Νίκος Οικονομίδης & Υιοί Λτδ ν. Ανδρέα Γεωργιάδη, Αρ. Αγωγής: 3142/2009, 5/9/2016

Νίκος Οικονομίδης & Υιοί Λτδ ν. Ανδρέα Γεωργιάδη, Αρ. Αγωγής: 3142/2009, 5/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A483 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3142/2009 Μεταξύ: Νίκος Οικονομίδης & Υιοί Λτδ Ενάγοντες και Ανδρέα Γεωργιάδη Εναγομένου ------------------------------- Ημερομηνία: 5 Σεπτεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: Κος Α. Γεωργίου για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον εναγόμενο: Κος Γ. Κουρουπίδης, για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση, παρών η κα Μούζουρου) Τ Ε Λ Ι Κ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η διαφορά των διαδίκων αφορά τις υπηρεσίες που έχουν προσφερθεί από τους ενάγοντες κατά/ή περί τον Απρίλιο του 2008 στο όχημα με Αγγλικούς αριθμούς εγγραφής OYW 347F Jaguar E type με αριθμό πλαισίου 1F 51039 BW ιδιοκτησίας του εναγομένου. Ειδικότερα είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι ο εναγόμενος τους οφείλει το πόσο τον €6.364,39 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ ως υπόλοιπο των εργασιών που πρόσφεραν στο όχημα του, πλέον τόκους όπως και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και πρόσκληση ζημιάς στο γκαράζ των εναγόντων κατά/ή περί τον Μάιο του

1. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων ο εναγόμενος παρέδωσε στον γκαράζ τους το υπό αναφορά όχημα για εργασίες αναπαλαίωσης/αποκατάστασης που αφορούσαν την καροσερί δηλαδή τις εξωτερικές και εσωτερικές μεταλλικές επιφάνειες του οχήματος. Είναι ο ισχυρισμός τους ότι επειδή η εργασία αυτή ήταν δύσκολη και επίμονη αλλά και εξελισσόμενη με απρόβλεπτες εργασίες συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών η χρέωση των €34,17 αντίστοιχο του ποσού των ΛΚ20,00 ανά ώρα, πλέον κόστος υλικών και έξτρα εργασιών. Θέση των εναγόντων είναι ότι δημιουργήθηκε μεταξύ τους λογαριασμός όπου οι ενάγοντες κατέγραφαν και χρέωναν το σύνολο των ωρών οι οποίες κατά/ή περί τις 28.11.08 ήταν
2. Ο εναγόμενος είχε καταβάλει έναντι του λογαριασμού του το ποσό των €3.000 και συνέχιζε να καταβάλλει το υπόλοιπο με μηνιαίες δόσεις εκ €500 έκαστη με αποτέλεσμα μέχρι τις 6.5.09 ο εναγόμενος να έχει καταβάλει στους ενάγοντες συνολικά το ποσό των €4.500, έχοντας αφήσει υπόλοιπο. Είναι επίσης οι θέσεις των εναγόντων ότι το αυτοκίνητο του εναγομένου πηγαινοερχόταν στο γκαράζ τους για τις διάφορες εργασίες και όταν τον Μάιο του 2009 ο εναγόμενος ζήτησε να σταματήσουν οι εργασίες δηλώνοντας ότι δεν προτίθετο να πληρώσει οποιοδήποτε άλλο ποσό, οι ενάγοντες άσκησαν το δικαίωμα της επίσχεσης (lien) μέχρι την εξόφληση του ποσού όταν ο εναγόμενος έκοψε την κλειδαριά του κάγκελου του γκαράζ των εναγόντων, μπήκε παράνομα στην ιδιοκτησία τους και προσπάθησε να οδηγήσει το αυτοκίνητο εκτός του γκαράζ προκαλώντας ζημιές ύψους €200 σε περιουσία των εναγόντων. Σχετικά, καταχωρήθηκε άλλη αγωγή μεταξύ τους, συγκεκριμένα η αγωγή 3142/09 όπου οι ενάγοντες στην παρούσα υπόθεση ήταν εναγόμενοι και συμφωνήθηκε όπως το αυτοκίνητο τελικά δοθεί στον εναγόμενο ο οποίος κατέβαλε €2.000 για το σκοπό αυτό και παρείχε και τραπεζική εγγύηση στους ενάγοντες ύψους €5.000, όμως το υπόλοιπο του λογαριασμού του εκ €6.364,39 παραμένει οφειλόμενο. Ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Αρνείται ότι συμφώνησε με τους ενάγοντες για πληρωμή των εργασιών τους με το ποσό των €34.17 ανά ώρα και ότι οι ενάγοντες δούλεψαν 239 ώρες πάνω στο αυτοκίνητο, αντίθετα είναι η θέση του ότι οι ενάγοντες διά του Διευθυντή τους είχαν πρόχειρα και προκαταρκτικά υπολογίσει το κόστος των υπηρεσιών τους για βαφή του αυτοκινήτου στις €3.000 που ήταν το ποσό με το οποίο συμφώνησε ο εναγόμενος. Ο εναγόμενος αρνείται ότι ανέθεσε στους ενάγοντες οποιαδήποτε άλλη εργασία πέρα της βαφής του αυτοκινήτου και ειδικά ότι τους ανέθεσε εργασίες αναπαλαίωσης του οχήματος, αντίθετα ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είχε προβεί σε αναπαλαίωση του οχήματος επειδή είχε τη γνώση και εμπειρία να το πράξει τούτο και οι ενάγοντες είχαν αναλάβει μόνο την εξωτερική βαφή του αυτοκινήτου. Θέση του ήταν ότι με την καταβολή του ποσού των €4.500 από πλευράς του προς τους ενάγοντες είχαν εξοφληθεί οι οποιεσδήποτε τυχόν οφειλές του προς τους ενάγοντες, αρνείται τα περί δικαιωμάτων επίσχεσης όπως και τον ισχυρισμό των εναγόντων και ότι ο λόγος που το αυτοκίνητο επιστράφηκε στο γκαράζ των εναγόντων το Μάρτιο του 2009 ήταν για συνέχιση των εργασιών σε αυτό, αντίθετα ισχυρίζεται ότι το αυτοκίνητο είχε εμπλακεί σε ένα μικρό δυστύχημα, χρειάστηκε να το επιστρέψει στους ενάγοντες για να επιδιορθώσουν ασήμαντη ζημιά που προκλήθηκε και ότι όλα όσα ισχυρίζονται οι ενάγοντες αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις τους. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ίδιος έχει υποστεί ζημιές εξαιτίας των εναγόντων και ανταπαιτεί από αυτούς ποσό €3.225, πλέον γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για πράξεις των εναγόντων στις οποίες παράνομα προέβηκαν και συγκεκριμένα ότι είναι η θέση του ότι αναγκάστηκε να πληρώσει €2.000 στα πλαίσια της αγωγής 3142/09 με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του για να μπορέσει να πάρει το αυτοκίνητο του που παράνομα κατακρατούσαν οι ενάγοντες και χρειάστηκε να δαπανήσει το ποσό των €1.225 για να μπορέσει να επαναφέρει το αυτοκίνητο του στην κατάσταση που θα έπρεπε να ήταν. Οι ενάγοντες στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς του εναγομένου στην Υπεράσπιση του όπως και την Ανταπαίτηση του, ισχυρίζονται ότι ουδέποτε συμφώνησαν ότι με την καταβολή του ποσού των €4.500 η απαίτηση των εναγόντων είχε εξοφληθεί, αντίθετα επιμένουν ότι η συμφωνία τους ήταν για υπηρεσίες αναπαλαίωσης και συντήρησης και όχι μόνο βαφής του αυτοκινήτου, ότι συμφωνήθηκε το ποσό των €34,17 ανά εργατοώρα το οποίο αποδέχτηκε ο εναγόμενος και ότι το αυτοκίνητο μπαινόβγαινε στο γκαράζ των εναγόντων για σκοπούς συνέχισης και ολοκλήρωσης των εργασιών. Αρνούνται καθολικά την Ανταπαίτηση του εναγόμενου και ισχυρίζονται ότι υπάρχει προς όφελος τους οφειλόμενο το ποσό των €6.364,39 το οποίο ο εναγόμενος παράνομα αρνείται να καταβάλει. Η θέση τους είναι ότι με βάση την συμφωνία τους για τις εργασίες που προσέφεραν στο όχημα του εναγόμενου η αμοιβή τους ανέρχεται συνολικά στο ποσό των €10.864,39 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, ο εναγόμενος έχει καταβάλει το ποσό των €4.500 και άρα εξακολουθεί να οφείλεται το ποσό των €6.364,
3. Για τους ενάγοντες δόθηκε μαρτυρία από τον διευθυντή τους Χάρη Οικονομίδη, ΜΕ1, τον Γιώργο Τζιηρκαλλή, ΜΕ2 και τον πρώην υπάλληλό τους Αχμέτ Αχμάτ, ΜΕ
4. Ο εναγόμενος έδωσε μαρτυρία ο ίδιος και δεν κάλεσε κανένα άλλο μάρτυρα προς υπεράσπιση του. Ο Χάρης Οικονομίδης, ΜΕ1, είναι διευθυντής των εναγόντων και έχει προσωπική γνώση για τα όσα αφορούν την παρούσα υπόθεση αφού ήταν ο ίδιος που συμφώνησε με τον εναγόμενο να παρέχουν οι ενάγοντες τις υπηρεσίες τους στο όχημα του. Θέση του ήταν ότι ο εναγόμενος παρέδωσε το αυτοκίνητο του στο γκαράζ των εναγόντων στις 26.3.08 για εργασίες αναπαλαίωσης και αποκατάστασης της καροσερί του αυτοκινήτου. Οι εργασίες που απαιτούνταν ήταν εκτεταμένες και ο εναγόμενος ζήτησε τις δικές του υπηρεσίες επειδή γνώριζε την εμπειρία του και τις εξαιρετικές του αποδόσεις στις υπηρεσίες αναπαλαίωσης οχημάτων μέσω διάφορων άλλων προσώπων στα οποία προσέφερε υπηρεσίες στα δικά τους αυτοκίνητα και μάλιστα, ήταν η θέση του, ότι πριν ο εναγόμενος του εμπιστευτεί το αυτοκίνητο του για τις εργασίες που χρειαζόταν, είχε πολλές φορές επισκεφθεί το γκαράζ των εναγόντων και διαπίστωσε μόνος του την άριστη ποιότητα των εργασιών που προσέφεραν οι ενάγοντες. Ήταν η θέση του ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν σε κακή κατάσταση όταν παραδόθηκε στο συνεργείο των εναγόντων, χρειαζόταν να γίνει αντικατάσταση επιφανειών, επιδιόρθωση, ίσιωμα, αστάρωμα, στοκάρισμα μεγάλων μεταλλικών επιφανειών του οχήματος και η επιθυμία του εναγομένου ήταν όπως γίνουν εργασίες επιδιόρθωσης - αναπαλαίωσης και απέρριψε την πρόταση του για αντικατάσταση τους με νέα εξαρτήματα, λόγω κόστους. Ήταν η θέση του ότι στην κατάσταση που ήταν το αυτοκίνητο σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να προσφερθούν μόνο υπηρεσίες βαφής, κάτι που γνώριζε πολύ καλά ο εναγόμενος. Εξήγησε ότι επειδή δεν μπορούσε να προβλεφθεί εκ των προτέρων ο αριθμός των ωρών που χρειαζόταν να δαπανηθεί για τις εργασίες στο αυτοκίνητο είχε συμφωνηθεί μεταξύ του ιδίου και του εναγομένου το ποσό των €34,17, αντίστοιχο του ποσού των ΛΚ20, ανά ώρα εργασίας, πλέον κόστος υλικών και έξτρα εργασιών. Συμφωνήθηκε επίσης όπως ο εναγόμενος προμηθεύσει τους ενάγοντες με τη μπογιά για την βαφή του οχήματος, την οποία είχε ήδη αγοράσει. Θέση του ΜΕ1 ήταν ότι η ποσότητα της μπογιάς δεν ήταν αρκετή και προς τούτο είχε ενημερώσει τον εναγόμενο και τον προειδοποίησε σχετικά όταν του παρέδωσε την μπογιά που είχε αγοράσει ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι μπορούσε να τον προμηθεύσει και με άλλη ποσότητα. Θέση του επίσης ήταν ότι ο εναγόμενος επισκεπτόταν τακτικά το γκαράζ και επέβλεπε τις εργασίες που γίνονταν, ενημερωνόταν πλήρως για την πρόοδο των εργασιών και πάντοτε εξέφραζε την ευαρέσκεια του. Ο τρόπος χρέωσης για τις εργασίες ήταν η καταγραφή σε κάρτες των εργασιών που γίνονταν λεπτομερώς, το πρόσωπο που εργαζόταν για αυτές, η ημερομηνία και ο αριθμός ωρών που δαπανήθηκαν. Ανέφερε ότι στο όχημα του εναγομένου εργάστηκαν οι Χρύσανθος Χρυσάνθου, Αχμέτ Αχμάτ, Carl Hughes και ο ίδιος προσωπικά. Ο εναγόμενος όταν επισκεπτόταν το γκαράζ για να επιθεωρήσει τις εργασίες έβλεπε τις κάρτες χρέωσης που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο και γνώριζε τον τρόπο χρέωσης και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για οτιδήποτε. Οι εργασίες άρχισαν κατά ή περί τις 4.4.08 και μέχρι 24.11.08 οι ενάγοντες είχαν καταγράψει και χρεώσει τον εναγόμενο με 239 ώρες εργασίας. Σχετική κατάσταση για τις ώρες εργασίας όπως και τις κάρτες που καταγράφονταν οι εργασίες που έγιναν κατέθεσε ως τεκμήρια. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια φωτογραφίες που ο ίδιος είχε λάβει την ημέρα που ο εναγόμενος παρέδωσε το όχημα του στους ενάγοντες που δείχνουν την κατάσταση του αυτοκινήτου και την πρόοδο των εργασιών που γίνονταν. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο έγγραφο στο οποίο φαίνονται οι τιμές των διαφόρων εξαρτημάτων για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο για να καταδείξει την τιμή των καινούργιων εξαρτημάτων σε σχέση με το κόστος επιδιόρθωσης των υφιστάμενων. Ήταν η θέση του ότι μέχρι 28.11.08 ο εναγόμενος είχε πληρώσει €3.000 και είχε ενημερωθεί ότι το υπόλοιπο του ήταν περίπου €5.000 πλέον κόστος υλικών, πλέον ΦΠΑ ποσό όμως που δεν ήταν το τελικό γιατί υπολείπονταν ακόμα κάποιες εργασίες για τις οποίες θα γινόταν ξεχωριστή χρέωση. Συμφωνήθηκε όπως το υπόλοιπο πληρώνεται με δόσεις των €500 μηνιαίως και ότι ο τελικός λογαριασμός θα διδόταν στον εναγόμενο με την ολοκλήρωση των εργασιών. Το αυτοκίνητο μπαινόβγαινε στο γκαράζ των εναγόντων μετά την εν λόγω ημερομηνία γιατί ο εναγόμενος ήθελε να κάμει ο ίδιος κάποιες εργασίες σε αυτό, εσωτερικά κυρίως, έπρεπε επίσης να γίνουν εργασίες ταπετσαρίσματος αλλά υπήρχαν ακόμη εργασίες που έπρεπε να γίνουν από τους ενάγοντες. Μετά που ο εναγόμενος πήρε το αυτοκίνητο στις 28.11.08 για να διεκπεραιώσει εργασίες σε αυτό, ήταν η θέση του ΜΕ1, ότι του είχε αναφερθεί εκ νέου το υπόλοιπο ότι ήταν €5.000 πλέον υλικά και ο εναγόμενος είχε δώσει ρητές και ξεκάθαρες διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις ότι θα εξοφλούσε το υπόλοιπο και θα έπαιρνε το αυτοκίνητο πίσω στο γκαράζ των εναγόντων για ολοκλήρωση των εργασιών. Ήταν επίσης η θέση του ότι ήταν μεταξύ τους ξεκάθαρο ότι μέχρι την εξόφληση του υπόλοιπου οι ενάγοντες διατηρούσαν δικαίωμα επίσχεσης (lien) επί του αυτοκινήτου. Ο εναγόμενος στις 12.1.09 και 16.2.09 πλήρωσε άλλα €1.000 έναντι του υπολοίπου του λογαριασμού του άρα συνολικά είχε πληρώσει €4.
5. Το Μάρτιο του 2009 ο εναγόμενος πήρε ξανά το αυτοκίνητο του στο γκαράζ των εναγόντων μετά από κάποιο δυστύχημα για εργασίες και συγκεκριμένα ισιώματα και βαφή αλλά και ολοκλήρωση των υπόλοιπων εργασιών αναπαλαίωσης. Η ζημιά του οχήματος ήταν μεγάλη, χρειάστηκε να γίνει ουσιαστική εργασία επί αυτής και ο εναγόμενος γνώριζε και συμφώνησε ότι θα πλήρωνε έξτρα για αυτές. Οι εργασίες έγιναν και παρέμενε το μπογιάτισμα για ολοκλήρωση τους, όμως παρά τις διαβεβαιώσεις του εναγομένου ότι θα τους προμήθευε με την μπογιά, δεν το έπραξε με αποτέλεσμα ο ΜΕ1 να πρέπει να δημιουργήσει ο ίδιος μπογιά. Ήταν η θέση του ότι στις 6.5.09 ο εναγόμενος πλήρωσε άλλα €500 έναντι της οφειλής του και στις 15.5.09 όταν ο ΜΕ1 του ζήτησε να εξοφλήσει το υπόλοιπο ο εναγόμενος αρνήθηκε ότι όφειλε οποιοδήποτε ποσό και ζήτησε διακοπή των εργασιών αμέσως. Οι ενάγοντες άσκησαν το δικαίωμα επίσχεσης που είχαν και κράτησαν το αυτοκίνητο από τις 15.5.09 μέχρι τις 22.12.09 στο γκαράζ τους προς ζημιά τους. Στις 15.5.09 είχε γίνει ένα επεισόδιο στο γκαράζ όπου ο εναγόμενος πήγε σε ώρα που ο ΜΕ1 είχε φύγει, έκοψε την κλειδαριά του πίσω κάγκελου του γκαράζ των εναγόντων και προσπάθησε να οδηγήσει το αυτοκίνητο και να φύγει, εμποδίστηκε όμως από υπαλλήλους των εναγόντων, κλήθηκε η αστυνομία και τελικά μετά από διευθέτηση που έγινε στα πλαίσια άλλης αγωγής ο εναγόμενος πλήρωσε στους ενάγοντες το ποσό των €2.000 και κατάθεσε εγγυητική επιστολή για €5.000 για να παραλάβει το όχημα του, ποσά που όπως ανέφερε ο ΜΕ1 δεν αφορούσαν το υπόλοιπο του κόστους των εργασιών αναπαλαίωσης του αυτοκινήτου, ήταν εντελώς ανεξάρτητα από το οφειλόμενο υπόλοιπο και αφορούσαν το κόστος των εναγόντων για την αποθήκευση του αυτοκινήτου στο γκαράζ τους για 7 και πλέον μήνες. Στον εναγόμενο δόθηκε τελική χρέωση στις 25.5.09 για ποσό €9.447,29 πλέον €1.417,10 ΦΠΑ δηλ συνολικό ποσό €10.864,39 που αποτελούσε όλες τις εργασίες που είχαν γίνει περιλαμβανομένων εργατοωρών, έξτρα εργασίες, αξία υλικών και εξαρτημάτων, συγκολλήσεις, ισιώματα και εφαρμογές. Δόθηκε επίσης στον εναγόμενο αναλυτικός κατάλογος για όλες τις εργασίες που είχαν γίνει. Όπως επίσης είπε ο ΜΕ1 οι επιπρόσθετες εργασίες που είχε ζητήσει ο ίδιος δεν συμπεριλαμβάνονται στο κατάλογο που του έχει δοθεί, τις οποίες γνωρίζει όμως πολύ καλά ο εναγόμενος και εξήγησε ποιες ήταν αυτές στο Δικαστήριο. Έναντι του ποσού αυτού ο εναγόμενος είχε πληρώσει €4.500 και υπάρχει οφειλόμενο υπόλοιπο εκ €6.364,
6. Ήταν καταληκτικά η θέση του ΜΕ1 ότι οι ενάγοντες εκπλήρωσαν πλήρως τις συμβατικές τους υποχρεώσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο που ήταν της αρεσκείας του εναγόμενου, χωρίς καμία καθυστέρηση, συνεπεία των οποίων η αξία του αυτοκινήτου του εναγόμενου το οποίο ο εναγόμενος είχε αγοράσει για Stg 8.000 ανήλθε περί τις €45.
7. Ο ΜΕ1 παρέμεινε σε αυτές του τις θέσεις σταθερά κατά την αντεξέταση του και αρνήθηκε τις υποβολές του συνηγόρου του εναγόμενου ότι οι μόνες εργασίες που είχαν συμφωνηθεί ήταν εργασίες βαφής του αυτοκινήτου, πως και την θέση ότι ήταν ο ίδιος ο εναγόμενος που είχε προβεί στις εργασίες αναπαλαίωσης και όχι οι ενάγοντες επιμένοντας σταθερά ότι το αυτοκίνητο όταν τους παραδόθηκε ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, χρειάζονταν πολλές και δύσκολες εργασίες για να έρθει στην κατάσταση που ήταν όταν παραδόθηκε, όλες εκ των οποίων έγιναν από τους ενάγοντες με την μέγιστη επιμέλεια και προσοχή και υπερασπίστηκε μέχρι τέλους την αξίωση των εναγόντων, τις χρεώσεις που έγιναν και τη θέση του ότι υπήρχε καθόλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα πλήρης ενημέρωση και η συγκατάθεση και συναίνεση του εναγομένου μέχρι τέλους. Εξήγησε επίσης ότι η ζημιά που προκλήθηκε στο γκαράζ του από την παράνομη επέμβαση του εναγομένου ήταν €200 τις οποίες επίσης απαιτεί. Εξήγησε επίσης απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης τι εννοεί με τους όρους αναπαλαίωση - αποκατάσταση, περιέγραψε ξανά την κατάσταση στην οποία οι ενάγοντες παρέλαβαν το αυτοκίνητο την οποία χαρακτήρισε ως πολύ κακή, περιέγραψε την κατάσταση στην οποία παρέδωσε το αυτοκίνητο ως άριστη και αρνήθηκε όλες τις υποβολές της Υπεράσπισης καθώς και τις θέσεις που προέβαλε ο εναγόμενος στην Υπεράσπιση και επιμένοντας σταθερά στις δικές του. Υπεραμύνθηκε επίσης της θέσης του για το δικαίωμα επίσχεσης που είχαν οι ενάγοντες στο αυτοκίνητο μέχρι την πληρωμή του λογαριασμού τους και επέμενε ότι ορθά το είχαν ασκήσει. Ως ΜΕ2 κλήθηκε ο μηχανολόγος, εκτιμητής ζημιών οχημάτων και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων Γ. Τζιηρκαλλής. Θέση του ήταν ότι ο ΜΕ1 τον κάλεσε στις 22.12.09 να προβεί σε έκθεση σε σχέση με το όχημα του εναγομένου. Σχετικά μετέβηκε στο γκαράζ των εναγόντων την εν λόγω ημερομηνία, φωτογράφησε το αυτοκίνητο και κατέθεσε την έκθεση του, η οποία ουσιαστικά περιλαμβάνει 10 φωτογραφίες του επίδικου οχήματος, ως Τεκμήριο. Περιέγραψε την κατάσταση του αυτοκινήτου όταν την είδε στις 29.12.09 ως καλή, είπε ότι έλειπαν κάποια εξαρτήματα τα οποία ήταν τοποθετημένα στο χώρο αποσκευών του οχήματος για να τοποθετηθούν κατά την ολοκλήρωση των εργασιών και εξήγησε τις εργασίες που υπολείπονταν. Θέση του ήταν ότι όταν το είδε το όχημα, αυτό δεν παρουσίαζε οποιοδήποτε πρόβλημα ανεπαρκούς συντήρησης ούτε κακοτεχνία τόσο όσο αφορά τα εξαρτήματα όσο και τη βαφή του. Του υποδείχτηκαν οι φωτογραφίες που είχε λάβει ο ΜΕ1 όταν του παραδόθηκε το αυτοκίνητο το Μάρτιο του 2008 και ερωτήθηκε κατά πόσο στη κατάσταση που ήταν μπορούσε απλά να γίνει εξωτερική βαφή του αυτοκινήτου. Απάντησε αρνητικά αναφέροντας ότι αυτό δεν ήταν δυνατό, φαίνεται από τις φωτογραφίες ότι υπάρχουν ανωμαλίες, στόκκοι που δεν είναι ομαλοί οι οποίοι έπρεπε να αφαιρεθούν, να τριφτούν τα μεταλλικά μέρη, να γίνουν «λαμαρίνα», να διορθωθούν σκουριές, να μπουν φάρμακα, να στοκαριστούν εκ νέου και σωστά τυχόν ανωμαλίες και μετά να βαφτεί. Είπε ότι δεν μπορεί κανένας να προβλέψει το χρόνο που χρειάζεται για τέτοιες εργασίες αναφέροντας ότι με δεδομένη την ημερομηνία κατασκευής του αυτοκινήτου, δηλαδή το 1967, είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν πολλές ανωμαλίες στις λαμαρίνες κατά την εξέλιξη των εργασιών και ακριβώς επειδή κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρωθούν τέτοιες εργασίες, συνηθίζεται και αυτό είναι το σωστό, να συμφωνείται μεταξύ των μερών κόστος ανά εργατοώρα, να καταγράφονται οι ώρες εργασιών και μετά να γίνει χρέωση. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν είχε δει το αυτοκίνητο πριν τις 22.12.09 ούτε γνωρίζει ποια ήταν η κατάσταση του όταν παραδόθηκε στο γκαράζ των εναγόντων, ούτε πόσο χρόνο το αυτοκίνητο παρέμεινε εκεί, ούτε κατά πόσο ο εναγόμενος προέβηκε ο ίδιος σε οποιεσδήποτε εργασίες στο αυτοκίνητο. Εξήγησε τι εννοεί όταν αναφέρεται στον όρο αναπαλαίωση και ανέφερε ότι το αυτοκίνητο έπρεπε να γίνει «καθρέφτης» για να μπορέσει να μπογιατιστεί. Γνωρίζει επίσης ότι την ημέρα που είδε το αυτοκίνητο, αυτό μπορούσε να κινηθεί γιατί ζήτησε από τον ΜΕ1 να το οδηγήσει έξω από το γκαράζ. Είπε επίσης ότι δεν πρόσεξε καμία διαφορά χρώματος ή άλλη στην μπογιά του αυτοκινήτου, αν πρόσεχε κάτι τέτοιο θα το κατάγραφε στην έκθεση του. Τελευταίος μάρτυρας για τους ενάγοντες ήταν ο Αχμέτ Αχμάτ, ΜΕ3, υπάλληλος των ενάγοντων για 20 χρόνια. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες του επίδικου αυτοκινήτου και είπε ότι είχε αυτό παραδοθεί στο γκαράζ των εναγόντων για διάφορες εργασίες και ότι ο ίδιος δούλεψε πάνω του αρκετές ώρες. Αναγνώρισε φωτογραφία που τον απεικονίζει δίπλα στο όχημα, όπως επίσης και αναγνώρισε από τους διάφορους καταλόγους καταγραφής ωρών που του έχουν υποδειχτεί, το δικό του γραφικό χαρακτήρα αναφορικά με διάφορες εργασίες που καταγράφονται. Ενίσχυσε την μαρτυρία του ΜΕ1 ότι ο εναγόμενος είχε πάρει το αυτοκίνητο από το γκαράζ των εναγόντων για να προβεί ο ίδιος σε κάποιες εσωτερικές εργασίες, το πήρε πίσω στο γκαράζ και οι ενάγοντες προσέφεραν και άλλες εργασίες σε αυτό και ακολούθως επανήλθε το αυτοκίνητο μετά από δυστύχημα και χρειάστηκε να γίνουν εργασίες βαφής και ισιώματα από την αρχή. Είπε επίσης ότι ο εναγόμενος επισκεπτόταν το γκαράζ των εναγόντων αρκετά συχνά και επέβλεπε τις εργασίες, ήταν ευχαριστημένος, και από την πρόοδο και από την ποιότητα των εργασιών, κάτι που το δήλωνε συνεχώς. Επίσης ανέφερε τα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα στις 15.5.09 όταν ο επόμενος προσπάθησε σε ώρα που έλειπε ο ΜΕ1 να πάρει το αυτοκίνητο του και να φύγει επεμβαίνοντας παράνομα στο γκαράζ των εναγόντων και προκαλώντας ζημιές. Αντεξεταζόμενος εξήγησε τις εργασίες που ο ίδιος έκανε στο αυτοκίνητο περιγράφοντας τις συνοπτικά αλλά ικανοποιητικά και επέμενε στην εκδοχή του για τα γεγονότα στις 15.5.09 και τις ζημιές που προκάλεσε ο εναγόμενος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο εναγόμενος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας για τη δική του υπόθεση. Η θέση του είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτή του ΜΕ
8. Συγκεκριμένα η δική του θέση είναι ότι το επίδικο όχημα το αγόρασε τον Ιούλιο του 2006 από συλλέκτη κλασσικών αυτοκινήτων στην Αγγλία έναντι του ποσού των 8.705 Stg και ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση. Ακολούθως, εισήξε το αυτοκίνητο στην Κύπρο τον Αύγουστο του 2006, το εκτελώνισε κανονικά στις 14.08.06, αφού προηγουμένως το ενέγραψε ως συλλεκτικό όχημα στην Ομοσπονδία ΦΙΠΑ (Φίλοι Ιστορικού και Παλαιού Αυτοκινήτου). Σκοπός του ήταν να αναπαλαιώσει και να αλλάξει το χρώμα του αυτοκινήτου. Είχε εμπειρία στις αναπαλαιώσεις αφού προηγουμένως ο ίδιος είχε αναπαλαιώσει τέσσερα άλλα οχήματα και ένα μικρό αεροσκάφος. Κατέθεσε φωτογραφίες του οχήματος στην κατάσταση που ήταν όταν αυτό εισήχθηκε στην Κύπρο, θέση του ήταν ότι το αυτοκίνητο ήταν σε πλήρη λειτουργήσιμη κατάσταση, το οδηγούσε κανονικά μέχρι να ξεκινήσει τις εργασίες αναπαλαίωσης και προς τούτο κατέθεσε και πιστοποιητικό ασφάλισης ως τεκμήριο. Θέση του ήταν ότι ξεκίνησε να αναπαλαιώνει το αυτοκίνητο αρχές Σεπτεμβρίου του 2006 και οι εργασίες αυτές συνέχισαν εντατικά μέχρι και το Φεβρουάριο του 2008 από τον ίδιο. Στο διάστημα αυτό είχε δαπανήσει περί τις €7.000 σε εξαρτήματα και κατέθεσε δέσμη εγγράφων και χειρόγραφη σημείωση του για την αγορά των εξαρτημάτων όπως επίσης και φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται σταδιακά η εργασία αναπαλαίωσης. Το Φεβρουάριο του 2008 το όχημα βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση είχαν όμως αφαιρεθεί από αυτό διάφορα εξαρτήματα για να μπορέσει να βαφεί εξωτερικά. Ο ίδιος είχε μπογιατίσει το αυτοκίνητο εσωτερικά, τους χώρους του κινητήρα και αποσκευών και την κάτω επιφάνεια και είχε επίσης ασταρώσει εξωτερικά το αυτοκίνητο. Κατέθεσε άλλες φωτογραφίες που δείχνουν την κατάσταση του αυτοκινήτου τη δεδομένη χρονική περίοδο. Τον Φεβρουάριο του 2008 οδήγησε το αυτοκίνητο του σε συνεργείο βαφής αυτοκινήτων και συγκεκριμένα στο βαφείο του Ανδρέα Κουλουμπρή με τον οποίο συνεργαζόταν τα τελευταία 25 χρόνια. Ο Κουλουμπρής λόγω προβλημάτων υγείας δεν μπόρεσε να συνεχίσει το βάψιμο και κατέληξε να πάρει το όχημα του στον γκαράζ των εναγόντων περί τα μέσα Μαρτίου του
9. Θέση του ήταν ότι το αυτοκίνητο χρειαζόταν μόνο εξωτερική βαφή, δεν συμφωνήθηκε ποσό για το κόστος των εργασιών με τον ΜΕ1, αυτό το οποίο είχαν συμφωνήσει ήταν ότι το κόστος θα ήταν στα πλαίσια της λογικής και θα τον πληροφορούσε για αυτό το συντομότερο. Θέση του ήταν επίσης ότι ο ΜΕ1 είχε συμφωνήσει μαζί του, μετά που επιθεώρησε το όχημα, ότι το μόνο που είχε απομείνει ήταν το βάψιμο. Είχε μάλιστα επιθεωρήσει την μπογιά που του είχε πάρει και συμφώνησε να προχωρήσει στο βάψιμο του αυτοκινήτου σε φούρνο. Μετά την έναρξη των εργασιών βαφής, αποδέχθηκε εισήγηση του ΜΕ1 για επιδιόρθωση του οχήματος του στο μπροστινό μέρος του καπό και στα πίσω φτερά. Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του ΜΕ1 ότι θα ολοκλήρωνε σύντομα τις εργασίες βαφής, αυτές καθυστερούσαν σημαντικά και ο ΜΕ1 του ζητούσε συνεχώς να κάνει υπομονή. Επειδή δεν τύγχαινε ενημέρωσης από τον ΜΕ1 για την πρόοδο των εργασιών, αναγκάστηκε να επισκέπτεται συχνά το γκαράζ των εναγόντων για να βλέπει ο ίδιος την πρόοδο των εργασιών. Θέση του ήταν ότι η πρόοδος ήταν ανύπαρκτη και μάλιστα σε συγκεκριμένη επίσκεψή του βρήκε το αυτοκίνητο του μερικώς αποσυναρμολογημένο και σταθμευμένο σε εξωτερικό, ακάλυπτο χώρο. Κατά τα τέλη Ιουλίου του 2008 ανέφερε στον ΜΕ1 ότι η κατάσταση ήταν απαράδεκτη, ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο με αυτή τη συνεργασία και ο ΜΕ1 του είπε να ψάξει για άλλο βαφείο επειδή ο ίδιος λόγω υπερβολικού φόρτου εργασιών δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πράγμα το οποίο έκανε και θα έπαιρνε σχετικά το όχημα στο βαφείο του κ. Κουλουμπρή ο οποίος εν τω μεταξύ είχε επιστρέψει στα καθήκοντά του. Ο ΜΕ1 αντέδρασε αναφέροντας του ότι αφού είχε ήδη τελειώσει κάποιες εργασίες επιδιόρθωσης στο μπροστινό μέρος του οχήματος και στα πισινά φτερά θα ήταν κρίμα να πάρει το αυτοκίνητο αλλού και προσφέρθηκε να τελειώσει τις εργασίες βαφής και ζήτησε το ποσό των €4.500 το οποίο ο ίδιος θεώρησε ως πολύ ψηλό και παράλογο και σίγουρα δεν μπορούσε να το πληρώσει άμεσα. Ο ΜΕ1 του ανέφερε ότι το ποσό αυτό ήταν πλήρως δικαιολογημένο λόγω των εργασιών επιδιόρθωσης που έκανε και του είπε ότι θα τον διευκολύνει με την πληρωμή δηλαδή να πληρώσει €3.000 πριν να του παραδοθεί το όχημα και το υπόλοιπο ποσό των €1.500 σε τρεις μηνιαίες δόσεις εκ €500 έκαστη μετά την παράδοση. Έτσι συμφώνησαν. Μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου του 2008 το όχημα είχε μπογιατιστεί και ακολούθως ο ΜΕ1 είχε εφαρμόσει τον ανεμοθώρακα και το πίσω τζάμι του αυτοκινήτου με υλικά που ο ίδιος τον είχε προμηθεύσει. Τέλη Νοεμβρίου ειδοποιήθηκε ότι το όχημα ήταν έτοιμο για παράδοση και στις 28.11.08 οδήγησε το όχημα στο σπίτι του. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2008 το είχε συναρμολογήσει πλήρως και το οδηγούσε κανονικά. Μέσα Μαρτίου του 2009 συνεπεία ενός ατυχήματος δημιουργήθηκε κάποια ζημιά στο καπό του αυτοκινήτου και έτσι πήρε το αυτοκίνητο πίσω στο γκαράζ των εναγόντων και ζήτησε από τον ΜΕ1 να το βάψει τοπικά καθότι είχε απόθεμα μπογιάς από αυτή που χρησιμοποίησε για τη βαφή του αυτοκινήτου. Ο ΜΕ1 τον διαβεβαίωσε ότι το όχημα μπορούσε να επιδιορθωθεί άμεσα και έτσι του το άφησε. Ταυτόχρονα ο ίδιος είχε ζητήσει από τον ΜΕ1 μια μικρή παράταση της πληρωμής της τελευταίας δόσης των €500 με την οποία ο ΜΕ1 συμφώνησε. Θέση του ήταν ότι σε εκείνο το χρονικό διάστημα ουδέποτε είχε αρνηθεί να πληρώσει για επιπρόσθετες εργασίες που έγιναν στο αυτοκίνητό του. Ο ΜΕ1 δεν μπόρεσε να μπογιατίσει σωστά το σημείο της ζημιάς αντίθετα στις προσπάθειες του είχε σπαταλήσει και ολόκληρο το υπόλοιπο της μπογιάς που είχε στη διάθεσή του. Ο ΜΕ1 του ζήτησε και άλλη μπογιά, ο ίδιος προσπάθησε να του πάρει, υπήρχαν και πάλι προβλήματα και ο ΜΕ1 ισχυριζόταν συνεχώς ότι το χρώμα της μπογιάς ήταν λάθος και έπρεπε να την ετοιμάσει εκ νέου και έτσι πέρασε και ο Απρίλιος του 2009 χωρίς το αυτοκίνητο να μπογιατιστεί. Μάλιστα ο ΜΕ1 χωρίς την άδεια του είχε αποσυναρμολογήσει το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, μπογιάτισε το κεντρικό μέρος του καπό με μπογιά που ετοίμασε ο ίδιος η οποία όμως διέφερε από την αρχική. Έτσι τον Μάιο του 2009 χωρίς να τύχει της εξυπηρέτησης που ανέμενε από τους ενάγοντες, και επειδή είχε δηλώσει το αυτοκίνητο σε έκθεση κλασσικών αυτοκινήτων που θα γινόταν στις 29.5.09, ζήτησε από τον ΜΕ1 να του παραδώσει το αυτοκίνητο του στην κατάσταση που βρισκόταν για να μπορέσει να το ετοιμάσει για την έκθεση. Ο ΜΕ1 τότε για πρώτη φορά του ανέφερε ότι δεν μπορούσε να αποδεσμεύσει το αυτοκίνητο διότι υπήρχαν υπόλοιπα οφειλόμενα για τις εργασίες που είχαν γίνει αρχικά. Έγινε μεταξύ τους μια συζήτηση, ο ίδιος ουδέποτε δέχθηκε ότι υπήρχε οποιαδήποτε οφειλή εκτός από την τελευταία δόση των €500 για την οποία είχε ζητήσει και πάρει παράταση και τις έξτρα εργασίες μπογιατίσματος του καπό. Τότε για πρώτη φορά ο ΜΕ1 του έδωσε ένα έγγραφο το οποίο έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήριο που παρουσιάζει ως χρέωση ένα πολύ μεγαλύτερο ποσό από αυτό που είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους το
10. Ο ίδιος θύμωσε, προσπάθησε να μετακινήσει το αυτοκίνητο αλλά αντιμετώπισε αντίδραση από τους υπαλλήλους των εναγόντων και ακολούθως εμφανίστηκαν και δύο αστυνομικοί τους οποίους προφανώς ειδοποίησε ο ΜΕ
11. Οι αστυνομικοί τους συμβούλευσαν να βρουν λύση μεταξύ τους. Επειδή ο ΜΕ1 συνέχιζε την εκβιαστική του συμπεριφορά, στις 22.5.09 ο ίδιος πήγε στον αστυνομικό σταθμό Αγίου Δομετίου για να καταγγείλει την παράνομη κατακράτηση του αυτοκινήτου του, δεν δέχθηκαν όμως να σημειώσουν την καταγγελία του αναφέροντας του ότι δεν επρόκειτο για αδίκημα και προς τούτο ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε γραπτώς στον Αρχηγό Αστυνομίας. Ακολούθως, μετά από τη συμβουλή των δικηγόρων του κατέθεσε εναντίον του ΜΕ1 την αγωγή 3225/09 την 1.6.09 και αίτηση για έκδοση διατάγματος επιστροφής του αυτοκινήτου. Μετά από επαφές των δικηγόρων των πλευρών συμφωνήθηκε στο Δικαστήριο η επιστροφή του αυτοκινήτου στον εναγόμενο αφού πλήρωσε στον ενάγοντα €2.000 σε μετρητά και κατέθεσε προς όφελος του και εγγυητική επιστολή ύψους €5.
12. Στις 12.12.09 πήγε στο γκαράζ των εναγόντων για να παραλάβει το αυτοκίνητο του βάσει της συμφωνίας που έγινε στο δικαστήριο, ο ΜΕ1 όμως του απαγόρευσε να εισέλθει στο γκαράζ και κάποιος υπάλληλος του, χωρίς τη δική του εξουσιοδότηση, οδήγησε το αυτοκίνητο του εκτός του γκαράζ όπου και το παρέλαβε μερικώς αποσυναρμολογημένο με αρκετά εξαρτήματα αφαιρεμένα όλα εκ των οποίων βρίσκονταν φυλαγμένα στο χώρο επισκευών του οχήματος. Μετά την παραλαβή ξεκίνησε ο ίδιος τη διαδικασία συναρμολόγησης και επιδιορθώσεων και προέβηκε σε εργασίες και στον κινητήρα και στα φρένα και μέχρι τις 30.12.09 το αυτοκίνητο πέρασε επιτυχώς τον έλεγχο καταλληλότητας ΜΟΤ. Θέση του είναι ότι δαπάνησε €1.225 για αγορά διαφόρων υλικών για τις εργασίες συναρμολόγησης του οχήματος τις οποίες και ανταπαιτεί όπως και ανταπαιτεί το ποσό των €2.000 που πλήρωσε στον ΜΕ1 για να πάρει το αυτοκίνητο του πίσω επί τη βάση της συμφωνίας του Δικαστηρίου, ισχυριζόμενος ότι οι ενάγοντες δεν είχαν κανένα δικαίωμα επίσχεσης του αυτοκινήτου, ούτε και υπήρχαν οφειλόμενα τα υπόλοιπα που ισχυρίζονται. Κατά την αντεξέταση του επέμενε στην εκδοχή του σταθερά, αρνήθηκε έντονα ότι είχε ζητήσει από τον ΜΕ1 να προβεί σε εργασίες αναπαλαίωσης του οχήματος, επέμενε ότι ο ίδιος έκανε όλες τις εργασίες αναπαλαίωσης προσωπικά και στο δικό του χρόνο και επανέλαβε ότι η συμφωνία του με τον ΜΕ1 ήταν για βαφή του αυτοκινήτου μόνο εξωτερικά και κάποιες επιπρόσθετες εργασίες οι οποίες κοστολογήθηκαν σε €4.500 και έγινε σχετική συμφωνία μεταξύ του και του ΜΕ
13. Επέμενε ότι όλα όσα ισχυρίζεται ο ΜΕ1 είναι εκτός πραγματικότητας, εκτός του πεδίου της συμφωνίας τους και σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν συμφώνησε με τον ΜΕ1 να πληρωθεί ανά εργατοώρα και συγκεκριμένα με το ποσό των €34,17 την ώρα. Επέμενε επίσης στη δική του εκδοχή για το τι είχε συμβεί μέχρι τον Μάρτιο του 2009 που πήρε το όχημα για να επιδιορθώσει τη βαφή στο καπό μετά από το δυστύχημα και επέμενε σταθερά ότι όταν στις 28.11.08 παρέλαβε το όχημα του από το γκαράζ των εναγόντων ήταν όλα τελειωμένα, δεν υπήρχε καμία εκκρεμότητα για εργασίες και απέρριψε όλες τις αξιώσεις του ενάγοντα δηλώνοντας ότι τη συμφωνία που είχε γίνει το 2008 για ποσό €4.500 τη σεβάστηκε και την ξόφλησε. Ήταν η θέση του ότι το έγγραφο που κατάρτισε ο ΜΕ1 και στο οποίο αναγράφονται εργασίες πέραν των €10.000 του δόθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2009 όταν είχε ήδη πληρώσει το ποσό των €4.500 που είχαν συμφωνήσει, ότι δεν είχε ένσταση να πληρώσει τον ΜΕ1 για το ποσό των επιπρόσθετων εργασιών για βάψιμο του καπό τον Μάρτιο του 2009, αλλά είχε θυμώσει πολύ με την κοροϊδία του ΜΕ1 και επέμενε ότι δεν υπήρχε κανένα νόμιμο δικαίωμα των εναγόντων για κατάσχεση του οχήματος εφόσον ο ίδιος είχε εκπληρώσει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις του. Αρνήθηκε ότι η αύξηση της αξίας του αυτοκίνητου οφείλεται στις εργασίες αναπαλαίωσης των εναγόντων αναφέροντας ότι η τελική αξία του αυτοκινήτου οφείλεται στη δική του επένδυση χρόνου και εργασίες αναπαλαίωσης που διήρκησαν περί του 1½ έτους και εν μέρη στο μπογιάτισμα που έγινε από τους εναγόντες. Όπως έχω ήδη αναφέρει έχουν κατατεθεί αρκετά τεκμήρια κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στα περισσότερα εκ των οποίων έχει ήδη γίνει αναφορά. Μεταξύ των τεκμηρίων είναι και αρκετές φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν από τους ΜΕ1 και εναγόμενο σε διάφορα χρονικά διαστήματα και που δείχνουν την κατάσταση ου αυτοκινήτου σχετικά. Είναι πρόδηλο ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι καταλυτική για την παρούσα υπόθεση και το Δικαστήριο μετά από την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα πρέπει να δώσει απάντηση στα πιο κάτω ερωτήματα: Ø Ποια ήταν η φύση της αρχικής συμφωνίας μεταξύ εναγομένου και ΜΕ1; Ø Ποιο ήταν το κόστος που είχε συμφωνηθεί για τις εργασίες που είχαν συμφωνηθεί να γίνουν; Ø Υπήρξε εξόφληση από πλευράς εναγομένου; Ø Υπήρχε το δικαίωμα επίσχεσης στους ενάγοντες επί του αυτοκινήτου; Ø Ποια ήταν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 15.5.09 και συγκεκριμένα κατά πόσο υπήρξε παράνομη επέμβαση από τον εναγόμενο στο γκαράζ των εναγόντων και πρόκληση ζημιάς; Ø Τι αντιπροσώπευε το ποσό των €2.000 που πληρώθηκε από τον εναγόμενο στους ενάγοντες στα πλαίσια της αγωγής 3225/09 όταν και παραδόθηκε το αυτοκίνητο στον εναγόμενο; Ø Η τύχη της Ανταπαίτησης του εναγομένου. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
14. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου