A.I. MOTOKINISI LIMITED ν. CYFIELD - NEMESIS (P 10678) κ.α., Αρ. Αγωγής: 5077/2009, 5/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A484 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5077/2009 Μεταξύ: A.I. MOTOKINISI LIMITED (HE 53515) Ενάγοντες και
- CYFIELD - NEMESIS (P 10678)
- CYFIELD DEVELOPMENT CO LIMITED (HE 38949)
- NEMESIS ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ 3817) Εναγομένων ------------------------------- Ημερομηνία: 5 Σεπτεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: Κος Στ. Σκορδής, για Σκορδής και Στεφάνου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1, 2 και 3: Κος Π. Μακρίδης, για Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Τ Ε Λ Ι Κ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την δικογραφημένη θέση τους, οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που έχουν ως κύρια ασχολία την εισαγωγή και εμπορία αυτοκινήτων και είναι οι αποκλειστικοί εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι και εισαγωγείς στην Κύπρο των αυτοκινήτων PORSCHE. Έχουν την έδρα τους και το κεντρικό τους εκθεσιακό χώρο στην οδό Μεγάρων 15 στο Στρόβολο σε μεγάλη έκταση κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού, το κτίριο είναι μεγάλο και επιβλητικό μοντέρνας κατασκευής, το οποίο έχει ανεγερθεί το 2006 έναντι αρκετών εκατομμυρίων ευρώ. Ο εκθεσιακός χώρος βρίσκεται στην πλέον αναπτυσσόμενη και αναβαθμισμένη εμπορική/βιομηχανική περιοχή της Λευκωσίας κοντά στα γραφεία άλλων σημαντικών επιχειρήσεων όπως BMW, AUDI και ANT
- Οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι ομόρρυθμοι συνεταίροι στους εναγομένους 1 που είναι συνεταιρισμός με κύρια δραστηριότητα εργασίες ανάπτυξης γης και άλλες συναφείς εργασίες. Οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι εταιρείες, οι 2 περιορισμένης ευθύνης ενώ οι 3 δημόσια εταιρεία με κύρια δραστηριότητα κατασκευαστικές και συναφείς εργασίες. Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε σε κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο την 1.9.
- Σύμφωνα με την οπισθογράφηση απαίτησης, η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων είναι για έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύει στους εναγόμενους και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπρόσωπους τους να διεξάγουν εργασίες θραύσης πετρών και να χρησιμοποιούν σπαστήρες και/ή για να απέχουν από εργασίες που να δημιουργούν σκόνη στα γραφεία τους, προστακτικά διατάγματα που να διατάσσουν τους εναγόμενους, υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους να παύσουν την πρόκληση οχληρίας και ενόχληση προς τους ενάγοντες, να παύσουν τις εργασίες θραύσης πετρών και χρήσης μηχανημάτων σχετικά και να μετακινήσουν όλα τα χώματα και/ή την άμμο που έχουν τοποθετήσει πλησίον των γραφείων των εναγόντων και τα οποία προκαλούν οχληρία. Διεκδικούν επίσης ειδικές αποζημιώσεις, γενικές αποζημιώσεις, τιμωρητικές αποζημιώσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα. Την ίδια μέρα, 1.9.09, καταχωρήθηκε από πλευράς εναγόντων μονομερής αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων για παύση της ισχυριζόμενης οχληρίας. Η σχετική αίτηση συνοδευόταν από ένορκη δήλωση υπαλλήλου των εναγόντων και αριθμό τεκμηρίων. Δικαστήριο με άλλη σύνθεση εξέδωσε την 1.9.2009 προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στους εναγομένους να διεξάγουν εργασίες θραύσης πετρών και/ή να χρησιμοποιούν μηχανήματα θραύσης πετρών και/ή οποιεσδήποτε εργασίες που να δημιουργούν σκόνη προς τα γραφεία των εναγόντων. Εναντίον της οριστικοποίησης του διατάγματος, καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους των εναγομένων 1, 2 και 3 στις 21.9.09 η οποία συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση του Προέδρου των Διοικητικών Συμβουλίων των εναγομένων Κυριάκου Χρυσοχού και αριθμού τεκμηρίων. Στις 13.10.09 μετά από δήλωση που έγινε από τον συνήγορο των εναγομένων ότι ο σπαστήρας τον οποίο χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι έχει μετακινηθεί και οι εναγόμενοι δεν προτίθενται να τον χρησιμοποιήσουν σε απόσταση μικρότερη των 400 μέτρων από τους εκθεσιακούς χώρους των εναγόντων, ο δικηγόρος των εναγόντων με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγόντων και των αξιώσεων τους σε ότι αφορά την ουσία της αγωγής, απέσυρε άνευ βλάβης την αίτηση και το διάταγμα που είχε εκδοθεί προσωρινά την 1.9.
- Ακολούθησε στις 20.3.13 η καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων με την οποία ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι μετέφεραν και εγκατέστησαν στο ακίνητο που συνορεύει με τα γραφεία και τον εκθεσιακό τους χώρο τεράστια μηχανήματα και συγκεκριμένα σπαστήρες, φορτηγά και μηχανήματα φόρτωσης τα οποία χρησιμοποιούσαν καθημερινά για σκοπούς εργασιών τους, ουσιαστικά μετέτρεψαν σε λατομείο την περιοχή επεμβαίνοντας με τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των εναγόντων προκαλώντας ενόχληση και οχληρία δημιουργώντας με τις πράξεις τους υπερβολική σκόνη στο κτίριο των εναγόντων (τοίχους, παράθυρα, πατώματα, γκαράζ, αποθηκευτικό χώρο αυτοκινήτων, στα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εκεί, γραφεία των υπαλλήλων), υπερβολικό θόρυβο, κακή εικόνα του κτιρίου των εναγόντων , δυσκολίες στη χρήση του κτιρίου τόσο από υπαλλήλους αλλά και από επισκέπτες με αποτέλεσμα να πάθουν τεράστιες ζημιές, βλάβες και ταλαιπωρία. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα ότι υπέστησαν ειδικές ζημιές ύψους €7.255 για έξοδα καθαριότητας κτιρίου των αυτοκινήτων και μπογιάτισμα του κτιρίου, ότι επηρεάστηκε η καλή φήμη και το κύρος των εναγόντων , πλήγηκε και επηρεάστηκε δυσμενώς η εικόνα του κτιρίου και οι υπάλληλοι τους υπέστησαν τεράστια ταλαιπωρία ενώ είχαν και κίνδυνους στην υγεία τους όπως δυσκολίες στην αναπνοή. Θεωρούν επίσης ότι πέραν των γενικών αποζημιώσεων για τις απώλειες, βλάβες και ζημιές ιδιαίτερα στη φήμη τους αλλά και για την ταλαιπωρία που υπέστηκαν, οι πράξεις των εναγομένων είναι τέτοιες που δικαιολογούν την εκδίκαση τιμωρητικών - παραδειγματικών αποζημιώσεων. Σημειώνω ότι στην αγωγή υπήρχε και αξίωση για συγκεκριμένη πράξη αμέλειας από πλευράς εναγομένων αναφορικά με το όχημα-καρότσα ΗΜΡ 625 ιδιοκτησίας των εναγομένων και τη σύγκρουση τους με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KUD 329 ιδιοκτησίας των εναγόντων η οποία όμως αποσύρθηκε με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγόντων αφού εκκρεμεί άλλη αγωγή σε σχέση με το θέμα αυτό. Στην Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι είναι οι εγγραμμένοι ιδιοκτήτες και οι κάτοχοι του βιομηχανικού τεμαχίου υπ' αριθμό 1394 Φ./ Σχ.30/14Ε. 1 Τμήμα 11, αρ. εγγραφής 0/8042 το οποίο βρίσκεται στην ενορία Αγίου Βαρνάβα και Αγίου Μακαρίου στο Στρόβολο. Δυνάμει πολεοδομικής άδειας και/ή άδειας οικοδομής και/ή κατόπιν εγκρίσεων από τις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές, οι εναγόμενοι κατά ή περί τις αρχές του 2009 προέβηκαν σε εργασίες διαίρεσης του εν λόγω βιομηχανικού τεμαχίου σε μικρότερα βιομηχανικά τεμάχια. Οι άδειες περιείχαν όρους και προϋποθέσεις και εναπόθεταν συγκεκριμένες εργασίες στους εναγόμενους. Θέση τους είναι ότι προέβηκαν σε όλες τις εργασίες που προβλέπονταν από τις σχετικές άδειες με τον δέοντα και πρέποντα τρόπο σύμφωνα με τις άδειες και με την πρακτική που συνηθίζεται και ακολουθείται στον τομέα τους. Αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων περί οχληρίας και ενόχλησης και δημιουργίας λατομείου, ισχυρίζονται ότι για σκοπούς των εργασιών τους απαιτήθηκε η χρήση σπαστήρα για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς να δημιουργηθεί οχληρία και χωρίς οι ενάγοντες να παραπονεθούν, ο οποίος και απομακρύνθηκε πριν την έγερση της παρούσας αγωγής. Ισχυρίζονται επίσης ότι ουδέποτε επέμβηκαν στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των εναγόντων, ουδέποτε προκάλεσαν οχληρία και ενόχληση σε αυτούς και η θέση τους είναι ότι όλες οι εργασίες τους έγιναν νόμιμα και νομότυπα χωρίς οποιεσδήποτε να παραπονεθεί σε αυτούς. Ισχυρίζονται επίσης ότι η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο εκθεσιακός χώρος των εναγόντων και η δική τους ιδιοκτησία είναι υποανάπτυκτη, αποτελείται από άδεια χωράφια γεμάτα σκόνες, ακαθαρσίες και χώματα τα οποία λόγω καιρικών συνθηκών μπορεί να μετακινηθούν στα γειτονικά ακίνητα και/ή στον εκθεσιακό χώρο των εναγόντων και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο εκθεσιακός χώρος των εναγόντων βρίσκεται πολύ κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού και πολύ κοντά σε πολυσύχναστη λεωφόρο και οδικό δίκτυο με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχώς πολύς και συνεχής θόρυβος. Ισχυρίζονται τέλος ότι η οποιαδήποτε τυχόν ζημιά υπέστησαν οι ενάγοντες ως ισχυρίζονται δεν οφείλεται σε αυτούς αλλά σε πράξεις τρίτων προσώπων, τις καιρικές συνθήκες, τις ιδιομορφίες και τα χαρακτηριστικά της περιοχής και σε λόγους που δεν οφείλονται και/ή δεν ελέγχοντα από τους εναγόμενους. Αρνούνται ότι ο Δήμος Στροβόλου ή οποιαδήποτε άλλη αρχή προέβηκε σε ποινική δίωξη ή σε καταχώρηση υπόθεσης εναντίων τους και αιτούνται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα αντικρούοντας ως εν πάση περιπτώσει υπερβολικές και μη δικαιολογημένες τις αξιώσεις των εναγόντων για αποζημιώσεις. Σημειώνω ότι και στο δικόγραφο των εναγομένων υπάρχει η Υπεράσπιση τους σε ότι αφορά τις αξιώσεις για αμέλεια από τη σύγκρουση των οχημάτων ΗΜΡ 625 και KUD 329 αλλά δεν θα αναφερθώ περαιτέρω σε αυτές ενόψει της απόσυρσης της σχετικής αξίωσης με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους, όπως έχει ήδη αναφερθεί, από τους ενάγοντες πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Η αγωγή οδηγήθηκε σε ακρόαση, δόθηκε μαρτυρία από τους κο Άλκη Ιακωβίδη, διευθύνοντα σύμβουλο των εναγόντων, ΜΕ1, και Άγγελο Σώζου, ΜΕ2, υπάλληλο του Δήμου Στροβόλου εκ μέρους των εναγόντων και από τον κο Κυριακό Χρυσοχό, ΜΥ1, πρόεδρο των διοικητικών συμβουλίων και κύριο μέτοχο των εναγομένων κατά τον ουσιώδη χρόνο εκ μέρους των εναγομένων. Κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων. Αναφορά στη σχετική μαρτυρία και στα τεκμήρια θα γίνεται όπου κρίνεται ορθό για σκοπούς της παρούσης απόφασης, η μαρτυρία είναι πλήρως καταγεγραμμένη στα πρακτικά. Ο ΜΕ1, Άλκης Ιακωβίδης, υιοθέτησε ουσιαστικά την Έκθεση Απαίτησης και τα όσα οι ενάγοντες ισχυρίζονται σε αυτή, περιέγραψε την απαράδεκτη κατά τη θέση του κατάσταση που δημιουργήθηκε με την έναρξη των εργασιών των εναγομένων και ανέφερε ότι μόλις ξεκίνησαν οι όπως τις χαρακτήρισε απαράδεκτες ενέργειες των εναγομένων ειδοποίησε άμεσα τον Δήμο Στροβόλου και την Αστυνομία και επικοινώνησαν τόσο ο ίδιος προσωπικά αλλά και ο δικηγόρος του με τον κο Χρυσοχό εκ μέρους των εναγομένων οι οποίοι παρά το ότι υποσχέθηκαν να παύσουν τις ενέργειες τους που προκαλούσαν ενόχληση και οχληρία δεν το έπραξαν, αντίθετα το μόνο που έκαναν ήταν να αποστείλουν μια υδροφόρα με τη δικαιολογία ότι με το ράντισμα θα σταματούσε η σκόνη, κάτι το οποίο καθόλου δεν βοήθησε, αντίθετα η κατάσταση επιδεινωνόταν μέρα με μέρα. Ήταν η θέση του ότι οι εναγόμενοι είχαν μετατρέψει τον χώρο σε λατομείο με τη χρήση σπαστήρα και την αποθήκευση μεγάλου όγκου χωμάτων, άμμου και πετρών. Έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του ο οποίος απέστειλε στους εναγόμενους επιστολή στις 20.8.09, ο Δήμος Στροβόλου απέστειλε λειτουργό ο οποίος επισκέφτηκε το χώρο στις 20 και 21.8.09, έκανε συστάσεις στους εναγόμενους και φωτογράφησε το χώρο, οι εναγόμενοι μετά από λίγες λέρες μετακίνησαν το σπαστήρα σε κάποια απόσταση από τα γραφεία τους χωρίς όμως να βελτιωθεί ή να λυθεί το πρόβλημα αφού πέραν του θορύβου οι εναγόμενοι στοίβαζαν την άμμο και τα χώματα που δημιουργούνταν από τις εργασίες του σπαστήρα πλησίον του εκθεσιακού τους χώρου και προέβαιναν καθημερινά σε εργασίες φόρτωσης άμμου και χωμάτων σε φορτηγά κάτι που δημιουργούσε τεράστια ενόχληση και οχληρία. Σχετικά απέστειλε επιστολή στον Δήμο Στροβόλου ημερομηνίας 28.8.09, οι εναγόμενοι όμως συνέχισαν τις ενέργειες τους που προκαλούσαν ενόχληση και οχληρία στους ενάγοντες για αυτό και οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή, πέτυχαν την έκδοση απαγορευτικού προσωρινού διατάγματος και οι ενάγοντες εν τέλει σταμάτησαν να τους προκαλούν οχληρία. Θέση τους ήταν ότι οι παράνομες ενέργειες των εναγομένων παράνομα δημιουργούσαν οχληρία, παρενέβηκαν με τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των εναγόντων αφού δημιουργείτο υπερβολικός θόρυβος, παρεμποδιζόταν και γινόταν με δυσκολία η χρήση του κτιρίου από τους εργαζομένους και τα άτομα που το επισκέπτονταν, πλήγηκε η καλή εικόνα του εκθεσιακού χώρου και γενικότερα των εναγόντων, δημιουργήθηκαν τεράστιες ποσότητες σκόνης η οποία εισήλθε στο κτίριο και κατακάθισε στους τοίχους, τα παράθυρα, το πάτωμα, πέριξ και εντός του κτιρίου, το γκαράζ, τον αποθηκευτικό χώρο αυτοκινήτων, τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εκεί ακόμα και στα γραφεία των υπαλλήλων. Για αυτό το λόγο είναι η θέση του ότι οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να πληρώσουν επιπρόσθετα χρήματα για τον καθαρισμό του κτιρίου, υπέστησαν τεράστια ταλαιπωρία, πλήγηκε η εικόνα τους, απαιτήθηκε εκμίσθωση συνεργείου για καθαρισμού του κτιρίου και των οχημάτων που βρισκόταν σε αυτό ενώ σημείωσε ότι το κτίριο χρειάζεται μπογιάτισμα εν νέου. Είναι η θέση του ότι πέραν των ειδικών αποζημιώσεων, οι ενάγοντες δικαιούνται στην επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων λόγω του ότι πλήγηκε η καλή τους φήμη, το όνομα και γενικότερα το κύρος τους, υπέστησαν βλάβες και ζημίες εκτός από την φήμη και στην πελατεία τους και ισχυρίζεται επίσης ότι η συμπεριφορά των εναγομένων ήταν τέτοια που δικαιολογείται η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων. Κατά την μαρτυρία του κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών στις οποίες απεικονίζεται ο σπαστήρας και τα διάφορα άλλα μηχανήματα που χρησιμοποιούσαν κατά τον ισχυρισμό τους οι εναγόμενοι, όγκοι χωμάτων και άμμου, και φωτογραφίες από διάφορα μέρη του κτιρίου των εναγόντων όπου φαίνεται η σκόνη που έχει κατακαθίσει καθώς και αυτοκίνητα τα οποία φαίνεται να είναι καλυμμένα από σκόνη. Κατέθεσε επίσης τις επιστολές διαμαρτυρίας που στάληκαν προς τους εναγόμενους αλλά και το Δήμο Στροβόλου, τιμολόγιο για το ποσό των €3.450 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ ημερομηνίας 8.9.09 για τον καθαρισμό που έγινε μεταξύ 2.9.09 και 8.9.09 στο κτίριο καθώς και προσφορά που έλαβε για το μπογιάτισμα τις οπίσθιας όψης του εκθεσιακού χώρου των εναγόντων από την εταιρεία CYFAST ημερομηνίας 10.11.09 σύμφωνα με την οποία θα απαιτηθεί το ποσό €3.700 πλέον ΦΠΑ όπως και προσφορά από την εταιρεία Α και Η ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ για το ίδιο θέμα ημερομηνίας 5.10.09 για ποσό των €3.500 πλέον ΦΠΑ. Όπως ανέφερε δεν προχώρησαν ακόμα σε εργασίες μπογιατίσματος επειδή το έργο των εναγομένων συνεχίζεται και θεώρησαν πιο σωστό να περιμένουν την ολοκλήρωση του έργου μια μετά να προβούν στις εργασίες αυτές. Ο συνήγορος υπεράσπισης αντεξέτασε τον ΜΕ1 σε σχέση με τα χαρακτηριστικά της περιοχής που βρίσκεται ο εκθεσιακός χώρος και τα γραφεία των εναγόντων υποβάλλοντας του ότι ο γύρο χώρος είναι μεγάλα χωράφια γεμάτα χώματα, υποβολές τις οποίες δεν δέχτηκε ο μάρτυρας, ότι υπάρχει τεράστιος θόρυβος λόγω του αυτοκινητόδρομου και του κυκλικού κόμβου που βρίσκεται πλησίον, θέση την οποία επίσης αρνήθηκε ο ΜΕ1 αναφέροντας ότι ο εκθεσιακός χώρος των εναγόντων βρίσκεται πιο κάτω, υπάρχει ένας γκρεμός 50 μέτρων που τους χωρίζει και δεν επηρεάζει ο θόρυβος του αυτοκινητόδρομου τις εργασίες τους. Δέχτηκε ότι ο ισχυρισμός του ότι οι εναγόμενοι είχαν μετατρέψει το χώρο σε λατομείο, είναι καθαρά δικός του χαρακτηρισμός για να μπορέσει να περιγράψει την κατάσταση που δημιουργήθηκε μέσα Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου, αναφέροντας ότι οι εργασίες των εναγομένων είχαν ξεκινήσει από πριν αλλά τους ενάγοντες τους επηρέασαν όταν άρχισαν να σπάζουν πέτρες. Επανέλαβε τις θέσεις του ότι διαμαρτυρήθηκε στο Δήμο Στροβόλου ο οποίος έστειλε αντιπρόσωπο να προβεί σε επιτόπια εξέταση της κατάστασης και ήταν η θέση του ότι και το συνεργείο του ANT1 οπτικογράφησε την κατάσταση που δημιουργήθηκε επειδή και οι ίδιοι αντιμετώπιζαν προβλήματα. Του υπεβλήθη ότι ο Δήμος Στροβόλου δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα εναντίον των εναγομένων για να απαντήσει ότι κακώς δεν έγινε αυτό επειδή έπρεπε να προστατεύσουν τα κτίρια της περιοχής από ζημιές, του υπεβλήθη ότι κανένας άλλος δεν διαμαρτυρήθηκε εκτός από τους ίδιους για να αναφέρει ότι ξέρει σίγουρα ότι υπήρχε διαμαρτυρία και από πλευράς ANT1, συμφώνησε ότι οι εναγόμενοι διεξήγαγαν τις εργασίες τους κατόπιν αδειών που κατείχαν αλλά επανέλαβε ότι καθημερινά ακόμα μέχρι και σήμερα υπάρχει οχληρία, η σκόνη μέχρι και σήμερα συνεχίζει να βρίσκεται στο κτίριο. Είπε ότι για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα καθαρίζουν το κτίριο μπροστά και τα αυτοκίνητα αλλά περιμένουν να τελειώσουν εντελώς οι εργασίες των εναγομένων για να προχωρήσουν ξανά σε καθάρισμα με πιεστικό και μπογιάτισμα. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι η σκόνη υφίσταται λόγω της μορφής της περιοχής και το γεγονός ότι οι ίδιοι δεν προχωρούν σε συστηματικό καθάρισμα δυσκολεύει και επιδεινώνει την κατάσταση όπως και όλες τις υποβολές ότι οι εναγόμενοι δεν ευθύνονται για καμία οχληρία και καμιά ζημιά που τυχόν υπέστη η εργασία, η φήμη, το καλό όνομα και/ή η πελατεία των εναγόντων. Ο ΜΕ2 Άγγελος Σώζου εργάζεται στο Δήμο Στροβόλου και συγκεκριμένα στο Υγειονομείο στην ομάδα πρόληψης και πληροφόρησης και από το Μάιο του 2009 που έχει αυτά τα καθήκοντα εξετάζει θέματα οχληρίας σε διάφορες γειτονιές. Στις 14.6.09 στα πλαίσια των καθηκόντων του επισκέφτηκε την περιοχή που βρίσκεται ο εκθεσιακός χώρος των εναγόντων και σε γειτονικό τεμάχιο γίνονταν διάφορες εργασίες από τους εναγομένους. Διαπίστωσε την ύπαρξη χωμάτων και μπαζών στα τεμάχια των εναγομένων και ετοίμασε και απέστειλε επιστολή στους εναγομένους σχετικά. Στις 21.7.09 απέστειλε δεύτερη επιστολή στους εναγόμενους και μετά από γραπτό παράπονο που έλαβε στις 21.8.09 και πάλι επισκέφτηκε τα τεμάχια και διαπίστωσε την ύπαρξη χωμάτων, μπαζών και σπαστήρα από τη λειτουργία του οποίου υπήρχε μεγάλος όγκος σκόνης στην ατμόσφαιρα που επηρέαζε τους δημότες και τα κτίρια της περιοχής. Ενημέρωσε σχετικά τον προϊστάμενο του και ετοίμασε Έκθεση Κατηγορίας στις 16.10.09 για να καταχωρηθεί υπόθεση στο Δικαστήριο. Εκεί σταμάτησε η δική του εμπλοκή. Ακολούθως, μετά από εντολές που είχε από το Δημαρχείο επισκέφτηκε ξανά την περιοχή στις 23.11.11, διαπίστωσε ότι τα χώματα και τα μπάζα είχαν απομακρυνθεί και αποσύρθηκε η σχετική υπόθεση του Δικαστηρίου από το Δημαρχείο. Το γραπτό παράπονο το έλαβε από τον κο Άλκη Ιακωβίδη της εταιρείας PΟRCHE. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια τις δύο επιστολές που ανέφερε ότι στάληκαν από το Δήμο Στροβόλου προς τον διευθυντή των εναγομένων όπως και έγγραφο του Δήμου Στροβόλου με τίτλο «Έκθεση κατηγορίας για παράβαση του Περί Δήμων Νόμου». Ανέφερε επίσης ότι η ποινική υπόθεση που είχε καταχωρηθεί στο Δικαστήριο είχε τον αριθμό 27351/10 η οποία αποσύρθηκε λόγω συμμόρφωσης στις 23.11.11 μετά που πληρώθηκαν τα δικηγορικά έξοδα από τους εναγόμενους. Σε σχέση με τον σπαστήρα που είδε στις 21.8.09, ήταν η θέση του ότι ο σπαστήρας απαγορεύεται να χρησιμοποιείται σε γειτονιές που επηρεάζονται περίοικοι λόγω του υπερβολικού όγκου μπαζών που δημιουργούνται από τη λειτουργία του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν επισκέφτηκε την περιοχή στις 21.8.09 δεν μέτρησε τον όγκο σκόνης που υπήρχε διευκρινίζοντας ότι η καταγγελία του Δήμου αφορούσε την ύπαρξη χωμάτων και μπαζών, είδε όμως ότι υπήρχε μεγάλος όγκος σκόνης στην περιοχή σύμφωνα με την δική του εκτίμηση. Είπε ότι η ύπαρξη σπαστήρα είχε αναστατώσει την περιοχή και ότι εκτός από το γραπτό παράπονο του κ Άλκη Ιακωβίδη είχαν γίνει και άλλα προφορικά παράπονα από άλλους δημότες της περιοχής, δεν σημείωσε όμως ονόματα και ημερομηνίες επειδή ήδη είχε το γραπτό παράπονο του κ Άλκη Ιακωβίδη με βάση το οποίο μπορούσε να προχωρήσει τις ενέργειες του. Σε σχέση με την Έκθεση Κατηγορίας, Τεκμήριο 12, την οποία ο ίδιος ετοίμασε και αναγνώρισε την υπογραφή του επί αυτής, του υπεδείχθη ότι φέρει ημερομηνία 3.12.09 και ότι ως ημερομηνία παράβασης, αναφέρεται η 16.10.09 και του ζητήθηκε να υποδείξει πού γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην ημερομηνία 21.8.09 που κατά τους ισχυρισμούς του αφορούσε η Έκθεση του. Η απάντηση του ήταν ότι όπως φαίνεται υπήρχε ακόμα η οχληρία στις 16.10.09 και εκείνη η ημερομηνία είναι η ημερομηνία που η Έκθεση του εγκρίθηκε από τον προϊστάμενο του. Συμφώνησε ότι τόσο στην Έκθεση Κατηγορίας αλλά και στο κατηγορητήριο που είχε καταχωρηθεί δεν αναφέρεται οτιδήποτε για σπαστήρα ούτε για όγκο σκόνης αλλά για απόρριψη χαλασμάτων και μπαζών αναφέροντας ότι ο σπαστήρας μετά και από δική του παρατήρηση είχε σταματήσει να χρησιμοποιείται, υπήρξε συμμόρφωση για το θέμα του σπαστήρα και για αυτό και η καταχώρηση της υπόθεσης έγινε μόνο για τα μπάζα και τα χώματα. Ρωτήθηκε αν γνωρίζει το σκοπό και το λόγο ύπαρξης χωμάτων και μπαζών σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση και ανέφερε ότι έγιναν για το έργο διαχωρισμού του τεμαχίου και δέχτηκε ότι κάποια από τα χώματα βρισκόντουσαν νόμιμα εκεί για να χρησιμοποιηθούν στην εργασίες διαχωρισμού. Του υπεβλήθη επίσης ότι πουθενά δεν απαγορεύεται η χρήση σπαστήρα για να πει ότι από τι στιγμή που προκαλεί οχληρία σε δημότη ή στην περιουσία κάποιου απαγορεύεται. Του υπεβλήθη τελικά ότι το Τεκμήριο 12, δηλαδή η Έκθεση Κατηγορίας ημερομηνίας 3.12.09 που αναφέρει ως ημερομηνία παράβασης την 16.10.09 δεν έχει καμία σχέση με την επίδικη υπόθεση, τα γεγονότα που την περιβάλλουν ή τον επίδικο χρόνο που την αφορά που είναι ο Αύγουστος του 2009 και απάντησε ότι όντως ως ημερομηνία παράβασης αναφέρθηκε η 16.10.09 αλλά θα μπορούσε να ήταν η 14.6.09, συμφώνησε ότι δεν υπάρχει αναφορά στην ημερομηνία 21.8.09 αλλά δεν δέχτηκε την υποβολή ότι είναι άσχετη με την παρούσα υπόθεση και επέμενε ότι στις 21.8.09 που όπως ανέφερε επισκέφτηκε την περιοχή υπήρχε εκεί σπαστήρας. Ο ΜΥ1 Κυριάκος Χρυσοχός ήταν ο Πρόεδρος των Διοικητικών Συμβουλίων και κύριος μέτοχος των εναγομένων τον επίδικο χρόνο. Επανέλαβε το περιεχόμενο της Υπεράσπισης των εναγομένων, τη δική του εκτίμηση για την μορφολογία της επίδικης περιοχής ότι δηλαδή δεν έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό, αποτελείται κυρίως από χωράφια στα οποία υπάρχει μεγάλη ποσότητα σκόνης, χωμάτων και ακαθαρσιών τα οποία κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μεταφέρονται στα γύρω υποστατικά. Όπως είπε περαιτέρω η περιοχή είναι πολύ κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού αλλά και σε μεγάλο κυκλοφοριακό κόμβο τον οποίο καθημερινά χρησιμοποιούν εκατοντάδες οχήματα γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία συνεχούς θορύβου και σκόνης. Όπως περαιτέρω είπε, οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες του επίδικου βιομηχανικού τεμαχίου και αποφάσισαν να το αναπτύξουν με τη διαίρεση του σε μικρότερα βιομηχανικά οικόπεδα με σκοπό την πώληση τους σε τρίτους. Προς το σκοπό αυτό αιτήθηκαν και εξασφάλισαν πολεοδομική άδεια και άδεια διαχωρισμού. Οι εργασίες που έπρεπε να γίνουν όπως φαίνεται και από τις άδειες περιελάμβαναν μεταξύ άλλων κατασκευή δρόμων, εκσκαφές, επιχωματώσεις και χωματουργικές εργασίες. Οι εργασίες άρχισαν αρχές του 2009 και τον επίδικο χρόνο, δηλαδή Αύγουστο του 2009 ήταν αρκετά προχωρημένες και γίνονταν με τον νόμιμο τρόπο και με τα πρότυπα και πρακτικές που ακολουθούνται από τους κλάδους ανάπτυξης γης. Αρνήθηκε έντονα τη θέση του ΜΕ1 για δημιουργία λατομείου αναφέροντας ότι είχε χρησιμοποιηθεί νόμιμα σπαστήρας για κάποιες πέτρες που είχαν ανορυχθεί από το βιομηχανικό οικόπεδο, έγιναν πέτρες και αμμοχάλικα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται για τις νόμιμες κατασκευαστικές εργασίες των εναγομένων. Ο σπαστήρας, ήταν η θέση του, είχε μετακινηθεί πριν την καταχώρηση της αγωγής και συγκεκριμένα από τις 24.8.
- Δέχτηκε ότι επικοινώνησαν μαζί του ο Άλκης Ιακωβίδης και ο δικηγόρος του Στέφανος Σκορδής παραπονούμενοι για οχληρία, ουδέποτε συμφώνησε με αυτή τη θέση, αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι ευθύνονται για οποιαδήποτε οχληρία, και ως ένδειξης καλής θέλησης και χωρίς παραδοχή για οποιαδήποτε κατηγορία αναφορικά με οχληρία, είχε δώσει οδηγίες να ραντίζεται με νερό ο χώρος εργασιών των εναγομένων με τη χρήση επιπρόσθετου βυτιοφόρου. Επανάλαβε τη θέση του για κατοχή αδειών από τους εναγόμενους για τις εργασίες που έκαναν και πλήρη συμμόρφωση τους με αυτές, είπε ότι καμία άλλη επιχείρηση ή εταιρεία που βρίσκεται κοντά στο οικόπεδο των εναγομένων δεν διαμαρτυρήθηκε για την δήθεν οχληρία και σκόνη ενώ αναφορικά με την ποινική υπόθεση 27351/10 αντίγραφο του κατηγορητηρίου κατέθεσε ως τεκμήριο, είπε ότι σε αυτή αναφέρεται πρόκληση ακαλαισθησίας και αντίθεση προς την καλή εμφάνιση της πόλης με ημερομηνία αδικήματος την 16.10.09, καμία κατηγορία για πρόκληση υπερβολικής σκόνης ή παράνομης χρήσης σπαστήρα και η οποία όμως, όπως ήδη αναφέρθηκε, είχε αποσυρθεί και δεν υπήρξε καταδίκη των εναγομένων. Μάλιστα ανέφερε ότι πριν από την υπόθεση 27351/10 είχε καταχωρηθεί εναντίον των εναγομένων και άλλη υπόθεση, η 5830/10 με τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες και γεγονότα, η οποία και πάλι είχε αποσυρθεί. Θέση του ήταν ότι οι εναγόμενοι συμμορφώθηκαν πλήρως με τις σχετικές άδειες που κατείχαν, τίποτε παράνομο δεν έπραξαν, ουδέποτε καταδικάστηκαν για οποιοδήποτε αδίκημα και μάλιστα είπε ότι το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας που είναι το αρμόδιο Τμήμα Ελέγχου του τρόπου εκτέλεσης των εργασιών, ουδέποτε προέβηκε σε οποιαδήποτε κατηγορία ή καταγγελία εναντίον τους. Η ίδια αυτή θέση, δηλαδή η νομιμότητα που διέπει όλες τις πράξεις των εναγομένων και η απόρριψη όλων όσων τους αποδίδονται από τους ενάγοντες, παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέταση του. Επέμενε ότι όλες οι εργασίες και ενέργειες των εναγομένων έγιναν σύμφωνα με τις άδειες πολεοδομίας και διαχωρισμού οικοπέδων που κατείχαν, επέμενε στην περιγραφή της περιοχής γύρω από το επίδικο ακίνητο και το ακίνητο των εναγόντων ως αραιοκατοικημένη, γεμάτη αγροτικά τεμάχια που είχαν χώματα και ακαθαρσίες που μεταφέρονται από τις καιρικές συνθήκες, καθαρά βιομηχανική περιοχή και με μεγάλο θόρυβο λόγω του αυτοκινητόδρομου και του κυκλοφοριακού κόμβου που βρίσκεται πολύ κοντά. Σε σχέση με τις παρατηρήσεις του Δήμου Στροβόλου προς τους εναγόμενους οι οποίες τους είχαν κοινοποιηθεί με δύο επιστολές και μάλιστα υπήρξε και προειδοποίηση για λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους, η θέση του ήταν ότι οι παρατηρήσεις του Δήμου αφορούσαν θέματα ακαλαισθησίας, έγιναν λόγω κακής συνεννόησης με τους αρμόδιους υπάλληλους του Δήμου οι οποίοι ήταν νέοι στη δουλειά και δεν γνώριζαν την πρακτική και τόνισε ότι ουδέποτε οι εναγόμενες εταιρείες καταδικάστηκαν για οποιοδήποτε αδίκημα αναφέροντας ότι η πληρωμή των δικηγορικών εξόδων του Δήμου από τους εναγόμενους για απόσυρση των υποθέσεων έγινε «για να αγοράσουν τον μπελά». Σε ό,τι αφορά τη χρήση σπαστήρα δέχτηκε ότι οι ενάγοντες είχαν υποβάλει κάποια παράπονα και ο ίδιος θεωρώντας ότι ήταν υπερβολικοί στις αντιδράσεις τους και χωρίς παραδοχή ευθύνης ως δείγμα καλής θέλησης έδωσε οδηγίες για μεταφορά δεύτερης υδροφόρας να ραντίζει τα χώματα και να λιγοστέψει έτσι η όποια ταλαιπωρία προκαλείτο στους ενάγοντες. Επέμενε ότι η χρήση σπαστήρα καλυπτόταν από τις άδειες που είχαν οι εναγόμενοι και αρνήθηκε την υποβολή ότι ο σπαστήρας μετακινήθηκε από το εργοτάξιο σε πιο μακρινή απόσταση συνεπεία της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος από το Δικαστήριο και στα πλαίσια συμβιβασμού, επιμένοντας ότι μετακινήθηκε ο σπαστήρας όταν τέλειωσαν οι εργασίες για τις οποίες είχε μεταφερθεί στο εργοτάξιο. Διαφώνησε με τις υποβολές ότι οι εναγόμενοι είχαν μεταφέρει υπερβολικό όγκο χωμάτων στο εργοτάξιο διευκρινίζοντας ότι το 80% του όγκου χωμάτων που υπήρχε ήταν προϊόν εκσκαφών και μόνο το 20% υλικών είχαν μεταφερθεί εκεί, υπεραμύνθηκε όλων των ενεργειών και πράξεων των εναγομένων δηλώνοντας ότι ο ίδιος ως υπεύθυνος κατά νόμον και έχοντας τεράστια πείρα σε εργασίες αυτού του είδους έδωσε τις σωστές και κατάλληλες οδηγίες για διεκπεραίωση τους και επέμενε ότι οι ενάγοντες αντέδρασαν υπερβολικά και αχρείαστα καταχώρησαν υπόθεση στο Δικαστήριο καθότι οι εναγόμενοι σίγουρα δεν προκάλεσαν καμιά οχληρία στους ενάγοντες. Επέμενε επίσης ότι κανένας άλλος ένοικος της γύρω περιοχής δεν παραπονέθηκε και όταν του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες που κατέθεσε ο κ. Ιακωβίδης, Τεκμήριο 4, ανέφερε πως δεν γνωρίζει ποιος έβγαλε τις φωτογραφίες, ούτε πότε, και απέρριψε τη θέση ότι εν πάση περιπτώσει φαίνεται σε αυτές υπερβολική ποσότητα σκόνης. Αρνήθηκε τη θέση των εναγόντων ότι λόγω αυτής της τεράστιας ποσότητας σκόνης στον εκθεσιακό τους χώρο χρειάστηκε πλύσιμο με πιεστικές μηχανές και ήταν κατηγορηματικός ότι από την εμπειρία του όχι μόνο μπογιάτισμα δεν χρειάζεται λόγω της σκόνης αλλά ούτε καν πλύσιμο με μηχανές πίεσης. Καταληκτική του θέση ήταν ότι ο σπαστήρας δεν είναι «διαβολικό μηχάνημα», χρησιμοποιείται σε όλες τις εργασίες αυτού του είδους και σε συμβόλαια εκτέλεσης αυτού του τύπου των εργασιών από τους εναγόμενους εδώ και χρόνια χωρίς να υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Όταν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο με βάση την αξιολόγηση θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα τους. Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1 Β Α.Α.Δ
- Η εντύπωση μου για τον ΜΕ1, Άλκη Ιακωβίδη, είναι θετική. Ο μάρτυρας αυτός έδωσε τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια και σαφήνεια χωρίς καμία διάθεση υπερβολής και σίγουρα δεν έδωσε την εντύπωση ότι η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης αποτελεί προσπάθεια να πετύχουν οικονομικό όφελος οι ενάγοντες. Θεωρώ ότι τα όσα περιέγραψε ότι βίωσε ο ίδιος την επίδικη περίοδο από τις εργασίες των εναγομένων ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Δεν θεωρώ ότι υπήρχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ούτε και δέχομαι τη θέση, που προσπάθησε η υπεράσπιση να εισάξει, ότι ο θόρυβος και η φασαρία την επίδικη περίοδο όπως και η όποια ποσότητα σκόνης οφείλεται στα φυσικά χαρακτηριστικά της περιοχής, τα χώματα που βρίσκονται στα αγροτικά τεμάχια και μεταφέρονται από τον αέρα και το θόρυβο από τον αυτοκινητόδρομο και τον κυκλοφοριακό κόμβο που γειτνιάζει. Με δεδομένο ότι τα γραφεία των εναγόντων και ο εκθεσιακός τους χώρος βρίσκονται στην επίδικη περιοχή από το 2006 και η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε το Σεπτέμβριο του 2009, δεν είναι λογικό να δεχτεί κάποιος ότι με αφορμή τις εργασίες των εναγομένων οι ενάγοντες προσπαθούν να αποζημιωθούν για το θόρυβο, την ταλαιπωρία και τη σκόνη που αντιμετωπίζουν τουλάχιστον από τρία χρόνια προηγουμένως. Δέχομαι επίσης ως ειλικρινή και ορθή τη θέση του για την περιγραφή της περιοχής, ότι δηλαδή είναι εμπορική περιοχή η οποία αναπτύσσεται συνεχώς, υπάρχει αριθμός επιχειρήσεων που έχουν γραφεία αλλά και εκθεσιακούς χώρους στην περιοχή και δεν πρόκειται για περιοχή που έχει μόνο αγροτικά τεμάχια γεμάτα χώματα όπως προσπάθησε η υπεράσπιση να παρουσιάσει. Ένα δείγμα ειλικρίνειας του ΜΕ1 είναι το γεγονός ότι παραδέχτηκε ευθέως ότι τα μόνα έξοδα που οι ενάγοντες πραγματοποίησαν λόγω της κατάστασης ήταν ο καθαρισμός του κτιρίου αρχές Σεπτεμβρίου του 2009 για ποσό €3.450 το οποίο όμως περιορίστηκε στις €3.000 που έχει δικογραφηθεί στην Έκθεση Απαίτησης και ειλικρινώς ανέφερε ότι δεν προχώρησαν ούτε στο μπογιάτισμα ούτε και σε ενδελεχή καθαρισμό του πίσω μέρους του κτιρίου μέχρι της ολοκλήρωσης των εργασιών των εναγομένων αφού και πάλι θα δημιουργείτο το ίδιο πρόβλημα με τη σκόνη. Η θέση του για το ότι οι ενάγοντες προ της καταχώρησης της αγωγής είχαν παραπονεθεί τόσο οι ίδιοι όσο και μέσω δικηγόρου και προς τους εναγόμενους και προς το Δήμο Στροβόλου έχει ενισχυθεί και με τεκμήρια αλλά και από τη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΥ
- Καίρια και καθοριστικά, η θέση του για το θόρυβο που προκαλείτο από τη χρήση σπαστήρα και την ένταση που δημιουργήθηκε φαίνεται να ενισχύεται εν μέρει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.10.09 που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και επί του οποίου έχει αντεξετασθεί και ο ΜΥ1, ότι ο σπαστήρας μετακινήθηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής με δήλωση του δικηγόρου των εναγομένων σε χώρο πιο μακρινό από τον εκθεσιακό χώρο και τα γραφεία των εναγόντων, συνεπεία και της θέσης αυτής ήταν η απόσυρση με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγόντων της αίτησης και του διατάγματος ημερομηνίας 1.9.
- Οι φωτογραφίες Τεκμήριο 4 που κατέθεσε ο μάρτυρας, τις οποίες δέχομαι ότι λήφθηκαν την επίδικη περίοδο, επίσης δείχνουν την ποσότητα σκόνης που υπήρχε στον εκθεσιακό χώρο, τα γραφεία και τα οχήματα των εναγόντων, αλλά και τις ποσότητες χωμάτων άμμου και χαβάρας που δημιουργήθηκαν συνεπεία των εργασιών του σπαστήρα των εναγομένων. Χωρίς κανένα ενδοιασμό, δέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ1 στην ολότητα της. Θετική είναι και η αξιολόγηση μου για τη μαρτυρία του ΜΕ2 σε ό,τι αφορά τα παράπονα που είχαν υποβληθεί προς το Δήμο Στροβόλου από τους ενάγοντες και τους δικηγόρους τους, το γεγονός της δικής του επίσκεψης στο εργοτάξιο και της σύνταξης Έκθεσης Κατηγορίας εναντίον των εναγομένων για την τοποθέτηση μπαζών και χαλασμάτων με τρόπο που να προκαλείται οχληρία στους κατοίκους της περιοχής. Μάλιστα η προσπάθεια της υπεράσπισης να υποβάλει στον ΜΕ2 ότι η έκθεση κατηγορίας, Τεκμήριο 12, αλλά και το κατηγορητήριο της υπόθεσης 27351/10, Τεκμήριο 16, αφορούν την ημερομηνίας 16.10.09, μεταγενέστερη της επίδικης περιόδου και συνεπώς άσχετη με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έπεσε στο κενό αφού ο ίδιος ο ΜΥ1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι προγενέστερα της 27351/10 είχε καταχωρηθεί εναντίον των εναγομένων και άλλη ποινική υπόθεση, συγκεκριμένα η ποινική υπόθεση με αριθμό 5830/10, η οποία επίσης απεσύρθη από τον Δήμο Στροβόλου, πράγμα που ενισχύει τη θέση του ΜΕ2 ότι δεν ήταν μόνο για την ημερομηνία 16.10.09 που είχε γίνει καταγγελία και έκθεση αδικημάτων. Ο ΜΕ2 επίσης ενίσχυσε τη θέση του ΜΕ1 ότι ο Δήμος Στροβόλου είχε δεχτεί τηλεφωνικά και άλλες καταγγελίες για τις πράξεις των εναγομένων την επίδικη περίοδο, όμως όπως ο ίδιος είπε δεν σημείωσε τα πρόσωπα που τις έκαναν επειδή είχε ήδη υποβληθεί γραπτώς η καταγγελία των εναγόντων με βάση την οποία προχώρησε ο Δήμος Στροβόλου τη διερεύνηση της. Τα όσα έχει αναφέρει ο ΜΕ2 όμως σε σχέση με την απαγόρευση χρήσης σπαστήρα δεν φαίνεται ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όπως ο ίδιος ο ΜΕ2 ανέφερε δεν είναι στα πλαίσια των καθηκόντων του και εντός του πεδίου γνώσεως του τα θέματα αυτά, ήταν η γνώμη του γύρω από το θέμα αυτό. Σε αυτό το σημείο δεν δέχομαι την μαρτυρία του. Αντίθετα από τον ΜΕ1 που παρουσιάστηκε όπως έχω ήδη πει με σεμνότητα και ειλικρίνεια στο Δικαστήριο, ο ΜΥ1 κάθε άλλο παρά σεμνός και μετρημένος ήταν. Η όλη του στάση στο Δικαστήριο ήταν επιθετική, με διάθεση ειρωνείας και ήταν πολύ ερειστικός σε όλα όσα ανέφερε. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να δώσει μια πολύ διαφορετική περιγραφή της επίδικης περιοχής στην προσπάθεια του να πείσει ότι τα παράπονα των εναγόντων πέραν από εντελώς ανεδαφικά, έχουν να κάνουν με τη φυσική κατάσταση της περιοχής, το χώρο που βρίσκεται ο εκθεσιακός τους χώρος σε σχέση με τον αυτοκινητόδρομο και τον κυκλοφοριακό κόμβο και προσπάθησε να αποδώσει, χωρίς όμως να τα καταφέρει, αλλότρια κίνητρα στους ενάγοντες στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Υπεραμύνθηκε όλων των ενεργειών των εναγομένων προβάλλοντας ως δικαιολογία την ύπαρξη πολεοδομικής άδειας και άδειας διαχωρισμού, καθώς και της δικής του ικανής και έμπειρης επίβλεψης των εργασιών αφού όπως ανέφερε βρίσκεται χρόνια στον χώρο, έχει εκπονήσει δεκάδες παρόμοιες εργασίες και γνωρίζει πολύ καλά τις υποχρεώσεις του στο επάγγελμα του. Σε σχέση με τις άδειες διαχωρισμού και πολεοδομίας αναφέρω ότι δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη τους. Η άδεια διαχωρισμού όπως συνάγεται από την ίδια τη μαρτυρία του ΜΥ1 ήταν αρχικά για δημιουργία 11 βιομηχανικών τεμαχίων και αργότερα τροποποιήθηκε για 16 τεμάχια. Η άδεια που κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 αφορά την αρχική άδεια για 11 βιομηχανικά τεμάχια, σε αυτήν υπάρχουν όροι όπως αναφέρεται και συγκεκριμένα τα παραρτήματα 1 και
- Το παράρτημα 1 είναι επισυνημμένο στην αίτηση, το παράρτημα 3 όμως με τίτλο «Όροι και προδιαγραφές κατηγορίας Α» που σύμφωνα με το περιεχόμενο της άδειας αφορούν τις κατασκευαστικές εργασίες και τεχνικές οδηγίες, δεν έχει επισυναφθεί για να μπορεί να ελεγχθεί ότι όντως οι εργασίες αυτές έγιναν στα πλαίσια της άδειας. Πέραν τούτου, ο ίδιος στη μαρτυρία του παραδέχτηκε ότι το 80% της ποσότητας άμμου, χωμάτων και αμμοχάλικα που ήταν στο εργοτάξιο, ήταν προϊόν εκσκαφών, κάτι που κατά την άποψη μου δείχνει την ένταση και το μέγεθος των εργασιών που έγιναν από τους εναγόμενους με τη χρήση σπαστήρα. Επίσης, ανέφερε ότι προς ένδειξη καλής θέλησης και μόνο και χωρίς καμία παραδοχή ευθύνης, έδωσε οδηγίες για ύπαρξη δεύτερης υδροφόρας η οποία να ραντίζει το χώμα για να κάθεται η σκόνη για να αντιμετωπίσει θετικά και με πνεύμα συνεργασίας τις υπερβολικές αντιδράσεις, όπως τις χαρακτήρισε, των εναγόντων. Δεν θεωρώ ότι αυτή του η θέση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρχε από πλευράς του οποιαδήποτε θετική διάθεση για αντιμετώπιση των παραπόνων των εναγόντων και θεωρώ ότι οι οδηγίες για τη δεύτερη υδροφόρα δόθηκαν για να αντιμετωπιστεί το πραγματικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε. Η προσπάθεια του να υποτιμήσει τη σοβαρότητα των υποθέσεων που καταχωρήθηκαν εναντίον των εναγομένων από τον Δήμο Στροβόλου αναφέροντας ότι αυτές ήταν προϊόν ασυνεννοησίας των υπαλλήλων του Δήμου, υπερβολικού ζήλου του ΜΕ2 ο οποίος είχε μόλις αναλάβει τα καθήκοντα αυτά και δεν γνώριζε τι πραγματικά γινόταν όπως και η θέση ότι και αν οι υποθέσεις αποσύρθηκαν με έξοδα που πλήρωσαν οι εναγόμενοι, αυτό έγινε «για να αγοράσουν τον μπελά», δείχνει ακριβώς το πόσο ερειστικός είναι και το μέγεθος της προσπάθειας του να υποβιβάσει πλήρως την υπόθεση και τις αξιώσεις των εναγόντων. Ένα άλλο σημείο που πρέπει να σχολιαστεί είναι η θέση του στη γραπτή του δήλωση καθώς και η μαρτυρία του στο Δικαστήριο ότι ο σπαστήρας είχε μετακινηθεί προ της καταχώρησης της παρούσας αγωγής και συγκεκριμένα προ της 24.8.09 καθότι είχαν τελειώσει οι εργασίες για τις οποίες χρησιμοποιήθηκε. Αυτή η θέση είναι κάθετα αντίθετη με το πρακτικό ημερομηνίας 13.10.09 που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και επί του οποίου αντεξετάστηκε, όπου γίνεται, και αφού προηγουμένως είχε εκδοθεί μονομερώς το διάταγμα ημερομηνίας 1.9.09, δήλωση από τον δικηγόρο των εναγομένων ότι «ο σπαστήρας τον οποίο χρησιμοποίησαν οι εναγόμενοι έχει μετακινηθεί και οι εναγόμενοι δεν προτίθενται να τον χρησιμοποιήσουν σε απόσταση μικρότερη των 400 μέτρων από τον εκθεσιακό χώρο της ενάγουσας, ως φαίνεται στα δικόγραφα». Συνεπεία της δήλωσης αυτής απεσύρθη από τους ενάγοντες με επιφύλαξη η αίτηση και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 1.9.
- Σε ό,τι αφορά τη χρήση του σπαστήρα, ο ΜΥ1 περιορίστηκε να αναφέρει ότι καλύπτεται από τις άδειες που είχαν οι εναγόμενοι και ότι χρησιμοποιείται σε παρόμοιες εργασίες σε διάφορα συμβόλαια αυτού του είδους που κατά σειρά ετών συνάπτουν οι εναγόμενοι, ακόμα και με τον Δήμο Λευκωσίας. Όμως δεν ανέφερε οτιδήποτε για τον θόρυβο που δημιουργείται, την ένταση του, τις ώρες που χρησιμοποιήθηκε ή τον αριθμό μερών που χρησιμοποιήθηκε. Αρκέστηκε μόνο στα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και βεβαίως τη θέση του ότι ο ίδιος που είχε την ευθύνη των εργασιών και ήταν ο κατά νόμον υπεύθυνος, έπραξε ως είθισται στο επάγγελμα και σύμφωνα με την εμπειρία του. Σίγουρα η ποσότητα άμμου, αμμοχάλικα και χαβάρας όπως ο ίδιος ο ΜΥ1 την έχει χαρακτηρίσει, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες ότι υπήρχαν στο εργοτάξιο, δεν μπορεί να λεχθεί ότι είναι η συνηθισμένη ποσότητα χωμάτων που μπορεί κάποιος να συναντήσει σε ένα χωράφι, έστω ακαλλιέργητο σε αγροτική περιοχή όπως προσπάθησε να υποβάλει. Όπως έχω ήδη αναφέρει, έχει παραδεχθεί ότι το 80% της ποσότητας αυτού του χώματος/αμμοχάλικα/χαβάρας ήταν προϊόν εκσκαφής για τις ανάγκες διαχωρισμού του τεμαχίου. Ο ΜΥ1, όπως έχω ήδη αναφέρει, έχει παραδεχθεί και επί του σημείου αυτού δέχομαι τη μαρτυρία του ότι είχαν γίνει παραστάσεις προς τους εναγόμενους από τους ίδιους τους ενάγοντες και συγκεκριμένα τον ΜΕ1 αλλά και τους δικηγόρους τους πριν από την καταχώρηση της αγωγής για το θέμα του θορύβου αλλά κυρίως της σκόνης και δέχτηκε επίσης μετά από διάφορες θέσεις που προέβαλε ότι έγιναν παραστάσεις προς τους εναγόμενους και από αρμοδίους υπαλλήλους του Δήμου Στροβόλου, οι οποίες κατέληξαν στην καταχώρηση, όχι μόνο μίας αλλά δύο ποινικών υποθέσεων από το Δήμο Στροβόλου εναντίον των εναγομένων για πρόκληση οχληρίας λόγω τοποθέτησης και/ή εγκατάλειψης χαλασμάτων και μπαζών, οι οποίες όμως αποσύρθηκαν λόγω συμμόρφωσης αφού πληρώθηκαν από τους εναγόμενους τα έξοδα. Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας όπως έχει γίνει πιο πάνω, τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. · Οι ενάγοντες από το 2006 έχουν τον εκθεσιακό τους χώρο και τα γραφεία τους στην οδό Μεγάρων 15 στον Στρόβολο. · Το εν λόγω κτίριο βρίσκεται στην είσοδο της Λευκωσίας κοντά στον κεντρικό κυκλοφοριακό κόμβο Στροβόλου και κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού. · Κοντά στο κτίριο των εναγόντων βρίσκονται τα γραφεία και εκθεσειακοί χώροι και άλλων επιχειρήσεων όπως BMW, ΑΝΤ1, AUDI, ενώ αρκετά κοντά είναι και το ίδρυμα Χρίστου Στέλιου Ιωάννου. · Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το κτίριο των εναγόντων είναι βιομηχανική περιοχή, η οποία αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια και στην περιοχή υπάρχουν επίσης μεγάλα τεμάχια γης τα οποία είναι ανεκμετάλλευτα. · Οι εναγόμενοι 1 είναι συνεταιρισμός που αποτελείται από τους εναγομένους 2 και 3 ως ομόρρυθμους συνεταίρους. Η κύρια δραστηριότητα τους είναι εργασίες ανάπτυξης γης, οι εναγόμενοι 2 είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με κύρια δραστηριότητα τις κατασκευαστικές εργασίες ενώ οι εναγόμενοι 3 είναι δημόσια εταιρεία επίσης με κύρια δραστηριότητα τις κατασκευαστικές εργασίες. · Τον επίδικο χρόνο ο κ. Κυριάκος Χρυσοχός (ΜΥ1) ήταν ο κύριος μέτοχος και διευθυντής των εναγομένων
- · Οι εναγόμενοι 1 είναι ιδιοκτήτες ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/8042/Φ/Σχ.30/14Ε1, Τμήμα 11, Τεμάχιο 1394, το οποίο συνορεύει με το κτίριο και τα γραφεία των εναγόντων. · Κατά ή περί τις αρχές Αυγούστου 2009 οι εναγόμενοι έχοντας εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια και άδεια διαχωρισμού βιομηχανικών τεμαχίων, αρχικά για 11 τεμάχια η οποία αργότερα τροποποιήθηκε και έγινε για 16 τεμάχια, σε κατοπινό στάδιο, ξεκίνησαν εργασίες διαχωρισμού οικοπέδων με στόχο την πώληση βιομηχανικών τεμαχίων. · Για τις ανάγκες των εργασιών τους οι εναγόμενοι μετέφεραν στο τεμάχιο τους και πλησίον του κτιρίου των εναγόντων διάφορα βαριά μηχανήματα, μεταξύ των οποίων και σπαστήρα. · Κατά τις διάφορες εργασίες εκσκαφής που έγιναν από τους εναγόμενους, έγινε χρήση σπαστήρα για μετατροπή των ογκόλιθων και πετρωμάτων που είχαν εκσκαφεί σε αμμοχάλικα/άμμο/χαβάρα, με αποτέλεσμα πέραν από το θόρυβο που δημιουργήθηκε από τη χρήση του σπαστήρα, μεγάλη ποσότητα και όγκος χωμάτων να τοποθετηθεί πλησίον του κτιρίου των εναγόντων δημιουργώντας πρόβλημα σε αυτούς τόσο λόγω του θορύβου αλλά και επειδή μεγάλη ποσότητα σκόνης συγκεντρώθηκε στο κτίριο/ γραφεία/γκαράζ/αυτοκίνητα των εναγόντων. · Οι ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν τόσο προσωπικά όσο και με τον δικηγόρο τους τόσο προς τους εναγόμενους όσο και προς την αρμόδια αρχή - Δήμο Στροβόλου. · Ο διευθυντής των εναγομένων προς αντιμετώπιση του προβλήματος έδωσε οδηγίες για ύπαρξη δεύτερης υδροφόρας η οποία να ραντίζει τις χωματουργικές εργασίες για μείωση της σκόνης, η οποία όμως δεν ήταν αποτελεσματικό μέτρο. · Ο Δήμος Στροβόλου έστειλε υπάλληλο του ο οποίος και επιθεώρησε τον χώρο, σημείωσε παρατηρήσεις και απέστειλε σχετική επιστολή στους εναγόμενους. · Οι εναγόμενοι συνέχιζαν τις εργασίες τους με τον πιο πάνω τρόπο προκαλώντας προβλήματα στους ενάγοντες, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να αποταθούν την 1.9.09 στο Δικαστήριο καταχωρώντας την υπό κρίση αγωγή και την ίδια μέρα εξασφάλισαν προσωρινό μονομερές διάταγμα διά του οποίου διατάσσονταν οι εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή εκπρόσωποι τους να παύσουν άμεσα οποιαδήποτε επέμβαση και/ή πρόκληση οχληρίας και/ή ενόχλησης προς τους ενάγοντες και/ή να παύσουν άμεσα τις εργασίες θραύσης (σπασίματος) πετρών και/ή πετρωμάτων και/ή τη χρήση μηχανημάτων θραύσης (σπασίματος) πετρών και/ή πετρωμάτων και/ή χαλικιών και/ή εργασίες φόρτωσης χωμάτων και/ή άμμου και/ή γενικά οιεσδήποτε εργασίες και/ή την χρήση οιωνδήποτε μηχανημάτων που δημιουργούν σκόνη από τα γειτονικά προς το showroom και/ή τα γραφεία των εναγόντων ακίνητα και/ή από ακίνητα πλησίον του showroom και/ή των γραφείων των εναγόντων (τα οποία ευρίσκονται στην οδό Μεγάρων 15, στον Στρόβολο στην Λευκωσία) μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. · Μετά από δήλωση του συνηγόρου των εναγομένων στις 13.10.09 σύμφωνα με την οποία ο σπαστήρας τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι εναγόμενοι έχει μετακινηθεί και οι εναγόμενοι δεν προτίθενται να τον χρησιμοποιήσουν σε απόσταση μικρότερη των 400 μέτρων από τα κτίρια των εναγόντων, ενώπιον του Δικαστηρίου, οι ενάγοντες με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους να προωθήσουν την απαίτησης και τις αξιώσεις τους στα πλαίσια της υπό κρίση αγωγής, απέσυραν την αίτηση ημερομηνίας 1.9.09 και το διάταγμα που είχε εκδοθεί προσωρινά. · Οι ενάγοντες στις αρχές Σεπτεμβρίου 2009 και συγκεκριμένα μεταξύ 2 και 8.9.09 πλήρωσαν το συνολικό ποσό των €3.000 πλέον €450 ΦΠΑ, ήτοι €3.450, για καθαρισμό του κτιρίου και των γραφείων τους, γυαλιών, πατωμάτων, χώρου διαφημιστικών πινακίδων και 30 αυτοκινήτων με χρήση μεταξύ άλλων πιεστικής μηχανής για να το καθαρίσουν από τη σκόνη που είχε κατακαθίσει σε αυτό. · Οι εν λόγω εργασίες καθαρισμού έγιναν για σκοπούς αντιμετώπισης του προβλήματος της σκόνης που δημιουργήθηκε από τις εργασίες των εναγομένων και δεν ήταν οι συνηθισμένες εργασίες καθαρισμού του κτιρίου και του showroom στις οποίες οι ενάγοντες προβαίνουν τακτικά. · Οι ενάγοντες, επίσης, έλαβαν δύο προσφορές για μπογιάτισμα της πίσω όψης του εκθεσιακού τους χώρου για €3.700 πλέον ΦΠΑ και για τρίψιμο και βάψιμο της μεταλλικής κατασκευής περιμετρικά του γκαράζ και της αποθήκης για €3.
- · Οι ενάγοντες δεν προχώρησαν μέχρι σήμερα στις εργασίες μπογιατίσματος. · Εναντίον των εναγομένων ο Δήμος Στροβόλου καταχώρησε δύο ποινικές υποθέσεις που αφορούσαν τα αδικήματα της πρόκλησης οχληρίας και ανοχής και/ή επίτρεψης πρόκλησης οχληρίας αναφορικά με τοποθέτηση και/ή εγκατάλειψη χαλασμάτων και μπαζών. · Και οι δύο υποθέσεις αποσύρθηκαν από τον Δήμο Στροβόλου αφού πληρώθηκαν από τους εναγόμενους τα δικηγορικά έξοδα, λόγω συμμόρφωσης τους. · Στην πολεοδομική άδεια και άδεια διαχωρισμού οικοπέδων που είχαν εξασφαλίσει οι εναγόμενοι υπάρχουν διάφοροι όροι, οι όροι που αφορούν τα κατασκευαστικά έργα οι οποίοι δεν έχουν επισυναφθεί στην ολότητα τους στα τεκμήρια που καταχωρήθηκαν στο Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πρώτα είναι κατά πόσο οι ενέργειες των εναγομένων όπως περιγράφονται πιο πάνω στα ευρήματα του Δικαστηρίου αποτελούν οχληρία ως οι ενάγοντες ισχυρίζονται και σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο ερώτημα αυτό, τότε θα πρέπει να υπολογιστεί το ποσό των αποζημιώσεων στο οποίο δικαιούνται. Το άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου με πλαγιότιτλο «Ιδιωτική Οχληρία» προνοεί τα ακόλουθα: «
- Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται καθόσον αφορά παρέμβαση στο φως». Υπάρχουν πολλές και ποικίλες πράξεις που μπορεί να συνιστούν οχληρία όπως ο θόρυβος, δονήσεις, αέρια, αναθυμιάσεις, δυσοσμία, καπνός, σκόνη, υγρασία (βλ. Palantzis v. Agrotis
(1968)1 C.L.R. 448, Paphitis v. Stavrou
(1970)1 C.L.R. 140, Araouzos & Another v. Ioannou
(1980)1 C.L.R., 591). Ενάγεται για οχληρία το πρόσωπο που την δημιουργεί. Όταν η οχληρία προκαλείται από χρήση ακίνητης ιδιοκτησίας τότε ενάγεται ο κάτοχος της ή ο ιδιοκτήτης της εάν: (α) ο ιδιοκτήτης δημιούργησε την οχληρία και μετά ενοικίασε την περιουσία ή (β) εξουσιοδότησε ρητά ή εξυπακουόμενα τον ενοικιαστή να δημιουργήσει την οχληρία ή να την συνεχίσει (βλ. Harris v. James
(1876)45 L.J QB 545, Sakellarides and another v. Michaelides
(1965)1 C.L.R 367 και Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148, Αστικά Αδικήματα Δίκαιο και Αποφάσεις Π. Αρτεμης και Γ. Ερωτοκρίτου σελ. 141-147). Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Παπά ν. Οικονομίδου, κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 928 λέχθηκε ότι: «Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι ο επηρεασμός και η σε υπολογίσιμη έκταση επέμβαση στην απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής στη βάση μιας εύλογης αντίληψης των δεδομένων. Η σε υπολογίσιμη έκταση επέμβαση («substantialinterference»), σημαίνει να μην είναι «.. merely trifling or fanciful or such as an average and reasonable man is content to submit to» («... απλώς μηδαμινή ή φανταστική ή τέτοια που ένας μέσος και λογικός άνθρωπος αποδέχεται») (Salmond - ανωτέρω - σελ. 56 και Walter v. Selfe [1851] 4DG& Sm 315). Όπως αναφέρεται και στον Street on Torts 11η έκδ., σελ. 394, στην πάροδο του χρόνου τα Δικαστήρια αποφασίζοντας τη σοβαρότητα της επέμβασης ενεργούν στη βάση δύο βασικών, αλλά όχι αποκλειστικών, κριτηρίων: την ευαισθησία του παραπονούμενου και την περιοχή όπου δημιουργείται η οχληρία.» Στην υπόθεση 5373/2006 Βαλεντίνο Καράσαββα ν. Προέδρου και Μελών Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας «ΦΑΡΑΩ ΕΛΕΝΑ 24», ημερομηνίας 11/01/2011, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Για να στοιχειοθετηθεί οχληρία είναι αρκετό να αποδειχθεί πως ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας εμποδίζεται, σε υπολογίσιμο βαθμό, από τη συνήθη χρήση και απόλαυση της. Κατ' αρχήν, δεν απαιτείται απόδειξη άμεσης βλάβης και ούτε απαιτείται απόδειξη οικονομικής ζημιάς. Η προϋπόθεση ζημιάς συναρτάται προς την απαίτηση για αποζημιώσεις. Ο ορισμός της ιδιωτικής οχληρίας ερμηνεύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε πληθώρα αποφάσεων, μεταξύ άλλων και στην Χριστοδουλίδου ν Γενικός Εισαγγελέας κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 746, στην οποία αναφέρθηκαν επί λέξει τα εξής: «...Σκοπός του συγκεκριμένου αστικού αδικήματος είναι η προστασία της εύλογης χρήσης και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας. Ο Νόμος, στην ουσία προσπαθεί να διατηρήσει ένα ισοζύγιο μεταξύ των αντικρουόμενων δικαιωμάτων, αφ' ενός του ιδιοκτήτη τεμαχίου γης από του να χρησιμοποιεί την ιδιοκτησία του όπως ο ίδιος νομίζει καλύτερα και αφ' ετέρου, του δικαιώματος του γείτονα του για εύλογη απόλαυση της δικής του ιδιοκτησίας (βλ. Sedleigh - Denfield v. O'Callaghan [1940] AC 880 στη σελ. 903). Είναι φανερό ότι η χρήση της γης θα πρέπει να είναι παράνομη, με την έννοια ότι θα πρέπει να διαπιστωθεί παράλογη χρήση της. Με βάση το νόμο, ο ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας, βασικά έχει δύο θεραπείες. Η πρώτη, είναι αυτή των αποζημιώσεων για τη ζημιά που προκλήθηκε και η δεύτερη και πιο σημαντική, της έκδοσης διατάγματος ώστε να σταματήσει η συνέχιση της οχληρίας ή, όπου είναι δυνατό, η άρση της. Στη δεύτερη περίπτωση, το Δικαστήριο ενδιαφέρεται περισσότερο στο να προστατεύσει τον ενάγοντα από περαιτέρω ζημιά (Βλ. Clerk and Lindsell on Torts, 15η Έκδοση, παραγρ. 23-18 και Winfield and Jolowicz on Tort, 10η Έκδοση, σελ. 320). Στην περίπτωση διεκδίκησης αποζημιώσεων, η έμφαση είναι στη διακρίβωση της υπαίτιας συμπεριφοράς (fault) του εναγομένου. Σ' αυτή την περίπτωση, τα Δικαστήρια είναι συνήθως απρόθυμα να καταλογίσουν ευθύνη για ιδιωτική οχληρία, σε πρόσωπο εναντίον του οποίου δεν έχει αποδειχθεί υπαίτια συμπεριφορά (βλ. Medcon Constructions Ltd. ν. Ευαγγέλου
(1997)1 ΑΛΛ. 565). Γι' αυτό και οι ενέργειες του εναγομένου αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Στην Αγγλική νομολογία, σημειώνονται οι οριακές διαφορές μεταξύ ιδιωτικής οχληρίας και αμέλειας και η συνεχής τάση για εξάλειψη τους (βλ. απόφαση Λόρδου Parker C.J. στην British Road Services Ltd. v. Slater [1964] 1 W.L.R. 645 στη σελ. 657 και Clerk and Lindsell on Torts, 15η Έκδοση, παραγρ. 23-18). Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατόν οι πράξεις του εναγομένου να μην δικαιολογούν εύρημα για αμέλεια, επειδή ο εναγόμενος έλαβε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για αποφυγή πρόκλησης ζημιάς. Όμως η ίδια πράξη μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα για ύπαρξη οχληρίας. Στο Κοινοδίκαιο αναγνωρίζεται επίσης ο διαχωρισμός μεταξύ «δημιουργίας» και «συνέχισης» της οχληρίας. Στη δεύτερη περίπτωση, η ύπαρξη κάποιας μορφής αμέλειας είναι αναγκαία (βλ. Noble v. Harrison [1926] 2 KB 332 στη σελίδα 338). Ο ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας, θεωρείται ότι «συνεχίζει» την οχληρία, την οποία δεν ξεκίνησε ο ίδιος, εάν από τη στιγμή που λάβει γνώση της ύπαρξης της, παραλείπει να λάβει λογικά μέτρα για την εξάλειψη της (Βλ. Sedleigh - Denfield v. O'Callaghan, ανωτέρω, στη σελίδα 920 και The Wagon Mound (No. 2) [1967] 1 AC 639 και Clerk and Lindsell on Torts, 15η Έκδοση, παραγρ. 23-21)...» Εφ' όσον στοιχειοθετηθεί το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας, ο ενάγων δικαιούται να αποζημιωθεί για τη ζημιά που του προεκάλεσε η οχληρία. Δικαιούται, επίσης, διάταγμα το οποίο να εμποδίζει τη συνέχιση της οχληρίας (Χρίστος Αγαθοκλέους Λτδ ν. Σοφοκλέους
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1953, Καρπασίτης κ.α. ν. Σιόκουρου
(2002)1(Α)Α.Α.Δ.472, Καλότυχος ν. iPypsum Holidays Co. Ltd'
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1681, Χριστοδουλίδου κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α. (ανωτέρω), απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 12226 Κωνσταντίνου κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ημερ. 24.9.10, Αρτέμης και Ερωτοκρίτου, Κεφάλαιο 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, Λευκωσία 2003, Τόμος 1, σελ. 141 επ., Halsbury's, Laws at England, fourth edition, reissue, Volume 34, παρα. 2 επ., Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, London, Sweet and Maxwell, 2008, παρα. 39-01 επ. και Win field and Jolowicz on Tort, sixteenth edition, London, Sweet and Maxwell, 2002, παρα. 14.1 επ.). Αν η οχληρία που δημιουργείται σε μια περιοχή που ήδη υπάρχουν και άλλες οχληρίες από άλλες πηγές αποτελεί ουσιαστική προσθήκη στην όλη κατάσταση ενόχλησης και ταλαιπωρίας, τότε η ενόχληση αυτή συνιστά οχληρία, (Polsue & ΑΙ fieri Ltd v. Rushmer
(1907)A.C. 121, HadjiChristodoulou v. Aristedou
(1981)1 CLR 287 και Σαββιτζιήκκης- Καρπασϊτης κ.ά. ν. Σιόκουρου, Πολ. Εφ. 10927, 27.3.2002). Στην υπόθεση Rapier v. London Transways Co Ltd [1893] 2 Ch. 558, λέχθηκε ότι η οχληρία είναι ζήτημα βαθμού το οποίο θα πρέπει να κρίνεται σύμφωνα με την κοινή λογική του μέσου ανθρώπου. Στην υπόθεση Dun ton v. Dover District Council [1978] 76 LGR 87, αναφέρθηκε ότι είναι οι ίδιοι οι Δικαστές που πρέπει να σχηματίζουν γνώμη για το θόρυβο και την οχληρία που δημιουργείται σύμφωνα με τις καθημερινές εμπειρίες, παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη σύγχρονης τεχνολογικής μέτρησης της έντασης, για παράδειγμα, του ήχου με decibels, μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο στη διαπίστωση του μεγέθους του προβλήματος. Τέτοια μαρτυρία, αν και βοηθητική, δεν είναι όμως αναγκαία για τη διαπίστωση της οχληρίας, σύμφωνα με το σύγγραμμα, Buckley: The Law of Nuisance. Συνεπώς, είναι φανερό ότι το άρθρο 46 των Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου σκοπό έχει να εξασφαλίσει και να προστατεύσει την εύλογη χρήση και απόλαυση της ακίνητης ιδιοκτησίας. Είναι φανερό από τις αρχές που έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με τη νομολογία ότι ο βασικός κανόνας είναι ότι η χρήση της ιδιοκτησίας πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην προκαλείται ζημιά σε άλλες sic utere tuo ut alienum non laedas. Πρέπει πάντα να τηρείται ένα ισοζύγιο μεταξύ του δικαιώματος του κατόχου να κάνει εκείνο που θέλει με την περιουσία του και του δικαιώματος του γείτονα να μην υφίσταται παρεμβάσεις στη χρήση και απόλαυση της δικής του περιουσίας. Σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να επαναληφθεί ότι η θέση και η φύση της περιουσίας έχει σημασία όταν αποφασίζεται το θέμα του επιπέδου των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής. Κατοικία που βρίσκεται σε οικιστική και ήσυχη περιοχή διαφέρει από άλλη που βρίσκεται σε εμπορική και θορυβώδη περιοχή (βλ. Theophilou ν Christodoulou and another
(1973)1 JSC 91). Αν η οχληρία που δημιουργείται σε μια περιοχή που ήδη υπάρχουν και άλλες οχληρίες από άλλες πηγές αποτελεί σοβαρή προσθήκη στην όλη κατάσταση ενόχλησης και ταλαιπωρίας που επικρατεί, τότε η ενόχληση αυτή συνιστά ιδιωτική οχληρία (Hadjichristodoulou ν Aristidou
(1981)1 CLR 297). Σύμφωνα με την αρχή που θεσπίστηκε στην υπόθεση Medcon Construction Ltd ν Ευαγγέλου (19797 1 ΑΑΔ 565 όπου προκαλείται φυσική ζημιά στην περιουσία, η θέση της δεν έχει σημασία. Επίσης, το βασικό κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου σε κάθε περίπτωση. Ένας ενάγοντας δεν μπορεί να εκμεταλλεύεται τη δική του υπερβολική ή ασυνήθιστη ευαισθησία. Η παρέμβαση επίσης πρέπει να είναι συστηματική αλλά όχι απαραίτητα σταθερή και συνεχής (Demetriou ν Aristodemou
(1988)1 CLR 615). Κάτι άλλο το οποίο πρέπει να αναφερθεί πριν να εξεταστούν τα πιο πάνω σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ότι σύμφωνα με το άρθρο 60 του Κεφ. 148, αν υπάρχει νομοθετική εξουσιοδότηση για την πράξη που προκαλεί την οχληρία, τούτο συνιστά υπεράσπιση. Πρέπει όμως να λεχθεί ότι αυτή η υπεράσπιση ισχύει εκεί όπου η πράξη τελείται σύμφωνα με τις διατάξεις του σχετικού νομοθετήματος. Εάν όμως επιδειχθεί αμέλεια κατά την τέλεση της πράξης, τότε υπάρχει ευθύνη (Geroudi ν Electricity Authority of Cyprus .. ). Στην Σαββιτζιήκκης ν Σιόκουρου
(2002)1 ΑΑΔ 471, αναφέρθηκαν από τον Δικαστή Αρτέμη (όπως ήταν τότε), τα εξής: «...Το άρθρο 46 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 κωδικοποιεί τις πρόνοιες του Κοινού Δικαίου που αφορούν το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας. Υπάρχουν βασικά δύο μεγάλες κατηγορίες ιδιωτικής οχληρίας: (α) επέμβαση στην απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας γενικά και, (β) επέμβαση σε δουλείες. Αναφορικά με την πρώτη κατηγορία, η οποία και μας αφορά, υπάρχουν πολλές και ποικίλες πράξεις που μπορεί να συνιστούν οχληρία, όπως θόρυβος, δονήσεις, αέρια, αναθυμιάσεις, δυσοσμία, καπνός κ.λ.π. που είναι συνηθισμένες περιπτώσεις και αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καθώς και οι αρχές που διέπουν την εφαρμογή τους έχουν αναλυθεί σε αριθμό Κυπριακών υποθέσεων και ιδιαίτερα στην Palantzi v. Agrotis
(1968)1 C.L.R. 448. Όσον αφορά την υγεία και άνεση, η ζημιά που πρέπει να αποδεικνύεται δεν είναι αναγκαίο να ισοδυναμεί με άμεση βλάβη, αλλά είναι αρκετό αν κάποιος εμποδίζεται σε υπολογίσιμη έκταση από την απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής. Το επίπεδο δε αυτό των συνηθισμένων ανέσεων είναι ανάλογο με τη φύση και τη θέση της περιουσίας. Έτσι, κατοικία που βρίσκεται σε οικιστική περιοχή διαφέρει από άλλη που βρίσκεται σε εμπορική και συνήθως θορυβώδη περιοχή. (Theofilou v. Christodoulou and Another
(1973)1 J.S.C. 91). Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι, αν η οχληρία που δημιουργείται σε μία περιοχή που ήδη υπάρχουν και άλλες οχληρίες από άλλες πηγές αποτελεί σοβαρή προσθήκη στην όλη κατάσταση ενόχλησης και ταλαιπωρίας, τότε η ενόχληση αυτή συνιστά ιδιωτική οχληρία. (HadjiChristodoulou v. Aristedou
(1981)1 C.L.R. 287, Polsue & Alfieri Ltd v. Rushmer [1907] A.C. 121). Όπως προκύπτει από τις αυθεντίες, το βασικό κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου σε κάθε περίπτωση και στην κρίση του τί είναι εύλογο (δέστε Medcon Constructions Ltd v. Ευαγγέλου
(1997)1(A) Α.Α.Δ. 565) η ευαισθησία είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη και αν κριθεί ότι η ευαισθησία του ενάγοντα είναι υπερβολική, τότε η αγωγή του θα απορριφθεί Όπως προκύπτει από τις αυθεντίες, ο βασικός κανόνας στο αδίκημα αυτό είναι ότι η χρήση της ιδιοκτησίας πρέπει να είναι τέτοια που να μην προκαλείται ζημιά σε άλλους. Αυτός εκφράζεται με τη λατινική φράση sic utere tuo ut alienum non laedas. Πρέπει πάντοτε να τηρείται ένα ισοζύγιο μεταξύ του δικαιώματος του κατόχου να κάνει εκείνο που θέλει με την περιουσία του και του δικαιώματος του γείτονα να μην υφίσταται παρεμβάσεις στη χρήση και απόλαυση της δικής του περιουσίας. (Δέστε Ιωαννίδης ν. Σάββα
(1984)1 J.S.C. 186)...». Σημειώνω επίσης ότι ειδικά όσον αφορά τις οικοδομικές εργασίες, ο θόρυβος και η σκόνη που δημιουργούνται από αυτές δεν θεμελιώνουν δικαίωμα για έγερση αγωγής για ιδιωτική οχληρία, εάν και εφόσον το άτομο το οποίο προβαίνει στις εργασίες έλαβε όλα τα εύλογα και λογικά και κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσει ότι δεν θα προκληθεί υπερβολική ενόχληση στους γείτονες του (βλ. Clerk & Lindsell on Torts, 17th ed., para 18-12, με τον πλαγιότιτλο «Demolition and Rebuilding». Στην Κύπρο, βέβαια, η Υπεράσπιση που προσφέρει το άρθρο 60 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου καλύπτει πλήρως το θέμα αυτό νοουμένου, πάντοτε, ότι οι εργασίες γίνονται καταβάλλοντας εύλογα, λογικά και κατάλληλα μέτρα για να μην προκληθεί υπερβολική όχληση στους γείτονες. Είναι παραδεκτό και μη αμφισβητούμενο ότι οι Εναγόμενοι προέβηκαν στις εργασίες έχοντας εξασφαλίσει εκ των προτέρων τόσο Πολεοδομική Άδεια (βλ. Τεκμήριο 14) όσο και Άδεια Διαχωρισμού Οικοπέδων (βλ. Τεκμήριο 15), οι οποίες εκδόθηκαν η μεν Πολεοδομική Άδεια δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου Ν. 90/1972, η δε Άδεια Διαχωρισμού δυνάμει του άρθρου 3 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
- Με βάση τις αρχές που έχουν αναφερθεί πιο πάνω αλλά και την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι η θέση μου ότι οι εναγόμενοι έχουν προκαλέσει οχληρία στους ενάγοντες με τις πράξεις τους που συνίστανται στη χρήση σπαστήρα για διασπάσιμο των πετρών και ογκολίθων που είχαν εξαχθεί από τη γη με τη χρήση και άλλων βαρέων μηχανημάτων. Είχαν μεν εκδοθεί πολεοδομική άδεια και άδεια διαχωρισμού οικοπέδων, αλλά έχω τη θέση ότι πέραν του ότι από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο όπως ήδη έχει αναφερθεί απουσιάζουν τα παραρτήματα όπου υπάρχουν ειδικοί όροι σε σχέση με τις οικοδομικές εργασίες, ο θόρυβος που δημιουργήθηκε, καθώς και η υπερβολική ποσότητα άμμου και χωμάτων τα οποία ουσιαστικά κατέκλυσαν και σκέπασαν το κτίριο, τα γραφεία, το γκαράζ, τα αυτοκίνητα, ακόμα και τους χώρους των διαφημιστικών πινακίδων των εναγόντων, καταδεικνύουν ότι οι εναγόμενοι δεν έλαβαν όλα τα εύλογα και αναγκαία μέτρα για να μην προκαλέσουν στους γείτονες τους ενάγοντες υπερβολική ενόχληση. Για να καταλήξω στο εύρημα μου αυτό, έχω λάβει υπόψη μου, ως η νομολογία που έχω παραθέσει πιο πάνω απαιτεί, την τοποθεσία της επιχείρησης των εναγόντων και τις περιοχές με τις οποίες συνορεύει, τα χαρακτηριστικά της περιοχής και μπορώ με ασφάλεια να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι τόσο ο θόρυβος που παρατηρήθηκε κατά την περίοδο που προηγήθηκε αμέσως πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και συγκεκριμένα από τα μέσα Αυγούστου 2009 τουλάχιστον μέχρι και τις 13.10.2009 που είχε εκ συμφώνου διευθετηθεί η ύπαρξη του μονομερούς απαγορευτικού διατάγματος που είχε εκδοθεί, όσο και η σκόνη που προκλήθηκε και σκέπασε ουσιαστικά το κτίριο των εναγομένων δεν μπορούν να αποδοθούν στη συγκεκριμένη περιοχή, αντίθετα θεωρώ ότι ήταν αποτέλεσμα των πράξεων των εναγομένων. Έχω ήδη αναφέρει ότι τα γραφεία των εναγόντων βρίσκονταν στη συγκεκριμένη περιοχή, δηλαδή κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού, κοντά στον κυκλοφοριακό κόμβο Στροβόλου και δίπλα από ακαλλιέργητες περιοχές χωρίς να υπάρχει πρόβλημα στη χρήση και απόλαυση της περιουσίας τους για σειρά ετών από τη μέρα που κτίστηκαν. Το πρόβλημα προέκυψε από τις ενέργειες των εναγομένων. Σημειώνω επίσης ότι η ύπαρξη των αδειών δεν εμπόδισε τον Δήμο Στροβόλου να καταχωρήσει δύο ποινικές υποθέσεις εναντίον των εναγομένων για οχληρία σε ό,τι αφορά τα χαλάσματα και μπάζα που είχαν τοποθετήσει και/ή εγκαταλείψει στο τεμάχιο τους, σημειώνοντας βέβαια ότι οι υποθέσεις αυτές αποσύρθηκαν λόγω συμμόρφωσης των εναγομένων και δεν κατέληξαν σε καταδίκη τους. Έχω επίσης ήδη αναφέρει ότι οι οδηγίες που έδωσε ο ΜΥ1 για να υπάρχει δεύτερη υδροφόρα και να ραντίζει τις χωματουργικές εργασίες στις οποίες προέβαιναν οι εναγόμενοι για μείωση της σκόνης δεν ήταν αποτελεσματικό και εύλογο μέτρο και ούτε και έγινε προς ένδειξη καλής θέλησης, αντίθετα, αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή των εναγομένων ότι μπορούσαν να προβούν σε διάφορα μέτρα για να μειώσουν την οχληρία και δεν το είχαν κάνει. Η υπεράσπιση του άρθρου 60, ουσιαστικά η ύπαρξη αδειών διαχωρισμού οικοπέδων και πολεοδομικής άδειας, κατά την άποψη μου, δεν προσφέρει στην παρούσα την απόλυτη υπεράσπιση που προνοεί το άρθρο 60 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου στους εναγόμενους. Κατά πρώτο λόγο, όπως έχει ήδη αναφερθεί, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οι τεχνικοί όροι που αφορούν τα κατασκευαστικά έργα που έχουν τεθεί από τις αρμόδιες αρχές στις άδειες για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι ενέργειες των εναγομένων ήταν σε πλήρη συμμόρφωση με αυτούς. Κατά δεύτερο λόγο, θεωρώ και σε σχέση με την υπεράσπιση αυτή ότι οι οδηγίες που έχουν δοθεί από τον ΜΥ1 για ύπαρξη δεύτερης υδροφόρας που να ραντίζει τα χώματα που είχαν δημιουργηθεί δήθεν ως ένδειξη καλής θέλησης και γειτονίας, αποδεικνύουν ότι ο τρόπος με τον οποίο εκτελούνταν οι πράξεις των εναγομένων είχε δημιουργήσει πρόβλημα. Σημασία επίσης έχει το γεγονός ότι οι εναγόμενοι συμφώνησαν να απομακρύνουν και απομάκρυναν τον σπαστήρα σε απόσταση όχι μικρότερη των 400 μέτρων από την περιουσία των εναγόντων, ως αποτέλεσμα της δέσμευσης αυτής ήταν η απόσυρση με επιφύλαξη δικαιωμάτων της αίτησης για έκδοση προστακτικών και απαγορευτικών διαταγμάτων και του μονομερούς προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε την 1.9.
- Έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι εναγόμενοι με τις πράξεις τους όντως προκάλεσαν οχληρία στους ενάγοντες, προχωρώ τώρα να εξετάσω το θέμα των αποζημιώσεων. Οι ενάγοντες έχουν πετύχει να αποδείξουν στο Δικαστήριο ότι δικαιούνται στην επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων ύψους €3.000, όπως είναι η δικογραφημένη τους θέση, για το πλύσιμο με πιεστικό που έγινε στα γραφεία και στον εκθεσιακό τους χώρο, όπως επίσης και στους χώρους ύπαρξης διαφημιστικών πινακίδων, σύμφωνα με το Τεκμήριο
- Σε καμία περίπτωση ο ΜΕ1 δεν δέχτηκε τις υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ότι αυτό το πλύσιμο και καθάρισμα του κτιρίου των εναγόντων ήταν το συνηθισμένο πλύσιμο που κάνουν στα αυτοκίνητα και τα γραφεία τους, όπως λανθασμένα αναφέρει στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος τους. Αντίθετα, ο ΜΕ1 στα πρακτικά που είναι καταγεγραμμένη η μαρτυρία του, έχει αρνηθεί σθεναρά όλες αυτές τις υποβολές και έχει αναφέρει ότι το συγκεκριμένο πλύσιμο με πιεστική μηχανή αλλά και το πλύσιμο αλουκόπο με πιεστική βούρτσα (εξηγώντας ότι αυτό αφορά τον χώρο διαφημιστικών πινακίδων), έγινε ακριβώς λόγω του τεράστιου όγκου και ποσότητας σκόνης και χωμάτων που είχαν επικαθίσει σε ολόκληρο το κτίριο και υποστατικά των εναγόντων λόγω των εργασιών που έγιναν με τη χρήση σπαστήρα και την αποθήκευση και/ή συγκέντρωση μεγάλης ποσότητας χωμάτων και μπαζών στην περιοχή. Σε ό,τι αφορά την άλλη αξίωση για τα μπογιατίσματα τα οποία ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν έγιναν ακόμα αναμένοντας τη λήξη των εργασιών των εναγομένων και μετά, η μαρτυρία του ΜΕ1 στο σημείο αυτό ήταν ότι χρειάζεται να γίνουν οι εργασίες αυτές λόγω της υπερβολικής σκόνης. Δεν έδωσε όμως περαιτέρω εξηγήσεις για το θέμα αυτό και ειδικά για τη ζημιά που προκλήθηκε και την ανάγκη για μπογιάτισμα και δεν θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί ειδικά, όπως απαιτείται με βάση τη νομολογία για θέματα ειδικών αποζημιώσεων, η απόδειξη αυτού του κονδυλίου, το οποίο και απορρίπτεται. Σχετική είναι η υπόθεση Παπαϊωάννου ν Κωνσταντίνου
(2008)1 ΑΑΔ 1083. Σε ό,τι αφορά το θέμα των γενικών αποζημιώσεων, λαμβάνοντας υπόψη μου το χρόνο διάρκειας της οχληρίας, της έντασης της, της ποσότητας σκόνης που είχε ως αποτέλεσμα ουσιαστικά να κατακλυστούν τα γραφεία και ο εκθεσιακός χώρος των εναγόντων με χώματα, αλλά και τις ενέργειες των εναγομένων να απομακρύνουν τελικά τον σπαστήρα σε εύλογο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, τη συμμόρφωση τους με τις ποινικές υποθέσεις που καταχώρησε εναντίον τους για οχληρία ο Δήμος Στροβόλου και χωρίς να έχει προωθηθεί ουσιαστικά το μέρος των αξιώσεων των εναγόντων για προβλήματα στη χρήση του χώρου, προβλήματα υγείας των υπαλλήλων των εναγόντων, μείωση κύκλου εργασιών και δυσμενούς επηρεασμού του καλού ονόματος και της φήμης τους, θεωρώ ότι ένα ποσό της τάξης των €2.500 είναι υπό τις περιστάσεις ικανοποιητικό. Δεν συμφωνώ όμως με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγόντων ότι η παρούσα υπόθεση είναι κατάλληλη για να επιδικαστούν παραδειγματικές αποζημιώσεις εναντίον των εναγομένων. Με βάση τη νομολογία, τιμωρητικές αποζημιώσεις δικαιολογείται να επιδικαστούν εκεί όπου η συμπεριφορά του ένοχου μέρους γίνεται κατά τρόπον προκλητικό, εσκεμμένα. Στις αποφάσεις Παπακόκκινου και άλλοι ν. Κάνθερ
(1982)1 C.L.R.65 και Andrian Holdings ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1988)1 Α.Α.Δ.1836 λέχθηκε ότι η τιμωρητικές αποζημιώσεις επιδικάζονται εκεί όπου «η διαγωγή του εναγόμενου είναι τόσο αξιόμεμπτη ώστε να αρμόζει επιβολή τιμωρίας από Πολιτικό Δικαστήριο. Αξιόμεμπτη διαγωγή είναι εκείνη που σημειώνεται από έντονα στοιχεία αλαζονείας, θρασύτητας ή αθέμιτου κινήτρου ιδιαίτερα όταν τείνει να ταπεινώσει το θύμα του αδικήματος.» Στην παρούσα υπόθεση έχω μεν κρίνει ότι οι πράξεις των εναγομένων που έχουν με σαφήνεια αναφερθεί πιο πάνω όντως αποτελούσαν οχληρία και ότι υπήρξε και από πλευράς τους η μη καταβολή εύλογης προσπάθειας για αποφυγή της, αλλά δεν θεωρώ ότι οι ενέργειες τους ήταν προκλητικές και/ή έγιναν επί σκοπώ για να δικαιολογείται η επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων. Δεν θεωρώ επομένως ενόψει των ευρημάτων μου ανωτέρω, ότι η παρούσα υπόθεση είναι κατάλληλη για να επιδικασθούν παραδειγματικές αποζημιώσεις εναντίον των εναγομένων, και η σχετική αξίωση των εναγόντων απορρίπτεται. Η τελευταία αξίωση των εναγόντων αφορά την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον των εναγομένων για να σταματήσουν τις πράξεις οχληρίας καθώς και δήλωση ότι οι ενάγοντες δικαιούνται στην ειρηνική κατοχή, απόλαυση και κάρπωση της ιδιοκτησίας τους. Σε ό,τι αφορά την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων αναφέρω ότι από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, ακολούθως της Έκθεσης Απαίτησης που ήταν στις 20.3.13, δηλαδή 3,5 χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι και την ημερομηνία ολοκλήρωσης της ακροαματικής διαδικασίας έχουν περάσει 7 χρόνια. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον μου ότι συνεχίζονται μέχρι σήμερα οι πράξεις των εναγομένων που προκάλεσαν οχληρία στους ενάγοντες. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν ότι ακόμα οι εργασίες των εναγομένων δεν έχουν ολοκληρωθεί, αλλά δεν είπε συγκεκριμένα κατά πόσο συνεχίζουν να χρησιμοποιούν σπαστήρα και/ή συνεχίζουν να υπάρχουν όγκοι χωμάτων και άμμου που να επηρεάζουν την περιουσία τους. Αντίθετα, η μαρτυρία του ΜΥ1 που θεωρώ ότι είναι πολύ καλύτερος γνώστης των πραγματικών γεγονότων στο σημείο αυτό και την αποδέχομαι, ήταν ότι οι εργασίες διαχωρισμού έχουν ολοκληρωθεί, έχουν δοθεί οι τελικές εγκρίσεις και τα κοτσιάνια διαχωρισμού έχουν εκδοθεί από το Κτηματολόγιο και τώρα είναι άλλης φύσεως εργασίες που γίνονται. Η έκδοση διαταγμάτων απαγορευτικής φύσης γίνεται με φειδώ από το Δικαστήριο και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι δεν έχω μαρτυρία ότι οι πράξεις που προκάλεσαν την οχληρία συνεχίζονται ή πρόκειται να συνεχιστούν κατά τρόπο που να προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες, δεν κρίνω ορθό να προβώ στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Σε ό,τι αφορά το διάταγμα που να επιβεβαιώνει ότι οι ενάγοντες δικαιούνται σε απόλαυση της περιουσίας τους, θεωρώ ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του υπό τις περιστάσεις. Τούτο αποτελεί μία έμμεση προσπάθεια των εναγόντων να πετύχουν την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος εναντίον των εναγομένων που έχει ήδη απορριφθεί. Άρα, ενόψει των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για ποσό €3.000 ως ειδικές αποζημιώσεις και €2.500 ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Επιδικάζονται επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, τα έξοδα της παρούσας αγωγής στην κλίμακα €2.000-€10.000, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Yπ.) ........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο