2 WB 601), όπου οι Εναγόμενοι προβάλλουν διαφορετικές υπερασπίσεις (βλ. Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphic Ltd and another, Darke and others v. Same
(1960)1 All ER 397). Στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου κ.ά. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά.
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 371, αναφέρθηκε ότι: «Ο χρόνος υποβολής της αιτήσεως για συνένωση είναι παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.» Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.ά.
(1999)1 ΑΑΔ 1721, αναφέρθηκε ότι: «Το γεγονός ότι εκκρεμούσε αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες και το θέμα προσδιορισμού, του διαδίκου του έχοντος το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος, δεν αποτελούσαν σοβαρό λόγο για απόρριψη της αίτησης για συνένωση των αγωγών.» Στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 ΑΑΔ 1962, αναφέρθηκε ότι: «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων. Καθυστέρηση στην καταχώρηση, λαμβάνεται υπ' όψιν κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.» Αναφορικά με την αίτηση της Amsteco Electric Ltd, ECLI:CY:AD:2015:A172, Πολιτική Έφεση 345/14, ημερομηνίας 11/03/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως ορθά υπέδειξε, η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση, χωρίς να υπάρχουν οι περιορισμοί που εισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εφεσειόντων. Όπως ορθά εξήγησε ο αδελφός μας δικαστής, γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι. Ενίοτε όμως, όταν οι δικηγόροι είναι διαφορετικοί, η επιλογή της οδηγούσας αγωγής μπορεί να αποτελέσει εστία αντιδικίας, ιδιαίτερα μεταξύ των δικηγόρων των εναγόντων. Όμως μεταξύ των συνηγόρων των εναγομένων οι αντιδικίες είναι ακόμα σπανιότερες. Εν πάση περιπτώσει, τα δικαστήρια με τις ορθές οδηγίες (βλ. Healey v. Waddington & Sons Ltd
(1954)1 All ER 861 CA) βεβαιώνονται ότι όλοι οι διάδικοι διά των δικηγόρων τους έχουν ίση συμμετοχή στη δίκη. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, δεν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν τέτοιου είδους προβλήματα, εφόσον όχι μόνο οι Εφεσείοντες ήταν οι ίδιοι, αλλά και οι δικηγόροι τους.». Ίδιες ήταν οι αρχές που εκφράστηκαν και στις υποθέσεις Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876, την υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση 74/11, ημερομηνίας 20/03/2014, υπόθεση Ττοφής Κυριάκου & Υιός Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση υπ' αριθμό 1656/07, ημερομηνίας 04/06/2010 και Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση υπ' αριθμό 1569/08, ημερομηνίας 22/07/2011. Έχοντας κατά νου την επιχειρηματολογία που ανέπτυξαν οι συνήγοροι και τους λόγους ένστασης, τους οποίους προβάλλει ο Εναγόμενος 10, αναφέρω τα ακόλουθα: (
- i)Όσον αφορά τον πρώτο λόγο ένστασης, ότι τα επίδικα θέματα δεν είναι ίδια και δεν υπάρχει κοινό πραγματικό και/ή νομικό ζήτημα, θα πρέπει να πω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο αφού εκπηγάζουν από τα ίδια γεγονότα οι διαφορές που προέκυψαν μεταξύ των δύο πλευρών και απλά στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 αποδίδεται στην Εναγόμενη 10 άλλου είδους ευθύνη, που σχετίζεται όμως με αυτά που προήλθαν από ενέργειες της Εναγόμενης 1, την οποία η Εναγόμενη 10, ως αναφέρεται στην παράγραφο 13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης, ενεργούσαν ως σύμβουλοι της Εναγόμενης 1, όφειλαν να γνωρίζουν ότι οι επενδυτές, δηλαδή οι Ενάγοντες, θα βασίζονταν στην πρόσκληση για εγγραφή για να κρίνουν κατά πόσο θα προέβαιναν σε επένδυση στην Εναγόμενη 1 εταιρεία και όφειλαν καθήκον επιμέλειας στο επενδυτικό κοινό και στην Ενάγουσα και ότι όφειλαν να ενεργήσουν με επιμέλεια και προσοχή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Συνάγεται, επομένως, και από τους προηγούμενους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 αλλά και στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, ότι όλα αρχίζουν και ξεκινούν από τα όσα καταλογίζονται στην Εναγόμενη 1, που την συμβούλευε η Εναγόμενη 10, κατά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Επομένως, αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. (
- ii)Όσον αφορά το δεύτερο λόγο ένστασης, ότι η κάθε αγωγή έχει διαφορετική υπεράσπιση και/ή αιτία αγωγής, σε σχέση με το πρώτο μέρος, όπως είναι η νομολογία, δεν ενδιαφέρει ποια είναι η Υπεράσπιση αλλά ποια είναι τα γεγονότα που αναφέρονται στις εκθέσεις απαιτήσεων. Όσον αφορά την αιτία αγωγής, έχει ήδη αναφερθεί. Ως εκ τούτου απορρίπτεται αυτός ο λόγος ένστασης. (iii) Σε σχέση με τον τρίτο λόγο ένστασης, ότι οι εναγόμενοι και/ή διάδικοι είναι διαφορετικοί και τα δικαιώματά τους δύναται να επηρεαστούν αρνητικά από τη συνένωση, όπως, πάλι, φαίνεται από τη νομολογία, τούτο δεν είναι λόγος που, αν όλα τα άλλα που αναφέρονται υπάρχουν, θα αποτελούσε λόγο για να μην εκδοθεί το διάταγμα συνένωσης, που ας αναφερθεί εδώ ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 ήταν Εναγόμενοι στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11, για τους οποίους όμως, σε κάποιο στάδιο, διακόπηκε η αγωγή εναντίον τους και καταχωρήθηκε η αγωγή υπ' αριθμό 2784/13. Ως φαίνεται, μάλιστα, από τους ισχυρισμούς που αναδύονται μέσα από τις δύο εκθέσεις απαιτήσεως, δεν φαίνεται ότι θα επηρεαστούν αρνητικά οποιαδήποτε δικαιώματά τους. Έπεται ότι απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης. (
- iv)Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ένστασης, ότι σε περίπτωση που ο Επίσημος Παραλήπτης επιλέξει να μην προωθήσει την υπόθεσή του στην υπ' αριθμό αγωγή 1650/11 για την Εναγόμενη 1, αυτό θα έχει δυσμενείς συνέπειες για τους Εναγομένους και στις δύο αγωγές, δεν με βρίσκει σύμφωνο αφού πρώτα απ' όλα το Δικαστήριο αφού ακούσει τις δύο πλευρές θα μπορεί, πρώτο, να εκδώσει τέτοια διαταγή για την οδηγό-υπόθεση, έτσι ώστε που να μην μπορούν να επηρεαστούν τα δικαιώματα της Εναγόμενης 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και τα δικαιώματα των 1, 2, 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 και δεύτερο, να δώσει οδηγίες, για τη διεξαγωγή της δίκης, τέτοιες, που να διασφαλίζονται τα δικαιώματά τους. Επομένως δεν ευσταθεί και απορρίπτεται αυτός ο λόγος ένστασης. (
- v)Σε σχέση με τον πέμπτο λόγο ένστασης, ότι η αίτηση είναι πρόωρη αφού τα δικόγραφα και στις δύο δεν έχουν συμπληρωθεί, όπως καταδείχθηκε από νομολογία που αναφέρθηκε προηγουμένως, αυτό δεν αποτελεί λόγο για να αποτραπεί η συνένωση των δύο αγωγών, αφού ότι έχει σημασία είναι οι Εκθέσεις Απαιτήσεων για τις αγωγές που επιδιώκεται η συνένωσή τους. Τοιουτοτρόπως απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης. (
- vi)Σε ότι αφορά τον έκτο λόγο ένστασης, ότι η καταχώρηση δύο διαφορετικών αγωγών για το ίδιο κατ' ισχυρισμό χρέος συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, αν και δεν έχει αποκαλυφθεί ο λόγος για τον οποίο ενώπιον του Δικαστηρίου, σε αυτήν τη διαδικασία, για την οποία η ενάγουσα διέκοψε την αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2, 3 και 7 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και καταχώρησε, εναντίον αυτών, την αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και περαιτέρω φαίνεται ότι θα μπορούσε, ακριβώς για το γεγονός, ότι για κάποιους λόγους είχαν συμπεριληφθεί οι τελευταίοι στην πρώτη αγωγή, να ακουστούν μαζί οι δύο υποθέσεις. Έτσι πίπτει και αυτός ο λόγος ένστασης. (vii) Όσον αφορά τον έβδομο λόγο ένστασης, ήδη έχει απαντηθεί μέσα από την προηγούμενη αναφορά του Δικαστηρίου και επομένως απορρίπτεται. Με γνώμονα την εξοικονόμηση εξόδων, την αποφυγή πολυπλοκότητας των διαδικασιών, ότι η Ενάγουσα στις δύο αγωγές είναι η ίδια, ότι υπάρχουν ίδια πραγματικά γεγονότα σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με την Εναγόμενη 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και τους Εναγόμενους 1, 2, 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13, καθώς και ότι από αυτά τα γεγονότα εκπηγάζουν και όσα αποδίδονται στην Εναγόμενη 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11, ότι οι δικηγόροι της Ενάγουσας στις δύο αγωγές και οι δικηγόροι της Εναγόμενης 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11 και οι δικηγόροι των Εναγομένων 1, 2 και 3 στην αγωγή υπ' αριθμό 2784/13 είναι οι ίδιοι, κρίνω ότι θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το διάταγμα συνένωσης των δύο αγωγών. Οδηγός θα είναι η αγωγή υπ' αριθμό 1650/11. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης, πλέον €800 έξοδα, συν ΦΠΑ, υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης-Καθ' ης η Αίτηση 10 στην αγωγή υπ' αριθμό 1650/11, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο