← Κύπρος

GENERALI DEUTSCHLAND HOLDING A.G. ν. ΔΕΜΚΟ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ κ.α., Γενική Αίτηση: 277/15, 26/8/2016

GENERALI DEUTSCHLAND HOLDING A.G. ν. ΔΕΜΚΟ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ κ.α., Γενική Αίτηση: 277/15, 26/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A477 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 277/15 Αναφορικά με τον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992 (Ν.31(Ι)/92), Και Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 805/04 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τη Θέσπιση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου για μη Αμφισβητούμενες Αξιώσεις, Και Αναφορικά με το εκ συμφώνου διάταγμα (consent order) ημερομηνίας 23/04/12 του Εμπορικού Δικαστηρίου (Commercial Court) του Τμήματος Queen's Bench του Αγγλικού Δικαστηρίου High Court of Justice στην αγωγή ενώπιον του με αρ. Claim No. 2010 Folio 260 και τον Ευρωπαϊκό Εκτελεστό Τίτλο ημερομηνίας 09/06/2012 επί του εν λόγω διατάγματος, - και - Αναφορικά με την Αίτηση μεταξύ των: GENERALI DEUTSCHLAND HOLDING A.G., από τη Γερμανία, Αιτητών Και

  1. ΔΕΜΚΟ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, από την Ελλάδα,
  2. GOLVENVEIL LIMITED, από τη Λευκωσία,
  3. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΜΗΝΑΣ, από την Ελλάδα, Καθ΄ ων η Αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2015, ΓΙΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΚΑΙ/Η ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Ημερομηνία: 26 Αυγούστου, 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Καθ΄ ων η Αίτηση στην κύρια Αίτηση: Χριστίνα Κότσαπα για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Αιτητές στην κύρια Αίτηση: Χρίστος Γαλανός για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές εξαιτούνται: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να αναστέλλεται η κύρια Αίτηση ημερομηνίας 3 Αυγούστου, 2015, ως καταχρηστική και/ή ως παράτυπη και/ή άκυρη και/ή ενοχλητική και/ή ως μη αναγκαία και/ή ως σκανδαλώδης και/ή η οποία τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της υπόθεσης. (Β) Έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θθ 1-12, Δ.19, θ.26, Δ.27, θ.3, Δ.64, στον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου, 121(Ι)/2000, Άρθρα 2-5, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, Άρθρα 91A-Γ, στον Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος, Κεφ.62, Άρθρα 1-5, στον Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 31(Ι)/1992, Άρθρα 2-10, στον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου, 2004 για τη Θέσπιση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου για μη Αμφισβητούμενες Αξιώσεις, ΕΚ 805/2004, Άρθρα 1-5, 20 και 24, καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η Κύρια Αίτηση Θεωρώ ορθό, προτού αναφερθώ στους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, όπως παραθέσω τα αιτητικά της κύριας Αίτησης η οποία καταχωρίστηκε από τους Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία στις 3/8/2015, καθώς και στο νομικό υπόβαθρο που αυτή στηρίζεται. Με την κύρια Αίτηση τους, οι Αιτητές εξαιτούνται τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Καθ΄ης η Αίτηση 2 από €21,000.00 διαιρεμένο σε 21,000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1.00 έκαστη σε €621,000.00 διαιρεμένο σε 621,000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1.00 εκάστη και η συναφής παραχώρηση 510,000 μετοχών της Καθ΄ης η Αίτηση 2 προς τον Καθ΄ου η αίτηση 3 που έγινε κατά ή περί την 31/10/2014 ως δόλια μεταβίβαση και/ή δόλια διάθεση περιουσιακών στοιχείων της Καθ΄ης η Αίτηση
  4. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιβάλλεται επιβάρυνση προς όφελος της Αιτήτριας επί των μετοχών που η Καθ΄ης η Αίτηση 1 κατέχει στην Καθ' ης η Αίτηση
  5. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην Καθ' ης η Αίτηση 2 (εφεξής οι «Μετοχές»). Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει όπως τα έσοδα από την πιο πάνω πώληση καταβληθούν προς την Αιτήτρια έναντι των εξ' αποφάσεων οφειλών της Καθ' ης η αίτηση 1 προς την Αιτήτρια που προκύπτουν από το εκ συμφώνου διάταγμα (consent order) ημερομηνίας 23/4/2012 του Εμπορικού Δικαστηρίου (Commercial Court) του Τμήματος Queen's Bench του Αγγλικού Δικαστηρίου High Court of Justice στην αγωγή ενώπιον του με αρ. Claim No. 2010 Folio
  6. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορίζεται ο ελεγκτής κ.Αντώνης Ζαπίτης από την Λευκωσία ως παραλήπτης επί των Μετοχών που η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει στην Καθ' ης η Αίτηση 2 για σκοπούς διεκπεραίωσης του δημόσιου πλειστηριασμού των εν λόγω Μετοχών. Στ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να δίνει στον ελεγκτή κ.Αντώνη Ζαπίτη από την Λευκωσία την εξουσία, αν το κρίνει απαραίτητο για σκοπούς επιτυχής διεκπεραίωσης του δημόσιου πλειστηριασμού των Μετοχών, να δώσει οδηγίες στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή σε οποιουσδήποτε λογιστές και/ή ελεγκτές όπως ετοιμαστούν νέες ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις για την Καθ' ης η Αίτηση
  7. Ζ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή οδηγίες που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και/ή κατάλληλο και/ή αναγκαίο να εκδώσει. Η. Έξοδα και Φ.Π.Α.» Η Αίτηση βασίζεται στις ίδιες διατάξεις στις οποίες στηρίζεται και η παρούσα Αίτηση. Ισχυρισμοί Αιτητών Με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση την οποία ορκίζεται η Μαρίνα Ιεροκηπιώτου, δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο των Αιτητών, προβάλλονται οι πιο κάτω ισχυρισμοί:
  8. Οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν συμμορφώθηκαν με τις πρόνοιες του Ε.Κ. 805/04 και συγκεκριμένα, δεν υπέβαλαν στις αρμόδιες αρχές εκτέλεσης ης Κυπριακής Δημοκρατίας, ήτοι την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αντίγραφο της Απόφασης και του Πιστοποιητικού Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 20 του εν λόγω Κανονισμού, ώστε ο σχετικός Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος να κατατεθεί στο σχετικό Μητρώο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων που διατηρείται από την Πρωτοκολλητή και να λάβει αριθμό Κυπριακής απόφασης. Κατά συνέπεια, η Αγγλική Απόφαση δεν έχει καταστεί εκτελεστή στην Κύπρο, ώστε να μπορούν να ληφθούν μέτρα για εκτέλεσή της, τα οποία οι Καθ' ων οι αίτηση αιτούνται με την κύρια Αίτηση τους.
  9. Περαιτέρω και διαζευκτικά, οι Καθ' ων η Αίτηση αιτούνται τις ξεχωριστές θεραπείες (Α) - (Στ) με μια αίτηση, καθότι αυτό είναι δικονομικά ανεπίτρεπτο. Ο τύπος αίτησης που πρέπει να χρησιμοποιείται για την κάθε θεραπεία και ο τρόπος εκδίκασης της είναι διαφορετικός. Επίσης το βάρος απόδειξης βαρύνει διαφορετικό διάδικο με αποτέλεσμα η κύρια Αίτηση να είναι σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή να τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της υπόθεσης.
  10. Οι θεραπείες (Β) μέχρι και (Ζ) της κύριας Αίτησης είναι πρόωρες καθότι απαραιτήτως πρέπει πρώτα να αποφασιστεί από το Δικαστήριο η θεραπεία (Α) με την οποία επιζητείται η ακύρωση της αύξησης κεφαλαίου ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να γνωρίζει επακριβώς ποίο είναι το ποσοστό των μετοχών οι οποίες θα πωληθούν προς ικανοποίηση της Αγγλικής Απόφασης και των οποίων επιζητείται η δέσμευση τους.
  11. Με βάση των Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο, 31(Ι)/92, η διαδικασία δέσμευσης και πώλησης των μετοχών είναι λανθασμένη και από δικονομικής και από ουσιαστικής άποψης.
  12. Οι Καθ' ων η Αίτηση, χρησιμοποιούν εσφαλμένο τίτλο και τύπο της Αίτησης, καθότι, μεταξύ άλλων, είναι ανεπίτρεπτο να προστίθενται διάδικοι πέραν εκείνων οι οποίοι είναι διάδικοι ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου. Ισχυρισμοί Καθ' ων η Αίτηση Οι Καθ' ων η Αίτηση, με 16 λόγους ένστασης, προβάλλουν τους πιο κάτω ισχυρισμούς:
  13. Η παρούσα Αίτηση έχει καταχωριστεί κακόπιστα και καταχρηστικά με σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της κύριας Αίτησης η οποία είχε ήδη δρομολογηθεί. Τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα Αίτηση θα μπορούσαν κάλλιστα να περιληφθούν στην ΄Ενσταση στην κύρια Αίτηση.
  14. Οι δικονομικές πρόνοιες που επικαλούνται οι Αιτητές, ήτοι η Δ.19, θ.26, η Δ.27, θ.3 καθώς και η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν δικαιολογούν την επιζητούμενη απόρριψη και/ή τον παραμερισμό και/ή την αναστολή της διαδικασίας.
  15. Η κύρια Αίτηση καταχωρίστηκε ως αίτηση δια κλήσεως, ως προνοείται από το Άρθρο 5

(1)(α) του Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Σύμβασης) Νόμου 121(Ι)/2000, επομένως δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παρατυπία αναφορικά με το εναρκτήριο μέσο που χρησιμοποιήθηκε αφού αυτό προνοείται από τη νομοθεσία.
  1. Οι Καθ' ων η Αίτηση διαφωνούν ότι η αρμόδια αρχή εκτέλεσης της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Δεν προνοείται από οποιοδήποτε νόμο ή διάταγμα ότι η αρμόδια αρχή εκτέλεσης της Κυπριακής Δημοκρατίας για τους σκοπούς αυτούς είναι ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
  2. Δεν προνοείται οπουδήποτε ότι μία Ευρωπαϊκής προέλευσης αλλοδαπή απόφαση που έχει πιστοποιηθεί με Ευρωπαϊκό Εκτελεστό Τίτλο, πρέπει πρώτα να λάβει αριθμό Κυπριακής απόφασης και μετά να εγκριθεί οποιαδήποτε αίτηση προς το Δικαστήριο για εκτέλεση αυτής.
  3. Σε κάθε περίπτωση και να απαιτείτο όπως η Αγγλική Απόφαση πρώτα λάβει από την Πρωτοκολλητή αριθμό Κυπριακής Απόφασης, η οποιαδήποτε παράλειψη να γίνει αυτό πριν την καταχώριση της κύριας Αίτησης, δεν είναι μοιραία. Ουδέν εμποδίζει, για παράδειγμα την Αγγλική Απόφαση να λάβει αριθμό Κυπριακής απόφασης, ταυτόχρονα με την έγκριση της κύριας Αίτησης.
  4. Ούτε το γεγονός ότι το βάρος απόδειξης πιθανόν να βαρύνει διάφορους διάδικους για διάφορα ζητήματα συνηγορεί υπέρ της καταχώρισης χωριστών αιτήσεων. Ουδόλως επηρεάζει τη δυνατότητα ομαλής εκδίκασης της κύριας Αίτησης. Η μεταβολή του βάρους απόδειξης ή διαφορές στο βάρος απόδειξης ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα είναι, εξάλλου, συνηθισμένο φαινόμενο.
  5. Η Αγγλική Απόφαση στρέφεται εναντίον της Αιτήτριας 1, αυτό όμως δεν αποκλείει τη συμπερίληψη της Αιτήτριας 2 και του Αιτητή 3, ως Καθ' ων η Αίτηση στην κύρια Αίτηση. Μάλιστα, κάτι τέτοιο, θα δώσει την ευκαιρία στους Αιτητές 2 και 3 να ακουστούν στη διαδικασία. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός για τη Θέσπιση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου για μη Αμφισβητούμενες Αξιώσεις Ε.Κ. 805/2004 Θεωρώ ορθό όπως πρώτα εξετάσω αυτό το θέμα που εγείρεται και από τις δύο πλευρές λόγω της σημασίας που του προσδίδουν. Η πλευρά των Αιτητών ισχυρίζεται ότι, παράλειψη τήρησης κάποιας διαδικασίας που προνοείται από τον εν λόγω Κανονισμό είναι μοιραία και καθιστά οποιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης, όπως είναι η παρούσα, άκυρη και υποκείμενη σε απόρριψη. Από την άλλη, η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζεται ότι μια τέτοια πιθανότητα κατανικά το ίδιο το γράμμα και πνεύμα του Κανονισμού που σκοπόν είχε την απλοποίηση των διαδικασιών. Ο Ε.Κ. 805/2004 που θεσπίστηκε με Απόφαση ημερ. 21 Απριλίου 2004, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, εμπεριέχει πρόνοιες για τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις. Απώτερος στόχος είναι η απλοποίηση των διαδικασιών εκτέλεσης εφόσον τηρηθούν οι πρόνοιες του εν λόγω Κανονισμού. Συγκεκριμένα, εναποθέτει το βάρος έκδοσης Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου στο κράτος το οποίο εκδίδει την απόφαση («κράτος προέλευσης») (Άρθρο 6). Το δε Άρθρο 5 προνοεί ρητά ότι αφής στιγμής η απόφαση έχει πιστοποιηθεί ως Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος στο κράτος προέλευσης, αναγνωρίζεται και εκτελείται σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται να κηρυχθεί εκτελεστή και χωρίς να είναι δυνατή η προσβολή της αναγνώρισης της (κατάργηση του exequatur). Μάλιστα η απλοποίηση της διαδικασίας εμφαίνεται και από αντιπαραβολή των προνοιών αυτού του Κανονισμού με τους Ε.Κ.44/2001 και Ε.Κ. 1215/2012 με βάση τους οποίους απαιτείται σχετική διαδικασία για εγγραφή και αναγνώριση απόφασης ενός κράτους μέλους σε άλλο κράτος μέλος. Παρατίθεται, πιο κάτω, ένα σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Κατερίνα Πολυκάρπου, Επορευόμενη υπό την Εμπορική Επωνυμία Κaterina Travel v. Tui Poland Sp.Zo.O.
(2011)1(Γ) 1ΑΑΔ 1808. Ανέφερε ο Κληρίδης Δ., στη σελ. 1822: «Εισαγωγικά αναφέρουμε ότι ο στόχος του Κανονισμού 805/2004 ήταν η θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για τις μη αμφισβητούμενες αξιώσεις. Ο Κανονισμός καθορίζει τους βασικούς κανόνες προς διασφάλιση ότι οι αποφάσεις, οι δικαστικοί συμβιβασμοί και δημόσια έγγραφα που αφορούν μη αμφισβητούμενες αξιώσεις μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, καταργουμένης δηλαδή της διαδικασίας εγγραφής και αναγνώρισης στο κράτος όπου επιδιώκεται η εκτέλεση. Αφ΄ης στιγμής, δηλαδή, μια απόφαση πιστοποιείται ως Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος από το Δικαστήριο προέλευσης, η απόφαση θα πρέπει, για τους σκοπούς εκτέλεσης, να θεωρείται ως εκδοθείσα στο κράτος μέλος στο οποίο ζητείται η εκτέλεση, αποφευγομένης της ανάγκης για λήψη ενδιάμεσων μέτρων στο κράτος εκτέλεσης. Όπως τονίζεται στο ίδιο το εισαγωγικό μέρος του Κανονισμού, αυτή η διαδικασία παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με τη διαδικασία του exequatur, η οποία προβλέπεται στον Κανονισμό ΕΚ 44/2001 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, καθόσον δεν απαιτείται η χρησιμοποίηση δικαστικής διαδικασίας έγκρισης στο κράτος εκτέλεσης με τις αναπόφευκτες καθυστερήσεις και δαπάνες τις οποίες αυτή συνεπάγεται». Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, οι περισσότερες ενέργειες εναποτίθενται στο κράτος προέλευσης που είναι και το αρμόδιο για την έκδοση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου. Ο ίδιος όμως ο Κανονισμός και συγκεκριμένα το Άρθρο 20 που τιτλοφορείται «Διαδικασία Εκτέλεσης» προνοεί όπως κάποιες ενέργειες γίνουν στο κράτος εκτέλεσης. Αφού πρώτα αναφέρει ότι οι διαδικασίες εκτέλεσης διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης και ότι η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος, εκτελείται υπό τους ίδιους όρους με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης, (΄Αρθρο 20
(1)), προχωρεί και επιβάλλει στον «Πιστωτή» όπως προβεί σε κάποιες ενέργειες στο κράτος εκτέλεσης (΄Αρθρο 20
(2)). Αναφέρει ρητά στο Άρθρο 20
(2): «2. Ο πιστωτής υποχρεούται να υποβάλει στις αρμόδιες αρχές εκτέλεσης του κράτους μέλους εκτέλεσης: α) αντίγραφο της απόφασης που να πληροί τους αναγκαίους όρους για να διαπιστωθεί η γνησιότητα της, και β) αντίγραφο του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου που να πληροί τους αναγκαίους όρους για να διαπιστωθεί η γνησιότητα του, και γ) εφόσον απαιτείται, εγγραφή του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου ή μετάφραση του, στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους εκτέλεσης ή, εάν το εν λόγω κράτος μέλος έχει περισσότερες από μία επίσημες γλώσσες, στην επίσημη γλώσσα ή μία από τις επίσημες γλώσσες της διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, στον τόπο όπου επιδιώκεται η εκτέλεση, σύμφωνα με το δίκαιο αυτού του κράτους, ή σε άλλη γλώσσα, την οποία το κράτος μέλος μπορεί να δηλώνει την επίσημη γλώσσα ή τις επίσημες γλώσσες των οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εκτός από τη δική του, στις οποίες μπορεί να δεχθεί για τη συμπλήρωση του πιστοποιητικού. Η μετάφραση επικυρώνεται από πρόσωπο εξουσιοδοτημένο προς αυτό σε ένα από τα κράτη μέλη.» Ορισμός του όρου «αρμόδιες αρχές» δεν συναντάται στον εν λόγω Κανονισμό ούτε στο ίδιο το ΄Αρθρο 4 που δίδει τους ορισμούς κάποιων όρων που χρησιμοποιούνται. Όπως αναφέρεται στον οδηγό «Practical guide for the Application of the Regulation on the European Enforcement Order» που εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και στον οποίο κάνει αναφορά η πλευρά των Αιτητών, «αρμόδιες αρχές» μπορεί να είναι το Δικαστήριο ή αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου. Το ΄Αρθρο 29 αναφέρει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν και να ενημερώσουν σχετικά ποιες είναι οι «αρμόδιες αρχές» τους. Είναι όμως παραδεκτό ότι η Κύπρος δεν έχει καθορίσει επίσημα τις «αρμόδιες αρχές» όπως προνοείται στο εν λόγω Άρθρο. Το Δικαστήριο όμως, μπορεί να λάβει δικαστική γνώση ότι το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου έχει δημιουργήσει Αρχείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο οποίο καταχωρίζονται οι Ευρωπαϊκοί Εκτελεστοί Τίτλοι. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί κανόνα πρακτικής, κάτι που, κατά τη γνώμη μου, είναι απόλυτα επιτρεπτό. Η διαδικασία αυτή γίνεται στο Πρωτοκολλητείο, αφού ο Κανονισμός δεν καθιστά αναγκαία την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος Δικαστηρίου και ο Πρωτοκολλητής φέρει την ευθύνη να κάμει ένα εκ πρώτης όψεως έλεγχο ότι οι πρόνοιες του ΄Αρθρου 20
(2)έχουν εκπληρωθεί. Εξάλλου, τα δικαιώματα του εξ αποφάσεως οφειλέτη διασφαλίζονται εφόσον ο ίδιος ο Κανονισμός του δίδει το δικαίωμα αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαδικασίας (΄Αρθρα 21 και 23). Θεωρώ ότι, αφής στιγμής αυτή η πρακτική έχει υιοθετηθεί στην Κύπρο, θα πρέπει να τυγχάνει πιστής εφαρμογής. Ο λόγος είναι προφανής: εφόσον δεν απαιτείται έλεγχος από το Δικαστήριο, η διαδικασία αυτή ενώπιον του Πρωτοκολλητή διασφαλίζει τουλάχιστον σε πρώτο στάδιο, ότι τα προαπαιτούμενα του Άρθρου 20
(2), έχουν εκπληρωθεί. Επιπρόσθετα με την καταχώριση της αλλοδαπής απόφασης στο Αρχείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, η αλλοδαπή απόφαση δεν παραμένει μετέωρη, αλλά υπάρχει πλέον αρχειοθέτηση και σημείο αναφοράς της στην Κύπρο για τα οποιαδήποτε περαιτέρω διαβήματα. Σε ενάντια περίπτωση, θα υπήρχε κίνδυνος να λαμβάνονται μέτρα εκτέλεσης στην Κύπρο για αλλοδαπές αποφάσεις που δεν πληρούν τα κριτήρια του Κανονισμού. Όπως για παράδειγμα η διαπίστωση της εγκυρότητας αυτής, ή του εκδοθέντος Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου. Υπενθυμίζεται επίσης ότι επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι όλες οι γλώσσες των κρατών μελών και ο Πρωτοκολλητής, για κατανόηση του περιεχομένου των εγγράφων, μπορεί να απαιτήσει μετάφρασή τους σε γλώσσα ή γλώσσες που χρησιμοποιούνται στη Κύπρο. Αυτά τα προαπαιτούμενα, προνοούνται από το ΄Αρθρο 20
(2), πιο πάνω. Υπενθυμίζεται επιπρόσθετα ότι το ΄Αρθρο 9 του Κανονισμού, προνοεί ότι το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, συντάσσεται στη γλώσσα της απόφασης, κάτι που σημαίνει ότι στις πλείστες περιπτώσεις, μετάφραση του στην Κύπρο θα είναι αναγκαία. Κατάληξη Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω και εκλαμβάνοντας ως δεδομένο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην κύρια Αίτηση, δεν έχουν ακολουθήσει την πιο πάνω διαδικασία, προχωρώ να εξετάσω τις επιπτώσεις που αυτή η εξέλιξη επιφέρει στη διαδικασία. Με την κύρια Αίτησή τους οι Αιτητές προχωρούν και επιζητούν απευθείας από το Δικαστήριο πληθώρα μέτρων εκτέλεσης, διαφόρων μάλιστα μορφών. Το αιτητικό τους παρατίθεται αυτούσιο, πιο πάνω. Όλα αυτά, προτού ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 20
(2)του Κανονισμού. Θεωρώ την κύρια Αίτηση ως πρόωρη αφού δεν υπάρχει διαπίστωση της γνησιότητας, ούτε της αλλοδαπής απόφασης, ούτε του Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου αλλά και ούτε κατά πόσο πληρούνται ευρύτερα τα κριτήρια του Ε.Κ. 805/2004. Εάν το Δικαστήριο προχωρούσε στην εξέταση της κύριας Αίτησης θα παρέμεινε ένα μεγάλο κενό. Το θέμα δεν είναι τυπικό όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση, αλλά είναι θέμα ουσίας. Παρόλα αυτά έχω εξετάσει το ενδεχόμενο το Δικαστήριο να προβεί από μόνο του στην εξέταση των προαπαιτουμένων από τον Ε.Κ. 805/2004 και ιδιαίτερα από το Άρθρο 20
(2). Πιστεύω όμως ότι αυτό δεν θα ήταν ορθό αφού κάτι τέτοιο δεν επιζητείται από οποιοδήποτε διάδικο και το Δικαστήριο για να προβεί σε τέτοιο έλεγχο θα έπρεπε να απαιτεί στοιχεία από τους Καθ΄ων η Αίτηση, κάτι που θα επηρέαζε δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών. Θα άνοιγε το Δικαστήριο, ουσιαστικά, διάλογο με τους Καθ' ων η αίτηση για να καλύψει τα οποιαδήποτε κενά και θα εισερχόταν το ίδιο στην αρένα της διαδικασίας και αντιδικίας. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι η παρατυπία δεν μπορεί να θεραπευθεί στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Επηρεάζει δε ριζικά και την κύρια διαδικασία. Κατόπιν τούτου, θεωρώ περιττό να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους που εγείρονται στην Αίτηση. Η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο η κύρια Αίτηση απορρίπτεται. Κατά συνέπεια, όλες οι εκκρεμούσες διαδικασίες συμπαρασύρονται και απορρίπτονται και οποιαδήποτε Διατάγματα έχουν εκδοθεί απορρίπτονται. Επιδικάζονται τα Έξοδα της διαδικασίας υπέρ των Αιτητών στην παρούσα διαδικασία και σε βάρος των Καθ΄ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (υπ.) ........... Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.