← Κύπρος

Ανδρέα Στυλιανού Παπαϊωάννου κ.α. ν. Ελένης Γεωργίου Γιωργαλλίδου, Αρ.Αγωγής: 7530/2005, 29/9/2016

Ανδρέα Στυλιανού Παπαϊωάννου κ.α. ν. Ελένης Γεωργίου Γιωργαλλίδου, Αρ.Αγωγής: 7530/2005, 29/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A524 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ.Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 7530/2005 Μεταξύ: Ανδρέα Στυλιανού Ενάγοντα και Ελένης Γεωργίου Γιωργαλλίδου Εναγομένης ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤAΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 19.11.10: Αρ.Αγωγής: 7530/2005 Μεταξύ: 1. Ανδρέα Στυλιανού Παπαϊωάννου 2. Στυλιανού Παπαϊωάννου Εναγόντων και Ελένης Γεωργίου Γιωργαλλίδου Εναγομένης Αίτηση ημερομηνία 19.06.15 Ημερομηνία: 29.09.2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Ε.Θωμά Για την Εναγόμενη-Καθ΄ης η Αίτηση: κα Λ.Δήμου για Μάριο Γεωργίου και Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από ακροαματική διαδικασία στις 09.04.2013 εξεδόθη στα πλαίσια της παρούσας αγωγής διάταγμα εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση - Εναγόμενης με το οποίο διατάσσεται όπως εντός ενός έτους από τη ημέρα επίδοσης του διατάγματος ανεγείρει τοίχο αντιστήριξης, εντός του τεμαχίου 390 τοποθεσία Αργάκι στο χωριό Κάμπος της Τσακκίστρας, προς εξάλειψη όλων των κινδύνων που δημιουργήθηκαν από τη εκσκαφή του εν λόγω τεμαχίου, μεταξύ των οποίων είναι η διάβρωση και η κατολίσθηση του εδάφους του γειτονικού ακινήτου τεμάχιο 389. Οι Αιτητές με τη υπό κρίση αίτηση ζητούν την έκδοση εντάλματος (writ of attachment) το οποίο να διατάξει τη επιβολή προστίμου και/ή σύλληψη και/ή φυλάκιση της Εναγόμενης λόγω της μη συμμόρφωσης της με το εν λόγω διάταγμα. Η αίτηση υποστηρίζεται από τη ένορκη δήλωση του Αιτητή - Ενάγοντα 1 ημερομηνίας 19.06.15 στη οποία αναφέροντα τα ακόλουθα (παρατίθεται αυτούσια), «1. Είμαι ο ενάγων αρ.1 και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον υιό μου ενάγοντα αρ.2, να προβώ εις την παρούσα ένορκο δήλωση, έχω δε προσωπική γνώσιν των γεγονότων της παρούσης υποθέσεως. 2. Την 09/04/2013 εξεδόθη, απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον της εναγομένης δια το ποσό των €13.241,66:- μετά τόκου 8% από 05/10/2005 έως 14/10/2008, πλέον 5,5% από 15/10/2008 έως εξοφλήσεως, πλέον €5.809,34:- δικηγορικά έξοδα, πλέον €.546,80:- πραγματικά έξοδα, μετά τόκου 8% από 05/10/2005 μέχρι 14/10/2008, πλέον νόμιμο τόκο 5,5% από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως , πλέον €59,00:- έξοδα της απόφασης αυτής. 3. Η εναγόμενη , περαιτέρω διετάχθη όπως εντός ενός έτους από την επίδοση του διατάγματος, ανεγείρει τοίχο αντιστήριξης εντός του τεμαχίου 390,Φ/ΣΧ 27/54, τοποθεσία Αργάκι, στο χωριό Κάμπος της Τσακκίστρας , προς εξάλειψη όλων των κινδύνων που δημιουργήθηκαν από την εκσκαφή του εν λόγω τεμαχίου μεταξύ των οποίων είναι η διάβρωση και η κατολίσθηση του εδάφους του γειτονικού ακινήτου, τεμάχιο 389, Φ/ΣΧ 27/54. 4. Η εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως και διατάγματος δεν ανεστάλη. 5. Κατά την 11.06.2013 πιστόν αντίγραφο της προρρηθείσης αποφάσεως και του Διατάγματος δεόντως οπισθογραφημένο επιδόθηκε εις την εναγόμενη , προσωπικά και αυτή μέχρι σήμερον ηθελημένα παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τας προνοίας αυτού, ήτοι παρέλειψε να ανεγείρει τοίχο αντιστήριξης εντός του τεμαχίου 390, τοποθεσία στο χωριό Κάμπος της Τσακκίστρας , προς εξάλειψη όλων των κινδύνων που δημιουργήθηκαν από την εκσκαφή του εν λόγω τεμαχίου μεταξύ των οποίων είναι η διάβρωση και η κατολίσθηση του γειτονικού ακινήτου , τεμάχιο389,ιδιοκτησία των εναγόντων και θα συνεχίσει να παρακούει εκτός εάν εξαναγκασθεί σε συμμόρφωση υπό του Δικαστηρίου. 6. Όθεν τούτων εξαιτούμαι παρά του Σεβαστού Δικαστηρίου ως εν τη αιτήση των εναγόντων. 7. Πάντα τα ανωτέρω ορκίζομαι εξ' όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ως αληθή και ορθά.» καθώς επίσης και την συμπληρωματική ένορκο δήλωση του Αιτητή - Ενάγοντα 1 ημερομηνίας 22.12.15 στη οποία αναφέρονται τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτούσιοι). «1. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου αρ.1, της ενόρκου δηλώσεως ημερομηνίας 29/10/2015 αρνούμαι τούτο και ισχυρίζομαι ότι η εναγόμενη Ελένη Γεωργίου Γιωργαλλίδου και η Ελένη Κωνσταντίνου είναι ένα και το αυτό πρόσωπο. Το Γεωργίου Γιωργαλλίδου είναι το πατρικό της όνομα ενώ το Κωνσταντίνου είναι το επίθετο του συζύγου της. Ο αριθμός ταυτότητας υπ "αριθμό 523165 τον οποίο η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι ανήκει στην Ελένη Κωνσταντίνου η οποία ισχυρίζεται ότι δεν είναι η εναγόμενη, παραδόξως ανήκει και στην Ελένη Γεωργίου Γιωργαλλίδου την περιουσία της οποίας έχουμε εμποδίζει με την κατάθεση του MEMO με αριθμό 1592/2013 στο οποίο φαίνεται και η ταυτότητα της. Αντίγραφο αυτού παρουσιάζω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1. 2. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου αρ. 2 (
  2. i)της ενόρκου δηλώσεως αρνούμαι τούτο κατηγορηματικά και θέτω την εναγόμενη εις αυστηρά απόδειξη των ισχυρισμών της. Επαναλαμβάνω δε ότι η Ελένη Κωνσταντίνου και η Ελένη Γεωργίου Γιωργαλλίδου είναι το ίδιο πρόσωπο και είναι αυτό το πρόσωπο το οποίο είναι η εναγομένη στην παρούσα αγωγή και είναι αυτή που υπερασπίσθηκε την αξίωση μας εναντίον της μέσω των δικηγόρων της Κρίτωνα Α. Παπαλοϊζου. 3. Αρνούμαι και απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 2 (
  3. ii),(iii) της ένορκης δήλωσης της εναγομένης. Το διάταγμα του Δικαστηρίου ήτο σαφές και καθαρό και διέτασσε την εναγόμενη να κατασκευάσει τοίχο αντιστήριξης του τεμαχίου της με αριθμό 390 προς εξάλειψη των κινδύνων που προκλήθηκαν από την εκσκαφή του εν λόγω τεμαχίου, μεταξύ των οποίων είναι και η διάβρωση και κατολίσθηση του εδάφους του δικού μας τεμαχίου με αριθμό 389. Η κατασκευή του τοίχου αυτού, προϋποθέτει την ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων και την εξασφάλιση των σχετικών αδειών από τις αρμόδιες αρχές και είναι εκείνες οι αρχές που θα καθορίσουν το είδος του τοίχου αντιστήριξης και τα υλικά τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του ώστε να ανταποκρίνεται στον σκοπό για τον οποίο διατάχθηκε να γίνει. 4. Σε σχέση με το περιεχόμενο της παραγράφου αρ. 2 (
  4. iv)αρνούμαι τούτο και ισχυρίζομαι ότι η εναγόμενη προέβη στο ακίνητο της σε εκσκαφή τεραστίων διαστάσεων ήτοι, ύψους δέκα περίπου μέτρων κατά μήκος του κοινού συνόρου με το ακίνητο μας που είχε ως αποτέλεσμα να καταστήσει την κατοικία μας επικίνδυνη για κατοίκηση. Ακόμη και η διέλευση από το δικό της τεμάχιο εγκυμονεί κινδύνους λόγω της διάβρωσης του εδάφους από τον τεμάχιο μας. Ο τοίχος αντιστήριξης θα πρέπει να κτιστεί όχι στο δικό μας τεμάχιο ,ούτε καν στο σύνορο των δύο τεμαχίων αλλά εντός του τεμαχίου της εναγομένης. Ο κίνδυνος κατολίσθησης δεν έχει εξαλειφθεί με οποιοδήποτε τρόπο ούτε και οι λόγοι έκδοσης του διατάγματος του Δικαστηρίου εξέλειπαν. Το μπάνιο της κατοικίας μας έχει εντελώς αποκολληθεί από την κατοικία μας και μέχρι σήμερα είναι αδύνατη και επικίνδυνη η χρήση του όπως επίσης επικίνδυνη είναι και η προσπέλαση στο δικό μας τεμάχιο. 5. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου αρ. 2 (
  5. vi)της ενόρκου δηλώσεως της εναγομένης αρνούμαι αυτό και επαναλαμβάνω τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με το ότι η Ελένη Κωνσταντίνου και η Ελένη Γεωργίου Γιωργαλλίδου είναι ένα και το αυτό πρόσωπο. 6. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου αρ.2 (vii) της ενόρκου δηλώσεως της εναγομένης και εμμένω ότι η αίτηση μας είναι νόμω και ουσία βάσιμη και δεόντως τεκμηριωμένη. 7. Όθεν τούτων εξαιτούμαι παρά του Σεβαστού Δικαστηρίου ως εν τη αιτήση των εναγόντων. 8. Πάντα τα ανωτέρω ορκίζομαι εξ΄όσον κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω ως αληθή και ορθά.» Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία εγείρει στο σώμα της τους πιο κάτω λόγους ένστασης (παρατίθενται αυτούσιοι): «
  6. i)Η αίτηση επιδόθηκε στην κα Ελένη Κωνσταντίνου ΑΔΤ. 523165 η οποία δεν είναι η Ελένη Γεωργαλλίδου, εναγόμενη στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και ουδέποτε έλαβε μέρος στις διαδικασίες στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ούτε και υπέγραψε διοριστήριο δικηγόρου και συνεπώς το διάταγμα του Δικαστηρίου δεν μπορεί να στέφεται εναντίον της ούτε έχει σχέση με αυτό.
  7. ii)Εν πάση περιπτώσει και άνευ βλάβης των ανωτέρω το διάταγμα ημερομηνίας 09/04/2013 είναι τόσο ασαφή και αόριστο που δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εν πρώτοις το διάταγμα του Δικαστηρίου δεν καθορίζει τις διαστάσεις του τοίχου αντιστήριξης που θα πρέπει να ανεγερθεί. Κατ'ακρίβεια δεν καθορίζεται ούτε το ύψος, ούτε το πάχος ούτε το μήκος του τοίχου. Κατά δεύτερον δεν καθορίζεται το είδος του υλικού που θα χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του τοίχου δηλαδή κατά πόσον θα είναι από ξύλο π.χ. ξύλινος τοίχος ή από πέτρα π.χ. πέτρινος τοίχος ή σίδερο ή μπετόν.
  8. ii)Περαιτέρω το διάταγμα είναι ασαφές γιατί δεν καθορίζει τον βαθμό της διάβρωσης και της κατολίσθησης του εδάφους σε σχέση με τα δύο γειτονικά τεμάχια και δεν καθορίζει ακριβώς που βρίσκεται αυτός ο κίνδυνος κατολίσθησης και διάβρωσης ώστε να μπορούν να εξάγονται με ακρίβεια τα διορθωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να απαληφθεί ο κίνδυνος. iii) Εν πάση περιπτώσει ο όποιος κίνδυνος έχει αποφευχθεί αφού αποδείχθηκε στην πράξη και εδώ και μια δεκαετία ότι καμία διάβρωση και καμία κατολίσθηση εδάφους δεν έγινε μεταξύ των δύο γειτονικών τεμαχίων.
  9. v)Μεταξύ των δύο γειτονικών τεμαχίων υπάρχουν δέντρα τα οποία αποτρέπουν τον οποιονδήποτε κίνδυνο διάβρωσης και/ή κατολίσθησης.
  10. vi)Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.42(Α) οποιοδήποτε διάταγμα που αφορά την εναγόμενη έπρεπε να της επιδοθεί προσωπικά, πράγμα που ουδέποτε έγινε καθότι η προσπάθεια επίδοσης που έγινε ήταν στην Ελένη Κωνσταντίνου και όχι στην Ελένη Γιωργαλλίδου που αναφέρεται στην αγωγή. vii) Συνεπώς η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και θα πρέπει να απορριφθεί.» Υποστηρίζεται από τη ένορκο της δήλωση στη οποία αναφέρονται τα γεγονότα για τα οποία δικαιολογούν όπως ισχυρίζεται την απόρριψη της αίτησης. Κατά την ακροαματική διαδικασία η Καθ΄ης η αίτηση αντεξετάστηκε από την συνήγορο των Αιτητών κατά τη διάρκεια της οποίας διαφοροποίησε τις θέσεις της ως προς το ισχυρισμό ότι δεν έχει σχέση με την Εναγόμενη παραδεχόμενη ότι είναι το ίδιο άτομο, επέμενε όμως στις θέσεις της ως αυτές εμφαίνονται στη ένορκο δήλωση της ως προς τη ασάφεια του διατάγματος και ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η ίδια ζήτησε από αρχιτέκτονες να ετοιμάσουν σχέδια αλλά το κόστος ήταν €140.000 και η ίδια δεν είχε τη οικονομική δυνατότητα να προχωρήσει. Επέμενε επίσης ότι δεν γνώριζε ούτε πλάτος ούτε ύψος του τοίχου αντιστήριξης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Νομική βάση της αίτησης αποτελεί το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και ο Κανονισμός 42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το άρθρο 42 του Ν. 14/60 προβλέπει ότι: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχει εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριο δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπο προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτο ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον.» ....................... «Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμό σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Έχει επεξηγηθεί στην Krasias Shoes Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG

(1989)1 (E) A.A.Δ. σελ. 750 ότι το πιο πάνω άρθρο αποτελεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η αίτηση εξαναγκασμού σε συμμόρφωση, ενώ ο Κανονισμός 42 Α των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας το δικονομικό και οι πρόνοιες του συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν. 14/60. Η φύση της διαδικασίας αυτής και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν, επιβάλλουν τη πιστή τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42. Στις Αγγλικές αποφάσεις Chittern D.C. v. Keane
(1985)2 All. E.R. 118 και Attorney General v. Leveller
(1979)1 All E.R. 74 υποδεικνύεται ότι οι παραβιάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζονται με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στο κατηγορητήριο στις ποινικές υποθέσεις. Η έκταση της εξομοίωσης καταφαίνεται και από την αγγλική απόφαση Jelson (Estates) Ltd v. Harvey
(1984)1 Αll E.R. 12 (CA) στην οποία επεξηγείται ότι η αρχή του δεδικασμένου στις ποινικές υποθέσεις (autrefois acquit και autrefois convict) ισχύει με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό στην πολιτική διαδικασία για καταφρόνηση του Δικαστηρίου (βλ. Krashias (ανωτέρω) και Halin v. Timour
(2005)1 AAΔ 424). Στην υπόθεση Ελισάβετ Θεοφάνους ν. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α.
(2009)2 Α.Α.Δ. 634 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Όπως επισημαίνεται στο σύγγραμμα The Law of Contempt των Anthony Arlidge και David Eady, έκδοση 1982, παράγραφος 2-28, ιστορικά, πίσω από τη διάκριση μεταξύ αστικής και ποινικής καταφρόνησης κρυβόταν η γενική διάκριση ότι διατάγματα που εκδίδονται σε υποθέσεις ποινικής καταφρόνησης σκοπό έχουν την τιμωρία, ενώ στην αστική καταφρόνηση, σκοπός σχετικούς διατάγματος είναι να αναγκαστεί ο απειθών να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη ενέργεια επ' ωφελεία διαδίκου σε πολιτική υπόθεση. Υπήρχε επίσης η γενική άποψη ότι από την ποινική καταφρόνηση απειλείται η απονομή της δικαιοσύνης ως σύνολο, ενώ τα μόνα πρόσωπα που ενδιαφέρονται στην άρση αστικής καταφρόνησης είναι οι διάδικοι της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όμως, κατά το τέλος του 19ου αιώνα συνειδητοποιήθηκε ότι τέτοιες γενικές αρχές συνιστούσαν υπεραπλούστευση του θέματος. Καταφρόνηση δικαστηρίου μπορεί να είναι είτε ποινική, είτε πολιτική. Η ποινική καταφρόνηση είναι πράξη η οποία απειλεί την απονομή της δικαιοσύνης γενικότερα και η οποία απαιτεί τιμωρία.» Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση σε διάταγμα του Δικαστηρίου απαιτείται να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου. (βλ. Antonis Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287). To βάρος απόδειξης το φέρει το αιτητής, ο οποίος και έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση του, (βλ. Krashias (ανωτέρω)
(1989)1 Α.Α.Δ. 750. Όπως τονίστηκε στην πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση η έλλειψη μαρτυρίας που να αποδεικνύει τα αμφισβητούμενα γεγονότα, καθιστά την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ακροσφαλή και την όποια απόφαση του υποκείμενη σε ακύρωση. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (βλ.Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margita Μιχαηλίδου Poliakova Έφεση αρ. 22/2009 ημερ. 24.2.11, In re Bramblevale Ltd
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2)
(1988)1 All E.R. 975). Tο αποδεικτικό βάρος το φέρει ο Αιτητής ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον ικανοποιητικό βαθμό και στην διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του Καθ' ου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Για να είναι δυνατή, κατά συνέπεια, η τιμωρία του καθ' ου, τα διατάγματα θα πρέπει να διατυπώνονται με την μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και κάτω από ποια ιδιότητα. Ο Καθ' ου θα πρέπει να γνωρίζει με πάσα δυνατή λεπτομέρεια τι δεν επιτρέπεται να πράξει: οι πράξεις ή παραλείψεις του για τις οποίες επιζητείται η τιμωρία του, θα πρέπει να εμπίπτουν στο λεκτικό του διατάγματος, οι πρόνοιες του οποίου θα πρέπει να είναι ρητές και αναμφισβήτητες. (βλ. Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd
(1932)All E.R. 176 (Repr.), P.A. Thomas & Co and Others v. Mould and Others
(1668)1 All E.R. 963 και Δρόσος Μιχαηλίδης (ανωτέρω). Το Δικαστήριο, για να προχωρήσει σε καταδίκη, θα πρέπει να έχει ενώπιον του ικανοποιητική μαρτυρία (α) ότι οι όροι του διατάγματος είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι, (β) να έχει τεκμηριωθεί ότι ο εναγόμενος έχει λάβει γνώση των όρων του διατάγματος, ζήτημα που άπτεται της νομότυπης γνωστοποίησης του διατάγματος και των όρων του στον καθ' ου και (γ) θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη ότι ο Εναγόμενος έχει παραβιάσει τους όρους του διατάγματος. Borris & Lowe: The Law of Contempt, 2η έκδοση, σελ. 395. Τι απαιτείται για να αποδειχθεί παρακοή αναφέρεται στην υπόθεση Δρόσος Μιχαηλίδης (ανωτέρω): «Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού
(1998)1 ΑΑΔ 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «..για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του δικαστηρίου..». Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο, δεν επιφέρει καταδίκη εφόσον η συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του. ΠΡΟΚΑΤΑΡΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Πριν εξετασθούν οι λόγοι ένστασης που αφορούν την ουσία της αίτησης θα πρέπει να εξετασθούν και κριθούν προκαταρκτικά οι εγερθέντες τυπικοί λόγοι που εγείρονται σ΄αυτή οι οποίοι είναι δυνατό να εκθεμελιώνουν τα συστατικά στοιχεία της παρακοής. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω με τους λόγους ένστασης δεν αμφισβητείται η ύπαρξη διατάγματος ούτε η αναγκαία οπισθογράφηση, αυτό που αμφισβητείται είναι η προσωπική επίδοση του διατάγματος και η επίδοση της αίτησης παρακοής στην Καθ΄ης η αίτηση Eλένη Γιωργαλλίδου και ότι έγινε επίδοση σε άλλο πρόσωπο ονόματι Ελένη Κωνσταντίνου. Ήταν η θέση της Ελένης Κωνσταντίνου στη ένορκο δήλωση που συνόδευε τη ένσταση ότι επιδόθηκε σ΄αυτή το διάταγμα του Δικαστηρίου και όχι στη Εναγόμενη Ελένη Γιωργαλλίδου και η Εναγόμενη δεν έχει λάβει γνώση του διατάγματος και της αίτησης παρακοής. Κατά τη ακροαματική διαδικασία και κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της Ελένης Κωνσταντίνου ενώπιον του Δικαστηρίου δέχθηκε ότι η ίδια ονομάζεται Ελένη Κωνσταντίνου μετά το γάμο της και το πατρικό της όνομα είναι Γιωργαλίδου. Επίσης δέχθηκε ότι έχει το ίδιο αρ.ταυτότητας με την Ελένη Γιωργαλλίδου και είναι το ίδιο άτομο. Με βάση τις πιο πάνω παραδοχές της κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης που αφορούν μη προσωπική επίδοση του διατάγματος και της αίτησης παρακοής και επίδοση της αίτησης παρακοής και διατάγματος σε άλλο πρόσωπο δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Μετά τη διαπίστωση των ανωτέρω τυπικών, προϋποθέσεων θα πρέπει να καταδειχθεί η ύπαρξη πράξης ή παράλειψης της Καθ΄ης η αίτηση που παραβιάζει το διάταγμα και περαιτέρω ότι η παρακοή του διατάγματος ήταν ηθελημένη. Οι λόγοι για τους οποίους δεν έχει προχωρήσει στη κατασκευή τοίχου αντιστήριξης καταγράφονται στην ένορκο της δήλωση και επεξηγήθηκαν κατά την αντεξέταση της προσθέτοντας ότι δεν εγνώριζε ούτε το ύψος ούτε το πλάτος του τοίχου αντιστήριξης που θα έπρεπε να ανεγερθεί και ότι είχε επαφές με 2-3 Αρχιτέκτονες οι οποίοι της επιβεβαίωσαν ότι χρειάζεται ποσό €140.000 για τη ανέγερση του εν λόγω τοίχου ποσό το οποίο δεν έχει γιατί η ίδια είναι συνταξιούχος. Οι πιο πάνω λόγοι είναι λόγοι οι οποίοι άπτονται κυρίως του ηθελημένου ή της δυνατότητας συμμόρφωσης και υπακοής για το διάταγμα γι' αυτό και θα εξεταστούν σε συνάρτηση με τους εγειρόμενους λόγους ένστασης. Ασάφεια στη διατύπωση του διατάγματος Σε σχέση με την αναγκαιότητα σαφήνειας στη διατύπωση του διατάγματος έχω αναφερθεί ανωτέρω. Η συνήγορος των Αιτητών δέχεται την ανωτέρω αναγκαιότητα και αρχή και παραπέμπει σε σχετική νομολογία. Στην κρινόμενη περίπτωση διαπιστώνεται ότι το λεκτικό του διατάγματος δεν είναι σαφές και ξεκάθαρο ούτε συγκεκριμενοποιεί ή διατυπώνει με σαφήνεια το λεκτικό της αιτήσεως παρακοής και τις γινόμενες παραβάσεις και παραλείψεις στις οποίες κατ' ισχυρισμό, η Καθ΄ης η αίτηση, προέβη. Το επίδικο διάταγμα είναι προστακτικό. Διέτασσε την Καθ΄ης η αίτηση να προβεί στη ανέγερση τοίχου αντιστήριξης χωρίς να προσδιορίζεται σε ποιες επιμέρους ενέργειες θα έπρεπε η Καθ΄ης η αίτηση να προβεί έτσι ώστε να ανεγείρει τον εν λόγω τοίχο αντιστήριξης ούτε καθορίζει το είδος του τοίχου ούτε το μέγεθος αυτού. Η αναφορά του διατάγματος ότι θα πρέπει να κατασκευάσει «τοίχο αντιστήριξης προς εξάλειψη των κινδύνων που προκλήθηκαν από την εκσκαφή του εν λόγω τεμαχίου μεταξύ των οποίων είναι η διάβρωση και τη κατολίσθηση του εδάφους των Εναγόντων» δεν μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει θετικά τις ενέργειες που η Καθ΄ης η αίτηση δεν έχει προβεί. Στην περίπτωση προστακτικών διαταγμάτων με τα οποία επιβάλλεται θετική ενέργεια από το άτομο προς το οποίο απευθύνεται, η ασάφεια του διατάγματος συνιστά λόγο απόρριψης της κατηγορίας. Στην κρινόμενη περίπτωση, η Καθ΄ης η αίτηση, παρά το ότι δεν ανήγειρε τοίχο αντιστήριξης αυτός δεν θα μπορούσε να ανεγερθεί χωρίς την μεσολάβηση διαφόρων άλλων ενεργειών από την Καθ΄ης η αίτηση οι οποίες θα έπρεπε να προηγηθούν (ως αναφέρεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Ενάγοντα αρ.1) οι οποίες όμως δεν καθορίζονται στο διάταγμα όπως σχέδια Αρχιτεκτόνων, πολεοδομικές άδειες, προσδιορισμός υλικών κλπ. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Το ζήτημα αδυναμίας συμμόρφωσης λόγω κόστους κατασκευής που ισχυρίστηκε στη αντεξέταση της η Καθ΄ης η αίτηση θεωρώ ότι δεν μπορεί να εξεταστεί σ΄αυτό το στάδιο αφού δεν περιλαμβάνεται στους λόγους ένστασης οι οποίοι και προδιαγράφουν τους άξονες γύρω από τους οποίους η διαδικασία περιστρέφεται (Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.α.
(2002)1 (Α) ΑΑΔ 92). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ηθελημένη παρακοή και η Καθ΄ης η αίτηση αθωώνεται και απαλλάσσεται στην εν λόγω κατηγορία. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα έχοντας υπόψη τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι δεν μπορώ να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ) ........... Γ.Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.