THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LIMITED ν. ΠΑΝΙΚΟΥ Α. ΛΕΩΝΙΔΟΥ ΚΑΙ ΔΩΡΑΣ ΒΟΛΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΟΥΛΛΑΣ ΒΟΛΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΑΣ, Αρ. Αγωγής: 2715/2008, 6/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A538 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ - ΜΕΣΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2715/2008 Μεταξύ: THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LIMITED Εναγόντων και ΠΑΝΙΚΟΥ Α. ΛΕΩΝΙΔΟΥ ΚΑΙ ΔΩΡΑΣ ΒΟΛΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΟΥΛΛΑΣ ΒΟΛΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΑΣ Εναγομένων ------------------------------- Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου,
- Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κα Γ. Μιλτιάδου Για τους εναγόμενους: κος Μ. Β. Ιωάννου Τ Ε Λ Ι Κ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες στις 20 Μαΐου 2008, η αποβιώσασα Σωτηρούλλα Βόλου κατά/ή περί το έτος 2002 ήταν ασθενής και νοσηλεύτηκε ως εσωτερική ασθενής στο THE HIPPOCRATEON MEDICAL CENTER LTD (ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΤΔ) το οποίο με ειδικό ψήφισμα ημερομηνίας 25.1.2006 έχει αλλάξει όνομα και μετονομάστηκε σε THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LTD (ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΤΔ). Είναι η θέση των εναγόντων ότι κατά την περίοδο της νοσηλείας της, προσέφεραν στην αποβιώσασα ιατρικές υπηρεσίες, νοσηλεία μακράς διαρκείας, φαρμακευτική αγωγή, διεξήγαγαν ιατρικές εξετάσεις, αναλύσεις σε χημείο, ακτινογραφίες όπως και της παρείχαν διάφορες άλλες ιατρικές υπηρεσίες συνολικού ύψους ΛΚ74.307, αντίστοιχο σε €126.961,05, με το οποίο ποσό και την χρέωσαν. Όπως αναφέρουν στην Έκθεση Απαίτησης τους, η αποβιώσασα κατέβαλε έναντι του χρέους της το ποσό των ΛΚ39.000 και κατά/ή περί τις 13.12.2002 υπέγραψε προς όφελος τους γραμμάτιο συνήθους τύπου για το ποσό των ΛΚ24.000, αντίστοιχο σε €41.006,
- Ισχυρίζονται ότι με αυτό το γραμμάτιο η αποβιώσασα ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής και/ ή εξόφλησης του ποσού των €41.006,44 μέχρι τις 25.1.
- Είναι ειδικότερα η θέση τους ότι με το γραμμάτιο συνήθως τύπου η αποβιώσασα ανέλαβε, πέραν της υποχρέωσης πληρωμής και εξόφλησης του αναφερόμενου ποσού, την υποχρέωση να πληρώσει όλα τα δικαστικά και δικηγορικά έξοδα σε περίπτωση αγωγής όπως επίσης και τόκο προς 8% ετησίως επί του εν λόγω ποσού από τις 23.12.02 μέχρι τελικής εξόφλησης. Η Σωτηρούλλα Βόλου παρέλειψε να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό κατά την ημερομηνία που προνοούσε το γραμμάτιο συνήθους τύπου δηλαδή 25.1.03 και παρά το ότι οι ενάγοντες την κάλεσαν επανειλημμένα να εξοφλήσει το υπόλοιπο, αυτή αρνήθηκε να το πράξει μέχρι σήμερα. Στις 19.10.07 η Σωτηρούλλα Βόλου απεβίωσε και ως διαχειριστές τις περιουσίας της διορίστηκαν ο Πανίκος Α. Λεωνίδου και η Δώρα Βόλου δυνάμει σχετικού διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αίτηση διαχείρισης με αριθμό 709/
- Η αγωγή η οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί καταχωρήθηκε στις 20.5.2008, επιδόθηκε στους εναγομένους οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία στις 19.6.08 επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα τους για να καταχωρήσουν αίτηση για ακύρωση της αγωγής (set aside) λόγω δεδικασμένου και/ή λόγω μη πληρωμής εξόδων σε προηγούμενη διαδικασία και/ή για να καταχωρήσουν αίτηση με βάση τις Δ.16 θ9, Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Την 1.7.08 οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και να ακυρώνει την επίδοση του κλητήριου εντάλματος λόγω μη πληρωμής των εξόδων στην αγωγή 7785/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και ή να ακυρώνει ως αντικανονικό το κλητήριο ένταλμα λόγω δεδικασμένου. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Πανίκου Α. Λεωνίδου που συνόδευε την αίτηση, για τα ίδια θέματα όπως αυτά της παρούσας αγωγής είχε καταχωρηθεί από τους ενάγοντες εναντίον της αποβιώσασας Σωτηρούλλας Βόλου η αγωγή υπ' αριθμό 7785/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 21.7.
- Στις 7.12.06 εκδόθηκε, είναι η θέση του, εκ συμφώνου απόφαση με την οποία αίτηση ημερομηνίας 2.3.16 απορρίφθηκε, αίτηση ημερομηνίας 17.5.06 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ της εναγομένης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και δόθηκε άδεια όπως η αγωγή αποσυρθεί και απορριφθεί άνευ βλάβης με έξοδα εναντίον των εναγόντων και υπέρ της εναγομένης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι αν και τα έξοδα είχαν εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των ΛΚ589,50 πλέον ΛΚ86,85 ΦΠΑ οι ενάγοντες δεν είχαν πληρώσει τα έξοδα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η απόσυρση της αγωγής 7785/03 και η επακόλουθη απόρριψη της στις 7.12.06 δημιούργησε δεδικασμένο. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, και Δικαστήριο με άλλη σύνθεση εξέδωσε στις 29.2.09 απόφαση με την οποία αποφασίστηκε ότι η άδεια του Δικαστηρίου για απόσυρση της αγωγής 7785/03 άνευ βλάβης δεν δημιουργεί κώλυμα στην έγερση της υπό κρίση αγωγής λόγω δεδικασμένου και έτσι ως προς το σημείο αυτό η αίτηση απερρίφθη. Δικαίωσε όμως τους εναγομένους - αιτητές στο σημείο που αφορούσε την πληρωμή των δικηγορικών τους εξόδων και ανέστειλε την παρούσα αγωγή μέχρι να πληρωθούν τα έξοδα που είχαν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Επιδίκασε επίσης υπέρ των εναγομένων - αιτητών και εναντίον των εναγόντων τα έξοδα της αίτησης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία όμως διατάχθηκε όπως πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. Στις 2.11.10 οι εναγόμενοι καταχώρησαν Υπεράσπιση. Σε αυτή ισχυρίζονται προδικαστικά ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία (privity of contract) μεταξύ εναγόντων και της αποβιώσασας Σωτηρούλλας Βόλου καθότι η αποβιώσασα ουδέποτε σύναψε συμφωνία με τους ενάγοντες, ουδέποτε υπέγραψε γραμμάτιο προς όφελος των εναγόντων και ουδέποτε οι ενάγοντες προσέφεραν οποιεσδήποτε υπηρεσίες στην αποβιώσασα. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας αγωγής καθότι η αποβιώσασα από 25.1.03 μέχρι και την ημέρα του θανάτου της ήταν μόνιμη κάτοικος Λεμεσού και, εάν φανεί ότι υπήρξε οποιαδήποτε διάρρηξη συμφωνίας, αυτή έγινε εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην Υπεράσπιση τους, οι εναγόμενοι αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Είναι η θέση τους ότι η επιβιώσασα στις 5.10.00 επισκέφτηκε την κλινική Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο για παρακολούθηση και θεραπεία επιπόλαιων πληγών στις φτέρνες και την παρακολουθούσε ο Δρ. Βασίλης Μακρής ο οποίος στις 13.6.01 εξέδωσε πιστοποιητικό στο οποίο βεβαιεί ότι η αποβιώσασα είχε αποθεραπευτεί πλήρως και ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία ήταν καθόλα υγιής. Ισχυρίζονται επίσης ότι στις 16.1.01 ενώ η αποβιώσασα ήταν υπό την επήρεια φαρμάκων και δεν είχε συνείδηση των λόγων και των πράξεων της, η κλινική και/ή αντιπρόσωποι της κλινικής την εξανάγκασαν και πίεσαν να υπογράψει γραμμάτιο συνήθους τύπου ημερομηνίας 16.1.01 όπου την υποχρέωσαν όπως πληρώσει στην κλινική μέχρι 31.7.01 το ποσό των ΛΚ 15.000, αντίστοιχο σε €25.629,02, για προσφερθείσες υπηρεσίες από 1.1.00 - 31.1.01 με τόκο 8% ετησίως από 1.6.
- Η αποβιώσασα πλήρωσε το εν λόγω ποσό για εξόφληση του γραμματίου στη κλινική και η κλινική της επέστρεψε το πρωτότυπο του γραμματίου το οποίο εκδόθηκε εις διαταγή του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου και όχι των εναγόντων. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι στις 20.2.01 και πάλι όταν η Σωτηρούλλα Βόλου βρισκόταν υπό την επήρεια φαρμάκων και δεν είχε συνείδηση των λόγων και των πράξεων της, εξαναγκάστηκε και πιέστηκε από την κλινική να υπογράψει άλλο γραμμάτιο για ποσό ΛΚ5.000, αντίστοιχο σε €8.543,01, πλέον τόκους για προσφερθείσες υπηρεσίες από το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο για την περίοδο από 1.2.01 - 25.3.01 , ποσό το οποίο και πάλι η αποβιώσασα πλήρωσε και η κλινική της επέστρεψε το πρωτότυπο του γραμματίου. Είναι η θέση τους ότι με τις πιο πάνω πληρωμές και με πληρωμή ενός ακόμα ποσού εκ ΛΚ11.000, αντίστοιχο σε €18.794,62, δηλαδή πληρωμές συνολικού ποσού ΛΚ31.000, αντίστοιχο σε €52.966,64 η αποβιώσασα εξόφλησε πλήρως την οφειλή της προς το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αποβιώσασα είχε εισαχθεί στην κλινική για ένα επιπόλαιο τραύμα και τελικά κατάβαλε για την θεραπεία της υπέρογκα ποσά χρημάτων τα οποία, εν πάση περιπτώσει, εξόφλησε πλήρως. Ισχυρίζονται ότι τα ποσά με την οποία την χρέωσαν ήταν υπερβολικά, αυθαίρετα και υπέρογκα, δεν οφείλει κανένα ποσό στους ενάγοντες ούτε και υπέγραψε προς όφελος τους οποιοδήποτε γραμμάτιο συνήθους τύπου στις 13.12.02 για το ειδικό ποσό της αγωγής. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι ενάγοντες συμπεριφέρθηκαν αντιδεοντολογικά και παρέβηκαν τους κανόνες άσκησης του επαγγέλματος τους τόσο σε σχέση με τα ποσά που χρέωσαν την αποβιωσάσα αλλά και με τον εξαναγκασμό της να υπογράψει τα ισχυριζόμενα γραμμάτια και είναι η θέση τους ότι, εάν όντως αποδειχθεί ότι η αποβιώσασα υπέγραψε το επίδικο γραμμάτιο, η υπογραφή της επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, και/ή απάτης και/ή κατόπιν άσκησης ψυχικής πίεσης. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι εν πάση περιπτώσει η αποβιώσασα κατά την υπογραφή του γραμματίου δεν είχε συνείδηση των λόγων και των πράξεων της λόγω υπερβολικής χρήσης φαρμάκων. Ισχυρίζονται επίσης ότι όλοι οι λογαριασμοί, αποδείξεις και αλληλογραφία έγιναν μεταξύ Σωτηρούλλας Βόλου και του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου και όχι τους ενάγοντες και ισχυρίζονται εν τέλει ότι η υπογραφή της αποβιώσασας επί του επίδικου γραμμάτιου είναι διαφορετική ουσιωδώς από την υπογραφή της στα προηγούμενα γραμμάτια, και δεν είναι δική της. Οι ενάγοντες με την Απάντηση στην Υπεράσπιση απορρίπτουν τις προδικαστικές ενστάσεις, συμφωνούν ότι η αποβιώσασα είχε καταβάλει το συνολικό ποσό των ΛΚ39.000 έναντι των υπηρεσιών των εναγόντων, επιμένουν όμως στη θέση τους ότι υπόγραψε το επίδικο γραμμάτιο που αφορά το υπόλοιπο της οφειλής της και αρνούνται ότι τα γραμμάτια που υπέγραψε η αποβιώσασα είχαν υπογραφεί από αυτή κατόπιν εξαναγκασμού, ψυχικής πίεσης και/ή απάτης όπως και τη θέση ότι η αποβιώσασα κατά την υπογραφή τους δεν είχε συνείδηση των πράξεων της. Επιμένουν επίσης ότι η υπογραφή στο επίδικο γραμμάτιο είναι της αποβιωσάσας. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, από πλευράς εναγόντων δόθηκε μαρτυρία από τον τότε Οικονομικό Διευθυντή του Ιπποκράτειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου Λτδ Νίκο Δημοσθένους, ΜΕ1, την υπάλληλο του λογιστηρίου των εναγόντων Σοφία Βαρθολομαίου, ΜΕ2, τον προσωπικό γιατρό της αποβιώσασας Δρ. Θρασύβουλο Σπυριδάκη, ΜΕ3 και τον γραφολόγο Αντρέα Παναγιώτου, ΜΕ
- Η πλευρά των εναγομένων δεν κάλεσε μάρτυρα. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων. Όλη η έκταση της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και αναφορά θα γίνει στα ουσιαστικότερα σημεία της όπως και σχετικές αναφορές στα διάφορα τεκμήρια θα γίνει μόνο όπου κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αγωγής διαφάνηκε στη δικάσιμο ημερομηνίας 15.6.16 ότι τα πρακτικά της υπόθεσης, που τηρούνταν από στενοτυπίστρια τουλάχιστον σε ότι αφορά αρκετές δικασίμους, έχουν δοθεί από το Πρωτοκολλητείο στο συνήγορο υπεράσπισης χωρίς αυτά να ελεγχθούν προηγουμένως από το Δικαστήριο και χωρίς να έχει δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου. Ο ΜΕ1 Νίκος Δημοσθένους ήταν ο Οικονομικός Διευθυντής του Ιπποκράτειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου Λτδ από το Σεπτέμβριο του 2002 μέχρι το Δεκέμβριο του
- Όπως ανέφερε, το νοσοκομείο των εναγόντων τόσο κατά τον ουσιώδη χρόνο όσο και μετέπειτα, μέχρι και σήμερα, στεγάζεται στην οδό Ψαρών 6 - 12 στην Έγκωμη. Αρχικά το όνομα των εναγόντων ήταν «THE HIPPOCRATEON MEDICAL CENTER LTD», και τον Ιανουάριο του 2006 μετονομάστηκαν σε «THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LTD». Ο ΜΕ1 είπε ότι η Σωτηρούλλα Βόλου νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο των εναγόντων από τις 8.5.2000 μέχρι 16.12.2002 ως εσωτερική ασθενής με πολλαπλά προβλήματα υγείας, τύγχαινε ιατρικής παρακολούθησης και νοσηλείας τόσο από εσωτερικούς ιατρούς του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου αλλά και από ιατρούς εκτός του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου. Ο κατ' εξοχήν θεράπων ιατρός της αποβιώσασας ήταν ο Δρ. Θρασύβουλος Σπυριδάκης ο οποίος χρέωνε ξεχωριστά την αποβιώσασα για τις υπηρεσίες που της προσέφερε, μεταξύ τους υπήρχε ξεχωριστή συμφωνία. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε αναπτύξει φιλική σχέση με την αποβιώσασα λόγω και του πολλού χρόνου παραμονής της στη κλινική και την επισκεπτόταν πολύ συχνά στο δωμάτιο της. Το λογιστήριο των εναγόντων κάθε μήνα εξέδιδε τιμολόγια και χρέωνε το λογαριασμό της αποβιώσασας. Το σύνολο των χρεώσεων μέχρι 31.12.02 ήταν ΛΚ74.307, αντίστοιχο σε €126.961,
- Η αποβιώσασα είχε πληρώσει σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα ποσά έναντι του λογαριασμού της, συγκεκριμένα μέχρι 12.12.02 είχε πληρώσει το συνολικό ποσό των ΛΚ31.000 με το οποίο πιστώθηκε ο λογαριασμός της. Επειδή η αποβιώσασα θα εξερχόταν από το νοσοκομείο περί τα μέσα Δεκεμβρίου του 2002 τέθηκε θέμα τακτοποίησης του λογαριασμού της και κατόπιν πολλών συζητήσεων και ανταλλαγών θέσεων και απόψεων που είχε ο ίδιος προσωπικά με τους δικηγόρους της Σωτηρούλλας Βόλου Πανίκο Α. Λεωνίδου και Πανίκο Συμεού, κατέληξαν σε συμφωνία όπως η αποβιώσασα στις 13.12.02 πληρώσει άμεσα το ποσό των ΛΚ8.000 και ταυτόχρονα να υπογράψει γραμμάτιο για ΛΚ24.000 πληρωτέο στις 25.1.03 προς πλήρη εξόφληση του λογαριασμού της. Η αποβιώσασα όντως στις 13.12.02 πλήρωσε στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ8.000 με αποτέλεσμα το σύνολο των πληρωμών της έναντι του λογαριασμού της να ανέλθει ΛΚ39.
- Την ίδια μέρα, που ήταν Παρασκευή, η αποβιώσασα υπόγραψε στο δωμάτιο της όπου νοσηλευόταν στη δική του παρουσία, την παρουσία του Δρ. Σπυριδάκη και των 2 δικηγόρων της, γραμμάτιο συνήθους τύπου ημερομηνίας 13.12.02 για το υπόλοιπο ποσό ΛΚ24.000, τεκμήριο
- Ήταν η θέση του ότι το γραμμάτιο είχε ετοιμαστεί από τον Πανίκο Α. Λεωνίδου, δικηγόρο της αποβιώσασας αφού προηγουμένως είχε ο ίδιος μαζί του αρκετές τηλεφωνικές επικοινωνίες για το υπόλοιπο του λογαριασμού, και κατέληξαν στο ποσό των ΛΚ24.000 για εξόφληση μετά από έκπτωση περίπου ΛΚ11.000 που έγινε από το νοσοκομείο προς την Σωτηρούλλα Βόλου καλή τη πίστη. Το γραμμάτιο το υπέγραψε η αποβιώσασα ενώπιον όλων, δηλαδή των δικηγόρων της Πανίκου Α. Λεωνίδου και Πανίκου Συμεού, του ιδίου ο οποίος υπογράφει ως μάρτυρας 1 και του Δρ. Σπυριδάκη που υπέγραψε ως μάρτυρας
- Αναγνώρισε την υπογραφή του στο τεκμήριο 1 στο σημείο μάρτυρας 1, και είπε ότι είδε την αποβιώσασα με τα μάτια του να υπογράφει το γραμμάτιο. Σύμφωνα με τη θέση του, η αποβιώσασα εκείνη την ημέρα ήταν πολύ καλά στην υγεία της, θα εξερχόταν από το νοσοκομείο, υπέγραψε το γραμμάτιο με δική της πρωτοβουλία, φαινόταν να έχει πλήρη διαύγεια, υπέγραψε με ελεύθερη βούληση και μετά από την συμβουλή των δικηγόρων της Πανίκου Α. Λεωνίδου και Πανίκου Συμεού και δεν ασκήθηκε καμία πίεση εις βάρος της. Όπως ανέφερε, γνωρίζει ότι την ίδια μέρα, δηλαδή 13.12.02, η αποβιώσασα υπέγραψε ακόμα ένα έγγραφο για ΛΚ3.000 το οποίο αποτελούσε την αμοιβή του Δρ. Θρασύβουλου Σπυριδάκη και διαφώνησε με τη θέση της υπεράσπισης ότι στο ποσό του επίδικου γραμματίου, ΛΚ24.000, περιλαμβάνεται και η αμοιβή του Δρ. Σπυριδάκη αναφέροντας ότι γνωρίζει ότι ο Δρ. Σπυριδάκης διεκδίκησε το ποσό της αμοιβής του από την αποβιώσασα με ξεχωριστή αγωγή που ο ίδιος καταχώρησε με αριθμό 7714/03 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η αποβιώσασα κατά παράβαση της συμφωνίας και του γραμματίου δεν εξόφλησε το οφειλόμενο ποσό μέχρι και σήμερα παρόλο που τόσο το λογιστήριο των εναγόντων όσο και ο ίδιος ως Οικονομικός Διευθυντής του νοσοκομείου την κάλεσαν να το εξοφλήσει. Ανέφερε επίσης ότι για να καταλήξουν στο ποσό των €24.000 που είναι το αντικείμενο του τεκμηρίου 1 προς πλήρη εξόφληση των οφειλομένων που ήταν μεγαλύτερο ποσό χρειάστηκε να ληφθεί έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου και επανέλαβε ότι ο ίδιος με τον Πανίκο Α. Λεωνίδου, εκ των δικηγόρων και διαχειριστών της αποβιώσασας είχαν πολλές συζητήσεις και μετά που κατέληξαν στο ποσό ο ίδιος ο Πανίκος Α. Λεωνίδου ανέλαβε όλο το νομικό κομμάτι της συμφωνίας και την ετοιμασία του τεκμηρίου
- Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι η αποβιώσασα υπέγραψε ενώπιον του αλλά και ενώπιον των δικηγόρων της, το επίδικο γραμμάτιο στις 13.12.02 και επανέλαβε ότι το ποσό των ΛΚ24.000 ήταν το ποσό που κατέληξαν μετά από διαβουλεύσεις με τους δικηγόρους της και δη τον Πανίκο Λεωνίδου μετά που έγινε γενναιόδωρη έκπτωση από το νοσοκομείο. Επέμενε ότι ο Πανίκος Α. Λεωνίδου καθόλα τα χρονικά διαστήματα ήταν ο δικηγόρος της αποβιώσασας, ενεργούσε για λογαριασμό της, έγιναν πολλές συζητήσεις μεταξύ τους στην παρουσία της αποβιωσάσας για το θέμα της εξόφλησης και ουδέποτε η αποβιώσασα ήγειρε οποιαδήποτε ένσταση ούτε και τέθηκε θέμα αμφισβήτησης του Πανικού Α. Λεωνίδου ως δικηγόρου της και προσώπου εξουσιοδοτημένου από την ίδια να συναλλάττεται εκ μέρους της. Είπε ότι η αλλαγή ονόματος των εναγόντων έγινε για σκοπούς συμμόρφωσης με τη νέα νομοθεσία αναφορικά με τα ιδιωτικά νοσοκομεία, οι μέτοχοι και ιδιοκτήτες του Ιπποκράτειο Ιατρικού κέντρου ουδέποτε άλλαξαν και ήταν η θέση του ότι τα χρήματα που οφείλει η αποβιώσασα μέσω των διαχειριστών της είναι στους ενάγοντες που οφείλονται, είναι η ίδια εταιρεία που της παρείχε ιατρικές υπηρεσίες. Είπε ότι τα διάφορα τιμολόγια και αποδείξεις εκδίδονταν από το λογιστήριο, δεν τα έχει στην κατοχή του αλλά επέμενε ότι διδόταν κατάσταση λογαριασμού και σχετικά τιμολόγια κάθε μήνα στην αποβιώσασα. Το λογιστήριο των εναγόντων όπως είπε, πρέπει να έχει αποστείλει επιστολές διεκδικώντας το υπόλοιπο στην ενάγουσα και επέμενε ότι και ο ίδιος προσωπικά την κάλεσε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό επαναλαμβάνοντας ότι είχε αποκτήσει πολύ καλή σχέση και επικοινωνία μαζί της. Σε σχέση με την αγωγή που καταχώρησε εναντίον της αποβιώσασας ο Δρ. Θρασύβουλος Σπυριδάκης για τη δική του αμοιβή ανέφερε ότι κλήθηκε και ο ίδιος ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, γνωρίζει ότι απορρίφθηκε η αγωγή, δεν ξέρει όμως τους λόγους. Ήταν απόλυτος και κάθετος ότι η αποβιώσασα υπέγραψε στην παρουσία του το Τεκμήριο 1 στις 13.12.
- Η ΜΕ2 Σοφία Βαρθολομαίου εργάζεται στο λογιστήριο των εναγόντων από
- Ως εκ της θέσης της γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και έχει διάφορα έγγραφα στην κατοχή και φύλαξη της. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 το αντίγραφο πιστοποιητικού αλλαγής ονόματος των εναγόντων που έχει εκδοθεί από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 25.1.2006 αναφέροντας ότι το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ συνεχίζει τις εργασίες του με το νέο όνομα στην ίδια διεύθυνση που βρισκόταν έκτοτε. Θέση της είναι ότι το λογιστήριο διατηρούσε λογαριασμό στο όνομα της αποβιώσασας για την περίοδο νοσηλείας της. Στις 13.12.02 ο Νίκος Δημοσθένους της παρέδωσε μία επιταγή υπογραμμένη από την αποβιώσασα για ποσό ΛΚ8.000 για να κατατεθεί έναντι του λογαριασμού της την οποία και η ίδια κατέθεσε στις 16.12.02 που ήταν ημέρα Δευτέρα, δηλαδή η αμέσως εργάσιμη μέρα. Την ίδια μέρα, δηλαδή 13.12.02, της παρέδωσε και ένα γραμμάτιο συνήθους τύπου ίδιας ημερομηνίας που είχε υπογραφεί από την αποβιώσασα με το οποίο η αποβιώσασα αναλάμβανε να πληρώσει ΛΚ24.000 μέχρι τις 25.1.03 και ο Νίκος Δημοσθένους της είχε ζητήσει να μεριμνήσει για την είσπραξη του. Γνωρίζει ότι το συνολικό ποσό χρεώσεων που έγινε από τους ενάγοντες στην αποβιώσασα για την νοσηλεία της ήταν ΛΚ74.307 και ότι η Σωτηρούλλα Βόλου μέχρι τις 12.12.02 είχε πληρώσει το συνολικό ποσό των ΛΚ31.000 με το οποίο η ίδια πίστωσε τον προσωπικό της λογαριασμό. Στις 13.12.02 μετά από την επιταγή των €8.000 που της παραδόθηκε από τον κ Νίκο Δημοσθένους και μετά από έκπτωση ύψους ΛΚ11.307 για την οποία και πάλι την πληροφόρησε ο Νίκος Δημοσθένους, το υπόλοιπο που παρέμενε οφειλόμενο από την Σωτηρούλλα Βόλου προς τους Ενάγοντες ήταν ΛΚ24.000 για το οποίο είχε υπογραφεί από την αποβιώσασα γραμμάτιο για αντίστοιχο ποσό και κατέθεσε σχετικά ως τεκμήριο 3 έγγραφο στο οποίο φαίνεται το υπόλοιπο της οφειλής αποβιώσασας προς το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο το οποίο η ίδια ετοίμασε μετά από τις πληροφορίες που της έδωσε ο Νίκος Δημοσθένους. Έκτοτε δεν έχει πληρωθεί κανένα ποσό έναντι του γραμματίου το οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο και το οποίο η ίδια είχε σε φάκελο υπό την φύλαξη της και επιβεβαίωσε ότι μέχρι σήμερα παραμένει απλήρωτο ολόκληρο το ποσό αυτό πλέον τόκοι, έξοδα και ΦΠΑ. Όπως είπε οι ενάγοντες συναλάττονται με το όνομα Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο, τα διάφορα έγγραφα, επιστολόχαρτα, κάρτες κτλ που χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα οι ενάγοντες φέρουν το όνομα «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» και στα αγγλικά «HIPPOCRATEON MEDICAL CENTER». Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι εργοδότης της είναι η εταιρεία ιδιωτικής ευθύνης που ονομαζόταν αρχικά «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ» και μετά «Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ», δεν γνωρίζει κατά πόσο υπάρχει εγγραμμένη εμπορική επωνυμία με το όνομα «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» και όταν της υποβλήθηκε ότι είναι ανύπαρκτο το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» αρνήθηκε την υποβολή αυτή αναφέροντας ότι είναι η ίδια εταιρεία με την προσθήκη της λέξης «Λτδ». Όπως είπε, η ίδια δεν γνωρίζει οτιδήποτε άλλο ούτε και είχε οποιαδήποτε άλλα έγγραφα στην κατοχή της πέραν του επίδικου γραμματίου, τεκμήριο 1, που της παρέδωσε ο Νίκος Δημοσθένους και της κατάστασης λογαριασμού, τεκμήριο 3, την οποία η ίδια ετοίμασε μετά από πληροφορίες που της έδωσε ο Νίκος Δημοσθένους. Δεν γνωρίζει αν υπάρχουν τιμολόγια ή αποδείξεις, για το λογαριασμό της αποβιώσασας, δεν ήταν παρούσα όταν υπεγράφη το επίδικο γραμμάτιο, δεν γνωρίζει τι φάρμακα λάμβανε η αποβιώσασα και ποιες παρενέργειες τυχόν έχουν, ούτε γνωρίζει κατά πόσο η αποβιώσασα είχε υπογράψει και άλλα γραμμάτια προς όφελος των εναγόντων. Επανέλαβε επίσης της θέση ότι το τεκμήριο 3 το κατήρτισε η ίδια μετά από πληροφόρηση του κ. Νίκου Δημοσθένους ο οποίος στις 13.12.02 ήταν το πρόσωπο που της παράδωσε την επιταγή των ΛΚ8.000, το γραμμάτιο για το ποσό των ΛΚ24000 τεκμήριο 1, και την πληροφόρησε επίσης για την έκπτωση που έγινε. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η αποβιώσασα δεν οφείλει κανένα ποσό στους ενάγοντες. Ο ΜΕ3 Δρ Θρασύβουλος Σπυριδάκης είναι εγγεγραμμένος ιατρός και ασκεί το επάγγελμα του από το
- Από το 1990 μέχρι σήμερα διατηρεί το ιατρείο του στα υποστατικά των εναγόντων. Όπως είπε στο Δικαστήριο, αρχικά οι ενάγοντες ονομάζονταν Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ και οι πρώτοι μέτοχοι της εταιρείας ήταν οι ιατροί Ριρής, Αθάνατος και Μακρής. Τον Ιανουάριο του 2006 οι ενάγοντες άλλαξαν ονομασία και ονομάζονται έκτοτε Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ. Μετά το 2006 είναι και ίδιος μέτοχος των εναγόντων. Ήταν η θέση του ότι τόσο οι ιατροί όσο και οι ασθενείς αλλά και οι εξωτερικοί συνεργάτες των εναγόντων αναφέρονται σε αυτούς ως «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» χωρίς τη λέξη Λτδ ή και απλά ως «Ιπποκράτειο» αλλά όλοι εννοούν τους ενάγοντες η αναφορά σε «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» είναι ουσιαστικά αναφορά στους ενάγοντες, δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ τους και αυτό το γνωρίζουν οι πάντες. Γνωρίζει πολύ καλά την Σωτηρούλλα Βόλου, ήταν ο προσωπικός της ιατρός και είχε αναλάβει την ιατρική της παρακολούθηση από την ημέρα που εισήχθηκε μέχρι την ημέρα που εξήλθε από το νοσοκομείο των εναγόντων. Ήταν η θέση του ότι η αποβιώσασα αντιμετώπιζε πολλαπλά και σοβαρά προβλήματα υγείας και διαφώνησε με τις περί αντιθέτου υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης, αναφέροντας ότι ήταν παχύσαρκη, πέραν των 150 κιλών, έπασχε από κακή κυκλοφορία των κάτω άκρων τα οποία και είχαν οιδήματα, υπέρταση, μερική νεφρική ανεπάρκεια, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, αρρυθμίες και είχε υποστεί και πνευμονικό οίδημα. Ο ίδιος την παρακολουθούσε συνεχώς για τα 2.5 χρόνια που νοσηλεύτηκε στην κλινική των εναγόντων επιβλέποντας την καθημερινά. Οι χρεώσεις που ο ίδιος έκανε στην αποβιώσασα για τις δικές του ιατρικές υπηρεσίες ήταν ξεχωριστές από τις χρεώσεις που γίνονταν από τους ενάγοντες. Όπως είπε για όλο το χρονικό διάστημα της παροχής των δικών του υπηρεσιών προς την αποβιώσασα η κανονική χρέωση έπρεπε να ήταν πέραν των ΛΚ6.000 αλλά λόγω της μακράς συνεργασίας και της σχέσης που είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους είχε προσφέρει στην Σωτηρούλλα Βόλου έκπτωση περίπου ίση με το μισό της χρέωσης του ήτοι ΛΚ3.000 και η αποβιώσασα είχε υπογράψει προς όφελος του στις 13.12.02 ένα έγγραφο για αυτήν την οφειλή της το οποίο παρουσίασε και σημειώθηκε ως τεκμήριο
- Γνωρίζει ότι η αποβιώσασα, την ίδια μέρα, δηλαδή 13.12.02, υπέγραψε και ένα γραμμάτιο συνήθους τύπου για ΛΚ24.000 προς όφελος των εναγόντων. Αφού αναγνώρισε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι το υπέγραψε ενώπιον του η αποβιώσασα και αναγνώρισε και τη δική του υπογραφή ως μάρτυρας αριθμός
- Είπε ότι παρόντες κατά την υπογραφή του ήταν ο Διευθυντής του Νοσοκομείου Νίκος Δημοσθένους και οι 2 δικηγόροι της αποβιώσασας Πανίκος Συμεού και Πανίκος Λεωνίδου, ήταν απόλυτα βέβαιος και κάθετος ότι η αποβιώσασα γνώριζε πλήρως ότι με αυτό αναλάμβανε να εξοφλήσει τους ενάγοντες για τις υπηρεσίες που της προσέφεραν για 2.5 χρόνια και ήταν η θέση του ότι η αποβιώσασα γνώριζε πολύ καλά ότι οι ενάγοντες είναι το ίδιο πρόσωπο με το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» που αναγράφεται στο τεκμήριο 1, και ότι προς όφελος των εναγόντων ήταν η ανάληψη υποχρέωσης από την ίδια για πληρωμή. Ήταν επίσης η θέση του ως ο θεράπων ιατρός της ότι την ώρα της υπογραφής των εγγράφων, τεκμήρια 1 και 4, η Σωτηρούλλα Βόλου είχε σώας τα φρένας, υπέγραψε με ελεύθερη βούληση και δεν ήταν υπό την επήρεια φαρμάκων που να επηρέαζαν καθ' οιονδήποτε τρόπο την πνευματική της ικανότητα και αντίληψη. Αυτό το γνωρίζει λόγω του ότι ήταν ο προσωπικός της ιατρός για όλο το διάστημα νοσηλείας της για όλο το διάστημα νοσηλείας της αλλά και γιατί την είχε εξετάσει προηγουμένως καθότι θα έφευγε από το νοσοκομείο μετά από την υπογραφή των εγγράφων. Όπως επίσης ανέφερε την ίδια μέρα, δηλαδή 13.12.02, η αποβιώσασα εκτός από τα τεκμήρια 1 και 4, στην παρουσία του και πάλι είχε δώσει μια επιταγή προς όφελος των εναγόντων για ποσό ΛΚ8.
- Γνωρίζει ότι το ποσό των ΛΚ8.000 και το γραμμάτιο για ΛΚ24.000, τεκμήριο 1, θα ήταν προς πλήρη εξόφληση του λογαριασμού της προς τους ενάγοντες μετά την γενναιόδωρη έκπτωση που της είχε παραχωρήσει ο κ Νίκος Δημοσθένους, πολύ αποδεκτή και γνωστή πρακτική σε όλες τις ιδιωτικές κλινικές. Ήταν επίσης η θέση του ότι η εντύπωση που είχε ήταν ότι η σύνταξη του τεκμηρίου 1 έγινε από τον Πανίκο Α. Λεωνίδου, δικηγόρο της αποβιώσασας, διευκρινίζοντας ότι δεν τον είδε να το συντάσσει αλλά αυτή ήταν η εντύπωση του. Ο Πανίκος Α. Λεωνίδου ήταν ο δικηγόρος της αποβιώσασας μαζί με κάποιο Πανίκο Συμεού ο οποίος επίσης συστήθηκε ως δικηγόρος της και οι οποίοι μαζί με τον ίδιο και το Νίκο Δημοσθένους ήταν παρόντες στις 13.12.02 κατά την υπογραφή των τεκμηρίων 1 και 4 από την αποβιώσασα και επανέλαβε ότι αυτή υπέγραψε με ελεύθερη βούληση και με την συμβουλή του δικηγόρου της και νυν διαχειριστή της Πανίκου Α. Λεωνίδου και ότι ήταν πολύ καλά στην υγεία της όχι μόνο τη στιγμή που έθετε την υπογραφή της στο Τεκμήριο 1 αλλά και προηγουμένως. Οι θέσεις του αυτές δεν μεταβλήθηκαν καθόλου κατά την αντεξέταση του όπου επέμενε σταθερά ότι το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» είναι το ίδιο με το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ», δηλαδή τους ενάγοντες οι οποίοι έχουν τώρα τώρα μετονομαστεί σε Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ. Επέμενε ότι οι πάντες όταν αναφέρονται στο Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο εννοούν τους ενάγοντες και ήταν η θέση του ότι αυτό το γνώριζε πολύ καλά και ο Πανίκος Λεωνίδου έστω και αν λόγω λάθους ή/και αμέλειας ή/και σκοπιμότητας όταν συνέταξε το τεκμήριο 1 έχει παραλείψει να προσθέσει το «Λτδ». Είπε ότι ο ίδιος γνωρίζει ότι ο Πανίκος Α. Λεωνίδου καθ' όλο το χρονικό διάστημα αλλά και στις 13.12.02 ενεργούσε ως δικηγόρος της αποβιώσασας και ήταν η πεποίθηση του ότι ήταν ο συντάκτης του τεκμηρίου
- Επανέλαβε σταθερά την ιατρική του εκτίμηση και θέση για την κατάσταση της αποβιώσασας κατά την υπογραφή των τεκμηρίων 1 και
- Επανέλαβε επίσης ότι η δική του αμοιβή δεν συμπεριλαμβανόταν στη χρέωση που έκαναν οι ενάγοντες γι' αυτό και υπογράφτηκε την ίδια μέρα από την αποβιώσασα προς όφελος του το τεκμήριο
- Είπε ότι καταχώρησε σχετικά προσωπική αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για την είσπραξη του ποσού της αμοιβής του αλλά για λόγους που δεν καταλαβαίνει, η αξίωση του απερρίφθη με αποτέλεσμα να μην έχει πληρωθεί. Είπε ότι ο ίδιος δεν είχε ανάμειξη στις διαβουλεύσεις που έγιναν μεταξύ Νίκου Δημοσθένους, αποβιώσασας και των δικηγόρων της για το ύψος του λογαριασμού των εναγόντων αλλά γνωρίζει ότι είναι σύνηθες να γίνονται εκπτώσεις - ειδική τιμή από τις ιδιωτικές κλινικές σε ασθενείς που νοσηλεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήταν η θέση του ότι εάν η αποβιώσασα ήταν εν ζωή δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να εξοφλήσει τόσο τον ίδιο όσο και τους ενάγοντες και αυτό το γνωρίζει καλά από τη σχέση που είχε μαζί της. Απέρριψε την υποβολή ότι ο Δρ Βασίλειος Μακρής ήταν ο θεράπων ιατρός της αποβιώσασας αναφέροντας ότι έγινε χρήση των υπηρεσιών του για συγκεκριμένο χειρουργικό θέμα. Επέμενε ότι τα προβλήματα υγείας της αποβιώσασας ήταν πολλαπλά και χρόνια αλλά όταν εξήλθε του νοσοκομείου ήταν σε πολύ καλή κατάσταση λαμβάνοντας πάντα υπόψη το βάρος της και το γεγονός ότι υπέφερε από πολλαπλές χρόνιες παθήσεις. Θυμάται όλα τα φάρμακα που λάμβανε η αποβιώσασα και επέμενε ότι η κατάσταση της υγείας της, φυσική και νοητική, όταν υπέγραφε τα τεκμήρια 1 και 4 ήταν πολύ καλή. Αρνήθηκε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι όταν έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής που ο ίδιος είχε καταχωρήσει για την δική του αμοιβή ήταν διαφορετική η θέση του για το θέμα υπογραφής των τεκμηρίων 1 και 4 αναφέροντας ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά στην μαρτυρία του και ότι και στις δύο περιπτώσεις αναφέρει ότι κατά την υπογραφή των τεκμηρίων 1 και 4 παρόντες ήταν 5 άτομα, ο ίδιος, ο Νίκος Δημοσθένους, η αποβιώσασα και οι 2 δικηγόροι της , Πανίκος Α. Λεωνίδου και Πανίκος Συμεού. Αρνήθηκε τέλος την υποβολή ότι η μαρτυρία του είναι ψευδής για να βοηθήσει τους ενάγοντες και εκδικητική προς την διαχείριση της αποβιώσασας επειδή ο ίδιος δεν πέτυχε στη δική του αγωγή εναντίον της αποβιώσασας και απάντησε ότι δεν έχει ανάγκη τα χρήματα για να καταφύγει σε αυτού του είδους τις πράξεις. Ο τελευταίος μάρτυρας για τους ενάγοντες αλλά και της διαδικασίας ήταν ο ιδιώτης δικαστικός γραφολόγος Ανδρέας Παναγιώτου, ΜΕ4, ο οποίος δούλεψε για 38 χρόνια στην Αστυνομία, διετέλεσε Υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας Κύπρου και Διευθυντής της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών. Έχει παρακολουθήσει σειρά μαθημάτων τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό αναφορικά με την εξέταση εγγράφων και έχει αναγνωριστεί ως εμπειρογνώμονας Δικαστικός Γραφολόγος με βάση την ΚΔΠ195/88 ημερομηνίας 27.7.
- Σημειώνω ότι τα προσόντα του ΜΕ4 δεν αμφισβητήθηκαν από τον συνήγορο των εναγομένων και προς τούτο ο κ Ιωάννου προέβη σε σχετική δήλωση στις 15.6.
- Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, ο ΜΕ4 είπε ότι του δόθηκαν οδηγίες από τη συνήγορο των εναγόντων να ετοιμάσει γραφολογική έκθεση σε σχέση με το ερώτημα ποιος έχει υπογράψει ως οφειλέτης το τεκμήριο
- Είπε ότι στις 13.4.16 στην παρουσία του Δικαστηρίου έχει εξετάσει το τεκμήριο 1 στην πρωτότυπη του μορφή, όπως είναι κατατεθειμένο ως τεκμήριο 1 στην παρούσα υπόθεση, και ακολούθως μετέβηκε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπου στην παρουσία της υπαλλήλου του Πρωτοκολλητείου Νάσως Παρέλλη εξέτασε το τεκμήριο 1 της αγωγής 7714/03 (αντίγραφο του έχει κατατεθεί στην παρούσα αγωγή ως τεκμήριο 4), προέβηκε σε σχετική έρευνα με βάση τα προσόντα και την εμπειρία του, συνέταξε σχετικά έκθεση, τεκμήριο 6, στην οποία εξηγά πως έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το πρόσωπο που έχει υπογράψει το τεκμήριο 1 στην αγωγή 7714/03 και το τεκμήριο 1 στην παρούσα υπόθεση είναι το ίδιο, δηλαδή η Σωτηρούλλα Α. Βόλου. Όπως αναφέρει, οι δύο υπογραφές έχουν ομοιότητα στην μορφή και τρόπου σχηματισμού των γραμμάτων, ομοιότητα στον τρόπο σύνδεσης των γραμμάτων και ομοιότητα στην ιδιαιτερότητα ορισμένων γραμμάτων. Κατά την αντεξέταση του, του υπεβλήθει ότι με βάση την Αστυνομική Διάταξη 3/14 όπου καθορίζεται ο ορθός τρόπος λήψης δειγμάτων γραφής καταδεικνύεται ότι δεν είναι ορθός ο τρόπος που έγινε η γραφολογική εξέταση από τον ίδιο στην παρούσα υπόθεση με δεδομένο ότι η Σωτηρούλλα Βόλου έχει αποβιώσει και δεν μπορούσε να του δώσει τουλάχιστο 10 δείγματα γραφής για σκοπούς σύγκρισης, κάτι που προνοούν και τα σχετικά συγγράμματα. Δεν συμφώνησε με αυτή τη θέση αναφέροντας ότι ένας εμπειρογνώμονας και δη ο ίδιος με πείρα 40 χρόνων μπορεί να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα έχοντας λιγότερα δείγματα γραφής και ανάφερε επίσης ότι η Αστυνομική Διάταξη 3/14 δεν είναι ούτε νόμος, ούτε απόλυτος οδηγός για τα θέματα αυτά. Θέση του επίσης ήταν ότι τα έγγραφα που εξέτασε ήταν της ίδιας ημερομηνίας 13.12.02 και δεν συμφώνησε ότι έχει υπάρξει αλλοίωση του γραφικού χαρακτήρα λόγω του παρελθόντα χρόνου. Επίσης ανάφερε ότι ούτε το γεγονός ότι ένα από τα έγγραφα που εξέτασε είναι φωτοτυπία, τεκμήριο 4, επηρεάζει τα γραφολογικά χαρακτηριστικά και κατ' επέκταση τα συμπεράσματα του. Όπως έχω ήδη αναφέρει από πλευράς υπεράσπισης δεν κλήθηκε κανένας μάρτυρας και προτού η υπόθεση οριστεί για την κατάθεση των τελικών αγορεύσεων των μερών κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτό γεγονός η εξής δήλωση: «Το τεκμήριο 4 στην παρούσα αγωγή που είναι έγγραφο ημερομηνίας 13.12.02 για ποσό ΛΚ3.000 το οποίο έχει κατατεθεί ως τεκμήριο 1 στην αγωγή με αριθμό 7714/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και είναι το έγγραφο το οποίο έχει ληφθεί για σκοπούς γραφολογικής εξέτασης, από τον ΜΕ4 Α. Παναγιώτου, έχει υπογραφεί από την κα Βόλου και δεν έχει υπάρξει αμφιβολία του γεγονότος αυτού, δηλαδή ότι έχει υπογραφεί από την κα Σωτηρούλλα Βόλου, στα πλαίσια εκδίκησης της αγωγής 7714/03». Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Όπως υποδείχθηκε στην Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 η αξιοπιστία ενός μάρτυρα δεν πρέπει να κρίνεται μόνο με την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Σάντης ν. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288 τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμα και στην περίπτωση που ο μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής εντύπωσης. Όταν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο με βάση την αξιολόγηση θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα τους. Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1 Β Α.Α.Δ 1295. Σε ό,τι αφορά τα θέματα αξιολόγησης μαρτύρων αναφέρω επίσης πρόσφατες αποφάσεις του Εφετείου και συγκεκριμένα την υπόθεση Χρίστος Χριστοφή ν. Δημήτρη Γρηγορίου Πολ. Εφ. 36/2010 ημερομηνίας 13/10/15 σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο πρέπει να καταγράφει με σαφήνεια τα ευρήματα του για την αξιοπιστία των μαρτύρων, δεν αποκλείεται να απορριφθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα αλλά θα πρέπει να προηγηθεί η αξιολόγηση της αξιοπιστίας του, και ότι μόνο μετά που κρίνεται η αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα επιτρέπεται στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας να συγκριθεί με άλλη μαρτυρία για σκοπούς βαρύτητας. Σημειώνω επίσης ότι υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Χ"Νέστορος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41, Liu v. Τριφταρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 1000. Σε ό,τι αφορά τους μάρτυρες που παρουσιάζονται στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονες, όπως έχει νομολογηθεί, η εμπειρογνωμοσύνη δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε αυτά. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Kayat Trading Limited v. Genzvme Corporation, Πολ. Εφ. 316/2010 ημερ. 21.2.2013, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Στο τέλος του 19ου αιώνα, οι εμπειρογνώμονες, με τη σύγχρονη έννοια, έγιναν «βασικοί παίκτες» στις δικαστικές διαδικασίες. Με το χρόνο όμως τέθηκαν φραγμοί και δικλείδες ασφαλείας στην παρουσίαση τέτοιας μαρτυρίας που βοήθησαν στην μείωση της δυνατότητας τυχόν κατάχρησης. Το όλο ζήτημα στην Μεγάλη Βρετανία διέπεται πλέον από νομοθετική ρύθμιση (βλ. Civil Evidence Act 1972 s.3
(1))». Όπως έχει περεταίρω νομολογηθεί, η αποδεκτότητα μαρτυρίας εμπειρογνώμονα είναι εξαίρεση στο κανόνα ότι ο μάρτυρας δεν εκφέρει γνώμη επί του επιδίκου θέματος. Ο σκοπός της εξαίρεσης είναι, ο μάρτυρας εμπειρογνώμονας: «...να δώσει στο δικαστήριο τ' αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορεί να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του ώστε να καταστεί δυνατό για το δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με τη μαρτυρία.» (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 746, Davie v. Edinburgh Magistrates
(1953)S.C. 34). Στην National Justice Company Naviera v. Prudential Ass. Co. Ltd (Ikaria Reefer)
(1993)37 E.G. 158,
(1993)2 LLR 68 αναφέρονται με καθαρότητα τα καθήκοντα του εμπειρογνώμονα μάρτυρα προς το δικαστήριο. Όσον αφορά το καθήκον του δικαστηρίου προς αυτής της φύσεως μαρτυρία βλ. την ΧΥΖ and Others ν, Shering Health Care Ltd and Others
(2002)EWHC 1420 (QB). Προκειμένου ένας διάδικος να μπορέσει να προσφέρει μαρτυρία εμπειρογνώμονα θα πρέπει να καταδειχθεί ότι η μαρτυρία αυτή είναι αναγκαία στα περιστατικά της υπόθεσης και ότι ο προτιθέμενος να καταθέσει «εμπειρογνώμονας» έχει τα προσόντα που χρειάζονται ώστε να δώσει μαρτυρία. Το βάρος είναι επί των ώμων εκείνου που επιθυμεί να προσάξει τέτοιους είδους μαρτυρία. Τελικά είναι το δικαστήριο που θα κρίνει κατά πόσο θα επιτρέψει την προσαγωγή τέτοιας μαρτυρίας». Η υποχρέωση ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του, ώστε να μπορεί να σχηματίσει ιδίαν ανεξάρτητη γνώμη (Davie v. Edinborough Magistrates
(1953)SC 34, Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 97, Κουππής ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ. 361, Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1). Τα δε γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η γνώμη του, πρέπει να είναι γεγονότα που αποδεικνύονται με, αποδεκτή από Δικαστήριο, μαρτυρία. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Οδυσσέως (πιο πάνω), η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα εισάγεται υπό την αίρεση της απόδειξης του πραγματικού της υποβάθρου, ενώ η αποτυχία απόδειξης του υπόβαθρου αυτού, αφήνει την γνώμη του εμπειρογνώμονα μετέωρη και χωρίς αξία. Περαιτέρω, λέχθηκε ότι, όσο και αν είναι δυνατόν να αναφερθεί ο εμπειρογνώμονας σε υποθετική κατάσταση πραγμάτων ή σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση προκειμένου να στηρίξει τους ισχυρισμούς του, αυτή η αναφορά δεν εισάγεται για να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη προς την ύπαρξη τους. Προτού προβώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, υπό μορφή γενικού σχολίου επιθυμώ να αναφέρω, ότι μέχρι την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας και την καταγραφή και του παραδεκτού γεγονότος που έχει ήδη αναφερθεί, προκύπτει ότι τα πλείστα θέματα που αφορά η παρούσα υπόθεση, κατέληξαν και είναι λίγο - πολύ παραδεκτά ή αναντίλεκτα. Αμφισβητήθηκε καταρχήν κατά πόσον η αποβιώσασα έθεσε όντως την υπογραφή της επί του Τεκμηρίου
- Περί του θέματος αυτού υπήρξε αντεξέταση τόσο του ΜΕ 1 όσο και του ΜΕ
- Στον ΜΕ4 επίσης τέθηκαν κάποιες ερωτήσεις γύρω από το θέμα αυτό, αλλά θεωρώ, ότι με το παραδεκτό γεγονός που κατατέθηκε κατά την τελευταία δικάσιμο και που αναφέρεται πιο πάνω, ότι το θέμα αυτό, δεν είναι πλέον αμφισβητούμενο, δηλαδή η Υπεράσπιση παραδέχεται, ότι η υπογραφή επί του Τεκμηρίου 1, στη θέση του χρεώστη, είναι όντως η υπογραφή της αποβιώσασας Σωτηρούλλας Βόλου. Στην Υπεράσπιση τους επίσης οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η υπογραφή της αποβιώσασας, έχει αποσπασθεί κατόπιν ψυχικής πίεσης και ή σε χρονικό διάστημα, που η κατάσταση της υγείας της δεν ήταν καλή, δεν λειτουργούσε ορθά, και ότι επίσης βρισκόταν υπό την επίρροια φαρμάκων, που επηρέαζαν την κρίση της. Πέραν του ότι καμιά περί τούτου μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης, η αντεξέταση που έγινε επί των θεμάτων αυτών, κυρίως στον ΜΕ 3 ήταν εντελώς επιδερμική. Η φύση του εγγράφου, Τεκμήριο 1, ότι δηλαδή τούτο αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου, επίσης δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, υπό την επιφύλαξη της προδικαστικής τους ένστασης περί ανυπαρξίας, νομικά, του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου. Τέλος, παρά το ότι υπάρχουν ισχυρισμοί για εξόφληση του οποιουδήποτε τυχόν οφειλομένου ποσού προς τους ενάγοντες, και πάλι καμιά μαρτυρία προσκομίστηκε, σε σχέση με το θέμα αυτό, ούτε και υπήρξε ουσιαστική αντεξέταση των μαρτύρων των εναγόντων αναφορικά με εξόφληση του υπολοίπου. Το μοναδικό ουσιαστικά ερώτημα, που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσον οι ενάγοντες, όπως αυτοί αναγράφονται στο κλητήριο ένταλμα και οι οποίοι σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχει δοθεί, έχουν αλλάξει το όνομα τους στις 25.1.2006, όντως νομιμοποιούνται να αξιώνουν οποιονδήποτε ποσό από τη διαχείριση της Σωτηρούλλας Βόλου, δεδομένης της προδικαστικής τους ένστασης, ότι στο Τεκμήριο 1, το πρόσωπο το οποίο παρουσιάζεται ως το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το γραμμάτιο Τεκμήριο 1, δεν είναι οι ίδιοι οι ενάγοντες, αλλά το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο. Συνυφασμένο είναι και το ερώτημα κατά πόσο το Τεκμήριο 1 είναι όντως γραμμάτιο συνήθους τύπου εφόσον το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έχει υπογραφεί, δηλαδή το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο, σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί, δεν αποτελεί νομική οντότητα. Τούτων λεχθέντων προχωρώ τώρα στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΕ1 μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση, ήταν σαφής και περιεκτικός στις απαντήσεις του. Μιλούσε για γεγονότα που προέρχονται από την προσωπική του πείρα και ανάμειξη στην υπόθεση. Αναγνωρίζω ότι ήταν υπάλληλος των εναγόντων για μεγάλη χρονική περίοδο και έχει κάθε συμφέρον να προωθήσει και να υπερασπιστεί την αξίωση τους έναντι των εναγομένων αλλά θεωρώ ότι όλη του η στάση στη διαδικασία καταδεικνύει ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και δεν έδωσε ούτε ψεύτικη αλλά ούτε και υπερβολική μαρτυρία λόγω της σχέσης του με τους ενάγοντες. Ο μάρτυρας έχει αιτιολογήσει κάθε απάντηση του με πλήρη αναφορά σε γεγονότα και έγγραφα, είχε πολύ καλή ανάμνηση και θύμηση των όσων είχαν γίνει στην παρουσία του και εν γνώσει του, και απαντούσε με τη σιγουριά και την ευθύτητα του προσώπου που λέει την αλήθεια. Δέχομαι τη θέση του, ότι ως ο Οικονομικός Διευθυντής των εναγόντων, είχε την ευκαιρία να γνωρίσει καλά την αποβιώσασα λόγω του μακρού χρονικού διαστήματος που νοσηλευόταν στην κλινική τους και απέκτησε μαζί της άνεση και φιλικές σχέσεις. Δέχομαι επίσης τη θέση του, ότι το χρονικό διάστημα που η αποβιώσασα νοσηλευόταν, χρειάστηκε να της παρασχεθεί πολλαπλής φύσης φροντίδα από τους ενάγοντες, για την οποία και υπήρχε σχετική χρέωση. Όταν θα εξερχόταν η ασθενής από το νοσοκομείο των εναγόντων, έγινε προσπάθεια να τακτοποιηθεί το υπόλοιπο του λογαριασμού της, ο ίδιος λόγω της θέσης του και αφού έλαβε σχετική εξουσιοδότηση από το Διοικητικό Συμβούλιο των εναγόντων προσέφερε στην αποβιώσασα μία καλή έκπτωση, κάτι που συνηθίζεται να γίνεται σε ασθενείς που νοσηλεύονται για μέγιστο χρονικό διάστημα. Δέχομαι επίσης τη θέση του, ότι το συνολικό ποσό που όφειλε η αποβιώσασα στους ενάγοντες ήταν ΛΚ74.307.- ποσό που αντιστοιχεί σε €126.961,05 και ότι προς εξόφληση του ποσού αυτού, η αποβιώσασα κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, είχε υπογράψει γραμμάτια συνήθους τύπου και πλήρωσε συνολικά ΛΚ31.000.-, έναντι του ποσού αυτού. Τα πρωτότυπα των γραμματίων μετά την εξόφληση τους επιστρέφονταν στην αποβιώσασα. Για το υπόλοιπο ποσό έγινε διευθέτηση, όταν η αποβιώσασα θα εξερχόταν του νοσοκομείου όπως πληρωθεί άμεσα, ποσόν ΛΚ 8.000.-, πράγμα το οποίο έγινε στις 13.12.02, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό των πληρωμών της αποβιώσασας έναντι του λογαριασμού της να ανέλθει σε ΛΚ39.000.- Δέχομαι επίσης τη θέση του ΜΕ1, ότι είχε συμφωνηθεί, όπως η αποβιώσασα υπογράψει προς όφελος των εναγόντων γραμμάτιο συνήθους τύπου, για το ποσό των ΛΚ24.000.- πληρωτέο στις 25.01.2003 και έτσι θα γινόταν πλήρη εξόφληση του λογαριασμού της, αφού οι ενάγοντες της είχαν παραχωρήσει έκπτωση, περίπου ΛΚ11.000.-. Δέχομαι επίσης τη θέση του ΜΕ1, ότι για όλες αυτές τις ενέργειες που αφορούσαν τα θέματα της πληρωμής του υπολοίπου, ήταν πλήρως ενήμεροι οι δύο δικηγόροι της αποβιώσασας, Πανίκος Α. Λεωνίδου και Πανίκος Α. Συμεού. Ιδιαίτερα είχε έντονη ανάμειξη σε όλες αυτές τις συζητήσεις ο Πανίκος Λεωνίδου, που είναι και εκ των διαχειριστών της αποβιώσασας, τον οποίον ο ΜΕ 1 είχε γνωρίσει, είχαν διαβουλευθεί μαζί και δέχομαι επίσης τη θέση του, ότι ήταν εκείνος, που ανέλαβε να ετοιμάσει το κείμενο του προτεινόμενου προς υπογραφή γραμματίου, το οποίο και ετοίμασε, και είναι το Τεκμήριο
- Δέχομαι επίσης τη θέση του, ότι κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1, που έγινε στις 13.12.02 στη Λευκωσία, στο Iατρικό Kέντρο των εναγόντων, στο δωμάτιο που νοσηλευόταν η αποβιώσασα, η αποβιώσασα έθεσε την υπογραφή της επί του Τεκμηρίου 1, στην παρουσία των δύο δικηγόρων της, Πανίκου Α. Λεωνίδου και Πανίκου Συμεού, στο σημείο όπου αναφέρεται: « ο χρεώστης » και ο ΜΕ 1 υπέγραψε ως μάρτυρας 1 και ο Δρ Θρασύβουλος Σπυριδάκης, ο οποίος επίσης ήταν παρών, υπέγραψε ως μάρτυρας
- Δέχομαι επίσης τη θέση του, ότι ο Πανίκος Α. Λεωνίδου παρουσιαζόταν και ενεργούσε ως ο δικηγόρος της αποβιώσασας, καθόλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα, η αποβιώσασα το γνώριζε αυτό το γεγονός πολύ καλά, ουδέποτε ήγειρε οποιανδήποτε ένσταση στην παρουσία του και ή αναφορικά με την ιδιότητα του. Δέχομαι επίσης ότι ο ίδιος γνωρίζει, ότι η αμοιβή του Δρ Θρασυβούλου Σπυριδάκη, που ήταν ο προσωπικός ιατρός της αποβιώσασας, δεν περιλαμβάνεται στη χρέωση που έγινε από τους ενάγοντες. Δέχομαι τέλος ότι γνωρίζει, ότι η αλλαγή ονόματος των εναγόντων, από Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ, σε Ιπποκράτειο ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ έγινε στις 25.01.2006, για σκοπούς συμμόρφωσης των εναγόντων, με τη νέα νομοθεσία περί Ιδιωτικών Νοσοκομείων, ότι η υπόσταση των εναγόντων ουδέποτε άλλαξε και είναι το ίδιο ιατρικό κέντρο, που προσέφερε τις υπηρεσίες του στην αποβιώσασα, καθόλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα. Από τη μαρτυρία της ΜΕ2 Σοφίας Βαρθολομαίου εκείνο που έχει σημασία είναι, ότι της παραδόθηκε από τον ΜΕ 1 η επιταγή των ΛΚ8.000.- στις 13.12.02, την οποία και κατέθεσε προς είσπραξη και εισπράχθηκε το ποσό αυτό και ότι η ίδια είχε επίσης στην κατοχή και φύλαξη της, το Τεκμήριο 1, το επίδικο δηλαδή γραμμάτιο, το οποίο της το είχε εμπιστευτεί για φύλαξη και είσπραξη ο ΜΕ
- Η Μ.Ε.2 είναι μέχρι και σήμερα υπάλληλος στο λογιστήριο των Εναγόντων και επομένως ως εργοδοτούμενη τους έχει κάθε συμφέρον να υπερασπιστεί και να προωθήσει την αξίωση τους. Η προσέγγιση της μαρτυρίας της γίνεται με αυτό κατά νου, τονίζω όμως ότι η μάρτυρας αυτή σε καμία περίπτωση δεν προσπάθησε να παρουσιάσει γεγονότα διαφορετικά από αυτά που είπε ο Μ.Ε.1 χωρίς να διαπιστώνω οποιαδήποτε ενορχήστρωση της μαρτυρίας τους, ούτε κατέφυγε σε οποιαδήποτε υπερβολή ή ψέμα, αντίθετα ήταν σαφής και ξεκάθαρη από την αρχή ότι ο ρόλος της στην υπόθεση ήταν πολύ περιορισμένος, ουσιαστικά η φύλαξη του Τεκμηρίου 1 το οποίο της εμπιστεύτηκε ο Μ.Ε.1 η κατάθεση στην τράπεζα της επιταγής για τις ΛΚ8.000 και η σύνταξη του Τεκμηρίου 3 εξ' ολοκλήρου από την πληροφόρηση του Μ.Ε.1 όπως σαφέστατα ανέφερε ενόρκως. Επίσης δεν δίστασε να αναφέρει ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε άλλο για την υπόθεση ενώ αν δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας πολύ εύκολα μπορούσε να προωθήσει και με άλλους τρόπους την αξίωση των εργοδοτών της. Δέχομαι επίσης ότι ο ΜΕ1 την ενημέρωσε για την έκπτωση του ποσού των ΛΚ11.307.-, που οι ενάγοντες παραχώρησαν προς την αποβιώσασα και έτσι η ίδια ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε, πάντοτε κατόπιν της ενημέρωσης που είχε, από τον ΜΕ 1, το υπόλοιπο του λογαριασμού της αποβιώσασας, Τεκμήριο 3, στις 13.12.2002, που παρουσίαζε υπόλοιπο ΛΚ 24.000.-. Η θέση της ΜΕ2 είναι ότι η αποβιώσασα δεν έχει πληρώσει κανένα ποσό έναντι του ποσού των 24.000.-, που αφορά το Τεκμήριο 1 και ολόκληρο το ποσό αυτό, πλέον τόκοι και έξοδα εξακολουθεί να παραμένει οφειλόμενο, μέχρι και σήμερα. Για το γεγονός αυτό έχει θετική γνώση, αφού είναι υπάλληλος στο λογιστήριο των εναγόντων, εδώ και χρόνια, και επί αυτού του σημείου δεν αντεξετάστηκε ουσιωδώς. Ένα άλλο σημείο της μαρτυρίας της, το οποίο έχει σημασία για την παρούσα υπόθεση, είναι η θέση της ενόρκως ότι οι ενάγοντες δεν έχουν εγγράψει στον Έφορο Εταιρειών, επωνυμία με το όνομα «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» ή «Hippocration Medical Center». Επιβεβαίωσε όμως, ότι αυτό το όνομα, «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο», οι ενάγοντες το χρησιμοποιούν στα επιστολόχαρτα, αποδείξεις, τιμολόγια κλπ έγγραφα, τα οποία χρησιμοποιούν καθημερινά και κατά τις συναλλαγές τους και σε τέτοιο έγγραφο ετοίμασε η ίδια το υπόλοιπο του λογαριασμού της αποβιώσασας, Τεκμήριο
- Ο Μ.Ε.3 για τον οποίο έχω αποκομίσει άριστη εντύπωση ήταν ο προσωπικός γιατρός της αποβιώσασας. Η μαρτυρία του προέρχεται εξ' ολοκλήρου από τη δική του εμπειρία και προσωπική σχέση με την αποβιώσασα και αυτό μετέφερε στο Δικαστήριο. Δεν έχω διακρίνει καμία πικρία του, εκτός από εύλογη απορία, επειδή έχει χάσει την προσωπική του υπόθεση που καταχώρησε στο Δικαστήριο εναντίον των εναγομένων για την προσωπική του αμοιβή, ούτε οποιαδήποτε τάση του για εκδίκηση για να μπορεί να ιδωθεί η μαρτυρία του με οποιοδήποτε σκεπτικισμό ή αμφιβολία. Αντίθετα, σε σχετική υποβολή του δικηγόρου υπεράσπισης, ευθαρσώς απάντησε ότι κατάγεται από εύπορη οικογένεια και δεν έχει ανάγκη να καταφύγει σε οποιαδήποτε εκδικητική πράξη για μια αμοιβή ύψους ΛΚ3.000.- την οποία δεν πέτυχε να εισπράξει έχοντας προηγουμένως παραχωρήσει στην αποβιώσασα έκπτωση για αντίστοιχο ποσό. Σημειώνω επίσης όπως και ο ίδιος έχει αναφέρει την επίδικη περίοδο δεν ήταν μέτοχος των εναγόντων, απλά διατηρούσε εκεί το ιατρείο του και δεν θεωρώ ότι είχε οποιοδήποτε άλλο κίνητρο εκτός από του να αναφέρει την αλήθεια για τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Ήταν ειλικρινής, σαφέστατος στις απαντήσεις του και η μαρτυρία του είναι σε πλήρη αρμονία με τη μαρτυρία που έδωσε στην προσωπική του αγωγή εναντίον της αποβιώσασας, στην έκταση βεβαίως που το Δικαστήριο μπορεί να προβεί σε τέτοιο εύρημα με βάση τα αποσπάσματα των πρακτικών της προηγούμενης διαδικασίας που έχουν τεθεί ως Τεκμήριο. Ο Μ.Ε.3 παρακολουθούσε την αποβιώσασα ανελλιπώς από την ημερομηνία που εισήλθε στο νοσοκομείο, μέχρι που εξήλθε στις 13.12.
- Δέχομαι ότι ως ο προσωπικός θεράπων ιατρός της, γνωρίζει καλύτερα από τον κάθε έναν, ειδικά αφού δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου, ότι η αποβιώσασα παρουσίαζε πολλαπλά προβλήματα υγείας και χρόνια νοσήματα, γι' αυτό και ήταν αναγκαία η παραμονή της στην κλινική των εναγόντων για αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχει αντικρούσει θετικά τη θέση που αναφέρεται και στην Υπεράσπιση των εναγομένων, ότι αυτή έχαιρε άκρας υγείας και ότι είχε νοσηλευτεί μόνο για κάποια προβλήματα στις φτέρνες της, υπό την παρακολούθηση του Δρ Β. Μακρή και ότι είχε αποθεραπευτεί πλήρως. Όπως ο ΜΕ 3 ανέφερε, ο ίδιος ήταν ο θεράπων ιατρός της αποβιώσασας, για όλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα. Έτυχε να χρησιμοποιηθούν και οι υπηρεσίες διάφορων άλλων ιατρών, για προβλήματα που αντιμετώπιζε κατά καιρούς ένας εκ των οποίων μπορεί να ήταν και ο Δρ Β. Μακρής, όμως δέχομαι τη θέση του, ότι σε καμία περίπτωση, η αποβιώσασα δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υγιές άτομο και ότι αχρείαστα παρέμεινε στο νοσοκομείο, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και ή ότι αχρείαστα χρεώθηκε με υπηρεσίες των εναγόντων, του ύψους που έχει αναφερθεί. Δέχομαι επίσης ότι η προσωπική αμοιβή του, δεν συμπεριλαμβάνεται στη χρέωση που είχαν κάνει οι ενάγοντες. Η προσωπική του αμοιβή αποτελούσε ξεχωριστό θέμα μεταξύ του και της αποβιώσασας, την οποία επίσης προσπάθησε να τακτοποιήσει, την ημέρα που η αποβιώσασα εξήλθε του νοσοκομείου στις 13.12.
- Το ποσό που του όφειλε ήταν περίπου ΛΚ6.000.-, ο ίδιος παραχώρησε έκπτωση ΛΚ3.000.- και έτσι η αποβιώσασα υπέγραψε προς όφελος του έγγραφο, το Τεκμήριο 4, για ποσό ΛΚ3.000.- το οποίο προσπάθησε να εισπράξει και κατέθεσε σχετική αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, την αγωγή υπό αριθμό 7414/
- Είχε πετύχει την έκδοση απόφασης πρωτόδικα, καταχωρήθηκε έφεση από τους συνηγόρους της αποβιώσασας, η οποία είχε θετική κατάληξη στο Εφετείο, με αποτέλεσμα η αξίωση του να απορριφθεί. Δέχομαι επίσης ότι ο Δρ. Σπυριδάκης ήταν παρών στις 13.12.02, όταν η αποβιώσασα υπέγραφε το Τεκμήριο 1, το οποίο υπέγραψε στην παρουσία του και ο ίδιος υπέγραψε ως μάρτυρας. Δέχομαι επίσης, ότι εκεί στο ίδιο δωμάτιο δηλαδή και τη στιγμή της υπογραφής του Τεκμηρίου 1, ήταν παρόντες εκτός από τον ίδιο και την αποβιώσασα, ο Νίκος Δημοσθένους και οι δύο δικηγόροι της αποβιώσασας, Πανίκος Συμεού και Πανίκος Α. Λεωνίδου, ο οποίος μάλιστα ως είναι η πληροφόρηση του Μ.Ε.3 και από όσα αντιλήφθηκε, ήταν και το πρόσωπο που κατάρτισε το Τεκμήριο
- Ήταν ενήμερος επίσης και για την έκπτωση που είχε παραχωρηθεί από τους Ενάγοντες προς την αποβιώσασα. Ιδιαίτερη σημασία έχει η θέση του ως ιατρός της αποβιώσασας, εμπειρογνώμονας μάρτυρας δηλαδή και ως τέτοια αποδέχομαι τη μαρτυρία του, ότι όταν η αποβιώσασα υπέγραφε το γραμμάτιο, αλλά και τις προηγούμενες μέρες, η κατάσταση της υγείας της αλλά κύρια της αντίληψης της, ήταν πολύ καλή. Γνώριζε τι υπέγραφε και προς ποιου το όφελος το υπέγραφε και δεν ήταν επηρεασμένη η νοητική της κατάσταση είτε από την ασθένεια, είτε από οποιαδήποτε φάρμακα τυχόν λάμβανε. Άλλο σημαντικό σημείο της μαρτυρίας του το οποίο επίσης δέχομαι είναι οι αναφορές του, ότι όλος ο κόσμος, ασθενείς, ιατροί, επισκέπτες, ιατρικό και άλλο προσωπικό του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου Λτδ, το οποίο μετονομάστηκε σε Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ, όταν αναφέρονται στους ενάγοντες χρησιμοποιούν τη φράση «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» ή ακόμα μόνο και τη λέξη «Ιπποκράτειο», σαφώς όμως αναφέρονται στους ενάγοντες, κάτι το οποίο γνώριζε πολύ καλά και η αποβιώσασα, αλλά και ο δικηγόρος της Πανίκος Α. Λεωνίδου, και σημειώνω ότι εύστοχα διερωτήθηκε ο μάρτυρας ενόρκως, κατά πόσον ήταν σκόπιμο ή παράλειψη εκ μέρους του Πανίκου Α. Λεωνίδου, η αναφορά στους ενάγοντες ως Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο, εάν ως δικηγόρος που είναι, γνώριζε ότι η μη συμπερίληψη της λέξης λίμιτεδ, ή της συντομογραφίας Λτδ θα δημιουργούσε οποιαδήποτε νομικά θέματα. Ο ΜΕ 4 τον οποίο επίσης δέχομαι ως εμπειρογνώμονα, ιδιωτικός γραφολόγος, Αντρέας Παναγιώτου με τεράστια πείρα και εκπαίδευση στα θέματα γραφολογίας, είχε την ευκαιρία να μελετήσει την υπογραφή που αποδίδεται στη Σωτηρούλλα Βώλου, στο Τεκμήριο 1 και την υπογραφή που αποδίδεται επίσης σε αυτήν, στο πρωτότυπο του Τεκμηρίου 4, (το έγγραφο που υπέγραψε για την αμοιβή του Δρ Θ. Σπυριδάκη) για το οποίο ο ΜΕ 3 είχε καταχωρήσει την αγωγή, υπό αριθμό 7414/03 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και κατέληξε, αφού εξήγησε τη μεθοδολογία που ακολούθησε, ότι η υπογραφή και στα δύο αυτά έγγραφα, έχει ομοιότητες στη μορφή και τον τρόπο σχηματισμού των γραμμάτων, στον τρόπο σύνδεσης των γραμμάτων και στην ιδιαιτερότητα που παρουσιάζεται σε ορισμένα γράμματα είναι της γνώμης, ότι προήλθε από το ίδιο πρόσωπο, δηλαδή τη Σωτηρούλλα Βώλου, γεγονός το οποίο αυτό δεν είχε αμφισβητηθεί στα πλαίσια της αγωγής 7414/
- Οι ικανοποιητικές απαντήσεις που έδωσε στον δικηγόρο Υπεράσπισης, όταν αντεξετάστηκε σε σχέση με το ότι δεν είχε ενώπιον του αρκετά δείγματα γραφής ως προνοούνται, από τις σχετικές αστυνομικές διατάξεις, αλλά και η εμπεριστατωμένη του έκθεση πείθουν το Δικαστήριο, τόσον για τον ορθό τρόπο της εξέτασης, αλλά και για τα ευρήματα του. Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας, τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: ‑ Οι Ενάγοντες είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ήταν εγγεγραμμένη με το όνομα Ιπποκράτειο Ιατρικό κέντρο Λτδ. ‑ Οι Ενάγοντες, με ειδικό ψήφισμα, ημερομηνίας 25.1.06, έχουν αλλάξει όνομα και μετονομάστηκαν σε Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ. ‑ Η αλλαγή ονόματος ουδόλως επηρέασε είτε τις δραστηριότητες είτε τη σύσταση των Εναγόντων, καθ' όλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα λειτουργούσαν ως το ίδιο νομικό πρόσωπο. ‑ Οι Ενάγοντες προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες από το ίδιο υποστατικό, που βρίσκεται στην οδό Ψαρών στην Έγκωμη. ‑ Η Σωτηρούλλα Βόλου ήταν ασθενής, η οποία νοσηλεύτηκε επί μακρόν ως εσωτερική ασθενής στην κλινική των Εναγόντων, από το 2000 μέχρι και το τέλος του
- ‑ Προσωπικός θεράπων ιατρός της ήταν ο Δρ. Θρασύβουλος Σπυριδάκης, αλλά επειδή η Σωτηρούλλα Βόλου έπασχε από πολλαπλές και χρόνιες παθήσεις, έτυχε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της από τους ενάγοντες να την επισκεφθούν και διάφοροι άλλοι ιατροί, που είτε είχαν το ιατρείο τους στην κλινική των εναγόντων είτε και αλλού. ‑ ο Δρ. Σπυριδάκης, προσωπικός ιατρός της Σωτηρούλλας Βόλου, όταν αυτή θα έπαιρνε εξιτήριο από το νοσοκομείο, συμφώνησε μαζί της τη δική του αμοιβή ξεχωριστά, η οποία δεν αφορά και δεν έχει σχέση με την αξίωση των εναγόντων στην παρούσα υπόθεση. ‑ Οι ενάγοντες χρέωσαν την αποβιώσασα το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 74.307, αντίστοιχο σε €126.961,05 για το σύνολο των υπηρεσιών που της πρόσφεραν, παραμονή στην κλινική τους ως εσωτερική ασθενής, φάρμακα, αναλύσεις, αναλώσιμα, ιατρικές εξετάσεις, ακτινογραφίες κτλ. ‑ Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται η αμοιβή του Δρ. Θρασύβουλου Σπυριδάκη, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο ξεχωριστής συμφωνίας μεταξύ του ιδίου και της Σωτηρούλλας Βόλου. ‑ Η Σωτηρούλλα Βόλου είχε δικηγόρους συμβούλους κατά την περίοδο της νοσηλείας της και παραμονής της στην κλινική των εναγόντων, συγκεκριμένα τους κυρίους Πανίκο Συμεού και Πανίκο Α. Λεωνίδου, οι οποίοι την επισκέπτοντο τακτικά, γνώρισαν τον θεράπων ιατρό της, Δρ. Θρασύβουλο Σπυριδάκη, αλλά και τον Οικονομικό Διευθυντή των Εναγόντων, Νίκο Δημοσθένους. ‑ Κατά διάφορα τακτά χρονικά διαστήματα, η Σωτηρούλλα Βόλου είχε εξοφλήσει διάφορα ποσά προς τους ενάγοντες, για τα οποία είχε υπογράψει γραμμάτια συνήθους τύπου, μετά την εξόφληση τους επιστράφηκαν τα πρωτότυπα έγγραφα, στην ίδια. ‑ Όταν θα εξερχόταν του νοσοκομείου κατά το τέλος του 2002, η Σωτηρούλλα Βόλου όφειλε στους ενάγοντες διάφορα ποσά, έχοντας πληρώσει μέχρι τότε το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 31.
- ‑ Μετά από συζήτηση που έγινε μεταξύ της Σωτηρούλλας Βόλου, των δικηγόρων της, τα ονόματα των οποίων έχουν αναφερθεί πιο πάνω και του Νίκου Δημοσθένους, ο οποίος είχε σχετική εξουσιοδότηση από το Διοικητικό Συμβούλιο των εναγόντων, παραχωρήθηκε στην Σωτηρούλλα Βόλου έκπτωση Λ.Κ. 11.307 και συμφωνήθηκε όπως κατά την ημερομηνία που αυτή θα εξέρχετο της κλινικής, καταβάλει στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ8.000 πράγμα το οποίο έκανε στις 13.12.2002, με την παράδοση σχετικής επιταγής, ενώ για το υπόλοιπο ποσό που είχε εναπομείνει, μετά και την έκπτωση που της είχε παραχωρηθεί και ήταν για Λ.Κ. 24.000, συνεφωνήθη όπως υπογράψει γραμμάτιο συνήθους τύπου. ‑ Αυτό συνεφωνήθη, όπως έχει ήδη αναφερθεί, τόσο από την ίδια, όσο και από τους δικηγόρους και νομικούς της συμβούλους, οι οποίοι ήταν παρόντες κατά τις διάφορες συζητήσεις και διαβουλεύσεις που γίνονταν από τον Νίκο Δημοσθένους, εκ μέρους των εναγόντων. ‑ Στις 13.12.2002, η Σωτηρούλλα Βόλου υπέγραψε στο δωμάτιο της κλινικής όπου νοσηλευόταν, στην παρουσία του Νίκου Δημοσθένους, Διευθυντή των Εναγόντων, του Δρ. Θρασύβουλου Σπυριδάκη, προσωπικού της ιατρού, οι οποίοι υπέγραψαν ως μάρτυρες 1 και 2 αντίστοιχα, και των δικηγόρων της Πανίκου Συμεού και Πανίκου Α. Λεωνίδου γραμμάτιο συνήθους τύπου για Λ.Κ. 24.000, το Τεκμήριο
- ‑ Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, η Σωτηρούλλα Βόλου ανέλαβε όπως μέχρι 25.1.03 εξοφλήσει "εις διαταγήν του Ιπποκράτειου Ιατρικού Κέντρου" στη Λευκωσία το ποσό των Λ.Κ. 24.000, η αξία του οποίου προέρχεται από ιατρικές υπηρεσίες, πλέον τόκο προς 8% επί του ποσού αυτού, από 13.12.2002 και σε περίπτωση που δεν έπραττε τούτο και σε περίπτωση καταχώρησης αγωγής, ανέλαβε υποχρέωση πληρωμής όλων των δικηγορικών και δικαστικών εξόδων. ‑ Παρόντες κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 ήταν επίσης οι δικηγόροι της, Πανίκος Α. Λεωνίδου και Πανίκος Συμεού. ‑ Όταν υπέγραφε το εν λόγω γραμμάτιο, αλλά και προηγουμένως, κατά τις διαβουλεύσεις που γίνονταν, η Σωτηρούλλα Βόλου ήταν καλής κατάστασης τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Κανένα από τα φάρμακα που έπαιρνε δεν επιδρούσε αρνητικά στην αντίληψη της ή κατά τρόπο που να επηρεάζουν τη σκέψη της και είχε πλήρη επίγνωση, αντίληψη και συναίσθηση των πράξεων της. ‑ Όταν υπέγραφε η Σωτηρούλλα Βόλου το Τεκμήριο 1, γνώριζε πολύ καλά ότι αναλάμβανε υποχρέωση πληρωμής των υπηρεσιών που της παρείχαν οι ενάγοντες στην κλινική τους. ‑ Η Σωτηρούλλα Βόλου απεβίωσε στις 19.10.2007 και διαχειριστές της περιουσίας της διορίστηκαν ο Πανίκος Α. Λεωνίδου, δικηγόρος της και η Δώρα Βόλου. ‑ Επειδή η Σωτηρούλλα Βόλου δεν τίμησε την υπογραφή της επί του Τεκμηρίου 1, οι ενάγοντες, μετά από διάφορες οχλήσεις τους χωρίς αποτέλεσμα, καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον των διαχειριστών της, αξιώνοντας το ποσό του γραμματίου, τους τόκους και την πληρωμή δικηγορικών και δικαστικών εξόδων. ‑ Η κλινική των εναγόντων είναι ευρέως γνωστή με το όνομα «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο». Το όνομα αυτό δεν είναι εγγεγραμμένο στον Έφορο Εταιρειών, αλλά χρησιμοποιείται και στα επιστολόχαρτα και στις αποδείξεις και στα τιμολόγια των εναγόντων αλλά και από τους γιατρούς, εξωτερικούς επισκέπτες, ασθενείς της κλινικής των εναγόντων και όλοι αντιλαμβάνονται ότι η αναφορά στο «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» ουσιαστικά αφορά τους ενάγοντες, αρχικά Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ, τώρα Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ. ‑ Το ποσό του γραμματίου δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί, ούτε και δόθηκε οποιοδήποτε ποσό έναντι αυτής της οφειλής. ‑ Το γραμμάτιο είχε συνταχθεί από τον Πανίκο Α. Λεωνίδου, εκ των δικηγόρων της Σωτηρούλλας Βόλου, μετά από τις συζητήσεις που έγιναν με τον Νίκο Δημοσθένους αναφορικά με το υπόλοιπο που ήταν πληρωτέο. ‑ Στην Έκθεση Απαίτησης τους οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι το όνομα τους ήταν Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ και το οποίο μετονομάστηκε σε Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ. ‑ Επί του Τεκμηρίου 1, το πρόσωπο που παρουσιάζεται ως πιστωτής είναι το "Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο", χωρίς να υπάρχει δίπλα η λέξη Λτδ. ‑ Το λογιστήριο των Εναγόντων στις 23.12.2002 εξέδωσε έγγραφο για το υπόλοιπο του λογαριασμού της Σωτηρούλλας Βόλου, το οποίο μετά την πληρωμή του ποσού των Λ.Κ. 8.000 και την έκπτωση Λ.Κ. 11.307 που της παραχωρήθηκε, δείκνυε υπόλοιπο Λ.Κ. 24.000 το οποίο συμφωνήθηκε με τη Σωτηρούλλα Βόλου όπως αποπληρωθεί με την υπογραφή του γραμματίου, Τεκμήριο
- Όπως έχει αναφερθεί, υπάρχουν δύο προδικαστικές ενστάσεις στην Υπεράσπιση. Η μια, η οποία σημειώνω ότι δεν προωθήθηκε καθόλου κατά την ακροαματική διαδικασία, αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Υπάρχει η θέση ότι η αποβιώσασα ήταν κάτοικος Λεμεσού και συνεπώς το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Αν και όπως έχω ήδη αναφέρει, η προδικαστική αυτή ένσταση δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση, επειδή όμως αφορά θέμα που μπορεί και αυτεπάγγελτα να εξεταστεί από το Δικαστήριο, βλ. Παναγιώτου v. Χ"Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362, Sevegep v. United Sea Transport Ltd and Another
(1989)1 CLR 729 και Theofanous v. Georghiou
(1969)1 CLR 203, αναφέρω ότι καμιά αναφορά στην καταγωγή ή τόπο διαμονής της Σωτηρούλλας Βόλου δεν έχει γίνει κατά την ακρόαση της υπόθεσης, πλην του ότι αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα ότι η αποβιώσασα ήταν τέως από τη Λεμεσό και τις σχετικές αναφορές στην προδικαστική ένσταση στην Υπεράσπιση των εναγομένων. Επίσης αποτελεί εύρημα μου, ότι το Τεκμήριο 1 υπογράφτηκε στη Λευκωσία και σε αυτό η Εναγόμενη αναλαμβάνει την υποχρέωση να πληρώσει στη Λευκωσία (δική μου υπογράμμιση) το ποσόν των Λ.Κ. 24.
- Συνεπώς η προδικαστική ένσταση αυτή δεν ισχύει. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχει κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, αφού σαφέστατα η πληρωμή του ποσού έχει επιλεγεί να γίνει στη Λευκωσία και προς τούτο έχει υπογραφεί σχετικά το Τεκμήριο
- Αναφορικά με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση, που ήταν και η ένσταση που ουσιαστικά προωθήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων, ότι δηλαδή το Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο, προς όφελος του οποίου έχει υπογραφεί το Τεκμήριο 1, δεν έχει καμιά σχέση με τους ενάγοντες, αναφέρω τα ακόλουθα: Έχω πρώτα από όλα δεχτεί και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ότι αναφορές στο «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» γίνονται από όλους και ήταν ξεκάθαρο ότι αναφέρονται στους ενάγοντες, Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ. Τόσο το τιμολόγιο Τεκμήριο 3, αλλά και η μαρτυρία των Δημοσθένους, Σπυριδάκη και Βαρθολομαίου, καταδεικνύει ότι όλοι χρησιμοποιούν τις λέξεις "Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο", ακόμα και μόνο τη λέξη "Ιπποκράτειο", αναφερόμενοι στους ενάγοντες. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι η Σωτηρούλλα Βόλου, όταν υπέγραφε το Τεκμήριο 1 έχοντας πλήρη συνείδηση του λόγου και των πράξεων της, γνώριζε ότι το υπέγραφε προς όφελος των εναγόντων για να εξοφλήσει τις δικές τους ιατρικές υπηρεσίες προς αυτήν. Τρίτο, υπάρχει αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης ότι το όνομα των εναγόντων, το επίδικο χρονικό διάστημα, ήταν Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ. Σε ό,τι αφορά την εξέταση του θέματος κατά πόσο το επίδικο έγγραφο Τεκμήριο 1 αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου αναφέρω τα ακόλουθα: «Η πλούσια νομολογία επί του γραμματίου συνήθους τύπου που καλύπτεται από το Άρθρο 78 του Κεφ. 149, σαφώς επιβεβαιώνει την ιδιάζουσα νομική οντότητα του γραμματίου συνήθους τύπου στο Κυπριακό νομικό στερέωμα, η έννοια του οποίου χρήζει αυστηρής ερμηνείας ενόψει του ότι το Άρθρο 80 του Κεφ. 149, προνοεί ότι το περιεχόμενο ενός τέτοιου γραμματίου αποτελεί αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκεί αναφέρονται. Οι μόνες υπερασπίσεις που επιτρέπονται είναι ότι το γραμμάτιο λήφθηκε κατόπιν δόλου ή ότι η υπογραφή του χρεώστη ή άλλου μέρους, δεν είναι στην πραγματικότητα η δική του. Σχετική είναι η κλασσική υπόθεση Παπαστράτης ν. Οικονόμου
(1971)1 Α.Α.Δ. 11, αναφορικά με την αυστηρή ερμηνεία του Άρθρου 78. Σύμφωνα δε με την υπόθεση Raif v. Dervish
(1971)1 Α.Α.Δ. 158, το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει πίσω από τη δεδηλωμένη αντιπαροχή του γραμματίου. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Παύλου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 483 και Αναξαγόρας Χαραλάμπους κ.ά. ν. Χρηματοδοτήσεων Πάνθηρα Λίμιτεδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 733» Εδώ οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ανυπαρξία του προσώπου προς όφελος του οποίου υπογράφηκε το Τεκμήριο 1. Σε σχέση με το θέμα αυτό αλλά και την προδικαστική ένσταση ότι οι ενάγοντες δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έχει υπογραφεί το Τεκμήριο 1, είναι η θέση μου ότι εφαρμόζονται οι αρχές που θεσπίστηκαν στις υποθέσεις Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου ν. Πανίκου Παναγίδη
(1996)1 Α.Α.Δ. 773, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 990 οι οποίες υπογραμμίστηκαν στην πολύ πρόσφατη απόφαση Ρέας Ανδρονίκου και Ιωάννη Ανδρονίκου ν. Επιτροπής του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και εξαρτώμενους τους, Πολ. Ε. 168/2010 ημερομηνίας 24/2/2016 σύμφωνα με τις οποίες το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι η αίτηση για διαγραφή της αγωγής διότι η ύπαρξη των εναγόντων δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας μέσω των δικογράφων και ότι δεν μπορεί να αμφισβητεί τέτοια εξουσία με την υπεράσπιση του ούτε μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο στη δίκη. Στην δε παρούσα περίπτωση που οι εναγόμενοι ήγειραν μεν το θέμα υπό μορφή προδικαστικής ένστασης αλλά δεν το προώθησαν με αίτηση διαγραφής της αγωγής, ενώ για άλλα θέματα καταχώρησαν τέτοιας φύσεως αίτηση, εμποδίζονται να το εγείρουν είτε στη διαδικασία είτε στις αγορεύσεις τους. Σχετικά αναφέρω επίσης ότι το σημείωμα εμφάνισης των εναγομένων που ήταν υπό διαμαρτυρία, έχει γίνει πλέον καταστεί κανονικό σημείωμα εμφάνισης εφόσον δεν καταχωρήθηκε αίτηση παραμερισμού. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις G. J. Magdon Ltd v. A.L. Trading Ltd
(2001)1 AAΔ 2064 και στην πρωτόδικη απόφαση στην αγωγή αρ. 1661/2010 Ιωάννη Βασιλείου κ.α. ν. Ουρανία Γεωργίου Λευτέρη κ.α. Όπως έχω ήδη πει υπάρχει σαφής μαρτυρία και περί τούτου εύρημα του Δικαστηρίου ότι το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο» είναι το ίδιο με τους ενάγοντες πρώην Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ, τώρα Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ και ότι η αποβιώσασα Σωτηρούλλα Α. Βόλου είναι σε αυτό το ιατρικό κέντρο που νοσηλεύτηκε, σε αυτό το ιατρικό κέντρο όφειλε να πληρώσει για τη νοσηλεία της και για την πληρωμή αυτού του ιατρικού κέντρου, μετά από διαβουλεύσεις που έγιναν εκ μέρους της από τους δικηγόρους της Πανίκο Α. Λεωνίδου και Πανίκο Συμεού με τον Νίκο Δημοσθένους ενεργώντας εκ μέρους των εναγόντων, υπέγραψε το Τεκμήριο 1. Είναι η άποψη μου επίσης ότι εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση οι νομικές αρχές που επιβάλλουν όπως κανένας δεν δικαιούται να αντλήσει συμφέρον από μια πράξη ή παράλειψη πράξης ενώ τα γεγονότα δικαιολογούν τη δικαίωση των εναγόντων. Νομολογία, η οποία αναφέρεται σε θέματα «misnomer» και δεν εισηγούμαι ότι αυτή είναι η περίπτωση, ξεκάθαρα προνοεί ότι δεν επιτρέπεται σε κανέναν να εκμεταλλευτεί ένα λάθος προς όφελος του και προς ζημιά του προσώπου προς το οποίο οφείλεται ένα ποσό, ότι δεν θα μπορούσαν οι Εναγόμενοι να εκμεταλλευτούν αυτό το λάθος προς όφελος τους και προς ζημιά των εναγόντων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box S. R. L
(1999)1 ΑΑΔ 1805 όπου επαναλήφθηκε η αρχή ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτομα να αποκτούν πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος διαδίκου όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα. Στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"
(1983)1(A) AAΔ.106 το Ανώτατο Δικαστήριο αφού προέβη σε εκτενή αναφορά σε σχέση με το θέμα του misnomer θέμα παρέπεμψε στην Αγγλική υπόθεση Nittan v. Solent Steel
(1981)L1. L.R. vol.1, 633 όπου στη σελίδα 637 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Λόρδο Denning: «In this Court, we are very used to dealing with misnomers. We do not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended». Εν κατακλείδι είναι η θέση μου ότι το Τεκμήριο 1 είναι γραμμάτιο συνήθους τύπου, το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έχει δοθεί είναι οι ενάγοντες οι οποίοι δεν είναι ανύπαρκτο νομικά πρόσωπο αλλά το ίδιο πρόσωπο με το «Ιπποκράτειο Ιατρικό Κέντρο Λτδ», δηλαδή τους ενάγοντες «Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Λτδ» όπως ήταν προηγουμένως εγγεγραμμένοι. Η Σωτηρούλλα Βόλου υπέγραψε το Τεκμήριο 1 γνωρίζοντας πολύ καλά ότι υπογράφοντας το υποσχόταν να διευθετήσει το υπόλοιπο της οφειλής της προς τους ενάγοντες για τη νοσηλεία της στην κλινική τους. Η υπογραφή της Σωτηρούλλας Α. Βόλου δόθηκε με ελεύθερη τη βούληση και τη συναίνεση της χωρίς να ασκηθεί πάνω της οποιαδήποτε ψυχική πίεση και χωρίς να επηρεάζουν την κρίση της είτε η ασθένεια της είτε η φαρμακευτική αγωγή που λάμβανε. Η οφειλή προς τους ενάγοντες δεν έχει εξοφληθεί από την αποβιώσασα και επομένως δικαιούνται να πετύχουν έκδοση απόφασης για το ποσό του Τεκμηρίου 1 από την διαχείριση της περιουσίας της. Έτσι, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €41.006,44 (αντίστοιχο του ποσού των ΛΚ24.000) με τόκο 8% ετησίως από 13/12/2002 μέχρι τελικής εξόφλησης του ποσού. Επιδικάζονται επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων τα έξοδα της παρούσας αγωγής όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.) .............. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο