Κ. Ελευθερίου & Υιοί Λτδ ν. Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd, Αρ. Αγωγής: 2721/2015, 20/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A562 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 2721/2015 Μεταξύ: Κ. Ελευθερίου & Υιοί Λτδ Ενάγουσας Και Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd Εναγομένης Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές : κ. Ταμάσιος για Ανδρέας Ταμάσιος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγομένη-Καθ' ης η Αίτηση: κ. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο καταχωρήθηκε στις 10.6.2015, η Ενάγουσα αξιώνει από την Εναγομένη το ποσό των €38.773,29 δυνάμει έγγραφης αναγνώρισης χρέους και/ή δυνάμει παραδεδεγμένου λογαριασμού, χρεωστικού υπολοίπου και/ή αξίας παρασχεθέντων υπηρεσιών και ή υπόλοιπο βάση γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας. Η Εναγομένη καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 29.9.2015. Στις 19.2.2016 η Ενάγουσα - Αιτήτρια καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Εναγομένης ως η αξίωση στο ειδικώς οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερομηνίας 10.6.2015. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.Θ. 1 (α), 2 και 9(α), στη Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3 4, και 9 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Ίκαρου Ελευθερίου, ημερομηνίας 19.2.2016. Ο Ίκαρος Ελευθερίου αναφέρει ότι είναι μέτοχος και ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, καθότι το έργο που αφορά η παρούσα αγωγή ήταν, τόσο επιχειρησιακά όσο και οικονομικά, υπό την επίβλεψη του, και είναι το πρόσωπο που ενεργούσε εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας τόσο για την εκτέλεση των εργασιών όσο και για την υπογραφή των αναγκαίων εγγράφων. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει διαβάσει την Έκθεση Απαίτησης και επιβεβαιώνει το αληθές του περιεχομένου της, το οποίο και υιοθετεί. Αναφέρει ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με αριθμό εγγραφής 44281 και αξιώνει από την Εναγομένη το ποσό των €38.773,29, δυνάμει έγγραφης αναγνώρισης χρέους, ή και δυνάμει παραδεδεγμένου λογαριασμού, ή και υπόλοιπο βάση γραπτής συμφωνίας. Ειδικότερα, δυνάμει γραπτής, μεταξύ των διαδίκων, συμφωνίας ημερομηνίας 4.2.2008, η Ενάγουσα - Αιτήτρια ανέλαβε να εκτελέσει εργασίες ως υπεργολάβος της Εναγομένης - Καθ' ης η αίτηση στο έργο GN16/2006. Παρουσιάζεται ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας την οποία, ο Ενόρκως δηλών υπέγραψε εκπροσωπώντας την ενάγουσα. Μετά την ολοκλήρωση και παράδοση των εργασιών, οι διάδικοι υπέγραψαν στις 25.6.2012 συμφωνία τελικού λογαριασμού με την οποία οι διάδικοι συμφωνούν και αναγνωρίζουν ότι το ποσό των €1.130.729,30 αποτελεί την τελική αμοιβή της Ενάγουσας. Επιπρόσθετα συμφωνήθηκε ότι ο τελικός λογαριασμός αποτελεί τελεσίδικη και δεσμευτική συμφωνία και ότι ουδέν θέμα μπορεί να εγερθεί από τα μέρη στο μέλλον αναφορικά με το έργο σε σχέση με τα συμφωνηθέντα. Η εν λόγω συμφωνία παρουσιάστηκε ως τεκμήριο 2. Σε αυτήν, εκ μέρους της Ενάγουσας, υπογράφει ο Ενόρκως Δηλών. Οι διάδικοι τηρούσαν επίσης χρεοπιστωτικό λογαριασμό αναφορικά με τις σχετικές χρεώσεις και πιστώσεις που αφορούσαν το έργο. Ο λογαριασμός που τηρούσε η Ενάγουσα φέρει κωδικό 320001 (τεκμήριο 3) και ο λογαριασμός που τηρούσε η Εναγομένη φέρει κωδικό 42ELE01 (τεκμήριο 4). Τόσον ο λογαριασμός της ενάγουσας όσο και ο λογαριασμός που τηρούσε η εναγομένη καταδεικνύουν ότι παραμένει υπόλοιπο προς όφελος της Ενάγουσας το ποσό των €38.773,29. Η Ενάγουσα μετά τις δικές της επανειλημμένες οχλήσεις, κάλεσε την Εναγομένη με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 4.3.15, να καταβάλει την οφειλή της (Τεκμήριο 5). Η εναγομένη απάντησε στην ως άνω αναφερόμενη επιστολή με δική της επιστολή ημερομηνίας 30.3.15, με την οποία, μεταξύ άλλων, ρητώς αναγνωρίζει και παραδέχεται την οφειλή της προς την ενάγουσα. (τεκμήριο 6). Η Εναγομένη παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας και των δικηγόρων της παρέλειψε μέχρι σήμερα να πληρώσει οιονδήποτε ποσό έναντι του χρέους της και εξακολουθεί να οφείλει ολόκληρο το ως άνω ποσό πλέον τόκους. Ο μάρτυρας εκφράζει την πεποίθηση, ότι η εναγομένη στερείται υπεράσπισης και καταχώρησε το Σημείωμα Εμφάνισης με μόνο γνώμονα την καθυστέρηση της διαδικασίας. Στις 7.1.2015 οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση Ένστασης στηριζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1-9, Δ.18 Θ.Θ. 1- 9, Δ.2 Θ.6, Δ.27 Θ. 1-3 και 9, Δ.39, Δ.59, Δ.64, στον περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμο 33/64, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1 άρθρα 1-4, 12-14, 32, 36, 42 και 43, στον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ.9, άρθρα 1-3, 23-27, 29, 30 και 34, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως επίσης στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: 1. Η Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση έχει πολύ καλή υπεράσπιση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. 2. Τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιολογούν το Σεβαστό Δικαστήριο στο να δώσει το δικαίωμα υπεράσπισης στην Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. 3. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά. 4. Η παρούσα αίτηση καταργεί το αναφαίρετο και συνταγματικό δικαίωμα της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση να έχει δίκαιη δίκη. 5. Η παρούσα αίτηση καταργεί τα δικαιώματα της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Γιαννάκη Ιωάννου, ο οποίος αναφέρει ότι είναι πολιτικός μηχανικός και είναι ο Γενικός Διευθυντής της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από ιδία και προσωπική γνώση, καθώς και από ενημέρωση που έλαβε από συναδέλφους του. Ο Ενόρκως Δηλών απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση του Ίκαρου Ελευθερίου και περαιτέρω υιοθετεί τους λόγους Ένστασης. Ειδικότερα, αναφέρει ότι η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση είναι εργοληπτική εταιρεία με εργοληπτική άδεια κατηγορίας Α, τόσο σε τεχνικά όσο και οικοδομικά έργα. Ως μέρος της πρακτικής της για την εκτέλεση των έργων που αναλαμβάνει, είναι η σύναψη συμφωνιών υπεργολαβίας με διάφορα φυσικά ή νομικά πρόσωπα για την διεκπεραίωση μεταξύ άλλων, χωματουργικών, ηλεκτρολογικών και μηχανολογικών εργασιών, καλουπωμάτων και ελαιοχρωματισμών. Η Συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, ημερομηνίας 4.2.2008 (Τεκμήριο 1 Ε/Δ Ελευθερίου) προβλέπει ότι η όλη εργασία θα είναι άριστης ποιότητας. Επίσης, η εν λόγω συμφωνία προβλέπει ότι ο υπεργολάβος υποχρεούται όπως ακολουθεί το πρόγραμμα του κυρίως εργολάβου ή/και προφορικές οδηγίες του εργολάβου, ήτοι της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης ο Όρος 10 της εν λόγω Συμφωνίας προνοεί ότι θα υπάρχει χρέωση του υπεργολάβου σε περίπτωση αδικαιολόγητων καθυστερήσεων. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι κατά παράβαση των πιο πάνω όρων, η ποιότητα της εργασίας της Ενάγουσας σε διάφορα τμήματα του έργου ήταν υποδεέστερη αυτής που καθοριζόταν στους τεχνικούς όρους του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας, και ως εκ τούτου ο Ιδιοκτήτης του έργου απαίτησε από την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτησης τη λήψη διορθωτικών μέτρων, πράγμα το οποίο έπραξε η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τις Συμβατικές της υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια ελέγχου με κάμερα κλειστού κυκλώματος (CCTV Inspection), των αποχετευτικών αγωγών που τοποθέτησε η Ενάγουσα - Αιτήτρια για λογαριασμό της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτησης, ο οποίος πραγματοποιήθηκε κατόπιν οδηγιών των Συμβούλων Μηχανικών του έργου GNSS Consultants, διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες σε 199 σημεία, τις οποίες η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση ήταν υπόχρεη να διορθώσει. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια προέβηκε σε επιδιόρθωση των 199 σημείων αφού οι εν λόγω κακοτεχνίες οφείλονταν σε δική της υπαιτιότητα. Μετά τις διορθωτικές εργασίες, έγινε σχετικός επανέλεγχος πάλι με κάμερα κλειστού κυκλώματος (CCTV Re-Inspection), για συνολικό μήκος 7.986,5 μέτρων (total defective length) στο οποίο είχαν προηγουμένως εντοπιστεί οι 199 κακοτεχνίες. Οι Σύμβουλοι Μηχανικοί του έργου GNSS Consultants, προέβησαν σε αποκοπή ποσού ύψους £5.324 Λ.Κ (αντίστοιχο €9.096,59 Ευρώ) ως κόστος επανελέγχου των σημείων με την κάμερα κλειστού κυκλώματος. Σχετική με το θέμα είναι και η επιστολή των Συμβούλων Μηχανικών του έργου GNSS Consultants, ημερομηνίας 21.6.2011 (Τεκμήριο 1). Περαιτέρω, η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση υπέστη πρόσθετη ζημιά ύψους 199 Χ €195 ήτοι €38.805 για την οργάνωση, τον προγραμματισμό, τον συντονισμό και την επίβλεψη των εργασιών αποκατάστασης των 199 σημείων. Επιπρόσθετα, μετά από επανέλεγχο των ποσών που είχαν πιστωθεί και πληρωθεί από την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση προς την Ενάγουσα - Αιτήτρια, διαπιστώθηκε ότι έγινε υπερπληρωμή ύψους €8.000. Συγκεκριμένα, για πρόσθετες εργασίες που αφορούσαν την προμήθεια και τοποθέτηση υλικού υποθεμελίου (crusher run), πιστοποιήθηκε ποσό ύψους €28.000 αντί του ποσού των €20.000 που ήταν το ορθό. Τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά των σημείων ί) €9.096,59
- ii)€38.805 και iii) €8.000, σύνολο €55.901,59 αξιώνονται από την Εναγομένη-Καθ' ης η Αίτηση ως ανταπάντηση. Πέραν των πιο πάνω ο ομνύοντας αναφέρει ότι ο τελικός λογαριασμός για το Συμβόλαιο GN 16/2006 δεν έχει ακόμα εκδοθεί. Η μη έκδοση του οφείλεται αποκλειστικά στις ενέργειες ή/και παραλείψεις του ιδιοκτήτη του έργου και αποδίδεται στο γεγονός ότι οι σύμβουλοι μηχανικοί του έργου, GNSS Consultants, δεν έχουν εγκρίνει ακόμη τα "as built drawings" τα οποία αποτελούν και το βασικό σημείο αναφοράς για την ετοιμασία του Τελικού Λογαριασμού. Η μη έκδοση Τελικού Λογαριασμού αποτρέπει την Εναγομένη από το να γνωρίζει ποιες θα είναι οι τελικές απαιτήσεις του Ιδιοκτήτη του έργου από αυτή. Κατ' επέκταση, η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση δεν γνωρίζει αν οι οποιεσδήποτε μελλοντικές αποκοπές γίνουν από τα χρήματα που της οφείλονται από τον Ιδιοκτήτη του Έργου, θα οφείλονται σε παραλείψεις ή/και κακοτεχνίες της Ενάγουσας-Αιτήτριας. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 2 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Ίκαρου Ελευθερίου, ήτοι τη «Συμφωνία τελικού λογαριασμού μεταξύ Εργολάβου και Υπεργολάβου», ο κ. Ιωάννου επισημαίνει ότι α) δεν υπάρχει σε αυτήν η επίσημη σφραγίδα της Εναγομένης-Καθ' ης η Αίτησης, β) δεν είναι υπογραμμένη από διευθυντικό στέλεχος της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτησης, γ) είναι πρόωρη αφού ο Τελικός Λογαριασμός του έργου δεν έχει εκδοθεί ακόμη, και ως εκ τούτου δεν ισχύει και δεν δημιουργεί οποιαδήποτε δέσμευση για την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση. Υποστηρίζει επίσης, ότι η εν λόγω συμφωνία είναι υπογραμμένη εκ μέρους της Εναγομένης-Καθ' ης η Αίτησης από αναρμόδιο και μη δεόντως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Είναι τέλος, η θέση του Ενόρκως δηλούντα, ότι η μη καταχώρηση, μέχρι τον χρόνο υποβολής της παρούσας Αίτησης, της υπεράσπισης και ανταπαίτησης της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτησης δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά σε αντικειμενικές δυσκολίες που αφορούσαν την αποδέσμευση προσωπικού που εμπλεκόταν στο έργο, λόγω της μείωσης του κύκλου εργασιών της εταιρείας, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και του χρόνου που παρήλθε από την περάτωση των εργασιών για το έργο τις 5.6.2009 (βλ. Τεκμήριο 2). Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 29.9.2016, κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις τους. Καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των συνηγόρων και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης καθορίζονται στην Δ.18 Θ.1(α) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.18 καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως αιτήσεις έχουν εξεταστεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. PCK Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Παναγιώτη Ζερβού ν. Euroinvestment and Finance Ltd
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ.
(2005)1 Α.Α.Δ. 818, Sensus Gymnasium Ltd. κ.α. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Πολ. Έφεση 27/10 ημερ. 4/9/13), Αθηνούλας Δημητρίου v. Tράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Ο χρόνος υποβολής της Αίτησης Προτού όμως υπεισέλθω στην ουσία της Αίτησης, θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τους ισχυρισμούς της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτηση περί κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Είναι ειδικότερα ισχυρισμός της Εναγομένης ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά καθότι, ενώ καταχώρησε την αγωγή στις 10.6.2015, περίμενε μέχρι τις 9.9.2015 για να την επιδώσει στην Εναγομένη-Καθ' ης η Αίτηση. Όταν η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε εμφάνιση στην παρούσα αγωγή, στις 29.9.2015, η Ενάγουσα δεν προχώρησε είτε σε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ούτε και σε αίτηση για συνοπτική απόφαση, παρά μόνο 5 μήνες μετά την εμφάνιση της Εναγομένης -Καθ' ης η Αίτηση. Είναι σαφές ότι η Δ.18 δεν θέτει χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί να υποβληθεί η σχετική αίτηση. Στο σύγγραμμα Annual Practice 1958 σελ. 260, αναφέρεται ότι: «But it is clear that the plaintiff may apply for a summary judgment even after defence delivered». Τούτο εξάλλου προκύπτει και από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω στην Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 408 όπου λέχθηκε ότι ακόμη και η καταχώρηση υπεράσπισης από ένα εναγόμενο δεν μπορεί να αποστερήσει τον ενάγοντα από το δικαίωμα του να υποβάλει αίτηση για συνοπτική απόφαση, στην κατάλληλη περίπτωση. Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Atlaspantou Co Limited v. Angelos Nicolaides Holdings Limited, Πολ.Εφ. 21/12, ημερομηνίας 17.12.2013 στην οποία η αίτηση για συνοπτική καταχωρήθηκε 15 μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής. Αν και το δικαστήριο δεν κλήθηκε από τους διαδίκους να αποφασίσει θέμα κατάχρησης εντούτοις, παρά την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, εκδόθηκε κατ' έφεση συνοπτική απόφαση. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη μου τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης καταλήγω ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώριση της Αίτησης δεν μπορεί, από μόνη της, να εξισωθεί είτε με κακοπιστία είτε με κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν προχώρησε σε οποιοδήποτε άλλο διάβημα στην αγωγή, εκτός από την καταχώριση της Αίτησης για συνοπτική απόφαση. Θα μπορούσε, με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, να προχωρήσει είτε με αίτηση για συνοπτική απόφαση, είτε με αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Υπεράσπισης. Επέλεξε το πρώτο. Εξάλλου είναι σχήμα οξύμωρο, να παραπονείται η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση, για κακοπιστία και/ή κατάχρηση της διαδικασίας, την στιγμή που η ίδια δεν καταχώρισε Έκθεση Υπεράσπισης εντός της τασσόμενης, από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, προθεσμίας. Συνεπώς, ο συγκεκριμένος λόγος Ένστασης απορρίπτεται. Οι προϋποθέσεις της Δ.18 Θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Οι προϋποθέσεις όπως προκύπτουν από την Δ.18 και τη νομολογία μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης. O εναγόμενος πρέπει να παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες που να καθιστούν σαφές ποια είναι η υπεράσπιση του και ότι αυτή είναι καλόπιστη. Πρέπει δηλαδή, να αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα, που να του δίνει το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον, η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. Δεν αρκούν δηλαδή γενικόλογες και αόριστες αναφορές, ούτε γενικές αρνήσεις ή ισχυρισμοί που δεν συνάδουν με τα γεγονότα (he must condescend upon particulars). (βλ. Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.ά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 818, Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817) Στην J. & M. Loizides Agencies Ltd. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1280 λέχθηκε ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Στην ίδια απόφαση λέχθηκε ότι: «Όμως, δεν είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αρνείται την οφειλή ή να ισχυρίζεται δόλο ή να παραθέτει μια νομική ένσταση. Η ένορκη δήλωση που καταχωρείται για υποστήριξη της ένστασης πρέπει να δίδει επαρκή γεγονότα και λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι έχει καλόπιστη υπεράσπιση.» Με βάσει τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Προέχει, λοιπόν η εξέταση, του κατά πόσον, πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις καθορίζονται στην Δ.18 Θ.1(α), ούτως ώστε να μετατοπίζεται στους Καθ' ων η αίτηση το βάρος απόδειξης ότι έχουν συζητήσιμη υπεράσπιση ή ότι έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα και ισχυρισμούς, οι οποίοι τους παρέχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν σε διαδικασία πλήρους ακρόασης της αγωγής. Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία όπως αυτά προκύπτουν από τον Δικαστικό φάκελο της υπόθεσης, διαπιστώνω ότι το κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε την 10.6.2015 είναι ειδικά οπισθογραφημένο και οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή στις 29.9.2015. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ήτοι κατά πόσο η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πληροί τις απαιτήσεις της Δ.18, αναφέρω κατ' αρχήν ότι σύμφωνα με τη νομολογία, εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα και να επιβεβαιώνει τη βάση αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι όσα λέει να είναι από πληροφορίες που πήρε ή να στηρίζεται μόνο σε όσα πιστεύει (βλ. Stavrinides ν. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R.130, και Αθηνούλας Δημητρίου v. Tράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Στην παρούσα υπόθεση η Ενάγουσα είναι νομικό πρόσωπο. Κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί για αυτήν. Μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, διαπιστώνω ότι ο Ίκαρος Ελευθερίου είναι όντως πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα. Και τούτο διότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, το έργο που αφορά η παρούσα αγωγή, ήταν τόσο επιχειρησιακά όσο και οικονομικά υπό την επίβλεψη του και είναι το πρόσωπο που ενεργούσε εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας, τόσο για την εκτέλεση των εργασιών όσο και για την υπογραφή των εγγράφων που επισυνάπτονται στην Ένορκη του Δήλωση. Επιπρόσθετα, ο κ. Ελευθερίου επιβεβαιώνει το αγώγιμο δικαίωμα μέσα από την παράθεση γεγονότων επαναλαμβάνοντας κατ' ουσία το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Στην παράγραφο 11 της Ένορκης του Δήλωσης εκφράζει την πεποίθηση ότι η Εναγομένη δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή και ότι ο μοναδικός σκοπός της, με την καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης, είναι η καθυστέρηση. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις της Δ.18 Θ.1(α). Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον πρέπει να δοθεί άδεια στους Εναγόμενους να καταχωρήσουν υπεράσπιση. Προχωρώ, επομένως να εξετάσω κατά πόσον απέσεισαν το βάρος απόδειξης που φέρουν. Καλόπιστη Υπεράσπιση και/ή Ανταπαίτηση Στην Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ κ.α ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
(2001)1 Α.Α.Δ 418 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν την διεξαγωγή κανονικής Δίκης. Εφ' όσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο Εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο Δίκης στην Αγωγή." Όπως ήδη λέχθηκε, δεν αρκεί η Εναγομένη να προβεί σε γενική άρνηση της απαίτησης. Θα πρέπει να δώσει τέτοιες λεπτομέρειες με την ένορκη της δήλωση που να καταδεικνύεται το βάσιμο της υπεράσπισης, επί της ουσίας της αγωγής και να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα θεωρηθούν επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί (βλ. Hermes Insurance Co Ltd, ανωτέρω). Όσον αφορά την απαίτηση της Ενάγουσας - Αιτήτριας η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση δεν προβάλλει κανένα σημείο υπεράσπισης. Αν και στην Έκθεση Απαίτησης, περιλαμβάνονται πολλές διαζευκτικές βάσεις αγωγής, εντούτοις στα πλαίσια της αγόρευσης του, ο συνήγορος της Ενάγουσας - Αιτήτριας, προωθεί ξεκάθαρα την θέση ότι για σκοπούς της έκδοσης της αιτούμενης συνοπτικής απόφασης, η αιτία αγωγής που προκύπτει από τα γεγονότα είναι ο εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated). Στην Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής της υπό διάλυση εταιρείας Loukos Trading Co. Ltd κ.α. v. Ρέινμποου Πλητσιηγκ και Νταιγκ Κο. Λτδ
(2005)1Α ΑΑΔ 610 λέχθηκαν τα εξής: «Παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated) σημαίνει συμφωνία μεταξύ των μερών σύμφωνα με την οποία όλα τα στοιχεία του λογαριασμού καθώς και το υπόλοιπο είναι ορθά, συνδυασμένη με υπόσχεση ρητή ή εξυπακουόμενη να πληρωθεί το υπόλοιπο. Επενεργεί ως νέα σύμβαση χωρίς να είναι αναγκαία νέα αντιπαροχή και ο ενάγοντας, του οποίου η αιτία αγωγής είναι ο παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός, δεν είναι υποχρεωμένος να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Η συμφωνία των μερών ότι το υπόλοιπο είναι ορθό μπορεί να συναχθεί και από την παράδοση της κατάστασης λογαριασμού και την παράλειψη του χρεώστη να ενστεί για τα ποσά του λογαριασμού, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Βέβαια το τί συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα είναι ζήτημα πραγματικό και νομικό στην κάθε περίπτωση.» Στην παρούσα περίπτωση, ο κ. Ελευθερίου αναφέρει ρητώς ότι οι διάδικοι τηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό αναφορικά με τις σχετικές χρεώσεις και πιστώσεις που αφορούσαν το έργο. Παρουσίασε ως τεκμήρια 3 και 4 τις καταστάσεις λογαριασμών, όπως τις τηρούσαν τόσο οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι αντίστοιχα. Το υπόλοιπο των εν λόγω καταστάσεων λογαριασμού συμπίπτει. Ειδικότερα, τόσον ο λογαριασμός της ενάγουσας όσο και ο λογαριασμός που τηρούσε η εναγομένη καταδεικνύουν ότι παραμένει υπόλοιπο προς όφελος της ενάγουσας το ποσό των €38.773,
- Ο κ. Ελευθερίου αναφέρει ότι η Ενάγουσα οχλούσε επανειλημμένα την Εναγομένη για το εν λόγω υπόλοιπο. Πέρα, από την γενική άρνηση που προβάλλει η Εναγόμενη, δεν αναφέρεται οτιδήποτε σχετικό με τους εν λόγω λογαριασμούς ούτε αναφέρει ότι προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση σε σχέση με το υπόλοιπο των εν λόγω λογαριασμών. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, εστάλη επιστολή στους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 4.3.2015 με την οποία απαιτείτο το ποσό που φαίνεται ως υπόλοιπο του λογαριασμού. Και πάλιν, δεν προσκομίζεται καμία μαρτυρία περί προβολής ένστασης στο εν λόγω υπόλοιπο. Απεναντίας, η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση, απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 30.3.2015 με την οποία αναγνωρίζει το οφειλόμενο υπόλοιπο. Η εν λόγω επιστολή της Εναγομένης, φέρει την ένδειξη άνευ βλάβης δικαιωμάτων. Κατ' αρχήν υποδεικνύω ότι δεν προβάλλεται, κανένας λόγος Ένστασης που να αφορά το ότι με την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, εισάγεται μη αποδεκτή μαρτυρία. Εξάλλου είναι πρόδηλο από το περιεχόμενο της επιστολής της 30.3.2015 ότι αντικείμενο της δεν ήσαν οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις αλλά η ίδια η αναγνώριση του χρέους και η παράκληση για πίστωση χρόνου. Εν πάση περιπτώσει, το ζήτημα έχει περιορισμένη σημασία, καθώς ο παραδεδεγμένος λογαριασμός προκύπτει, ανεξαρτήτως της εν λόγω επιστολής. Η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση είχε κάθε δυνατότητα να αμφισβητήσει το υπόλοιπο του λογαριασμού και δεν το έπραξε εντός ευλόγου χρόνου. Δεν το έπραξε ούτε καν στα πλαίσια της Ένστασης που καταχώρησε στην υπό κρίση Αίτηση. Επιπρόσθετα, μη έκδοση του Τελικού Λογαριασμού από τον εργοδότη δεν μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση στα πλαίσια του εκκαθαρισμένου λογαριασμού. Εξάλλου, στην συμφωνία των μερών (Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση Ίκαρου Ελευθερίου) δεν υπάρχει πρόνοια ότι για την πληρωμή της Ενάγουσας πρέπει να μεσολαβήσει η έκδοση του τελικού λογαριασμού από τον Εργοδότη. Πρόκειται εξάλλου για ένα έργο που έχει ολοκληρωθεί το
- Μέχρι πότε θα πρέπει η Ενάγουσα - Αιτήτρια να αναμένει την είσπραξη του λαβείν της; Εν πάση περιπτώσει, δικαίωμα υπεράσπισης μπορεί να δοθεί ακόμα και εκεί όπου ο εναγόμενος αν και παραδέχεται όλη ή μέρος της απαίτησης, προβάλλει μια καλόπιστη ανταπαίτηση, σχετική με τα γεγονότα της αγωγής και της υπεράσπισης του. Στην προκειμένη περίπτωση, η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση, προκειμένου να υποστηρίξει το δικαίωμα της να καταχωρήσει υπεράσπιση, εγείρει ουσιαστικά ισχυρισμούς οι οποίοι συνιστούν, κατά την θέση της, ανταπαίτηση εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Ειδικότερα αναφέρεται σε κακοτεχνίες στις οποίες προέβη η Ενάγουσα με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του έργου να απαιτήσει από την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτησης τη λήψη διορθωτικών μέτρων, πράγμα το οποίο έπραξε η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Τούτο κατά την θέση της είχε ως αποτέλεσμα επιπρόσθετο κόστος €9.096,59 για επανέλεγχο των σημείων που επιδιορθώθηκαν καθώς και €38.805 για την οργάνωση, τον προγραμματισμό, τον συντονισμό και την επίβλεψη των εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών. Επιπρόσθετα, είναι η θέση της Εναγομένης ότι έγινε υπερπληρωμή προς την Ενάγουσα ύψους €8.000 σε σχέση με πρόσθετες εργασίες που αφορούσαν την προμήθεια και τοποθέτηση υλικού υποθεμελίου. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Vidisava Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1(Α) Α.Α.Δ 22, 28: «Είναι καθιερωμένο ότι όπου εγείρεται καλή τη πίστει ανταπαίτηση που προκύπτει από τα ίδια γεγονότα της αγωγής και συνδέεται άμεσα με τους λόγους υπεράσπισης πρέπει να δίδεται τέτοια άδεια, ακόμα και αν ο εναγόμενος παραδέχεται μέρος ή ολόκληρη την απαίτηση (Βλέπε: Morgan & Son Ltd v. S. Martin Johnson & Co. [1949] 1 K.B. 107). Η ανταπαίτηση είναι αγωγή (cross action) αλλά για τους σκοπούς της Δ.18 πρέπει να θεωρείται ως Υπεράσπιση (Βλέπε: Zoedone Co. v. Barrett [1882] 26 S.J. 657).» Η ανάγκη για σχετικότητα μεταξύ ανταπαίτησης με την απαίτηση του ενάγοντα, τονίστηκε και στην παλιότερη υπόθεση CY.E.M.S. Co. Ltd v. Central Cooperatives Industrial
(1982)1 CLR 897. Στην υπόθεση αυτή, λέχθηκε ότι αν δεν καταδειχθεί συζητήσιμη υπεράσπιση στην αγωγή αλλά ο εναγόμενος προβάλει εύλογη ανταπαίτηση, το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για υπεράσπιση αλλά δύναται να δώσει άδεια για καταχώρηση ανταπαίτησης. Στην περίπτωση αυτή, το Δικαστήριο διατηρεί την δυνατότητα να εκδώσει απόφαση στην αγωγή με έξοδα εναντίον του εναγομένου και να αναστείλει την εκτέλεση της μέχρι την εκδίκαση της ανταπαίτησης. Παρά ταύτα, η άδεια για ανταπαίτηση θα απορριφθεί αν η ανταπαίτηση είναι εντελώς ξένη με την αγωγή ή στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει για οποιοδήποτε λόγο στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας ότι η ανταπαίτηση θα μπορούσε να εκδικαστεί με ξεχωριστή αγωγή. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής στην σελίδα 905 της πιο πάνω απόφασης: «In Anglo-Italian Bank v. Wells (supra) it was held that the right to bring a counterclaim is not a right of course but depends on the discretion of the Judge. Where, therefore, there is clearly no defence to the plaintiff's claim so that the plaintiff should not be put to the trouble and expense of proving it, but the defendant seas up a plausible counterclaim for an amount not less than the plaintiff's claim, the order should not be for leave to defend but should be for judgment for the plaintiff on the claim with costs, with a stay of execution until the trial of the counterclaim or pending further order. (Sheppards & Co. v. Wilkinson & Jarvis, [1889] 6 T.L.R. 13, C.A.). The counterclaim will be disregarded if it is totally foreign to the action or it ought for any reason in the discretion of the Judge to be disposed of by a separate action.» Σε σχέση με την έγερση ανταπαίτησης απαιτείται επίσης η παροχή επαρκών λεπτομερειών, όπως άλλωστε απαιτείται για την παροχή λεπτομερειών υπεράσπισης. Μόνο με την παροχή λεπτομερειών ανταπαίτησης, θα μπορεί βάσιμα να κριθεί αν υφίσταται συζητήσιμη και καλόπιστη ανταπαίτηση. Κατά την κρίση μου, στην παρούσα υπόθεση δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που προσδιόρισε η απόφαση Subotic v. Στυλιανίδη (ανωτέρω). Η μη αμφισβητηθείσα απαίτηση της ενάγουσας είναι ξεκάθαρη και στηρίζεται σε κατάσταση λογαριασμού, στην βάση συνεργασίας των διαδίκων. Η κατ' ισχυρισμό, ανταπαίτηση παρουσιάζει μεν μια σχετικότητα, υπό την έννοια ότι οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες, προέκυψαν κατά την εκτέλεση της συμφωνίας Τεκμήριο 1, πλην όμως δεν πρόκειται για απαίτηση η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη απαίτηση η οποία διεκδικείται με την αγωγή. Η βάση της αγωγής είναι κατάσταση λογαριασμού και όχι η σύμβαση (τεκμήριο 1). Οποιαδήποτε άλλα αγώγιμα δικαιώματα προκύπτουν εκ της σύμβασης, μπορούν κάλλιστα να εγερθούν στα πλαίσια νέας αγωγής. Με άλλα λόγια, θεωρώ ότι θα προκληθεί αχρείαστη καθυστέρηση και δυσχέρεια στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής (Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon
(1992)1 ΑΑΔ 710), εάν η απαίτηση των Εναγόντων, που είναι ξεκάθαρη συνεκδικαστεί με την ανταπαίτηση, η οποία στηρίζεται σε διαφορετικά γεγονότα από εκείνα που είναι αναγκαίο να κριθούν από το Δικαστήριο για να αποφασίσει αυτήν ταύτη την απαίτηση. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς περί υπερπληρωμής ύψους €8.000, για πρόσθετες εργασίες που αφορούσαν την προμήθεια και τοποθέτηση υλικού υποθεμελίου, δεν δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες, ούτε γίνεται οποιαδήποτε παραπομπή στις καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασε ο κ. Ίκαρος Ελευθερίου. Ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι η Εναγομένη προέβαλε ένσταση σε σχέση με αυτή την χρέωση. Περαιτέρω, κρίνω ότι δεν θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθεί άδεια για καταχώρηση ανταπαίτησης στην παρούσα αγωγή με ταυτόχρονη έκδοση συνοπτικής απόφασης, η εκτέλεση της οποίας θα αναστελλόταν μέχρι την εκδίκαση της ανταπαίτησης. Πέραν του γεγονότος ότι η προτεινόμενη ανταπαίτηση δεν σχετίζεται άμεσα με τα γεγονότα και την βάση αγωγής, κρίνω ότι θα ήταν άδικο για την πλευρά της ενάγουσας να αναμένει την εκδίκαση της ανταπαίτησης προκειμένου να εκτελέσει μια απόφαση για την οποία δεν υπάρχει αμφισβήτηση εκ μέρους της Εναγομένης ως προς το ύψος των οφειλομένων ποσών. Προσθέτω στα πιο πάνω, χωρίς τούτο να είναι καθοριστικό για την κρίση μου, ότι τα γεγονότα τα οποία, κατά την θέση της Εναγομένης, στοιχειοθετούν την ανταπαίτηση ήταν γνωστά στην Εναγομένη από το έτος 2011. Εντούτοις εγείρονται για πρώτη φορά στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Τούτο από μόνο του, θέτει εν αμφιβόλω την καλή πίστη της Εναγομένης σε σχέση με την προώθηση ανταπαίτησης στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση απέτυχε να αποσείσει το βάρος που είχε και δεν έχει αποκαλύψει γεγονότα επαρκή, ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης και/ή ανταπαίτησης. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσόν των €38.773,29 πλέον νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρισης της αγωγής μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο