Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πόλυς Πολυκάρπου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1772/12, 10/10/2016

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πόλυς Πολυκάρπου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1772/12, 10/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A544 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1772/12 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων - και -

1. Πόλυς Πολυκάρπου
2. Polys Polycarpou Investments Ltd
3. Ιωάννη Πολυκάρπου Εναγομένων -------------------------- Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Α. Λιβέρα Για τους Εναγόμενους: κ. Θ. Αγγελίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα αγωγή όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης είχε μεσολαβήσει στις 10/2/16 η έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 λόγω παράλειψης τους να εμφανιστούν και να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Ακολούθησε στις 22/2/16 καταχώρηση από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 Αίτησης παραμερισμού. Στην Αίτηση εκείνη καταχωρήθηκε ένσταση από τους Ενάγοντες και, κατόπιν εκδίκασης της Αίτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε την Ενδιάμεση Απόφαση του στις 23/6/
4. Με βάση την Απόφαση του η εκδοθείσα απόφαση παραμερίστηκε και ακυρώθηκε υπό τον όρο της καταβολής από τους Εναγομένους 1 και 2 των εξόδων που είχαν επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και των εξόδων της αίτησης παραμερισμού. Θεωρώ αναγκαίο στο σημείο αυτό να παραθέσω αυτούσια την ακόλουθη παράγραφο από την πιο πάνω Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου. «.η εκδοθείσα απόφαση παραμερίζεται και ακυρώνεται, υπό τον όρο ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα καταβάλουν στους Ενάγοντες το ποσό των εξόδων που έχει επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εντός 15 ημερών από την ημέρα που θα τους επιδοθεί η σχετική βεβαίωση υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων από το Δικαστήριο». Επισημαίνεται ότι μετά την έκδοση της πιο πάνω Ενδιάμεσης Απόφασης το Δικαστήριο είχε ορίσει την υπόθεση για οδηγίες στις 6/10/
5. Κατ΄ εκείνη την ημέρα ο συνήγορος των Εναγόντων ζήτησε όπως η εκδοθείσα λόγω παράλειψης εμφάνισης απόφαση Δικαστηρίου ημ. 10/2/16 θεωρηθεί ισχυρή ενόψει της μη συμμόρφωσης των Εναγομένων 1 και 2 με τον όρο που είχε τεθεί κατά τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Κατατέθηκαν συναφώς ένορκες δηλώσεις επίδοσης επιστολής του δικηγορικού γραφείου των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους 1 και 2 ημερομηνίας 18/7/16 όπου καλούνται να καταβάλουν τα έξοδα που είχαν επιδικασθεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και τα έξοδα της αίτησης παραμερισμού όπως αυτά είχαν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο (Τεκμήρια Α, Β1 και Β2). Η πλευρά των Εναγομένων 1 και 2 ζήτησε χρόνο για να τοποθετηθεί, όπως και έγινε. Η συνήγορος των Εναγόντων επανέλαβε το αίτημα που είχε προηγηθεί από το συνάδελφο της που εμφανίστηκε την προηγούμενη μέρα και επικαλέστηκε και σχετική νομολογία επί του θέματος. Ο συνήγορος των Εναγομένων δεν αμφισβήτησε είτε τα γεγονότα της υπόθεσης είτε τη σχετική νομολογία παρά μόνο ανέφερε ότι ενδέχετο να καταχωρηθεί από πλευράς των Εναγομένων αίτηση για παράταση χρόνου. Ακόμη επίσης αναφορά σε προσπάθειες διευθέτησης της υπόθεσης. Για το τελευταίο η συνήγορος των Εναγόντων ήταν κατηγορηματική ότι δεν ετίθετο τέτοιο θέμα. Έχω εξετάσει το εγερθέν ζήτημα υπό το φως όλων όσων αναφέρονται ανωτέρω. Είναι σαφές ότι με την Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 23/6/16 ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης ήταν υπό τον όρο της καταβολής από πλευράς των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες των εξόδων που είχαν επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και των εξόδων της Αίτησης παραμερισμού όπως θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Το χρονικό διάστημα που τέθηκε από το Δικαστήριο για την καταβολή των εξόδων ήταν η περίοδος των 15 ημερών από την ημέρα επίδοσης της σχετικής βεβαίωσης υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων από το Δικαστήριο. Είναι περαιτέρω σαφές και αδιαμφισβήτητο ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον πιο πάνω όρο από πλευράς των Εναγομένων 1 και
6. Για το υπό εξέταση ζήτημα σχετική είναι η πρόνοια της Δ.57, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
7. A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order.» Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι, προθεσμίες οι οποίες τίθενται είτε από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, είτε με διαταγή ή οδηγίες του Δικαστηρίου δεν διαφοροποιούνται από μόνες τους αλλά μόνο ύστερα από αίτηση και διαταγή του Δικαστηρίου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Koni Constructions Ltd v. Marketrends Financial Planning Ltd κ.α.