ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΑΛΟΓΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΛΕΣΧΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2783/13, 30/3/2016

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη Νομολογία και στη Γενική Πρακτική και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση του Ηλία Κρητικού, που συνοδεύει την αίτηση και έχουν ως ακολούθως: «Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένος Ηλίας Κρητικός εκ Λευκωσίας, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:

1. Είμαι ο Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής των Εναγόντων και με βάση το Καταστατικό των Εναγόντων είμαι το αρμόδιο πρόσωπο να εκπροσωπώ τους Ενάγοντες σε υποθέσεις δικαστικές και εξωδικαστηριακές, οι οποίες τους αφορούν. Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω της ανάμιξης των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή και προβαίνω στη παρούσα δήλωση με βάση τις πληροφορίες που κατέχω από προσωπική μου γνώση ως Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής, από πληροφορίες που έλαβα τόσο από τους προτεινόμενους Ενάγοντες καθώς και από νομικές συμβουλές και πληροφορίες που έλαβα τους δικηγόρους που χειρίζονται την εν λόγω υπόθεση.
2. Ως εμφαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, η Αγωγή υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε στις 30/04/2013 και ο τίτλος της περιελάμβανε ως Ενάγοντες μόνο τον Σύνδεσμο Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων. Την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και καθόλο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, έλαβε χώρα η εκδίκαση της εν λόγω αίτησης, με όλα τα συναφή θέματα που την συνόδευαν τα οποία έπρεπε να εκδικαστούν, ήτοι την αίτηση για τροποποίηση της νομικής βάσης την αίτηση για αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα που συνόδευε την Ένσταση της άλλης πλευράς επί της έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων και αυτή καθεαυτή την αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.
3. Στο μεταξύ στις 28/02/2014, η πλευρά των Εναγομένων 2 και 3, καταχώρησε αίτηση απόρριψης της αγωγής, λόγω μη προώθησης της διαδικασίας η οποία ορίστηκε για πρώτη φορά στις 08/04/2014, ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι μας εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και ζήτησαν χρόνο για την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης. Η υπόθεση ορίστηκε 20/05/2014, ημερομηνία κατά την οποία ζήτησαν περαιτέρω χρόνο λόγω του ότι υπήρχαν δυσκολίες στην ακριβή δικογράφηση των ειδικών αποζημιώσεων.
4. Η ανάγκη για τροποποίηση διαπιστώθηκε κατά το στάδιο ετοιμασίας της Έκθεσης Απαίτησης όπου κατόπιν συζητήσεων μεταξύ των δικηγόρων και του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου, για σκοπούς της σύνταξης της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψε πως κάποιοι ιδιοκτήτες των καθαρόαιμων ευρωπαϊκών αλόγων, ήτοι ο Στέλιος Κρητικός ο Ανδρέας Στέλιου Κρητικού, και η Χριστίνα Στέλιου Κρητικού, ήθελαν να εγείρουν αγωγές για ζημιές που υπόκεινται προσωπικά ως ιδιοκτήτες συγκεκριμένων ευρωπαϊκών αλόγων.
5. Οι δικηγόροι που χειρίζονται προσωπικά τη παρούσα υπόθεση, έχουν ενημερώσει τόσο τους Ενάγοντες όσο και τα πρόσωπα που επιθυμούν να προστεθούν ως Ενάγοντες ότι είναι προτιμότερο παρά να παρά να εγερθούν άλλες τρεις ξεχωριστές αγωγές, αφορώσι το ίδιο θέμα, να συνενωθούν οι εν λόγω προτεινόμενοι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή, προς αποφυγή καθυστέρησης αποφυγή περαιτέρω εξόδων, περαιτέρω πολυπλοκότητας και αχρείαστης σπατάλης του δικαστικού χρόνου. Τα πρόσωπα τα οποία επιθυμούν να προστεθούν ως Ενάγοντες έχουν δώσει γραπτώς τη συγκατάθεση τους, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1, και έχουν επίσης υπογράψει σχετικό διοριστήριο.
6. Η προσθήκη των τριών Εναγόντων καθίσταται αναγκαία, αφού ως ιδιοκτήτες Ευρωπαϊκών Αλόγων, επιθυμούν να κινήσουν αγωγή για ζημιές που έχουν υποστεί προσωπικά και συνεχίζουν να υπόκεινται λόγω της δυσμενούς διάκρισης που τυγχάνουν τα καθαρόαιμα ευρωπαϊκά άλογα σε σχέση με τα καθαρόαιμα κυπριακά στις κυπριακές ιπποδρομίες. Για σκοπούς προώθησης των απαιτήσεων έκαστου μέλους που είναι ιδιοκτήτης ευρωπαϊκών αλόγων και για σκοπούς υπολογισμού και απόδοσης των αποζημιώσεων σε έκαστο μέλος που επιθυμεί να προστεθεί ως διάδικος, καθίσταται αναγκαίο όπως προστεθούν ως διάδικοι οι προτιθέμενοι Ενάγοντες.
7. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα αναγόμενο στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, που στοχεύει στο να καταστεί δυνατή η πλήρης και αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των αναγκαίων διαδίκων. Εξ' όσων κάλλιον πιστεύω, στην υπό εξέταση υπόθεση η αγωγή αφορά, μεταξύ άλλων,διεκδίκηση αποζημιώσεων αναφορικά με χρηματικά έπαθλα και επιδόματα τα οποία αν και δικαιωματικά τους ανήκαν, οι Εναγόμενοι δεν τους παρείχαν, με αποτέλεσμα να προκαλούν δυσμενή διάκριση μεταξύ των ευρωπαϊκών και των κυπριακών καθαρόαιμων αλόγων. Η επίλυση των επίδικων ζητημάτων θα καταστεί ευχερέστερη και πιο αποτελεσματική με την προσθήκη των εν λόγω ιδιοκτητών των Ευρωπαϊκών αλόγων παρά με την έγερση ξεχωριστών αγωγών . Η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη, αφού επηρεάζονται άμεσα τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των νόμιμων ιδιοκτητών των ευρωπαϊκών αλόγων.
8. Ειλικρινά πιστεύω η τροποποίηση είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ζητήματα που υπάρχουν στην υπόθεση, σχετικά με τις ζημιές που υπέστη έκαστος Ενάγοντας ξεχωριστά.
9. Ειλικρινά πιστεύω πως για τους λόγους που έχω αναφέρει ανωτέρω, η προαναφερθείσα αιτούμενη τροποποίηση, είναι ουσιώδης και αναγκαία σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας για σκοπούς συνέχισης και διεκπεραίωσης της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής.Το αίτημα για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια της προσθήκης διαδίκου υποβάλλεται καλόπιστα προς αποφυγή καθυστέρησης περαιτέρω εξόδων, περαιτέρω πολυπλοκότητα και αχρείαστη σπατάλη του δικαστικού χρόνου.
10. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε έγκαιρα και σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας, ιδιαίτερα ενόψει του ότι ακόμη τα δικόγραφα δεν έχουν ολοκληρωθεί και ενόψει του ότι είχαν μεσολαβήσει άλλες δικαστικές διαδικασίες, ως εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ως περιγράφονται επιγραμματικά στην παράγραφο 2 και 3 της Ένορκης μου Δήλωσης. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω στις 02/12/2014 είχε υποβληθεί παρόμοιας φύσεως αίτηση, αμέσως μετά το στάδιο ετοιμασίας της Έκθεσης Απαίτησης όπου και διαπιστώθηκε η επιθυμία ορισμένων προσώπων να εγείρουν προσωπικά αγωγές. Εξ' όσων με ενημέρωσαν οι δικηγόροι που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση, η εν λόγω αίτηση τέθηκε ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου για Ακρόαση στις 18/09/
11. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έλαβα από τους δικηγόρους το Δικαστήριο εξέδωσε ex tempore απόφαση. Δια της απόφασης του απέρριψε όλους τους λόγους ένστασης που έθεσε η άλλη πλευρά, πλην του τελευταίου, ήτοι πως ενόψει του ότι απουσίαζε η γραπτή συγκατάθεση των προσώπων, που επιθυμούν να προστεθούν ως Ενάγοντες στην εν λόγω αγωγή, δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή η αίτηση. Οι δικηγόροι αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, ενημέρωσαν τους προτιθέμενους Ενάγοντες όπως προβούν σε γραπτή συγκατάθεση για σκοπούς καταχώρησης νέας αίτησης. Ο χρόνος που μεσολάβησε από την απόρριψη της πρώτης αίτησης στις 18/09/2015 μέχρι την καταχώρηση της νέας αίτησης, ήτοι στις 23/09/2015 είναι καθόλα σύντομος και εύλογος. Εξ' όσων με ενημέρωσαν οι δικηγόροι που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση, με βάση τις αρχές ως αυτές πηγάζουν από τη νομολογία, ενόψει του ότι η αρχική αίτηση για προσθήκη διαδίκων δεν απορρίφθηκε επί της ουσίας της αλλά για καθαρά διαδικαστικούς και τυπικούς λόγους, η καταχώρηση της παρούσης αίτησης είναι καθόλα επιτρεπτή.
12. Σύμφωνα με τις πάγιες νομολογιακές αρχές τροποποιήσεις επιτρέπονται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ακόμη και στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση. Ως έχει νομολογηθεί ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να προβεί σε τροποποίηση, η οποία θα βοηθήσει στην απόδειξη των θέσεων του.
13. Εν τη προκειμένη περίπτωση, με δεδομένο ότι τα δικόγραφα δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί θεωρώ πως αυτό είναι το κατάλληλο στάδιο για τροποποίηση του τίτλου, προς αποφυγή μελλοντικών περιπλοκών και υποβολής παρόμοιων αιτημάτων, σε μεταγενέστερο στάδιο με σκοπό την εξοικονόμιση χρόνου και εξόδων.
14. Αποδοχή του εν λόγω αιτήματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην άλλη πλευρά η η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Οι Ενάγοντες είναι φερέγγυο σωματείο και θα μπορούν να προβούν στην αποπληρωμή τυχόν εξόδων που ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο επιδικάσει εις βάρος τους.
15. Ειλικρινά πιστεύω ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε δυσμενή τρόπο τα δικαιώματα των Εναγομένων και πως δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στην πλευρά των Εναγομένων, και ιδιαίτερα καμία ζημιά η οποία δεν δύναται να αποζημιωθεί με χρήμα.
16. Υπό το φως των όσων έχουν τεθεί ανωτέρω και υπό το πρίσμα των πλούσιων νομολογιακών αρχών, ειλικρινά πιστεύω πως η αιτούμενη τροποποίηση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης που αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
17. Για τους πιο πάνω λόγους πιστεύω ότι είναι δίκαιο, εύλογο και αναγκαίο για σκοπούς πλήρους απονομής της δικαιοσύνης όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ως η αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών.» Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν ένσταση με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «Λόγος Ένστασης Α: Η Αίτηση είναι καταχρηστική και / ή τείνει να προκαλέσει κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια δεν μπορεί να επιτύχει. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με την ενδιάμεση απόφαση του, ημερομηνίας 18.09.2015, απέρριψε την αίτηση των Εναγόντων, ημερομηνίας 02.12.2014 (πιο κάτω η «Πρώτη Αίτηση»), η οποία ήταν όμοια και / ή παρόμοια με την παρούσα Αίτηση. Εν όψει της προαναφερθείσας ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 18.09.2015 και / ή εν όψει του περιεχομένου της Ένστασης των Εναγομένων που καταχωρήθηκε κατά της Πρώτης Αίτησης, με την παρούσα Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση του Ηλία Κρητικού που την συνοδεύει, οι Ενάγοντες επιχειρούν με την παρούσα Αίτηση να καλύψουν και / ή να διορθώσουν δικονομικά λάθη και / ή παραλήψεις που εντοπίστηκαν κατά τη διαδικασία εκδίκασης της Πρώτης Αίτησης, με στόχο την λήψη της ίδιας ακριβώς θεραπείας που επιχείρησαν να εξασφαλίσουν μέσω της Πρώτης Αίτησης. Λόγος Ένστασης Β: Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της νομολογίας και των σχετικών περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και εν πάση περιπτώσει τυχόν έγκριση της Αίτησης δεν θα καταστήσει αποτελεσματική την εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων θεμάτων. Άνευ επηρεασμού του Λόγου Ένστασης Γ (κατωτέρω), οι γενικές γραμμές των επίδικων θεμάτων, όπως αυτές εντοπίζονται στο περιεχόμενο του Κλητηρίου Εντάλματος που καταχωρήθηκε με βάση τη Διάταξη 2, Θεσμός 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών (εν όψει απουσίας Εκθέσεως Απαιτήσεως), δεν αναδεικνύουν και / ή δεν παρουσιάζουν δεδομένα και / ή στοιχεία, τα οποία να αποδίδουν στους Ενάγοντες νόμιμο συμφέρον και / ή ειδικό συμφέρον, όμοιο και / ή παρόμοιο με τα κατ' ισχυρισμό συμφέροντα των προτεινόμενων εναγόντων. Υπό το φως των πιο πάνω και εν όψει των όσων αναφέρονται στον Λόγο Ένστασης Γ, η παρούσα Αίτηση, βάσει των ισχυρισμών που παρατίθενται στην Ένορκη Δήλωση του Ηλία Κρητικού, ημερομηνίας 29.09.2015, αλλά και στην Ένορκη Δήλωση της Ειρήνης Πριλίγκου, ημερομηνίας 02.12.2014, δεν σκοπεύει στην διόρθωση καλόπιστου λάθους περί το όνομα αλλά επιζητεί την υποκατάσταση και / ή προσθήκη διαδίκου. Λόγος Ένστασης Γ: Η Αίτηση επιχειρεί, κατά τρόπο νομικά και δικονομικά ανεπίτρεπτο, την «ανάνηψη» και / την διατήρηση εν ζωή της Αγωγής, η οποία ηγέρθη από πρόσωπο (ήτοι τους Ενάγοντες / Αιτητές), το οποίο δεν έχει, υπό την υφιστάμενη «...νομική μορφή και υπόσταση...» του, δικαιοπρακτική ικανότητα για προώθηση της και / ή νόμιμο συμφέρον και / ή ειδικό συμφέρον σε σχέση με τις γενικές γραμμές των επίδικων θεμάτων, όπως αυτές εντοπίζονται στο περιεχόμενο του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. Στην παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης της Ειρήνης Πριλίγκου, ημερομηνίας 02.12.2014, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Πρώτης Αίτησης, δηλώνεται ότι οι Ενάγοντες, δηλαδή, «...ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων, υπό την νομική μορφή και υπόσταση που διαθέτει, αφού δεν είναι ιδιοκτήτης ευρωπαϊκών αλόγων...», δεν έχουν προσωπικά και ατομικά δικαιώματα από την εκμετάλλευση αλόγων. Η εν λόγω ένορκη παραδοχή της δικηγόρου Ειρήνης Πριλίγκου, υιοθετείται και επαναλαμβάνεται από τους δικηγόρους των Εναγόντων και στη γραπτή τους αγόρευση, ημερομηνίας 18.09.2015, η οποία καταχωρήθηκε για τους σκοπούς ακρόασης της Πρώτης Αίτησης (βλ. ειδικά σελίδες 4 και 6 της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων των Εναγόντων, ημερομηνίας 18.09.2015). Συνεπώς και εν όψει των ανωτέρω, οι Ενάγοντες εμποδίζονται από του να επιζητούν την προσθήκη διαδίκων σε μία διαδικασία, η οποία, εν πάση περιπτώσει, είναι απορριπτέα. Λόγος Ένστασης Δ: Στην Ένορκη Δήλωση του Ηλία Κρητικού δεν καταδεικνύεται η οικονομική ικανότητα και / ή προθυμία των Εναγόντων να καταβάλουν προς τους Εναγόμενους τα όποια τυχόν έξοδα ήθελε διαταχθεί από το Δικαστήριο να καταβληθούν σε σχέση με την Αίτηση, αλλά και αυτά τα οποία έχουν ήδη επιδικασθεί (βλ. Ενδιάμεσες Αποφάσεις του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 24.02.2014, 16.06.2014 και 18.09.2015 και εγκριθέντες καταλόγους εξόδων 405/2014 και 406/2014, οι οποίοι βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου).» Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Πάνου Παναγιώτου, η οποία καταγράφεται ως έχει: «Εγώ, ο υπογεγραμμένος Πάνος Παναγιώτου, δικηγόρος εκ Λευκωσίας, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
18. Είμαι δικηγόρος / συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Εναγομένων 1 και 2 στην παρούσα Αγωγή και είμαι εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους 1 και 2 να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση εκ μέρους τους προς υποστήριξη της Ένστασής τους.
19. Ο λόγος για τον οποίο ορκίζομαι εγώ την παρούσα είναι διότι τα γεγονότα, τα οποία αναφέρονται κατωτέρω, προκύπτουν άμεσα από τον φάκελο που διατηρούμε στο γραφείο μας σε σχέση με την παρούσα Αγωγή.
20. Δεν χειρίζομαι προσωπικά την παρούσα υπόθεση. Όλες οι πληροφορίες που περιέχονται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση, αποτελούν προϊόν πληροφόρησης που έλαβα από τον δικηγόρο κ. Νίκο Μακρίδη, την δικηγόρο κ. Νικολέτα Βανέζου και από μελέτη του φακέλου της Αγωγής.
21. Έχω διαβάσει την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση του Ηλία Κρητικού που την συνοδεύει. Απορρίπτω όλους και τον καθένα χωριστά τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση, εκτός όπου γίνεται ρητή παραδοχή κατωτέρω. Η εν λόγω θέση μου βασίζεται στη μελέτη του φακέλου της Αγωγής και από πληροφόρηση που έλαβα από τον δικηγόρο κ. Νίκο Μακρίδη, ο οποίος χειρίζεται την παρούσα υπόθεση. Έχω επίσης διαβάσει την Ένσταση των Εναγομένων 1 και 2, το νομικό περιεχόμενο της οποίας υιοθετώ και επαναλαμβάνω. Όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με τους Λόγους Ένστασης 1, 2 και 3 προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου.
22. Αναφορικά με τον Λόγο Ένστασης 4, ήτοι την οικονομική κατάσταση των Εναγόντων, σημειώνω τα ακόλουθα: (α) Στην παράγραφο 13 της Ένορκης Δήλωσης του Ηλία Κρητικού αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες / Αιτητές είναι «...φερέγγυο σωματείο και θα μπορούν να προβούν στην αποπληρωμή τυχόν εξόδων που ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο επιδικάσει εις βάρους τους...». (β) Συνεπεία της έκδοσης των ενδιάμεσων Αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 24.02.2014 και 16.06.2014, οι Ενάγοντες έχουν καταδικαστεί σε σχέση με τα έξοδα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τους καταλόγους εξόδων Αρ. 405/2014 και 406/2014, οι οποίοι βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Οι εν λόγω κατάλογοι εξόδων υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και ανέρχονται σε Ευρώ 1.398,25 και Ευρώ 2.323,12 αντίστοιχα. (γ) Σε σχέση με τα εν λόγω έξοδα, εστάλη επιστολή στους δικηγόρους των Εναγόντων, ημερομηνίας 17.11.2014, ζητώντας τους όπως οι πελάτες τους διευθετήσουν την εξόφληση τους. Η εν λόγω επιστολή εστάλη με τηλεομοιότυπο και αντίγραφο της επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Μαζί επισυνάπτεται και το σχετικό αποδεικτικό παράδοσης του τηλεομοιότυπου. (δ) Εξ όσων έχω πληροφορηθεί από τον δικηγόρο κ. Νίκο Μακρίδη και εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω από μελέτη του φακέλου της Αγωγής, τα εν λόγω έξοδα δεν έχουν μέχρι σήμερα εξοφληθεί, ούτε και λήφθηκε απάντηση αναφορικά με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α. Δεν λαμβάνω υπόψη μου, για σκοπούς της παρούσης, τα έξοδα τα οποία επίσης επιδικάστηκαν υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 συνεπεία της ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 18.09.2015, αφού αυτά θα υπολογιστούν και εγκριθούν, κατά το τέλος της δίκης.
23. Περαιτέρω, και κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου κ. Νίκου Μακρίδη, επιχειρήθηκε η πραγματοποίηση έρευνας στο φάκελο που διατηρείται στην υπηρεσία Σωματείων και Ιδρυμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών, ούτως ώστε να διαπιστωθεί από τον εν λόγω φάκελο εάν υπάρχει κάποιο στοιχείο ενδεικτικό της οικονομικής κατάστασης των Εναγόντων. Την έρευνα επιχείρησε να την πραγματοποιήσει η δικηγόρος κ. Νικολέτα Βανέζου, η οποία, ως με πληροφόρησε, δεν κατέστη δυνατό να λάβει στοιχεία από τον σχετικό φάκελο αναφορικά με την οικονομική κατάσταση των Εναγόντων ή και την δήλωση περιουσιακών στοιχείων που κατατέθηκε από τους Ενάγοντες ταυτόχρονα με την αίτηση για εγγραφή τους ως Σωματείο.
24. Εν όψει των πιο πάνω και ειδικώς των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, είναι προφανές, κατά την εισήγηση μου, ότι οι Ενάγοντες, οι οποίοι (ως προκύπτει και από τις μέχρι σήμερα καταχωρηθείσες εκ μέρους τους ένορκες δηλώσεις), εγείρουν την παρούσα Αγωγή προς κατ' ισχυρισμό προάσπιση των δικαιωμάτων των μελών τους, ήτοι υπό κατ' ισχυρισμό αντιπροσωπευτική ιδιότητα, είναι πρόσωπο το οποίο δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις του και συνεπώς οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν θα μπορούν, εν πάση περιπτώσει, να αποζημιωθούν με χρήμα σε σχέση με την παρούσα Αίτηση και όσες, τουλάχιστο, προηγήθηκαν αυτής και σε σχέση με τις οποίες έχουν καταδικαστεί ως προς τα έξοδα.
25. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω είναι ορθά και αληθή.» Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 14/1960, ως έχει τροποποιηθεί), άρθρα 29 και 31, στους περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς, Δ.9 θ.1-4, 9, 10, Δ.25 θ.1-6, Δ.39 θ.1 και 2, Δ.48 θ.1-9, 11, 12 και 13, Δ.59, Δ.63 θ.1, Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6

(1)Ευρωπαϊκής Συνθήκης περί Προασπίσεως των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.), που κυρώθηκε με το Νόμο αρ. 39/1962, στον περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμο (Ν. 57/1972), ειδικώς αλλά χωρίς περιορισμό, άρθρα 2, 4, 5, 15, 17, στις αρχές του δικαίου της Επιείκειας, του Κοινοδικαίου, στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, των Αγγλικών Δικαστηρίων και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η συνήγορος των Αιτητών, στη γραπτή αγόρευσή της, αφού αναφέρθηκε στο τι επιδιώκεται με την αίτηση, στη νομική πτυχή του θέματος, με αναφορά σε νομολογία, και στις θέσεις που προβάλλουν οι ενιστάμενοι, ακολούθως αναφέρεται στην αναγκαιότητα της προσθήκης των Εναγόντων, που και πάλι παρατίθεται σχετική νομολογία και περαιτέρω καταπιάνεται με κάθε έναν από τους λόγους ένστασης και δη την κατάχρηση διαδικασίας, τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία, την έλλειψη δικαιοπρακτικής ικανότητας και τη μη κατάδειξη φερεγγυότητας των Αιτητών. Σχολιάζεται δε και η Ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 18/09/2015, με ερμηνεία ότι στην Ενδιάμεση εκείνη Απόφαση ο λόγος που φαίνεται ότι απορρίφθηκε η αίτηση δεν ήταν επί της ουσίας αλλά σε διαδικαστικό θέμα. Μάλιστα, επιπλέον, αναφέρεται και σε διαπιστώσεις που κατά την άποψή της διακρίνονται στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 18/09/2015 σε σχέση με τα δικαιώματα για αξίωση των Εναγόντων και των προτεινόμενων Εναγόντων. Από την αντίπερα όχθη, ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση, αφού αναφέρεται στο τι περιλαμβάνεται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και στις παραδοχές ή δηλώσεις που, κατά τη θέση του, διαφαίνεται ότι ελλείπει η δικαιοπρακτική ικανότητα ή και αγώγιμο δικαίωμά τους έναντι των Καθ' ων η Αίτηση με σχετικές αναφορές, στη συνέχεια γίνεται ειδική αναφορά στο θέμα της κατάχρησης, για να υποδείξει ότι δεν ήταν μόνον σε θέμα διαδικαστικό που απορρίφθηκε η προηγούμενη αίτηση αλλά και σε θέμα ουσίας. Τέλος, αναφέρθηκε και στο θέμα της φερεγγυότητας των Αιτητών για να καταλήξει ότι δεν υπάρχει. Για όλα δε τα θέματα που ανάφερε, παρέπεμψε το Δικαστήριο τόσο σε Κυπριακή όσο και σε Αγγλική νομολογία και αυθεντίες. Θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή είναι η δεύτερη αίτηση που καταχωρείται με σκοπό την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και προσθήκης Εναγόντων. Η πρώτη είχε καταχωρηθεί στις 02/12/2014, στην οποία, επίσης, οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν καταχωρήσει ένσταση και εκδόθηκε Ενδιάμεση Απόφαση στις 18/09/2015, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση. Ως εκ τούτου, ως είναι αναμενόμενο, η νομική και νομολογιακή πτυχή των θεμάτων είναι η ίδια με αυτήν που αναπτύχθηκε και σε εκείνη την Ενδιάμεση Απόφαση και, ως θα διαφανεί κατωτέρω, καταγράφεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο η σχετική νομολογία. Νομική Πτυχή Η αίτηση εδράζεται επί της Δ.9 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: «No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Ουδεμία υπόθεση ή ζήτημα θα χάνεται δια λόγους κακής ένωσης προσώπων και το Δικαστήριο μπορεί σε οιανδήποτε υπόθεση ή ζήτημα να χειρισθεί το ζήτημα μόνον όσον αφορά τα δικαιώματα και συμφέρονται των μερών που είναι ενώπιόν του. Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας είτε με είτε χωρίς αίτηση οιουδήποτε διάδικου και με όρους που θα φανούν στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή δίκαιοι, να διατάξει όπως τα ονόματα οιονδήποτε προσώπων που έχουν κακώς ενωθεί είτε σαν Ενάγοντες είτε σαν Εναγόμενοι, να διαγραφούν και τα ονόματα οιονδήποτε μερών είτε Ενάγοντες είτε Εναγόμενοι που πρέπει να είχαν ενωθεί ή που η παρουσία τους στο Δικαστήριο θα ήταν αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση ή ζήτημα να προστεθούν. Ουδέν πρόσωπο θα πρέπει να προστεθεί σαν Ενάγοντας που ενάγει χωρίς πλησιέστερο φίλο ή σαν πλησιέστερος φίλος Ενάγοντα υπό ανικανότητα χωρίς την γραπτή συγκατάθεσή του. Κάθε πρόσωπο που το όνομά του προστίθεται έτσι σαν Εναγόμενος, θα πρέπει να του γίνει επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης με τον τρόπο που προνοείται στον Κανονισμό 11 αυτής της Διάταξης ή με οποιονδήποτε τρόπο που θα περιγράφεται σε οιανδήποτε ειδική διάταξη, και η διαδικασία εναντίον τέτοιου μέρους θα θεωρείται ότι άρχισε μόνον όταν του γίνει επίδοση τέτοιου κλητηρίου ή ειδοποίησης». Επίσης, στη Δ.25 θ.1 η οποία προβλέπει: «The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, In such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων». Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων αποτέλεσε το αντικείμενο σωρείας νομολογίας, τόσο Αγγλικής όσο και Κυπριακής. Στην Αγγλική υπόθεση Clarapede v. Commercial Union Association

(1883)32 WR 263, αναφέρονται τα εξής: «However negligent and careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs». Στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd

(1970)2 ALL ER 754, αναφέρονται από τον Λόρδο Denning τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα Κυπριακών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων, οι Andreas Evripidou a.a. v. Panayiota M. Kannaourou

(1985)1 AAΔ 24, Δόμνα Νικόλα Χριστοδούλου v. Αθηναΐδος Ιωάννου Χριστοδούλου κ.ά.

(1991)1 ΑΑΔ 934 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου K. Σιακόλα

(1999)1(Α) ΑΑΔ 44. Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 33, ο Δικαστής Πικής (ως ήταν τότε) συνοψίζει τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στυλιανού Σάββα

(1992)1 ΑΑΔ 704, λέχθηκε, ότι, διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (βλ. επίσης Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.ά. ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά.

(1993)1 ΑΑΔ 726, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 AAΔ 426 και Anna Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.

(1999)1 ΑΑΔ 11. Σοβαρότατος παράγοντας που λαμβάνει υπόψη από το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές (βλ. Geto Trading Import - Export Limited v. Πλοίου M/V Vladimir Vaslyayev (Αρ. 4)

(1993)1 ΑΑΔ 714). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την αιτούμενη τροποποίηση. Από τη νομολογία διαφαίνεται ότι παρέχεται στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία να προβαίνει σε οιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με την προσθήκη, τη διαγραφή ή την αντικατάσταση των διαδίκων, ούτως ώστε να καθίσταται δυνατή η εκδίκαση όλων των επίδικων διαφορών και ζητημάτων μεταξύ των διαδίκων (βλ. Μepa Underwriting Management Limited κ.ά. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1(Β) ΑΑΔ 772). Στην υπόθεση Byrne and another v. Brown

(1889)22 QBD 657 και στην υπόθεση Gurtner v. Circuit

(1968)1 All ER 328, στη σελ. 332, φαίνεται ότι προσεγγίστηκε το θέμα της προσθήκης διαδίκου, με ευρεία ερμηνεία, έναντι της στενής ερμηνείας η οποία δόθηκε στην Αmon v. Raphael Tuck & Sons Ltd

(1956)1 All ER 273. Στη δική μας νομολογία επικράτησε η αναγνώριση ευρείας διακριτικής εξουσίας στο Δικαστήριο (βλ. Μepa Underwriting Management Limited κ.ά. (ανωτέρω), Perihan Mustafa Korkut Ή Eyiam Perihan v. Απόστολου Γεωργίου, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Χ. Ζόππου (Αρ. 1)

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1213). Όπως φαίνεται από τη νομολογία, ο τρόπος άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το αν το πρόσωπο του οποίου ζητείται η προσθήκη κρίνεται αναγκαίος διάδικος. Η απόφαση, αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι συνυφασμένη με τις επίδικες διαφορές και ζητήματα, όπως τούτα καταγράφονται και διαφαίνονται στα δικόγραφα (βλ. Παπανδρέας Παπαχριστοφόρου κ.ά. v. Κρήτης Γεωργίου Xαραλάμπους

(1991)1 ΑΑΔ 906, Χριστόδουλος Μιχαήλ Χ''Δαυίδ v. Χριστόδουλου Χ''Δαυίδ κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ 1176, Μepa Underwriting Management Limited κ.ά. (ανωτέρω), Ανδρέας Οδυσσέως v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1372). Στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut Ή Eyiam Perihan (ανωτέρω), ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται». Στην υπόθεση Μepa Underwriting Management Limited κ.ά. (ανωτέρω), λέχθηκαν τα εξής: «η διαδικασία προσθήκης εναγομένου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της αγωγής σε σχέση με οποιοδήποτε από τους εναγομένους. Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγομένου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος». Ξεκινώντας από το θέμα της κατάχρησης, δεν θα συμφωνήσω με τη δικηγόρο των Αιτητών ότι το Δικαστήριο στην προηγούμενη Ενδιάμεση Απόφασή του απέρριψε την αίτηση μόνον για το λόγο ότι δεν υπήρχε συγκατάθεση, που να επισυνάπτετο με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση, των προτεινόμενων Εναγόντων. Παραθέτω αυτούσιο το μέρος της απόφασης που μας ενδιαφέρει: «Εκείνο το οποίο διαφαίνεται είναι ότι οι Ενάγοντες στην αγωγή, ως Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων Κύπρου, επιδιώκουν τη γενικότερη προστασία των μελών τους και δεν μπορεί βεβαίως σε καμία περίπτωση να υπεισέλθει στα οποιαδήποτε δικαιώματα του κάθε ενός μέλους του σε ότι αφορά τη διεκδίκησή τους, συμπεριλαμβανομένων τυχόν αποζημιώσεων που θα επιδιώξουν με βάσει αυτά. Ενώ δηλαδή οι Ενάγοντες επιδιώκουν το γενικότερο συμφέρον των μελών τους, οι προτεινόμενοι Ενάγοντες επιδιώκουν το ειδικό συμφέρον του κάθε ενός ξεχωριστά. Βέβαια, τα επίδικα νομικά θέματα είναι τα ίδια. Τα πραγματικά γεγονότα ίσως να είναι διαφορετικά και δη για τον κάθε ένα από αυτούς έστω και αν βασίζονται και οι τρεις προτεινόμενοι Ενάγοντες στο γεγονός ότι είναι ιδιοκτήτες ευρωπαϊκών αλόγων.» Ήταν καθαρό, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, ότι το πιο πάνω απόσπασμα σκοπό είχε να καταδείξει τη διαφορά των δικαιωμάτων που επιδιώκει να προασπίσει ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων Κύπρου και των δικαιωμάτων που ο κάθε ένας ξεχωριστά από τους ιδιοκτήτες ευρωπαϊκών αλόγων θα επιδιώξει να προωθήσει, για να καταδειχθεί ακριβώς ότι το οποιοδήποτε δικαίωμα του Συνδέσμου Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων Κύπρου, αν υπάρχει, αυτό σχετίζεται με την επιδίωξη των σκοπών του ως Συνδέσμου για την γενικότερη προστασία, διαφύλαξη και προώθηση των συμφερόντων του Συνδέσμου, ως Συνδέσμου, και κατ' επέκταση των μελών του, ενώ, από την άλλη, το κάθε ξεχωριστό μέλος, το οποίο αισθάνεται ότι αδικείται από οποιαδήποτε νομοθεσία, κανονισμό, απόφαση, κλπ, από την οποία υπέστη ζημιά, επιδιώκει ακριβώς την ανατροπή του και την επιδίκαση τυχόν αποζημιώσεων, στην περίπτωση που αποδείξει ότι έχει υποστεί ζημιά. Είναι γι' αυτό το λόγο που υπάρχει διαφορά δικαιωμάτων μεταξύ των δύο προσώπων, δηλαδή του Συνδέσμου και των μελών του. Εν πάση περιπτώσει, και αν ακόμα θεωρηθεί ότι δεν ήταν τόσο ξεκάθαρος ο λόγος του Δικαστηρίου, στο απόσπασμα που έχει καταγραφεί ανωτέρω, και έστω δεν συνιστά κατάχρηση η παρούσα αίτηση, δίνεται, τώρα, ξεκάθαρα, στην απόφαση του Δικαστηρίου ότι επιδιώκεται η προστασία διαφορετικών δικαιωμάτων από το Σύνδεσμο Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων Κύπρου, από τη μια, και τους επιδιώκοντες να καταστούν Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή, από την άλλη. Δηλαδή, από τη μια, είναι το όποιο συλλογικό δικαίωμα, για προάσπιση και προστασία, του γενικότερού του συμφέροντος, του ίδιου του Συνδέσμου, και κατ' επέκταση των μελών του, και από την άλλη, επιδιώκεται, από τους Αιτητές, που επιθυμούν να καταστούν Ενάγοντες, το ειδικότερο συμφέρον τους, ξεχωριστό του κάθε ενός, με βάση το οποίο, αναλόγως, θα επιδιώξει, έκαστος, αποζημίωση για οποιαδήποτε ζημιά έχει υποστεί ο κάθε ένας από αυτούς. Είναι γι' αυτόν το λόγο που το Δικαστήριο βρίσκει ότι δεν θα πρέπει οι Αιτητές να καταστούν Ενάγοντες στην αγωγή γιατί, ενώ το Δικαστήριο, θα κρίνει, το οποίο, ίσως, δικαίωμα έχει ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ευρωπαϊκών Αλόγων Κύπρου, έναντι των Εναγομένων 1 και 2, υπό το φως των πιο πάνω, τώρα, αν επιτρέπετο η προσθήκη τους ως Ενάγοντες, θα περιπλέκετο η υπόθεση, με την ανάμειξη των Αιτητών ως Ενάγοντες, αφού ο κάθε ένας, ξεχωριστά, θα επεκταθεί σε θέματα τα οποία δεν θα επιλαμβάνετο το Δικαστήριο, και τα οποία σχετίζονται με τις ζημιές και τις επιδιωκόμενες αποζημιώσεις του κάθε ενός από τους τρεις Αιτητές. Ως εκ τούτου, γι' αυτό και μόνο το λόγο, η αίτηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Σκόπιμα δεν θα υπεισέλθω στο λόγο που έχει αναφέρει ο κύριος Μακρίδης στην αγόρευσή του, αλλά καταγράφεται και ως λόγος της ένστασης, ότι δηλαδή υπάρχουν δηλώσεις ή παραδοχές που καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχει δικαιοπρακτική ικανότητα ή και αγώγιμο δικαίωμα εκ μέρους των νυν Εναγόντων, για να μην υπάρχει περίπτωση, έστω και κατ' ελάχιστο, ακόμη και διολίσθησης έκφρασης και λόγου, να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι από τώρα το Δικαστήριο αποφασίζει για το θέμα της δεύτερης αίτησης που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Αν και αναγνωρίζω τη βάση επί του οποίου ο κύριος Μακρίδης πρόβαλε τώρα τη θέση αυτή, αφού, αν ευσταθεί ο λόγος που εισηγείται, ουσιαστικά θα έθετε τέρμα και στην περαιτέρω διαδικασία της ίδιας της αγωγής. Όσον αφορά το δεύτερο λόγο ένστασης, θα έλεγα ότι το Δικαστήριο, σε κάποιο βαθμό έχει ήδη απαντήσει σε τούτο, εκτός του μέρους εκείνου που αναφέρεται στο θέμα της μη ύπαρξης δικαιοπρακτικής ικανότητας ή αγώγιμου δικαιώματος. Όσον αφορά τον τρίτο λόγο ένστασης, έχω την εντύπωση ότι ήδη έχει απαντηθεί και δεν χρειάζεται περαιτέρω απάντησης. Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ένστασης, που σχετίζεται με τη φερεγγυότητα και δη της μη καταβολής των εξόδων, που έχουν ήδη επιδικαστεί εναντίον των Αιτητών, θα έλεγα ότι, με βάση τα όσα έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο, δεν μπορεί να καταλήξει ότι είναι αφερέγγυοι οι Ενάγοντες. Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με, συμφωνηθέντα, έξοδα, υπέρ των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών, €1.000 πλέον ΦΠΑ, τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο