Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ ν. S.E. MOTOR (NICOSIA) LTD κ.α., Αγωγή αρ.: 5041/2013, 4/8/2016

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ ν. S.E. MOTOR (NICOSIA) LTD κ.α., Αγωγή αρ.: 5041/2013, 4/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A464 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5041/2013 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ Εναγόντων και

1. S.E. MOTOR (NICOSIA) LTD
2. Γρηγορία Ανδρέα Ευσταθίου
3. Σταυρούλλα Γεωργίου
4. Στάθη Ευσταθίου Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 4 Αυγούστου, 2016 Για εναγόμενους 1, 3 και 4 - αιτητές: κος Λούκας Χαβιαράς για Κούσιο Κορφιώτη Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κος Νικόλας Καλλένος για Χρυσαφίνη και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση ημερ. 11.3.2016 για παραμερισμό απόφασης) Εισαγωγή Στις 25.7.2013 οι ενάγοντες καταχώρησαν αγωγή με την οποία ζητούν το ποσό των €76.270,20 πλέον τόκους προς 10,75% από 30.4.2013 επί ποσού €75.522,87 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές το χρόνο στις 30.6 και 31.12, πώληση ενυπόθηκων κτημάτων, έξοδα και ΦΠΑ. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες παραχώρησαν πιστωτικές διευκολύνσεις στην εναγομένη 1 (όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό), με την εγγύηση των εναγομένων 2, 3 και 4, οι οποίοι, προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της εναγομένης 1 προς τους ενάγοντες υποθήκευσαν προς όφελος των εναγόντων συγκεκριμένα κτήματα. Ο τρεχούμενος λογαριασμός, κατά παράβαση της συμφωνίας, δεικνύει ως οφειλόμενο υπόλοιπο το αξιούμενο με την αγωγή ποσό. Οι ενάγοντες κάλεσαν με επιστολές τους τόσο την πρωτοφειλέτιδα, εναγομένη 1, όσο και τους εγγυητές και ενυπόθηκους οφειλέτες εναγόμενους 2, 3 και 4 να εξοφλήσουν το ποσό για το οποίο ευθύνονται, πλην, όμως, αυτοί αμέλησαν να ανταποκριθούν. Στις 17.9.2014 εκδόθηκε απόφαση, λόγω παράλειψης καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης, υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 3 και 4 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό της απαίτησης, και με την οποία διατάχθηκε περαιτέρω η πώληση των ενυπόθηκων κτημάτων των εναγομένων 3 και 4 (υποθήκες ΑΥ13668/07 και ΒΥ7378/08). Επιδικάστηκαν επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 3 και 4, τα έξοδα της αγωγής. Με την υπό κρίση αίτηση ημερ. 11.3.2016 οι εναγόμενοι 1, 3 και 4 - αιτητές, ζητούν από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την εκδοθείσα υπ' αυτού απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1, 3 και 4 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερομηνίας 17.9.
5. Β. Διάταγμα και/ή άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 17.9.2014 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής εναντίον των Εναγομένων μέχρι εκδίκασης της παρούσης Αίτησης και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.1, 2 και 7, Δ.5Β Θ.1-5, Δ.16 Θ.1-3 και 7, Δ.17 Θ.2,3 και 10, Δ.48 Θ.1-3 και 9 και Δ.64, στα άρθρα 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η αίτηση βασίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Στάθη Ευσταθίου, ο οποίος είναι ο εναγόμενος 4 και πλήρως εξουσιοδοτημένος από τις εναγόμενες 1 και 3 για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Ο κος Ευσταθίου αναφέρει ότι την παρούσα υπόθεση χειριζόταν αρχικά το γραφείο Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. οι οποίοι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους των αιτητών κατόπιν οδηγιών τους στις 8.8.
6. Με τη διάλυση της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας, διόρισαν ως δικηγόρους τους την Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε., η οποία καταχώρησε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου στις 15.1.2014, και οι οποίοι εμφανίστηκαν κανονικά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.1.2015, 10.3.2015, 24.4.2015, 27.5.2015 και 3.7.
7. Περί τα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου οι αιτητές έλαβαν επιστολή από τους δικηγόρους τους, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση, με την οποία τους ενημέρωναν ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους στις 17.9.
8. Τότε επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τους δικηγόρους του και διερωτήθηκε πώς είναι δυνατό να εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους από τη στιγμή που εμφανίζονταν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τη στιγμή που την τελευταία φορά που είχαν συνάντηση μαζί τους ήταν για να υπογράψει ο ομνύοντας ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 26.6.2015, για να προχωρήσει, όπως του είπαν, η υπόθεση και να οριστεί για Ακρόαση. Οι δικηγόροι τους, του είπαν ότι θα προσπαθήσουν να εντοπίσουν τι έγινε και θα επικοινωνούσαν μαζί τους ξανά. Εξ όσων του ανάφεραν, με τη διάλυση της Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. και τη δημιουργία της Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε., οι φάκελοι υποθέσεων που έφευγαν από την πρώτη και πήγαιναν στη δεύτερη, απελευθερώνονταν σιγά σιγά από τον εκκαθαριστή της πρώτης, κύριο Νίνο Χατζηρούσο, και ότι κάποιο λάθος μπορεί να συνέβηκε το οποίο να οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Ακολούθως, οι δικηγόροι τους, μετά από οδηγίες των αιτητών, προέβησαν σε έρευνα στο δικαστικό φάκελο της υπόθεσης, από την οποία, όπως τον πληροφορούν, προέκυψαν τα εξής: Το Σημείωμα Εμφάνισης που καταχωρήθηκε από την Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. καταχωρήθηκε με λάθος αριθμό αγωγής, γεγονός το οποίο εντοπίστηκε από τον Πρωτοκολλητή σε κατοπινό στάδιο και αφού εκδόθηκε η απόφαση. Στο εν λόγω Σημείωμα Εμφάνισης φαίνεται η ένδειξη πάνω δεξιά «Λάθος αριθμός» και είναι διορθωμένος ο αριθμός. Στις 15.1.2014 καταχωρήθηκε η ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου από τους Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Στις 10.3.2015 υπήρξε εμφάνιση από το εν λόγω γραφείο ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητήθηκε αποκάλυψη εγγράφων και η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 24.4.2015, οπότε και ζητήθηκε παράταση του χρόνου που ορίστηκε για αποκάλυψη εγγράφων, και το ίδιο έγινε και στις 27.5.2015, οπότε η αγωγή επαναορίστηκε για οδηγίες στις 3.7.
9. Στις 3.7.2015 υπήρξε εκ νέου εμφάνιση από τους δικηγόρους τους, και οι ενάγοντες ανάφεραν ότι από το φάκελο τους φαίνεται να έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον των αιτητών. Το Δικαστήριο έλεγξε τον φάκελο και ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι φαίνεται να έχει καταχωρηθεί Σημείωμα Εμφάνισης ημερομηνίας 8.8.2014 αλλά έφερε λάθος αριθμό αγωγής και γι' αυτό δεν τέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου ενωρίτερα και οι εναγόμενοι 1, 3 και 4 να κάνουν τα απαραίτητα διαβήματα για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 17.9.
10. Ενόψει των ανωτέρω, ο κος Ευσταθίου πιστεύει ότι η απόφαση ημερομηνίας 17.9.2014 δεν θα εκδιδόταν αν εντοπιζόταν το λάθος με το Σημείωμα Εμφάνισης ενωρίτερα, ενώ, σε κάθε περίπτωση οι αιτητές ουδεμία ευθύνη φέρουν καθότι μερίμνησαν έγκαιρα να δώσουν οδηγίες στους δικηγόρους τους να καταχωρήσουν Σημείωμα Εμφάνισης και δεν πρόκειται για περίπτωση όπου οι εναγόμενοι παραλείπουν να εμφανιστούν. Πέραν δε των ανωτέρω, εξ όσων τους συμβουλεύουν οι δικηγόροι τους, οι αιτητές έχουν υπεράσπιση στην αγωγή, προχωρεί δε σε παράθεση μέρους της υπεράσπισης αυτής, στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω, στα πλαίσια της αξιολόγησης των θέσεων των δύο πλευρών. Καταλήγει ότι υπό τις συνθήκες που περιέγραψε, οι αιτητές έχουν στερηθεί του δικαιώματος τους να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλουν την υπεράσπιση που έχουν στην αγωγή, και αιτείται ως η αίτηση των αιτητών. Οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση προβάλλοντας τους εξής λόγους ένστασης: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Οι αιτητές εμποδίζονται (estopped) στην προώθηση της παρούσας αίτησης και/ή η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), εφόσον οι αιτητές επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία για την παρούσα αγωγή. (δ) Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία. (ε) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές δεν έδωσαν κανένα ικανοποιητικό και/ή σοβαρό και/ή εύλογο λόγο που να εξηγεί και/ή να δικαιολογεί την μη καταχώρηση και/ή μη έγκαιρη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης, παρόλον που η αγωγή επεδόθη δεόντως και νομότυπα. (στ) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές δεν έχουν καταδείξει κανένα σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. (ζ) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές απέτυχαν να επιδείξουν πως έχουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. Τα όσα προβάλλονται για κατάδειξη συζητήσιμης υπεράσπισης είναι γενικά, αόριστα, ατεκμηρίωτα, ψευδή, ανυπόστατα, προϊόν υστέρας σκέψης και αντιφατικά. (η) Εν πάση περίπτωση οι ισχυρισμοί των εναγόμενων 1, 3 και 4/αιτητών στην προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή αντικρουόμενοι. (θ) Στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση (latches) στην καταχώρηση της παρούσης αιτήσεως (ήτοι 2 περίπου χρόνια και 7 ½ μήνες από της καταχωρήσεως της εν λόγω αγωγής και/ή 1 περίπου χρόνο και 9 μήνες από της επιδόσεως της εν λόγω αγωγής στους εναγόμενους 1, 3 και 4 και/ή 1 περίπου χρόνο και 6 μήνες από την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1, 3 και 4) η οποία προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης της Δικαστικής Διαδικασίας και των δικαιωμάτων των εναγόντων. (ι) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. (κ) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. (λ) Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4/αιτητές προσέρχονται ενώπιον του Δικαστηρίου κακή τη πίστη, αποκρύβουν την αλήθεια ενώ προβάλλουν ψευδείς και/ή ανυπόστατους ισχυρισμούς στην προσπάθεια τους να παραπλανήσουν και/ή να δικαιολογήσουν την μη καταχώρηση και/ή μη έγκαιρη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης τους και/ή για να πείσουν ότι δήθεν έχουν υπεράσπιση εναντίον των εναγόντων/ καθ' ων η αίτηση. (μ) Δεν προβάλλεται βάσιμος λόγος για την παράλειψη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης. Το κατ' ισχυρισμό λάθος και/ή παράλειψη και/ή αμέλεια των δικηγόρων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ως βάσιμη αιτία παραμερισμού απόφασης. (ν) Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια των εναγομένων 1, 3 και 4/αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων τους προς τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση. (ξ) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης και/ή η αναστολή της εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση, παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελος τους εκδοθείσα απόφαση. (ο) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης και/ή η αναστολή της εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης, θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. (π) Το επανάνοιγμα της υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και/ή πλήττει τα θεμέλια της δικαιοσύνης.». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.16, Δ.17 Θ.10, Δ.21 Θ.1 και 2, Δ.26 Θ.2, 10 και 14, Δ.39, Δ.40 Θ.11 και Δ.48 Θ.1 - 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η ένσταση βασίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Κουντούρη, υπαλλήλου των εναγόντων, καθώς και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ο κος Κουντούρης, στη μακροσκελή του ένορκη δήλωση υιοθετεί, κατ' αρχάς, και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης ημερ. 17.9.2014 που έγινε προς απόδειξη της απαίτησης των εναγόντων, καθώς και το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Εγείρει, δε, κατόπιν νομικής συμβουλής, τις ακόλουθες δύο προδικαστικές ενστάσεις οι οποίες, ως αναφέρει, θα πρέπει να οδηγήσουν στην απόρριψη της αίτησης. Είναι η θέση του ότι, (α) η αίτηση των αιτητών αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) υπό την έννοια της υπερβολικής και/ή υπέρμετρης καθυστέρησης στην υποβολή της (latches) (ήτοι 2 περίπου χρόνια και 7½ μήνες από της καταχωρήσεως της αγωγής και/ή 1 περίπου χρόνο και 9 μήνες από της επιδόσεως της αγωγής στους αιτητές και/ή 1 περίπου χρόνο και 6 μήνες από την έκδοση απόφασης εναντίον των αιτητών), και (β) οι αιτητές προβάλλουν εκ των υστέρων ατεκμηρίωτους και/ή γενικούς και/ή αόριστους και/ή ψευδείς και/ή ανυπόστατους και/ή αντιφατικούς ισχυρισμούς οι οποίοι αντικρούονται ρητά από τους όρους των εγγράφων τα οποία οι ίδιοι θεληματικά υπέγραψαν, και συνεπώς κωλύονται (are estopped) από του να προβάλουν τους εν λόγω ισχυρισμούς και να ζητούν τα αιτούμενα διατάγματα. Άνευ βλάβης των προδικαστικών ενστάσεων, ο κος Κουντούρης κάνει αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης, ως αυτά προκύπτουν από το δικαστικό φάκελο. Αναφέρεται συγκεκριμένα στην καταχώρηση της αγωγής στις 25.7.2013 και στη δέουσα επίδοση αυτής στους αιτητές στις 12.6.2014, προσθέτοντας ότι οι αιτητές παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση εντός της προβλεπόμενης από τους Θεσμούς προθεσμίας ή και πριν την έκδοση της απόφασης, και ότι οι καθ' ων η αίτηση ορθώς προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης για απόφαση στις 3.7.2014, η οποία οδήγησε στην έκδοση απόφασης στις 17.9.
11. Επαναλαμβάνει τα περί καθυστέρησης στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία, λέγει, οι αιτητές επιδιώκουν να επιβραδύνουν και/ή παρεμποδίσουν τους καθ' ων η αίτηση από το να εισπράξουν το λαβείν τους. Περαιτέρω, απορρίπτει τους ισχυρισμούς του κ. Ευσταθίου και επαναλαμβάνει ότι στις 17.9.2014, ημερομηνία κατά την οποία οι καθ' ων η αίτηση προχώρησαν σε απόδειξη της απαίτησης τους και εξεδόθη η δικαστική απόφαση, δεν υπήρχε εντός του δικαστικού φακέλου ούτε Σημείωμα Εμφάνισης, ούτε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου, προσθέτοντας ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν λάβει Σημείωμα Εμφάνισης μέχρι και σήμερα. Αναφέρει επίσης ότι, όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του, μετά από έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 11.4.2016, προέκυψε ότι το Σημείωμα Εμφάνισης των δικηγόρων των αιτητών καταχωρήθηκε και/ή τοποθετήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 23.9.2014 και όχι στις 8.8.2014, με χειρόγραφη διόρθωση στον Αριθμό Αγωγής, με ένδειξη πάνω δεξιά «Λάθος Αριθμός» και με αναγραφόμενη ημερομηνία την 23.9.
12. Αποτελεί, λέγει, πάγια και/ή συνήθη πρακτική του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να ενημερώνει εγκαίρως τους εναγομένους και/ή να μην δέχεται την καταχώρηση λανθασμένου Σημειώματος Εμφάνισης και/ή να το επιστρέφει στους δικηγόρους των εναγομένων με την ένδειξη «Λάθος αριθμός». Επομένως, λέγει, οι αιτητές είχαν ενημερωθεί εγκαίρως και σε ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας που εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους, για το ελαττωματικό Σημείωμα Εμφάνισης και παρότι γνώριζαν για αυτό, αδράνησαν και δεν ενήργησαν δεόντως για την καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης, επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία για την εναντίον τους εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία. Επιπρόσθετα, λέγει, οι αιτητές φαίνεται πως γνώριζαν και/ή ενημερώθηκαν την 23.9.2014 για την πορεία της δικαστικής διαδικασίας και την έκδοση απόφασης εναντίον τους, και εντούτοις αδιαφόρησαν για τις συνέπειες αυτής. Εν πάση δε περιπτώσει, λαμβάνει, ως αναφέρει, νομική συμβουλή ότι η μη καταχώρηση και/ή μη έγκαιρη καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης και/ή η καταχώρηση ελαττωματικού Σημειώματος Εμφάνισης, από μέρους των αιτητών, οφειλόμενη σε σφάλμα και/ή αδράνεια και/ή αμέλεια των δικηγόρων τους, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει βάσιμο δικαιολογητικό για την αδικαιολόγητη τους παράλειψη, σε βαθμό που να αιτιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας. Ούτε και διαφαίνεται, λέγει ο κος Κουντούρης, να γινόταν οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους των αιτητών να ενημερωθούν για την πορεία της αγωγής που εκκρεμούσε εναντίον τους, ούτε και είχαν οποιαδήποτε ουσιαστική επικοινωνία με τους δικηγόρους τους. Περαιτέρω, ο κος Κουντούρης αναφέρει ότι η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 μόνο μεταξύ των καθ' ων η αίτηση και της εναγομένης 2, κατόπιν αιτήσεως ορισμού που καταχώρησαν οι πρώτοι. Προσθέτει δε ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών σε σχέση με την εμφάνιση των δικηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.1.2015, 10.3.2015, 24.4.2015, 27.5.2015 και 3.7.2015, και πάλι αποσκοπούν στο να παραπλανήσουν αφού οι αιτητές παραλείπουν να αναφέρουν πως η οποιαδήποτε παρουσία των δικηγόρων τους στο Δικαστήριο έγινε χωρίς την έγκαιρη καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης, αφότου εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους, και μόνον κατόπιν ενημέρωσης τους από τον Πρωτοκολλητή, ακόμη δε και η εμφάνιση τούτη των δικηγόρων των αιτητών στο Δικαστήριο φανερώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την πλήρη αδιαφορία των αιτητών ειδικότερα σε σχέση με την τήρηση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κατά παράβαση των οποίων οι εν λόγω εμφανίσεις γίνονταν. Η γνώση των αιτητών για την έκδοση απόφασης εναντίον τους προκύπτει, προσθέτει, και από το γεγονός πως μέχρι τότε δεν είχαν καταχωρήσει Υπεράσπιση. Ούτε και οι λοιποί ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση του κ. Ευσταθίου αποκαλύπτουν καλό λόγο για τον παραμερισμό της απόφασης, αφού δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για την υπερβολική αδιαφορία και/ή καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, ήτοι περίπου 1 χρόνο, 5 μήνες και 23 ημέρες από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης εναντίον τους, και 7 μήνες και 25 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία, όπως οι ίδιοι οι αιτητές ισχυρίζονται, ενημερώθηκαν για την έκδοση απόφασης εναντίον τους. Η συμπεριφορά των αιτητών είναι σε τέτοιο βαθμό ασυγχώρητη και περιφρονητική που το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι ισχυρισμοί των αιτητών περί ύπαρξης εκ πρώτης όψεως και/ή συζητήσιμης υπεράσπισης, και ακόμα και αν οι αιτητές κατορθώσουν να επιδείξουν τέτοια υπεράσπιση. Επιπλέον, ο κος Κουντούρης ισχυρίζεται ότι ο παραμερισμός της απόφασης θα επιφέρει υπέρμετρη αδικία και/ή ζημία στους καθ' ων η αίτηση, αφού κάτι τέτοιο θα τους αποστερήσει από το να εισπράξουν το λαβείν τους στη βάση της νομότυπης, τελεσίδικης και άμεσα εκτελεστής απόφασης ημερ. 17.9.2014, ενδεχόμενος δε παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης θα επαναφέρει τους διάδικους στην προ της απόφασης νομική κατάσταση με αποτέλεσμα τη μεγάλη καθυστέρηση στην ικανοποίηση της αξίωσης των καθ' ων η αίτηση, κατά παράβαση της συνταγματικής επιταγής για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης με τη διάγνωση των αστικών τους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εντός εύλογου χρόνου. Είναι, τέλος, η θέση του κ. Κουντούρη, ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Ευσταθίου δεν αποδεικνύουν ότι οι αιτητές έχουν καλή και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση, αλλά, αντίθετα, θα πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο ως κακόπιστοι και ως προϊόν δεύτερης σκέψης, ως γενικοί, αόριστοι και παντελώς ατεκμηρίωτοι αφού δεν δίδονται επαρκή στοιχεία και/ή λεπτομέρειες σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό υπεράσπιση των αιτητών. Ο κος Κουντούρης παραθέτει με λεπτομέρεια τις θέσεις των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αγωγή, παραπέμποντας στα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα τα οποία επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση, και λέγει ότι οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει, εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «
13. Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just.» Όπως επισημάνθηκε στην Πολ. Έφ. 205/10, Τσεμέσογλου ν. Σοφοκλέους, ημερ. 15.1.2013, διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του. Στην πρώτη περίπτωση, όταν, δηλαδή, εκδίδεται απόφαση λόγω αντικανονικότητας στη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης, ο εναγόμενος δικαιωματικά (ex debito justitiae) δικαιούται σε παραμερισμό της απόφασης, και το Δικαστήριο, αφού ικανοποιηθεί ότι υπήρχε αντικανονικότητα στη διαδικασία με αποτέλεσμα να μην δικαιούται ο ενάγοντας σε απόφαση κατά το δεδομένο χρόνο, είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση. Στη σειρά Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 26, παρ. 559, αναφέρονται τα εξής: «When a judgement in default of appearance ... has been entered before the proper time, or there has been no service or no sufficient service... it will be set aside ex debito justitiae, apart from any consideration as to whether there is a good defense on the merits and the plaintiff is usually ordered to pay the costs occasioned by the judgement or order.» Στη δεύτερη περίπτωση, εκεί, δηλαδή, όπου η διαδικασία ήταν κανονική και ορθά είχε εκδοθεί η απόφαση αλλά ο εναγόμενος λόγω αβλεψίας ή παραλείψεως του δεν εμφανίστηκε στην αγωγή με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον του, ο εναγόμενος οφείλει, αφ' ενός, να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει λογικοφανή υπεράσπιση, παρουσιάζοντας γεγονότα που να την καθιστούν συζητήσιμη, αφ' ετέρου, να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για την παράλειψη του να εμφανιστεί και για την τυχόν καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην Πολ. Έφ. 49/2011, Eric John Wakeham v. Bhati κ.α., ημερ. 25.5.16, οι αρχές που διέπουν το θέμα, συνοψίστηκαν ως ακολούθως: «Όπου η διαδικασία έχει εξελιχθεί κανονικά και έχει οδηγηθεί στην έκδοση απόφασης λόγω αβλεψίας και/ή παράλειψης εναγόμενου να εμφανισθεί, το Δικαστήριο είναι δυνατό να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης εάν ο εναγόμενος ικανοποιήσει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή και η μη εμφάνισή του ήταν, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογημένη. Το ζήτημα απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην σχετικά πρόσφατη απόφασή του Pechtchachanskaia κα ν. Esipovich, ΠΕ 310/2010, ημερ. 20.6.2014, όπου, συνοπτικά, παρατίθενται οι αρχές: "Σειρά αποφάσεων και πάγια νομολογία έχουν εδραιώσει τα κριτήρια καθοδήγησης που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παραμερίσει απόφαση εκδοθείσα ερήμην εναγομένου. Το βασικό κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη είναι κατά πόσον ο Εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο πως έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην Αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως για παράδειγμα η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του, παρά τη σημασία τους, κατά κανόνα δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, δηλαδή την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια, ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές, δηλαδή, αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσής του και, αφετέρου, την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, κριτήριο εξίσου σοβαρό για το Δικαστήριο είναι και η αναγκαιότητα να σφραγίζονται οι δικαστικές αποφάσεις με τελεσιδικία. (BIKA ΠΙΚΑ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ κ.α. v. ΧΑΠΥ ΣΤΡΗΤΣ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ,