Σωτήρη Γιωργαλλά ν. Αντώνη Γιουσελλή, Αρ. Αγωγής: 12412/02, 1/3/2016

(1)και 84 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. I) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος να καταθέσει ένορκη δήλωση με την οποία να δίνει πλήρεις, συγκεκριμμένες και πειστικές αποδείξεις αναφορικά με την περιουσία του ή μέρους της η οποία αποξενώθηκε ή διατέθηκε μετά τη δημιουσία ή τη γένεση της ευθύνης του εναγομένου αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η επίδικη απόφαση καθώς επίσης και να δώσουν οδηγίες προς τα τραπεζικά ιδρύματα ή χρηματοδοτικούς οργανισμούς με τα οποία συναλλάσσεται ο εναγόμενος να παρέχει στοιχεία σχετικά με την αποξένωση, διακίνηση ή μεταφορά ή επαναφορά της περιουσίας ή μέρους της. Ια) Τον διορισμό της κυρίας Ελένης Χατζηστυλλή από Χριστοδούλου Σώζου 2, Γραφείο 206, Λευκωσία ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου προσώπου ως ελεγκτή ή επιθεωτηρή ή περιουσίας ή επιχείρησης του εναγομένου δυνάμει του άρθρου 86 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και την έκδοση κάθε σχετικής ή κατάλληλης οδηγίας ως προς τους όρους εντολής και όρους διεξαγωγής του ελέγχου ή επιθεώτησης. Ιβ) Οιανδήποτε άλλη διαταγή το δικαστήριο ήθελε κρίνει αναγκαία υπό τις περιστάσεις Ιγ) Τα έξοδα της αίτησης.» Η αίτηση εδράζεται στον Περί Αποφυγής Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ. 62, άρθρα 2-5, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.1-4, 7-9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, μέρος VIII, άρθρα 14 και 73-91Ι, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32 και επί των Γενικών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση και η οποία έχει ως ακολούθως: «Εγώ ο Σωτήρης Γιωργάλλας από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα εξής:
2. Είμαι ο ενάγοντας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
3. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρω κατωτέρω έχω άμεση γνώση και/ή γνωρίζω μέσω της δίκης μου.
4. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Αντώνη Γιουσελή στην πιο πάνω αγωγή δια της οποίας καταδικάστηκε να πληρώσει σε μένα το ποσό των €100,000 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον τόκο 8% από 13.4.05 - 14.10.08 και 5.5% από 15.10.08 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, πλέον €50.000 για απώλεια εισοδηματικής ικανότητας με τόκο 5.5% από σήμερα, πλέον €7.702,38σ ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο 8% από 13.4.05 - 14.10.08 και 5% από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως, πλέον 14.124,36€ πλέον νόμιμο τόκο 8% ετησίως από 14.11.02 - 14.10.08 και 5.5% από 15.10.08 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, πλέον 42,00€ έξοδα της απόφασης αυτής, πλέον 2.860,63€ ΦΠΑ.
5. Κατά ή περί τις 8 Μαρτίου 2004 καταχωρήθηκε αίτηση η οποία επεδόθηκε στον εναγόμενο στις 8/3/04 με την οποία διεκδικούσα διάταγμα απαγορεύον την αποξένωση του ½ μεριδίου του επί του διαμερίσματος επί της οδού Λήδρας 8, Κάτω Λειβάδια, Λάρνακα με αριθμό εγγραφής 10012, Φύλλο/Σχέδιο XL4/33, Τεμάχιο επί 855, μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας αγωγής. Καταθέτω ως Τεκμήριο "Α" αντίγραφο της επίδοσης.
6. Ο εναγόμενος αμέσως μετά την επίδοση της αίτησης για έκδοση του διατάγματος η οποία έγινε στις 24/3/2004, και συγκεκριμένα στις 2/4/04 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς (Δ.558/04) στον αδελφό του Γιώργο Γιουσελή το όλο μερίδιο του από το πιο πάνω διαμέρισμα.
7. Στις 7/4/04 το δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα απαγορεύον στον εναγόμενο από το να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή καθ'οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την ιδιοκτησία του στην ακίνητη ιδιοκτησία επί της οδού Λήδρας 8, Κάτω Λειβάδια, Λάρνακα με αριθμό εγγραφής 10012, Φύλλο/Σχέδιο XL4/33, Τεμάχιο επί 855, μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας αγωγής. Κατά την έκδοση του διατάγματος ο εναγόμενος και/ή δικηγόρος του δεν έκαμαν καμμιά αναφορά ότι ήδη αποξένωσε την περιουσία του. Καταθέτω ως Τεκμήριο "Β" αντίγραφο του διατάγματος.
8. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για έκδοση του πιο πάνω διατάγματος σημειώθηκε αφού εντοπίσαμε την πιο πάνω περιουσία του μετά από πολλές προσπάθειες και κτηματολογική έρευνα στις οποίες τύχαμε απάντησης τον Μάρτιο του 2004 ότι το πιο πάνω διαμέρισμα ήταν η μοναδική περιουσία του εναγομένου. Καταθέτω ως Τεκμήριο "Γ" αντίγραφο του Κτηματολογίου. Δεν γνωρίζω αν έχει άλλη περιουσία και από πρόσφατη έρευνα μου διαπίστωσα εκ νέου Ότι δεν έχει άλλη περιουσία.
9. Από όσα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω, ο εναγόμενος προέβηκε στην εν λόγω μεταβίβαση του ακινήτου του με πρόθεση καταδολίευσης μου στην παρούσα αγωγή για να αποφύγει να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος και έξοδα.
10. Επίσης ισχυρίζομαι ότι ο Εναγόμενος μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου επί της οδού Λήδρας 8, Κάτω Λειβάδια, Λάρνακα με αριθμό εγγραφής 10012, Φύλλο/Σχέδιο XL4/33, Τεμάχιο επί 855 στερείται άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας και δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει την παρούσα απόφαση και έξοδα.
11. Ήδη εκδόθηκε ριτ κινητής περιουσίας εναντίον του (Αρ. Εντάλματος 066312, ημερομηνίας 28/9/12) και απέφευγε δια παντών τρόπων της εκτέλεσης αφ'ενός και αφ'ετέρου μετά από 2 μήνες προσπαθειών εκτέλεσης το ριτ επεστράφηκε ανεκτέλεστο. Αντίγραφο της σχετικής έκδοσης του επιδότη καταθέτω ως Τεκμήριο "Δ".
12. Άνευ βλάβης των όσων αναφέρω ανωτέρω, ο εναγόμενος εξ'όσων κάλλιον γνωρίζω, και πληροφορούμαι εργάζεται ως Δημόσιος Υπάλληλος και έχει αρκετά μέσα για να πληρώσει το ποσό των €1000- , μηνιαίως, προς αποπληρωμή του εξ'αποφάσεως χρέους του.
13. Δεν εκκρεμεί οποιοδήποτε άλλος τρόπος εκτέλεσης ούτε και εκκρεμεί υπόθεση για διάπραξη ποινικού αδικήματος δυνάμει του άρθρου 91Β του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
15. Για όλα τα πιο πάνω πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Με την ένορκη δήλωση του Αιτητή επισυνάπτονται: (α) Η απόφαση ημερομηνίας 05/09/2012, που έχει εκδοθεί υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση
16. (β) Το διάταγμα ημερομηνίας 07/04/2004, με το οποίο απαγορεύετο να πωλήσει, αποξενώσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, με οιονδήποτε τρόπο την ακίνητη ιδιοκτησίας του ο Καθ' ου η Αίτηση 2, επί της οδού Λήδρας 8, Κάτω Λειβάδια, Λάρνακα, με αριθμό εγγραφής 10012, Φ.Σχ. XL4/33, τεμάχιο επί
17. (γ) Πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας και τέλος (δ) Ειδοποίηση ημερομηνίας 07/01/2012, από Δικαστικό Επιδότη ότι το Ένταλμα Κατάσχεσης Κινητής Περιουσίας δεν κατέστη δυνατή η εκτέλεσή του καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στερείτο κινητής περιουσίας που υπόκειται σε κατάσχεση. Αφού αναβλήθηκε για διάφορους λόγους, οι οποίοι εύκολα μπορούν να αναζητηθούν και να εντοπιστούν από τα πρακτικά στο φάκελο του Δικαστηρίου, η αίτηση ήχθη σε ακρόαση στις 25/01/
18. Επειδή προφανώς διεφάνη ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2, στο όνομα του οποίου είχε μεταβιβάσει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 το επίδικο ακίνητο δυνάμει δωρεάς, το μεταβίβασε δυνάμει πώλησης σε άλλο πρόσωπο, ήτοι στον Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου η αίτηση επιδόθηκε και σε αυτό το πρόσωπο. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση στις 28/05/2013 με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «
19. Προδικαστικά, ο καθ' ού η αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να συνεχίσει υπό τον τίτλο και διαδίκους που αναφέρονται στην αίτηση ημερ.25/2/
21. Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει, διότι επιζητεί ανεξάρτητες θεραπείες για τις οποίες χρειάζονται ξεχωριστές και ανεξάρτητες αιτήσεις.
22. Ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν κατέχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία που να ανήκει στον καθ' ου η αίτηση
24. Η οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 δεν είναι δυνατή, διότι αυτός δεν κατέχει και/ή δεν είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε μεριδίου της περιουσίας στην οποία γίνεται αναφορά στην αίτηση.
25. Ο καθ' ου η αίτηση 1 είχε αποκτήσει το υπό κρίση ακίνητο στις 13/2/2004, δυνάμει συμφωνίας, από τον καθ' ου η αίτηση
27. Ο καθ' ου η αίτηση 1 πώλησε το μερίδιο του έναντι νομίμου ανταλλάγματος, μετά το Φεβρουάριο του
29. Ο καθ' ου η αίτηση 1, ενήργησε καλόπιστα και χωρίς ειδοποίηση από τον αιτητή ή τον δικηγόρο του περί οποιασδήποτε αξιώσεως του αιτητή.
30. Ο αιτητής καθυστέρησε αδικαιολόγητα στη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, ήτοι κατά 9 και πλέον χρόνια, ενώ ήταν δυνατή η πληροφόρηση περί της μεταβίβασης με απλή έρευνα στο Αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο.
31. Ο αιτητής έχει αποκρύψει το γεγονός ότι τo εκδοθέν διάταγμα ημερ.7/4/2004 ήταν άνευ αντικειμένου, καθότι το ακίνητο είχε ήδη διατεθεί, όπως ο ίδιος παραδέχεται, στις 2/4/
32. Έκτοτε, ουδέν μέτρο ελήφθη εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 για 9 και πλέον χρόνια.
33. Η διάθεση στις 7/4/2004 που αναφέρεται στην Παρ. 6 της ενόρκου δηλώσεως, έγινε καλόπιστα και έναντι ανταλλάγματος που είχε ήδη λάβει ο καθ' ου η αίτηση 2 - Εναγόμενος.» Η ένσταση στηρίζεται επί του Κεφ. 62, άρθρα 1-6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-4, 8 και 9 και στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στο Κοινοδίκαιο και στις Αρχές της Επιείκειας. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 η οποία παρατίθεται αυτούσια: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Γιώργος Γιουσελής ορκίζομαι τα κάτωθι:
34. Είμαι ο καθ' ού η αίτηση 1 στην υπό με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Έχω προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης τα οποία και καταθέτω πιο κάτω.
35. Κατά ή περί το έτος 1997, ο αδελφός μου, καθ' ού η αίτηση 2, και η σύζυγος μου, αγόρασαν εξοχικό διαμέρισμα από ½ μερίδιο ο καθένας. Το διαμέρισμα αυτό είναι εκείνο που περιγράφεται στην παρούσα αίτηση. Το μερίδιο που ενεγράφηκε επ' ονόματι που αδερφού μου, άνηκε σε εμένα και είχα ήδη καταβάλει το ανάλογο ποσό στον αδελφό μου. Ο λόγος που έγινε αυτή η ρύθμιση είναι γιατί ο αδελφός μου γνώριζε προσωπικά τους διευθυντές της εταιρείας που πώλησε το διαμέρισμα και θα έπαιρνε καλύτερη τιμή, εάν το διαπραγματευόταν ως αγορά του ιδίου και της συζύγου του. 'Ετσι στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ανεγράφησαν ως αγοραστές οι ο αδελφός μου και η σύζυγος του.
36. Ευθύς αμέσως όμως, μετά την τιτλοποίηση επ' ονόματι του αδελφού μου εζήτησα και ο αδελφός μου μεταβίβασε το μερίδό του επ' ονόματι μου. Αυτό έγινε στις 2/4/
38. Η μεταβίβαση εδηλώθη ως δωρεά για τον απλούστατο λόγο ότι ο αδελφός μου ουσιαστικά ενεργούσε ως καταπιστευματοδόχος προς δικό μου όφελος. Έτσι ούτως ή άλλως δεν χρειαζόταν να δηλωθεί ως πώληση.
39. Επειδή δυνατόν να δημιουργηθεί ερώτημα πώς είχα εγώ εξεύρει το αναγκαίο τίμημα, αναφέρω στο Δικαστήριο όχι κατά το έτος 2000 είχα λάβει ποσόν Λ.Κ. 14.000 (€23.920,42) από ασφαλιστική εταιρεία ως αποζημίωση από τροχαίο ατύχημα στο οποίο είχα υποστεί σωματικές βλάβες και ταλαιπωρίες, κατά το έτος
41. Σε πολύ μεραγενέσρερο στάδιο πώλησα το μερίδιο μου, με τη συγκατάθεση της συνιδιοκτήτριας, συζύγου του Εναγόμενου - καθ' ού η αίτηση 2, σε τρίτο άτομο έναντι νομίμου ανταλλάγματος, καθ' ότι εν τω μεταξύ είχα συνάψει γάμο και έπρεπε να αποκτήσω οικογενειακή στέγη. Σήμερα, βρισκόμαστε στα μέσα της ανέγερσης της οικογενειακής μας κατοικίας. Προηγουμένως, είχα προσφέρει το μερίδιο μου στη σύζυγο του αδερφού μου, αλλά αυτή δεν ήθελε να το αγοράσει, διότι τόσο η ίδια όσο και ο αδερφός μου, μου δήλωσαν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης δεν ήθελαν να μπουν σε νέες οικονομικές υποχρεώσεις και/ή δάνεια.
42. Ενόψει όλων των πιο πάνω πιστεύω, ευσεβάστως, ακράδαντα ότι το καμία θεραπεία και/ή κανένα διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον μου.
43. Όλα τα πιο πάνω τα ορκίζομαι ως αληθή, εξ' όσων καλύτερα πιστεύω και πληροφορούμε.» Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχώρησε και αυτός ένσταση την ίδια ημερομηνία, δηλαδή 28/05/2013, η οποία βασίζεται ακριβώς στην ίδια νομική βάση που στηρίζεται και η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση
44. Προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης: «
45. Προδικαστικά, ο καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να συνεχίσει υπό τον τίτλο και διαδίκους που αναφέρονται στην αίτηση ημερ.25/2/
47. Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει, διότι επιζητεί ανεξάρτητες θεραπείες για τις οποίες χρειάζονται ξεχωριστές και ανεξάρτητες αιτήσεις.
48. Ο καθ' ου η αίτηση 1 δεν κατέχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία που να ανήκει στον καθ' ου αίτηση
50. Ο καθ' ου η αίτηση 2 στερείται οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας.
51. Η οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον του καθ' ου η αίτηση 2 δεν είναι δυνατή, διότι αυτός δεν κατέχει και/ή δεν είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε μεριδίου της περιουσίας στην οποία γίνεται αναφορά στην αίτηση.
52. Η αξιούμενη θεραπεία (γ) επί της αιτήσεως είναι άγνωστη προς το Νόμο και/ή γενική και αόριστη..
53. Ο καθ' ου η αίτηση 1 είχε αποκτήσει το υπό κρίση ακίνητο στις 13/2/2004, δυνάμει συμφωνίας, από τον καθ' ου η αίτηση
54. Επομένως, ο καθ' ου η αίτηση 2 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την επίδικη περιουσία.
55. Ο καθ' ου η αίτηση 2 έχει απολαβές που αρκούν μόνο για τη διαβίωση εκείνου και της οικογένειας του.
56. Οι θεραπείες (η) - (ια) δεν μπορούν να προωθηθούν, διότι δια μεν την κινητή περιουσία η ενδεδειγμένη θεραπεία γίνεται με αίτηση εκποίησης κινητής περιουσίας, δια δε την ακίνητη με κατάθεση memo και εν συνεχεία εκτέλεση αυτού με αίτηση πωλήσεως.
57. Ο καθ' ου η αίτηση 2, δεν διεξάγει οποιαδήποτε επιχείρηση για να δικαιολογείται ο διορισμός ελεγκτή ή επιθεωρητή ή διαχειριστή της περιουσίας του.
58. Ο καθ' ου η αίτηση 1 πώλησε το μερίδιο του έναντι νομίμου ανταλλάγματος, μετά το Φεβρουάριο του
60. Ο καθ' ου η αίτηση 1, ενήργησε καλόπιστα και χωρίς ειδοποίηση από τον αιτητή ή τον δικηγόρο του περί οποιασδήποτε αξιώσεως του αιτητή.
61. Ο αιτητής καθυστέρησε αδικαιολόγητα στη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, ήτοι κατά 9 και πλέον χρόνια, ενώ ήταν δυνατή η πληροφόρηση περί της μεταβίβασης με απλή έρευνα στο Αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο.
62. Ο αιτητής έχει αποκρύψει το γεγονός ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ.7/4/2004 ήταν άνευ αντικειμένου, καθότι το ακίνητο είχε ήδη διατεθεί, όπως ο ίδιος παραδέχεται, στις 2/4/
63. Έκτοτε, ουδέν μέτρο ελήφθη εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 για 9 και πλέον χρόνια.
64. Η διάθεση στις 7/4/2004 που αναφέρεται στην Παρ. 6 της ενόρκου δηλώσεως, έγινε καλόπιστα και έναντι ανταλλάγματος που είχε ήδη λάβει ο καθ' οθ η αίτηση 2 - Εναγόμενος.» Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωσή του, η οποία παρατίθεται αυτούσια: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Αντώνης Γιουσελής ορκίζομαι τα κάτωθι:
65. Είμαι ο καθ' ου η αίτηση 2 στην υπό με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Έχω προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης τα οποία και καταθέτω πιο κάτω.
66. Έχω αναγνώσει την ένορκο δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 και την υιοθετώ πλήρως ως να ήτο αναπόσπαστο μέρος της παρούσας ένορκης δήλωσης.
67. Δεν έχω επ' ονόματι μου οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία.
68. Είμαι ωρομίσθιος υπάλληλος στο Τμήμα Δημοσίων Έργων, με μισθό €2.299,
69. Ο μισθός μου δαπανάται ολοκληρωτικά για τη συντήρηση της οικογένειας μου. Δεν διεξάγω οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση ή επάγγελμα.
70. Βεβαιώνω ως πραγματικό γεγονός ότι η αγορά του ½ μεριδίου του υπό αναφορά ακινήτου έγινε επ' ονόματι μου δια σκοπούς εξασφάλισης καλύτερης τιμής. Από την αρχή όμως είχα βεβαιώσει τον αδελφό μου, καθ' ου η αίτηση 1, ότι μετά τη μεταβίβαση του ½ μεριδίου επ' ονόματι μου, θα μεταβίβαζα το εν λόγω μερίδιο σε αυτόν, διότι είναι αλήθεια ότι τα χρήματα για την αγορά του μεριδίου αυτού δόθηκαν από αυτόν. Βεβαιώ επίσης, όχι η αγορά του μεριδίου αυτού έγινε για λογαριασμό του αδελφού μου.
71. Όσο αφορά τα νομικά θέματα που εγείρονται στην ένστασή μου, τα υποστηρίζω πλήρως διότι ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου, αυτά είναι βάσιμα και δεν επιτρέπουν την απονομή οποιασδήποτε από τις επιζητούμενες θεραπείες.
72. Ενόψει όλων των πιο πάνω πιστεύω, ευσεβάστως, ακράδαντα ότι το καμία θεραπεία και/ή κανένα διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον μου.
73. Όλα τα πιο πάνω τα ορκίζομαι ως αληθή, εξ' όσων καλύτερα πιστεύω και πληροφορούμε.» Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εξετάσθηκε ενόρκως κατά την ακροαματική διαδικασία που έλαβε χώρα, όπως ήδη αναφέρθηκε, στις 25/01/
74. Το Επηρεαζόμενο-Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, δηλαδή ο Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου, καταχώρησε ένσταση στις 16/06/2015 και προβάλλονται οι κατωτέρω λόγοι ένστασης: «
75. Προδικαστικά, ο Ιωσήφ Χατζηανδρέα ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να συνεχίσει υπό τον τίτλο και διαδίκους που αναφέρονται στην αίτηση ημερ. 25/2/
77. Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει, διότι επιζητεί ανεξάρτητες θεραπείες για τις οποίες χρειάζονται ξεχωριστές και ανεξάρτητες αιτήσεις.
78. Ο Αντώνης Γιουσελής δεν κατέχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία που να ανήκει σε αυτόν.
79. Η οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον του Αντώνη Γιουσελή δεν είναι δυνατή, διότι αυτός δεν κατέχει και/ή δεν είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε μεριδίου της περιουσίας στην οποία γίνεται αναφορά στην αίτηση.
80. Ο Αντώνης Γιουσελής είχε αποκτήσει το υπό κρίση ακίνητο στις 5/2/2004, δυνάμει συμφωνίας, από την ΑΡΤΕΜΗΣ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ)
81. Ο Αντώνης Γιουσελής πώλησε το μερίδιο του έναντι νομίμου ανταλλάγματος, μετά το Φεβρουάριο του 2004 στον Γεώργιο Χαννή Γιουσελή.
82. Ο Αντώνης Γιουσελής ενήργησε καλόπιστα και χωρίς ειδοποίηση από τον Αιτητή ή τον δικηγόρο του περί οποιασδήποτε αξιώσεως του Αιτητή.
83. Ο Αιτητής καθυστέρησε αδικαιολόγητα στη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος εναντίον του Αντώνη Γιουσελή, ήτοι κατά 9 και πλέον χρόνια, ενώ ήταν δυνατή η πληροφόρηση περί της μεταβίβασης με απλή έρευνα στο Αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο.
84. Ο Αιτητής έχει αποκρύψει το γεγονός ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 7/4/2014 ήταν άνευ αντικειμένου, καθότι το ακίνητο είχε ήδη διατεθεί, όπως ο ίδιος παραδέχεται, στις 2/4/
85. Έκτοτε, ουδέν μέτρο ελήφθη εναντίον του Αντώνη Γιουσελή για 9 και πλέον χρόνια.
86. Η διάθεση στις 2/4/2004 που αναφέρεται στην Παρ. 6 της ενόρκου δηλώσεως, έγινε καλόπιστα και έναντι ανταλλάγματος που είχε ήδη λάβει ο Αντώνης Γιουσελής.
87. Ο κος Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου απέκτησε το ακίνητο υπό στοιχεία: Τεμάχιο 855, Φ/Σχ. XL1/33, Αρ. Εγγραφής 10012, Τοποθεσία Κούρκες, Χωριό: Λιβάδια, Έκταση: ΑΡΤΕΜΗΣ-ΑΛΕΞ VILLAGE Νο.4 με Σύμβαση για μεταβίβαση ακινήτου που έγινε στις 15/3/2013 και με μεταβίβαση που έγινε στις 20/3/2013 έναντι νόμιμου ανταλλάγματος.» Η νομική βάση της ένστασης είναι η ίδια ακριβώς με τη νομική βάση της ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση
88. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωσή του, η οποία παρατίθεται αυτούσια: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου από την Λευκωσία, οδός Αρχ. Κυπριανού 67, Στρόβολος Τ.Τ.2059, κάτοχος Δελτίου Ταυτότητος υπ'αριθμό 476432 ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα.
89. Απέκτησα το ακίνητο υπό στοιχεία Τεμάχιο 855, Φ/Σχ. XL1/33, Αρ. Εγγραφής 10012, Τοποθεσία Κούρκες, Χωριό: Λιβάδια, Έκταση: ΑΡΤΕΜΗΣ-ΑΛΕΞ VILLAGE No.4, δυνάμει αγοράς από τον Γεώργιο Χαννή Γιουσελλή. Οι λεπτομέρειες της Συμφωνίας εκτίθενται εις το Παράρτημα Α της Συμβάσεως, πιστό αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
91. Η μεταβίβαση έγινε στις 20/3/2013 εις το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακος και κατέβαλα ως μεταβιβαστικά το ποσό των €1351.28.- Επισυνάπτω πιστό αντίγραφο της αποδείξεως ως Τεκμήριο
93. Ο σχετικός τίτλος εξεδόθη στις 28/3/
94. Αντίγραφο του Τίτλου επισυνάπτω ως Τεκμήριο
96. Πάντα τα ανωτέρω ορκίζομαι ως αληθή εξ όσων καλά γνωρίζω και πιστεύω.» Με την ένορκη δήλωσή του επισυνάπτονται: (α) Γραπτή συμφωνία για μεταβίβαση ακινήτου. (β) Δήλωση του ιδίου. (Αυτά τα δύο ως Τεκμήριο 1). (γ) Απόδειξη, ως Τεκμήριο 2, μαζί με άλλες αποδείξεις. (δ) Φωτοτυπία πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, ως Τεκμήριο
97. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κατά την ένορκη εξέτασή του, ανάφερε ότι αποδέχεται ότι εκδόθη απόφαση εναντίον του και ότι ο μηνιαίος μισθός του για τον Απρίλιο του 2013, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ανήρχετο στο ποσό των €2.299,03, ακάθαρτα και αφού γίνονταν διάφορες αποκοπές, μεταξύ των οποίων €37 μηνιαίως αποταμιεύσεις και το ποσό των €500 για δάνειο, παρέμενε καθαρός μισθός το ποσό των €1.
98. Λάμβανε δε ως 13ο μισθό το ποσό των €1.767 καθαρά. Το δάνειο αυτό, όπως νόμιζε, το οποίο έγινε για τις σπουδές των παιδιών του, τα οποία σήμερα είναι ηλικίας 28 και 25 ετών, όπως είπε, εξοφλήθηκε. Η δόση του σταμάτησε, όπως ανάφερε στη συνέχεια, τον Γενάρη του
99. Η σύζυγός του είναι άνεργη εδώ και δύο χρόνια και δεν λαμβάνει ανεργιακό επίδομα. Μέχρι το Γενάρη του 2015 ζούσαν με το ποσό των €1.
100. Το σπίτι που ζουν είναι ιδιοκτησίας της συζύγου του. Πριν πέντε

(5)χρόνια, δηλαδή περί το έτος 2011, έκαμε δάνειο από την ΣΠΕ Αγλαντζιάς για ανακαίνιση της κατοικίας που ζουν, η οποία είναι ιδιοκτησίας της συζύγου του, όπως έχει αναφερθεί, για το οποίο καταβάλλει το ποσό των €600 μηνιαίως. Για αυτό το δάνειο δεν εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον του. Όταν εργαζόταν η σύζυγός του λάμβανε το ποσό των €1.700 μηνιαίως και κατέβαλλε δόση €1.000, ενώ μέχρι το 2014 η σύζυγός του λάμβανε ανεργιακό επίδομα. Αυτά όσον αφορά την οικονομική κατάστασή του και τις συνθήκες διαβίωσής του. Δεν ανάφερε με λεπτομέρεια, ούτε και γενικά θα έλεγα, πόσα χρειάζεται αυτός και η σύζυγός του για ένδυση, υπόδηση, διατροφή, κοινωνικά έξοδα, έξοδα για ρεύμα, νερό και λοιπές άμεσες και ουσιώδεις ανάγκες. Σε ότι αφορά το ακίνητο για το οποίο ζητείται η ακύρωση της μεταβίβασής του ως δόλια, το οποίο χαρακτήρισε ως εξοχικό, αγοράστηκε περί τα έτη 1996-1997. Τότε μόλις είχε αρχίσει δουλειά ο αδελφός του στην ΑΗΚ, δηλαδή ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος γεννήθηκε το 1975 και κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας του, για να μην σπαταλά τα χρήματά του, αγοράστηκε το ½ του εν λόγω ακινήτου, από αυτόν, αλλά στο όνομα αυτού, δηλαδή του Καθ' ου η Αίτηση 2, και το άλλο ½ από τη σύζυγο του τελευταίου. Αφού συμφώνησε ότι καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματος μη αποξένωσης του ½ μεριδίου του, στις 08/03/2004, η οποία επιδόθηκε σε αυτόν στις 24/03/2004, ισχυρίστηκε ότι από το Φεβρουάριο του 2004 ρώτησε αν γίνεται να εγγραφεί στο όνομα του αδελφού του και τους είπαν «όχι», αλλά μπορούσε να γίνει μετά. Αφού έδωσε τα σχετικά έγγραφα σε δικολάβο, ο οποίος τους είπε ότι η μεταβίβαση θα γινόταν μετά από 2 μήνες, το μεταβίβασε στον αδελφό του. Όπως είπε και ηδη αναφέρθηκε ανωτέρω, η αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος του επεδόθη στις 24/03/2004 και στις 02/04/2004 μεταβίβασε το μερίδιό του στον αδελφό του δυνάμει δωρεάς. Σε υποβολή ότι μπορούσε να το μεταβιβάσει την ίδια στιγμή στον αδελφό του, απάντησε όχι και όπως του είπαν, μπορούσε μετά από δύο μήνες. Σε άλλη υποβολή ότι μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο για να αποφύγει ή παρεμποδίσει ή καθυστερήσει την είσπραξη του οφειλομένου ποσού, απάντησε όχι. Κατά την επανεξέταση ανάφερε ότι ο αδελφός του κρατούσε αυτό το ακίνητο μέχρι που έκτισε στο Παλιομέτοχο, οπότε ήθελε να το πωλήσει και γι' αυτό το πώλησε στον Χατζηανδρέα. Με τη μαρτυρία αυτή ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αφού ο Αιτητής δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και το Επηρεαζόμενο Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο δεν παρουσίασαν καμιά μαρτυρία. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στη γραπτή αγόρευσή του, ο δικηγόρος του Αιτητή, αφού αναφέρεται πού στηρίζεται η αίτηση, για την έκδοση διατάγματος καταβολής μηνιαίων δόσεων, με επίκληση σχετικών αποφάσεων, εισηγήθηκε όπως, με βάση τα όσα ανάφερε ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 2 στη μαρτυρία του, αυτός μπορεί να καταβάλλει το ποσό των €600 μηνιαίως, το οποίο δίνει ως δόση στην ΣΠΕ Αγλαντζιάς, αφού αυτό έγινε κατά τη διάρκεια που βρίσκετο σε εξέλιξη η υπόθεση και για το οποίο δεν εκδόθηκε δικαστική απόφαση. Σημείωσε επιπρόσθετα ότι ο καθ' ου η Αίτηση 2 καταβάλλει, ουσιαστικά, το ποσό αυτό για αύξηση της ακίνητης ιδιοκτησίας της συζύγου του, η οποία είναι η κατοικία που διαβιούν. Όσον αφορά το μέρος της αίτησης που αφορά την ακύρωση δόλιας μεταβίβασης, αναφέρθηκε στις πρόνοιες του άρθρου 91Α του Κεφ. 6, για να εισηγηθεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει, με βάση τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, να αποκλείσει και να κρίνει αναξιόπιστη τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 2, με την οποία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι εξ αρχής το ½ μερίδιο, το οποίο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματί του, ανήκε στον αδελφό του και επίσης ότι η μεταγενέστερη μεταβίβαση που έγινε από τον τελευταίο στον Χατζηανδρέα έγινε καλή τη πίστη, αφού δεν παρουσιάστηκε και οποιαδήποτε απόδειξη ότι καταβλήθηκε το ποσό που αναφέρεται στη συμφωνία. Από την άλλη, στην αγόρευση του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και του Επηρεαζόμενου-Ενδιαφερόμενου Προσώπου, προβλήθηκε ότι μόνον με βάση το Κεφ. 62 μπορεί να γίνει ακύρωση δόλιας μεταβίβασης υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται σε αυτό, ήτοι το άρθρο 3

(1), ότι θα έπρεπε να προωθηθούν οι θεραπείες οι οποίες ζητούνται με ξεχωριστές αιτήσεις, ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή και επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και το Επηρεαζόμενο-Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο ενήργησαν με καλή πίστη. Δεν προέβη σε εισήγηση όσον αφορά το κατά πόσο μπορεί να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό μηνιαίως ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 2. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Πριν υπεισέλθω στην παράθεση της νομικής πτυχής, κρίνω σκόπιμο, ως το καταλληλότερο στάδιο, να παρατηρήσω, ότι ο κος Βραχίμης, με την εν γένει τοποθέτησή του, τη μονόπλευρη στροφή του στην εξέταση μόνο της οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η Αίτηση 2 και της ακύρωσης της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου και στην εισήγησή του, στην τελική του αγόρευση, περί έκδοσης διατάγματος καταβολής μηνιαίων δόσεων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2 για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του προς τον Αιτητή και την έκδοση διατάγματος ακύρωσης της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου, ουσιαστικά εγκατέλειψε τα όσα εξαιτείτο με την αίτησή του υπό στοιχεία Η, Θ, Ι και ΙΑ, πλην αυτών που περικλείει η τελική του θέση και αναγνωρίζονται στα εξαιτούμενα υπό στοιχεία Α, Β, Γ, Ε, ΣΤ και Ζ της αίτησης και ως εκ τούτου, λαμβανομένου υπόψη και της μαρτυρίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, μονό αυτές οι νομικές πτυχές θα απασχολήσουν το Δικαστήριο. Πρώτα όμως, επειδή με τις ενστάσεις, αλλά και με την τελική αγόρευση, του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση και του Επηρεαζόμενου-Ενδιαφερόμενου Προσώπου, προβάλλονται ως προδικαστικά θέματα, ότι δεν μπορεί η αίτηση να συνεχίσει υπό τον τίτλο και διαδίκους που αναφέρονται στην αίτηση ημερομηνίας 25/02/2013 και ότι δεν μπορεί επίσης να προχωρήσει γιατί επιζητά ανεξάρτητες θεραπείες για τις οποίες χρειάζονται ξεχωριστές και ανεξάρτητες αιτήσεις, αναφέρεται από το Δικαστήριο ότι εκτός του γεγονότος ότι στην αίτηση περιλαμβάνεται στη νομική βάση το μέρος VIII του Κεφ. 6 που αναφέρεται στα θέματα της οικονομικής εξέτασης και της καταδολίευσης, όπως και στα άρθρα 14, 73-91Ι του Κεφ.6 και επίσης με την τελική του αγόρευση ξεκαθάρισε ότι στηρίζει την αίτηση στα άρθρα του Κεφ. 6, που έχουν αναφερθεί προηγουμένως, τούτο βρίσκει έρεισμα και στη βάση της υπόθεσης Χρίστος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου

(2008)1 ΑΑΔ 708, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην υπό κρίση έφεση εγείρονται διάφοροι λόγοι. Θα μας απασχολήσει όμως μόνο ένας, γιατί η κρίση μας επ΄αυτού οδηγεί στο τελικό αποτέλεσμα. Η υπό συζήτηση αίτηση ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν επιδόθηκε στα δύο πρόσωπα, τα παιδιά δηλαδή του εφεσείοντος στο όνομα των οποίων ο τελευταίος μεταβίβασε τα ακίνητα. Όπως είπαμε πιο πριν ο Δικαστής έκρινε εφαρμόζοντας, καθώς ο ίδιος ερμήνευσε τις διατάξεις του Άρθρου 91Γ, και ειδικότερα της παρα.

(1), πως δεν χρειαζόταν να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παρουσίας των δύο αυτών προσώπων στη διαδικασία της αίτησης. Στην απόφαση του πρωτόδικου Δικαστή σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν τα λεχθέντα από το Εφετείο στην υπόθεση Λουγκρίδης ν. Eurolife Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 886. Στην πιο πάνω υπόθεση, με παρόμοια περίπου γεγονότα, το Δικαστήριο είπε τα εξής: «όσον αφορά το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του όλα τα πρόσωπα τα οποία είχαν συμφέρον στο διαμέρισμα, παρατηρούμε ότι η απουσία τους από τη διαδικασία δεν επηρεάζει, μεταξύ των διαδίκων, το κύρος του διατάγματος ακύρωσης της μεταβίβασης και εγγραφής του διαμερίσματος.» Στη συζήτηση που διεξήχθη εδώ μας δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσουμε σε βάθος τη σοβαρή πτυχή της υπόθεσης, η οποία βασίζεται στην ορθή ερμηνεία του Άρθρου 91Γ του Νόμου. Έχοντας λοιπόν υπόψη τις γενικές πρόνοιες του Νόμου, όπως τις συνοψίσαμε πιο πάνω, κρίνουμε πως η συμπερίληψη αιτήματος σε αίτηση για εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ώστε αυτός να εξεταστεί αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου [Άρθρο 82(β)], εξυπακούει τον ακριβή καθορισμό του συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου που έχει με οποιοδήποτε τρόπο μεταβιβαστεί από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη, με σκοπό βέβαια να καταδολιεύσει τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Η φράση στο Άρθρο 91Γ «δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη», οδηγεί στην ορθή εφαρμογή της πρόνοιας αυτής του Νόμου η οποία άπτεται του σταδίου της διαδικασίας που αφορά, καθώς και ο πλαγιότιτλος λέγει: «σε διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, επιβαρύνσεων». Προσθέτουμε και το Άρθρο 87

(2)σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα, μεταξύ άλλων, για ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων «το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή.» Στην υπό κρίση αίτηση ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστή δεν καθορίζονταν τα περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή τα ακίνητα για τα οποία και ζητείτο διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης τους. Με την αίτηση επιδιωκόταν η εξέταση του εφεσείοντος αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου κ.λπ. Εφόσον, και όταν αποκαλύφθηκε από τον εφεσείοντα στο Δικαστήριο πως είχε μεταβιβάσει στα παιδιά του τα ακίνητα, θα έπρεπε να ακολουθήσει ειδική αίτηση, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 91Γ του Νόμου, για να κριθεί κατά πόσο οι μεταβιβάσεις ήσαν καταδολιευτικές. Τέτοιο αίτημα μπορεί βεβαίως να συμπεριληφθεί και στην αίτηση έρευνας, στην οποία όμως πρέπει να καθορίζεται το περιουσιακό στοιχείο, για το οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός πως μεταβιβάστηκε για να καταδολιευθεί ο πιστωτής, μαζί βεβαίως με το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ώστε και αυτό να ακουστεί, ως πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα ευθέως τίθενται υπό συζήτηση.» Στην παρούσα, υπό κρίση, αίτηση, αφού ξεκαθαρίστηκε ότι η αίτηση στηρίζεται στα μέρη VΙΙΙ και ΙΧ του Κεφ. 6 και στην αίτηση συγκεκριμενοποιείται το ακίνητο για το οποίο ζητείται η ακύρωση της μεταβίβασής του ως δόλια, κρίνω ότι μπορεί ο Αιτητής να ζητήσει τούτο, όπως άλλωστε αναφέρεται και στο άρθρο 87

(1), το οποίο παρατίθεται κατωτέρω σε άλλο μέρος της απόφασης. Ως εκ των πιο πάνω, οι προδικαστικές ενστάσεις και η εισήγηση στην αγόρευση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτεται. Θεωρώ ότι μια σύντομη αναφορά στο ιστορικό των σχετικών διατάξεων του Κεφ. 6 θα συμβάλει στην καλύτερη γνώση τους, κατανόηση και εμπέδωση του θέματος. Ο Νόμος θεσπίστηκε το 1885 (αρ. 10/1885). Οι πρόνοιες του μέρους VIII - «Εκτέλεση με φυλάκιση» (Execution by imprisonment) - και το μέρος ΙΧ - «Εξέταση του εξ αποφάσεως χρεώστη» - είχαν αντίστροφη σειρά στον αρχικό νόμο (βλ. Cyprus Gazette 4 Απριλίου 1855, σελ. 605). Οι πρόνοιες για εξέταση περιέχονταν στα άρθρα 25-30 και για την εκτέλεση με φυλάκιση στα άρθρα 71-74. Στα Νομοθετήματα της Κύπρου 1876-1906 «Συνηρμοσμένα Συνωδά τις Διατάξεις του Περί Ανατυπώσεως των Νομοθετημάτων Νόμου του 1905, υπό των δυνάμει του ρηθέντος Νόμου Επιτροπών, Σερ Ιωσήφ Τούρνερ Χάτσινσον και Στάνλευ Φίσιερ», οι σχετικές πρόνοιες τέθηκαν στην μορφή και θέση στο Νόμο. Το μέρος VIII ήταν «Εκτέλεσις διά Προσωπικής Κρατήσεως» και το μέρος ΙΧ «Εξέτασις του εξ αποφάσεως οφειλέτου». Με την τροποποίηση, κατάργηση και αντικατάσταση των μερών VIII και ΙΧ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, με το Ν.134(Ι)/1999και το Ν.138/2006 τοποθετήθηκε, κατά την άποψή μου, η ορθή σειρά των μερών VIII και ΙΧ, αφού στο μέρος VIII περιέχονται οι διατάξεις που σχετίζονται με την εξέταση της οικονομικής ικανότητας του εξ αποφάσεως οφειλέτη και φέρει τον τίτλο «ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΞ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΟΦΕΙΛΕΤΗ» και ακολουθεί το μέρος ΙΧ με τίτλο «ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΣΗΣ ΕΞ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ». Η αίτηση του Αιτητή βασίζεται στο άρθρο 14 και στα μέρη VIII και ΙΧ του Κεφ. 6, ως τροποποιήθηκε και δη των άρθρων που τώρα μας ενδιαφέρουν και τα οποία έχουν ως ακολούθως: «Μέθοδοι εκτέλεσης 14.-

(1)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων, δύναται τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, να εκτελεστεί με όλα ή με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα μέσα:- (α) με κατάσχεση και πώληση κινητής ιδιοκτησίας (β) με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας ή επιβάρυνση αυτής με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης (γ) με μεσεγγύηση ακίνητης ιδιοκτησίας (δ) με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου δυνάμει του Μέρους VII του Νόμου αυτού (ε) με την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη δυνάμει του Μέρους VIII και την έκδοση διατάγματος δυνάμει του Μέρους ΙΧ του Νόμου αυτού.

(2)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου για την ανάληψη ή παράδοση κατοχής ακίνητης ιδιοκτησίας δύναται να εκτελεστεί με ένταλμα κατοχής που διατάσσει τον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων ή άλλο λειτουργό να παραδώσει την κατοχή της ιδιοκτησίας αυτής στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.

(3)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου για την ανάληψη ή παράδοση κινητής ιδιοκτησίας δύναται να εκτελεστεί με ένταλμα παράδοσης που διατάσσει τον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων ή άλλο λειτουργό να παραλάβει την κινητή αυτή ιδιοκτησία και να την παραδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.

(4)Διαδικαστικοί Κανονισμοί που εκδίδονται από τον Κυβερνήτη με τη συμβουλή και βοήθεια του Αρχιδικαστή δύνανται να καθορίζουν τον τύπο των ενταλμάτων κατοχής και παράδοσης καθώς και τα δικαιώματα που πρέπει να καταβάλλονται σε σχέση με αυτά και να ρυθμίζουν τη διαδικασία για την έκδοση και εκτέλεση των ενταλμάτων αυτών.» «ΜΕΡΟΣ VIII ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΞ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΟΦΕΙΛΕΤΗ Αίτηση για εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη 82.-

(1)Όταν χρέος οφειλόμενο δυνάμει απόφασης ή διατάγματος δικαστηρίου παραμένει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει απλήρωτο (ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης), ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αναφορικά- (α) Με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση οποιουδήποτε από τα διατάγματα που αναφέρονται στο Μέρος ΙΧ (β) με οποιοδήποτε συμφέρον έχει σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία, ή αναφορικά με τυχόν οφειλές τρίτου προσώπου σ΄ αυτόν, με σκοπό την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου δυνάμει του Μέρους VII˙ και (γ) με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού.

(2)Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται στην αίτησή του (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως "αίτηση έρευνας") να ζητήσει τη διεξαγωγή έρευνας για όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)ή οποιεσδήποτε από αυτές καθώς και την κατάθεση στο Δικαστήριο ένορκης δήλωσης από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη, στην οποία να περιγράφει πλήρως την περιουσία στην οποία είχε ή έχει οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)καθώς και του άρθρου 84.

(3)(α) Για τους σκοπούς εφαρμογής του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριο δύναται, αν τούτο ζητείται στην αίτηση έρευνας από τον εξ αποφάσεως πιστωτή δυνάμει του εδαφίου

(2), να διατάξει όπως ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποβάλει ένορκη δήλωση στο Δικαστήριο, στην οποία να περιγράφει πλήρως την περιουσία στην οποία είχε ή έχει οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)καθώς και του άρθρου 84. (β) Σε περίπτωση διάθεσης οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, στην οποίαν προέβη ο εξ αποφάσεως οφειλέτης μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης, αυτός υποχρεούται, ύστερα από αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή, να δώσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση πλήρεις, συγκεκριμένες και πειστικές αποδείξεις της αποξένωσης ή της διάθεσης της περιουσίας ή μέρους της, ενώ αν κριθεί αναγκαίο, το Δικαστήριο δικαιούται να διατάξει τον εξ αποφάσεως οφειλέτη να δώσει οδηγίες προς τραπεζικό ίδρυμα ή χρηματοδοτικό οργανισμό, με κοινοποίηση στο Δικαστήριο, για την παροχή στοιχείων σχετικών με την αποξένωση, τη διακίνηση, τη μεταφορά ή την επαναφορά της περιουσίας ή μέρους της.

(4)Πρόσωπο το οποίο αρνείται ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου

(3)είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 44 του περί Δικαστηρίων Νόμου για καταφρόνηση του Δικαστηρίου.

(5)Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου, αναφορικά με τη διεξαγωγή έρευνας για την περίπτωση της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), ουδόλως επηρεάζουν την απ΄ ευθείας εφαρμογή των διατάξεων του Μέρους VII, χωρίς προηγούμενη αίτηση έρευνας δυνάμει του παρόντος Μέρους.» «Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης εξαναγκάσιμος μάρτυρας 83. Το Δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται αίτησης δυνάμει του Μέρους αυτού έχει τις ίδιες εξουσίες για τον εξαναγκασμό του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς εξέτασης δυνάμει του Μέρους αυτού όπως έχει σε οποιαδήποτε πολιτική αγωγή για το εξαναγκάσιμο εμφάνισης μαρτύρων.» «Εξέταση 84.-

(1)Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης όταν εμφανίζεται ή εξαναγκάζεται να εμφανισθεί ενώπιον Δικαστηρίου δυνάμει του Μέρους αυτού, εξετάζεται ενόρκως από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως πιστωτή και από το Δικαστήριο αναφορικά με- (α) Την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό (β) την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους·και (γ) τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης.

(2)Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να παρουσιάσει ενόρκως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο νόμιμα θεωρούμενο υποκατάστατο του όρκου όλα τα βιβιλία, έγγραφα, συμβόλαια, καταστάσεις λογαριασμών, αποδείξεις και άλλα παρόμοια αποδεικτικά τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχο του ή στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου και τα οποία σχετίζονται με περιουσία που δύναται ή εδύνατο να διατεθεί για σκοπούς πληρωμής τους χρέους.

(3)Άνευ επηρεασμού της γενικότητας του εδαφίου

(2), ο οφειλέτης υποχρεούται να αποκαλύψει στο Δικαστήριο με οποιοδήποτε τρόπο τα πιο κάτω στοιχεία: (α) Το όνομα και τη διεύθυνση του εργοδότη του ή άλλου προσώπου το οποίο του καταβάλλει μισθούς ή άλλα ποσά (β) λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις απολαβές πραγματικές ή αναμενόμενες (γ) αντίγραφα όλων των καταστάσεων λογαριασμών που διατηρεί σε τραπεζικά ή άλλα πιστωτικά ιδρύματα (δ) οποιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές (ε) τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (στ) οποιαδήποτε άλλη πληροφορία η οποία είναι αναγκαία για σκοπούς του παρόντος άρθρου.» «Άλλα αποδεικτικά 85. Παρά την παράλειψη του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εξ αποφάσεως πιστωτής και όλοι οι μάρτυρες, που το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίους, εξετάζονται ενόρκως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αναφορικά με το θέμα της εξέτασης.» «Διατάγματα του Δικαστηρίου 87.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται μετά την εξέταση του οφειλέτη να εκδώσει, ανάλογα με την περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα: Α. Διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις· Β. Διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων· Γ. Διάταγμα αποκοπής απολαβών· Δ. Διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της· Ε. Ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου.

(2)Το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ή ένταλμα δυνάμει του εδαφίου

(1)το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή.» «ΜΕΡΟΣ IΧ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΣΗΣ ΕΞ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΠΙΣΤΩΤΩΝ Διάταγμα πληρωμής με δόσεις 90.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη.» «Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91A.-

(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη- (α) Οποιαδήποτε δωρέα, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.

(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) του εδαφίου

(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής.

(3)Πράξη καταδολίευσης δύναται να θεωρείται και οποιαδήποτε παράλειψη καταβολής από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη του ποσού το οποίο υπολογίζεται ως δίκαιο και εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων και διατάζεται να πληρωθεί με δόσεις δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου κατά τις διατάξεις του άρθρου 90.» «Διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, επιβαρύνσεων κ.λ.π. 91Γ.-

(1)Οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου η οποία γίνεται από οποιοδήποτε οφειλέτη δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη, λαμβανομένων προσηκόντως υπόψη των συμφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου. Προς το σκοπό αυτό το Δικαστήριο δύναται, κατά την κρίση του, να διατάξει όπως η αίτηση επιδοθεί επίσης σ' οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να έχει οποιοδήποτε συμφέρον επί του περιουσιακού στοιχείου που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης.

(2)Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει του εδαφίου

(1)δύναται, εκδίδοντας το ακυρωτικό διάταγμα, να διατάξει όπως- (α) To περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί και πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, ή (β) εάν το περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης σε εγγραφή ή επιβάρυνση, ακυρωθεί η εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και επανεγγραφεί στο όνομα του οφειλέτη, ή (γ) εάν το περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία, η ακύρωση της εγγραφής και επανεγγραφή στο όνομα του οφειλέτη συνοδεύεται ταυτόχρονα με εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επι της εν λόγω ακίνητης περιουσίας με τις ίδιες συνέπειες ως εάν επρόκειτο περί εγγραφής δυνάμει των άρθρων 53 μέχρι 62.» «Διόρθωση καταχωρήσεων 91Δ. Ο αρμόδιος λειτουργός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ή οποιουδήποτε άλλου δημόσιου αρχείου στο οποίο εγγράφονται δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, με την προσαγωγή πιστοποιημένου αντίγραφου ακυρωτικού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 91Γ, προβαίνει σε κάθε αναγκαία διόρθωση των αρχείων του αναφορικά με τις καταχωρήσεις των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο ακυρωτικό διάταγμα.» «Έκδοση διαταγμάτων αποκοπής απολαβών 91Ε.-

(1)Με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2), διάταγμα αποκοπής απολαβών εκδίδεται κατόπιν έρευνας που διεξάγει το δικαστήριο δυνάμει του Μέρους VIII ύστερα από αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή.

(2)Το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα αποκοπής απολαβών στις περιπτώσεις που εκκρεμεί άλλος τρόπος εκτέλεσης ή σε περίπτωση που εκκρεμεί υπόθεση για διάπραξη ποινικού αδικήματος δυνάμει του άρθρου 91Β.» «Συνέπειες και περιεχόμενο διατάγματος αποκοπής απολαβών 91ΣΤ.-

(1)Το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα αποκοπής απολαβών στις περιπτώσεις που ο εξ αποφάσεως οφειλέτης είναι μισθωτός, το οποίο απευθύνεται στο πρόσωπο που διαπιστώνεται ότι είναι ο εργοδότης του εξ αποφάσεως οφειλέτη και το οποίο εφαρμόζεται ως διαταγή προς το πρόσωπο αυτό όπως- (α) Προβαίνει σε περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις από τις απολαβές του οφειλέτη του ποσού που το Δικαστήριο υπολόγισε ως εύλογο και εντός των δυνατοτήτων του οφειλέτη να πληρώσει με δόσεις και (β) καταβάλλει τις εν λόγω περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις στον εξ αποφάσεως πιστωτή ή στον αρμόδιο λειτουργό του Δικαστηρίου σε τέτοια χρονικά διαστήματα που το δικαστήριο ορίζει.

(2)Κάθε διάταγμα αποκοπής απολαβών περιέχει- (α) Επαρκή στοιχεία και πληροφορίες για να μπορεί ο εργοδότης να διακριβώσει την ταυτότητα του οφειλέτη (β) αναφορά για ολόκληρο το ποσό που είναι πληρωτέο δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου (ή του υπόλοιπου του εν λόγω χρέους) περιλαμβανομένων των εξόδων (γ) αναφορά στο ποσό το οποίο περιοδικώς αποκόπτεται από τις απολαβές του οφειλέτη, καθώς επίσης και τις περιόδους των εν λόγω αποκοπών που το Δικαστήριο εύλογα κρίνει, έχοντας υπόψη του τα ακόλουθα στοιχεία αναφορικά με τον εξ αποφάσεως οφειλέτη: (i) Τις απολαβές του, πραγματικές και αναμενόμενες (ii) οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα του από εργασία ή άλλες πηγές (iii) τα έξοδα για τις βασικές οικογενειακές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (iv) άλλες υποχρεώσεις και ανάγκες του.

(3).............................

(4)Για σκοπούς του άρθρου αυτού- "αρμόδιος λειτουργός του Δικαστηρίου" σημαίνει τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο ορίζει ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Επαρχίας στην οποία διεξάγεται η έρευνα "εργοδότης" σημαίνει κάθε πρόσωπο περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας το οποίο υπό την ιδιότητα του ως κύριος και όχι ως υπάλληλος ή αντιπρόσωπος καταβάλλει στον εξ αποφάσεως οφειλέτη αμοιβή για την παροχή από αυτό υπηρεσιών "μισθωτός" σημαίνει πρόσωπο το οποίο προσφέρει τις υπηρεσίες του έναντι αμοιβής δυνάμει σύμβασης εργασίας ή κάτω από τέτοιες περιστάσεις από τις οποίες δύναται να συναχθεί η ύπαρξη σχέσης εργοδότη και εργοδοτουμένου.» «Διάταγμα αποκοπής απολαβών σε σχέση με εργοδοτουμένους από τις δημόσιες υπηρεσίες 91Ι. Οι διατάξεις του Μέρους αυτού σχετικά με την έκδοση διατάγματος αποκοπής απολαβών εφαρμόζονται και όταν ο οφειλέτης εργοδοτείται από την Κυπριακή Δημοκρατία, με τις πιο κάτω όμως διαφοροποιήσεις: (α) Σε περίπτωση που ο οφειλέτης κατέχει μόνιμη θέση στη Δημόσια Υπηρεσία ή στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία ή στην Αστυνομία ή στις Ένοπλες Δυνάμεις της Δημοκρατίας, το διάταγμα επιδίδεται στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών ή παιδείας και Πολιτισμού, ή Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως ή Άμυνας ανάλογα με την περίπτωση. (β) Στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης εργοδοτείται ως έκτακτος ή με Συμβόλαιο, το διάταγμα επιδίδεται στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου στο οποίο εργάζεται. (γ) Οποιαδήποτε αμφιβολία για την επίδοση του διατάγματος αναφέρεται στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών. (δ) Οι διατάξεις του εδαφίου

(2)του άρθρου 91Θ δεν τυγχάνουν εφαρμογής.» Σύμφωνα με το άρθρο 87

(2)του Νόμου 134(Ι)/1999 κανένα από τα τρία διατάγματα δεν εκδίδεται εάν δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή. Στην περίπτωσή μας, ανάφερα προηγουμένως τα διατάγματα τα οποία περιλαμβάνονται στην αίτηση και ζητούνται από τον εξ αποφάσεως πιστωτή-Αιτητή εναντίον του εξ αποφάσεως οφειλέτη-Καθ' ου η Αίτηση 2 και είναι το διάταγμα πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις και το διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10012, τεμάχιο επί 855, Φύλλο Σχέδιο 41/33, Τμήμα 0, στην τοποθεσία Κούρκες, στο Δήμο Λειβαδιών, της Επαρχίας Λάρνακας, στη διεύθυνση Οδός Λήδρας, όνομα οικοδομής Αρτεμης-Αλεξ Village No 4, με αριθμό θύρας 8 και τα άλλα που συνδέονται με αυτό. Το τελευταίο διάταγμα, βέβαια, στρέφεται και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και του Επηρεαζόμενου-Ενδιαφερόμενου Προσώπου οι οποίοι ενίστανται σε αυτό. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία ερμηνεύει τις καταργηθείσες διατάξεις των μερών VIII και ΙX του Κεφ. 6, οι οποίες όμως δεν αλλοιώνουν την ουσία της οικονομικής εξέτασης οφειλέτη και έχει καθορίσει τις αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο και είναι με βάση αυτές τις αρχές που το Δικαστήριο θα αποφασίσει, ως έχουν τροποποιηθεί τα σχετικά μέρη του Κεφ. 6, σχετικά με την έκδοση ή μη διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Στην υπόθεση Gesico Photographic Ltd v. J.K.Video Art Co. Ltd

(1991)1 ΑΑΔ σελ. 134 και δη στη σελίδα 141, λέχθηκαν τα εξής από τον δικαστή Στυλιανίδη εκδίδοντας την δική του απόφαση: «Το Δικαστήριο προβαίνει σε έρευνα για την ικανότητα του εξ αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη, αλλά το Δικαστήριο ακούει και άλλους μάρτυρες που κρίνονται αναγκαίοι για το σκοπό αυτό. To Δικαστήριο στη διαδικασία αυτή ακούει μαρτυρία για τα μέσα του χρεώστη και διατάσσει το χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις, σύμφωνα με τα μέσα και την ικανότητα του. Το ζήτημα του πιθανού μελλοντικού εισοδήματος του χρεώστη εξετάζεται με περίσκεψη. Στην περίπτωση των φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και/ή τα εισοδήματα του χρεώστη και τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι το περίσσευμα από τον μισθό του, μετά την αφαίρεση εύλογου ποσού αναγκαίου για την συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του. ................................ Το Δικαστήριο δύναται να ακούσει οποιουσδήποτε μάρτυρες κρίνει αναγκαίους για το σκοπό της έρευνας του.» Το Μέρος IX του ΚΕΦ. 6 δεν προϋποθέτει και ευχέρεια φυλάκισης του εξ αποφάσεως χρεώστη όταν αυτός δεν έχει ανταποκριθεί σε διαταγή για την καταβολή χρηματικής οφειλής. Οι σκοποί του Μέρους IX του ΚΕΦ. 6 είναι διάφοροι εκείνων του Μέρους VIII του ΚΕΦ. 6, το οποίο προβλέπει τη φυλάκιση χρεώστη ο οποίος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 82(a) ή (β) αρνείται, παραλείπει ή αμελεί να πληρώσει χρέος. Ο σκοπός του Μέρους IX του ΚΕΦ. 6 συνίσταται στην παροχή εξεταστικής ευχέρειας στο δικαστήριο να προβεί σε διερεύνηση των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη ως εφόδιο για την κατίσχυση της δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της. Συντρέχουν οι ίδιοι ακριβώς λόγοι για την άσκηση της εξουσίας τόσο στην περίπτωση φυσικών, όσο και νομικών προσώπων που ανήκουν στην κατηγορία των εξ αποφάσεως οφειλετών.» Στην υπόθεση Ireni Miltiadous ν. Νεόφυτος Theodoros

(1983)2 JSC 625 λέχθηκε ότι η διαδικασία δυνάμει του μέρους IX του Κεφ. 6 προβλέπει μηχανισμό εξόφλησης εξ αποφάσεως χρέους από τα εισοδήματα του χρεώστη όπου αυτός δεν έχει περιουσία που μπορεί να εκποιηθεί ή δεν έχει την δυνατότητα να εξοφλήσει αμέσως το χρέος του. Η διαδικασία της εξέτασης οφειλέτη χρέους με βάση το Νόμο έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο, μετά την έρευνα των οικονομικών μέσων του χρεώστη, να αποφασίσει κατά πόσο ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος (βλ. Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 686). Πρέπει όλα τα αναγκαία στοιχεία να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος (βλ. Rolandis, Louca & Soteriades Ltd v. Andreas Koutsiou

(1970)1 CLR 25). Στην βασική υπόθεση Anestos Adamou Kokoni v. Xenophon loannides

(1963)2 CLR 468, συζητήθηκαν οι σχετικές διατάξεις και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε ότι δεν είναι επιτρεπτό ο οφειλέτης να δημιουργεί υποχρεώσεις πέραν των ουσιωδών αναγκών του ίδιου και της οικογένειας του και να τις προτάσσει στην συνέχεια σαν δικαιολογία για την ανικανότητα του να πληρώνει τα εξ αποφάσεως χρέη του (βλ. επίσης υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου ν. Έλλης Ιακώβου,

(1999)1 ΑΑΔ 2032). Στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Τριχίνας

(1974)1 JSC 411, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, Π.Ε.Δ. όπως ήταν τότε, παραθέτει μερικούς από τους παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη, χωρίς αυτοί να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, για τον καθορισμό του τρόπου αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους συγκεκριμένου χρεώστη. Οι ενδεικτικοί αυτοί παράγοντες είναι οι εξής: (Α) Τα εισοδήματα του εξ αποφάσεως χρεώστη. (Β) Οι βασικές ανάγκες του εξ αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του. Η μόρφωση ανήλικου τέκνου κάτω των 18 χρονών μπορεί να χαρακτηριστεί ως βασική ανάγκη. (Γ) Άλλες υποχρεώσεις του χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα. (Δ) Το ύψος του χρέους και ο χρόνος κατά τον οποίο θα πρέπει να πληρωθεί διά μηνιαίων δόσεων. Αφού διακριβωθεί οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις η οποία συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση στις οποίες περιλαμβάνονται η στέγαση, η διατροφή, η ιατρική περίθαλψη, η μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για κοινωνική διακίνηση του χρεώστη, μετά από συνεκτίμηση όλων των στοιχείων, εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ο καθορισμός του ποσού των μηνιαίων δόσεων (βλ. υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1(E) CLR 686 και δη 689 και Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου ν. Μάρως Μιχαήλ

(1998)1 ΑΑΔ 422. Άλλα χρέη για τα οποία δεν εξεδόθη διαταγή αποπληρωμής τους με μηνιαίες δόσεις ή μεταγενέστερες του Δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος. Ιδίως χωρίς δικαστική απόφαση (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 ΑΑΔ 1034). Στην υπόθεση Gesico Photogaphic Ltd v. J.K. Video Art Co. Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 134, αναφέρθηκε ότι στην περίπτωση φυσικών προσώπων το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και/ή τα εισοδήματα του χρεώστη και τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού το οποίο είναι το περίσσευμα από το μισθό του μετά την αφαίρεση ευλόγου ποσού αναγκαίου για την συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του οφειλέτη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (βλ. υπόθεση Andreas Chrysostomou v. Philippos Athanasiou

(1981)1 CLR 669, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Θεοχάρη Χαραλαμπίδη

(1989)1(E) CLR 556 και Κούλα Χρ. Μιχαήλ ν. Κυπριακή Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 ΑΑΔ 812). Στην υπόθεση Rolandis, Louca & Soteriades Ltd v. Andreas Koutsiou

(1970)1 CLR 25, αναφέρθηκε ότι το κάπνισμα δεν πρέπει να θεωρείται ως απαραίτητη ανάγκη ζωής. Στην δε Andreas Chrysostomou v. Philippos Athanasiou, ανωτέρω, αναφέρθηκε ότι η δαπάνη για το κάπνισμα αποτελεί έξοδα για ικανοποίηση μιας ζημιογόνου εξάρτησης. Στην υπόθεση Τριχινά, ανωτέρω, λέχθηκε ότι η κατοχή αυτοκινήτου από μια οικογένεια η οποία ισχυρίζεται κατά τα άλλα ότι είναι σε δεινή οικονομική κατάσταση αποτελεί περιττό έξοδο. Τα έξοδα για το αυτοκίνητο δεν μπορούν να προβάλλονται ώστε να μην αποπληρωθεί το εξ αποφάσεως χρέος. Στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 ΑΑΔ 1034, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Βλέπουμε λοιπόν ότι η μόρφωση ενός παιδιού αποτελεί παράγοντα που μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως αυτό δε σημαίνει αυτόματα ότι υπολογίζεται οποιαδήποτε δαπάνη για μόρφωση, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της, μόνο και μόνο επειδή το αποφάσισε ο γονέας. Η δαπάνη υπολογίζεται ως έξοδο διαβίωσης σε κατάλληλες περιπτώσεις. Και δεν θεωρούμε ότι η κρινόμενη, που αφορά τη διδαχή αγγλικών σε παιδί μόλις 9 χρονών, είναι μια τέτοια περίπτωση.» Στην υπόθεση Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου ν. Μάρως Μιχαήλ

(1998)1 ΑΑΔ 422, ειπώθηκαν τα εξής σχετικά με την δυνατότητα του χρεώστη να εργοδοτηθεί: "Το πρόβλημα υγείας της Εφεσείουσας, το οποίο θα μπορούσε και μπορεί να αντιμετωπιστεί, η αφοσίωση της προς τον συμβίο την τον οποίο θέλει να φροντίζει και οι ευθύνες της προς το παιδί τους που διαμένει μαζί τους, δεν αποτελούν ακόμα και σωρευτικά ιδωμένα, βάσιμες αιτίες για την μη αναζήτηση εργασίας εκ μέρους της. Αλλά και το επίπεδο μόρφωσης και κατάρτισης της δεν αποτελούν εφ' εαυτών, στην σημερινή Κυπριακή οικονομική πραγματικότητα, εμπόδιο για την εξασφάλιση κάποιας εργασίας. Εκείνο που εν προκειμένω ελλείπει στην περίπτωση της Εφεσείουσας είναι απλώς η αναγκαία βούληση. Η κατάληξη του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ότι η Εφεσείουσα δύναται να εργοδοτηθεί δεν ήταν εν προκειμένω μόνο εύλογη αλλά και επιβεβλημένη". Στην υπόθεση Κούλα Χρ. Μιχαήλ ν. Κυπριακή Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 ΑΑΔ 812, λέχθηκε ότι το διάταγμα για μηνιαίες δόσεις μπορεί να εκδοθεί αφού το Δικαστήριο λάβει υπόψη του την ολότητα της μαρτυρίας. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη αλλά το Δικαστήριο μπορεί να ακούσει και άλλους μάρτυρες που κρίνονται αναγκαίοι για το ποσό αυτό. Στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου, ανωτέρω, αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα σχετικά με την εκτέλεση των Δικαστικών Αποφάσεων: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Το Δικαστήριο θα πρέπει, αν κρίνει αξιόπιστο τον Καθ' ου η Αίτηση 2, να βασιστεί στη μαρτυρία του, χωρίς όμως να αποκλείεται να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα στη βάση των γεγονότων όπως αυτά έχουν καταδειχθεί προς ικανοποίηση του (βλ. Andreas Petsas v. Elli Demetriadou

(1971)1 CLR 187, 188). Βεβαίως, στην περίπτωσή μας, δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε με το κάπνισμα ή τη χρήση αυτοκινήτου, ενώ για το θέμα των σπουδών, ως ο ίδιος ανάφερε, τώρα τα παιδιά του είναι ηλικίας 28 και 25 ετών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν μου προκάλεσε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζετο από γενικότητα όσον αφορά το λόγο που το ½ του ακινήτου, που ήταν στο όνομά του, το μεταβίβασε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 και δεν περιείχε κανένα στοιχείο λογικής και πειστικότητας, αφού, αν τα χρήματα για την αγορά του ½ του ακινήτου τα κατέβαλλε ο Καθ' ου η Αίτηση 1, δεν υπήρχε λόγος, αν ήταν έτσι τα πράγματα, να εγγραφεί στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 2, που αφέθηκε να νοηθεί ότι ήταν για την προφύλαξη των χρημάτων του που έγινε τούτο. Να σημειωθεί ότι ο λόγος που ανάφερε, ότι ήταν με την παρότρυνση της μητέρας τους που αγοράστηκε το συγκεκριμένο ακίνητο και δη το ½, κατά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση 2, από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, για να μην σπαταλά τα χρήματά του, διαφάνηκε ότι δεν έχει καμιά ουσιαστική αξία αφού η θέση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ήταν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ήταν αυτός που κατέβαλε το ποσό για την αγορά του ½ μεριδίου, αφού θα είχε τη δυνατότητα να σπαταλούσε πάλι τα χρήματά του με άλλους τρόπους και να μην κατέβαλλε οιονδήποτε ποσό. Όσον αφορά την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως πρόσωπο που πληρώνεται ως ημερομίσθιο κυβερνητικό προσωπικό, δεν θα μπορούσε να πράξει και διαφορετικά και να μην πει την αλήθεια, αν και δεν έφερε το μισθό του για τη σημερινή περίοδο αλλά για τον Απρίλιο του 2013, ως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 1 που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αν και δεν αναφέρει με λεπτομέρεια τις ανάγκες του ιδίου και της συζύγου του, όπως ένδυση, υπόδηση, διατροφή, ηλεκτρισμό, νερό κλπ, εξάγεται με αυτά που είπε ότι μπορούν να ζήσουν με το ποσό που τους απομένει μετά την καταβολή της δόσης των €600 εκ μέρους του στην ΣΠΕ Αγλαντζιάς για δάνειο που έκαμε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για ανακαίνιση της κατοικίας που διαβιούν και είναι ιδιοκτησίας της συζύγου του. Το δάνειο δε αυτό το έκαμε περί το έτος

1. Έχοντας κατά νου τις νομικές αρχές που αναφέρθηκαν ανωτέρω και διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, καθώς και όλη τη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, βρίσκω ότι η δόση των €600 μηνιαίως, η οποία καταβάλλεται για το χρέος αυτό, ήτοι για το δάνειο που αναφέρθηκε προηγουμένως και δεν υπάρχει δικαστική απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 καταβολής του, και αφού περιόρισε ο δικηγόρος του Αιτητή σε αυτό το ποσό, τη δυνατότητα καταβολής, εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως μηνιαίες δόσεις, σταθμίζοντας και συνυπολογίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες στον καθορισμό αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους του Καθ' ου η Αίτηση 2 με μηνιαίες δόσεις και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι σε θέση να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του διά καταβολής μηνιαίων δόσεων εκ €600 έκαστη, αρχόμενη της 1ης δόσης από την 01/04/2016 και ακολούθως την 1η μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους και εξόδων. Σε ότι αφορά το μέρος της αίτησης με το οποίο ζητούνται διατάγματα για ακύρωση της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου ως δόλια, καθώς και τα υπόλοιπα διατάγματα που σχετίζονται με αυτό μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα: - Η αγωγή καταχωρήθηκε το
2. - Με διάταγμα ημερομηνίας 07/04/2004, στην αίτηση ημερομηνίας 08/03/2004, απαγορεύετο η μεταβίβαση, πώληση, υποθήκευση, αποξένωση του επίδικου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10012, τεμάχιο επί 855, Φύλλο Σχέδιο 41/33, Τμήμα 0, στην τοποθεσία Κούρκες, στο Δήμο Λειβαδιών, της Επαρχίας Λάρνακας, στη διεύθυνση Οδός Λήδρας, όνομα οικοδομής Αρτεμης-Αλεξ Village No 4, με αριθμό θύρας
3. - Η αίτηση επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 2 στις 24/03/
4. - Η μεταβίβαση έγινε στις 02/04/2004 στον Γιώργο Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 1, όταν η κυριότητα περιήλθε, του επίδικου ακινήτου, στον Αντώνη Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση, στις 13/02/
5. - Η μεταβίβαση στον Χατζηανδρέα, δηλαδή το Επηρεαζόμενο- Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, από τον Γιώργο Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 1, έγινε στις 20/03/2013, μετά από σύμβαση ημερομηνίας 15/03/
6. - Η αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης έγινε στις 15/02/2013 και απευθύνετο στον Γιώργο Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 1, και στον Αντώνη Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 2, δηλαδή περί τον ένα μήνα πριν την υποτιθέμενη σύμβαση πώλησης μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 1 και του Επηρεαζόμενου-Ενδιαφερόμενου Προσώπου και τη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στον τελευταίο. - Επιδόθηκε η αίτηση ημερομηνίας 15/02/2013 στον Γιώργο και Αντώνη Γιουσελή, Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, στις 03/04/
7. - Προηγήθηκε η επιστροφή εντάλματος κατάσχεσης κινήτων, ημερομηνίας 05/10/2012, για τον Καθ' ου η Αίτηση 2, που αν και αναφέρεται 07/01/2012, η σωστή αναφορά είναι 07/01/2013 γιατί το ένταλμα κατάσχεσης κινητών εκδόθηκε στις 05/10/2012 και επίσης γιατί δεν θα ήταν δυνατό σε 7 μέρες, 07/01/2012, δηλαδή τις πρώτες μέρες του 2012 να καταχωρηθούν 4411 εντάλματα κατάσχεσης κινητών αφού το ένταλμα φέρει αριθμό sheriff no 4412/
8. Σε ότι αφορά το μέρος που τώρα εξετάζει το Δικαστήριο, δηλαδή το θέμα του μέρους της αίτησης για ακύρωση μεταβίβασης, ως δόλιας, του επίδικου ακινήτου, τα όσα σχετίζονται με το Κεφ. 62 και τις αποφάσεις που εκδόθηκαν δυνάμει αυτού, κατόπιν αίτησης η οποία, όταν γίνεται με βάση το Κεφ. 62, η φύση της είναι πρωτογενής, που κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών, έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, της οποίας ο ομφάλιος λώρος με αυτήν έχει αποκοπεί και πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφή θεραπείας από αυτήν της αγωγής (βλ. Άντρη Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)

(2003)1 ΑΑΔ 198 και Μιχαλάκης Κιταλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ κ.ά.

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1759), έχουν ισχύ και εφαρμόζονται και στην περίπτωση που η αίτηση γίνεται στη βάση των άρθρων του μέρους VIII και IX του Κεφ. 6, που έχω αναφέρει προηγουμένως, στα πλαίσια της αγωγής, αναλογικά στην έκταση που οι σχετικές πρόνοιες των δύο Νόμων ταυτίζονται. Συγκρίνοντας δε τις πρόνοεις των άρθρων 2 και 3 του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62, με τις πρόνοιες του άρθρου 91Α

(1)(α), (β) και

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, σαφώς οι πρόνοιες του άρθρου 91Α

(1)(α), (β) και

(2)του Κεφ. 6 είναι ευνοϊκότερες για τον πιστωτή παρά ποι πρόνοιες των άρθρων 2 και 3 του Κεφ. 62. Για να επιτύχει μια αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης πρέπει να αποδειχθεί ότι ο Αιτητής είναι πιστωτής στην έννοια του Νόμου, δηλαδή πιστωτής ο οποίος βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης και ο χρεώστης-μεταβιβάζων είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους του. Οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης είναι αυτές επί των οποίων αποφασίζει το Δικαστήριο και καθορίζουν την τύχη της αίτησης, γι' αυτό και κρίνεται σκόπιμο να γίνει αναφορά στη νομολογία. Στην υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. v. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.ά.

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2322, τα γεγονότα ήταν τα ακόλουθα: Στις 29/10/96 καταχωρήθηκε αγωγή και στις 19/1/99 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των £123.244.48 με τόκους και έξοδα. Στις 12/1/00 οι εφεσείοντες καταχώρησαν αίτηση ακύρωσης μεταβίβασης μετοχών που έγινε στις 11/12/

1. Κατά το χρόνο που έγινε η μεταβίβαση ο μεταβιβάζων είχε χρέος σε ΣΠΕ μεγαλύτερο των €400.000 και στους εφεσείοντες πολύ μικρότερο των £15.
2. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης οι εφεσείοντες δεν είχαν εξασφαλίσει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον του μεταβιβάζοντος. Κατά την αξιολόγηση το Πρωτόδικο Δικαστήριο αφού δέχθηκε το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας των εφεσιβλήτων, στη συνέχεια εξετάζοντας τη νομική πτυχή της υπόθεσης κατέληξε ότι δεν αποδείχθηκε πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο να αποφύγει την οφειλή του προς τους εφεσείοντες. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης Ekaterini Lymperopoulou v. Michalakis Christodoulou a.o. Vol. 22 CLR 184, έκρινε ότι ίσχυαν ακριβώς τα ίδια και στην υποθεση που εξέτασε. Δηλαδή κατά το χρόνο της μεταβίβασης των μετοχών από τον πατέρα στον γιο το 1993 οι εφεσείοντες δεν μπορούσαν να βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος πατέρα και δεν μπορούσε να αποδοθεί πρόθεση στον πατέρα να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους εφεσείοντες στο να ανακτήσουν από αυτόν τα ποσά που τους όφειλε εφόσον, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου. Πιστωτές, όπως διαφαίνεται από το άρθρο 2 του νόμου είναι οι εξ αποφάσεως πιστωτές και τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει το δικαίωμα τους να κατατάσσονται ως πιστωτές, κατά τη διανομή της περιουσίας του πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ούτε το ένα ίσχυε ούτε το άλλο. Κατέληξε δε ότι οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος κατά το χρόνο της μεταβίβασης και ότι ο μεταβιβάζων είχε πρόθεση με τη μεταβίβαση να τους καθυστερήσει ή να τους εμποδίσει να εισπράξουν την οφειλή τους. Στην υπόθεση Σταυρούλλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπος Σάββα κ.ά, ΄Εφεση αρ. 4/2012, ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2013, τα γεγονότα είχαν ως εξής: Αφού εκδόθηκε απόφαση στις 07/07/2011, στη βάση παραδεκτών γεγονότων ημερομηνίας 29/11/2010 μεταξύ των οποίων ότι υπήρχε διάσταση του ζεύγους από τις 31/03/2007, στις 12/07/2011, δηλαδή πέντε ημέρες μετά την απόφαση, καταχωρήθηκε αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης, δυνάμει δωρεάς, του 1/3 μεριδίου ακινήτου που έγινε στις 13/9/
3. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση των γεγονότων αυτών απέρριψε την αίτηση επειδή δεν προέκυψε πρόθεση του μεταβιβάζοντος, δυνάμει δωρεάς, στην εταιρεία, για να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει την Αιτήτρια να ικανοποιήσει το λαβείν της. Η δικαιολογία της Αιτήτριας που πρόβαλε, ότι ο μεταβιβάζων προέβη στην μεταβίβαση γιατί από το Σεπτέμβριο του 2006 δημιουργήθηκαν προβλήματα στην έγγαμη σχέση τους, θεωρήθηκε ότι δεν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια με βάση το άρθρο 3 του Κεφ.
4. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα πιο κάτω: «Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou and Others

(1957)Vol. 22 C.L.R., 184, αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν΄ ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. .................................................... Έχοντας υπόψιν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα το ότι η επίδικη μεταβίβαση έγινε στις 13.9.2006, ότι η διάσταση των συζύγων επήλθε στις 31.3.2007, ότι η εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της εφεσείουσας εκδόθηκε στις 7.7.2011 και ότι ο εφεσίβλητος 1 ήταν, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, τουλάχιστον ιδιοκτήτης του ακινήτου D4540 στην τοποθεσία Μακεδονίτισσα του Δήμου Έγκωμης, Λευκωσία, του οποίου η αξία κατά το χρόνο της διάστασης (31.3.2007) ανερχόταν σε €475.000.-, θεωρούμε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στον εφεσίβλητο 1 να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την εφεσείουσα στην εκτέλεση της απόφασης που αργότερα εκδόθηκε υπέρ της, με τη μεταβίβαση του προαναφερόμενου ενός τρίτου μεριδίου, πέντε χρόνια προηγουμένως και πριν επέλθει η διάσταση των συζύγων. Επομένως, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως δόλια δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Κεφ. 62 και άρα δεν μπορούσε να ακυρωθεί δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62.» Στην υπόθεση Χριστόδουλος Αργυρού κ.ά. v. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ

(2008)1(Β) ΑΑΔ 1255, τα γεγονότα είχαν ως πιο κάτω: Η εβεσίβλητη καταχώρησε αγωγή στις 19/04/2005 εναντίον της πρωτοφειλέτιδας, του εφεσείοντα 1 και τριών άλλων προσώπων. Στις 07/11/2005 εκδόθηκε συνοπτική απόφαση. Στις 10/5/05, δηλαδή 21 ημέρες μετά την καταχώρηση της αγωγής, ο εφεσείων 1 μεταβίβασε ένα διαμέρισμα στο γιό του, εφεσείοντα 2, το οποίο είχε αγοράσει το

1. Στις 20/04/2006 η εφεσίβλητη καταχώρησε αίτηση κατά των εφεσειόντων για ακύρωση της μεταβίβασης. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τη μεταβίβαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε την αίτηση ουσιαστικά ως θέμα αξιοπιστίας του εφεσείοντα 1 ο οποίος είχε και το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν έγινε δόλια. Δεν θεώρησε τον εφεσείοντα 1 αξιόπιστο και δεν αποδέχθηκε την εκδοχή του ότι το διαμέρισμα το προόριζε ευθύς εξ αρχής για τον γιο του, καθυστερώντας να του το μεταβιβάσει εν αναμονή της άφιξης του στη Κύπρο εφόσον ήταν εγκατεστημένος στο εξωτερικό. Επίσης το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε και τη σημασία μιας επιστολής που ο εφεσείων 1 έστειλε στις 7/2/05 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Διδασκάλων Λτδ στο οποίο υποθηκεύθηκε το διαμέρισμα όταν αγοράσθηκε και με την οποία ζητούσε την συγκατάθεση του για τη μεταβίβαση του διαμερίσματος στο γιο του. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα κατωτέρω: «Η κατάληξη μας είναι ότι όντως δεν εδικαιολογείτο το συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια καθ' όσον δεν απεδόθη η ορθή σημασία στην επιστολή της 7.2.
2. Η σημασία της επιστολής δεν έγκειτο στο ότι, όπως ο ευπαίδευτος Πρόεδρος το εξέλαβε, με αυτή εζητείτο απλώς η συγκατάθεση του Ταμιευτηρίου και δεν αποκαλύπτοντο τα κίνητρα για τη μεταβίβαση (που δεν θα αναμένετο), αλλά στο ίδιο το γεγονός ότι εστάλη σε ανύποπτο χρόνο, προηγηθείσα κατά πλέον του ενάμισυ μήνα, εκείνης της Εφεσίβλητης, και έτσι απεκάλυπτε την πρόθεση του Εφεσείοντα 1 να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του ανεξαρτήτως της προοπτικής παρεμπόδισης ικανοποίησης τυχόν απόφασης εναντίον του στην αγωγή, στην οποία είχε βασισθεί η αίτηση της Εφεσίβλητης. Η πρόθεση του Εφεσείοντα να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του εξ αντικειμένου λοιπόν υπήρχε πριν αυτός λάβει γνώση της επικείμενης ή και ενδεχόμενη έκθεσης του στη δικαστική διαδικασία. Η πρόθεση δε αυτή θα έπρεπε να είχε διαδραματίσει και σημαίνοντα ρόλο στην κρίση της όλης αξιοπιστίας της εκδοχής του Εφεσείοντα 1, η οποία δεν μπορούσε να κριθεί είτε από την υποκειμενική εντύπωση της «αμηχανίας» και «διστακτικότητας» του στο εδώλιο, λαμβανομένης υπ' όψη της ιδιοσυγκρασίας του κάθε ανθρώπου, είτε από το ότι το διαμέρισμα υποθηκεύθηκε παρά το ότι προορίζετο για τον υιό του είτε από το ότι δεν εδηλώθη η υποθήκη στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που υπέβαλε ο Εφεσείων 1 προς την Εφεσίβλητη όταν κλήθηκε ως εγγυητής να καταγράψει την περιουσία του, στα οποία έδωσε σημασία το Δικαστήριο στην κρίση του για την αναξιοπιστία του Εφεσείοντα 1.» Το Δικαστήριο προχωρεί να εξετάσει, με βάση τη μαρτυρία που έχει αναγραφεί προηγουμένως, αν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει αποσείσει το βάρος με το οποίο ήταν επιφορτισμένος με βάση το άρθρο 91Α

(1)(α),(β) και

(2). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός του ότι ήδη η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 2 απορρίφθηκε, κρίνοντάς τον, το Δικαστήριο, αναξιόπιστο, από τα γεγονότα όπως καταγράφηκαν ανωτέρω και με βάση και τους χρόνους που επέλεξε να προβεί στις ενέργειες που προέβηκε, όπως φαίνονται από αυτά που αναφέρθησαν ανωτέρω, κρίνω ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στον Καθ' ου η Αίτηση 1 αποτελεί πράξη καταδολίευσης του Αιτητή ως προνοείται στο άρθρο 91Α

(1)(α), (β) και 2 του Κεφ. 6, ότι δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος που ήταν επιφορτισμένος ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστη και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους και ότι ο Αιτητής είναι πιστωτής στην έννοια του Νόμου, δηλαδή πιστωτής ο οποίος βρισκόταν στη σκέψη του Καθ' ου η Αίτηση 2 κατά το χρόνο που δόλια έγινε η μεταβίβαση και είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους εκ μέρους του Αιτητή. Όσον αφορά τη μεταβίβαση από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στο Επηρεαζόμενο-Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, η λογική του πράγματος αναφέρει ότι ουδείς ξένος θα αγόραζε το ½ μερίδιο του επίδικου ακινήτου, ως εξοχικό και να ρυθμίζεται ο χρόνος στον οποίο ο ένας ή ο άλλος ιδιοκτήτης θα κατείχε και θα χρησιμοποιούσε το ακίνητο, και επίσης στην απουσία οποιασδήποτε απόδειξης και δη πειστικής, για καταβολή των χρημάτων, από το Επηρεαζόμενο-Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1, κρίνω ότι οι πιο πάνω ενέργειες δεν έγιναν με καλή πίστη εκ μέρους τους αλλά με σκοπό να παρεμποδιστεί και να καθυστερήσει η ανάκτηση του χρέους εκ μέρους του Αιτητή. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει. Το Δικαστήριο, δυνάμει των σχετικών άρθρων 87

(1)Α, Β, Γ και Δ, 90

(1), 91Γ, 91Ε και 91ΣΤ, εκδίδει τα ακόλουθα διατάγματα: (Α) Εκδίδεται διάταγμα εναντίον του Εναγομένου-Καθ' ου η Αίτηση 2 με το οποίο διατάσσεται να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του και εξόδων, ημερομηνίας 05/09/2012, διά της καταβολής μηνιαίων δόσεων εκ €600 έκαστη, της 1ης δόσης αρχομένης την 01/04/2016 και ακολούθως την 1η μέρα εκάστου επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης. (Β) Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η αποκοπή του ως άνω ποσού μηνιαίως, ως άνω αναφέρεται, από τον μισθό του Αντώνη Γιουσελή με Α.Δ.Τ. 589422 και Α.Κ.Α. 409047 από τον εργοδότη του, την Κυπριακή Δημοκρατία και δη από το Γενικό Λογιστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας. (Γ) Διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται η μεταβίβαση και εγγραφή που έγινε δυνάμει δωρεάς (Δ.558/04) από τον Αντώνη Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 2, στο Γιώργο Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 1, και από τον Γιώργο Γιουσελή, Καθ' ου η Αίτηση 1, στον Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου, Επηρεαζόμενο-Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10012, τεμάχιο επί 855, Φύλλο Σχέδιο 41/33, Τμήμα 0, στην τοποθεσία Κούρκες, στο Δήμο Λειβαδιών, της Επαρχίας Λάρνακας, στη διεύθυνση Οδός Λήδρας, όνομα οικοδομής Αρτεμης-Αλεξ Village No 4, με αριθμό θύρας 8. (Δ) Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η επανεγγραφή στο όνομα του Εναγομένου-Καθ' ου η Αίτηση 2, Αντώνη Γιουσελή, του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10012, τεμάχιο επί 855, Φύλλο Σχέδιο 41/33, Τμήμα 0, στην τοποθεσία Κούρκες, στο Δήμο Λειβαδιών, της Επαρχίας Λάρνακας, στη διεύθυνση Οδός Λήδρας, όνομα οικοδομής Αρτεμης-Αλεξ Village No 4, με αριθμό θύρας 8 και (Ε) Διάταγμα εγγραφής του εξ αποφάσεως χρέους της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 05/09/2012 ως επιβάρυνση επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/10012, τεμάχιο επί 855, Φύλλο Σχέδιο 41/33, Τμήμα 0, στην τοποθεσία Κούρκες, στο Δήμο Λειβαδιών, της Επαρχίας Λάρνακας, στη διεύθυνση Οδός Λήδρας, όνομα οικοδομής Αρτεμης-Αλεξ Village No 4, με αριθμό θύρας 8, πλέον έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 κατά 2/4 και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και του Επηρεαζόμενου-Ενδιαφερόμενου Προσώπου, Ιωσήφ Χατζηανδρέα Μαλαχίου, κατά ¼ έκαστος, επειδή η αίτηση για τον Καθ' ου η Αίτηση 2 αφορούσε και στην οικονομική του εξέταση, ομού και κεχωρισμένως και οι τρεις μαζί ως προς το ¼, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο