Κούλλας Βαγγά και Γερόλεμου Αδάμου, υπό την ιδιότητα τους ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Αδάμου Αδάμου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 6915/11, 17/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A467 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6915/11 Μεταξύ: Κούλλας Βαγγά (αρ. ταυτ. 792366) και Γερόλεμου Αδάμου (αρ. ταυτ. 822818), υπό την ιδιότητα τους ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Αδάμου Αδάμου (αρ. ταυτ. 776174) τέως εξ Αλεθρικού, Επαρχία Λάρνακας, δυνάμει διατάγματος υπ' αρ. 205/2011 Ε. Δ. Λάρνακος Εναγόντων και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Αυγούστου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Χ. Ιωάννου, για Χριστόφορος Ιωάννου ΔΕΠΕ (Δ.Θ.8). Για τον Εναγόμενο: Η κ. Μ. Στυλιανού-Λοττίδη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες - ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα πυροσβέστη Αδάμου Αδάμου και ως τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να εγείρουν την αγωγή με βάση την κείμενη νομοθεσία - αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου (ως τον κατά τον νόμο υπεύθυνο για τις πράξεις και παραλείψεις υπηρετών και οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας), αποζημιώσεις για τον (εν υπηρεσία) θάνατο του Αδάμου Αδάμου μετά από έκρηξη που σημειώθηκε στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης», στην περιοχή Μαρί, της Επαρχίας Λάρνακας την 11.7.
- Η ευθύνη για τον θάνατο του θύματος δηλώθηκε, τελικώς, ως παραδεκτή από μέρους του εναγόμενου (αποδιδόμενη τούτη αποκλειστικώς στην Κυπριακή Δημοκρατία), όπως και το ότι ο θάνατος αυτός αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων και συνταγματικών δικαιωμάτων του εκλιπόντος για τη ζωή και τη σωματική του ακεραιότητα βάσει του Άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Άρθρου 7 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μοναδικό ζήτημα προς απόφανση στην προκειμένη περίπτωση - μετά τον περιορισμό των επίδικων θεμάτων κατά τη δίκη και τη διατύπωση ως παραδεκτού γεγονότος πως οι ενάγοντες δικαιούνται στην καταβολή ποσού €17.056,00, για την οδύνη απώλειας του θανόντος (bereavement) και €5.000,00, ως έξοδα διαχείρισης - το αν το αρχικώς πληρωθέν (κατά χάριν) ποσό των €285.000,00, προς τους ενάγοντες από την Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό των €419.033,00, το οποίο (παραδεκτώς και πάλι) συναποτελεί το ποσό που προέρχεται από την απώλεια του καθαρού μισθού του θανόντος (ποσό εξάρτησης) κατά το χρόνο του θανάτου του, ως και το ύψος του ποσού που θα μπορούσε να επιδικασθεί ως μη χρηματική αποζημίωση προς όφελος των τριών εξαρτωμένων τού θανόντος (δηλαδή της συζύγου και των δύο παιδιών τους) για την παραβίαση του δικαιώματος ζωής και σωματικής ακεραιότητας του, ως προλέχθηκε. Κατά τη δίκη δηλώθηκαν σειρά (έτερων) παραδεκτών γεγονότων τα οποία, έχοντας εγκριθεί από το Δικαστήριο, θεωρούνται πια ως δεδομένα και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιο μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501). Για στοιχειοθέτηση της αξίωσης, οι ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία των Κούλλας Βαγγά (ΜΕ1), Μάρκου Τράγκολα (ΜΕ2), Μάριου Καλλία (ΜΕ3) και Γερόλεμου Αδάμου (ΜΕ4). Ο εναγόμενος δεν παρουσίασε μάρτυρες. Κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό, έστω και αν το περιεχόμενο τους δεν διατυπώνεται ρητώς στο σκεπτικό, μη απαιτούμενης (πλην μιας σύντομης περίληψης για πρακτικούς σκοπούς), της καταγραφής και επανάληψης του συνόλου τού μαρτυρικού αυτού υλικού (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων
(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Συνοψίζω αμέσως τη μαρτυρία των μαρτύρων. Η Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1), με παραπομπή στη γραπτή της δήλωση (Έγγραφο Α), κατέθεσε ως η σύζυγος του αποβιώσαντα και ως μία εκ των διαχειριστών της περιουσίας του. Περιέγραψε τα όσα οδήγησαν στον διορισμό του Αδάμου Αδάμου στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και εκείνα που ακολούθησαν του αδόκητου θανάτου του. Ο Μάρκος Τράγκολας (ΜΕ2), με αναφορά στη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Β), κατέθεσε ως Αστυνόμος Α΄ στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου, εξηγώντας πτυχές του χαρακτήρα και της υπηρεσίας του θανόντος στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, χαρακτηρίζοντας τον, ανάμεσα σε άλλα, ως «. μέρος της αφρόκρεμας της πυροσβεστικής, ένα πραγματικό διαμάντι από όλες τις απόψεις». Δήλωσε πως θεωρούσε δεδομένη την ανέλιξη του Αδάμου Αδάμου στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. Ο Μάριος Καλλίας (ΜΕ3), με σημείο αναφοράς τη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Γ), κατέθεσε ως εγκεκριμένος λογιστής, περί των πραγματικών και μελλοντικών εισοδημάτων του αποβιώσαντα. Ο Γερόλεμος Αδάμου (ΜΕ4), με υπόβαθρο τη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Δ), κατέθεσε ως αδελφός του αποβιώσαντα και ως διαχειριστής (μαζί με την Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1)), της περιουσίας του Αδάμου Αδάμου, εξηγώντας, ως Πυροσβέστης και αυτός, τα περί επιδομάτων βάρδιας, Κυριακών και αργιών των πυροσβεστών. Στις αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι εξέφρασαν την άποψη ότι η μαρτυρία (και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές), δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων τις οποίες αναδίπλωσαν με επιμέλεια και χωρίς περιττολογίες. Διεξήλθα την παρουσιασθείσα γραπτή και προφορική μαρτυρία, ως και την επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη επίγνωση πως η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία αυτή, την πηγή και το κύρος των γνώσεων των μαρτύρων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, την ειλικρίνεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν εξαιρετικά προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς τους, αντιλαμβανόμενος ότι κάτι τέτοιο ενδεχομένως να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), εφόσον δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εντύπωση από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να εκπηγάζουν από πλειάδα αιτιών, μη κατ' ανάγκην εκπορευομένων από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Αποτιμώντας τη μαρτυρία, δεν περιορίστηκα μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα (βλ. κατ' αναλογίαν, Rana κα Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά συσχέτισα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που αποτελούν γνώμονες προσδίδοντες στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη αναμφιβόλως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Υπογραμμίζω - και τούτο ισχύει οριζοντίως για όλες τις περιπτώσεις - ότι κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 599, 609, προσέγγισα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα (η οποία δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς ή και καθόλου), ως δεικτική έλλειψης συνέπειας στην προώθηση των θέσεων τού αντεξετάζοντος αλλά και ως αποδυναμωτική τούτων, αξιολογώντας προσεκτικά την κάθε τέτοια περίπτωση, αναλόγως και της σοβαρότητας της συζητούμενης παράλειψης (βλ. κατ' αναλογίαν, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου
(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Σε σχέση με τον Μάριο Καλλία (ΜΕ3), που βρίσκω πως κατατάσσεται στην κατηγορία των πραγματογνωμόνων μαρτύρων, δεν θεώρησα τη συμπεριφορά του στο εδώλιο τόσο σημαντική, και τούτο κατ' ακολουθίαν σαφών υποδείξεων της νομολογίας επί του θέματος (βλ. Αθηνής ν Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 41, 62-65), με αυτό να μην σημαίνει πως η αξιολόγηση έγινε στη βάση άλλων αρχών από τις καθιερωμένες ή ότι ο μάρτυρας τούτος αντιμετωπίσθηκε κατά διαφορετικό τρόπο μια και κάτι τέτοιο θα ήταν ασύμβατο με τις προειρημένες αρχές (βλ. κατ' αναλογίαν, Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2298, 2309-2310). Όλοι οι μάρτυρες μού δημιούργησαν εξαιρετική εντύπωση, αφού κατέθεσαν με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, δίχως να κλονιστούν κατά την αντεξέταση (με τον Γερόλεμο Αδάμου (ΜΕ4), να μην αντεξετάζεται). Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή των εναγόντων (και των μαρτύρων τους), ως αξιόπιστη και βάσιμη, καθιστώντας την ταυτοχρόνως (πέραν της συναφούς σύνοψης που παρατέθηκε ανωτέρω), ως αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων μου. Αποδέχομαι επίσης, ως θα επεξηγηθεί, όλα τα επιχειρήματα του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων και απορρίπτω, με κάθε σεβασμό, εκείνα της ευπαίδευτης δικηγόρου του εναγόμενου. Προχωρώ στα (πρόσθετα) ευρήματα μου. Ο Αδάμος Αδάμου γεννήθηκε στις 7.10.76 (βλ. Τεκμήριο 3). Παντρεύτηκε με την Κούλλα Βαγγά στις 7.9.03 (βλ. Τεκμήριο 4) και επέκεινα απέκτησαν μαζί δύο παιδιά. Τον Άγγελο Αδάμου, στις 26.08.05 (βλ. Τεκμήριο 5) και τον Γιώργο Αδάμου, στις 14.8.08 (βλ. Τεκμήριο 6). Η Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1) και τα δύο παιδιά, συγκροτούν τους μοναδικούς κληρονόμους του Αδάμου Αδάμου και τα πρόσωπα προς όφελος των οποίων καταχωρίστηκε νομίμως και κανονικώς η παρούσα αγωγή. Ο Αδάμος Αδάμου είχε φοιτήσει για κάποια χρονικά διαστήματα (μεταξύ 1997 και 2000), στο ιδιωτικό κολλέγιο PA College στην Λάρνακα (βλ. Τεκμήρια 8-10). Προσελήφθη στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου την 3.9.01 και εργαζόταν εκεί συνεχώς μέχρι τον θάνατο του στις 11.7.11 (βλ. Τεκμήριο 7), με το σύστημα βάρδιας/αργιών/Κυριακών. Οι απολαβές του, αποτυπώνονται παραδεκτώς στα κατατεθέντα Τεκμήρια 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 22, 23 και 24, με το περιεχόμενο τους να καθίσταται ενιαίο μέρος των ευρημάτων. Από την 2.4.02 και μέχρι που απεβίωσε, υπηρετούσε στην ΕΜΑΚ (Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών). Η ΕΜΑΚ αποτελεί επίλεκτη ομάδα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κύπρου η οποία υπάγεται στην Αστυνομία Κύπρου. Ο Αδάμος Αδάμου ήταν πάντα απόλυτα υγιής, αρτιμελής και αθλητικός. Λόγω της φύσης της εργασίας του, ήταν πολύ εκπαιδευμένος στις αναρριχήσεις, στις καταρριχήσεις και σε διάφορες άλλες ειδικές αποστολές (βλ. Τεκμήριο 12). Το ζεύγος διέμενε σε ιδιόκτητη κατοικία στο Αλεθρικό, η ανέγερση της οποίας ολοκληρώθηκε περί τα τέλη
- Το σχετικό κόστος καλύφθηκε μερικώς από χρήματα του γάμου, από κρατική βοήθεια (αφού ο Αδάμος Αδάμου ήταν πρόσφυγας) και από δάνειο που εξασφαλίσθηκε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης και αποπληρωνόταν με τον μισθό του αποθανόντος (βλ. Τεκμήριο 13). Τόσο η Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1), όσο και τα ανήλικα παιδιά τους, στηρίζονταν για τα πάντα στον Αδάμο Αδάμου, συναισθηματικώς και οικονομικώς. Ήταν υπόδειγμα πατέρα και συζύγου. Ήσυχος, ντροπαλός, συνεσταλμένος, δεν έπινε, δεν κάπνιζε και δεν έβγαινε έξω για κοινωνικές υποχρεώσεις. Συνέθετε παράδειγμα ανθρώπου που ήταν έτοιμος να θυσιαστεί για τον πλησίον του. Ενώ φοιτούσε στο PA College, υποστήριζε οικονομικώς τον μικρό ανήλικο αδελφό του και την μητέρα τους επειδή το 1995 (και ενώ ο Αδάμος Αδάμου υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία), ο πατέρας τους απεβίωσε. Στις 10.7.11, μετέβη στην εργασία του στις 19:00 και (κανονικώς εχόντων των πραγμάτων), θα σχόλναγε στις 08:00 την επομένη (11.7.11). Ο Αδάμος Αδάμου τηλεφωνούσε πάντοτε στο σπίτι μετά που μετέβαινε στην εργασία του για να ρωτήσει αν όλοι ήσαν καλά. Δεν τηλεφώνησε όμως στις 11.7.
- Η Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1), είχε ακούσει στο μεταξύ από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για μια πολύ μεγάλη έκρηξη σε κάποιο στρατόπεδο και ότι υπήρχαν φόβοι για τραυματίες, δεν πήγε ωστόσο το μυαλό της στο κακό. Στην εξέλιξη των πραγμάτων, διαπιστώθηκε πως, δυστυχώς, ο Αδάμος Αδάμου είχε σκοτωθεί κατά την έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης». Διαμελίστηκε. Υπολείμματα του ανευρέθηκαν διάσπαρτα (και σταδιακώς), σε διάφορους παρακείμενους χώρους της έκρηξης. Η αναγνώριση του έγινε με τη μέθοδο της ταυτοποίησης γενετικού υλικού. Η περί ης ο λόγος έκρηξη οφειλόταν σε ανάφλεξη εμπορευματοκιβωτίων που είχαν μεταφερθεί στην εν λόγω Ναυτική Βάση, τον Φεβρουάριο
- Του συμβάντος και του θανάτου του Αδάμου Αδάμου, επακολούθησε το οικογενειακό έρεβος. Με όλα τα αυτονόητα (και πολυεπίπεδα), θλιβερά, οδυνηρά, ολέθρια και συνταρακτικά συνεπακόλουθα που επήλθαν τόσο στην σύζυγο όσο και στα παιδιά του αποθανόντος. Η αμέλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποστέρησε από την Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1) και τα παιδιά τους, κάθε έκφανση τού συζύγου και πατέρα Αδάμου Αδάμου. Στον τελευταίο δε, το πολυτιμότερο των αγαθών. Τη ζωή του. Εν σχέσει με το ζήτημα του (κατά χάριν) ποσού των €285.000,00 (βλ. Τεκμήριο 21), που ήδη δόθηκε στους ενάγοντες ως οικονομική βοήθεια από την Κυπριακή Δημοκρατία κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10.8.11, κρίνω πως (το ποσό) δεν αφορούσε (εξ ορισμού και εκ των πραγμάτων), σε πληρωμή στην οποία δικαιούνταν οι ενάγοντες δυνάμει νόμου, ασφαλιστικής ή άλλης κάλυψης και ότι κατ' ακολουθίαν - και στο πλαίσιο της αιτιολογίας που αναλυτικώς και ικανώς παρατίθεται από τον αδελφό Δικαστή Χ. Μαλαχτό, ΠΕΔ, στην (άμεσα σχετική για την παρούσα περίπτωση) απόφαση που εκδόθηκε στις 19.5.16 στην Παπαδόπουλου και Άλλων ν Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αριθμός Αγωγής 1600/12 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας), στην οποία προσθέτω, μόνο, την εναργή επί τούτω θέση των Αγγλικών Δικαστηρίων, τηρουμένων των αναλογιών με ό,τι εδώ αφορά και ισχύει (βλ. McGregor, On Damages, 19η έκδ., 2014, παρ. 38-157 μέχρι 38-159 και 38-220) - δεν μπορεί και δεν πρέπει (το χαριστικώς καταβληθέν αυτό ποσό), να συνυπολογιστεί στον καθορισμό των αποζημιώσεων στις οποίες δικαιούνται οι ενάγοντες ένεκα του θανάτου τού Αδάμου Αδάμου. Αναφορικά με την επιδίκαση μη χρηματικών αποζημιώσεων προς όφελος των εξαρτωμένων του θανόντος για την παραβίαση του δικαιώματος ζωής και σωματικής ακεραιότητας του Αδάμου Αδάμου, αποφαίνομαι ότι με υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, τις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο του θύματος, καθώς και κάθε άλλου παράγοντα που συνεκτιμάται σε τέτοιες περιπτώσεις, ως σαφώς αποτυπώνονται στη νομολογία (βλ. McGregor, On Damages, 19η έκδ., 2014, παρ. 48-21 μέχρι 48-55 και 48-068 μέχρι 48-077) - και έχοντας επιπροσθέτως κατά νούν (και πάλι) τα όσα αποφασίστηκαν στην Παπαδόπουλου και Άλλων ν Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας (ανωτέρω), με τα οποία συμφωνώ (μολονότι δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο), όπως και τις αποφάσεις Aliyev and Gadzhiyeva ν Russia
(2016)ECHR 640, Civek ν Turkey
(2016)ECHR 207 και Islamova ν Russia
(2015)ECHR 456, στις οποίες παρέπεμψε ο κ. Ιωάννου - ο καθένας από τους εξαρτώμενους του Αδάμου Αδάμου δικαιούται στην επιδίκαση ποσού ύψους €50.000,00, ως αποζημίωση για την (αποδεδειγμένα ουσιώδη) παραβίαση του δικαιώματος ζωής και σωματικής ακεραιότητας του τελευταίου για τη ζωή και τη σωματική του ακεραιότητα κατά το Άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Άρθρο 7 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι ενάγοντες απέδειξαν την αξίωση τους (ως εν τέλει διαμορφώθηκε), στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου, ως ακολούθως: (α) €419.033,00 (ως ποσό εξάρτησης), με τον εκάστοτε εν ισχύ νόμιμο τόκο από την ημερομηνία επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος (18.10.11), μέχρι εξοφλήσεως, καταμερισμένο κατά 1/5 στην σύζυγο του αποβιώσαντα Κούλλα Βαγγά (ΜΕ1) και κατά 2/5 σε ένα έκαστο των τέκνων αυτού Άγγελο Αδάμου και Γιώργο Αδάμου. (β) €17.056,00 (ως ποσό για την οδύνη απώλειας του εκλιπόντος), με τον εκάστοτε εν ισχύ νόμιμο τόκο από την ημερομηνία του θανάτου του (11.7.11), μέχρι εξοφλήσεως. (γ) €5.000,00 (ως έξοδα διαχείρισης), με νόμιμο τόκο από σήμερα, μέχρι εξοφλήσεως. (δ) €150.000,00 (ως μη χρηματικές αποζημιώσεις προς όφελος των εξαρτωμένων του αποβιώσαντα, επιμερισμένων των αποζημιώσεων αυτών ανά €50.000,00 στον καθένα), με τον εκάστοτε εν ισχύ νόμιμο τόκο από την ημερομηνία θανάτου του (11.7.11), μέχρι εξοφλήσεως. Τα δικηγορικά έξοδα, πλέον τα έξοδα επίδοσης και ο ΦΠΑ, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (στην κλίμακα εξόδων που εμπίπτει το ποσό της απόφασης) και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο