Στέλιου Σ. Στυλιανού ν. Πανίκου Γεωργίου, Αγωγή Αρ. 444/09, 30/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A526 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Ε. Δ. Αγωγή Αρ. 444/09 ΜΕΤΑΞΥ: Στέλιου Σ. Στυλιανού Ενάγοντος και Πανίκου Γεωργίου Εναγόμενου ------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2016 Για τον Ενάγοντα: κος Παναγιώτης Σαββίδης για Ανδρέα Γ. Δανό & Σία Για τον Εναγόμενο: κος Ανδρέας K. Καρεκλάς για Ανδρέα K. Καρεκλά & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Δικόγραφα Με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ο ενάγων αξιοί το ποσό των €1.880 ως καθυστερημένα ή οφειλόμενα ενοίκια ή ως αποζημιώσεις για την περίοδο από 1.9.2008 έως 25.12.2008, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της απαίτησης, ο ενάγων είναι ιδιοκτήτης - δικαιούχος αποθήκης κειμένης εις Ποταμιά. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ του ενάγοντος και του εναγόμενου κατά ή περί το τέλος Ιουνίου του 2008, ο ενάγων μίσθωσε την ως άνω αποθήκη στον εναγόμενο για ένα έτος ήτοι για την περίοδο από 1.7.2008 έως 30.6.2009. Ως μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε το ποσό των €470, το οποίο ήταν προπληρωτέο την 1ην εκάστου μηνός. Ο εναγόμενος, κατά παράβαση της ως άνω συμφωνίας, εγκατέλειψε την αποθήκη κατά ή περί την 25.12.2008 και παρέδωσε την κατοχή της στον ενάγοντα. Περαιτέρω ο εναγόμενος, κατά παράβαση της συμφωνίας, δεν κατέβαλε τα ενοίκια από 1.7.2008 - 25.12.2008 (σύνολο €1.880). Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις, ο εναγόμενος αρνήθηκε και/ή παρέλειψε και/ή αμέλησε την πληρωμή του χρέους του προς τον ενάγοντα. Ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Ο εναγόμενος παραδέχεται τη σύναψη της προφορικής συμφωνίας ενοικίασης, αλλά διαφωνεί ότι ενοικίασε «αποθήκη», διότι δεν υπάρχει, ως ισχυρίζεται, στην ουσία αποθήκη ούτε με την πλατιά της έννοια αλλά ούτε και με τη στενή της έννοια. Αρνείται, περαιτέρω, τον όρο που αφορά στο ύψος και το χρόνο πληρωμής του ενοικίου, καθώς και τα περί παραβίασης της συμφωνίας από μέρους του, και ισχυρίζεται ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως. Είναι η θέση του ότι, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την αγωγή, ήταν διευθυντής της εταιρείας Crystal Springs Ltd για λογαριασμό και προς όφελος της οποίας προέβη σε προφορική συμφωνία με τον ενάγοντα για την ενοικίαση αποθήκης στο χωριό Ποταμιά της επαρχίας Λευκωσίας κατά ή περί τον Ιούνιο του 2008. Μόλις επισκέφθηκε το χώρο, αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε αποθήκη αλλά κάποια υποστατικά πτηνοτροφικής μάντρας. Αμέσως ο ενάγων ανέλαβε δέσμευση ότι θα προβεί στις ακόλουθες επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές για τη μετατροπή του χώρου σε αποθήκη: (
- i)την επιδιόρθωση του πατώματος με νέο κουγκρί για να αποφευχθεί η είσοδος τρωκτικών στο χώρο, (
- ii)την επιδιόρθωση της οροφής με την τοποθέτηση μονωτικού υλικού για την απομόνωση της ζέστης λόγω της χαμηλής οροφής για να μην δημιουργούνται προβλήματα ζέστης από την οροφή αλλά ταυτόχρονα να κλείσει με τέλι τις διάφορες τρύπες για να μείνουν τα περιστέρια έξω από το χώρο που θα μετατρεπόταν σε αποθήκη, (iii) τη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος αναγκαίου για τη λειτουργία του αποθηκευτικού χώρου, και (
- iv)την κατασκευή αποχωρητηρίου. Ο εναγόμενος, αφού δέχτηκε ότι ο ενάγων θα πραγματοποιούσε τις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές όπως υποσχέθηκε, του πλήρωσε το ενοίκιο που συμφώνησαν υπό την προϋπόθεση ότι ο χώρος θα μετατρεπόταν σε αποθήκη, και άρχισε σταδιακά τη μεταφορά κάποιων προϊόντων στο χώρο αναμένοντας τις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές. Ο εναγόμενος καταβάλλοντας το ενοίκιο του Αυγούστου ανέφερε στον ενάγοντα ότι δεν θα καταβάλει άλλο ενοίκιο και θα αναγκαστεί να εξεύρει άλλη κατάλληλη αποθήκη για να μετακομίσει αν ο ενάγων δεν προέβαινε στις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές που υποσχέθηκε. Ο ενάγων δεν προέβη στις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές που υποσχέθηκε, με αποτέλεσμα, κατά το μήνα Αύγουστο, λόγω των ψηλών θερμοκρασιών και της χαμηλής οροφής και λόγω της μη τοποθέτησης μονωτικού υλικού για την απομόνωση της ζέστης, τα εμπορεύματα του εναγόμενου να υποστούν μεγάλες ζημιές, τις οποίες αξιώνει ανταπαιτητικά. Ο εναγόμενος άρχισε να τηλεφωνεί σχεδόν καθημερινά στον ενάγοντα, ο οποίος τελικά έπαυσε να του απαντά στα τηλεφωνήματα. Κατά το μήνα Σεπτέμβριο, ο εναγόμενος ανέφερε στον ενάγοντα ότι δεν θα ξαναπληρώσει ενοίκιο αν δεν γίνουν οι επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές που του υποσχέθηκε. Ακολούθως, ανέθεσε στο δικηγόρο του να ενημερώσει τον ενάγοντα ότι λόγω της αθέτησης των υποσχέσεων του, τερματίζει μονομερώς την ενοικίαση, πλην όμως η επιστολή δεν παραδόθηκε στον ενάγοντα από το ταχυδρομείο, και επιστράφηκε με την ένδειξη «Άγνωστος» και «Λάθος κώδικας». Για τους πιο πάνω λόγους, ο εναγόμενος ζητεί την απόρριψη της αγωγής. Περαιτέρω, ο εναγόμενος αξιώνει ανταπαιτητικά εναντίον του ενάγοντος αποζημιώσεις λόγω του ότι ο εναγόμενος (προφανώς εννοεί «ενάγων») δεν εκτέλεσε τις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές που υποσχέθηκε με αποτέλεσμα να καταστραφούν από τις ψηλές θερμοκρασίες και να κάμουν έκρηξη 6 παλέτα Κόκα - Κόλα των 100 κιβωτίων σύνολο 600, συνολικής αξίας €4.200 πλέον ΦΠΑ, καθώς επίσης 100 κιβώτια αναψυκτικά και άλλα ποτά προς €7, σύνολο €700 πλέον ΦΠΑ. Περαιτέρω, λόγω του ότι ο εναγόμενος (προφανώς εννοεί «ενάγων») δεν εκτέλεσε τις επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές στο πάτωμα που υποσχέθηκε, καταστράφηκαν από τα τρωκτικά 10 πακέτα από χαρτί αποχωρητηρίου αξίας €100 πλέον ΦΠΑ. Ζητεί επιπλέον νόμιμο τόκο, ΦΠΑ και έξοδα. Ο ενάγων καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, με την οποία αρνείται το σύνολο των ισχυρισμών του εναγόμενου, πλην αυτών που αποτελούν παραδοχές και/ή δεν αντίκεινται προς την Έκθεση Απαίτησης, εμμένει στους ισχυρισμούς του, ζητεί απόφαση ως η απαίτηση του, καθώς και την απόρριψη της ανταπαίτησης ως αβάσιμης, αστήρικτης, επιπόλαιας και ενοχλητικής. Μαρτυρία Κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία έδωσαν πέντε συνολικά μάρτυρες. Για την πλευρά του ενάγοντος μαρτυρία έδωσε μόνο ο ίδιος (ΜΕ1) και για την πλευρά του εναγόμενου μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΥ1), ο κ. Κώστας Πράτσος (ΜΥ2), ο κ. Στέλιος Γεωργίου (ΜΥ3), και ο κ. Νίκος Πισσαρίδης (ΜΥ4). Κατατέθηκαν επίσης 5 έγγραφα τα οποία έγιναν τεκμήρια. Κατόπιν συμφωνίας των συνηγόρων των διαδίκων, η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάστηκαν ταυτοχρόνως. Μαρτυρία ενάγοντος - κ. Στέλιου Στυλιανού (ΜΕ1) Μέρος της κυρίως εξέτασης του ενάγοντος διεξήχθη με την ανάγνωση γραπτής δήλωσης (Τεκμήριο Α). Ο ενάγων είπε ότι είναι ιδιοκτήτης τεσσάρων αποθηκών στην περιοχή Ποταμιάς, μία εκ των οποίων είναι και η επίδικη. Τις αποθήκες αυτές τις ενοικιάζει, ως ανέφερε, εδώ και πολλά χρόνια σε διάφορους προμηθευτές, οι οποίοι αποθηκεύουν διαφόρων ειδών προϊόντα. Περί τα τέλη Ιουνίου του 2008, επικοινώνησε μαζί του ο εναγόμενος με σκοπό να πάει στην Ποταμιά, να επισκεφθεί τις αποθήκες που είχε και να ενοικιάσει μία εξ αυτών. Είπε ότι ο εναγόμενος ήταν πελάτης του ενοικιαστή της διπλανής αποθήκης και ασχολούνταν και οι δύο με τα ίδια προϊόντα. Ο έτερος ενοικιαστής εισάγει και ο εναγόμενος είναι λιανοπώλης, και μετά από 4 - 6 μήνες συνεργασίας με τον άλλο ενοικιαστή, ο εναγόμενος του έκανε προσφορά να ενοικιάσει τη διπλανή αποθήκη που απείχε μόνο 6 μέτρα από την άλλη, για να μπορεί να τοποθετεί εκεί τα προϊόντα που αγόραζε από τον άλλο ενοικιαστή. Πριν συμφωνήσουν, ο εναγόμενος επιθεώρησε την αποθήκη, συμφώνησαν στο ποσό και ο ΜΕ1 του παρέδωσε τα κλειδιά της αποθήκης. Η επίδικη αποθήκη, ως ανέφερε, είναι κτισμένη με τσιμεντομπλόκ, κουγκρί καλής ποιότητας, μεταλλική οροφή, συρόμενη πόρτα ύψους 3 μέτρων και πλάτους 2,5 μέτρων, έχει ρεύμα, νερό και τουαλέτες. Κατέθεσε σχετικώς τοπογραφικό σχέδιο (Τεκμήριο 1), επί του οποίου υπέδειξε την επίδικη αποθήκη. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας με τον εναγόμενο περί το τέλος Ιουνίου του 2008, συμφωνήθηκε η εκμίσθωση από τον εναγόμενο της αποθήκης για ένα έτος, ήτοι για την περίοδο 1.7.2008 - 30.6.2009. Επίσης συμφώνησαν προφορικώς ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα ανήρχετο στα €470 και ήταν πληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα. Στις 25.12.2008, κατά παράβαση της προφορικής τους συμφωνίας, ο εναγόμενος εγκατέλειψε την αποθήκη και του παρέδωσε την κατοχή της. Παρά δε το γεγονός ότι ο εναγόμενος είχε στην κατοχή του και χρησιμοποιούσε την επίδικη αποθήκη μέχρι και το Δεκέμβριο του 2008, παρέλειψε να του καταβάλει τα ενοίκια των μηνών Σεπτεμβρίου έως Δεκεμβρίου του 2008. Επικοινώνησε πολλές φορές με τον εναγόμενο, αλλά ο εναγόμενος αρνήθηκε ή παρέλειψε να πληρώσει το χρέος του προς τον ίδιο. Γι' αυτό ζητεί το ποσό των €1.880 για καθυστερημένα ή οφειλόμενα ενοίκια ή αποζημίωση της περιόδου από 1.9.2008 έως 25.12.2008, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Αναφορικά με την ανταπαίτηση του εναγόμενου, ο ΜΕ1 αρνήθηκε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του εναγόμενου. Ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε ως προς το σύνολο της μαρτυρίας του, αλλά και σε σχέση με τα θέματα που εγέρθηκαν στην ανταπαίτηση του εναγόμενου. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι το Τεκμήριο 1 είναι σχέδιο που κατατέθηκε στα πλαίσια αίτησης στο Κτηματολόγιο για να κτίσει πτηνοτροφείο και αποθήκες για ορνιθοτροφείο. Εν τέλει δεν έκτισε πτηνοτροφείο στο συγκεκριμένο τεμάχιο, αλλά μόνο τις αποθήκες τις οποίες ενοικιάζει ως αποθηκευτικούς χώρους. Συμφώνησε ότι δεν είχε άδεια για αποθήκη. Ανέφερε επίσης ότι εκτός από τις αποθήκες στο επίδικο τεμάχιο, έχει ακόμα ένα τεμάχιο στο οποίο έχει άλλες τέσσερις αποθήκες. Είπε επίσης ότι στο μέσο των δύο αποθηκών υπήρχε αποχωρητήριο και ντους. Ήταν επιθυμία του εναγόμενου όπως τα αποχωρητήρια και το ντους γίνουν πιο μοντέρνα και ο ίδιος συγκατένευσε στην επιθυμία του αυτή. Ο εναγόμενος τον έφερε σε επαφή με εργολάβο που ήταν φίλος του εναγόμενου, ο οποίος χάλασε τα παλιά αποχωρητήρια και ντους και έκανε νέα, πιο μοντέρνα, και ο ΜΕ1 πλήρωσε για τις εργασίες αυτές €4.500. Δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς πόσο απείχαν τα αποχωρητήρια και ντους από την κάθε αποθήκη, διευκρίνισε, όμως, ότι ήταν προς χρήση από τους ενοικιαστές και των δύο αποθηκών. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι η αποθήκη ήταν ασουβάτιστη όταν την ενοικίασε ο εναγόμενος, ότι υποσχέθηκε να κλείσει τις τρύπες που έμπαιναν τα διάφορα πτηνά, αρουραίοι και άλλα ζωύφια, ότι τα παράθυρα/φεγγίτες είχαν μόνο τέλι, καθώς και την υποβολή ότι πριν ενοικιαστεί η αποθήκη στον εναγόμενο υπήρχαν στην αποθήκη όρνιθες και στο πάτωμα περιττώματα ορνίθων, επαναλαμβάνοντας ότι έπαυσε να ασκεί το επάγγελμα του πτηνοτρόφου 15 χρόνια πριν, και αναφέροντας ότι η αποθήκη ήταν ξανά ενοικιασμένη σε άλλους. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι η αποθήκη δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ο ΜΕ1 αναφέρθηκε αρκετές φορές στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν η αποθήκη όταν την ενοικίασε στον εναγόμενο. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε περαιτέρω όλες ανεξαιρέτως τις υποβολές περί υποσχέσεων προς τον εναγόμενο να κάνει διάφορες εργασίες, επισημαίνοντας πολλές φορές κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε την αποθήκη πριν την ενοικιάσει, και ήταν της αρεσκείας του, επέλεξε δε την αποθήκη που ήταν δίπλα από το «μεγαλέμπορα» (ως αποκαλούσε τον ενοικιαστή της πρώτης αποθήκης), με τον οποίο συνεργαζόταν. Δέχθηκε ότι έβλεπε τον εναγόμενο να φορτώνει εμπορεύματα στη διπλανή αποθήκη, αρνήθηκε, όμως, την υποβολή ότι είναι ο ίδιος που πρότεινε στον εναγόμενο να ενοικιάσει την αποθήκη, επιμένοντας ότι ο εναγόμενος είναι που ζήτησε να ενοικιάσει την αποθήκη. Αρνήθηκε περαιτέρω την υποβολή ότι ο λόγος που δεν υπάρχει γραπτό συμβόλαιο ήταν ότι ο εναγόμενος επέμενε να γραφτούν όλες οι υποσχέσεις του ενάγοντος. Υποβλήθηκε επίσης στο ΜΕ1 ότι τον Αύγουστο του 2008 δημιουργήθηκε λόγω του καύσωνα αφόρητη ζέστη και τα προϊόντα του εναγόμενου ξεκίνησαν να καταστρέφονται, υποβολή στην οποία ο ΜΕ1 απάντησε ότι όντως υπήρχε καύσωνας και έπρεπε ο καθένας να λαμβάνει τα μέτρα του. Είπε επίσης ότι ο εναγόμενος ενοικίασε την αποθήκη για να βάζει μέσα αναψυκτικά, αλλά ο ίδιος δεν έβλεπε αναψυκτικά μέσα στην αποθήκη, αλλά κάποιες κάσες, πάντοτε στον ίδιο χώρο, ότι μέσα στην αποθήκη υπήρχαν σίδερα και μέταλλα και ότι η αποθήκη ήταν κλειστή τις περισσότερες φορές, και ανέφερε περαιτέρω ότι ο εναγόμενος συνελήφθη ως ύποπτος για κάποια υπόθεση κλοπής μετάλλων την οποία διερευνούσε ο Αστυνομικός Σταθμός Πέρα Χωρίου Νήσου, σε σχέση με την οποία ο εναγόμενος παραπέμφθηκε σε τριήμερη προσωποκράτηση, κατηγορία η οποία στη συνέχεια αποσύρθηκε αφού αποζημιώθηκε ο ιδιοκτήτης. Ερωτήθηκε επίσης αν υπάρχουν και άλλα άτομα στο χωριό Ποταμιά με το δικό του όνομα και ανέφερε ότι υπάρχουν δύο άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, ο ένας εκ των οποίων παντρεύτηκε στο Λυθροδόντα, ενώ ο άλλος είναι στο Δάλι, όμως κάθε εβδομάδα επισκέπτονται το χωριό. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α, κλειστός φάκελος ο οποίος εστάλη στον «Στέλιο Στυλιανού, Οικία Δ'1, 2573 Ποταμιά, Λευκωσία», αλλά επιστράφηκε από το ταχυδρομείο στον αποστολέα του, κ. Ανδρέα Καρεκλά. Ο ΜΕ1 είπε ότι η διεύθυνση επί του φακέλου δεν είναι η δική του και ότι η δική του διεύθυνση είναι Τιμίου Σταυρού 39. Το πιο πάνω έγγραφο ουδέποτε έγινε τεκμήριο. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ίδιος προέτρεψε τον ταχυδρόμο να γράψει πάνω στο φάκελο «Άγνωστος» και να επιστραφεί η επιστολή. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε επιπλέον τη θέση ότι ο εναγόμενος τον είχε πληροφορήσει κατά το μήνα Σεπτέμβριο ότι δεν θα ξαναπληρώσει ενοίκιο αν δεν γίνουν οι διορθώσεις που υποσχέθηκε, προσθέτοντας ότι ο εναγόμενος του ζήτησε να πληρώσει το ενοίκιο τον άλλο μήνα επειδή δεν είχαν πάει καλά οι δουλειές του, και ο ίδιος ντράπηκε, όπως είπε, να τερματίσει την ενοικίαση εφόσον ο εναγόμενος υποσχόταν ότι θα πληρώσει. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο «μεγαλέμπορας» ήταν εισαγωγέας και είχε μεγάλες ποσότητες αναψυκτικών, οινοπνευματωδών ποτών, ρολών τουαλέτας και άλλα είδη περιπτέρου. Μαρτυρία εναγόμενου - κ. Πανίκου Γεωργίου (ΜΥ1) Ο εναγόμενος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση που ετοίμασε (Τεκμήριο Β). Είπε ότι είναι ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Chrystal Springs Ltd προς όφελος και για λογαριασμό της οποίας προέβη σε προφορική συμφωνία με τον ενάγοντα. Η εν λόγω εταιρεία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εμπορία ποτών ήτοι χυμών, αναψυκτικών, εμφιαλωμένου νερού και άλλων προϊόντων. Περί τον Ιούνιο του 2008 συνήψε προφορική συμφωνία με τον ενάγοντα για την ενοικίαση αποθηκευτικού χώρου στην Ποταμιά, με συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο €470, από 1.7.2008 και στη συνέχεια κάθε πρώτη του μήνα. Όταν μετέβη στο ακίνητο για πρώτη φορά, διαπίστωσε ότι η φερόμενη ως «αποθήκη» ήταν πρώην πτηνοτροφικό υποστατικό. Όταν το διαπίστωσε αυτό, είχε πρόθεση να ψάξει άμεσα να βρει εναλλακτικό αποθηκευτικό χώρο, πρόθεση την οποία γνωστοποίησε στον ενάγοντα. Ο ενάγων, προκειμένου να τον πείσει να ενοικιάσει το υποστατικό, δεσμεύθηκε ότι θα εκτελούσε τα εξής βελτιωτικά έργα, ούτως ώστε το υποστατικό να καταστεί κατάλληλο για την αποθήκευση των προϊόντων που εμπορευόταν η εταιρεία: (
- i)επιδιόρθωση δαπέδου με νέα στρώση από μπετόν, ούτως ώστε να γεμίσουν διάφορα κουφώματα και ρωγμές και να καταστεί λείο. Η νέα στρώση από μπετόν ήταν απαραίτητη για να αποτραπεί η είσοδος τρωκτικών στο υποστατικό αλλά και για να κινείται η χειράμαξα (forklift), (
- ii)τοποθέτηση θερμομονωτικού υλικού στη χαμηλή οροφή της αποθήκης, καθότι υπερβολική ζέστη εντός του υποστατικού θα είχε ως πιθανό αποτέλεσμα την αλλοίωση των προϊόντων της εταιρείας, (iii) μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος για το φωτισμό του υποστατικού, και, ενδεχομένως για εγκατάσταση κλιματιστικών μονάδων, (
- iv)κατασκευή αποχωρητηρίου. Βασιζόμενος στις πιο πάνω παραστάσεις του ενάγοντος, την 1.7.2008 πλήρωσε το ποσό των €470 (παρουσίασε σχετικώς πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης ημερ. 1.7.2008 η οποία εκδόθηκε από τον ενάγοντα στο όνομα του (Τεκμήριο 2)) το οποίο αντιπροσώπευε το ενοίκιο για το μήνα Ιούλιο, και άρχισε να μεταφέρει προϊόντα της εταιρείας στο υποστατικό, αναμένοντας ότι ο ενάγων θα προέβαινε στα βελτιωτικά έργα το συντομότερο δυνατό. Ο ενάγων δεν προχώρησε σε οποιαδήποτε βελτιωτικά έργα εντός του Ιουλίου του 2008. Την 1.8.2008 πλήρωσε στον ενάγοντα το ποσό των €470 (παρουσίασε σχετικώς πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης ημερ. 1.8.2008 η οποία εκδόθηκε από τον ενάγοντα στο όνομα του (Τεκμήριο 3)) το οποίο αντιπροσώπευε το ενοίκιο για το μήνα Αύγουστο. Καταβάλλοντας το εν λόγω ενοίκιο προειδοποίησε, είπε, τον ενάγοντα ότι αν δεν εκτελούσε τα βελτιωτικά έργα εντός του Αυγούστου, τον επόμενο μήνα θα άδειαζε την αποθήκη και δεν θα του κατέβαλλε οποιοδήποτε άλλο ενοίκιο. Κατά το μήνα Αύγουστο, όταν η ζέστη ήταν ιδιαίτερα αφόρητη, έπαιρνε συνέχεια τον ενάγοντα τηλέφωνο προκειμένου να ενημερωθεί αν είχε την πρόθεση να προβεί στην εκτέλεση των συμφωνηθέντων έργων, αλλά αυτός έδειχνε αδιαφορία και σταδιακά σταμάτησε να απαντά στα τηλεφωνήματα. Εξαιτίας των ιδιαίτερα ψηλών θερμοκρασιών του Αυγούστου καταστράφηκε μεγάλη ποσότητα προϊόντων της εταιρείας, και συγκεκριμένα: (
- i)6 παλέτα αναψυκτικών μάρκας Κόκα-Κόλα σε τενεκεδάκια τα οποία εξερράγησαν (600 κιβώτια των 24 τεμαχίων στη χονδρική τιμή των €7 το κάθε κιβώτιο) (
- ii)1 παλέτο αναψυκτικών άλλης μάρκας σε τενεκεδάκια (100 κιβώτια των 24 τεμαχίων στη χονδρική τιμή των €6 το κάθε κιβώτιο) Παρουσίασε χειρόγραφη επιστολή της εταιρείας Pakozan Trading Ltd (Τεκμήριο 4) με την οποία βεβαιώνεται από την εν λόγω εταιρεία ότι κατά την περίοδο 2008 η τιμή χονδρικώς της Coca - Cola soft drinks κυμαίνετο μεταξύ €6 και €7 το κιβώτιο των 24 τεμαχίων. Ως προς τη λιανική τιμή πώλησης κατέθεσε στο Δικαστήριο διαφημιστικό φυλλάδιο της υπεραγοράς Άλφαμεγα για την περίοδο 9.11.2015 - 21.11.2015 (Τεκμήριο 5) στο οποίο φαίνεται ότι μια οκτάδα αναψυκτικών μάρκας Κόκα-Κόλα πωλείται στην τιμή των €4,39. Το Σεπτέμβριο του 2008 εξαντλήθηκε η υπομονή του αφού παρήλθαν 2 μήνες χωρίς να εκτελεστούν οποιαδήποτε από τα βελτιωτικά έργα, και αποφάσισε να ψάξει εναλλακτικό αποθηκευτικό χώρο, όπως είχε προειδοποιήσει τον ενάγοντα από τον προηγούμενο μήνα. Η αναζήτηση αυτή πήρε περισσότερο χρόνο απ' ότι αρχικά ανέμενε, και κατάφερε να βρει εναλλακτικό υποστατικό κατά ή περί το τέλος Οκτωβρίου του 2008, και άρχισε να μεταφέρει σταδιακά τα εμπορεύματα της εταιρείας. Εκείνες τις μέρες οι σχέσεις του με τον ενάγοντα κατέρρευσαν και επικοινώνησε με το δικηγόρο του στον οποίο έδωσε οδηγίες όπως αποστείλει επιστολή τερματισμού της συμφωνίας. Δεν είχε, ως ανέφερε, πρόθεση να ζητήσει αποζημιώσεις από τον ενάγοντα, αφού ήταν πεπεισμένος ότι ο ενάγων δεν θα απαιτούσε τα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2008. Εξάλλου, είπε, όταν εξέφρασε την πρόθεσή του να μην καταβάλει άλλο ενοίκιο μέχρι να εκτελεστούν τα έργα στο υποστατικό, ο ενάγων όχι μόνο δεν του ζήτησε να το εγκαταλείψει, αλλά τον έπεισε να μείνει εντός αυτού. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο κ. Πράτσος, τον οποίο υπέδειξε ο ίδιος στον ενάγοντα, έκανε ένα αποχωρητήριο και ένα ντους περίπου 2 τετρ. μέτρα, κολλημένα στην πρώτη αποθήκη. Η πρώτη αποθήκη απείχε μερικές δεκάδες μέτρα από τη δική του. Ο κ. Πράτσος, είπε, παρεξηγήθηκε με τον ενάγοντα, και εγκατέλειψε τις εργασίες. Η επιφάνεια του πατώματος της αποθήκης ήταν τραχεία και ανώμαλη, και δυσκολευόταν να τραβά τη χειράμαξα. Τα παράθυρα είχαν οκτάγωνο τέλι, και η αποθήκη ήταν ασουβάτιστη, με τρύπες και διακρίνονταν τα τσιμεντότουβλα. Μέσα στην αποθήκη όταν την παρέλαβε, είπε, υπήρχαν περιστέρια. Είπε επίσης ότι στην Ποταμιά πήγαινε επειδή εκεί ήταν ο κ. Σάββας Νικηφόρου, ο οποίος ήταν συνεργάτης του, και εκεί τον είδε ο ενάγων, ο οποίος του έδειξε το σφαγείο και του ανέφερε ότι «πάττισε» με τα Κοτόπουλα Ποταμιά και θα προσπαθήσει να τις κάνει αποθήκες. Ερωτήθηκε επίσης από το συνήγορο του για τα παλιοσίδερα που ο ενάγων ανέφερε ότι είδε μέσα στην αποθήκη, και ο ΜΥ1 ανέφερε ότι στην υπόθεση εκείνη τον ενέπλεξε κάποιος Βούλγαρος, σύζυγος της κοπέλας που πρόσεχε τη μητέρα του, εν αγνοία του ιδίου, και με τη συνεργασία της Αστυνομίας του απέσπασαν €750, αλλά δεν καταδικάστηκε από Δικαστήριο. Ο Βούλγαρος εγκατέλειψε την Κύπρο την επόμενη μέρα, ως ανέφερε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πέραν της εμπορίας ποτών, χυμών, αναψυκτικών κτλ, η εταιρεία Chrystal Springs Ltd μέχρι το 2007 διέθετε εμφιαλωμένο νερό πάνω σε αυτοκίνητα της εταιρείας Λανίτη. Στην αποθήκη στην Ποταμιά πήγε αρχές του 2008 όταν άρχισε να προμηθεύεται προϊόντα από το Σάββα Νικηφόρου. Ο εναγόμενος υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 1 την αποθήκη που ενοικίαζε ο κ. Νικηφόρου, την αποθήκη που ενοικίαζε ο ίδιος, καθώς και τη θέση στην οποία κατασκευάστηκε το αποχωρητήριο. Είπε επίσης ότι ο ενάγων τον ξενάγησε σε όλα τα υποστατικά, και σε όλες τις αποθήκες. Η αποθήκη για εκείνον ήταν συμφέρουσα διότι ήταν 370 τετρ. μέτρα. Την ενοικίασε με σκοπό να αποθηκεύει εκεί τρόφιμα και ποτά, και ανέφερε ότι το Υγειονομείο έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις για να κρίνει ότι κάποια αποθήκη είναι κατάλληλη για αποθήκευση τροφίμων. Είπε επίσης ότι ο ίδιος δεν ήθελε να ενοικιάσει την αποθήκη και ότι ο ενάγων είναι που τον ενοχλούσε, άρχισε δε να βάζει εμπορεύματα εντός της αποθήκης πριν τον Ιούνιο και ο ενάγων του ζήτησε ενοίκιο για την 1η Ιουνίου. Είπε επίσης ότι πριν ενοικιάσει την αποθήκη, συμφώνησαν στις αλλαγές που επιθυμούσε να γίνουν. Αναφέρθηκε σε διάφορες εργασίες όπως κατασκευή αποχωρητηρίου, αποδυτηρίων, ντους, εξαερισμό, παράθυρα, γυαλιστό κουγκρί με λεία επιφάνεια, μόνωση, σουβάτισμα, αφαίρεση των υπολειμμάτων από κοτόπουλα, καθώς και σε εξασφάλιση άδειας αποθήκης. Σε υποβολή ότι η αποθήκη είχε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος την οποία μπορούσε να αξιοποιήσει, απάντησε ότι περνούσε ένα σύρμα εξωτερικό μερικές εκατοντάδες μέτρα και ήταν επικίνδυνο «να σε πιάσει και το ρεύμα αν το χρησιμοποιούσες», αλλά δεν υπήρχε ούτε πρίζα, ούτε κουμπί. Αντεξετασθείς ως προς το χρόνο που εξερράγησαν τα 6 παλέτα Coca - Cola είπε, αρχικώς, ότι αυτό έγινε τον Ιούνιο, ενώ αμέσως μετά είπε ότι αυτό έγινε την «περίοδο που ήταν εκεί». Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι η ζημιά μπορεί να έγινε τον Αύγουστο και ότι δεν θυμόταν. Ως προς το χρόνο που εγκατέλειψε την αποθήκη είπε ότι ο ίδιος έφυγε τον Αύγουστο, αλλά την άδειασαν μετά, επειδή τους πήρε μέρες για να αδειάσουν όλα τα χαλασμένα προϊόντα. Ήταν χρονοβόρα, είπε, η διαδικασία λόγω της κατάστασης των προϊόντων. Ερωτήθηκε αν χρειάστηκαν πέντε μήνες (Αύγουστο - Δεκέμβριο) για να αφαιρεθούν όλα τα εμπορεύματα από μέσα, και απάντησε ότι δεν χρειάστηκαν 5 μήνες, δεν μπορούσε όμως να προσδιορίσει περίοδο επειδή δεν επισκεπτόταν την αποθήκη συνέχεια, ενώ ακολούθως ανέφερε ότι αφαιρούσε όσα προϊόντα μπορούσε και ότι κάθε μέρα άδειαζε. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης, ανέφερε ότι μπορεί να ήταν μέσα στον Οκτώβρη που αφαίρεσε όλα τα εμπορεύματα από την αποθήκη. Αρνήθηκε την υποβολή ότι εγκατέλειψε την αποθήκη στις 25.12.2008, και ανέφερε ότι τερμάτισε την ενοικίαση προφορικά ο ίδιος, πριν αποταθεί στο δικηγόρο του. Είπε επίσης ότι τα περισσότερα προϊόντα εντός της αποθήκης ήταν μη κατάλληλα για πώληση. Ερωτήθηκε επίσης πότε παρέδωσε το κλειδί της αποθήκης στον ενάγοντα και απάντησε ότι την αποθήκη την άφηναν και ανοικτή, επειδή δεν είχε πράγματα μέσα. Όταν ενοικίασε την αποθήκη έλαβε, είπε, ένα τσακροκλείδι, ερωτώμενος δε και πάλι πότε το επέστρεψε είπε ότι το άφησε πάνω, αφού όλα τα προϊόντα μέσα στην αποθήκη ήταν κατεστραμμένα. Ανέφερε επίσης ότι γνώριζε ότι το σπίτι του ενάγοντος ήταν δίπλα από τις αποθήκες, και σε υποβολή ότι μπορούσε οποιαδήποτε στιγμή να επικοινωνήσει με τον ενάγοντα απάντησε ότι ο ενάγων ήταν και «σαν βοηθός στο συμβούλιο, μάζευε, κλάδευκε τι έκανε» και ότι δεν τον ενδιέφερε για εκείνους. Αναφορικά με την τιμή των αναψυκτικών Coca-Cola, ανέφερε ότι κυμαίνετο μεταξύ €6 και €7, επειδή η τιμή είναι ανάλογη με τη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την οποία έρχεται, και αναλόγως του μεταφορικού μέσου. Η τιμή σχετίζεται επίσης με την ημερομηνία λήξης του προϊόντος, καθώς και με την τιμή συναλλάγματος (rate). Είπε επίσης ότι δεν είχε κάποια συμφωνία με την Pakozan Trading Ltd, επειδή έπαιρνε προσφορές από διάφορους προμηθευτές και προμηθευόταν από αυτόν που του έδινε την καλύτερη τιμή. Μαρτυρία κ. Κώστα Πράτσου (ΜΥ2) Ο ΜΥ2 είναι, ως ανέφερε, οικοδόμος στο επάγγελμα, και είναι συνεργάτης με τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος του ανέφερε ότι ενοικίασε ένα ορνιθώνα στην Ποταμιά τον οποίο ήθελε να μετατρέψει σε αποθήκη. Είπε ότι πήγε στην Ποταμιά, ότι επρόκειτο όντως για μια άθλια κατασκευή, με φθαρμένο πάτωμα, κακής ποιότητας στέγη, και χωρίς παράθυρα, με τέλια. Ανέφερε επίσης ότι στο χώρο δεν είχε δει οποιαδήποτε σφάγια, ούτε περιήλθε στην αντίληψη του κάποιος λάκκος. Όμως είχε προσέξει να εισχωρούν πουλιά στο υποστατικό. Είπε επίσης ότι στο πάτωμα δεν μπορούσε να κινηθεί handlift (μεταφορέας χεριού). Ο εναγόμενος ζήτησε τη γνώμη του ως προς το τι χρειάζεται να γίνει για να γίνει ο χώρος αποθήκη, και του ανέφερε ότι είναι πολύ χαμηλή, θέλει επιδιόρθωση το πάτωμα, η στέγη και χρειάζεται επίσης η τοποθέτηση παραθύρων. Επιπλέον, βάσει νόμου, χρειάζεται τουαλέτα, νερό, ντους και αποδυτήρια. Είπε επίσης ότι, βάσει των προϊόντων που ο εναγόμενος είχε σκοπό να τοποθετήσει στην αποθήκη, γνώμη του ήταν ότι η στέγη του υποστατικού έπρεπε να τύχει ανύψωσης και επιδιόρθωσης, διευκρινίζοντας ότι χρειαζόταν να γίνει μόνωση. Αν θυμάται καλά, η τοιχοποιία ήταν γύρω στα 2,5 μέτρα, ενώ οι αποθήκες που κατασκευάζονται για τέτοιου είδους αποθηκευτικούς χώρους είναι ύψους 5 - 6 μέτρα. Εκ των υστέρων, ο ενάγων τον ειδοποίησε να ανεγείρει τουαλέτα και ντους. Δεν του ζήτησε να κάνει οποιαδήποτε άλλη εργασία. Την τουαλέτα και το ντους δεν τα ανήγειρε στο χώρο που του είχε υποδείξει ο εναγόμενος, αλλά σε αρκετή απόσταση από το χώρο που ενοικίασε ο εναγόμενος, κοντά στην πρώτη αποθήκη, στα δεξιά της. Για να ολοκληρώσει τις εργασίες χρειάστηκαν σχεδόν δύο εβδομάδες. Τις δύο αυτές εβδομάδες δεν είχε προσέξει την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν αποθηκευμένα τα εμπορεύματα του εναγόμενου. Επίσης, δεν πρόσεξε να έχει γίνει οποιαδήποτε αλλαγή στην αποθήκη σε σύγκριση με την πρώτη φορά που την είδε. Ερωτήθηκε πότε έκανε τις εργασίες και απάντησε «νομίζω το καλοκαίρι του 2008». Είπε ότι όταν ανέφερε στον εναγόμενο ότι ο ενάγων δεν θα προβεί σε άλλες επιδιορθώσεις, ο εναγόμενος του ανέφερε ότι θα εγκαταλείψει το υποστατικό. Αντεξεταζόμενος είπε ότι στην αποθήκη πήγε το καλοκαίρι του 2008, δεν θυμόταν ποιο μήνα, καθ' υπόδειξη του εναγόμενου, και ότι ήταν ο εναγόμενος που του ζήτησε να κάνει τις επιδιορθώσεις. Δεν ήξερε αν όταν πήγε να δει την αποθήκη ο εναγόμενος την είχε ήδη ενοικιάσει. Δεν ήταν παρών όταν συνήφθη η προφορική συμφωνία μεταξύ ενάγοντος και εναγόμενου ούτε και γνώριζε αν τέθηκαν οποιοιδήποτε όροι κατά την ενοικίαση. Οδηγίες για τις όποιες επιδιορθώσεις ανέμενε να λάβει από τον ιδιοκτήτη, από τον οποίο θα πληρωνόταν. Ανέφερε επίσης ότι δεν μπήκε μέσα στην αποθήκη, αλλά ό,τι είδε, το είδε από τα παράθυρα που ήταν σε ύψος δύο μέτρων. Τα πουλιά, είπε, φαίνονταν από τα παράθυρα. Οι οδηγίες που έλαβε από τον ενάγοντα ήταν όπως ανεγείρει αποχωρητήριο και ντους στη δεξιά πλευρά της πρώτης αποθήκης, σε σημείο που υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 1. Είπε επίσης ότι ο ίδιος με τον ενάγοντα δεν είχε καμιά διαφορά και πληρώθηκε κανονικά. Ανέφερε επίσης ότι δεν συζήτησε με τον ενάγοντα για οποιεσδήποτε άλλες εργασίες, ούτε και είχε οποιαδήποτε διαφωνία μαζί του για τις κατασκευές. Ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι οι μόνες οδηγίες που είχε ήταν για την κατασκευή τουαλέτας, όταν ξεκίνησε τις εργασίες. Ερωτήθηκε πότε του είχε πει ο εναγόμενος ότι θα εγκαταλείψει το χώρο και απάντησε όταν τον ενημέρωσε ότι δεν θα γίνονταν άλλες κατασκευές και επιδιορθώσεις. Δεν θυμόταν να πει πότε ακριβώς έγινε αυτό, ούτε με αναφορά σε συγκεκριμένο μήνα, αλλά ήταν μέσα στο καλοκαίρι του 2008 - «περασμένο καλοκαίρι» κατά τη γνώμη του. Είπε επίσης ότι για τις εργασίες του χρησιμοποίησε ηλεκτρικό ρεύμα, και ότι λάμβανε παροχή από την πρώτη αποθήκη. Ερωτήθηκε επίσης αν γνώριζε πώς ήταν οι αποθήκες από μέσα και απάντησε «όχι». Είπε επίσης ότι η διπλανή αποθήκη ήταν ενοικιασμένη και χρησιμοποιείτο για τον ίδιο σκοπό με αυτόν για τον οποίο θα χρησιμοποιούσε την αποθήκη ο εναγόμενος. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν η δεύτερη αποθήκη (δηλαδή αυτή που ενοικίασε ο εναγόμενος) είχε ρεύμα. Μαρτυρία κ. Στέλιου Γεωργίου (ΜΥ3) Ο ΜΥ3 ο οποίος είναι ο υιός του εναγόμενου, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση που ετοίμασε (Τεκμήριο Γ). Ανέφερε ότι το 2008 ήταν φοιτητής Νομικής στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι το καλοκαίρι του 2008, όπως έκανε κάθε καλοκαίρι κατά τη διάρκεια των σπουδών του, βοηθούσε τον πατέρα του με τη διανομή των προϊόντων της εταιρείας της οποίας είναι διευθύνων σύμβουλος. Είπε ότι περί τον Ιούνιο του 2008 ο πατέρας του ενοικίασε υποστατικό στο χωριό Ποταμιά, με σκοπό να το χρησιμοποιήσει σαν αποθήκη, και τότε είναι που πήγε πρώτη φορά στο ακίνητο του ενάγοντος. Δεν γνωρίζει, ως ανέφερε, κατά πόσο η συμφωνία ενοικίασης ήταν γραπτή ή προφορική και τους όρους της. Θυμάται, είπε, ότι εντός του ακινήτου υπήρχαν δύο παρόμοια υποστατικά στο βάθος και ότι το σπίτι του ενάγοντος ήταν στα δεξιά τους. Ερωτηθείς σχετικά από το συνήγορο του εναγόμενου, δέχθηκε ότι είναι πιθανό να υπήρχε και τρίτο υποστατικό το οποίο ο ίδιος δεν θυμόταν. Χωρίς να είναι ειδικός, είπε ότι τα υποστατικά κάποια στιγμή στο παρελθόν ήταν πτηνοτροφικά, επειδή έμοιαζαν πολύ με υποστατικά κάποιας φάρμας στην οποία δούλευε η γιαγιά του. Είπε επίσης ότι η είσοδος του υποστατικού που ενοικίασε ο πατέρας του ήταν μια μεγάλη διπλή πόρτα. Το υποστατικό ήταν μακρόστενο και υπήρχαν τετράγωνα παράθυρα στους τοίχους αριστερά και δεξιά. Τα παράθυρα δεν είχαν γυαλί, αλλά καλύπτονταν από σκουριασμένο τέλι με τρύπες σε σχήμα κυψέλης, και είχαν ξύλινο πλαίσιο. Η χαμηλή στέγη του υποστατικού είχε τριγωνικό σχήμα και ήταν κατασκευασμένη από τσίγκο. Περπατώντας από την είσοδο προς το κέντρο, είπε ότι πρόσεξε ότι υπήρχαν κουφώματα και ρωγμές στο τσιμεντένιο πάτωμα και τους τοίχους, ενώ όταν έφτανες στα μισά περίπου του μάκρους του υποστατικού υπήρχε ένα σκαλί και το μισό περίπου του υποστατικού ήταν χαμηλότερο από το πρώτο μισό. Περαιτέρω ανέφερε ότι από τις αρχές Ιουνίου μέχρι και το τέλος Αυγούστου βοηθούσε τον πατέρα του, μεταξύ άλλων, με το φόρτωμα και το ξεφόρτωμα εμπορικών αυτοκινήτων με προϊόντα, συνήθως αναψυκτικά που ήταν στοιβαγμένα σε παλέτα εντός του υποστατικού. Η δουλειά, ως ανέφερε, ήταν χειρονακτική και για το φόρτωμα και το ξεφόρτωμα των προϊόντων χρησιμοποιούσαν χειράμαξα (forklift), θυμάται δε πόση δυσφορία τους προκαλείτο όταν η χειράμαξα «κολλούσε» σε κάποιο κούφωμα ή στο σκαλί στο πάτωμα, με αποτέλεσμα να πέφτουν προϊόντα στο έδαφος. Όταν έσπαζε κάποιο αλουμινένιο τενεκεδάκι που περιείχε ζαχαρούχο αναψυκτικό, το υποστατικό γέμιζε από μύγες, μέλισσες και σφήκες που έμπαιναν από τις τρύπες στο τέλι που κάλυπτε τα παράθυρα. Επίσης, αντιμετώπιζαν δυσκολία λόγω της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος και φωτισμού εντός του υποστατικού. Ανέφερε επίσης ότι το καλοκαίρι του 2008 έκανε καύσωνα. Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και της χαμηλής τσίγκινης στέγης του υποστατικού, καταστράφηκε μια μεγάλη ποσότητα αεριούχων αναψυκτικών σε αλουμινένια τενεκεδάκια τα οποία εκρήγνυντο σε ανύποπτο χρόνο. Ο πατέρας του κάλυπτε τα προϊόντα με χαρτόνια για να τα μονώσει από τη ζέστη. Είπε επίσης ότι στο υποστατικό δεν υπήρχε αποχωρητήριο και νιπτήρας με νερό. Είπε, τέλος, ότι την πρώτη εβδομάδα Σεπτεμβρίου επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για τις σπουδές του. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε κατά πόσον γνώριζε αν ο πατέρας του συνεργαζόταν με άλλο πρόσωπο το οποίο ενοικίαζε κάποια άλλη από τις αποθήκες και απάντησε ότι το διπλανό υποστατικό το κατείχε κάποιος Σάββας, αλλά δεν γνώριζε αν ο πατέρας του συνεργαζόταν με αυτό το άτομο. Ανέφερε επίσης ότι η χειράμαξα στην οποία αναφέρθηκε είχε τρεις τροχούς και την χειρίστηκε 2 - 3 έτη κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, αν θυμάται καλά. Του υποβλήθηκε η θέση ότι η μόνη υποχρέωση που ανέλαβε ο ενάγων έναντι του πατέρα του ήταν το κτίσιμο της τουαλέτας και του ντους όπως και έγινε, και απάντησε ότι Ιούνιο έως Αύγουστο δεν υπήρχαν αυτά, και ότι δεν θυμάται να έγιναν τέτοια έργα εκείνη την περίοδο. Με τον κ. Πράτσο, τον οποίο γνώριζε, δεν είχε οποιαδήποτε συνομιλία σχετικά με θέματα της αποθήκης. Αναφορικά με τις μύγες και τις μέλισσες που έμπαιναν στην αποθήκη, επέμεινε κατά την αντεξέταση του ότι αν υπήρχε γυαλί/τζάμι στα παράθυρα δεν θα μπορούσαν να μπουν με την πόρτα κλειστή, παραδέχθηκε, όμως, ότι κατά το φόρτωμα και ξεφόρτωμα η πόρτα της αποθήκης ήταν ανοικτή. Αρνήθηκε την υποβολή ότι στην αποθήκη υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα, προσθέτοντας ότι για να φορτίσει το κινητό του πήγαινε σπίτι, στη Λευκωσία, καθώς και την υποβολή ότι υπήρχε προβολέας στην αποθήκη. Συμφώνησε με την υποβολή ότι το πάτωμα της αποθήκης ήταν από κουγκρί, όμως, επέμεινε ότι η επιφάνεια του τσιμέντου ήταν ανόμοια, με κουφώματα, ρωγμές και το σκαλί. Αναφορικά με τα προϊόντα που ανέφερε ότι καταστράφηκαν, είπε ότι καταστράφηκαν κάποια παλέτα, δεν θυμόταν αριθμό, αλλά όχι όλα. Είπε επίσης ότι εξ όσων γνωρίζει ο πατέρας του είναι διευθυντής στην εταιρεία Chrystal Springs Ltd, και ασχολείται με την εμπορία προϊόντων όμοιων με αυτά που τοποθετούσε στην επίδικη αποθήκη για 15 χρόνια, και γνωρίζει πώς πρέπει να φυλάσσονται τα προϊόντα. Ο πατέρας του του ανέφερε ότι κατέβαλε 2 ενοίκια στον ενάγοντα, δεν γνώριζε, όμως ποσά. Όταν επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο, ο πατέρας του ήταν ακόμη εντός του υποστατικού και δεν γνώριζε πότε το εγκατέλειψε. Επίσης δεν γνώριζε αν η αποθήκη ενοικιάστηκε στον πατέρα του κατά προτίμηση του τελευταίου. Περαιτέρω ανέφερε ότι κατά τη γνώμη του η πρόσβαση προς τον ενάγοντα θα έπρεπε να είναι εύκολη, αφού το σπίτι του ενάγοντα ήταν σε κοντινή απόσταση από το υποστατικό. Επανεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι η αναφορά του ότι δεν είχε γίνει οποιοδήποτε έργο την περίοδο που εκείνος πήγαινε στην αποθήκη, αφορούσε το συγκεκριμένο χώρο που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του. Διευκρίνισε επίσης ότι το περιεχόμενο από τα τενεκεδάκια που εκρήγνυντο χυνόταν στα διπλανά παλέτα και στο πάτωμα, ακολούθως καθάριζαν τα διπλανά προϊόντα με βρεγμένο πανί με νερό από μπουκάλα, και τα πωλούσαν. Μαρτυρία κ. Νίκου Πισσαρίδη (ΜΥ4) Ο ΜΥ4 ερωτήθηκε από πού απέκτησε το δίπλωμα της πολιτικής μηχανικής και απάντησε «από ανώτερες σπουδές». Έχει συνταξιοδοτηθεί εδώ και 8 χρόνια. Ανέφερε ότι τα υποστατικά που φαίνονται στο Τεκμήριο 1 δεν μπορεί να αποτελέσουν αποθήκες τροφίμων, αφού το κτίριο, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 1, κτίστηκε για ορνιθοτροφείο και σφαγείο, και για να χρησιμοποιηθεί για άλλο σκοπό θα πρέπει να γίνουν νέα σχέδια με νέες προδιαγραφές και να ληφθούν οι απαραίτητες άδειες. Ερωτήθηκε αν γνωρίζει τις προδιαγραφές ενός ορνιθοτροφείου και απάντησε ότι είναι αναλόγως της χρήσης, και ότι το ύψος είναι περίπου στα 2,5 μέτρα. Ένα υποστατικό για την αποθήκευση τροφίμων από την άλλη πρέπει να έχει σχεδόν το διπλάσιο ύψος, πρέπει να υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένοι χώροι αερισμού, να υπάρχουν σημεία πυρόσβεσης, χώροι υγιεινής και καλή επένδυση στα τοιχώματα του υποστατικού για την ασφάλεια των τροφίμων. Είναι επίσης απαραίτητο το ρεύμα και το νερό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όλα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο είναι από την επιθεώρηση του Τεκμηρίου 1. Είπε ότι ποτέ δεν επισκέφθηκε το χώρο, ούτε γνωρίζει πώς είναι, είτε τώρα, είτε κατά το χρόνο της ενοικίασης, ούτε γνωρίζει αν υπήρχε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ή νερού. Είπε επίσης ότι δεν γνωρίζει ποια ήταν η συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου. Ερωτήθηκε πού ήταν εγγεγραμμένος ως πολιτικός μηχανικός και απάντησε ότι εδώ και 8 χρόνια έπαυσε να εργάζεται. Ερωτήθηκε περαιτέρω αν έχει κάτι που να πιστοποιεί ότι είναι πολιτικός μηχανικός και απάντησε ότι «υπάρχει το δίπλωμα», το οποίο δεν είχε μαζί του, επειδή αν και γνώριζε ότι θα κατέθετε ως πολιτικός μηχανικός, την ημέρα εκείνη είχε ειδοποιηθεί (για να προσέλθει στο Δικαστήριο), και ότι ήρθε απλά για να δει το σχέδιο, χωρίς οποιοδήποτε κέρδος. Αγορεύσεις Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Αμφότεροι συνήγοροι αναφέρθηκαν στη μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο, προβαίνοντας έκαστος σε εισηγήσεις ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι γραπτές αγορεύσεις έχουν μελετηθεί προσεκτικά και οι εισηγήσεις των συνηγόρων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους. Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων καθοδηγούμαι από διάφορους παράγοντες που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής που παρουσιάζεται, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η μνήμη τους, οι λόγοι που είχαν να θυμούνται αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους, η εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κτλ (C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280 - 1281, Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174). Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγήσουν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση (Πολ. Έφ. 195/09, Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη κ.α., ημερ. 30.5.2014). Μικροαντιφάσεις ή μικρές ανακρίβειες δεν αποδυναμώνουν μια γενικά πειστική μαρτυρία, αντίθετα, δυνατό να την ενδυναμώσουν καταδεικνύοντας την ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (Ποιν. Έφ. 23/15, Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας, 21.4.16, σελ. 12 και 13, Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 612, 629). Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou
(1986)1 CLR 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 454), υπό την προϋπόθεση ότι η σχετική επιλογή αιτιολογείται (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν γίνεται κατά τρόπο μικροσκοπικό (Πολ. Έφ. 387/09, Παρλάτα ν. Δημητρίου, ημερ. 21.5.2014), ούτε και περιορίζεται στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, 1061) και στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται από τις δύο πλευρές (σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, 2014, σελ. 135). Μαρτυρία ενάγοντος - κ. Στέλιου Στυλιανού (ΜΕ 1) Ο ΜΕ1 μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Οι απαντήσεις του ήταν αυθόρμητες και κατά την κρίση μου ειλικρινείς, και η μνήμη του, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ήταν πολύ καλή. Ήταν σταθερός και συνεπής στη μαρτυρία του καθ΄ όλη τη διάρκεια της εξέτασης του ενώπιον του Δικαστηρίου και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε επί της ουσίας της κατά τη μακρά αντεξέταση του. Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στα όσα προηγήθηκαν της επίδικης ενοικίασης, και συγκεκριμένα στη συνεργασία που είχε ο εναγόμενος με τον ενοικιαστή της διπλανής αποθήκης, το «μεγαλέμπορα», όπως τον χαρακτήριζε. Η μαρτυρία του ΜΕ1 επί του σημείου αυτού συνάδει με τη μαρτυρία του εναγόμενου, ο οποίος αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις αποθήκες του ενάγοντος στην Ποταμιά πήγε αρχές του 2008 όταν άρχισε να προμηθεύεται προϊόντα από τον κ. Σάββα Νικηφόρου που ενοικίαζε τη διπλανή αποθήκη. Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι ο εναγόμενος ήταν που του πρότεινε να ενοικιάσει την αποθήκη, καθώς και στο γεγονός ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε την αποθήκη πριν την ενοικιάσει. Η μαρτυρία του επί του σημείου τούτου, ήταν σαφής, επεξηγηματική, και ουδόλως κλονίστηκε στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ο δε εναγόμενος στη δική του μαρτυρία παραδέχθηκε ότι ο ενάγων τον ξενάγησε σε όλα τα υποστατικά προτού συμφωνήσουν για την ενοικίαση. Επιπλέον, σαφής ήταν η μαρτυρία του ΜΕ1 ότι περί το τέλος Ιουνίου του 2008 συμφωνήθηκε η εκμίσθωση από τον εναγόμενο της αποθήκης για ένα έτος, ήτοι από 1.7.2008 - 30.6.2009, και ότι συμφώνησαν ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα ανήρχετο στα €470 και ότι θα ήταν προπληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα, μαρτυρία η οποία, όχι μόνο δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του, αλλά, επιπλέον, ο εναγόμενος στην κυρίως εξέταση του παραδέχθηκε τη σύναψη της προφορικής συμφωνίας περί τον Ιούνιο του 2008 για την ενοικίαση αποθηκευτικού χώρου, έναντι μηνιαίου ενοικίου €470 πληρωτέου κάθε πρώτη του μήνα, με το πρώτο ενοίκιο να καταβάλλεται την 1.7.
- Ούτε και τέθηκε υπό αμφισβήτηση η μαρτυρία του ότι ο εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο μετά την 1.8.2008 (που αποτελούσε το ενοίκιο για το μήνα Αύγουστο). Περαιτέρω, ο ΜΕ1 δεν αντεξετάστηκε ως προς τη θέση του ότι ο εναγόμενος εγκατέλειψε την αποθήκη στις 25.12.
- Ο ΜΕ1 αποδέχτηκε ότι συμφώνησε να προβεί σε βελτιώσεις στο αποχωρητήριο και το ντους που υπήρχαν, προκειμένου να εκμοντερνιστούν, υπόσχεση την οποία τήρησε, προσλαμβάνοντας εργολάβο - φίλο του εναγόμενου, για να προβεί στις εν λόγω βελτιώσεις, το τίμημα για τις οποίες κατέβαλε στον εργολάβο. Η μαρτυρία του ΜΕ1 επί του σημείου τούτου επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΥ2, ο οποίος ανέφερε ότι ο ΜΕ1 του ζήτησε να κατασκευάσει τουαλέτα και ντους, εργασίες για τις οποίες πληρώθηκε από το ΜΕ1, με τον οποίο δεν έχει, ως ανέφερε, οποιαδήποτε διαφορά. Πέραν τούτου, όμως, ο ΜΕ1 αρνήθηκε σθεναρά και με συνέπεια κάθε υποβολή που του υποβλήθηκε περί υπόσχεσης για άλλες επιδιορθώσεις και/ή επισκευές, επαναλαμβάνοντας ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε την αποθήκη προτού την ενοικιάσει και ήταν της πλήρους αρεσκείας του, προσθέτοντας ότι ο ίδιος ουδέποτε είχε σκοπό να κάνει οποιαδήποτε μετατροπή μέσα στην αποθήκη και ότι την ενοικίασε στον εναγόμενο ως είχε, προβάλλοντας το εύλογο, κατά τη γνώμη μου, ερώτημα, γιατί δεν εγκατέλειψε την αποθήκη ο εναγόμενος αφού υπήρχαν προβλήματα. Ο ΜΕ1 περιέγραψε περαιτέρω με σαφήνεια την επίδικη αποθήκη, τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στα πλαίσια της αντεξέτασης του. Είπε ότι η επίδικη αποθήκη, είναι κτισμένη με διπλά τσιμεντομπλόκ τα οποία είναι σουβατισμένα, με κολώνες, το πάτωμα είναι κατασκευασμένο από κουγκρί, έχει μεταλλική οροφή (τσίγκοι) σε σχήμα «Λ», δηλαδή ψηλή στο κέντρο και πιο χαμηλή στις άκριες, ψηλή πόρτα εισόδου συρόμενη ύψους 3 μέτρων και πλάτους 2,5 μέτρων, υπήρχαν παράθυρα/φεγγίτες (6 από τη μία πλευρά και 6 από την άλλη) τα οποία κατασκεύασε πελεκάνος και τα οποία έκλειναν με γυαλί και είχαν και «μικρό» τέλι, έχει ρεύμα, νερό και τουαλέτες. Επί του σημείου αυτού της μαρτυρίας του ενάγοντος, επισημαίνω ότι η περιγραφή της αποθήκης δεν απέχει σε μεγάλο βαθμό από την περιγραφή που έδωσε ο ΜΥ3, ο οποίος ανέφερε ότι η αποθήκη είχε μια μεγάλη διπλή πόρτα, τετράγωνα παράθυρα στους τοίχους δεξιά και αριστερά τα οποία είχαν ξύλινο πλαίσιο και τέλι, ότι η στέγη είχε τριγωνικό σχήμα και ότι ήταν από τσίγκο, και ότι το πάτωμα ήταν τσιμεντένιο - από κουγκρί. Ο ΜΥ3 διευκρίνισε επίσης ότι η αναφορά του ότι δεν θυμόταν να έχουν κατασκευαστεί αποχωρητήρια και ντους στην αποθήκη, αφορούσε στη συγκεκριμένη αποθήκη που ενοικίαζε ο πατέρας του, κάτι που συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΕ1, του ΜΥ1 και του ΜΥ2 ότι τα αποχωρητήρια κατασκευάστηκαν εκτός της επίδικης αποθήκης. Αυτό στο οποίο παρουσιάζεται αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας του ΜΕ1 και του ΜΥ3 είναι ως προς το κατά πόσο τα παράθυρα εκτός από τέλι, είχαν και γυαλί, το κατά πόσο η αποθήκη είχε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, και το κατά πόσο η επιφάνεια του πατώματος ήταν λεία ή είχε σε ορισμένα σημεία ρωγμές και ένα σκαλί. Καθ' όσον αφορά την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, σημειώνω σχετικώς, ότι ο ΜΥ1, όταν του υποβλήθηκε ότι στην αποθήκη υπήρχε τέτοια παροχή την οποία μπορούσε να αξιοποιήσει, απάντησε ότι περνούσε ένα σύρμα εξωτερικό μερικές εκατοντάδες μέτρα και ήταν επικίνδυνο «να σε πιάσει και το ρεύμα αν το χρησιμοποιούσες», συνεπώς η θέση του ΜΕ1 ότι στην αποθήκη υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι οι πιο πάνω αντιφάσεις δεν είναι ικανές να κλονίσουν τη μαρτυρία οποιουδήποτε εκ των δύο μαρτύρων, δηλαδή είτε του ΜΕ1 είτε του ΜΥ3, δεδομένης της παρέλευσης σημαντικού χρονικού διαστήματος μεταξύ του επίδικου χρόνου και του χρόνου που έδωσαν μαρτυρία, αλλά και επειδή είτε τα παράθυρα είχαν και γυαλί είτε όχι (και επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι δεν υπάρχει καν δικογραφημένος ισχυρισμός από πλευράς του εναγόμενου ότι συμφωνήθηκε οτιδήποτε σε σχέση με τα παράθυρα) και είτε η επιφάνεια του πατώματος ήταν λεία ή ανώμαλη σε κάποια σημεία, αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε την αποθήκη προτού την ενοικιάσει, καθώς και το ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ1 ως αξιόπιστη, τόσο ως προς τις συνθήκες που οδήγησαν στη σύναψη της προφορικής συμφωνίας, όσο και ως προς το ότι η μόνη δέσμευση που ανέλαβε σε σχέση με τη βελτίωση του υποστατικού, ήταν ότι θα κατασκεύαζε πιο μοντέρνα αποχωρητήρια και ντους, κάτι το οποίο έπραξε. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ΜΕ1 ότι ο ίδιος ουδέποτε προέτρεψε τον ταχυδρόμο να επιστρέψει την επιστολή που κατ' ισχυρισμό του εστάλη από το δικηγόρο του εναγόμενου, με την ένδειξη «άγνωστος». Ο ΜΕ1 ανέφερε τη διεύθυνση του στο Δικαστήριο, και ανέφερε επίσης ότι στο χωριό Ποταμιά υπάρχουν τρία άτομα με το ονοματεπώνυμο Στέλιος Στυλιανού, ο ίδιος και ακόμη δύο, οι οποίοι αν και δεν διαμένουν στο χωριό, το επισκέπτονται συχνά. Περαιτέρω, το γεγονός ότι ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο ταχυδρόμος τον γνωρίζει, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα που ο συνήγορος του εναγόμενου εισηγήθηκε, ότι, δηλαδή, ο ΜΕ1 προέτρεψε τον ταχυδρόμο να επιστρέψει την επιστολή με την πιο πάνω ένδειξη, επειδή ως ο ΜΕ1 ανέφερε, η διεύθυνση πάνω στο φάκελο δεν είναι η δική του, και, επιπλέον, δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από μέρους του εναγόμενου ότι παρά το γεγονός αυτό, το ταχυδρομείο θα παρέδιδε την επιστολή στο ΜΕ1, μόνο επειδή σε αυτήν αναφέρεται «Στέλιος Στυλιανού». Εξάλλου η αντίδραση του ΜΕ1 στη σχετική υποβολή, ότι ο ίδιος δεν έχει τέτοιο δικαίωμα (δηλαδή να προτρέψει τον ταχυδρόμο να επιστρέψει την επιστολή), αλλά ούτε ο ταχυδρόμος έχει δικαίωμα να παίρνει εντολές από τους κατοίκους, ήταν, κατά την κρίση μου, πηγαία και ειλικρινής. Το μόνο σημείο της μαρτυρίας του ΜΕ1 στο οποίο δεν προτίθεμαι να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα, είναι ό,τι ανέφερε κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του σε σχέση με τη σύλληψη του εναγόμενου ως υπόπτου για κλοπή μετάλλων, και τη συναφή του θέση, η οποία σχετίζεται με την ανταπαίτηση του εναγόμενου, ότι μέσα στην αποθήκη υπήρχαν κυρίως μέταλλα και όχι αναψυκτικά. Τούτο διότι ο ενάγων καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, αρνούμενος μεν το σύνολο των ισχυρισμών του εναγόμενου, χωρίς, όμως, να προβάλει τον ισχυρισμό ότι μέσα στην αποθήκη δεν τοποθετούντο αναψυκτικά ή χαρτί υγείας, αλλά μέταλλα, δεδομένης της σημασίας των δικογράφων στην πολιτική δίκη, καθώς και της παγίως νομολογημένης αρχής ότι ζητήματα και θέσεις που δεν δικογραφούνται δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ακόμα και στην περίπτωση που τίθενται στη μαρτυρία χωρίς ένσταση (μεταξύ άλλων, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Πολ. Εφ. 94/10 και 158/10, Φελλά κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ημερ. 28.9.2015, Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826, Latifundia Properties Ltd v. Φάκη κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 670). Πέραν τούτου, σε σχέση με τη διερεύνηση της ποινικής υπόθεσης, ο ΜΕ1 κάλεσε το Δικαστήριο να ερευνήσει το θέμα αυτό, αναφέροντας ότι υπάρχουν ντοκουμέντα, τα οποία, όμως, δεν παρουσίασε ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου. Μαρτυρία εναγόμενου - κ. Πανίκου Γεωργίου (ΜΥ1) Κατ' αντίθεση προς το ΜΕ1, ο εναγόμενος (ΜΥ1) δεν μου έκανε θετική εντύπωση, απέφευγε πολλές φορές να απαντήσει άμεσα στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο με αποτέλεσμα κάποιες εξ αυτών να υποβάλλονται πέραν της μίας φοράς, στη δε μαρτυρία του εντοπίζω ανακρίβειες και ουσιαστικές αντιφάσεις, κάτι που με οδηγεί στην απόρριψη της μαρτυρίας του και της εν γένει εκδοχής του ως προς τα γεγονότα, για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι προέβη στην προφορική συμφωνία ενοικίασης προς όφελος της εταιρείας στην οποία ήταν διευθύνων σύμβουλος, ήτοι την εταιρεία Chrystal Springs Ltd. Όμως, ουδέποτε ανέφερε στα πλαίσια της μαρτυρίας του ότι ενημέρωσε τον ενάγοντα (ΜΕ1) περί τούτου, ούτε και υποβλήθηκε στον ενάγοντα η θέση ότι η συμφωνία έγινε από το ΜΥ1 προς όφελος της εν λόγω εταιρείας, ζήτημα το οποίο είναι σοβαρό, και το οποίο θα έπρεπε, κατά την κρίση μου, να είχε αποτελέσει θέμα αντεξέτασης, έχοντας κατά νου, αφενός, τις αρχές που διέπουν το θέμα της παράλειψης αντεξέτασης μαρτύρων σε σχέση με συγκεκριμένες θέσεις και θέματα (Νεοπτόλεμος Γεωργίου v. Ρ. Γεωργίου
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 138, 148-149), αφετέρου, τη σοβαρότητα του θέματος σε σχέση με το οποίο διαπιστώνεται η παράλειψη αντεξέτασης. Περαιτέρω, αμφότερες οι αποδείξεις είσπραξης που ο ΜΥ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 2 και 3) εκδόθηκαν επ' ονόματι του ιδίου, και όχι επ' ονόματι της εταιρείας, η δε θέση του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 «δεν ήξερε να γράψει ούτε Chrystal Springs, ούτε τίποτε», δεν είναι καθόλου πειστική. Πέραν τούτου, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι το υποστατικό ήταν ακατάλληλο για τρόφιμα, ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι η εταιρεία Chrystal Springs Ltd, προς όφελος της οποίας είπε ότι συνήψε την επίδικη συμφωνία, ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εμπορία ποτών, ήτοι χυμών, αναψυκτικών, εμφιαλωμένου νερού και άλλων προϊόντων, χωρίς πάντως να αναφερθεί σε εμπορία τροφίμων. Όταν δε, μέσα στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ερωτήθηκε ειδικά αν η εταιρεία Chrystal Springs Ltd ασχολείται με κάτι πέραν των ανωτέρω, δεν έκανε οποιαδήποτε αναφορά σε εμπορία τροφίμων, αλλά αναφέρθηκε και πάλι σε διάθεση εμφιαλωμένου νερού και ποτών. Ο ΜΥ1 ανέφερε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ότι όταν πήγε για πρώτη φορά στο ακίνητο του ΜΕ1 στην Ποταμιά, διαπίστωσε ότι η φερόμενη ως «αποθήκη» ήταν πτηνοτροφικό υποστατικό, και γνωστοποίησε στο ΜΕ1 την πρόθεσή του να ψάξει άμεσα για εναλλακτικό αποθηκευτικό χώρο. Όμως, αντεξετασθείς ανέφερε ότι επισκεπτόταν από τις αρχές, περίπου, του 2008 το ακίνητο του ΜΕ1 στα πλαίσια της συνεργασίας του με τον κ. Σάββα Νικηφόρου, δηλαδή πολύ πριν τεθεί θέμα ενοικίασης της αποθήκης από τον ίδιο, λέγοντας επίσης ότι έβαζε πράγματα στην αποθήκη και πριν τον Ιούνιο και ο ενάγων δεν τον χρέωσε. Πέραν τούτου, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι όταν προέβη στις προαναφερθείσες διαπιστώσεις και γνωστοποίησε στον ενάγοντα την πρόθεση του να ψάξει άμεσα για εναλλακτικό αποθηκευτικό χώρο, ο ενάγων, προκειμένου να τον πείσει να ενοικιάσει το υποστατικό, δεσμεύθηκε ότι θα εκτελούσε αριθμό βελτιωτικών έργων. Η θέση τούτη του ΜΥ1 δεν συνάδει πλήρως με τη θέση του κ. Κώστα Πράτσου (ΜΥ2), ο οποίος ανέφερε ότι μετέβη στο επίδικο υποστατικό, καθ' υπόδειξη του ΜΥ
- Ο ΜΥ2 δεν προσδιόρισε με ακρίβεια το χρόνο που μετέβη στην αποθήκη, ούτε γνώριζε αν η αποθήκη είχε ενοικιαστεί ήδη ή όχι, ήταν όμως σαφής στο ότι ο ΜΥ1 τον κάλεσε για να τον συμβουλεύσει ως προς τις αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στο υποστατικό. Περαιτέρω, θέση του ΜΥ1 είναι ότι πριν ενοικιάσει την αποθήκη, ζήτησε από τον ενάγοντα να προβεί σε συγκεκριμένες κατασκευές και βελτιώσεις επειδή, ως ανέφερε αντεξεταζόμενος, αυτά που ζήτησε αποτελούν απαιτήσεις του Υγειονομείου για αποθήκευση τροφίμων και ποτών, διαφορετικά δεν μπορεί κανείς να τα εμπορευθεί. Όμως, αν έτσι είχαν τα πράγματα, ο ΜΥ1 δεν θα έπρεπε να είχε καταβάλει οποιοδήποτε ενοίκιο στον ενάγοντα πριν γίνουν τα έργα που θα καθιστούσαν το υποστατικό κατάλληλο για αποθήκευση των πιο πάνω προϊόντων, και σίγουρα δεν θα έπρεπε να αρχίσει τη μεταφορά των προϊόντων του εντός του υποστατικού, ως ο ίδιος παραδέχθηκε ότι έπραξε κατά την κυρίως εξέταση του. Επίσης, ο ΜΥ1 ανέφερε πάμπολλες φορές, τόσο στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, όσο και στα πλαίσια της αντεξέτασης του ότι ο ΜΕ1 παρεξηγήθηκε με το ΜΥ2 και ότι ο τελευταίος εγκατέλειψε τις εργασίες επειδή ο ΜΕ1 δεν τον πλήρωνε. Όμως η εκδοχή τούτη του ΜΥ1 καταρρίπτεται, αντί να επιβεβαιώνεται, από τη μαρτυρία του ίδιου του ΜΥ2, ο οποίος ανέφερε, περισσότερες από μία φορές στα πλαίσια της δικής του μαρτυρίας, ότι ο ίδιος με το ΜΕ1 δεν είχε καμία διαφορά, και ότι πληρώθηκε κανονικά για τις όποιες εργασίες ο ΜΕ1 του ζήτησε να εκτελέσει και εκτέλεσε. Επίσης, ενώ στην κυρίως εξέταση του ο ΜΥ1 ανέφερε ότι πλήρωσε για πρώτη φορά ενοίκιο στον ενάγοντα την 1.7.2008, κάτι που επιβεβαιώνεται τόσο από τις αποδείξεις που ο ίδιος κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 2), αλλά και από τη μαρτυρία του ενάγοντος, στα πλαίσια της αντεξέτασης του ο ΜΥ1 ανέφερε ότι για πρώτη φορά ο ενάγων του ζήτησε ενοίκιο για την πρώτη του Ιουνίου. Ως προς το χρόνο καταστροφής των αναψυκτικών και τη ζημιά που υπέστη ως αποτέλεσμα αυτής, η μαρτυρία του ΜΥ1 ήταν συγκεχυμένη και αντιφατική. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΥ1 είπε ότι η ζημιά επισυνέβη τον Αύγουστο. Αντεξεταζόμενος, όταν ερωτήθηκε πότε καταστράφηκαν τα 6 παλέτα Coca-Cola, αρχικώς απάντησε τον Ιούνιο, αμέσως στη συνέχεια απάντησε «την περίοδο που ήμουν εκεί», ακολούθησε δε η εξής στιχομυθία: «E. Γενικά; A. Την ίδια ώρα, πήρα τις κόκα ‑ κόλες, τις ξεφόρτωσα με αυτοκίνητο από το bonded του κυρίου Γιάννου Ευριβιάδη από τον Άγιο Συλά Ύψωνας Λεμεσό. E. Κατέβασες τα τζιαί έβαλες τα μες την αποθήκη τούτη; A. Μάλιστα. E. Πότε εκάμαν έκρηξη; A. Την άλλη μέρα που πήγα να... E. Δηλαδή τον Ιούνη κάμαν έκρηξη; A. Εγώ δεν πήγαινα καθημερινά, είχα υπάλληλο. Μπορούσε να πάω μια φορά την εβδομάδα. Εγώ είμαι διευθυντής. Είχα υπαλλήλους και αυτοκίνητα. E. Πώς λεν τον υπάλληλο σας; A. Κύπρος Νικολάου. E. Και τι, σας έπιασε και είπε σας αφού δεν ήσασταν εσείς τζιαμέ; A. Εγώ διαπίστωσα ότι από τους πελάτες, πήγα είδα κάτω από την πόρτα έτρεχε η καφεΐνη. Λόγω του ότι είναι και εκτός δρομολόγιου, εγώ μένω Λευκωσία, δεν πήγαινα κάθε μέρα.» Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του επί του ιδίου θέματος, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι η ζημιά μπορεί να έγινε Αύγουστο και ότι δεν θυμόταν, όταν δε ο συνήγορος του ενάγοντος επέμεινε σε προσδιορισμό της περιόδου που έγινε η έκρηξη, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι παρήλθαν 7 χρόνια από το συμβάν, προσπαθώντας, προφανώς, να αποδώσει την αδυναμία του στο να δώσει μια σαφή απάντηση, στην πάροδο του χρόνου. Η πάροδος του χρόνου αδυνατίζει πράγματι τη μνήμη, και δεν αναμένεται κάποιο πρόσωπο να θυμάται με την ίδια σαφήνεια τα γεγονότα όπως τα έζησε μετά πάροδο 7 ετών, πλην, όμως, αυτό, σε καμία περίπτωση δεν εξηγεί πώς στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ΜΥ1, αυτός ήταν σαφής επί του ότι η έκρηξη των αναψυκτικών έγινε τον Αύγουστο εξαιτίας των ιδιαίτερα ψηλών θερμοκρασιών, αλλά στα πλαίσια της αντεξέτασης του αδυνατούσε να προσδιορίσει με σαφήνεια και συνέπεια την περίοδο που έγινε η έκρηξη. Ο ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το Σεπτέμβρη του 2008, και αφού εξαντλήθηκε η υπομονή του, αποφάσισε να ψάξει άλλο υποστατικό για να μεταφέρει τα εμπορεύματα της εταιρείας του. Είπε επίσης ότι η αναζήτηση άλλου κατάλληλου υποστατικού πήρε περισσότερο χρόνο απ' ότι αρχικά ανέμενε και ότι κατάφερε να βρει εναλλακτικό υποστατικό περί το τέλος του μηνός Οκτωβρίου 2008 και άρχισε σταδιακά να μεταφέρει τα εμπορεύματα της εταιρείας. Αντεξεταζόμενος, αρχικώς δεν μπορούσε να προσδιορίσει την περίοδο που έφυγε από την αποθήκη, στη συνέχεια, όμως, ανέφερε ότι έφυγε από την αποθήκη τον Αύγουστο, αλλά την άδειασαν μετά. Η θέση αυτή του ΜΥ1 δεν συνάδει, κατ' αρχάς, με τη θέση του κ. Στέλιου Γεωργίου (ΜΥ3), ο οποίος ερωτηθείς αν γνωρίζει πότε ο πατέρας του εγκατέλειψε την αποθήκη, ανέφερε ότι όταν ο ίδιος επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο (κάτι το οποίο έγινε την πρώτη εβδομάδα Σεπτεμβρίου ως ανέφερε), ο πατέρας του ήταν ακόμη εντός του υποστατικού. Περαιτέρω, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι μετά τον Αύγουστο δεν πήρε άλλα προϊόντα στην αποθήκη, και ότι την άδειαζαν σιγά-σιγά. Σε τούτο και μόνο είναι που απέδωσε, αντεξεταζόμενος, το γεγονός ότι δεν έφυγε άμεσα από την αποθήκη μετά το χρόνο που, κατά τους ισχυρισμούς του, τερμάτισε την προφορική συμφωνία ενοικίασης, και όχι στην αναζήτηση έτερου υποστατικού ως είχε αναφέρει στην κυρίως εξέταση του. Συγκεκριμένα, έλαβε χώρα η εξής στιχομυθία: «E. Άλλα μας ελάλες. Πότε του είπες ότι φεύγεις; A. Την ώρα που του έδωσα τα λεφτά. E. Είπες του φεύγεις; A. Καλό. E. Τζιαί γιατί δεν έφυγες; A. Διότι μέχρι να κάμει... εν μπορούσαμε Εντιμότατη να αδειάσουμε τα παλέτα, όλα αυτό, δηλαδή ήταν ένα μαρτύριο. Η coca ‑ cola, acid, γλιάζαν, το forklift, τα handlifts, εν μπορούσαμε. E. Κύριε λαλείς μας ότι ‑‑ A. Απλώς πήρε χρόνο να αδειάσω την αποθήκη. E. Πόσο χρόνο; A. Μέρες. E. Κάποιες μέρες; A. Μάλιστα.» Αντεξεταζόμενος στη συνέχεια και πάλι ως προς το πόσες μέρες χρειάστηκε για να απομακρύνουν τα εμπορεύματα από την αποθήκη του ενάγοντος, ο ΜΥ1, έδωσε διάφορες απαντήσεις. Είπε ότι δεν επισκεπτόταν την αποθήκη συνέχεια, αλλά η προσπάθεια ήταν να την αδειάσουν, και λόγω της κατάστασης των προϊόντων τους πήρε περισσότερο καιρό. Είπε επίσης ότι «τα έφυγα όσα μπορούσα κάθε μέρα, ό,τι μπορούσε κάθε μέρα άδειαζα». Σε άλλο στάδιο, αντέδρασε όταν ο συνήγορος του ενάγοντος τον ρώτησε πώς γίνεται να υπάρχουν προϊόντα μέσα στην αποθήκη μέχρι και το Δεκέμβρη, λέγοντας ότι το άδειο τενεκεδάκι δεν είναι «προϊόν», είναι άχρηστα (rubbish, όπως είπε) που πρέπει να πεταχτούν, και ότι δεν είχε προϊόντα μέσα. Το ίδιο είχε αναφέρει και σε προηγούμενο σημείο της αντεξέτασης του όταν είπε ότι μετά την έκρηξη, μέσα στην αποθήκη ήταν τα κατεστραμμένα υπολείμματα. Συνεπώς, και επί του σημείου τούτου η μαρτυρία του ΜΥ1 ήταν ασαφής αφού δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με κάποια έστω ακρίβεια, πόσο χρόνο του πήρε να αδειάσει την αποθήκη. Περαιτέρω, είναι αντιφατική με τη μαρτυρία που έδωσε κατά την κυρίως εξέταση του, όπου ανέφερε ότι όταν κατάφερε περί το τέλος Οκτωβρίου του 2008 να εξεύρει εναλλακτικό υποστατικό άρχισε σταδιακά να μεταφέρει τα εμπορεύματα της εταιρείας. Η τελευταία δε θέση του αυτή, ότι δηλαδή τον Οκτώβριο του 2008 είναι που κατάφερε να βρει εναλλακτικό υποστατικό (και αφού το Σεπτέμβρη του 2008 αποφάσισε να ψάξει για άλλο υποστατικό), έρχεται και πάλι σε αντίθεση με τη μαρτυρία του κατά την αντεξέταση του ότι από τον Αύγουστο του 2008 δεν έβαζε νέα προϊόντα στην αποθήκη, αλλά τα έβαζε «σε άλλο τόπο» που βρήκε, ως ανέφερε. Περαιτέρω, η θέση του ΜΥ1 ότι τηλεφωνούσε συνεχώς στο ΜΕ1 για να ενημερωθεί αν είχε πρόθεση να προβεί στην εκτέλεση των συμφωνηθέντων έργων, ο οποίος έδειχνε αδιαφορία και σταμάτησε στο τέλος να του απαντά στα τηλεφωνήματα, δεν είναι καθόλου πειστική, δεδομένου, αφενός, του ότι ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ενημέρωσε ο ίδιος το ΜΥ1 ότι ο ενάγων δεν του ζήτησε να προβεί σε οποιαδήποτε έργα πέραν της κατασκευής του αποχωρητηρίου και του ντους, αφετέρου, διότι σύμφωνα με τη μαρτυρία τόσο του ΜΥ1 όσο και του ΜΥ2 και του ΜΥ3, το σπίτι του ΜΕ1 ήταν δίπλα από τα επίδικα υποστατικά, οπότε μπορούσε εύκολα να τον ρωτήσει κατ' ιδίαν, η δε δικαιολογία του ΜΥ1, όταν του υποβλήθηκε ακριβώς ότι μπορούσε ανά πάσα στιγμή να επικοινωνήσει με το ΜΕ1 αφού γνώριζε πού βρισκόταν, ότι ο ΜΕ1 ήταν και «σαν βοηθός στο συμβούλιο, μάζευε, κλάδευκε τι έκανε» είναι ασαφής και μη πειστική. Των πιο πάνω διαπιστώσεων δοθείσων, κρίνω τη μαρτυρία του ΜΥ1 αναξιόπιστη. Η δοθείσα από το ΜΥ1 μαρτυρία σε σχέση με τα εμπορεύματα που καταστράφηκαν και την αξία αυτών, σχολιάζεται πιο κάτω, στα πλαίσια της νομικής πτυχής. Μαρτυρία κ. Κώστα Πράτσου (ΜΥ2) Ο ΜΥ2 μου έκανε καλή εντύπωση, και θεωρώ ότι σε γενικές γραμμές ήταν ειλικρινής προς το Δικαστήριο και ότι περιέγραψε τα γεγονότα ως ο ίδιος τα αντιλήφθηκε. Ήταν σταθερός στη μαρτυρία του ότι επισκέφθηκε το υποστατικό που θα ενοικίαζε ο ΜΥ1 κατόπιν παράκλησης του τελευταίου, και αφού ο ΜΥ1 του ζήτησε τη γνώμη του για τις αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στο υποστατικό. Σταθερός ήταν επίσης επί του ότι ο ενάγων του ζήτησε να φτιάξει μόνο τις τουαλέτες και το ντους, εργασίες τις οποίες εκτέλεσε και για τις οποίες πληρώθηκε από τον ενάγοντα. Ομοίως σταθερή ήταν η θέση του ότι οι εργασίες αυτές διήρκησαν περίπου δύο εβδομάδες, αν και δεν ήταν σε θέση να τις τοποθετήσει χρονικά εντός του καλοκαιριού του
- Σταθερή και χωρίς αμφισβήτηση ήταν επίσης η θέση του ότι με τον ενάγοντα δεν είχε οποιαδήποτε διαφορά. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ2 επί των ανωτέρω. Περαιτέρω, θεωρώ ότι η μικρή αντίφαση στην οποία περιέπεσε περί του πότε ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι ο ενάγων του ζήτησε να φτιάξει μόνο τις τουαλέτες και το ντους, αν δηλαδή αυτό έγινε όταν άρχισε τις εργασίες ή όταν τις τέλειωσε είναι επουσιώδης, δεδομένου του ότι οι εργασίες διήρκησαν μόνο δύο εβδομάδες, και δεδομένου του χρονικού διαστήματος που παρήλθε από το
- Αναφορικά με το σημείο στο οποίο έκτισε την τουαλέτα και το ντους, επισημαίνω ότι ο ΜΥ2 υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 1 διαφορετικό σημείο από αυτό που υπέδειξαν οι υπόλοιποι μάρτυρες. Αν και κρίνω ότι το σφάλμα του αυτό δεν αποτελεί ένδειξη ανειλικρίνειας, ούτε και δεικνύει πρόθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου, και ότι θα μπορούσε, ενδεχομένως, να αποδοθεί στο ότι έβλεπε για πρώτη φορά το σχέδιο (Τεκμήριο 1) ως ανέφερε ή και στην πάροδο του χρόνου, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στο σημείο αυτό της μαρτυρίας του ΜΥ2 για να καταλήξω σε εύρημα ως προς τη θέση κατασκευής του αποχωρητηρίου και του ντους. Αναφορικά με την κατάσταση της αποθήκης, δέχομαι ότι κατά τη δική του υποκειμενική άποψη, αυτή δεν ήταν καλή, και χωρίς μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να υπήρχαν όντως πουλιά (στρούθοι) μέσα στην αποθήκη όταν ο ΜΥ2 κοίταξε (όταν πρωτοπήγε στην αποθήκη και σε χρόνο τον οποίο δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει σαφώς), κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδώσω ιδιαίτερη βαρύτητα στις διαπιστώσεις του, δεδομένου του ότι, ως ο ίδιος ανέφερε, αυτές βασίζονται αποκλειστικά στο τι είδε από το παράθυρο που ήταν σε ύψος 2 μέτρα, χωρίς, όμως, να έχει μπει μέσα στην αποθήκη, και χωρίς να γνωρίζει πώς ήταν η αποθήκη από μέσα, ως παραδέχθηκε στα πλαίσια της αντεξέτασης του. Σημειώνω περαιτέρω, ότι ο ΜΥ2, ως ανέφερε αντεξεταζόμενος, δεν γνώριζε τη συμφωνία του ενάγοντος με τον εναγόμενο ούτε και τους όρους αυτής. Μαρτυρία κ. Στέλιου Γεωργίου (ΜΥ3) Ο ΜΥ3 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση, και θεωρώ ότι και αυτός ήταν ειλικρινής προς το Δικαστήριο. Ο ΜΥ3 περιορίστηκε σε αναφορές σε γεγονότα τα οποία γνώριζε και θυμόταν, πλαισιώνοντας τις αναφορές του με το λόγο για τον οποίο θυμόταν τα γεγονότα στα οποία αναφερόταν. Όπως και ο ΜΥ2, ο ΜΥ3 δεν γνώριζε αν η συμφωνία μεταξύ του ενάγοντος και του εναγόμενου ήταν γραπτή ή προφορική, ούτε και τους όρους αυτής. Ως προς την κατάσταση της αποθήκης, η δοθείσα από το ΜΥ3 μαρτυρία έχει ήδη τύχει κάποιου σχολιασμού στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ
- Ως προς τη θέση του, όμως, ότι στο υποστατικό έμπαιναν έντομα από τις τρύπες που υπήρχαν στο τέλι που κάλυπτε τα παράθυρα, σημειώνω ότι, αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι όταν μετέφεραν εμπορεύματα από και προς την αποθήκη, η πόρτα της αποθήκης, η οποία ήταν μεγάλη, ήταν ανοικτή, συνεπώς, είναι πιθανό τα έντομα να έμπαιναν από την ανοικτή πόρτα. Περαιτέρω, ως προς τη θέση του ΜΥ3 ότι τα υποστατικά κάποια στιγμή στο παρελθόν ήταν πτηνοτροφικά επειδή έμοιαζαν πολύ με τα υποστατικά της φάρμας στην οποία δούλευε η γιαγιά του προτού συνταξιοδοτηθεί, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην πιο πάνω εντύπωση που ο ΜΥ3 διαμόρφωσε προς εξαγωγή συμπερασμάτων, δεδομένου του ότι ο ίδιος ουδέποτε είδε τα επίδικα υποστατικά να λειτουργούν ως πτηνοτροφικά. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ΜΥ3 ότι τον Αύγουστο του 2008, λόγω των ιδιαίτερα υψηλών θερμοκρασιών, καταστράφηκε κάποια ποσότητα αεριούχων αναψυκτικών, την οποία, όμως, ο ΜΥ3 δεν προσδιόρισε με ακρίβεια, αφού όταν ερωτήθηκε από το συνήγορο του ενάγοντος αν καταστράφηκαν όλα τα προϊόντα εντός της αποθήκης, απάντησε ότι δεν καταστράφηκαν όλα, ότι καταστράφηκαν κάποια παλέτα και ότι δεν θυμόταν τον αριθμό. Σημειώνω περαιτέρω, ότι ο ΜΥ3 δεν αναφέρθηκε είτε στην αξία των αναψυκτικών που καταστράφηκαν, είτε στη μάρκα τους. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ΜΥ3, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ότι όταν επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο στην Αγγλία την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, ο πατέρας του ήταν ακόμη εντός του υποστατικού. Μαρτυρία κ. Νίκου Πισσαρίδη (ΜΥ4) Ο κ. Πισσαρίδης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός, μετά την απόκτηση διπλώματος από «ανώτερες σπουδές», τις οποίες δεν προσδιόρισε. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε αν έχει κάτι που να πιστοποιεί ότι είναι πολιτικός μηχανικός και απάντησε «υπάρχει το δίπλωμα» το οποίο δεν είχε μαζί του, όταν δε ερωτήθηκε από το συνήγορο του ενάγοντος πού ήταν εγγεγραμμένος ως πολιτικός μηχανικός απάντησε ότι εδώ και 8 χρόνια έπαυσε να εργάζεται. Υπό το φως της μαρτυρίας αυτής, θεωρώ ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου τα στοιχεία εκείνα (ακαδημαϊκά προσόντα ή πραγματική εμπειρία - Ποιν. Έφ. 20/09 και 21/09, Χατζηξενοφώντος κ.α. ν. Αστυνομίας, ημερ. 15.4.2013, σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, ανωτέρω, σελ. 575 - 576) που θα μου επέτρεπαν να καταλήξω στο ότι ο ΜΥ4 είναι εμπειρογνώμονας. Πέραν, όμως, τούτου, ο ΜΥ4 παραδέχθηκε ότι ουδέποτε είδε το επίδικο υποστατικό, και η μαρτυρία του ήταν εν πολλοίς θεωρητική. Περαιτέρω, ο ΜΥ4 είπε ότι βάσει αυτών που βλέπει (προφανώς αναφερόταν στο Τεκμήριο 1 που είναι το μόνο έγγραφο που του δόθηκε και είδε), «αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει αποθήκη τροφίμων». Δεδομένου, όμως, ότι ο ΜΥ4 το μόνο που είδε είναι μία κάτοψη της οικοδομής και δεδομένου ότι ουδέποτε είδε το επίδικο υποστατικό, τα υλικά από τα οποία ήταν κατασκευασμένο, δεν γνωρίζει κατά πόσο έχει ρεύμα και νερό, ούτε και το κατά πόσο έχει παράθυρα, δεν μπορεί παρά να διερωτάται κανείς πώς έφθασε στο απόλυτο συμπέρασμα ότι το επίδικο υποστατικό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκη τροφίμων. Πέραν τούτου, επισημαίνω ότι δικογραφημένη θέση του εναγόμενου είναι ότι με κάποιες επιδιορθώσεις και/ή κατασκευές, τις οποίες ισχυρίζεται ότι συμφώνησε με τον ενάγοντα, το επίδικο υποστατικό θα ικανοποιούσε τις ανάγκες του. Περαιτέρω, ο ΜΥ4 αναφέρθηκε αποκλειστικά στις προδιαγραφές που θα πρέπει να πληροί μία αποθήκη τροφίμων, σημειώνω, όμως, ότι αν και πράγματι ο ΜΥ1 κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και σε ακαταλληλότητα του υποστατικού για αποθήκευση τροφίμων, ο ΜΥ4 δεν αναφέρθηκε στις προδιαγραφές που θα πρέπει να πληροί μια αποθήκη για αποθήκευση ροφημάτων, όπως αναψυκτικών και εμφιαλωμένου νερού, ο δε δικογραφημένος ισχυρισμός του εναγόμενου είναι ότι το υποστατικό δεν αποτελούσε «αποθήκη» και όχι «αποθήκη τροφίμων». Επισημαίνω επίσης ότι, όπως και οι ΜΥ2 και ΜΥ3, ο ΜΥ4 είπε ότι δεν γνωρίζει ποια είναι η συμφωνία μεταξύ ενάγοντος και εναγόμενου. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ4 προς εξαγωγή ευρημάτων, σχετικών με τα επίδικα θέματα. Ευρήματα Κατ΄ ακολουθία της αξιολόγησης της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, προχωρώ στη διατύπωση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, υπό το φως των επίδικων θεμάτων. Ο εναγόμενος συνεργαζόταν με τον κ. Σάββα Νικηφόρου, ο οποίος ενοικίαζε αποθήκη που ανήκει στον ενάγοντα, στο χωριό Ποταμιά. Ο εναγόμενος επισκεπτόταν την εν λόγω αποθήκη από τις αρχές του
- Κάποιους μήνες μετά, ο εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα να ενοικιάσει τη διπλανή αποθήκη και περί τα τέλη Ιουνίου του 2008, ο ενάγοντας συνήψε προφορική συμφωνία με τον εναγόμενο, με την οποία συμφωνήθηκε η ενοικίαση από τον εναγόμενο της διπλανής αποθήκης, σε σχέση με αυτή την οποία ενοικίαζε ο κ. Νικηφόρου. Το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €470 και ήταν προπληρωτέο την 1ην ημέρα εκάστου μηνός. Η διάρκεια της ενοικίασης συμφωνήθηκε στο ένα έτος, ήτοι από 1.7.2008 μέχρι 30.6.
- Ο εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα να κατασκευάσει νέο μοντέρνο αποχωρητήριο, και του σύστησε για τις εργασίες τον κ. Κώστα Πράτσο ο οποίος είναι οικοδόμος. Ο ενάγων πράγματι ανέθεσε στον κ. Πράτσο να κατασκευάσει νέο αποχωρητήριο και ντους, το οποίο και κατασκευάστηκε πιο κοντά στην αποθήκη που ενοικίαζε ο κ. Νικηφόρου από την αποθήκη που ενοικίαζε ο εναγόμενος, ήταν, όμως προς χρήση και από τους δύο ενοικιαστές. Ο ενάγων κατέβαλε στον κ. Πράτσο το σύνολο της συμφωνηθείσας αμοιβής για την εργασία που εκτέλεσε. Πέραν της κατασκευής του αποχωρητηρίου και του ντους, ο ενάγων ουδεμία άλλη δέσμευση ανέλαβε έναντι του εναγόμενου περί πραγματοποίησης οιωνδήποτε άλλων επιδιορθώσεων και/ή κατασκευών στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, το οποίο ο εναγόμενος επιθεώρησε πριν το ενοικιάσει και συμφώνησε να το ενοικιάσει στην κατάσταση που βρισκόταν. Ο εναγόμενος κατέβαλε στις 1.7.2008 το ποσό των €470 ως το ενοίκιο της αποθήκης για το μήνα Ιούλιο (Τεκμήριο 2) και στις 1.8.2008 το ποσό των €470 ως το ενοίκιο της αποθήκης για το μήνα Αύγουστο (Τεκμήριο 3). Ο εναγόμενος δεν κατέβαλε στον ενάγοντα οποιοδήποτε άλλο ποσό. Ο εναγόμενος εγκατέλειψε την αποθήκη κατά ή περί την 25.12.2008 οπότε και παρέδωσε την κατοχή της στον ενάγοντα. Τον Αύγουστο του 2008, όταν οι θερμοκρασίες ήταν ιδιαίτερα ψηλές, καταστράφηκε κάποια ποσότητα (κάποια παλέτα) αεριούχων αναψυκτικών σε αλουμινένια τενεκεδάκια, τα οποία εξερράγησαν. Νομική πτυχή Σε αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης για την απαίτηση το φέρει ο ενάγων και για την ανταπαίτηση ο εναγόμενος, στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858, 1868 λέχθηκε σχετικώς ότι: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας).». Έχοντας υπόψη την ενώπιον μου προσκομισθείσα αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία, ως αυτή έχει αναλυθεί πιο πάνω, κρίνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει την απαίτηση του στο απαιτούμενο επίπεδο, αφού με την εν λόγω μαρτυρία έχει αποδειχθεί η κατάρτιση προφορικής συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ του ενάγοντος και του εναγόμενου, ενός υποστατικού ιδιοκτησίας του ενάγοντος, προς χρήση ως αποθηκευτικού χώρου, έναντι μηνιαίου ενοικίου ύψους €470, προπληρωτέου την 1ην ημέρα εκάστου μήνα, για ένα έτος, ήτοι από 1.7.2008 - 30.6.2009, καθώς και η παράβαση της εν λόγω συμφωνίας από τον εναγόμενο ο οποίος εγκατέλειψε το ενοικιασθέν υποστατικό στις 25.12.2008, χωρίς να έχει καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο έως Δεκέμβριο του 2008 (4 μήνες επί €470 = €1.880). Σημειώνω εξάλλου, ότι ακόμη και αν είχα αποδεχθεί τη θέση του εναγόμενου ότι αυτός συνήψε την προφορική συμφωνία ενοικίασης για λογαριασμό και προς όφελος της εταιρείας Chrystal Springs Ltd, και πάλι θα εξέδιδα απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγόμενου, στη βάση του άρθρου 190 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, το οποίο προβλέπει ως ακολούθως: «190.-
(1)Ελλείψει συμβατικού όρου γι αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δύναται να εκτελέσει προσωπικά σύμβαση που συνάφθηκε από αυτόν για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου, ούτε δεσμεύεται προσωπικά από αυτή.
(2)Τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει στις ακόλουθες περιπτώσεις- (α) όταν η σύμβαση καταρτίζεται από αντιπρόσωπο για την πώληση ή την αγορά αγαθών, για λογαριασμό εμπόρου που διαμένει στην αλλοδαπή∙ (β) όταν ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου∙ (γ) όταν ο αντιπροσωπευόμενος, παρόλο ότι αποκαλύφτηκε το όνομα του, δεν δύναται να εναχθεί.» Σύμφωνα με την υπόθεση Γεωργιάδης ν. The Bernoulli Trading Co Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 629, 632 - 633: «Το άρθρο 190 του Κεφ. 149 ενσωματώνει την αρχή ότι στην περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει στον τρίτο με τον οποίο συναλλάσσεται το όνομα του αντιπροσωπευομένου δεσμεύεται προσωπικά ο ίδιος και μπορεί να διωχθεί δικαστικά. Οι Cheshire & Fifoot "The Law of Contract" 9η έκδοση, 1976, αναφέρουν σχετικά στη σελ. 472: "Where an agent, having authority to contract on behalf of another, makes the contract in his own name, concealing the fact that he is a mere representative, the doctrine of the undisclosed principal comes into play. By this doctrine either the agent, or the principal when discovered, may be sued; and either the agent or the principal may sue the other party to the contract."» (Βλ. επίσης Ευθυμίου ν. Philippides Spring Co Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1107, 1109 - 1110, Ευαγγελίδης ν. Κοσμά κ.α.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 932, 938 - 939, Tecoma Travel & Tours Ltd v. Βάσος Ιωάννου Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ. 399, Προκοπίου ν. Αδελφοί Τύμβιοι Λτδ
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 903, 907 - 908). Στην προκειμένη περίπτωση δεν δόθηκε μαρτυρία από μέρους του εναγόμενου ότι αποκάλυψε στον ενάγοντα, κατά τη σύναψη της προφορικής συμφωνίας ενοικίασης, ότι αυτός σύναπτε την εν λόγω συμφωνία προς όφελος της εταιρείας Chrystal Springs Ltd, αμφότερες δε οι αποδείξεις είσπραξης (Τεκμήρια 2 και 3) εκδόθηκαν από τον ενάγοντα επ' ονόματι του εναγόμενου. Συνεπώς, ακόμη και αν είχα καταλήξει ότι ο εναγόμενος συνήψε τη συμφωνία εκ μέρους της εταιρείας Chrystal Springs Ltd, της μη αποκάλυψης του γεγονότος τούτου δοθείσας, ο εναγόμενος εν πάση περιπτώσει δεσμεύεται προσωπικά έναντι του ενάγοντος. Από την άλλη, με την απόρριψη της μαρτυρίας του εναγόμενου ως αναξιόπιστης, ο οποίος ήταν και ο μοναδικός μάρτυρας, πέραν του ενάγοντος, που είχε γνώση και έδωσε μαρτυρία ως προς τους όρους της ενοικίασης, κρίνω ότι ο εναγόμενος έχει αποτύχει να αποδείξει την ανταπαίτηση του στο απαιτούμενο επίπεδο, αφού έχει αποτύχει να αποδείξει, με αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία, ότι ο ενάγων δεσμεύθηκε ή υποσχέθηκε να προβεί στις επιδιορθώσεις και κατασκευές που αναφέρει στην Ανταπαίτηση του και ότι ο ενάγων αθέτησε τις δοθείσες υποσχέσεις με αποτέλεσμα την καταστροφή εμπορευμάτων. Παρά το γεγονός ότι δεν έχω αποδεχθεί τη μαρτυρία του εναγόμενου ως προς το ότι ο ενάγων δεσμεύθηκε να προβεί σε συγκεκριμένες βελτιώσεις και κατασκευές στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, με αποτέλεσμα την απόρριψη της Ανταπαίτησης του, παρατίθενται πιο κάτω τα συμπεράσματα μου σε σχέση με τις αποζημιώσεις που ο εναγόμενος αξιοί ανταπαιτητικά, σε περίπτωση που το πιο πάνω εύρημα μου ανατραπεί κατ' έφεση. Με βάση την Ανταπαίτηση του, ο εναγόμενος αξιώνει τα εξής ποσά: (i) €4.200 πλέον ΦΠΑ ως την αξία 6 παλέτων Κόκα-Κόλα των 100 κιβωτίων, σύνολο 600 κιβώτια. (ii) €700 πλέον ΦΠΑ ως την αξία 100 κιβωτίων αναψυκτικών και άλλων ποτών προς €7. (iii) €100 πλέον ΦΠΑ ως την αξία 10 πακέτων χαρτιού αποχωρητηρίου. Στην υπόθεση Πίριλλος v. Ρουπινέττας Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153, σχετικά με το θέμα επιδίκασης ειδικών αποζημιώσεων, αναφέρθηκαν τα εξής: «Έχει νομολογηθεί ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Βλ. Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1997)1 Α.Α.Δ. 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Λοΐζου ν. Μουρτζή
(1999)1 Α.Α.Δ. 883, Μαΐττα ν. Γεωργίου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1 και Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1923).». Επισημαίνω κατ' αρχάς ότι, καθόσον αφορά τα χαρτιά αποχωρητηρίου, υποβλήθηκε σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του ενάγοντος από το συνήγορο του εναγόμενου η θέση ότι καταστράφηκαν πακέτα από χαρτί αποχωρητηρίου αξίας €100 πλέον ΦΠΑ, υποβολή η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον ενάγοντα, και η οποία δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία (Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 640, 647 - 648, σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, ανωτέρω, σελ. 716). Πέραν της υποβολής αυτής, ουδεμία μαρτυρία δόθηκε είτε ως προς το ότι καταστράφηκαν πακέτα χαρτιών αποχωρητηρίου, είτε ως προς την αξία τους. Συνεπώς, κρίση μου είναι ότι ο εναγόμενος έχει αποτύχει να αποδείξει είτε την καταστροφή των χαρτιών, είτε την αξία τους. Η μαρτυρία του εναγόμενου, κατ' ακολουθίαν της αξιολόγησης αυτής που έγινε ανωτέρω, απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. Συνεπώς, κρίση μου είναι ότι δεν έχει αποδειχθεί είτε η ποσότητα των αναψυκτικών που καταστράφηκαν, είτε η μάρκα αυτών. Η δε αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Στέλιου Γεωργίου ότι τον Αύγουστο του 2008, όταν οι θερμοκρασίες ήταν ιδιαίτερα ψηλές, καταστράφηκε μια μεγάλη ποσότητα αεριούχων αναψυκτικών σε αλουμινένια τενεκεδάκια, δεν είναι ικανή να καλύψει το κενό, καθότι, ο κ. Σ. Γεωργίου δεν καθόρισε με ακρίβεια στη μαρτυρία του, είτε τις ποσότητες των αναψυκτικών που καταστράφηκαν, είτε τη μάρκα τους (Coca - Cola ή άλλα αναψυκτικά), είτε την αξία αυτών. Πέραν των ανωτέρω, προς απόδειξη της αξίας των καταστραφέντων εμπορευμάτων, επισημαίνω ότι ο εναγόμενος προσκόμισε κάποια μαρτυρία (Τεκμήρια 4 και 5) μόνο εν σχέσει με την αξία των αναψυκτικών Coca - Cola. Το Τεκμήριο 5 αποτελεί διαφημιστικό φυλλάδιο των υπεραγορών Άλφαμεγα για την περίοδο 9.11.2015 - 21.11.
- Στο εν λόγω διαφημιστικό φυλλάδιο αναφέρεται ότι 1 συσκευασία 8 αναψυκτικών διατίθεται στην τιμή των €4,39, και υπάρχει προσφορά για αγορά δύο πολυσυσκευασιών στην τιμή των €5,
- Οι εν λόγω τιμές είναι, προφανώς, λιανικές τιμές πώλησης, αφορούν δε σε περίοδο πολύ μεταγενέστερη της επίδικης, συνεπώς το Τεκμήριο 5 δεν μπορεί να αποτελέσει απόδειξη για την αξία των αναψυκτικών Coca - Cola που καταστράφηκαν τον Αύγουστο του
- Το Τεκμήριο 4 αποτελεί «Βεβαίωση», ως τιτλοφορείται, της εταιρείας Pakozan Trading Ltd, με την οποία: «Βεβαιούται ότι κατά την περίοδο του 2008 η τιμή χονδρικώς της Coca - Cola soft drinks κυμαίνετο μεταξύ €6 και €7 το κιβώτιο των 24 τεμαχίων.» Ο εναγόμενος αντεξετασθείς ανέφερε ότι η εν λόγω διακύμανση της τιμής υφίσταται επειδή η τιμή είναι ανάλογη με τη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την οποία έρχεται, και αναλόγως του μεταφορικού μέσου. Η τιμή σχετίζεται επίσης με την ημερομηνία λήξης του προϊόντος, καθώς και με την τιμή συναλλάγματος (rate). Είπε επίσης ότι δεν είχε κάποια συμφωνία με την Pakozan Trading Ltd, επειδή έπαιρνε προσφορές από διάφορους προμηθευτές και προμηθευόταν από αυτόν που του έδινε την καλύτερη τιμή. Ερωτήθηκε αν τα παλέτα αναψυκτικών τα πήρε από την εν λόγω εταιρεία, και απάντησε «Όχι, αυτός είναι επιβεβαίωση πού κυμαίνονται οι τιμές της Coca-Cola τη συγκεκριμένη περίοδο». Ο εναγόμενος δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία ως προς την αξία των συγκεκριμένων αναψυκτικών Coca - Cola τα οποία καταστράφηκαν, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, εξαρτάται από αριθμό παραγόντων, σε σχέση με τους οποίους επίσης δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Δεδομένης της αυστηρότητας με την οποία πρέπει να αποδεικνύονται οι ειδικές ζημιές με βάση τη νομολογία, κρίνω ότι η προσκόμιση της πιο πάνω Βεβαίωσης - Τεκμήριο 4 δεν αρκεί προς απόσειση του σχετικού βάρους απόδειξης. Περαιτέρω, ο εναγόμενος δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την αξία των άλλων αναψυκτικών και ποτών τα οποία ισχυρίστηκε ότι καταστράφηκαν. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγόμενου, για το ποσό των €1.880 με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Η ανταπαίτηση του εναγόμενου απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγόμενου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν, καθώς και το γεγονός ότι η κλίμακα της ανταπαίτησης είναι μεγαλύτερη από την κλίμακα της απαίτησης, επιδικάζεται ένα σετ εξόδων, το οποίο να υπολογιστεί στην κλίμακα που αναλογεί στην απαίτηση όσον αφορά τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής μέχρι την ημέρα καταχώρησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, και στην κλίμακα που αναλογεί στην ανταπαίτηση όσον αφορά τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από την ημέρα καταχώρησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και μετά. (Υπ.) .......... Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο