Μαίρης Φλωρίδου ν. Βάϊας Μαλιγιάννη, Αρ. Αγ. 1183/2010, 3/8/2016

Μαίρης Φλωρίδου ν. Βάϊας Μαλιγιάννη, Αρ. Αγ. 1183/2010, 3/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A463 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1183/2010 Μεταξύ: Μαίρης Φλωρίδου Ενάγουσας και Βάϊας Μαλιγιάννη Εναγομένης Ημερομηνία: 3 Αυγούστου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα κ. Μ. Φλωρίδης με κα Ε. Θωμά για Μιχαήλ Γ. Φλωρίδης & Σια ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη. κ. Π. Πιερίδης για Πιερίδης & Πιερίδης AΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης η Ενάγουσα, κατά/ή περί την 27.1.2009, δυνάμει σύμβασης ενοικίασης, ενοικίασε στην Εναγομένη μια επιπλωμένη κατοικία στην Λευκωσία για την περίοδο από 1.2.2009 έως 31.1.2011 έναντι μηνιαίου ενοικίου €700, πληρωτέου προκαταβολικά την πρώτη ημέρα εκάστου μήνα. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας, η καταβολή δύο ενοικίων κατά την υπογραφή της, εκ των οποίων το ένα θα αποτελούσε το ενοίκιο του πρώτου μήνα ενοικιάσεως ενώ το δεύτερο θα αποτελούσε το ενοίκιο του τελευταίου μήνα πριν την λήξη της ενοικίασης. Η συμφωνία προνοούσε επίσης ότι η Εναγόμενη θα κατέβαλλε τόκο προς 9% ετησίως επί παντός οφειλομένου ενοικίου από την ημέρα που αυτό ήταν πληρωτέο. Η Εναγομένη παρέλαβε την κατοχή της κατοικίας και της επίπλωσης της από την 1.2.2009 και την χρησιμοποίησε μέχρι 21.10.

1. Κατέβαλε τα ενοίκια έως 30.9.
2. Σε άγνωστο προς την Ενάγουσα χρόνο, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου 2009, η Εναγομένη εγκατέλειψε την κατοικία χωρίς να δώσει οποιαδήποτε προειδοποίηση στην Ενάγουσα και χωρίς να παραδώσει τα κλειδιά. Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2009, η Ενάγουσα και/ή αντιπρόσωπος της, αναζήτησαν την Εναγομένη οπότε διαπίστωσαν ότι η κατοικία είχε εγκαταλειφθεί από την τελευταία χωρίς αυτή να την ασφαλίσει με αποτέλεσμα να μπουν μέσα γάτοι και να προκληθούν ζημιές σε ένα γωνιακό σαλόνι αξίας €450, σε δύο στρώματα αξίας €300 και στις κουρτίνες αξίας €
3. Επίσης στον τοίχο είχε ανοιχθεί μια τρύπα για την τοποθέτηση κλιματιστικού η οποία έμεινε ανοικτή μετά την αφαίρεση του κλιματιστικού. Απαιτήθηκε επομένως, το ποσό των €120 ως έξοδα επιδιόρθωσης. Τέλος, λόγω επέμβασης στην υδραυλική εγκατάσταση της κατοικίας απαιτήθηκαν οι υπηρεσίες υδραυλικού για επιδιορθώσεις αξίας €
4. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι κατέβαλε αρκετές προσπάθειες για να ενοικιάσει εκ νέου την κατοικία κάτι το οποίο έγινε τελικά, στις 12.1.2010 οπότε και υπογράφτηκε νέα σύμβαση ενοικίασης με νέο ενοικιαστή για την περίοδο από 1.2.2010 έως 31.1.2012 έναντι μηνιαίου ενοικίου €
5. Εν όψει των πιο πάνω η Ενάγουσα ζητά από την Εναγομένη ενοίκια για τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2009 και Ιανουαρίου του 2010 συνολικού ύψους €2,800 καθώς και το ποσό των €100 μηνιαίως, ήτοι συνολικά €1200 ως απώλειες για την χρονική περίοδο 1.2.2010 έως 31.1.2011 οπότε θα έληγε η συμφωνία ενοικίασης με την Eναγομένη. Ζητά επίσης την καταβολή των ζημιών σε σχέση με την επίπλωση καθώς και τα έξοδα επιδιόρθωσης που περιγράφηκαν πιο πάνω. Η Ενάγουσα τόσον η ίδια, όσο και με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 19.1.2010, αξίωσε από την Εναγομένη την καταβολή όλων των πιο πάνω ποσών χωρίς όμως ανταπόκριση. Με την Υπεράσπιση της, η Εναγόμενη παραδέχεται ότι η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια της επίδικης κατοικίας. Παραδέχεται επίσης την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 27.1.2009, το ύψος του μηνιαίου ενοικίου, την καταβολή δύο ενοικίων κατά την υπογραφή της συμφωνίας καθώς και τον όρο περί τόκου 9% επί των καθυστερημένων ενοικίων. Προσθέτει όμως ότι η εν λόγω σύμβαση δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή καθότι δεν υπογράφτηκε από δύο μάρτυρες. Περαιτέρω, η Εναγομένη ισχυρίζεται ότι το ενοίκιο του Οκτωβρίου 2009 πληρώθηκε στις 2.10.2009 στον λογαριασμό της Ενάγουσας. Όπως ισχυρίζεται αναγκάστηκε και εγκατέλειψε την επίδικη κατοικία κατά ή περί την 10.10.2009 πράγμα που γνωστοποίησε στην Ενάγουσα τόσο τηλεφωνικώς όσο και με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 12.10.2009 με την οποία τερμάτισε την ενοικίαση. Ειδικότερα, η Εναγομένη ισχυρίζεται στην Υπεράσπιση της, ότι δυνάμει προφορικής και/ή παράλληλης συμφωνίας με την συμφωνία ενοικίασης, η Ενάγουσα ανέλαβε να επιδιορθώσει το υδατοστεγές της στέγης και την μόνωση της ταράτσας της οικίας, εντός ευλόγου χρόνου. Εντούτοις παρά τις πολλές οχλήσεις της Εναγομένης, η Ενάγουσα δεν το έπραξε. Η Εναγομένη αφού κατοίκησε εντός της επίδικης κατοικίας διαπίστωσε ότι όταν έβρεχε, έσταζε η ταράτσα σε διάφορα σημεία εντός της κατοικίας με αποτέλεσμα να βρέχονται τα έπιπλα. Για να αντιμετωπίσει προσωρινά το πρόβλημα και μέχρι η Ενάγουσα να επιδιορθώσει την ταράτσα τοποθετούσε κουβάδες για να μαζεύει τα νερά. Περαιτέρω, επειδή η Ενάγουσα δεν έκανε μόνωση στην ταράτσα, η ζέστη μέσα στην κατοικία το καλοκαίρι ήτο αφόρητη και η Εναγόμενη αναγκάστηκε να τοποθετήσει, με δικά της έξοδα, μεγάλη μονάδα κλιματιστικού με αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους διαβίωσης. Μετά από διάφορες οχλήσεις της Εναγομένης προς την Ενάγουσα και αφού η Ενάγουσα δεν ανταποκρίθηκε, η Εναγομένη εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την επίδικη κατοικία, παρόλο ότι αυτή βρίσκεται κοντά στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο όπου εργάζονται τόσο η ιδία όσο και ο σύζυγος της που είναι ιατρός. Περαιτέρω, επειδή μέσα στην κατοικία εκτός από την ιδία και τον σύζυγο της, ζούσε και το μικρό μωρό της, οι συνθήκες ήταν ανθυγιεινές για το βρέφος. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι με την εγκατάσταση της στην επίδικη κατοικία διαπίστωσε ότι το νερό δεν ήταν αρκετό και τοποθέτησε με δικά της έξοδα δύο μεγάλα ντεπόζιτα νερού. Περαιτέρω η εναγομένη διαπίστωσε ότι από τον δικό της μετρητή νερού και από το δικό της μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος τροφοδοτείτο με νερό και ηλεκτρικό ρεύμα το διαμέρισμα που βρισκόταν στο υπόγειο της οικοδομής, κάτι που αποκρύφτηκε όταν ενοικίαζε την κατοικία. Τέλος η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι εγκατέλειψε την επίδικη κατοικία καθαρή και χωρίς ζημιές. Παραδέχεται ότι ανοίχτηκε μια μικρή τρύπα για την τοποθέτηση κλιματιστικού αλλά αρνείται ότι για την επιδιόρθωση της δαπανήθηκε το ποσό των €120 το οποίο θεωρεί υπερβολικό. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, η Ενάγουσα παραδέχεται την καταβολή του ενοικίου του μηνός Οκτωβρίου 2009, κάτι το οποίο διαπίστωσε μετά την καταχώρηση της αγωγής. Η Ενάγουσα αρνείται τον καταρτισμό οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας με την Εναγομένη σχετική με το υδατοστεγές της στέγης και της μόνωσης της οικίας της και αρνείται ότι υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα στην υφιστάμενη μόνωση. Τέλος, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά τον χρόνο Ενοικίασης υποδείχτηκε στην Εναγομένη το γεγονός ότι από την ίδια παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού τροφοδοτούνταν τόσο η επίδικη κατοικία όσο και το υπόγειο διαμέρισμα και το αποδέχτηκε, αφού της επεξηγήθηκε ο τρόπος με τον οποίο θα γινόταν η κατανομή. Η τοποθέτηση επιπρόσθετου ντεπόζιτου αποτελούσε επιλογή της Εναγομένης και τούτο έγινε χωρίς την άδεια και συγκατάθεση της Ενάγουσας. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε ο Κώστας Φλωρίδης (Μ.Ε.1), η Αουρέλια Ελισσαίου (Μ.Ε.2), και ο Ανδρέας Κλόκκαρης (Μ.Ε.3). Για την Υπεράσπιση κατέθεσε η ίδια η Εναγόμενη (Μ.Υ.1) και ο Σωκράτης Νικολάου (Μ.Υ.2). Πιο κάτω παραθέτω όσο το δυνατόν πληρέστερα την μαρτυρία κάθε μάρτυρα. Ως Μ.Ε. 1, Κώστας Φλωρίδης, σύζυγος της Ενάγουσας ανέφερε ότι η Ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια μιας επιπλωμένης κατοικίας επί της οδού Επιδαύρου 5 στην Έγκωμη στην οποία μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2009 διέμενε η οικογένεια του. Στις 27.1.2009 η Ενάγουσα ενοικίασε στην Εναγομένη την πιο πάνω κατοικία μαζί με την επίπλωση για την χρονική περίοδο 1.2.2009 έως 31.1.
6. Η Εναγομένη τους είχε αναφέρει ότι επρόκειτο να την χρησιμοποιήσει για την διαμονή της ίδιας μαζί με το τέκνο της το οποίο θα γεννούσε σε μερικούς μήνες. Κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 ήταν παρών και υπέγραψε σε αυτό ως μάρτυρας. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν €700 μηνιαίως, πληρωτέο προκαταβολικώς κάθε μήνα ενοικίασης, αρχής γενομένης από 1.2.2009 μετά τόκου προς 9% από την ημέρα που ήτο πληρωτέο. Κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου η Εναγομένη κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Φεβρουαρίου 2009 καθώς επίσης και ένα ακόμη ενοίκιο ως ντεπόζιτο. Ακολούθως η εναγομένη έλαβε κατοχή της κατοικίας από 1.2.2009 και διέμενε σε αυτή μαζί με το τέκνο της το οποίο εν τω μεταξύ γέννησε. Τον Σεπτέμβριο του 2009 η Εναγομένη παραπονέθηκε στον ίδιο, ότι υπήρχε πρόβλημα με την στεγανό-μόνωση της οροφής και ότι μπήκαν νερά στο σπίτι. Τότε επισκέφθηκε την κατοικία όπου διαπίστωσε ότι η Εναγομένη τοποθέτησε δύο επιπλέον ντεπόζιτα νερού χωρίς την συγκατάθεση της Ενάγουσας. Κατά την τοποθέτηση των ντεπόζιτων προκλήθηκε ζημιά στην μόνωση της οροφής που είχε σαν αποτέλεσμα να εισέλθει νερό κάτω από το κατρόχαρτο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι προέβη άμεσα στην διόρθωση του προβλήματος, πλην όμως μέχρι να φύγει η υγρασία απαιτήθηκε κάποιο χρονικό διάστημα. Η εναγομένη διατήρησε την κατοχή της κατοικίας μέχρι και τα μέσα Οκτωβρίου 2009, κατέβαλε όμως ενοίκιο μέχρι 30.9.
7. Μετά την καταχώρηση της αγωγής διαπίστωσαν ότι είχε καταβληθεί και το ενοίκιο του Οκτωβρίου 2009 με έμβασμα στο λογαριασμό της ενάγουσας. Ο Μ.Ε. 1 ανέφερε περαιτέρω ότι σε άγνωστο προς την ενάγουσα χρόνο και χωρίς η Εναγομένη να δώσει οποιαδήποτε προειδοποίηση, εγκατέλειψε την κατοικία της χωρίς να παραδώσει τα κλειδιά. Σε τηλεφωνήματα που της έκανε ο μάρτυρας δεν απαντούσε. Περί τα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του 2009, και αφού η Εναγομένη δεν ανταποκρινόταν στα τηλεφωνήματα του, ούτε και φαινόταν να διέμενε στην κατοικία, μετέβηκε στην κατοικία συνοδευόμενος από πιστοποιούντα υπάλληλο και από ανοικτό παράθυρο βρήκε τα κλειδιά της κατοικίας άνοιξε και μπήκε μέσα. Τότε διαπίστωσε ότι η Εναγομένη είχε πάρει όλα τα προσωπικά της αντικείμενα και εγκατέλειψε την κατοικία. Διαπίστωσε επίσης ότι η Εναγομένη άφησε ένα ανοικτό παράθυρο από το οποίο εισέρχονταν γάτοι στην κατοικία αφού όλοι οι καναπέδες και τα στρώματα ήσαν γεμάτα από περιττώματα γάτων και ακαθαρσίες. Συνεπεία των πιο πάνω ενεργειών της Εναγομένης, κατεστράφησαν ένα γωνιακό σαλόνι αξίας €450, δύο στρώματα αξίας €300 και οι κουρτίνες του καθιστικού συνολικής αξίας €
8. Επίσης η Εναγομένη προέβη σε άνοιγμα μεγάλης τρύπας σε τοίχο της κατοικίας για να τοποθετήσει κλιματιστικό, η οποία με την αφαίρεση του κλιματιστικού παρέμεινε ανοικτή και για να επιδιορθωθεί απαιτήθηκε ποσό €
9. Περαιτέρω προέκυψε ότι λόγω παρέμβασης την οποία η Εναγομένη έκανε στην υδραυλική εγκατάσταση της κατοικίας, αυτή δεν είχε ζεστό νερό. Για τον έλεγχο της υδραυλικής εγκατάστασης και αποκατάσταση της βλάβης κατέβαλε το ποσό των €
10. Κατόπιν των πιο πάνω και από την ημέρα που η Ενάγουσα και ο ίδιος παρέλαβαν κατοχή της κατοικίας, προέβησαν σε πολλές ενέργειες για την ενοικίαση της. Συγκεκριμένα ανάρτησαν ταμπέλλα με την λέξη «Ενοικιάζεται». Έδωσαν σχετική εντολή σε κτηματομεσίτη και επίσης τοποθέτησαν αγγελία. Τελικά η ενοικίαση της κατοικίας κατέστη δυνατή στις 12.1.2010 με την υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 2) με το Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για την χρονική περίοδο 1.2.2010 μέχρι 31.1.2012 με μηνιαίο ενοίκιο €
11. Στις 28.1.2010, η Ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της, επέδωσε στην Εναγομένη επιστολή ημερομηνίας 19.1.2010 με την οποία ζητούσε τα ποσά τα οποία αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 σχετική ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη με συνημμένη την εν λόγω επιστολή η οποία επιδόθηκε στην Εναγομένη. Η Εναγομένη έναντι των πιο πάνω ποσών ουδέν ποσό κατέβαλε. Τέλος ο μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά κατά την κυρίως εξέτασή του, τους ισχυρισμούς της Εναγομένης για παράλληλη προφορική συμφωνία σε σχέση με το υδατοστεγές και την μόνωση της ταράτσας της κατοικίας. Σε σχέση με τους λογαριασμούς για νερό και για ηλεκτρικό ρεύμα ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσαν την Εναγομένη από την αρχή της ενοικίασης ότι θα υποχρεωνόταν να καταβάλλει τα 2/3 της κατανάλωσης νερού και το υπόλοιπο 1/3 το διαμέρισμα το οποίο ήτο συνδεδεμένο με τον ίδιο μετρητή. Την ενημέρωσαν επίσης ότι για το ηλεκτρικό ρεύμα θα κατέβαλλε το ποσό το οποίο θα αντιστοιχούσε στην κατανάλωση αφού προηγουμένως αφαιρείτο η κατανάλωση του διαμερίσματος στο οποίο υπήρχε εσωτερικός μετρητής και κατέγραφε την δική του κατανάλωση, πράγμα το οποίο η Εναγομένη αποδέχτηκε. Αρνήθηκε τέλος τον ισχυρισμό της Εναγομένης για τερματισμό της ενοικίασης με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 12.10.
12. Ουδεμία επιστολή τους εστάλη αλλά και εάν εστάλη δεν παρελήφθη. Η εναγομένη εγκατέλειψε την κατοικία και μετακόμισε στο διαμέρισμα του φίλου της που είχε γνωρίσει προηγουμένως σε κάποια από τις επισκέψεις του στην κατοικία. Κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 από τον κ. Πιερίδη, υποδείχθηκε στον μάρτυρα ένα έγγραφο το οποίο φέρεται να είναι το ίδιο σε περιεχόμενο με αυτό του Τεκμηρίου
13. Το εν λόγω έγγραφο κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο προς αναγνώριση Χ προκειμένου να υποβληθούν στο μάρτυρα σχετικές ερωτήσεις. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα ότι στο τεκμήριο προς αναγνώριση Χ δεν υπάρχει η υπογραφή του ως μάρτυρας. Απάντησε ότι αυτό δεν είναι το τελικό έγγραφο καθότι λείπει η δική του υπογραφή. Λείπει επίσης μια σημείωση η οποία υπάρχει στο Τεκμήριο 1 σύμφωνα με την οποία η εταιρεία Sabbianco Properties έλαβε το ποσό των €700,00 ως προμήθεια για την ενοικίαση της κατοικίας. Ήταν η θέση του ότι από την πρώτη στιγμή που ήρθε η υπάλληλος της Sabbianco ήταν παρών μέχρι το τέλος. Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφτηκε στην παρουσία του ιδίου, της συζύγου του, της Εναγομένης και της υπαλλήλου της Sabbianco. Σε σχέση με το θέμα της στεγανό-μόνωσης της οροφής ανέφερε ότι τα ντεπόζιτα που τοποθέτησε η Εναγομένη βιδώθηκαν στην οροφή χωρίς να γίνει οποιαδήποτε πρόνοια για επικάλυψη με αποτέλεσμα να εισχωρεί από εκείνο το σημείο νερό. Αρχικά ανέφερε ότι δεν ήταν απόλυτα βέβαιος εάν έφερε κάποιο συνεργείο για την επιδιόρθωση. Στην συνέχεια της αντεξέτασης του, ανέφερε ότι τοποθετήθηκε κάποιο υλικό υπό τύπον μπογιάς. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο λόγος της διαρροής ήταν η απουσία μόνωσης της ταράτσας. Υποστήριξε ότι το πρόβλημα παρουσιάστηκε με τα πρωτοβρόχια Σεπτεμβρίου και αμέσως ανταποκρίθηκαν στην κλήση της Εναγομένης. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε προηγουμένως ενημερώθηκε για παρόμοιο πρόβλημα. Ήταν η θέση της Εναγομένης, η οποία υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι από την στιγμή που πέρασε το καλοκαίρι και δεν επιδιορθώθηκε το πρόβλημα, τότε η Εναγομένη επικοινώνησε με την Ενάγουσα στις 10.10.2009 και την ενημέρωσε ότι θα εγκαταλείψει την κατοικία. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν είχαν καμία ενημέρωση ότι η Εναγομένη θα εγκαταλείψει την κατοικία. Εξ όσων γνωρίζει ούτε η σύζυγός του ενημερώθηκε. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα μια επιστολή που κατ' ισχυρισμό έστειλε η Εναγόμενη μέσω των δικηγόρων της προς την Ενάγουσα. (Τεκμήριο προς αναγνώριση Ψ). Αρνήθηκε ότι παρέλαβε τέτοια επιστολή και ανέφερε ότι πρώτη φορά την είδε. Εξηγώντας τις συνθήκες υπό τις οποίες εισήλθε στην κατοικία μετά που την εγκατέλειψε η Εναγομένη, ανέφερε ότι τα κλειδιά ήταν τοποθετημένα στην εσωτερική πλευρά της πισινής πόρτας της κατοικίας. Το παράθυρο ήταν ανοικτό και βάζοντας το χέρι του στο εσωτερικό της κατοικίας κατάφερε να πιάσει τα κλειδιά και να ανοίξει την πόρτα. Όταν ερωτήθηκε ποιος πιστοποιών υπάλληλος ήταν μαζί του δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομα του. Ακολούθησαν ερωτήσεις σε σχέση με τα αντικείμενα τα οποία κατά τον ισχυρισμό του υπέστησαν ζημιά. Ισχυρίστηκε ότι το ποσό το οποίο ζητείται δεν αφορά την αγορά καινούριων στρωμάτων αλλά δεν επεξήγησε πως κατέληξε στο ποσό που ζητά η Ενάγουσα. Ανέφερε εν πάση περιπτώσει, ότι τα αντικείμενα που ήταν στο σπίτι ήταν μεν μεταχειρισμένα αλλά ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Σε σχέση με την τρύπα στον τοίχο, ενώ θυμόταν ότι πλήρωσε για την εργασία €120,00, δεν μπορούσε να θυμηθεί ποιος ήταν ο κτίστης που έκανε την επιδιόρθωση. Τέλος, κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι πριν ενοικιάσουν εκ νέου το σπίτι σε άλλο ενοικιαστή το σπίτι μπογιατίστηκε και φρεσκαρίστηκε και εξ όσων θυμάται έγινε ακόμα μια στρώση ασημο-μπογιάς στην οροφή. Σε σχέση με την ισχυριζόμενη ζημιά στην υδραυλική εγκατάσταση ανέφερε ότι η Εναγομένη είχε αλλάξει κάτι με το ζεστό νερό και χρειάστηκε να καλέσουν κάποιον να το φτιάξει αλλά δεν θυμάται ποιος ήταν ή αν ήταν υδραυλικός. Ως Μ.Ε. 2 κατέθεσε η Αουρέλια Ελισσαίου η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν ως κτηματομεσίτης στην Sabbianco Properties. Είδε το Τεκμήριο 1 και αναγνώρισε τον γραφικό της χαρακτήρα καθώς και την υπογραφή της στην θέση του μάρτυρα. Ανέφερε ότι για να πάρουν την προμήθεια που δικαιούνται ως μεσίτες, πρέπει να υπογράφεται ενοικιαστήριο εις διπλούν, ήτοι ένα για τον πελάτη και ένα για τον ενοικιαστή. Στην προκειμένη περίπτωση είχε βρει 3 υποψήφιους ενοικιαστές για την επίδικη κατοικία. Η Εναγομένη όμως ήταν η πιο πιεστική και η μάρτυρας συγκινήθηκε λόγω του ότι ήταν μια γυναίκα μόνη της και εγκυμονούσα και θέλησε να την βοηθήσει. Ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας ήταν η Ενάγουσα αλλά μεγάλη εμπλοκή είχε ο Κώστας Φλωρίδης ο οποίος είχε πιο ευέλικτο ωράριο. Ήταν η θέση της μάρτυρος ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 1 υπογράφτηκε ταυτόχρονα τόσο από την ιδιοκτήτη και την ενοικιαστή όσο και από τους μάρτυρες, ήτοι την ίδια και τον Κώστα Φλωρίδη. Είπε ότι ήταν δική της ευθύνη να φροντίσει ότι αυτό θα γινόταν γιατί αλλιώς δεν θα έπαιρνε την προμήθεια καθώς το ενοικιαστήριο έγγραφο, όπως ανέφερε, δεν θα ίσχυε. Ανέφερε επίσης ότι υπήρχαν δύο έγγραφα και επειδή ήθελε να προστατέψει τον ιδιοκτήτη έγραψε στο ένα αντίγραφο ότι πήρε την προμήθεια. Η μάρτυρας ερωτήθηκε συγκεκριμένα αν κατά τον χρόνο της υπογραφής συμφωνήθηκε οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την ενοικίαση και απάντησε ότι εξ όσων θυμάται ζητήθηκε φρεσκάρισμα στην μπογιά. Στην συνέχεια υποδείχτηκε στην μάρτυρα το Τεκμήριο προς αναγνώριση Χ στο οποίο αναγνώρισε τα γράμματά της και ανέφερε ότι είναι το ίδιο όσον αφορά το περιεχόμενο με το Τεκμήριο
14. Το Τεκμήριο προς αναγνώριση Χ κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
15. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για ποιο λόγο δεν υπέγραψε ο Κώστας Φλωρίδης σε αυτό. Επεσήμανε ότι ως κύρια έγνοια έχει να προστατεύσει τον ιδιοκτήτη, ο οποίος είναι και ο πελάτης ο οποίος πληρώνει. Κατά την αντεξέτασή της, η μάρτυρας ανέφερε ότι την Εναγομένη την εντόπισε από το πελατολόγιο της επιχείρησης όπου εργάζεται. Οι πράξεις και η συμφωνία ενοικίασης σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται πάντα με την μεσολάβησή της. Ήταν η θέση της ότι οι συμβαλλόμενοι συναντήθηκαν τουλάχιστον 2 φορές. Την πρώτη φορά ώστε να δει την κατοικία η ενδιαφερόμενη και την δεύτερη φορά για να υπογραφτεί το συμβόλαιο. Δεν θυμόταν αν είχε λεχθεί οτιδήποτε για την πληρωμή του ρεύματος και του νερού. Επανέλαβε ότι το συμβόλαιο έγινε εις διπλούν. Ερωτούμενη εκ νέου, γιατί δεν υπόγραψε ο δεύτερος μάρτυρας, αφενός απάντησε ότι πάντα έχει έγνοια να γίνονται σωστές πράξεις και να προστατευθούν και οι δύο πλευρές, αφετέρου δε, επανέλαβε ότι η έγνοια της ήταν να πληρωθεί για αυτό και συγκεντρώθηκε κυρίως στο συμβόλαιο του ιδιοκτήτη. Ταυτόχρονα με την υπογραφή του συμβολαίου πληρώθηκαν τα χρήματα, δόθηκε το κλειδί και η Εναγόμενη φάνηκε ικανοποιημένη και αφού πήρε το συμβόλαιο της έβλεπε το σπίτι. Η μάρτυρας θυμάται ότι κάτι λέχθηκε για μπογιαντίσματα. Υπήρχαν λίγες υγρασίες στο σπίτι αλλά η Εναγομένη εξακολουθούσε να θέλει το σπίτι. Ως Μ.Ε. 3 κατέθεσε ο Ανδρέας Κλόκκαρης ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Οικονομικών, Κλάδο Φορολογιών του Δήμου Στροβόλου. Έχει στην κατοχή του αρχεία σε σχέση με υποστατικά στα οποία επιβάλλονται φορολογίες. Στα δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου εμπίπτουν οι αριθμοί 43 και 49 επί της οδού Αρχαγγέλου. Στην Αρχαγγέλου 43, κατά το έτος 2009 βρισκόταν η Εταιρεία Φ.Χ.Κ. Υπεροικοδομική Λτδ (Τεκμήριο 5). Αργότερα και μεταξύ των ετών 2013 και 2014 κατεδαφίστηκε το κτίριο που βρισκόταν στην εν λόγω οδό. Στην Αρχαγγέλου 49 Διαμ. αρ. 2 από το έτος 2008 μέχρι και το έτος 2012 φορολογείτο ο Κώστας Φλωρίδης (Τεκμήριο 5). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Ενάγουσα κατέθεσε για την Υπεράσπιση η Εναγομένη (M.Υ.1). Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η επίδικη κατοικία είναι ισόγειο με ταράτσα η οποία ανεγέρθηκε πριν από πολλά χρόνια. Προσαρτημένη σε αυτή είναι μια άλλη υπόγειος κατοικία. Επειδή αναζητούσε να ενοικιάσει κατοικία που βρισκόταν κοντά στην εργασία της στο Απολλώνιο Νοσοκομείο επικοινώνησε με τη Sabbianco Properties οι οποίοι της πρότειναν την κατοικία της Ενάγουσας. Για αυτό το σκοπό υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 27.1.2009 (Τεκμήριο 4). Προφορικά τη στιγμή προτού υπογραφεί η συμφωνία η Ενάγουσα συμφώνησε ότι θα προέβαινε σε επιδιόρθωση του υδατοστεγούς της στέγης, θα καθαρίζονταν οι υγρασίες που παρουσίαζαν οι τοίχοι και τα ταβάνια και θα μπογιατιζόταν όλη η κατοικία εσωτερικά, προτού γίνει η μετακόμιση. Σε σχέση με τις συνθήκες υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου ανέφερε ότι αυτό υπογράφτηκε από την Ενάγουσα και την ίδια, στην παρουσία μόνο της μεσίτριας. Αναγνώρισε τις υπογραφές του καθενός στο Τεκμήριο
16. Ανέφερε ότι το τεκμήριο 1 είναι παραποιημένο γιατί υπογράφηκε μετά από το δεύτερο και άγνωστο προς αυτή μάρτυρα και όχι στην παρουσία της. Δεν αρνήθηκε όμως την υπογραφή της σε αυτό. Η υπογραφή έλαβε χώρα στην κατοικία και αφού υπογράφτηκε το συμβόλαιο πήρε το έγγραφο της και αποχώρησε. Δεν θυμάται εάν η μεσίτρια και η Ενάγουσα παρέμειναν στην κατοικία. Η ίδια παρέλαβε την κατοχή της κατοικίας από 1.2.
17. Προπλήρωσε με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου δύο ενοίκια, ήτοι συνολικά €1400 και ακολούθως συνέχισε να πληρώνει στον λογαριασμό της Ενάγουσας μέχρι και τον Οκτώβριο του
18. Αφού κατοίκησε εντός της επίδικης κατοικίας διαπίστωσε ότι όταν έβρεχε, έπεφταν ακαθαρσίες από το ταβάνι και έσταζε σε διάφορα μέρη της κατοικίας. Για να αντιμετωπίσει προσωρινά το πρόβλημα και μέχρι η ενάγουσα να επιδιορθώσει την ταράτσα, τοποθετούσε κουβάδες για να μαζεύει τα νερά. Όλα τα πιο πάνω προβλήματα τα ανέφερε τηλεφωνικώς στην ενάγουσα μόλις πρωτοεμφανίστηκαν και η τελευταία την διαβεβαίωσε ότι θα προέβαινε στην επιδιόρθωση. Περαιτέρω και επειδή η ενάγουσα δεν έκανε μόνωση στην ταράτσα, η ζέστη μέσα στην κατοικία το καλοκαίρι ήταν αφόρητη και για να την αντιμετωπίσει την τοποθέτησε με δικά της έξοδα, μεγάλη μονάδα κλιματιστικού το οποίο λειτουργούσε ολημερίς με αποτέλεσμα το κόστος διαβίωσης να ανεβαίνει. Κατόπιν των πιο πάνω, κατά ή περί τον μήνα Ιούλιο τηλεφώνησε προς την Ενάγουσα και αυτή της απάντησε ότι μόλις επιστρέψει από τις διακοπές της θα τα φτιάξει. Η ενάγουσα όμως δεν έκανε τίποτε και περί τα μέσα Σεπτεμβρίου όταν ξέσπασε μεγάλη καταιγίδα και η ταράτσα έσταζε και πάλι διαμαρτυρήθηκε έντονα προς την Ενάγουσα. Επειδή και πάλι η ενάγουσα δεν ανταποκρίθηκε, κατά ή περί τις 10.10.2009 της τηλεφώνησε για τελευταία φορά και της είπε ότι τερματίζει την ενοικίαση και ότι θα εγκαταλείψει την οικία. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού της παρουσίασε επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας προς την ίδια ημερομηνίας 19.10.
19. (Τεκμήριο 8). Στην εν λόγω επιστολή οι δικηγόροι Μάριος Γεωργίου & Συνεργάτες εκπροσωπώντας την Ενάγουσα και τον Κώστα Φλωρίδη, κάνουν αναφορά στο τηλεφώνημα που έγινε γύρω στις 10.10.2009 από την Εναγομένη με το οποίο η Εναγομένη ανέφερε την πρόθεσή της να τερματίσει το ενοικιαστήριο έγγραφο. Ήταν η θέση της Εναγομένης ότι με το εν λόγω τηλεφώνημα δεν εξέφρασε απλά την πρόθεση να τερματίσει αλλά όντως τερμάτισε την ενοικίαση. Ταυτόχρονα με το τηλεφώνημα έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να αποστείλουν σχετική επιστολή. Της υποδείχθηκε το Τεκμήριο προς αναγνώριση Ψ το οποίο αναγνώρισε ως την επιστολή που έστειλαν οι δικηγόροι της και η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
20. Σε ερώτηση ως προς το που βρήκε την διεύθυνση της Ενάγουσας ανέφερε ότι τηλεφώνησε σε αυτή και της την έδωσε. Παρατηρώντας την εν λόγω επιστολή διαπιστώνω ότι με αυτή ενημερώνεται και γραπτώς η Ενάγουσα για τα πιο πάνω προβλήματα και εκφράζεται η θέση ότι «δικαιολογημένα η πελάτιδα μας τερμάτισε την ενοικίαση». Δηλαδή οι δικηγόροι με την εν λόγω επιστολή θεωρούν την ενοικίαση ως ήδη τερματισθείσα. Η επιστολή αναγράφει ως διεύθυνση αποστολής την Αρχαγγέλου
21. Η Εναγομένη ισχυρίστηκε ότι εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την επίδικη κατοικία παρόλο που αυτή βρίσκεται κοντά στο Απολλώνιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο όπου εργαζόταν τόσο η ιδία όσο και ο σύζυγος της Άλκης Λαπίθης που είναι ιατρός. Ήταν η θέση της ότι αν η Ενάγουσα τηρούσε τις υποχρεώσεις της δεν θα είχε κανένα άλλο λόγο να την εγκαταλείψει. Είχε μάλιστα το Σεπτέμβριο γεμίσει το ντεπόζιτο της θέρμανσης με πετρέλαιο αξίας €
22. Η Εναγομένη αναφέρθηκε επίσης στο ότι από τον δικό της μετρητή νερού και ηλεκτρικού ρεύματος τροφοδοτείτο με νερό και ηλεκτρικό ρεύμα το υπόγειο διαμέρισμα πράγμα που της αποκρύφτηκε και το διαπίστωσε όταν ήρθε ο πρώτος λογαριασμός. Εν πάση περιπτώσει δεν είχε πρόβλημα να πληρώνει έστω και με αυτό τον, αμφιβόλου ορθότητας, τρόπο. Η μεγαλύτερη της ανησυχία ήταν η επάρκεια του νερού για αυτό και τοποθέτησε με δικά της έξοδα επιπλέον δύο ντεπόζιτα. Η εργασία αυτή της τοποθέτησης ντεπόζιτων έγινε από επαγγελματίες υδραυλικούς οι οποίοι ουδέποτε προκάλεσαν ζημιά στην υδραυλική εγκατάσταση ή στη μόνωση της οροφής. Ισχυρίζεται ότι όλα τα πιο πάνω προβλήματα καθιστούσαν την κατοικία ακατάλληλη τόσο για την ίδια όσο και για την οικογένεια της και έτσι αναγκάστηκε να μετακομίσει σε άλλη κατοικία. Όταν ενοικίασε την κατοικία ήταν ήδη 7 μηνών έγκυος και κανονικά θα γεννούσε τον Μάρτιο. Εντούτοις γέννησε πρόωρα. Υπήρχαν πολλοί κίνδυνοι για το βρέφος και έπρεπε να το προστατεύσει. Όταν πλησίαζε ο επόμενος χειμώνας προτίμησε να αποχωρήσει από την κατοικία. Ανέφερε ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να ξέρει ότι η υγρασία προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα. Η ίδια είναι νοσοκόμα, ο συμβίος της ιατρός και γενικά το υπόβαθρό της επιτρέπει να γνωρίζει κάτι τέτοιο. Σε σχέση με τις ζημιές στα έπιπλα, τα στρώματα και τις κουρτίνες αναφέρει ότι αυτά ήταν μεταχειρισμένα πολλών χρονών και φθαρμένα λόγω της ηλικίας τους, είχαν ελάχιστη αξία και σίγουρα όχι αυτή που ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Πλην της φυσικής φθοράς, υπέστησαν ζημιές από την υγρασία και τις ακαθαρσίες που έπεφταν από το ταβάνι. Η ίδια εγκατέλειψε την επίδικη κατοικία καθαρή αφού την ασφάλισε κλείνοντας όλα τα παράθυρα και την εξώπορτα και χωρίς ζημιές. Το κλειδί το άφησε στο γραμματοκιβώτιο γνωρίζοντας ότι η ενάγουσα είχε δικά της κλειδιά και μπορούσε να μπει στην οικία. Παραδέχτηκε ότι ανοίχτηκε μια μικρή τρύπα για την τοποθέτηση κλιματιστικού αλλά αρνήθηκε ότι για την επιδιόρθωση της δαπανήθηκε το ποσό των €
23. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας επανέλαβε ότι τηλεφώνησε στις 10.10.2009 και ανέφερε στην Ενάγουσα ότι «σταματά» την ενοικίαση. Μετά από 2 ημέρες έστειλαν επιστολή οι δικηγόροι της διότι η Ενάγουσα αντέδρασε έντονα στο τηλεφώνημα. Παραδέχτηκε ότι δεν είναι η ίδια που ανέγραψε την διεύθυνση ούτε έστειλε η ίδια την επιστολή Τεκμήριο
24. Περαιτέρω σε σχέση με την παράδοση των κλειδιών ανέφερε ότι είχε πει στην Ενάγουσα ότι θα αφήσει τα κλειδιά στο γραμματοκιβώτιο. Όταν αποχώρησε από την κατοικία μετακόμισε στο διαμέρισμα του Άλκη Λαπίθη, ο οποίος έμενε τότε σε δικό του διαμέρισμα. Ερωτήθηκε πως γνώριζε ότι υπήρχε πρόβλημα με το υδατοστεγές της ταράτσας ώστε να κάνει συμφωνία για την επιδιόρθωση του. Απάντησε ότι είχε δει την μούχλα και υγρασία στο ταβάνι και κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεν ανέβηκε στην ταράτσα. Κατοχή του σπιτιού παρέλαβε την 1.2.2009 αλλά για κάποιες μέρες μετά την 1.2.2009 γίνονταν ακόμα εργασίες μέσα στο σπίτι και ειδικότερα στο ταβάνι. Αμέσως μετά πήγε να γεννήσει και ουσιαστικά κατοίκησε στο σπίτι μετά που γέννησε. Σε σχέση με τα προβλήματα παραπονέθηκε από την αρχή. Στις κρεβατοκάμαρες δεν έσταζε πάρα πολύ. Πιο πολύ έσταζε στο σαλόνι και στην κουζίνα όπου τοποθετούσε κουβάδες. Ενημέρωσε την Ενάγουσα για τα προβλήματα σε διάφορες περιπτώσεις από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Έγιναν ερωτήσεις σε σχέση με την τοποθέτηση ντεπόζιτων στην ταράτσα και η Εναγομένη ανέφερε ότι αποφάσισε να τα τοποθετήσει όταν άρχισαν να γίνονται διακοπές στην παροχή νερού. Την τοποθέτηση έκαναν επαγγελματίες υδραυλικοί και ανέβηκε και ο Άλκης μαζί τους. Είχε ενημερώσει προηγουμένως την Ενάγουσα. Ο Άλκης και οι υδραυλικοί την διαβεβαίωσαν ότι δεν είχε γίνει κάποια ζημιά. Τέλος, έγιναν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τις συνθήκες υπογραφής του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. Η μάρτυρας ήταν κατηγορηματική ότι κατά την υπογραφή, δεν ήταν παρών ο Κώστας Φλωρίδης. Ήταν βέβαιη ότι υπογράφτηκαν δύο αντίγραφα του Ενοικιαστηρίου αλλά ενδεχομένως να υπήρχε και τρίτο. Βρέθηκαν μόνο για να υπογράψουν τα συμβόλαια και να παραλάβει τα κλειδιά. Της ανέφερε η Ενάγουσα ότι θα γίνουν κάποιες διορθώσεις και όντως τις επόμενες μέρες πήγε ένας εργάτης που επιδιόρθωσε το ταβάνι εσωτερικά. Σε σχέση με τα έπιπλα που ήταν μέσα στο διαμέρισμα ζήτησε μόνο να παραμείνει το καθιστικό για το οποίο έδωσε εντολή στους φίλους της να καθαριστεί ενώ νοσηλευόταν. Κράτησε επίσης μια τραπεζαρία και τα κρεβάτια πλην του κρεβατιού που βρισκόταν στο κυρίως υπνοδωμάτιο. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Σωκράτης Νικολάου ο οποίος ανέφερε ότι είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής και ασκεί το επάγγελμα του υδραυλικού - συγκολλητή για 17 χρόνια. Ανέφερε ότι τον κάλεσε ο Άλκης Λαπίθης, άντρας της Εναγομένης, περί τις αρχές του καλοκαιριού του 2009 για να τοποθετήσει δύο ντεπόζιτα σε μια κατοικία στην Μακεδονίτισσα. Υπήρχε ένα υφιστάμενο ντεπόζιτο που παρείχε νερό σε δύο σπίτια. Επειδή εκείνο τον καιρό γίνονταν διακοπές στην παροχή του νερού ήθελαν να τοποθετήσουν επιπρόσθετα ντεπόζιτα. Μετά την τοποθέτηση ο μάρτυρας μπήκε στο σπίτι και έλεγξε ότι έγινε σωστά η εγκατάσταση. Σε σχέση με τη διαμόρφωση του σπιτιού ανέφερε ότι τα ντεπόζιτα ήταν τοποθετημένα πάνω από το σαλόνι. Του ζητήθηκε να περιγράψει την κατάσταση της ταράτσας και ανέφερε ότι δεν υπήρχαν καλά κατάτροχα για να διαφεύγουν τα νερά της βροχής με αποτέλεσμα να λιμνάζουν στην πλάκα. Για την τοποθέτηση των ντεπόζιτων χρέωσε περίπου €380 στα οποία δεν περιλαμβάνεται η αγορά των ντεπόζιτων. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Φλωρίδη, ανέφερε ότι ο Άλκης Λαπίθης είναι πελάτης του για χρόνια. Το σπίτι όπου τοποθέτησε τα ντεπόζιτα ήταν ισόγειο και διέθετε και υπόγειο. Στο εσωτερικό διέθετε σαλόνι, κουζίνα και δωμάτια. Του υποβλήθηκε η θέση ότι τα ντεπόζιτα τοποθετήθηκαν στο πίσω μέρος της οικοδομής. Απάντησε ότι δεν μέτρησε ακριβώς τις αποστάσεις αλλά υπολογίζει ότι στο σημείο όπου τοποθετήθηκαν βρίσκεται πάνω από το σαλόνι. Τα ντεπόζιτα τοποθετήθηκαν πάνω σε δοκούς που να αντέχουν το μεγάλο τους βάρος. Του έγινε ερώτηση πως στερέωσε τα ντεπόζιτα στην ταράτσα. Απάντησε ότι τα ντεπόζιτα δεν στερεώνονται επειδή έχουν μεγάλο βάρος (περίπου δύο τόνους όταν είναι γεμάτα) για να μην τρυπήσουν την πλάκα. Τοποθετούνται πάνω σε βάση, ήτοι μια σιδερένια κατασκευή με τέσσερα πόδια. Μόνο αν θέλει ο ιδιοκτήτης να τα στερεώσουν τότε χρησιμοποιούν ειδικό εποξικό στο οποίο τοποθετούν βίδα. Για την προκειμένη περίπτωση δεν θυμάται αν τρύπησαν την πλάκα. Το κάθε ένα από τα πόδια της μεταλλικής βάσης αποτελείται από μια λαμαρίνα 20 x 20 εκ. η οποία ακουμπά στην ταράτσα. Λόγω του βάρους του ντεπόζιτου τοποθετούν επιπλέον τρεις στρώσεις κατρόχαρτο στο σημείο που η λαμαρίνα ακουμπά στην ταράτσα ούτως ώστε να «πατήσει» πάνω, και να μην εισχωρήσει η λαμαρίνα μέσα στην υφιστάμενη μόνωση λόγω της ζέστης του καλοκαιριού. Του υποβλήθηκε η θέση ότι συνεπεία της τοποθέτησης αυτών των δύο ντεπόζιτων προκλήθηκε ζημιά στη μόνωση της οροφής της ταράτσας και ειδικότερα ότι με το βάρος το οποίο είχαν τα πόδια των ντεποζίτων υποχώρησε η μόνωση και το νερό εισχώρησε κάτω από τη μόνωση. Απάντησε ότι δεν γνωρίζει αν συνέβη κάτι τέτοιο. Στην συνέχεια της αντεξέτασης του παραδέχτηκε ότι δεν είναι ειδικός για την μόνωση της ταράτσας και απλά ανέφερε αυτά που είδε σε σχέση με τα λιμνάζοντα νερά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Προτού χρησιμοποιηθεί η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο αυτή πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις πάνω σε όλα τα αμφισβητούμενα γεγονότα. (βλ. Κώστας Ιωάννου ν. Όλγας Παλάζη