Πραξούλα Αντωνιάδου Κυριακού ν. Αθανάσιος Κυριακού κ.α., Αρ. Αγωγής: 3417/16, 25/7/2016

(1)Αναφορικά με τα θέματα που προκύπτουν από την αγοραπωλησία μετοχών του κου Κουμούσιη (πρώην διοικητικού συμβούλου και μετόχου της εταιρείας και με παρεμφερή θέματα ατασθαλιών επίσχεσης μετοχών που προκύπτουν από αυτή την αγοραπωλησία.

(2)Σε σχέση με ατασθαλίες που προέκυψαν σε σχέση με τις ενέργειες του πιο πάνω προσώπου για πράξεις που ανακαλύφθηκαν μετά τις 30/11/2012 σε συνδυασμό με τους λογαριασμούς της εταιρείας για το 2012.

(3)Αναφορικά με την πρόθεση του Εναγομένου 1 να παύσει την Ενάγουσα από διευθύνουσα σύμβουλο της Εναγομένης 2 εν σχέση μεταξύ άλλων και με το πιο πάνω και σε σχέση επίσης με ποσοστό αδιάθετων μετοχών, ποσοστό 13%.

(4)Για το θέμα της ανεπανόρθωτης ζημιάς που μπορεί να προκύψει στην Ενάγουσα σε σχέση με τη διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας από τον Εναγόμενο 1.

(5)Σε σχέση με θέματα που αφορούν την ασφαλή τήρηση του αρχείου της εταιρείας και των εγγράφων που πρέπει να φυλάσσονται σε αυτό και όχι πουθενά αλλού.» Από την άλλη, ο συνήγορος των Εναγομένων 1 και 2-Καθ' ων η Αίτηση έφερε ένσταση στο προφορικό αίτημα αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αναφέροντας τα εξής: «

(1)Είναι επείγον να ακουστεί η παρούσα αίτηση το συντομότερο για το λόγο ότι δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην εταιρεία, Εναγόμενη 2, η οποία δεν μπορεί να εκτελέσει όλες της τις εργασίες μέχρι να ξεκαθαριστεί η ισχύς των διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί λόγω του ότι η Ενάγουσα έχει αποστείλει επιστολή στην τράπεζα και συνεπεία αυτής η τράπεζα αρνείται να εκδώσει τραπεζικές εγγυήσεις ώστε να μπορεί η Εναγομένη 2 να υλοποιήσει συμφωνίες που έχει αναλάβει σε σχέση με έργα που θα πρέπει να εκτελεστούν.

(2)Θα δημιουργηθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση και θα διαιωνίσει τα προβλήματα της Εναγομένης 2 που είναι αποτέλεσμα της έκδοσης των διαταγμάτων.

(3)Τα ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο είναι νομικά ζητήματα και δεν αφορούν, ως επί το πλείστο, σε διάσταση ως προς τα πραγματικά γεγονότα αλλά ως προς την ερμηνεία του καταστατικού και του νόμου.

(4)Επίσης το θέμα της ένορκης αποκάλυψης που έπρεπε να είχε γίνει μονομερώς από την Αιτήτρια.

(5)Θέμα αγώγιμου δικαιώματος εκ μέρους της Αιτήτριας και άλλα νομικά ζητήματα.

(6)Σε σχέση με πολλά ζητήματα, είναι ζητήματα που δε αναφέρονται καν στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 και είναι ζητήματα που είχαν τεθεί από την Αιτήτρια. Πώς θα αντεξεταστεί ο Εναγόμενος για ζητήματα που δεν έχει αναφέρει.

(7)Όσον αφορά τις μετοχές και τις ατασθαλίες είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο και όχι σε αυτό το στάδιο.

(8)Ο τερματισμός απασχόλησης της Ενάγουσας για τον οποίο παραπονείτο είναι γίνει από το καταστατικό. Είναι θέμα ερμηνείας του καταστατικού και δεν έχει να κάμει με τη μετοχική δομή της εταιρείας η οποία αμφισβητείται. Είναι καθαρά ένα νομικό θέμα που μπορεί να επιλυθεί χωρίς την ανάγκη για αντεξέταση.» Η Δ.48 θ.4

(2)προνοεί: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Η Δ.39 θ.1 προβλέπει: «Κατόπιν αιτήσεως, μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκη δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατόπιν παρακλήσεως οιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του δηλούντος για αντεξέταση.». Όπως προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό και τη χρήση της λέξης, «μπορεί», το θέμα αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και σύμφωνα με τα περιστατικά της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί ανεξάρτητα και από τυχόν συναίνεση του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου

(2008)1(Α) ΑΑΔ 280, Annual Practice 1958 σελ. 865 και Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1660). Τα θέματα για τα οποία μπορεί να αντεξεταστεί ένας ενόρκως δηλούντας θα πρέπει να είναι καθορισμένα, περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις ανάγκες της διαδικασίας. Επομένως, η παραχώρηση άδειας ή έκδοση διατάγματος, για αντεξέταση ή μη, θα πρέπει να κρίνεται σε συνάρτηση με την αναγκαιότητα και τη φύση της διαδικασίας, δηλαδή εδώ της μονομερούς αίτησης για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος. Σε καμία περίπτωση η αντεξέταση δεν θα πρέπει να εκτείνεται για οποιοδήποτε ζήτημα υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση, όπως προκύπτει μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα, ή με σκοπό την εξουδετέρωση ή αποδυνάμωση της γενικότερης αξιοπιστίας ενός ενόρκως δηλούντος ή την ενίσχυση της αξιοπιστίας άλλου. Σχετική είναι η απόφαση, αν και πρωτόδικη, του πρώην Δικαστή κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην αγωγή 7123/08, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, είναι η Balraj Singh Samra ν. Ναταλίας Πατσαλίδου. Η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης πρέπει να επιτρέπεται σε θέματα μόνο που είναι αναγκαία για την επίλυση του ουσιαστικού ζητήματος της εκάστοτε αίτησης. Δεν θα πρέπει να επιτρέπεται σε επουσιώδη θέματα ή που δεν σχετίζονται με την αίτηση, διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος η διαδικασία να μετατραπεί από ενδιάμεση διαδικασία σε κύρια δίκη. Για να επιτύχει ένας Αιτητής που ζητεί την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης, θα πρέπει να διαφανεί ότι με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης είναι αναγκαίο και χρειάζεται να αντεξεταστεί ο ενόρκως δηλούντας με σκοπό την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Είναι πρόδηλο ότι, με την τροποποίηση που επήλθε το 1999 της Δ.48 θ.4

(2), σκοπός είναι η διευκόλυνση και η κατά το δυνατό γρηγορότερη διεξαγωγή ακρόασης των ενδιάμεσων αιτήσεων και αποφυγής, όπως συνέβαινε πιο πριν, ατέρμονων και χρονοβόρων διαδικασιών, με αποτέλεσμα να σπαταλάτε χρόνος και χρήμα. Επομένως, το Δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να ασκεί τη διακριτική ευχέρειά του και εκεί μόνο όπου φαίνεται ότι είναι αναγκαίο τούτο, με σκοπό να αποφασιστούν τα επίδικα ζητήματα στην αίτηση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως έχουν διατυπωθεί και συγκεκριμενοποιηθεί τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, έχοντας κατά νου ότι αυτά πρέπει να σχετίζονται με τις τρεις προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται για την έκδοση διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, αλλά θα έλεγα και το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, χωρίς να προβαίνω σε ιδιαίτερη ανάλυση του κάθε ενός από τα θέματα που ανέφερε ο κος Γεωργίου και τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία έχω υπόψη μου, βρίσκω ότι δεν είναι ζητήματα τα οποία θα έπαιζαν άμεσα και ουσιαστικό ρόλο, όσον αφορά την εξέταση της αίτησης ημερομηνίας 11/07/2016 και του διατάγματος ημερομηνίας 12/07/2016, αφού κατά την κρίση μου δεν διαφάνηκε κανένας καλός λόγος και μάλλον αυτά τα θέματα είναι παρεμφερή και όχι τέτοια που να χρειάζεται και να καθίσταται αναγκαία η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, αν και δεν έγινε ειδική αναφορά ότι υπάρχει καλός λόγος για το κάθε ένα από αυτά, υπό το φως των όσων είχε αναφέρει προηγουμένως ο κος Γεωργίου, ως αντιλαμβάνεται το Δικαστήριο. Η διαφωνία ή η άλλη θέση που εκφράζεται είτε από τους ενόρκως δηλούντες στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση, είτε από τον ενόρκως δηλούντα της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, δεν αποτελεί καλό λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο θα μπορούσε να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασής του επί των θεμάτων τα οποία ανέφερε ο δικηγόρος της Αιτήτριας. Ούτε έχω διαπιστώσει ότι θα πληγεί ανεπανόρθωτα το δικαίωμα της Αιτήτριας να παρουσιάσει την υπόθεσή της, με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από το συνήγορό της ή η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Θα έλεγα, μάλιστα, έχοντας υπόψη τόσο τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση όσο και τα επισυναπτόμενα με αυτήν Τεκμήρια, όσο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και τα επισυναπτόμενα με αυτήν Τεκμήρια, ότι ο όποιος αντίθετος ισχυρισμός που υπάρχει από τη μια ή την άλλη πλευρά δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε αναγκαιότητα που θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην έκδοση διατάγματος ως το σχετικό προφορικό αίτημα της Αιτήτριας. Η αμφισβήτηση είναι δεδομένη σε τέτοιες περιπτώσεις και δεν αναμένεται εκ μόνου αυτού του λόγου, ούτε πρέπει, να εκδίδεται διάταγμα αντεξέτασης, εκτός όπου τεκμηριώνεται αναγκαιότητα που δεν έχει καταδειχθεί σε αυτή την περίπτωση. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και να εξηγήσω το προφορικό αίτημα απορρίπτεται. Ενόψει του ότι δεν έγινε γραπτή αίτηση, ούτε υπήρξε γραπτή ένσταση και του σύντομου χρόνου που χρειάστηκε να επιληφθεί το Δικαστήριο αυτού του αιτήματος, δεν θα εκδώσω καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο