← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. Μ.Λ. Χ" Χριστοφόρου (Γενικόν Εμπόριον) Λτδ κ.α., Αρ.Αγωγής: 3412/08, 10/10/2016

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. Μ.Λ. Χ" Χριστοφόρου (Γενικόν Εμπόριον) Λτδ κ.α., Αρ.Αγωγής: 3412/08, 10/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A546 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 3412/08 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγουσας - και -

  1. Μ.Λ. Χ" Χριστοφόρου (Γενικόν Εμπόριον) Λτδ
  2. Μωυσή Χατζηχριστοφόρου
  3. Άννας Λοϊζου Χατζηχριστοφόρου Εναγομένων Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου,
  4. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κα Α. Σολουκίδου για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη. Εναγόμενος 2 κ. Μ. Χατζηχριστοφόρου εμφανίζεται προσωπικά. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εx-Tempore) Αναφορικά με τους Εναγόμενους 1 και 2 Οι Ενάγοντες με την πιο πάνω αγωγή που κατέθεσαν στις 5.6.08, αξίωναν εναντίον των πιο πάνω Εναγομένων, τις ακόλουθες θεραπείες: «
  5. Δια τούτο οι Ενάγοντες ήγειραν την παρούσαν Αγωγή και ζητούν απόφαση ως ακολούθως: (Α) Εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα δια το ποσό των €262.475,36 δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου και/ή εγγράφου συμφωνίας εγγυήσεως πλέον τόκους προς 10,50% ετησίως επί του ποσού €253.534,35 από 1/5/2008 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους ως οι λεπτομέρειες της Εκθέσεως Απαιτήσεως, ΚΑΙ/Η (B) Οιανδήποτε ετέρα ή πρόσθετον θεραπείαν το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογον, ΚΑΙ (Γ) Έξοδα της παρούσας Αγωγής πλέον ΦΠΑ.» Σημειώνεται ότι η ακροαματική διαδικασία που έλαβε χώρα, δεν αφορά στην Εναγόμενη 3, αφού εναντίον της έχει ήδη εκδοθεί Απόφαση στις 26.5.
  6. Η βάση της Αγωγής φέρεται να είναι συμφωνία δανείου που καταρτίστηκε μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 με την εγγύηση των Εναγομένων 2 και
  7. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, παράγραφος 4, η γραπτή αυτή συμφωνία φέρεται να έλαβε χώρα στις 16.12.02 και σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγόμενους 1 δάνειο ύψους Λ.Κ.121.000 (ή €206.740,77) το οποίο θα ήταν πληρωτέο με 96 μηνιαίες δόσεις εκ Λ.Κ.1.742 (ή €2.976,38) εκάστη δόση. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα στις 31.12.02 και η τελευταία στις 31.12.
  8. Για σκοπούς υλοποίησης της σύμβασης, σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες άνοιξαν επ΄ ονόματι των Εναγομένων 1 συγκεκριμένο λογαριασμό δανείου. Το δάνειο θα έφερε ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο θα συνίστατο από το κάθε φορά καθοριζόμενο από τους Ενάγοντες βασικό επιτόκιο 5.50% προσαυξημένο κατά 3%, δηλαδή σύνολο 8.50%. Αναφέρω από τώρα ότι ενώ με την Αγωγή αξιώνεται επιτόκιο 10.5% ετησίως, η πλευρά των Εναγόντων τελικά περιόρισε το επιτόκιο σε 8.5%. Σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, επειδή οι Εναγόμενοι 1 δεν είχαν τηρήσει τους όρους της συμφωνίας δανείου, οι Ενάγοντες, επικαλούμενοι συγκεκριμένες πρόνοιες της συμφωνίας, με επιστολή τους ημερομηνίας 30.11.05 προς τους Εναγόμενους 1, η οποία κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους 2 και 3, τερμάτισαν τη λειτουργία του προαναφερθέντος λογαριασμού και με αυτή την επιστολή, τους πληροφορούσαν για την αλλαγή του χρεωστικού επιτοκίου, το οποίο καθορίστηκε σε 10.5%. Στο στάδιο αυτό θα πρέπει να πω ότι κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 η επιστολή τερματισμού και καθ΄ ον χρόνο αυτή κατατίθετο από τον πρώτο μάρτυρα των Εναγόντων, ο Εναγόμενος 2 είχε ρητά αναφέρει ότι είχε παραλάβει την εν λόγω επιστολή. Για το θέμα αυτό θα επανέλθω στη συνέχεια. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, επειδή οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό δυνάμει του πιο πάνω δανείου και παρά τις επανειλημμένες υπενθυμίσεις και οχλήσεις των Εναγόντων προς αυτούς, οι τελευταίοι καταχώρισαν την παρούσα Αγωγή με την οποία αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως το υπόλοιπο ποσού του δανείου, πλέον τόκους, πλέον έξοδα. Οι Εναγόμενοι αρχικά καταχώρισαν μέσω δικηγόρων, κοινό δικόγραφο Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Με το δικόγραφό τους αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες και ισχυρίζονται ότι δεν θα πρέπει να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό δυνάμει του δανείου. Με Ανταπαίτησή της η Εναγόμενη 1 αξιώνει Λ.Κ.200.000, που κατά την ίδιαν ήταν η αξία της επιχείρησής της την οποία απώλεσε συνεπεία των ενεργειών και πράξεων της Ελληνικής Τράπεζας και/ή της Ελληνικής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις. Ζητά επίσης περαιτέρω ποσό ύψους €500.000, προφανώς για παράνομες χρεώσεις και/ή ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί. Σημειώνω εδώ πως δεν διευκρινίζεται πως έχει προκύψει αυτό το συγκεκριμένο ποσό των €500.
  9. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 με Ανταπαίτησή τους αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται δύο υποθήκες (Υ3218/99 και Υ6013/99) και δήλωση ότι έχουν απαλλαγεί από όλες τις εγγυήσεις προς τους Ενάγοντες για χρέη της Εναγομένης
  10. Η Ανταπαίτηση βεβαίως στρέφεται και εναντίον της Ελληνικής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις. Όμως τέτοια νομική οντότητα δεν φαίνεται να υπάρχει σήμερα. Στο θέμα αυτό θα επανέλθω, αν και εφόσον χρειαστεί. Η ακροαματική διαδικασία, οφείλω να πω, ήταν σύντομη. Εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσε ως πρώτος μάρτυρας ο κ. Π. Πολυκάρπου, ο οποίος δήλωσε ότι είναι Ανώτερος Λειτουργός Δανειοδοτήσεων στην Ελληνική Τράπεζα. Η γραπτή του δήλωση (Ένδειξη «Α»), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, παρατίθεται αυτολεξεί: «Ονομάζομαι Πόλυς Πολυκάρπου και εργάζομαι στους Ενάγοντες ως Ανώτερος Λειτουργός Πελατείας. Λόγω της θέσης που κατέχω στους Ενάγοντες έχω στην κατοχή μου όλα τα έγγραφα, αλληλογραφία και σημειώματα που αφορούν το Λογαριασμό των Εναγομένων με τους Ενάγοντες. Επίσης οι Ενάγοντες είναι Εταιρεία Περιορισμένης ευθύνης που είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα τη Λευκωσία και ασκεί τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο. Με βάση γραπτή Συμφωνία ημερομηνίας 16/12/02 οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγομένους 1 Δάνειο. Έχω στην κατοχή μου την Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 16/12/
  11. Οι Εναγόμενοι 1 στις 16/12/2002 συμφώνησαν και αποδέχτηκαν υπογράφοντας επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης ημερομηνίας 26/11/
  12. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή ημερομηνίας 26/11/
  13. Ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε στις 16/12/2002 την συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 16/12/
  14. Έχω στην κατοχή μου την Συμφωνία Εγγύησης ημερομηνίας 16/12/
  15. Οι Ενάγοντες 1 και 2 ενημερώνονταν για τις αυξομειώσεις των επιτοκίων με επιστολές των Εναγόντων προς τους Εναγομένους. Περαιτέρω πολλές φορές εγώ ο ίδιος προσωπικά επικοινώνησα με τον Εναγόμενο 2, που είναι και διευθυντής των Εναγομένων 1 και τον ζητούσα να καταβάλει το ποσό της μηνιαίας δόσης, και ο ίδιος υποσχόταν ότι θα το διευθετούσε. Οι Ενάγοντες λόγω μη τήρησης από τους Εναγομένους 1 των όρων της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 16/12/2002 με επιστολή τους που απέστειλαν προς τους Εναγομένους 1 τερμάτισαν την λειτουργία του λογαριασμού αυτού. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 30/11/
  16. Η ίδια επιστολή κοινοποιήθηκε και στον Εναγόμενο
  17. Οι Ενάγοντες στις 27/3/2006 απέστειλαν σχετικές επιστολές στους Εναγομένους 1 και 2 του ιδίου περιεχομένου με την επιστολή ημερομηνίας 30/11/
  18. Έχω στην κατοχή μου τις επιστολές ημερομηνίας 27/3/
  19. Οι Ενάγοντες με επιστολές τους προς τους Εναγομένους 1 και 2 επανέλαβαν εκ νέου την αξίωση τους για αποπληρωμή του οφειλομένου ποσού πληροφορώντας τους παράλληλα για την αλλαγή του χρεωστικού επιτοκίου στο 10.50% σταθερό ως επίσης και τον τρόπο υπολογισμού του τόκου και την κεφαλαιοποίηση τούτου δύο φορές το χρόνο ήτοι την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα των επιστολών ημερομηνίας 18/2/
  20. Μετά την αποστολή προς τους Εναγομένους 1 και 2 των επιστολών ημερομηνίας 18/2/2008, οι Εναγόμενοι 1 απέστειλαν στους Ενάγοντες την επιστολή ημερομηνίας 13/3/
  21. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή ημερομηνίας 13/3/
  22. Στις 26/3/2008 απεστάληκε από τον τότε Δικηγόρο των Εναγομένων 1 και 2 επιστολή ημερομηνίας 26/3/
  23. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή του Δικηγόρου των Εναγομένων 1 και 2 ημερομηνίας 26/3/
  24. Οι Ενάγοντες απάντησαν τόσο στους Εναγομένους 1 όσο και στον τότε Δικηγόρο των Εναγομένων 1 και 2 με δύο επιστολές τους ημερομηνίας 17/4/
  25. Έχω στην κατοχή μου τις δύο επιστολές ημερομηνίας 17/4/
  26. Το σημερινό υπόλοιπο των Εναγομένων 1 και 2 προς τους Ενάγοντες είναι €403.191.98 σεντ με τόκο 8.50% επί του ποσού των €397.374.85 σεντ από 1/9/2016 μέχρι την εξόφληση με ανατοκισμό 2 φορές το χρόνο ήτοι την 30η Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου.» Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 τη συμφωνία δανείου ημερ. 16.12.02 (σημειώνεται εδώ ότι ήταν παραδεκτό γεγονός από τον Εναγόμενο 2 ότι υπεγράφη αυτή η συμφωνία). Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 συμφωνία εγγύησης που υπέγραψε ο Εναγόμενος 2, και ως Τεκμήριο 2 σχετική επιστολή της Ενάγουσας ημερ. 26.11.
  27. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 4 - 12 σχετικές επιστολές, στο περιεχόμενο των οποίων θα κάνω αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Όσον αφορά στο Τεκμήριο 4, έχω ήδη αναφέρει ότι πρόκειται για την επιστολή τερματισμού προς την Εναγόμενη 1 η οποία κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους 2 και
  28. Η επιστολή αυτή, ως ελέχθη, παρουσιάζεται να έχει αποσταλεί σε συγκεκριμένη διεύθυνση στο Τσέρι. Αντεξεταζόμενος ο κ. Πολυκάρπου, απέρριψε τις υποβολές του Εναγόμενου 2 και συγκεκριμένα την υποβολή του ότι ο ίδιος δεν ζήτησε δάνειο και ότι οι άνθρωποι της Τράπεζας τον ξεγέλασαν με δόλιο τρόπο για να συνάψει το εν λόγω δάνειο. Η κα Ζωή Γεωργιάδη ήταν ο δεύτερος μάρτυρας που κατέθεσε εκ μέρους των Εναγόντων. Υιοθέτησε ο περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης που ετοίμασε, Ένδειξη «Β». Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, βρίσκεται στην Υπηρεσία των Εναγόντων και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών (Τμήμα Λογιστηρίου). Κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού οι οποίες αφορούν στον επίδικο λογαριασμό από το άνοιγμα του μέχρι και σήμερα. Μαζί με αυτές κατέθεσε και σχετικό Πιστοποιητικό δυνάμει του Άρθρου 35

(3)του Ν.32
(1)/
  1. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, οι καταστάσεις λογαριασμών είναι ορθές αντιγραφές των αρχικών καταχωρίσεων στο Τραπεζικό Βιβλίο της Ενάγουσας σε σχέση με τον λογαριασμό δανείου - αντικείμενο της Αγωγής. Εξήγησε το περιεχόμενο των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού δανείου. Ως ανέφερε: «
  2. Με βάση τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών, ο επίδικος λογαριασμός του Εναγομένου 1 παρουσιάζει τα πιο κάτω χρεωστικά υπόλοιπα οφειλόμενα από τους Εναγόμενους 1 και 2 προς τους Ενάγοντες: Λογαριασμός Δανείου υπ' αριθμό 116-31-026880-02 στις 31/8/16 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο σε κεφάλαιο €397.374.85 σεντ και σε τόκους €5.817.13 σεντ. Συνολικά το οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού των Εναγόμενων 1 και 2 ανέρχεται σε €403.191.98 σεντ πλέον τόκους προς 8.50% ετησίως επί ποσού €397.374.85 από 1/9/16 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγομένους 1 και 2 ποσό €403.191.98 σεντ με τόκο 8.50% ετησίως επί του ποσού των €397.374.85 σεντ από 1/9/16 μέχρι την εξόφληση με ανατοκισμό 2 φορές το χρόνο ήτοι την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου.» Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξέταστηκε. Ο Εναγόμενος 2 κατέθεσε ενώ δεν κλήθηκαν άλλοι μάρτυρες. Ο Εναγόμενος 2 καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν Διευθυντής της Εναγόμενης 1 Εταιρείας. Με την μαρτυρία του έκανε αναφορά στη συνεργασία του με την Ελληνική Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις. Ήταν η θέση του ότι οι Χρηματοδοτήσεις τον χρέωναν παράνομα για κάθε συμβόλαιο Λ.Κ.10 «δήθεν ως προμήθεια της Τράπεζας». Ως ανέφερε, οι Χρηματοδοτήσεις και η Ελληνική Τράπεζα τον «κατασπάραξαν» από τις «παράτυπες» χρεώσεις. Ωστόσο, τίποτε συγκεκριμένο ανέφερε. Παραδέχθηκε ότι είχε συνάψει το δάνειο, Τεκμήριο 1, για να εξοφληθούν άλλα χρέη στην Ελληνική Τράπεζα, τα οποία βεβαίως τώρα δεν αναγνωρίζει αφού ως ανέφερε υπάρχει μεγάλος ανατοκισμός. Δεν είχε όμως στοιχεία να παρουσιάσει. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι υπέγραψε τη συμφωνία δανείου και τη συμφωνία δυνάμει της οποίας εγγυήθηκε την Εναγόμενη 1 Εταιρεία. Για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες υπέγραψε ανέφερε ότι «ήταν με παρότρυνση και επηρεασμό», χωρίς να δώσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του ανέφερε «Πιέστηκα να το κάνω μη έχοντας άλλη επιλογή, με διάφορα, η Τράπεζα, οι άνθρωποι εκεί που με έβγαζαν κάθε βδομάδα στις ταβέρνες να με κεράσουν που χειρίζονταν τους λογαριασμούς, οι υπάλληλοι της Ελληνικής. Ήμουν ένας παρά πολύ καλός πελάτης γι΄ αυτό και με έβγαζαν κάθε βδομάδα στις ταβέρνες να με ταΐσουν. Αυτό ήταν για να κερδίσω εγώ την εμπιστοσύνη τους.». Στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι αυτός ήταν που καθόρισε τη μηνιαία δόση, για να προσθέσει ότι δεν είχε άλλη επιλογή. Δέχθηκε ότι σε τακτικά χρονικά διαστήματα οι Ενάγοντες του έστελναν καταστάσεις λογαριασμού στις οποίες φαίνονταν οι τυχόν χρεώσεις και τα υπόλοιπα, και ότι ήλεγχε αυτές τις καταστάσεις. Ωστόσο, δεν είχε κάποια συγκεκριμένη επιστολή με την οποία να διαμαρτύρεται για το περιεχόμενο των λογαριασμών. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «Μιλούσαμε προφορικά και τους τα έλεγα αυτά τα πράγματα και μου έλεγαν ότι είναι κανονισμός της Τράπεζας.». Σε σχέση με την Ανταπαίτησή του, παραδέχθηκε πως δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Ήταν η θέση του πως αυτό που αξιώνει είναι να υπολογισθούν όλα εκείνα «τα παράτυπα» που χρεώθηκε και να κάνουν ένα ισολογισμό. Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η προσαχθείσα μαρτυρία, το σύνολο της οποίας έχω θέσει ενώπιον μου. Θα σταθώ σε συγκεκριμένα μέρη αυτής όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το ίδιο ισχύει και για τις αγορεύσεις των δύο πλευρών. Η αγόρευση του Εναγόμενου 2 ήταν λιτή και απέριττη, αφού ανέφερε ότι υιοθετεί τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε απεστάλη στον ίδιον οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού ούτε επιστολή για αύξηση του επιτοκίου. Σημειώνεται εδώ για άλλη μια φορά ότι η Ενάγουσα Τράπεζα όταν επεδίωξε να καταθέσει την επιστολή τερματισμού, όχι μόνον δεν είχε ένσταση ο Εναγόμενος 2, αλλά παραδέχθηκε ρητά πως την παρέλαβε. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι οι τόκοι και οι χρεώσεις στις οποίες έχει προβεί η Ενάγουσα, είναι παράνομοι, αντικανονικοί και αντίθετοι με τη συμφωνία δανείου και τη συμφωνία εγγύησης. Δεν διευκρινίζει στην αγόρευσή του γιατί είναι αντίθετοι και αντικανονικοί. Σημειώνεται για άλλη μια φορά ότι η Ενάγουσα αξιώνει το συμβατικό επιτόκιο και όχι 10.5% που αξίωσε με την επιστολή τερματισμού και με άλλες επιστολές της. Η κα Σολουκίδου με την αγόρευσή της έκανε αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, τονίζοντας ιδιαίτερα πως η μάρτυρας των Εναγόντων κα Ζωή Γεωργιάδη δεν αντεξετάστηκε. Κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την μαρτυρία του Εναγόμενου 2 και κατ΄ επέκταση της Εναγόμενης 1 Εταιρείας ως απαράδεκτη και αναξιόπιστη. Περαιτέρω ήταν η θέση της ότι ουδεμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί για να αποδειχθεί η Ανταπαίτηση για την οποία γίνεται αναφορά στο δικόγραφο των Εναγομένων. Ζήτησε να απορριφθεί η Ανταπαίτηση και μάλιστα με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και
  3. Εν κατακλείδι ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 για το ποσό των €403.191,98 με τόκο 8.5% επί του ποσού των €397.374,85 από 1.9.16 μέχρι εξόφλησης με ανατοκισμό δύο φορές τον χρόνο δηλαδή την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ 1273, 1280 - 1281, Κυριάκου ν. Γ. Νικόλα (Μακρή) Λτδ,
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 869, 873 και την πρόσφατη απόφαση της Πλειοψηφίας, Ελληνική Τράπεζα Λτδ ν. Νίκου Κυριακίδη, Πολ. Έφεση 209/10, απόφαση ημερ. 9.9.15). Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι πριν αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία έθεσα ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων και ο Εναγόμενος 2 με τις αγορεύσεις τους. Η δεύτερη μάρτυρας των Εναγόντων κα Ζωή Γεωργιάδη που κατέθεσε σε σχέση με το σημερινό χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού, δεν αντεξετάστηκε. Με άλλα λόγια, δεν της υποβλήθηκαν ερωτήσεις σε σχέση με την ορθότητα του εν λόγω λογαριασμού και σε σχέση με το σημερινό υπόλοιπο. Είναι γνωστό πως όταν ένας μάρτυρας δεν αντεξεταστεί πάνω σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του, αυτό είναι δυνατό να ισοδυναμεί με αποδοχή της μαρτυρίας του από τον αντίδικο. Παρακολουθώντας την εν λόγω μάρτυρα, αυτή μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι την μαρτυρία της χωρίς ενδοιασμό. Καλή εντύπωση μου έκανε και ο πρώτος μάρτυρας των Εναγόντων κ. Πόλυς Πολυκάρπου. Η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί με την αντεξέταση. Του έγιναν βεβαίως κάποιες γενικές υποβολές σε σχέση με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες υπέγραψαν οι Εναγόμενοι τις συμφωνίες και τις εγγυήσεις, τις οποίες βεβαίως ο μάρτυρας, ως ελέχθη, απέρριψε. Και αυτού την μαρτυρία αποδέχομαι αφού βρίσκω ότι στο Δικαστήριο κατέθεσε την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Παρακολούθησα τον Εναγόμενο 2 με ιδιαίτερη προσοχή. Οφείλω να πω, πως δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του ότι υπέγραψε τη συμφωνία δανείου με παρότρυνση και επηρεασμό. Πρόκειται για σκέψεις εκ των υστέρων. Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του ότι υπάλληλοι της Ελληνικής «τον έβγαζαν» κάθε μέρα στις ταβέρνες για να τον «ταΐσουν» για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να ισχυριστεί ότι η Εναγόμενη 1 Εταιρεία λόγω των πολλών και αδικαιολόγητων χρεώσεων από την Τράπεζα, καταπιέστηκε οικονομικά με αποτέλεσμα να μην έχει «ρευστό». Σημειώνεται εδώ ότι ουδεμία λεπτομέρεια έχει δοθεί προς υποστήριξη αυτού του γενικού και αόριστου ισχυρισμού του. Περαιτέρω, εάν θεωρούσε ότι η Τράπεζα τον «κατασπάραξε» με τις αδικαιολόγητες χρεώσεις και με τα αδικαιολόγητα αποθηκευτικά έξοδα, θα ανέμενα να είχε σταματήσει αμέσως τη συνεργασία του με την εν λόγω Τράπεζα. Αντ΄ αυτού, η συνεργασία του συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια. Ισχυρίστηκε ότι δεν συμφωνεί με τα ποσά της Τράπεζας, χωρίς ωστόσο να αναφέρει ποια είναι αυτά τα ποσά τα οποία ο ίδιος δέχεται ότι οφείλει. Και όλα αυτά όταν δεν αντεξέτασε την μάρτυρα της Τράπεζας που κατέθεσε για το σημερινό υπόλοιπο. Ήταν η θέση του πως έπρεπε «όλα να τα βάλουν κάτω» για να κάνουν ένα ισολογισμό. Πώς όμως θα γινόταν αυτός ο ισολογισμός, ουδείς γνωρίζει, όταν ο ίδιος δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο ίδιος, ως ελέχθη, ουδέποτε αμφισβήτησε τη μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους της Τράπεζας (Μ.Ε.2) σε σχέση με το σημερινό του υπόλοιπο. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως στον πρώτο μάρτυρα των Εναγόντων υπέβαλε ότι οι Ενάγοντες τον ξεγέλασαν με δόλιο τρόπο, λέγοντας του ότι είναι καλύτερα για τον ίδιον να συνάψει συμφωνία δανείου, ενώ ο ίδιος καταθέτοντας ανέφερε ότι οι άνθρωποι της Τράπεζας τον έπεισαν να συνάψει συμφωνία δανείου «βγάζοντας τον κάθε βδομάδα στις ταβέρνες για να τον ταΐσουν». Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία απορρίπτω τη μαρτυρία του ως αναξιόπιστη και συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί πάνω σε αυτήν. Επαναλαμβάνω, πως δεν τον κρίνω αναξιόπιστο επειδή στην αγόρευσή του ανέφερε ότι ουδέποτε η Τράπεζα απέστειλε σε αυτόν επιστολή τερματισμού, παρόλο που, ως ελέχθη, κατά την ακροαματική διαδικασία είχε δηλώσει πως παρέλαβε αυτήν την επιστολή. Ως εκ τούτου, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους των Εναγόντων, και η οποία είναι η μόνη μαρτυρία πάνω στην οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί, βρίσκω ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την υπόθεση τους εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αφού βρίσκω ότι καταρτίστηκε η επίδικη συμφωνία δανείου με αποτέλεσμα αυτή να τερματιστεί από τους Ενάγοντες δικαιολογημένα. Βρίσκω επίσης ότι ο τερματισμός κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους 1, 2 και 3. Με βάση πάντα την αξιόπιστη μαρτυρία της κας Ζωής Γεωργιάδη (Μ.Ε.2), βρίσκω ότι το σημερινό υπόλοιπο είναι αυτό που αναφέρεται στη μαρτυρία της, και το οποίο βεβαίως σημερινό υπόλοιπο δεν φέρει τόκο 10.5% αλλά 8.5%. Η Ανταπαίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αφού δεν υπάρχει ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας που να υποστηρίζει ότι η επιχείρηση άξιζε €200.000 και ότι συνεπεία της εκτέλεσης της συμφωνίας δανείου, αυτή έχει καταρρεύσει. Το ίδιο ισχύει και για το αξιούμενο ποσό των €500.000 αφού ούτε και εδώ έχει προσκομιστεί ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας. Υπό το φως των πιο πάνω, εκδίδεται Απόφαση υπέρ Εναγόντων και εναντίον Εναγομένων 1 και 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €403.191,98 με τόκο 8.50% ετησίως επί του ποσού των €397.374,85 από 1.9.2016 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, δηλαδή την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταδικάζονται στα έξοδα της Αγωγής, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι η ευθύνη των Εναγομένων 1 και 2 είναι αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένη με την ευθύνη της Εναγομένης 3, εναντίον της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 26.5.14. Όσον αφορά στην Ανταπαίτηση, αυτή απορρίπτεται. Δεν θα επιδικάσω έξοδα στην Ανταπαίτηση, αφού θεωρώ ότι τα θέματα αυτής ήταν ουσιαστικά τα ίδια με αυτά της Αγωγής. Ουδεμία διαταγή για έξοδα στην Ανταπαίτηση. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.