← Κύπρος

Kismetia Ltd ν. Lupusco Volga Farming Ltd κ.α., Γενική Αίτηση: 585/12, 7/10/2016

Kismetia Ltd ν. Lupusco Volga Farming Ltd κ.α., Γενική Αίτηση: 585/12, 7/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A543 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ Γενική Αίτηση: 585/12 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Άρθρα 261 μέχρι 275 και άρθρα 276 μέχρι 283 και άρθρα 284 μέχρι 297 και άρθρα 298 μέχρι 344 και Αναφορικά με την Εταιρεία Lupusco Volga Farming Ltd από τη Λευκωσία και Μεταξύ: Kismetia Ltd Αιτητές και

  1. Lupusco Volga Farming Ltd
  2. Κρις Ιακωβίδη
  3. Corporate Recovery and Insolvency Group Ltd η οποία διεξάγει επιχείρηση υπό την ονομασία CRI GROUP Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 7 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κος Γ. Τριλλίδης για Πολάκης Σαρρής & Σια Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1: κος Π. Παναγίδης για Chrysses Demetriades & Co LLC Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: κα Σ. Καρακατσάνη για Αργεντούλα Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ' ων η Αίτηση 3: κος Μ. Χαραλάμπους για Μάριος Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια εταιρεία, υπό την ιδιότητα της ως πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση 1, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διακόπτεται και/ή να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται εξ ολοκλήρου η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση
  4. Σημειώνω εδώ ότι στην πορεία της Αίτησης, η Αιτήτρια απέσυρε το διαζευκτικό της αίτημα, με το οποίο ζητούσε την συνέχιση της διαδικασίας υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια ζητά περαιτέρω δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται και/ή θεωρηθούν ως μη έχοντα νομική ισχύ και/η παράνομα (α) κάθε απόφαση και/ή ψήφισμα που λήφθηκε στην έκτακτη γενική συνέλευση της Καθ' ης η Αίτηση 1 ημερομηνίας 6.7.2012, (β) κάθε απόφαση και/ή πράξη και/ή ενέργεια και/ή εξουσιοδότηση από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 που έγιναν σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 1 από 6.7.2012 και εντεύθεν, (γ) η σύγκληση συνέλευσης πιστωτών την 17.7.2012 και (δ)οποιαδήποτε απόφαση λήφθηκε σε συνέλευση πιστωτών. Τέλος, η Αιτήτρια ζητά διάταγμα που να διατάσσει την παύση του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή της Καθ' ης η Αίτηση 3 από εκκαθαριστές της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή που να απαγορεύει σε αυτούς να ενεργούν και/ή να συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στην εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 1, καθώς και διάταγμα για επιστροφή οποιουδήποτε χρηματικού ποσού που καταβλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή την Καθ' ης η Αίτηση
  5. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 243, 284, 290, 293 και 298 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στις Αρχές της Επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Κάλλιας Αγρότου, δικηγόρου συνεργάτη στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Η Κάλλια Αγρότου, αφού πρώτα δίδει αιτιολογία για το γεγονός ότι προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση και όχι ο διευθυντής των Αιτητών κ. Fredrik Ljungstrom, μόνιμος κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου, αναφέρει στην συνέχεια ότι, οι Αιτητές είναι επενδυτική εταιρεία, με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι Κυπριακή εταιρεία, με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία. Οι Αιτητές, δυνάμει απόφασης διαιτητικού δικαστηρίου στη Στοκχόλμη ημερομηνίας 15.12.2011 (Τεκμήριο 1), κατέστησαν πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση
  6. Συγκεκριμένα, με την εν λόγω απόφαση επιδικάστηκε, μεταξύ άλλων, υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, και του κ. Gunnar Nilsson αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, το ποσό των USD$4,731,660.00 πλέον τόκους. Οι Αιτητές κατόπιν Αίτησης αρ. 1639/2011 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ενέγραψαν στις 2.5.2012, την εν λόγω απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
  7. (Τεκμήρια 2 και 3). Κατόπιν των πιο πάνω, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 25.5.2012 στα πλαίσια της Αίτησης αρ. 1639/2011, άλλη αίτηση για έκδοση διατάγματος μη αποξένωσης (garnishee order nisi) με αποδέκτη τη μεσεγγυούχο εταιρεία FG Volga Farming Ltd, ενώ με έτερο παρακλητικό, επί της ίδιας αίτησης, αξίωναν την έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment). (Τεκμήριο 4). Το Δικαστήριο εξέδωσε garnishee order nisi. (Τεκμήριο 5). Ακολούθως οι μεσεγγυούχοι κατά την εμφάνιση τους στο Δικαστήριο, δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εμφανίστηκε, μέσω των δικηγόρων της, την 14.6.2012 και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 28.6.2012 και ακολούθως για ακρόαση στις 9.7.2012 με οδηγίες όπως καταχωρηθεί ένσταση. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση παραλήφθηκε από τους δικηγόρους των Αιτητών την 6.7.2012 (Τεκμήριο 6). Στις 9.7.2012, ημέρα ακρόασης της αίτησης, περιήλθαν στην αντίληψη των Αιτητών τα ακόλουθα: ψήφισμα (resolution) της Καθ' ης η Αίτηση 1 το οποίο υπογράφεται από τον κ. Gunnar Nilsson και το οποίο λήφθηκε σε έκτακτη συνέλευση ημερομηνίας 6.7.2012 με το οποίο αποφασίζεται η εκούσια εκκαθάριση της και ο διορισμός των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ως εκκαθαριστών της. (Τεκμήριο 7). Περιήλθε επίσης στην αντίληψη τους, επιστολή ημερομηνίας 6.7.2012 με την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 2 πληροφορεί τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ότι έχει διοριστεί Εκκαθαριστής της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 8) καθώς και επιστολή ημερομηνίας 6.7.2012, με την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εξουσιοδοτεί τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, όπως εμφανιστούν εκ μέρους του στα πλαίσια της αίτησης αρ. 1639/2011 στις 9.7.
  8. (Τεκμήριο 9). Και οι δύο επιστολές (Τεκμήρια 8 και 9) εκτυπώθηκαν σε επιστολόχαρτο των Καθ' ων η Αίτηση
  9. Ο μοναδικός διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι ο κ. Gunnar Nilsson. Ολόκληρο το μετοχικό της κεφάλαιο κατέχεται από άλλη κυπριακή εταιρεία την Lupusco Land & Property Limited, με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει κοινό γραμματέα. Μοναδικός μέτοχος της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited είναι μια άλλη εταιρεία η Lupusco Holding Ltd. Μοναδικός διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας Lupusco Holding Limited είναι ο κ. Gunnar Nilsson. (βλ. Τεκμήρια 10,11 και 12 αντίστοιχα). Εν όψει των πιο πάνω, είναι η θέση της ομνύουσας, ότι εμφανής ή απώτατος ιδιοκτήτης όλων των εταιρειών με το πρόθεμα Lupusco, είναι ο κ. Gunnar Nilsson. Είναι ισχυρισμός των Αιτητών ότι, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενήργησε την 6.7.2012 με δόλιο τρόπο και με αποκλειστικό σκοπό την παρεμπόδιση των Αιτητών από το να επιτύχουν στην αίτηση τους ημερομηνίας 25.5.
  10. Ο δόλιος τρόπος δράσης της Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά τον ισχυρισμό της ομνύουσας, φαίνεται από το ψήφισμα της Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 6.7.2012 το οποίο ενώ φέρει ως επικεφαλίδα "Creditors Voluntary Winding Up" εντούτοις διορίζει εκκαθαριστές τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 κατά παράβαση των σχετικών νομοθετικών προνοιών. Περαιτέρω οι Αιτητές αν και είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχουν λάβει ποτέ κλήση για συνέλευση των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία είχε οριστεί για την 17.7.
  11. Επίσης η Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν μερίμνησε ώστε να δημοσιευτεί ειδοποίηση της συνέλευσης των πιστωτών στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, σε οποιοδήποτε εκ των φύλλων που κυκλοφόρησαν την 6.7.2012, την 10.7.2012 και την 11.7.
  12. Οι Καθ' ων η Αίτηση δημοσίευσαν την 10.7.12 και την 11.7.2012 ανακοίνωση στον τύπο, με την οποία καλούν σε συνέλευση των πιστωτών την 17.7.2012 (τεκμήριο 15). Επιπρόσθετα ο μοναδικός σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση 1 και υπογράφων το ψήφισμα ημερομηνίας 6.7.2012, σε επιστολή του προς τους δικηγόρους του μία ημέρα πριν, παραδέχεται πως οι ελεγμένοι λογαριασμοί (audited accounts) της Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν θα είναι έτοιμοι πριν το τέλος Ιουλίου
  13. Όπως προκύπτει από την κατάσταση πιστωτών, που ετοίμασε ο σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 2 του Τεκμηρίου 7), ο μεγαλύτερος πιστωτής της (πλην των Αιτητών) φέρεται να είναι ο ίδιος ο κ. Gunnar Nilsson που υπογράφει και το ψήφισμα εκκαθάρισης, προς τον οποίο η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρουσιάζεται να οφείλει USD$3,000,000.00 δολάρια Αμερικής. Πέραν αυτού, φαίνεται πως οι υπόλοιποι πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι είτε δικηγόροι και άλλοι εμπλεκόμενοι που διορίστηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στη διαιτητική διαδικασία η οποία έληξε υπέρ των Αιτητών, είτε αλλοδαπή εταιρεία με το πρόθεμα "Lupus". Όσο αφορά τον εμφανιζόμενο πιστωτή υπό την ονομασία Postie Trade Ltd, αυτός φέρεται, βάσει της εν λόγω κατάστασης που ετοιμάστηκε από τον κ. Gunnar Nilsson, να είναι πιστωτής της εταιρείας Lupusco Holding Ltd και όχι της Καθ' ης η Αίτηση
  14. Ακόμα, τα ποσά που κατ' ισχυρισμό οφείλονται στους Bird & Bird και στους Gran Thornton για τα έξοδα της διαιτησίας, αν πράγματι οφείλονται, δεν οφείλονται μόνο από την Καθ' ης η Αίτηση 1 αφού στη διαιτητική διαδικασία ήταν συνεναγόμενος υπό την προσωπική του ιδιότητα και ο διευθυντής της. Περαιτέρω, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι είναι αφερέγγυα και επιθυμεί να εκκαθαριστεί το συντομότερο, έχει ξεκινήσει την 20.4.2012, διαιτητική διαδικασία στη Σουηδία εναντίον των Αιτητών προσλαμβάνοντας ως δικηγόρους της τους Baker & McKenzie έναν από τους γνωστότερους και ακριβότερους δικηγορικούς οίκους παγκοσμίως. Όπως πληροφορεί ο κ. Fredrik Ljungstrom ιδιοκτήτης των Αιτητών, η Καθ' ης η Αίτηση 1, έχει λάβει δάνειο περίπου $4,000,000 δολάρια Αμερικής, τα οποία δεν αναφέρονται στο ενεργητικό της Καθ' ης η Αίτηση
  15. Όλοι οι Καθ' ων η Αίτηση επέλεξαν να καταχωρήσουν Ένσταση στην Αίτηση. Θα αναφερθώ με όσο το δυνατόν πιο συνοπτικό τρόπο στην Ένσταση του καθενός καθώς και στο περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων που τις συνοδεύουν. Η Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση 1 Η Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση 1 βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4,5,8 και 9, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, Άρθρα 261 έως 344 στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, ΘΘ. 1 και 2 και Δ.48, ΘΘ. 1-5,7,8,9, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στις αρχές της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: α. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. β. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 τέθηκε υπό εκούσια εκκαθάριση και διόρισε ως εκκαθαριστή τον κ. Χριστάκη (Κρις) Ιακωβίδη με καθ' όλα νομότυπο τρόπο. γ. Η απόφαση των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 για έναρξη εκούσιας εκκαθάρισης δεν δύναται να ανασταλεί ή ακυρωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου. δ. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την αποστέρηση από τους μετόχους του δικαιώματος τους να προχωρήσουν με την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 1 σύμφωνα με την απόφαση της συνέλευσης τους και/ή θα προσδώσει παράνομο και καταχρηστικό όφελος στους Αιτητές επί της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση
  16. ε. Η έκδοση των διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα να επωφεληθούν οι Αιτητές εις βάρος των υπόλοιπων πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση
  17. στ. Σκοπός των Αιτητών δεν είναι προστασία των συμφερόντων τους, αλλά να παρεμποδίσουν την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 2, από του να προωθήσουν με αποτελεσματικό τρόπο την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση
  18. ζ. Καμία από τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 290 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 ή τη νομολογία δεν πληρούνται και/ή συνυπάρχουν. η. Η προώθηση της παρούσας Αίτησης συνιστά κατάχρηση διαδικασίας, καθότι οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση για κατάσχεση εις χείρας τρίτου. θ. Οι Αιτητές είχαν την δυνατότητα να εγείρουν τυχόν ενστάσεις και/ή αντιρρήσεις σε σχέση με τη διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης στα πλαίσια της Γ.Α. αρ. 1639/
  19. ι. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία ενεργούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο καλόπιστα και με απώτερο σκοπό το συμφέρον της εταιρείας και όλων των πιστωτών αυτής. κ. Τυχόν παράλειψη και/η παρατυπία στις ειδοποιήσεις της συνέλευσης των πιστωτών, έγινε καλόπιστα και χωρίς κακοπιστία και/ή σε κάθε περίπτωση δε μπορεί να επιφέρει ακυρότητα στην απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση να τεθεί υπό εκκαθάριση. λ. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης να επιτύχει η παρούσα Αίτηση. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Ιωάννη Χαπάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση 1, και ο οποίος δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από την εν λόγω εταιρεία. Ορκίζεται ο ίδιος, ενόψει του ότι ο Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό. Ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι, λόγω της εκκρεμούσας διαδικασίας Garnishee, που είχε προωθηθεί από τους Αιτητές, η οποία αποσκοπούσε στην εκποίηση του μοναδικού τρέχοντος περιουσιακού στοιχείου (current asset) της Καθ' ης η Αίτηση 1, καθώς και της πληροφόρησης από τον Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι η τελευταία ήταν αφερέγγυα, οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 1 ζήτησαν την επαγγελματική συμβουλή του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως προς τα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν για να διασφαλιστεί ότι σε κανένα από τους πιστωτές δεν θα εδίδετο προτεραιότητα εις βάρος των υπολοίπων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 απάντησε γραπτώς με γνωμάτευση (Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση Χαπάρη) και συμβούλευσε ότι ο ορθότερος τρόπος αντιμετώπισης των πιο πάνω δεδομένων, θα ήταν να τεθεί η εταιρεία σε εκούσια εκκαθάριση με σύντομη ειδοποίηση, γνωστή και ως «διαδικασία Centrebind». Στη βάση της πιο πάνω γνωμάτευσης, ο Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 αποφάσισε να ακολουθήσει την επαγγελματική συμβουλή του Καθ' ου η Αίτηση 2 και επικοινώνησε απευθείας μαζί του, εξουσιοδοτώντας τον να προχωρήσει με τα δέοντα μέτρα. Παράλληλα με τους άλλους λόγους ένστασης που έθεσε η Καθ' ης η Αίτηση 1 στην αίτηση garnishee, τέθηκε και ως ανεξάρτητος λόγος ένστασης η αφερεγγυότητα αυτής. Αντίγραφο της ένστασης όπως και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση Χαπάρη. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αποκαλύφθηκε ότι η Εταιρεία λάμβανε τα δέοντα μέτρα ούτως ώστε να τεθεί σε εκκαθάριση το συντομότερο δυνατό (βλ. παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Τεκμηρίου 2). Εν όψει των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η ενέργεια του Διευθυντή της Εταιρείας και των μελών της ήταν καθ' όλα νόμιμη ώστε να προστατευθούν τα δικαιώματα όλων των πιστωτών και όχι μόνο των Αιτητών. Συνεπώς απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί κακοπιστίας και δόλου. Προσθέτει ότι η εταιρεία FG Volga Farming Ltd (μεσεγγυούχος στη διαδικασία garnishee) της οποίας μεγαλομέτοχοι είναι οι Αιτητές (βλ. Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση Χαπάρη), μέχρι και την καταχώρηση της αίτησης garnishee, αρνείτο να καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 το οφειλόμενο ποσό βάσει της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 25.10.2009, ενώ στα πλαίσια της διαδικασίας garnishee δέχθηκε ότι το ποσό είναι οφειλόμενο ώστε με αυτό τον τρόπο να επωφεληθούν οι Αιτητές. Εις απάντηση κάποιων ισχυρισμών της Ένορκης Δήλωσης Αγρότου, ο κ. Χαπάρης αναφέρει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3, δεν διορίστηκαν εκκαθαριστές της Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά μόνο ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ως φυσικό πρόσωπο. Η συνέλευση που είχε προγραμματιστεί για τις 17.7.2012, δεν έλαβε ποτέ χώρα ενόψει της έκδοσης των μονομερών απαγορευτικών διαταγμάτων στις 12.7.
  20. Ως εκ τούτου οποιαδήποτε μελλοντική συνέλευση των πιστωτών θα πρέπει να επανασυγκληθεί. Συνεπώς η οποιαδήποτε τυχόν καλόπιστη παράλειψη και να υπήρξε, δεν επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Αιτητών ή οποιωνδήποτε άλλων πιστωτών. Σε κάθε περίπτωση δεν θα προχωρούσε η εν λόγω συνέλευση των πιστωτών στην απουσία των Αιτητών και ποτέ δεν υπήρξε πρόθεση να μην συμπεριληφθούν στους πιστωτές που θα παρευρίσκοντο στη συνέλευση πιστωτών. Εν πάση περιπτώσει οι δέουσες δημοσιεύσεις έχουν γίνει στις 10.7.2012 και 11.7.2012 και 13.7.2012 (Τεκμήριο 4 παρουσιάζονται αντίγραφα των σχετικών δημοσιεύσεων στην Επίσημη Εφημερίδα και τον εγχώριο τύπο). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 1, στις 9.7.2012 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η αίτηση για κατάσχεση εις χείρας τρίτου, ενημέρωσαν δεόντως τους δικηγόρους των Αιτητών για τα μέτρα που είχε λάβει η καθ' ης η Αίτηση
  21. Σε σχέση με την κατάσταση πιστωτών (Τεκμήριο 6 στην Ένορκη δήλωση Χαπάρη), ο ομνύοντας αναφέρει ότι αυτή δόθηκε από τον διευθυντή της Εταιρείας καλόπιστα και βασιζόταν σε κατά προσέγγιση υπολογισμούς του ιδίου, που μόνο σκοπό είχε να καταδείξει την αφερεγγυότητα της καθ' ης η Αίτηση 1 κατά τον χρόνο εκείνο ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο στην ένσταση της εταιρείας στα πλαίσια της διαδικασίας Garnishee. Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση που προσκόμισε ο διευθυντής της Εταιρείας είχε σκοπό να ενημερώσει για τα χρέη της καθ' ης η Αίτηση 1 σε πιστωτές, άλλους από τους Αιτητές, ώστε να διαφανεί ξεκάθαρα ότι τα χρέη της Καθ' ης η Αίτηση 1 υπερίσχυαν των περιουσιακών της στοιχείων. Στις σημειώσεις του εν λόγω πίνακα γίνεται αναφορά στην ύπαρξη του χρέους προς την Αιτήτρια. Ως Τεκμήριο 7 παρουσιάζεται ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail) ημερομηνίας 5.7.2012, που απέστειλε ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, προς του δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, σχετικά με το ότι αυτή θα έπρεπε να τεθεί το συντομότερο δυνατό σε εκκαθάριση, δια το λόγο ότι υπήρχε ξεκάθαρη ανικανότητα να πληρώσει τα χρέη της. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Ένορκης Δήλωσης Αγρότου σε σχέση με την φυσική παρουσία του Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Κύπρο κατά την ημέρα σύγκλησης έκτακτης γενικής συνέλευσης, ο κ. Χαπάρης αναφέρει είναι καθ' όλα νόμιμο και σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική να συγκαλείται γενική συνέλευση ή συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου εταιρείας μέσω τηλεδιάσκεψης και τα ψηφίσματα να υπογράφονται και να αποστέλλονται μέσω e-mail. Ο Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε δώσει οδηγίες στην Κάθ' ης η Αίτηση 3, όπως αναλάμβανε για λογαριασμό του να συγκαλέσει έκτατη γενική συνέλευση των μετόχων και γενική συνέλευση των πιστωτών. Επισυνάπτοναι ως Τεκμήριο 5 τα πρακτικά και οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 6.6.
  22. Τέλος ο κ. Χαπάρης μέσα από την Ένορκη δήλωση εκφράζει την θέση της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι δεν υπάρχει καμία ένσταση στο να συνεχιστεί η εκκαθάριση υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου. Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμων 14/60, Άρθρο 32, στα άρθρα 4,5,8 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, Άρθρα 261 έως 344, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, θθ1 και 2 και Δ.48, θθ.1-5,7,8,9, και Δ,64, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς, στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης προβάλλονται, κατ' ουσία όμοιοι λόγοι ως οι λόγοι υπό στοιχεία α,β,γ,δ,ε,στ,λ που εκτέθηκαν ανωτέρω σε σχέση με την Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, τους οποίους δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Επιπρόσθετα ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγείρει ως λόγο ένστασης, ότι η Αίτηση είναι παράτυπη αφού ενώ καταχωρήθηκε ως εναρκτήρια Αίτηση έχει τύπο ενδιάμεσης αίτησης. Η Ένσταση του συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση
  23. Αναφέρει ότι είναι εγκεκριμένος λογιστής και αδειούχος διαχειριστής - εκκαθαριστής με πέραν των 27 ετών εμπειρία σε θέματα εκκαθαρίσεων και διαχείρισης περιουσίας Νομικών και Φυσικών προσώπων (Τεκμήριο 1 Ένορκης Δήλωσης Ιακωβίδη). Έχει χειριστεί πολλές, πολύπλοκες υποθέσεις, σε διάφορες δικαιοδοσίες και έχει διοριστεί εκκαθαριστής σε πολλές περιπτώσεις, τόσο στη Κύπρο όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Κύπρο ασκεί το επάγγελμα από το
  24. Το 2009 μαζί με άλλους επαγγελματίες, ίδρυσαν την CRi Group η οποία παρέχει όλες τις υποδομές για να μπορεί να ασκεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα καθήκοντα του. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνείται ότι η διαδικασία εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, έγινε με δόλιο τρόπο ή ότι υπάρχει η οποιαδήποτε παρατυπία. Ισχυρίζεται ότι τα κίνητρα των Αιτητών οφείλονται σε μια ύστατη προσπάθεια να οικειοποιηθούν λεφτά τα οποία οφείλονται στη εταιρεία από χρεώστη. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρει ότι οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση 1, είχαν ζητήσει την επαγγελματική του συμβουλή, ως προς τον καλύτερο τρόπο προστασίας της περιουσίας της Εταιρείας από τα μέτρα στα οποία είχαν προσφύγει οι Αιτητές. Με επιστολή του ημερομηνίας 4.7.2012, (Τεκμήριο 3 Ένορκης Δήλωσης Ιακωβίδη), εκφράζει την άποψη ότι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπο είναι η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης με σύντομη ειδοποίηση στους μετόχους για την συνέλευση των μετόχων ("short notice"), γνωστή στο Ηνωμένο Βασίλειο ως διαδικασία Centrebind. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, έχουν τηρήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες για την λήψη απόφασης για εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καταστατικού αυτών και σύμφωνα με πάγια πρακτική που ακολουθείται στην συγκεκριμένη εταιρεία. Επισυνάπτεται ως δέσμη εγγράφων Τεκμήριο 4 ψήφισμα των διευθυντών της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited (μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1) διά της οποίας διορίζεται ο κ. Nilsson διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας εις αντικατάσταση των μέχρι τότε διευθυντών (4Α), αποδοχή του διορισμού από τον κύριο Nilsson (4Β) και ειδοποίηση για την συνέλευση των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 και αποδοχή των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 για σύγκληση της συνέλευσης των μετόχων της με σύντομη ειδοποίηση ("short notice") (4Γ). Ο Διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 1 έχει δώσει οδηγίες στην Καθ' ης η αίτηση 3 όπως αναλάβει για λογαριασμό του να συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων και γενική συνέλευση των πιστωτών. Ως Τεκμήριο 6 παρουσιάζονται τα πρακτικά και οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου ημερομηνίας 6.7.
  25. Σε κάθε περίπτωση, ενόψει της έκδοσης των μονομερών διαταγμάτων στις 12.7.2012 η συνέλευση Πιστωτών που είχε συγκληθεί για τις 17.7.2012 έχει εγκαταλειφθεί και θα πρέπει να συγκληθεί εκ νέου αν και εφόσον η διαδικασία εκκαθάρισης προχωρήσει. Σε κάθε περίπτωση δεν θα προχωρούσε η εν λόγω συνέλευση των πιστωτών στην απουσία των Αιτητών οι οποίοι είναι πιστωτές της εταιρείας και ποτέ δεν υπήρξε πρόθεση να μην συμπεριληφθούν στον κατάλογο πιστωτών. Αυτό που αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι οι Αιτητές όντως γνώριζαν για την ημερομηνία της συνέλευσης. Εν πάση περιπτώσει παρουσιάζονται ως Τεκμήριο 5 φωτοαντίγραφα σχετικών δημοσιεύσεων στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 13.7.2012 και στον εγχώριο τύπο. Είναι η θέση του ότι πουθενά στον Περί Εταιρειών Νόμο και/ή στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 έως 1999 αναφέρεται χρονοδιάγραμμα ειδοποίησης που πρέπει να δοθεί στους πιστωτές, σε σχέση με συνελεύσεις πιστωτών. Είναι πάγια πρακτική να δίνεται ειδοποίηση, τουλάχιστο επτά ημερών. Σε σχέση με τον ισχυρισμούς των Αιτητών ότι οι καταστάσεις και οι ισολογισμοί της Εταιρείας είναι ελλιπείς, ισχυρίζεται ότι αυτό είναι θέμα που θα ερευνηθεί στην πορεία από τον Εκκαθαριστή. Σε περίπτωση που αυτά αποδειχτούν παραπλανητικά ή μη αντιπροσωπευτικά, είναι θέμα προς συζήτηση στη συνέλευση των Πιστωτών και μετέπειτα ενδελεχούς έρευνας από τον Εκκαθαριστή. Εάν οι οφειλές και οι απαιτήσεις του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 είναι υπό αμφισβήτηση και πάλι αυτό είναι θέμα της συνέλευσης των πιστωτών και αποφάσεως του προέδρου της συνέλευσης. Αυτές οι αποφάσεις μπορούν να εφεσιβληθούν στο δικαστήριο. Καταληκτικά ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εκφράζει την άποψη ότι η εκούσια εκκαθάριση μιας εταιρείας αποτελεί απόλυτο δικαίωμα των μετόχων της και δεν είναι δυνατόν να ακυρωθεί ή ανασταλεί με διάταγμα δικαστηρίου ενώ δίδονται επαρκείς άλλες θεραπείες στους πιστωτές οι οποίοι αισθάνονται δυσαρεστημένοι. Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 3 Η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση 3 βασίζεται επί του Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ 6 άρθρα 4,5,7,9,14,15,73-81 και επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.40, Δ.42, Δ.43, Δ.48 Θ. 1-4,8, 9, 13, επί του Περί εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, άρθρα 261 μέχρι και 344 στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι Ένστασης που προβάλλονται αλληλεπικαλύπτονται από τους λόγους Ένστασης α,β,γ,δ,στ και η, που αναφέρθηκαν πιο πάνω σε σχέση με την Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση
  26. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 εγείρει επιπρόσθετα, ως λόγο Ένστασης ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να ζητούν τις αιτούμενες θεραπείες εναντίον της, καθότι η Καθ' ης η αίτηση 3 ουδέποτε διορίστηκε Εκκαθαριστής της Καθ' ης η Αίτηση
  27. Η Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Μουσιούττα, ενός εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση 3, ο οποίος αναφέρει ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 ουδεμία σχέση έχει με την παρούσα αίτηση, με αποτέλεσμα να μην έχει καμία ανάμιξη και γνώση για τα γεγονότα τα οποία αναγράφονται στην ένορκη δήλωση Αγρότη. Η καθ' ης η αίτηση 3 σε καμία περίπτωση δεν έχει διοριστεί εκκαθαριστής της Καθ' ης η αίτηση
  28. Παραπέμπει δε στο ψήφισμα της Καθ' ης η αίτηση 1, όπου αναγράφεται στην αγγλική γλώσσα στην παράγραφο 2 «THAT Chris Iacovides of CRI GROUP". Δεν υπάρχει πουθενά ο σύνδεσμος «and» δηλαδή «και» που θα υποδήλωνε ότι διορίστηκαν δύο εκκαθαριστές. Επίσης στο τέλος της ίδιας παραγράφου αναγράφεται η λέξη της αγγλικής γλώσσας "Liquidator' 'ητοι στον ενικό αριθμό. Η καθ' ης η αίτηση 3 απλά παρέχει στον Καθ' ου η αίτηση 2 διάφορες υπηρεσίες. Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ακολούθησε η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Κάλλιας Αγρότου, η οποία επιπλέον της αρχικής της ένορκης δήλωσης αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι (όπως και οι Αιτητές) μέτοχοι στην εταιρεία FG Volga Farming Ltd και αρνείται ότι η εταιρεία FG Volga Farming Ltd, αρνούνταν να καταβάλει προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 το υπό μεσεγγύηση ποσό. Αναφέρει επιπρόσθετα ότι, κατά τη διάρκεια της ακρόασης αίτησης για οριστικοποίηση των προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 12.7.2012 ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ανέφερε, κατά τη διάρκεια της προφορικής αγόρευσης του, στο Δικαστήριο πως οι Καθ' ων η Αίτηση 3 έλαβαν ως αμοιβή το ποσό των €10,000.00 από την Καθ' ης η Αίτηση 1 για τις υπηρεσίες τους. Τούτο κατά την θέση της είναι κρίσιμο για να καταδείξει την μη ουδετερότητα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στη διαδικασία εκκαθάρισης και το συμφέρον που έχουν για την εναντίωσή τους στην αίτηση των Αιτητών. Αναφέρεται στο Τεκμήριο 4 της Ένορκης Δήλωσης Ιακωβίδη το οποίο περιλαμβάνει (α) ψήφισμα των διευθυντών της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited (μοναδική μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση 1) ημερομηνίας 29.6.2012 με το οποίο παραιτούνται οι μέχρι τότε διευθύντριες και στη θέση τους διορίζεται ο κ. Gunnar Nilsson, (β) αποδοχή του εν λόγω διορισμού από τον κ. Gunnar Nilsson ημερομηνίας 29.6.2012, (γ) ειδοποίηση ("notice") ημερομηνίας 6.7.2012 για έκτακτη συνέλευση των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 την 6.7.2012, (δ) συγκατάθεση των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 για σύντομη ειδοποίηση ("short notice"). Εκφράζει απορία γιατί τα εν λόγω έγγραφα αν και φαίνεται να έχουν δημιουργηθεί την 29.6.2012 και την 6.7.2012 αντίστοιχα, εντούτοις δεν υπήρχαν στις ενστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ημερομηνίας 9.10.2012 που καταχωρήθηκαν στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων. Αυτό κατά την θέση της, δημιουργεί υποψίες για τη γνησιότητα τους και φανερώνει την ακαταλληλότητα του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο χειρισμό της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης. Ειδικότερα σε σχέση με το ψήφισμα ημερομηνίας 29.6.2012 των διευθυντών της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited, μοναδικής μετόχου της Καθ' ης η Αίτηση 1, με το οποίο παραιτούνται οι μέχρι τότε διευθύντριες και στη θέση τους διορίζεται ως μοναδικός διευθυντής ο κ. Nilsson, αναφέρει ότι το άρθρο 82 του Καταστατικού της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited (Τεκμήριο Β) προνοεί τα ακόλουθα: «Ο αριθμός των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου δεν πρέπει να είναι κατώτερος από δύο». Συνεπώς, κατά την ομνύουσα, όλες οι αποφάσεις που λήφθηκαν από ή για την Καθ' ης η Αίτηση 1, στις οποίες εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα ο κ. Gunnar Nilsson υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της εταιρείας Lupusco Land & Property Ltd είναι άκυρες και/ή παράτυπες και/ή παράνομες, ως ληφθείσες ultra vires του Καταστατικού, άρα και ολόκληρη η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης. Αναφέρει επίσης ότι, σε έρευνα που έκανε στο φάκελο της Καθ' ης η Αίτηση 1 την 19.3.2014, δεν υπήρχε στο φάκελο του Εφόρου Εταιρειών αντίγραφο του ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση, ως έπρεπε να είχε πράξει η Καθ' ης η Αίτηση 1 ή ο Καθ' ου η Αίτηση 2, δυνάμει του άρθρου 137 του Κεφ.
  29. Η ομνύουσα παραπέμπει σε διάφορες αναφορές και ισχυρισμούς γεγονότων του Διευθυντή της Αιτήτριας, που κατά τον ισχυρισμό της, καταδεικνύουν τη δόλια διαγωγή του κ. Gunnar Nilsson σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή άλλες εταιρείες που του ανήκουν σε άλλες δικαιοδοσίες (Τεκμήριο Δ). Τέλος η ομνύουσα αναφέρει ότι η απόφαση του Σουηδικού Διαιτητικού Δικαστηρίου εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του κ. Gunnar Nilsson, εκτός των άλλων, έκρινε την Καθ' ης η Αίτηση 1 και τον κ. Gunnar Nilsson υπαίτιους για την παραβίαση της συμβατικής υποχρέωσης τους να προχωρήσουν με εκκαθάριση της κυπριακής εταιρείας FG INTERNATIONAL FARMING LIMITED και συνεπεία τούτης της παράλειψης επιδίκασε εναντίον τους το ποσό των USD$300.
  30. (βλ. παραγράφους 12, 30, 121 έως 137, 231 έως 237 του Τεκμηρίου Ε. Η κυπριακή εταιρεία FG INTERNATIONAL FARMING LIMITED εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα όπως φαίνεται και από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών. (Τεκμήριο Στ). Ακολούθησε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της κας Σπυρούλλας Ιάσωνος εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  31. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι επίσης μέτοχος στην εταιρεία FG Volga Farming Ltd, η κα Ιάσωνος αναφέρει ότι οι Αιτητές είναι οι πιο μεγάλοι μέτοχοι της εταιρείας FG Volga Farming Ltd κατέχοντας 25154440 μετοχές ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει 45560 μετοχές (Τεκμήριο 1). Για να καταδείξει ότι η FG Volga Farming Ltd αρνείτο να της καταβάλει το υπό μεσεγγύηση ποσό, παρουσιάζει σχετική επιστολή η οποία στάληκε από τον Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς την FG Volga Farming Ltd το 2011 (Τεκμήριο 2). Η Ενορκως δηλούσα επισημαίνει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση ο Διευθυντής της, ενήργησαν σύμφωνα με την συμβουλή που τους έδωσε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ως επαγγελματίας. Η ομνύουσα επισημαίνει επίσης ότι ο κ. Nilsson διορίσθηκε ως Διευθυντής στην Lupusco Land & Property, μετά την συμβουλή για να προχωρήσει η Καθ' ης η Αίτηση 1 σε εκκαθάριση. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 και ο Διευθυντής της ενεργούσαν επίσης με οδηγίες του παροχέα υπηρεσιών. Παρουσιάζονται ηλεκτρονικά μηνύματα μεταξύ του κ. Nilsson με την υπεύθυνη υπάλληλο της εταιρείας Consulco Ltd ως Τεκμήριο «3». Απορρίπτεται η θέση των Αιτητών ότι, ο διορισμός του Gunnar Nilsson ως μοναδικού Διευθυντή της Lupusco Land & Property Ltd είναι παράτυπος. Σημειώνεται ότι ο μοναδικός μέτοχος της Lupusco Land & Property είναι η Lupusco Holding Ltd της οποίας ο μοναδικός μέτοχος είναι επίσης ο Gunnar Nilsson. Είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι υπό τις περιστάσεις ο κ. Gunnar Nilsson είχε την εξουσία να αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα της Lupusco Land & Property Ltd κατά την γενική συνέλευση της Καθ' ης η Αίτηση 1 που έλαβε χώρα στις 6 Ιουλίου
  32. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό ότι αντίγραφο του ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση ημερομηνίας 6.7.2012 δεν υπήρχε στον φάκελο του Εφόρου Εταιρειών επισημαίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 137 του Κεφ. 113 κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών. Στις 12.7.2012 εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο η εκκαθάριση τελούσε υπό αναστολή επομένως κανένα περαιτέρω βήμα σε σχέση με την διαδικασία εκκαθάρισης δεν μπορούσε να ληφθεί και συνεχισθεί. Νομική Βάση Αίτησης Η εκούσια εκκαθάριση είναι διαδικασία που αρχίζει χωρίς οποιαδήποτε αίτηση προς το Δικαστήριο. Ο εκκαθαριστής ή οποιοσδήποτε συνεισφορέας ή πιστωτής, μπορεί να αποταθεί στο δικαστήριο με βάση το άρθρο 290 του Κεφ. 113 για πρώτη φορά με αίτηση, ώστε το δικαστήριο να αποφανθεί επί ζητημάτων που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης. Τέτοια αίτηση δεν είναι ενδιάμεση, αφού δεν εκκρεμεί κάποια άλλη διαδικασία στο δικαστήριο, αλλά πρόκειται για εναρκτήρια κλήση. Οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι το δικαίωμα ενός πιστωτή να αποταθεί στο Δικαστήριο με αίτημα για ακύρωση της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης εκπηγάζει από το άρθρο 290 του Κεφ. 113, το οποίο παραθέτω αυτούσιο: «290.-

(1)Ο εκκαθαριστής ή οποιοσδήποτε συνεισφορέας ή πιστωτής δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για να αποφασίσει οποιοδήποτε ζήτημα που προκύπτει κατά τη διάρκεια εκκαθάρισης εταιρείας ή για την άσκηση, σχετικά με την υλοποίηση κλήσεων ή για οποιοδήποτε άλλο θέμα, όλων ή οποιωνδήποτε των εξουσιών που το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει αν η εταιρεία εκκαθαριζόταν από το Δικαστήριο.
(2)Το Δικαστήριο, αν ικανοποιηθεί ότι η απόφαση για το ζήτημα ή η ζητούμενη άσκηση εξουσίας είναι δίκαιη και ωφέλιμη, δύναται να αποδεχτεί την αίτηση γενικά ή μερικά με τέτοιες προϋποθέσεις και όρους που θα κρίνει πρέπον ή δύναται να εκδώσει τέτοιο άλλο διάταγμα για την αίτηση που κρίνει δίκαιο.» Το εν λόγω άρθρο είναι πανομοιότυπο με το Section 307 του The Companies Act του 1948. Στον Buckley on the Companies Act 13th Edition σελ. 607 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με Section 307 του The Companies Act του 1948: «The Object of this Act is to leave the company, its contributories, and creditors, if possible to settle their affairs without coming to the Court for either a compulsory or a supervision order, but to provide them under this section with the means of access to the Court in the voluntary winding up, just as in a compulsory winding up or under supervision. . .An order will be made whenever the Court is satisfied that it will be just and beneficial.» Επομένως, το συγκεκριμένο άρθρο, υπάρχει ακριβώς για να δίδεται η ευκαιρία στην εταιρεία ή/και τους συνεισφορείς ή/και τους πιστωτές να επιλύουν τις διαφορές τους, χωρίς να χρειάζεται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης από το Δικαστήριο ή διατάγματος εκκαθάρισης υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια, τα πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν υποβάλει αίτηση για εκκαθάριση μιας εταιρείας στα πλαίσια του άρθρου 211 του Κεφ. 113 ή να υποβάλουν αίτημα για συνέχιση της εκκαθάρισης υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου δυνάμει του 293 του Κεφ. 113, έχουν την δυνατότητα πρόσβασης στο Δικαστήριο σε ότι αφορά την διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης και να ζητήσουν από το Δικαστήριο την άσκηση οποιωνδήποτε των εξουσιών που θα μπορούσε να ασκήσει, αν η εταιρεία εκκαθαριζόταν από το Δικαστήριο. Ανάμεσα στις εξουσίες του Δικαστηρίου, οι οποίες μπορούν να ασκηθούν, εάν η εταιρεία εκκαθαριζόταν από το Δικαστήριο, είναι και η αναστολή ή διακοπή της εκκαθάρισης σύμφωνα με το άρθρο 243 του Κεφ. 113 επί του οποίου, επίσης, εδράζεται η υπό κρίση Αίτηση. Το παραθέτω αυτούσιο: 243.-
(1)Το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, μετά από αίτηση είτε του εκκαθαριστή είτε του επίσημου παραλήπτη ή οποιουδήποτε πιστωτή ή συνεισφορέα, και αφού αποδειχθεί προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι κάθε διαδικασία σχετικά με την εκκαθάριση έπρεπε να ανασταλεί ή να διακοπεί, να εκδώσει διάταγμα αναστολής ή διακοπής της διαδικασίας, είτε εξολοκλήρου ή για περιορισμένο χρονικό διάστημα με τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που το Δικαστήριο κρίνει πρέπον.
(2)Μετά από αίτηση, με βάση το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο δύναται, πριν από την έκδοση διατάγματος, να απαιτήσει από τον επίσημο παραλήπτη να υποβάλει έκθεση σχετικά με οποιαδήποτε γεγονότα ή θέματα που κατά τη γνώμη του, σχετίζονται με την αίτηση.
(3)Αντίγραφο κάθε διατάγµατος που εκδίδεται µε βάση τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, παραδίδεται αμέσως από την εταιρεία ή όπως διαφορετικά δυνατό να καθοριστεί, στον έφορο εταιρειών για εγγραφή και στον επίσημο παραλήπτη, ο οποίος το καταχωρίζει στα αρχεία που τηρεί αναφορικά με την εταιρεία» Θεωρώ, και τούτο αποτελεί και την κρίση μου, ότι εκ της συνδυασμένης εφαρμογής των δύο πιο πάνω άρθρων, ήτοι των 243 και 290 του Κεφ.113, δίδεται η εξουσία στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκούσιας εκκαθάρισης, να εκδώσει διάταγμα αναστολής ή διακοπής της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης. Απόλυτα σχετική είναι και η αναφορά στον Buckley on the Companies Act 13th Edition σελ. 533 όπου σε σχέση με το s. 256 του The Companies Act του 1948 το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 243 του Κεφ. 113 αναφέρονται τα εξής: «Under this Section and s. 307 proceedings in a voluntary winding up may be stayed.» Επίσης στον Palmer's Company Law 21st Edition σελ. 799 αναφέρονται τα εξής: «The court has power under section 307 to stay a voluntary winding up so that the company may resume business, and the power may be excercised, e.g. upon an arrangement with creditors.» Εν όψει των πιο πάνω, είναι η κατάληξη μου ότι η Αίτηση εδράζεται επί ορθής νομικής βάσης και παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει το διάταγμα για διακοπή της εκούσιας εκκαθάρισης και οποιονδήποτε άλλο διάταγμα το οποίο είναι παρεμφερές με το πρώτο. Δεν συμφωνώ με το επιχείρημα των Καθ' ων η Αίτηση, ότι το άρθρο 290 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα καθότι, ως ισχυρίζονται, δεν αφορά ζητήματα που αφορούν την διαδικασία πριν να τεθεί η εταιρεία σε εκκαθάριση. Το άρθρο 263 του Κεφ. 113 ορίζει ότι «εκούσια εκκαθάριση θεωρείται ότι αρχίζει από την ημερομηνία έγκρισης του ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση». Στην παρούσα περίπτωση, το ψήφισμα το οποίο λήφθηκε σε έκτακτη συνέλευση με το οποίο αποφασίζεται η εκούσια εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 1, φέρει ημερομηνία 6.7.2012. Συνεπώς, από εκείνη την ημερομηνία θα θεωρείται, εάν και εφόσον η διαδικασία προχωρήσει, ότι ξεκινά η εκκαθάριση. Συνεπώς η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωρηθεί σε χρονικό σημείο που εμπίπτει εντός της έννοιας της φράσης «κατά την διάρκεια της εκκαθάρισης» που συναντάται στο άρθρο 290 του Κεφ. 113. Πότε όμως το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα αναστολής ή διακοπής της εκούσιας εκκαθάρισης μιας εταιρείας; Προς απάντηση του ερωτήματος τούτου, είναι σημαντικό να παρατεθεί η νομική πτυχή που αφορά την έκδοση διαταγμάτων αναστολής ή διακοπής εκκαθάρισης μέσα στα πλαίσια του άρθρου 243 του Κεφ. 113. Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 243 του Κεφ. 113 Το εν λόγω άρθρο του Κεφ. 113 έχει ήδη εκτεθεί αυτούσιο πιο πάνω. Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό του, η εξουσία του Δικαστηρίου είναι δυνητική. Με άλλα λόγια, το εν λόγω άρθρο εξοπλίζει το Δικαστήριο με εξουσία, αφού ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις να αναστείλει ή να διακόψει την διαδικασία εκκαθάρισης, μόνιμα ή για περιορισμένη περίοδο θέτοντας, αν κρίνει σκόπιμο, οποιουσδήποτε όρους για τον σκοπό αυτό. (βλ. Αναφορικά με την εταιρεία E & G Developments Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 655). Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό του άρθρου 243 του Κεφ.113, αίτηση μπορεί να υποβάλει είτε ο εκκαθαριστής, είτε ο Επίσημος Παραλήπτης είτε πιστωτής είτε συνεισφορέας. Ο όρος πιστωτής στα πλαίσια του άρθρου 243 του Νόμου είναι ταυτόσημος με τον ίδιο όρο όπως απαντάται στο άρθρο 213
(1). (βλ. White Knight Holdings Ltd v. New World Investments Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 230/2014, ημερομηνίας 12.7.2016.). Εν πάση περιπτώσει η ιδιότητα της Αιτήτριας, ως πιστωτή δεν αμφισβητείται στην παρούσα περίπτωση. Σε σχέση με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν εξετάζει αίτηματα αυτής της φύσης, αναφέρονται τα ακόλουθα στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 6 στην παρ. 1398: "Exercise of power. In the exercise of its jurisdiction to stay, the court, so far as possible, acts upon the principles applicable in exercising jurisdiction to rescind a receiving order or annul an adjudication in bankruptcy against an individual .........." Στο Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 7
(4)στην παρ.903 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Exercise of power to stay winding-up proceedings. In the exercise of its jurisdiction to stay, the court will refuse to act upon the mere assent of the creditors in the matter, and will consider whether what is proposed is for their benefit, and also whether the stay will be conducive or detrimental to commercial morality and to the interests of the public at large. In particular, the court will have regard to the facts:
(1)that directors have not complied with their statutory duties as to giving information to the official receiver or furnishing a statement of affairs;
(2)that there has been an undisclosed agreement between the promoter and the vendor to the company as to the participation by the promoter in fully paid shares forming the consideration for the purchase of property by the company on its formation;
(3)that the promoter has mad gifts of fully paid shares to the directors; and
(4)that there are any other matters connected with the promotion, formation or failure of the company, or the conduct of its business or affairs, which appear to the court to require investigation. ............" Στον Buckley on the Companies Act 13th Edition σελ. 533 αναφέρονται τα εξής: «In the exercise of its jurisdiction to stay proceedings the Court will not act upon the mere assent of the creditors but, acting upon principles similar to those applicable in exercising the jurisdiction to rescind a receiving order or annul an adjudication in bankruptcy, will consider whether the order is justified by all the circumstances, including a proper regard for commercial morality. It would not, even under the old Acts, which did not contain subs.
(2)of this section, make an order in the dark, e.g., if the directors had failed to comply with their statutory duty to give information and to furnish a statement of affairs. The jurisdiction may be used to allow in proper circumstances a resumption of business. . . .. The section may be used for reconstruction purposes (k), e.g. where a company wants to raise further capital to pay its debts and resume business. An order can be made under this section staying all proceedings in the winding u . .. . Where time is running under s.290 towards the moment when the company will be dissolved and there is good reason for preventing dissolution, the result may be achieved by an order to stay proceedings.» Στον Palmer's Company Law 21st Edition σελ. 779 αναφέρονται τα εξής: «Staying winding-up proceedings The court has a discretion, on the application of the liquidator or official receiver, or any creditor or contributory, to stay the proceedings under a winding-up order (s.256). In exercising this discretion the court will be guided by the analogy of bankruptcy in rescinding a receiving order - that is to say, it will consider the interests of commercial morality and not merely the wishes of creditors, and will refuse a stay if there is evidence of misfeasance or of irregularities demanding investigation. A copy of the order staying proceedings must be forwarded by the company to the Registrar of Companies (s.256
(3)).» Από όλα τα πιο πάνω, συνάγεται ότι το Δικαστήριο εξετάζοντας αίτημα για αναστολή ή διακοπή της διαδικασίας εκκαθάρισης μιας εταιρείας, εφαρμόζει κατ' αναλογία όλα όσα εφαρμόζονται για την αναστολή διατάγματος παραλαβής ή διατάγματος πτώχευσης. Λαμβάνει υπόψη του το συμφέρον της εμπορικής ηθικής και όχι κατ' ανάγκη τις επιθυμίες των πιστωτών. Όπως προκύπτει από σχετική νομολογία, η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής είναι δυνητική. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Taylor ex parte
(1901)1 K B 744) το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να αρνηθεί την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής ακόμη και μετά την πλήρη αποπληρωμή των χρεών. (βλ. Blue Arrow General Trading Co. Ltd v. Νικήτα Μικρού,
(2000)1 Β ΑΑΔ 1427). Όπως και η εκκαθάριση μια εταιρείας, έτσι και η έκδοση διατάγματος παραλαβής ή πτώχευσης, έχουν ως γνώμονα πρώτιστα την προστασία της περιουσίας του χρεώστη είτε τούτος είναι νομικό είτε φυσικό πρόσωπο, προς όφελος βεβαίως των πιστωτών του. Η προστασία αυτή επιτυγχάνεται με το διορισμό εκκαθαριστή στην περίπτωση εταιρειών και διαχειριστή σε περίπτωση πτωχευτικής διαδικασίας. Στην εκούσια εκκαθάριση εταιρείας, ο Εκκαθαριστής έχει υποχρέωση να διασφαλίσει ότι όλοι οι πιστωτές θα πληρωθούν εξίσου (pari passu) (βλ. άρθρο 285 του Κεφ. 113) ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΑΙΤΗΤΩΝ Μετά την παράθεση της πιο πάνω νομικής πτυχής, προχωρώ να εξετάσω την Αίτηση επί της ουσίας της. Είναι κοινό έδαφος ανάμεσα στα μέρη, ότι η αλλοδαπή διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 15.12.11, αναγνωρίστηκε και εγγράφηκε στην Κύπρο με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Συνεπώς αυτή μπορεί να εκτελεστεί με βάση τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. (βλ. F.Hoffman La Roche and Co. A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd
(1969)1 C.L.R. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια προχώρησε, στα πλαίσια της Αίτησης υπ αρ. 1639/2011, με αίτηση ημερομηνίας 25.5.2012 για έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, και πιο συγκεκριμένα, εις χείρας της μεσεγγυούχου FG Volga Farming Ltd. Οι Αιτητές εν ολίγοις, ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παραβίασαν το Νόμο και τους Κανονισμούς στη διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ότι η παραβίαση τούτη έγινε για δύο λόγους• Πρώτον, για να αποστερηθεί η Αιτήτρια από την είσπραξη του λαβείν της και β) την κάρπωση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1. Προς υποστήριξη των πιο πάνω εγείρουν διάφορα επιχειρήματα. Για σκοπούς δομής της παρούσας απόφασης και ευκολίας στην παρακολούθηση των διαφόρων θεμάτων τα οποία εγέρθηκαν, πιο κάτω διαχωρίζω σε ενότητες τα διάφορα επιχειρήματα των Αιτητών μαζί με τα αντίστοιχα επιχειρήματα των Καθ' ων η Αίτηση και καταγράφω περαιτέρω την κρίση μου. (Α) Ο διορισμός του Gunnar Nilsson ως μοναδικού Διευθυντή της Lupusco Land & Properties Οι Αιτητές παραπέμπουν στο ψήφισμα των διευθυντών της εταιρείας Lupusco Land & Property Limited (στο εξής για χάρην συντομίας θα αναφέρεται ως «Land & Property»), διά της οποίας διορίζεται ο κ. Nilsson ως διευθυντής της εν λόγω εταιρείας. Είναι η θέση τους, ότι με βάση το άρθρο 82 του Καταστατικού της Land & Property «Ο αριθμός των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου δεν πρέπει να είναι κατώτερος από δύο». Συνεπώς, όλες οι αποφάσεις που λήφθηκαν από ή για την Καθ' ης η Αίτηση 1, στις οποίες εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα ο κ. Gunnar Nilsson υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της εταιρείας Land & Property Ltd, είναι άκυρες και/ή παράτυπες. Με άλλα λόγια, υποστηρίζουν ότι, οι αποφάσεις της Land and Property, ήτοι του μοναδικού μετόχου της Καθ' ης η Αίτηση 1, να αποδεχτεί σύντομη ειδοποίηση για την σύγκληση γενικής συνέλευσης των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 και να τεθεί η τελευταία σε εκούσια εκκαθάριση, είναι άκυρες και συνεπώς συμπαρασύρουν σε ακυρότητα όλη την διαδικασία. Οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν αρνούνται το γεγονός ότι μετά τον διορισμό του κ. Nilsson ως διευθυντή της Land & Property, ο αριθμός των Διευθυντών είναι κάτω από τον απαιτούμενο, που καθορίζεται στο άρθρο 82 του καταστατικού της εν λόγω εταιρείας. Είναι όμως η θέση τους ότι, τούτο δεν καθιστά τον διορισμό του Gunnar Nilsson ως παράτυπο, αλλά σημαίνει απλώς ότι υπήρχε κενή θέση στο διοικητικό συμβούλιο της Land and Property, η οποία έπρεπε να συμπληρωθεί. Ωστόσο, κατα την θέση τους, δεν απέτρεπε τον υφιστάμενο διευθυντή από το να αντιπροσωπεύει την εταιρεία, πράγμα το οποίο δεν χρειάζεται απόφαση διοικητικού συμβουλίου και ως εκ τούτου δεν προύποθέτει απαρτία. Παραπέμπουν στο άρθρο 101 του Καταστατικού της Εταιρείας το οποίο προνοεί τα εξής: «Τα ενεργά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μπορούν να ασκούν τα καθήκοντα τους και αν ακόμη παραμένει κενή η θέση οποιουδήποτε από τα μέλη του, σε περίπτωση όμως που ο αριθμός των μελών θα μειωνόταν κάτω από τον αριθμό που καθορίζεται από ή που είναι σύμφωνα με τους κανονισμούς της εταιρείας, απαραίτητος για να σχηματιστεί απαρτία, τα ενεργά μέλη ή ανάλογα με την περίπτωση το ενεργό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, μπορούν να ενεργούν ως μέλη, μόνο με σκοπό να πραγματοποιηθεί σύγκληση γενικής συνελεύσεως της Εταιρείας, όχι όμως για οποιοδήποτε άλλο σκοπό.» Η πιο πάνω θέση των Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν με βρίσκει σύμφωνο. Είναι σαφές από το λεκτικό του άρθρου 101 του Καταστατικού, ότι όταν ο αριθμός των διευθυντών είναι κάτω από τον απαιτούμενο, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, τότε το μόνο που μπορεί να πράξει το ενεργό μέλος, δηλαδή στην παρούσα περίπτωση ο κ. Gunnar Nilsson, είναι να συγκαλέσει γενική συνέλευση της εταιρείας. Και τούτο προφανώς για να διοριστούν περισσότερα μέλη στο Διοικητικό Συμβούλιο ώστε να ανέλθουν στον απαιτούμενο αριθμό. Δεν τυγχάνουν δηλαδή στην παρούσα περίπτωση οι πρόνοιες των άρθρων 96 και 97 του Καταστατικού όπου θα μπορούσε από μόνος του ο κ. Nilsson να διορίσει Διευθυντή μέχρι την επόμενη Γενική Συνέλευση. Η μόνη διέξοδος είναι η σύγκληση γενικής συνέλευσης, για να διοριστεί νέος ή νέοι επιπρόσθετοι διευθυντές. Στην Τhe York Tramways Company Limited v. Willows
(1882)Q.B.D. 685, στην οποία παραπέμπουν οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, το καταστατικό της Ενάγουσας εταιρείας προνοούσε ότι οι διευθυντές δεν μπορούσαν να είναι λιγότεροι από 3 (Article 68). Σε κάποιο στάδιο ένας από τους 3 διευθυντές παραιτήθηκε. Στο καταστατικό της Ενάγουσας υπήρχε σαφής πρόνοια (art. 72) ότι το εναπομείναν διοικητικό συμβούλιο μπορεί να συνεχίσει να ενεργεί ανεξαρτήτως κενής θέσης. Στην παρούσα περίπτωση το Καταστατικό της Land and Property (άρθρο 101) δεν περιέχει αντίστοιχη πρόνοια. Προνοεί ακριβώς, ότι το μόνο που μπορούν να πράξουν οι εναπομείναντες σύμβουλοι είναι να συγκαλέσουν γενική συνέλευση. Συνεπώς η παραπομπή στην εν λόγω απόφαση δεν μπορεί να βοηθήσει την θέση της Καθ' ης η Αίτηση 1 καθώς βασίζεται σε εντελώς διαφορετικό κανονιστικό πλαίσιο. Παραπομπή γίνεται επίσης από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 στο άρθρο 133 του Κεφ. 113 το οποίο έχει ως εξής: «133.-
(1)Νομικό πρόσωπο, είτε είναι εταιρεία με την έννοια του Νόμου αυτού είτε όχι, δύναται- (α) αν τούτο είναι μέλος άλλου νομικού προσώπου, που είναι εταιρεία με την έννοια του Νόμου αυτού, με απόφαση των συμβούλων του ή άλλου διοικητικού οργάνου, να εξουσιοδοτήσει τέτοιο πρόσωπο που ήθελε θεωρήσει κατάλληλο να ενεργεί ως αντιπρόσωπος του σε οποιαδήποτε συνέλευση της εταιρείας ή σε οποιαδήποτε συνέλευση οποιασδήποτε τάξης μελών της εταιρείας· (β) .... (γ) ....
(2)Πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο όπως προαναφέρθηκε δικαιούται να ασκεί εκ μέρους του νομικού προσώπου που εκπροσωπεί τις ίδιες εξουσίες ως το νομικό εκείνο πρόσωπο θα μπορούσε να ασκεί αν ήταν φυσικό πρόσωπο μέτοχος, πιστωτής ή κάτοχος χρεωστικών ομολόγων της άλλης εκείνης εταιρείας.» Έχω την άποψη ότι, η πιο πάνω πρόνοια αφορά τον διορισμό κάποιου προσώπου από νομότυπα συγκροτημένο διοικητικό συμβούλιο και όχι από διοικητικό συμβούλιο του οποίου η συγκρότηση και/ή η σύνθεση πάσχει. Ο ισχυρισμός ότι ο κ. Nilsson εξουσιοδοτήθηκε από τις προηγούμενες διευθύντριες να αντιπροσωπέυσει την εταιρεία δεν ευσταθεί. Οι δύο προηγούμενες διευθύντριες παραιτήθηκαν και διορίστηκε μοναδικός διευθυντής ο κ. Nilsson. Τα emails που ανταλλάχθηκαν στις 6.7.2016 δεν διαφοροποιούν την κατάσταση. Η παραίτηση των προηγούμενων διευθυντών έγινε στις 29.6.2012 σύμφωνα με τα Τεκμήρια 4Α και 4Β της Ένορκης δήλωσης Ιακωβίδη, ενώ το ψήφισμα της Land and Property έγινε αργότερα, όταν μοναδικός διευθυντής ήταν ο κ. Gunnar Nilsson. Οι συνήγοροι υποστηρίζουν ότι, εν πάση περιπτώσει, το ζήτημα δεν έχει καμία σημασία καθότι ο μοναδικός μέτοχος της Land & Property Limited είναι μια άλλη εταιρεία η Lupusco Holding Ltd της οποίας μοναδικός διευθυντής και μέτοχος είναι ο κ. Gunnar Nilsson. (βλ.Τεκμήρια 10,11 και 12 ένορκης δήλωσης Αγρότη). Είναι δηλαδή η θέση τους, ότι κανένας δεν θα μπορούσε να προσβάλει τον διορισμό του Gunnar Nilsson στην θέση του Διευθυντή και για αυτό οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν το ζήτημα. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι, εφόσον ο κ. Nilsson είναι ο τελικός ιδιοκτήτης της Land & Property τότε δεν τίθεται ζήτημα παρατυπίας. Έστω κι αν υπήρχε παρατυπία, τούτη θεωρείται ότι θεραπεύθηκε με την έγκριση του μοναδικού μετόχου. Οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση 1 παραπέμπουν σε διάφορες αγγλικές αποφάσεις για να καταδείξουν ότι έστω και αν η εκπροσώπηση της Land & Property έπασχε, εντούτοις τούτη ετύγχανε της έγκρισης των μετόχων που ήταν εταιρεία στην οποία μοναδικός μέτοχος και μοναδικός διευθυντής ήταν ο Nilsson. Παραπέμπουν ειδικότερα στην υπόθεση Re Duomatic Ltd
(1969)2 CH 365. Σε εκείνη την υπόθεση το καταστατικό της Duomatic προνοούσε ότι μισθός των διευθυντών θα καθοριζόταν από καιρού εις καιρόν από την γενική συνέλευση. Τέτοιο ψήφισμα όμως, δεν έγινε ποτέ. Κατά το τέλος του λογιστικού έτους του 1963, φάνηκε μέσα από τους λογαριασμούς της εταιρείας, που ετοίμασε ο λογιστής, ότι κάποια ποσά είχαν δοθεί σε διευθυντές ως μισθοί και ένα ποσό σε κάποιον διευθυντή για να παραιτηθεί από την θέση του. Καμία από τις εν λόγω πράξεις δεν είχε γίνει με επισημότητα, δηλαδή δεν είχε γίνει κάποιο ψήφισμα της εταιρείας σε γενική συνέλευση. Το Δικαστήριο παρέπεμψε στην απόφαση Re Express Engineering Works Ltd
(1920)1 Ch 466) όπου λέχθηκε ότι οι μοναδικοί μέτοχοι μιας εταιρείας μπορούν να αποποιηθούν των τύπων (formalities) και όταν είναι όλοι παρόντες σε μια συνάντηση, τότε κάλλιστα αυτή η συνάντηση μπορεί να θεωρηθεί ως γενική συνέλυση. Έτσι στην Duomatic, όταν οι δύο μοναδικοί μέτοχοι και διευθυντές υπέγραψαν και ενέκριναν τους λογαριασμούς της εταιρείας του 1963 κατά την συνάντηση που είχαν με τον ελεγκτή της εταιρείας, τούτο θεωρήθηκε ότι ήταν ισοδύναμο με ψήφισμα της εταιρείας το οποίο λήφθηκε σε γενική συνέλευση. (βλ. επίσης Re Horsley & Weight Ltd
(1982)3 All E.R. 1045, Στην παρούσα περίπτωση, ο μοναδικός Διευθυντής της Land & Property φαίνεται να είναι ο μοναδικός μέτοχος μιας άλλης εταιρείας (Lupusco Holding Ltd) η οποία είναι ο μοναδικός μέτοχος της Land & Property. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, θεωρεί ότι καθ' όσον αφορά την εταιρεία Land & Property o κ. Nilsson είναι ο τελικός μέτοχος. Η θέση αυτή με βρίσκει σύμφωνο. Εξάλλου την θέση αυτή, την προβάλλουν και οι ίδιοι οι Αιτητές προκειμένου να υποστηρίξουν τα δικά τους επιχειρήματα. (βλ. παρ. 21 Ε/Δ Αγρότη). Στην Alexander Ward and Co Ltd v. Samyang Navigation Co Ltd
(1975)All ER λέχθηκαν τα εξής: «It seems that if for some reason the board cannot or will not exercise the powers vested in them, the general meeting may do so. On this ground, action by the general meeting has been held effective where there was a deadlock on the board, where an effective quorum could not be obtained, where the directors are disqualified from voting, or, more obviously, where the directors have purported to borrow in excess of the amount authorized by the articles.» Στο Pennington's Company Law 3η Έκδοση, 1973 σελ. 506 αναφέρονται τα εξής: «It is submitted that when a quorum of competent directors cannot be found, the board's powers temporarily revert to the members, who may then authorize the remaining directors to act, either in advance of their acting or by ratification afterwards, and the remaining directors then exercise that authority as agents for the members, and not in their capacity as directors.» Από τα πιο πάνω προκύπτουν τα ακόλουθα σημαντικά: Η Γενική συνέλευση μιας εταιρείας είναι το ανώτατο όργανο σε μια Εταιρεία. Εξάλλου στην προκειμένη περίπτωση, η γενική συνέλευση θα ήταν αυτή που θα διόριζε δεύτερο διευθυντή, ώστε ο αριθμός των διευθυντών να ανέλθει στον κατώτατο απαιτούμενο από το Καταστατικό. Περαιτέρω, προκύπτει ότι όταν όλοι οι μέτοχοι της εταιρείας συναινούν σε μια πράξη η οποία έγινε από διευθυντή έστω και χωρίς, ο τελευταίος να έχει την δέουσα εξουσία κατά τον ουσιώδη χρόνο, η πράξη θεωρείται ότι επικυρώνεται από την γενική συνέλευση, έστω κι αν αυτή δεν συγκλήθηκε με επισημότητα. Στην προκειμένη περίπτωση, ως ήταν κοινό έδαφος, ο Gunnar Nilsson, δια μέσου της Lupusco Holding, ήταν ο τελικός ιδιοκτήτης της Land & Property. Η πράξη του να εκπροσωπήσει την Land & Property και να υπογράψει το ψήφισμα ημερομηνίας 6.7.2012 με το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση 1, να τίθεται σε εκούσια εκκαθάριση, μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως πράξη η οποία επικυρώθηκε από το ανώτατο όργανο της Land & Property, ήτοι την γενική συνέλευση της. Με άλλα λόγια, θα ήταν κατά την κρίση μου παραδοξοτητα, εάν το μόνο πρόσωπο που θα μπορούσε με ευκολία να κινήσει τις διαδικασίες και να διορίσει πρόσωπο της επιλογής του ως δεύτερο διευθυντή της Land & Property, το ίδιο αυτό πρόσωπο να μην μπορεί νομότυπα να εκπροσωπεί την Land & Property. (Σχετική και καθοδηγητική είναι και η αποφάση Alexander Ward and Co Ltd v. Samyang Navigation Co Ltd
(1975)2 All ER 424 στην οποία με παρέπεμψαν οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1). Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι οι αποφάσεις για αποδοχή σύντομης ειδοποίησης για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων και ακολούθως η απόφαση να τεθεί σε εκούσια εκκαθάριση η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είναι άκυρες, ούτε μπορούν να συμπαρασύρουν σε ακυρότητα την μετέπειτα διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης. (Β) Η νομιμότητα του ψηφίσματος ημερομηνίας 6.7.2012 και η νομιμότητα του διορισμού του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως Εκκαθαριστή πριν την συνέλευση των Πιστωτών. Το έτερο ισχυρό επιχείρημα των Αιτητών είναι ότι, ενώ το ψήφισμα της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 6.7.2012 φέρει ως επικεφαλίδα "Creditors Voluntary Winding - Up", εντούτοις διορίζει εκκαθαριστές τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 και κατά συνέπεια οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για εκούσια εκκαθάριση από τους πιστωτές δεν έχουν τηρηθεί. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι σύμφωνα με τον περί εταιρειών νόμο, Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί εκούσια στις περιπτώσεις που καθορίζονται στο άρθρο 261 του ΚΕΦ. 113 μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η περίπτωση που η εταιρεία ψηφίζει με ειδικό ψήφισμα όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί εκούσια. Η εκκαθάριση που επιχειρούν να προωθήσουν οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα περίπτωση, αφορά εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές. Συνεπώς εφαρμογή έχουν τα άρθρα 276 και 277 του Κεφ. 113 τα οποία κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια προτού προχωρήσω στα εκατέρωθεν επιχειρήματα των διαδίκων. «Συνέλευση πιστωτών 276.-
(1)Η εταιρεία μεριμνά να κληθεί συνέλευση των πιστωτών της εταιρείας για την ημέρα, ή την επόμενη ημέρα που ακολουθεί την ημέρα, που θα συνέλθει η συνέλευση στην οποία θα υποβληθεί το ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση, και μεριμνά όπως οι ειδοποιήσεις για την αναφερόμενη συνέλευση των πιστωτών αποσταλούν ταχυδρομικώς στους πιστωτές συγχρόνως με την αποστολή των ειδοποιήσεων της αναφερόμενης συνέλευσης της εταιρείας.
(2)Η εταιρεία μεριμνά για να δημοσιευτεί ειδοποίηση της συνέλευσης των πιστωτών μια φορά στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και μια φορά τουλάχιστο σε δύο τοπικές εφημερίδες που κυκλοφορούν στην επαρχία που βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο ή ο κύριος τόπος των εργασιών της εταιρείας.
(3)Οι σύμβουλοι της εταιρείας- (α) μεριμνούν να υποβληθεί πλήρης έκθεση για την κατάσταση των υποθέσεων της εταιρείας μαζί με κατάλογο των πιστωτών της εταιρείας και του υπολογισμένου ποσού των απαιτήσεων τους στη συνέλευση των πιστωτών που θα συγκληθεί όπως προαναφέρθηκε· και (β) διορίζουν έναν από αυτούς για να προεδρεύσει στην αναφερόμενη συνέλευση.
(4)Είναι καθήκον του συμβούλου που διορίστηκε για να προεδρεύσει της συνέλευσης των πιστωτών να παρουσιαστεί στη συνέλευση και να προεδρεύσει.
(5)Αν η συνέλευση της εταιρείας στην οποία θα υποβληθεί το ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση αναβληθεί και το ψήφισμα εγκρίνεται σε συνέλευση που αναβλήθηκε, οποιοδήποτε ψήφισμα εγκριθεί στη συνέλευση των πιστωτών που συγκλήθηκε σύμφωνα με το εδάφιο
(1)έχει αποτέλεσμα ως να είχε εγκριθεί αμέσως μετά την ψήφιση του ψηφίσματος για εκκαθάριση της εταιρείας.
(6)Αν σημειωθεί παράλειψη- (α) συμμόρφωσης με τα εδάφια
(1)και
(2)από την εταιρεία· (β) συμμόρφωσης με το εδάφιο
(3)από τους συμβούλους της εταιρείας· (γ) συμμόρφωσης με το εδάφιο
(4)από οποιοδήποτε σύμβουλο της εταιρείας, η εταιρεία, οι σύμβουλοι ή σύμβουλος, ανάλογα με την περίπτωση, υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες και σε περίπτωση παράλειψης από την εταιρεία, κάθε αξιωματούχος της εταιρείας που ευθύνεται για παράλειψη υπόκειται στην ίδια ποινή.
  1. Οι πιστωτές και η εταιρεία στις αντίστοιχες συνελεύσεις που αναφέρονται στο αμέσως προηγούμενο άρθρο δύνανται να υποδείξουν πρόσωπο ως εκκαθαριστή με σκοπό την εκκαθάριση των υποθέσεων της εταιρείας και διανομής του ενεργητικού της εταιρείας, και αν οι πιστωτές και η εταιρεία υποδείξουν διάφορα πρόσωπα, το πρόσωπο που υποδεικνύεται από τους πιστωτές θα είναι εκκαθαριστής, και αν κανένα πρόσωπο δεν υποδεικνύεται από τους πιστωτές, το πρόσωπο αν υπάρχει, που υποδείχτηκε από την εταιρεία θα είναι εκκαθαριστής: Νοείται ότι στην περίπτωση υπόδειξης διαφορετικών προσώπων, οποιοσδήποτε σύμβουλος, μέλος ή πιστωτής της εταιρείας δύναται, μέσα σε επτά ημέρες από την ημερομηνία που έγινε η υπόδειξη από τους πιστωτές, να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για διάταγμα που να διατάσσει όπως το πρόσωπο που υποδείκτηκε ως εκκαθαριστής από την εταιρεία θα είναι εκκαθαριστής αντί ή μαζί με το πρόσωπο που υποδείχτηκε από τους πιστωτές ή που να διορίζει κάποιο άλλο πρόσωπο ως εκκαθαριστή αντί του προσώπου που διορίστηκε από τους πιστωτές.» Οι Αιτητές λοιπόν, εισηγούνται ότι οι πιο πάνω πρόνοιες δεν έχουν τηρηθεί. Από την άλλη η θέση των Καθ' ων η Αίτηση 1, είναι ότι λόγω της καταχώρησης της Αίτησης για garnishee order, η οποία αποσκοπούσε στην εκποίηση του μοναδικού τρέχοντος περιουσιακού στοιχείου (current asset) της εταιρείας και την πληροφόρηση ότι η εταιρεία ήταν αφερέγγυα προχώρησαν σε ενέργειες για να τεθεί η εταιρεία σε εκούσια εκκαθάριση με σύντομη ειδοποίηση, γνωστή ως διαδικασία «Centerbind». Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διατείνονται ότι στην παρούσα περίπτωση εφάρμοσαν την εν λόγω διαδικασία. Παρέπεμψαν στην υπόθεση In re Centrebind Ltd [1966] 3 All E.R.
  2. Σε εκείνη την υπόθεση (Centerbind ανωτέρω), είχαν αρχικά σταλεί, στις 2 Νοεμβρίου 1966, ειδοποιήσεις σύμφωνα με το s.293 του Companies Act 1948 (αντίστοιχο 276 του Κεφ.113) για σύγκληση συνέλευσης πιστωτών στις 18 Νοεμβρίου με σκοπό να τεθεί η εταιρεία σε εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές. Για λόγους που δεν αναφέρονται στην απόφαση, κατέστη επείγον όπως η εταιρεία τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση πριν την ημερομηνία της εν λόγω συνέλευσης. Έτσι οι τρεις μέτοχοι της εταιρείας στις 8 Νοεμβρίου, αποδέκτηκαν σύντομη ειδοποίηση για σύκγληση γενικής συνέλευσης την επόμενη ημέρα, ήτοι 9 Νοεμβρίου κατά την οποία ψηφίστηκε ειδικό ψήφισμα για να τεθεί η εταιρεία σε εκούσια εκκαθάριση. Το ψήφισμα εγκρίθηκε και διορίστηκε από τους μετόχους ως εκκαθαριστής ο κ. Philips. Εγέρθηκε το ζήτημα κατά πόσον ο εν λόγω διορισμός εκκαθαριστή ήταν νομότυπος καθότι δεν είχε ακόμα συγκληθεί η συνέλευση πιστωτών σύμφωνα με το νόμο. Το Δικαστήριο αφού ανέφερε ότι η παράλειψη της εταιρείας να συγκαλέσει συνέλευση πιστωτών επέφερε πρόστιμο σύμφωνα με το εδάφιο 6 (κάτι το οποίο προνοείται και από το εδάφιο
(6)του άρθρου 276 του Κεφ. 113) ανέφερε περαιτέρω τα ακόλουθα: «I take the view that where a meeting of the members has nominated or appointed a liquidator and no meeting of creditors had been held, nevertheless until something is done about it at the instance of the creditors, the person nominated or appointed as liquidator by the members at their meeting is the liquidator of the company and therefore in my judgment the preliminary point taken by counsel for the Crown that Mr Philips has no locus standi before me fails." Οι καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, παραπέμπουν επίσης στην Roberts Petroleum Ltd. v. Kenny Ltd
(1983)All ER 564 στην οποία κάποιος πιστωτής της εταιρείας εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα επιβάρυνσης πάνω σε ακίνητη περιουσία της εταιρείας (charging order nisi). Η εταιρεία συγκάλεσε ακολούθως γενική συνέλευση με σύντομη ειδοποίηση και ψήφισε υπέρ της εκούσιας εκκαθάρισης. Το κύριο ερώτημα που αφορούσε εκείνη η υπόθεση ήταν κατά πόσο μπορούσε το προσωρινό διάταγμα να καταστεί απόλυτο, εν όψει της εκούσιας εκκαθάρισης της εταιρείας. Παρεμφερώς όμως, εξετάστηκε και η ενέργεια της Kenny Ltd να τεθεί υπό εκούσια εκκαθάρισης με σύντομη ειδοποίηση καθώς και ο διορισμός κάποιου λογιστή ως εκκαθαριστή. Λέχθηκαν τα εξής: «On April 2 the four shareholders of Kenny voted to accept short notice of a general meeting of the company and it was thereupon resolved that the company be placed in voluntary liquidation and that a member of the firm of accountants advising Kenny should be appointed liquidator. The meeting of creditors required by section 293 of the Companies Act 1948 was not convened until a later date, but this does not affect the validity of the resolution to wind up or the appointment of the liquidator; so held by Plowman J. in In re Centrebind Ltd. [1967] 1 W.L.R. 377, with which decision I agree. . . . My Lords, it is clear from the evidence, and indeed it is common ground, that Roberts applied to the district registrar for a charging order in the hope of obtaining an advantage over other unsecured creditors; and that the shareholders of Kenny, on professional advice, put the company into voluntary liquidation at short notice in the hope of depriving Roberts of that advantage. Neither step nor counterstep casts any discredit on those involved. There was nothing in the nature of sharp practice on either side, nor has this been suggested in your Lordships' House. A person who has the misfortune to have given credit to a company which runs into financial difficulties has every right to seek to secure himself. And such company or its other creditors have every right to hasten liquidation in order to thwart such a purpose.» (υπογράμμιση δική μου) Η πιο πάνω απόφαση του House of Lords, ξεκάθαρα θεωρεί την διαδικασία Centerbind ως μια νομότυπη διαδικασία η οποία μπορεί να γίνει προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντα της εταιρείας. Η πιο πάνω θέση με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Εάν δεν υπήρχε η δυνατότητα της, ούτω καλούμενης διαδικασίας Centerbind, τότε ενδεχομένως η εταιρεία να μην μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της σε διαδικασία εκτέλεσης εναντίον της από πιθανούς κακόπιστους πιστωτές, χωρίς βεβαίως να υπονοώ ότι οι Αιτητές είναι τέτοιοι. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές εξασφάλισαν ένα προσωρινό διάταγμα για μη αποξένωση ενός περιουσιακού στοιχείου της Καθ' ης η Αίτηση 1, το οποίο βρισκόταν στα χέρια κάποιου τρίτου. Παράλληλα, υπήρχε η πεποίθηση εκ μέρους των μετόχων και του Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι αυτή είναι αφερέγγυα και ότι η περιουσία της εταιρείας πρέπει να προστατευθεί με κάποιο τρόπο, ώστε κανένας πιστωτής να μην αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι του άλλου. Με άλλα λόγια, αφ' ης στιγμής η Καθ' ης η Αίτηση 1 αποφάσισε να τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση, έπρεπε με κάποιο τρόπο να μπορεί να προασπίσει τα συμφέροντα της. Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό σε σύντομο χρονικό διάστημα, την στιγμή που εκκρεμούσε εναντίον της μια δικαστική διαδικασία είναι η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης, στην οποία θα διοριστεί εκκαθαριστής, και ο οποίος θα διασφαλίσει την περιουσία της εταιρείας μέχρι την σύγκληση της συνέλευσης των πιστωτών κατά την οποία θα διοριστεί εκκαθαριστής από τους πιστωτές. Η επιτυχία ή όχι της ένστασης την οποία θα προέβαλλε (που προέβαλε εν τέλει) η Καθ' ης η Αίτηση 1, στα πλαίσια της Αίτησης για κατάσχεση εις χείρας τρίτου, δεν έχει σημασία. Εκείνο που έχει σημασία, είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, έστω και με τον τρόπο αυτό μπόρεσε να προωθήσει την θέση της. Όπως λέχθηκε και στην Roberts v. Kenny (ανωτέρω) έτσι και στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι, καμία πλευρά δεν έκανε κάτι μεμπτό. Καταληκτικά, θεωρώ ότι η ενέργειες της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν καταδεικνύουν κακοπιστία ή δόλο εκ μέρους τους. Τουλάχιστον δεν έχω πειστεί από τους Αιτητές ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στον Palmer's Company Law 21st Edition σελ. 785 με παραπομπή στην Centerbind αναφέρονται τα εξής: «Where a liquidator is nominated by the members, but no meeting of creditors has been held, the liquidator has power to act unless and until the creditors bring his appointment to an end.» Στην Roberts v. Kenny Ltd (ανωτέρω) λέχθηκαν περαιτέρω τα εξής: «An order for the compulsory winding up of a company, or a resolution of the company in general meeting for voluntary winding up, in each case brings into operation a statutory scheme for dealing with the assets of the company: see Ayerst v. C. & K. (Construction) Ltd. [1976] A.C. 167. Save for some procedural details, there is no difference in this respect between a compulsory and a voluntary winding up. The statutory duty of the liquidator in each case is to collect the assets of the company and to apply them in discharge of its liabilities. For this purpose unsecured creditors, unless preferred or deferred, rank equally and share pari passu (section 317 of the Companies Act 1948). The assets which the liquidator is able to collect and distribute are however necessarily those which are free from a charge. The basic question, therefore, which confronts the court when it is faced with an application by an execution creditor to convert an order nisi into an order absolute in a case such as the present is whether the asset in question should fall outside the statutory scheme which, by virtue of the liquidation, is then in existence, or should be subject to that scheme. In the absence of persuasive authority to the contrary, and it will of course be necessary to consider the authorities, I would myself have thought that the court should exercise its discretion so that the asset falls within the statutory scheme. I do not see why a creditor should gain an advantage merely because he has a revocable order for security at the time when the statutory scheme comes into existence.» Στην ίδια απόφαση επικυρώθηκε η αντίληψη που είχε εκφραστεί και στο Court of Appeal (Cumming Bruce L.J) ότι σε περιπτώσεις όπου εκκρεμεί αφενός ένα μέτρο εκτέλεσης εναντίον μιας εταιρείας και η εταιρεία βρίσκεται υπό καθεστώς εκκαθάρισης, τότε το Δικαστήριο πρέπει να βρει το ισοζύγιο ανάμεσα στο δικαίωμα του εξ αποφάσεως πιστωτή να εκτελέσει την απόφαση που έχει εξασφαλίσει αφενός, και της αρχής ότι όταν ένα πρόσωπο νομικό ή φυσικό καταστεί αφερέγγυο τότε όλοι οι πιστωτές πρέπει να τύχουν ίσης μεταχείρισης, αφετέρου. Εκείνο που ακριβώς επεδίωξε η Καθ' ης η Αίτηση 1 με τον τρόπο που ενήργησε, είναι να παρέμβει στην διαδικασία garnishee ώστε να προβάλει τα επιχειρήματα της εν όψει της κατ' ισχυρισμό αφερεγγυότητας της και της απόφασης των μετόχων για εκούσια εκκαθάριση. Όπως και πιο πάνω ανέφερα, δεν έχω εντοπίσει δόλιο τρόπο δράσης εκ μέρους της, ως οι Αιτητές ισχυρίζονται. Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν ικανοποιητικά στοιχεία πως η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αφερέγγυα και οι φερόμενοι ως πιστωτές στην κατάσταση (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 1) δεν είναι αληθινοί πιστωτές, θεωρώ ότι δεν έχουν δοθεί στο παρόν στάδιο, τέτοια στοιχεία από τους Αιτητές, που να αιτιολογούν ή να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό ότι η εν λόγω κατάσταση πιστωτών έγινε κακόπιστα. Έχω την άποψη ότι η κατάσταση που προσκόμισε ο διευθυντής της Εταιρείας είχε σκοπό να ενημερώσει για τα χρέη της καθ' ης η Αίτηση 1 ώστε να διαφανεί ότι τα χρέη της Καθ' ης η Αίτηση 1 υπερίσχυαν των περιουσιακών της στοιχείων. (βλ. επίσης Τεκμήριο 7 ΕΔ Χαπάρη). Εξάλλου, θα συμφωνήσω με την εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι, τα ποσά που αναγράφονται στη Έκθεση Καταστάσεως του Διευθυντή δεν είναι θέμα προς συζήτηση ή κριτικής στο παρόν στάδιο. Σε περίπτωση που αυτά αποδειχτούν παραπλανητικά ή μη αντιπροσωπευτικά, είναι θέμα προς συζήτηση στη συνέλευση των Πιστωτών και μετέπειτα ενδελεχούς έρευνας από τον Εκκαθαριστή. Εάν οι οφειλές και οι απαιτήσεις του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 είναι υπό αμφισβήτηση και πάλι αυτό είναι θέμα της συνέλευσης των Πιστωτών η οποία προφανώς σε κάποιο στάδιο θα συγκληθεί. Εάν δεν συγκληθεί τότε οι ίδιοι οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο και να εξασφαλίσουν διάταγμα για την σύγκλησή της. Σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις οι οποίες θα ληφθούν στην συνέλευση των πιστωτών μπορούν βεβαίως στην συνέχεια να προσβληθούν στο Δικαστήριο. Η κατάληξη της παρούσα Αίτησης δεν αποστερεί σε καμία περίπτωση, από τους Αιτητές, του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο για οποιοδήποτε ζήτημα προκύψει στην συνέχεια της εκκαθάρισης. Όπως και πιο πάνω λέχθηκε οι πιστωτές έχουν την δυνατότητα πρόσβασης στο Δικαστήριο σε ότι αφορά την διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης και να ζητήσουν από το Δικαστήριο την άσκηση οποιωνδήποτε των εξουσιών που θα μπορούσε να ασκήσει, αν η εταιρεία εκκαθαριζόταν από το Δικαστήριο. Σχετικές λοιπόν καθίστανται οι πρόνοιες των άρθρων 234
(5)του Κεφ. 113 και κανονισμού 34 και 56 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών. (Γ) Η νομιμότητα της σύγκλησης της συνέλευσης των πιστωτών Το θέμα έχει καταστεί ακαδημαικό πλέον, καθότι, λόγω της έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 12.7.2012 με τα οποία αναστάληκε η περαιτέρω διαδικασία στην εκούσια εκκαθάριση, η συνέλευση των πιστωτών ημερομηνίας 17.7.2012 ουδέποτε έγινε. Έτσι αν και εφόσον συνεχιστεί η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης, η συνέλευση των πιστωτών πρέπει να επανασυγκληθεί. Όπως έχει κατ' επανάληψη τονιστεί στη νομολογία, τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ματαίω και ο εξανεμισμός του αντικειμένου της θεραπείας καθιστά αχρείαστη τη συνέχιση της δίκης (βλ. Μarketrends (Capital Market) Ltd v. Θεοδωρίδη
(2003)1(B) A.A.Δ. 1248 και Χ.Μ.S. Canteen Ltd κ.α. ν. Cyprus Airports (F&B) Ltd, Πολ. Εφ. Ε192/2014 ημερ. 2.10.15). Εν πάση περιπτώσει το θέμα τούτο ενδεχομένως να έχει κάποια σημασία σε σχέση με την προσπάθεια των Αιτητών να αποδείξουν δόλο των Καθ' ων η Αίτηση. Ως απάντηση ο Καθ' ου η Αίτηση 2, αναφέρει ότι πουθενά στον Περί Εταιρειών Νόμο και/ή στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 έως 1999 («οι Κανονισμοί») αναφέρεται χρονοδιάγραμμα ειδοποίησης που πρέπει να δοθεί στους πιστωτές, σε σχέση με συνελεύσεις πιστωτών. Είναι πάγια πρακτική, να δίνεται ειδοποίηση, τουλάχιστο επτά ημερών. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση, έχω εντοπίσει οποιαδήποτε προσπάθεια παραπλάνησης ή απόκρυψης της διαδικασίας εκκαθάρισης ή της συνέλευσης των πιστωτών. Εξάλλου οι ίδιοι οι Αιτητές, όταν καταχωρούσαν την παρούσα Αίτηση, ήταν ενήμεροι για την ημερομηνία που η εν λόγω συνέλευση θα γινόταν. Κάνουν δε αναφορά και στις εφήμερίδες στις οποίες δημοσιεύθηκε η σύγκηληση της συνέλευσης των πιστωτών. Στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την Ένσταση στην Αίτηση για κατάσχεση εις χείρας τρίτου στα πλαίσια της Αίτησης αρ. 1639/2011, αποκαλύφθηκε ότι η Εταιρεία λάμβανε τα δέοντα μέτρα ούτως ώστε να τεθεί σε εκκαθάριση το συντομότερο δυνατό (βλ. παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Τεκμηρίου 2 Έ/Δ Αγρότη). Επίσης στοn Pennington's Company Law, 3τη έκδοση, 1973, σελ 695 αναφέρονται τα εξής: "If a creditors meeting is not called the winding up resolution passed at the members' meeting is nevertheless valid, but it would seem that the creditors are still entitled to have a creditors' meeting held, and any creditor may apply to the court for an order convening it". Έστω και εάν η συνέλευση των πιστωτών δεν είχε συγκληθεί, και πάλιν οι Πιστωτές έχουν θεραπεία η οποία δεν είναι αναγκαίο να φτάσει μέχρι το έσχατο σημείο της διακοπής της εκούσιας εκκαθάρισης. Εξ άλλου το ίδιο το άρθρο 276 του Κεφ. 113 προνοεί ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του, συνεπάγεται επιβολή προστίμου. Εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές θα μπορούσαν στα πλαίσια του ίδιου άρθρου επί του οποίου βασίζουν το Αίτημα τους (290 του Κεφ. 113) αντί να ζητήσουν την διακοπή της διαδικασίας εκκαθάρισης, να ζητήσουν από το Δικαστήριο προστασία, όπως για παράδειγμα διάταγμα του δικαστηρίου που να διατάσσει την σύγκληση συνέλευσης πιστωτών. Και για να προχωρήσω ένα βήμα περαιτέρω, οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο ζητώντας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί υπό την εποπτεία του, θεραπεία την οποία αρχικά επιζητούσαν, αλλά εν τέλει, απέσυραν. Σημειώνω επίσης, ότι ουδείς εκ των Καθ' ων η Αίτηση έφερε ένσταση στο να συνεχιστεί η διαδικασία εκκαθάρισης υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου. Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι αντίγραφο του ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση ημερομηνίας 6.7.2012, έπρεπε να είχε παραδοθεί στον Έφορο Εταιρειών για εγγραφή δυνάμει του άρθρου 137 του Κεφ. 113 κάτι το οποίο δεν έχει γίνει, σημειώνω απλώς ότι σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, αντίγραφο κάθε ψηφίσματος παραδίδεται στον έφορο εταιρειών για εγγραφή μέσα σε δεκαπέντε
(15)ημέρες από την έγκρισή του. Η ίδια προθεσμία τίθεται με βάση το άρθρο 262
(1)που αφορά ειδικά σε περίπτωση που εταιρεία εγκρίνει ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση. Παράλειψη συμμόρφωσης με βάση τα δύο πιο πάνω άρθρα του περί Εταιρειών Νόμου, επιφέρει πρόστιμο παράλειψης και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παρατυπία τέτοιας έκτασης, που να μπορέσει να οδηγήσει στο δραστικό μέτρο της ακύρωσης της εκούσιας εκκαθάρισης. Εξάλλου, θα συμφωνήσω και στο σημείο αυτό, με την θέση των Καθ' ων η Αίτηση 1, ότι στις 12.7.2012 εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο η εκκαθάριση τελούσε υπό αναστολή και με το οποίο απαγορεύεται, μεταξύ άλλων, στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3να προωθούν οποιεσδήποτε διαδικασίες εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση
  1. Συνεπώς κανένα περαιτέρω βήμα «σε σχέση με την διαδικασία εκκαθάρισης» δεν μπορούσε να ληφθεί και συνεχισθεί. (ΣΤ) Η παθητική νομιμοποίηση των Καθ ων η Αίτηση αρ. 3 Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, το κύριο επιχείρημα των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 3 είναι ότι κακώς η Αίτηση στρέφεται εναντίον τους καθότι ουδέποτε διορίστηκαν ως εκκαθαριστές της εταιρείας. Η θέση αυτή είναι ορθή. Πουθενά στο ψήφισμα ημερομηνίας 6.7.2012 δεν φαίνεται να διορίζονται οι καθ' ων η Αίτηση αρ. 3 ως εκκαθαριστές της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  2. Στον Buckley on the Companies Act 13th Edition σελ. 534 αναφέρονται τα εξής: «The application should be served on the liquidator and the official receiver, or such one of them as is not the applicant.» Συνεπώς, πέρα από την υπό εκκαθάριση εταιρεία, αναγκαίος διάδικος είναι μόνο ο εκκαθαριστής. Οι καθ' ων η Αίτηση αρ. 3 δεν είναι εκκαθαριστές της Καθ'ης η Αίτηση
  3. Έχω την άποψη ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3, πέρα από την παροχή των υπηρεσιών τους προς τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και στον κ. Gunnar Nilsson, ουδεμία άλλη ανάμιξη έχουν στην διαδικασία εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  4. Για να το θέσω διαφορετικά και να γίνει κατανοητό αναφέρω τα εξής: Έστω και εάν οι αιτούμενες θεραπείες επιτύγχαναν για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα να μην απαιτείται οποιαδήποτε άλλη θεραπεία εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 3 και η Αίτηση εναντίον της θα καθίστατο άνευ αντικειμένου. Οποιαδήποτε εξουσία της καθ' ης η Αίτηση 3, στην διαδικασία εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, θα εξανεμιζόταν καθότι αυτή αντλείται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  5. Υπό αυτή την έννοια η Καθ' ης η Αίτηση 3 δεν είναι αναγκαίος διάδικος στην παρούσα Αίτηση. Το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 χρησιμοποιεί επιστολόχαρτο της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3, δεν την καθιστά ούτε εκκαθαριστή ούτε δίδει στην Καθ' ης η Αίτηση 3 οποιαδήποτε εξουσία η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί από το Δικαστήριο. Συνεπώς η Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 θα απορρίπτετο και για αυτό τον λόγο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν όψει όλων των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν ότι οι ενέργειες των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1, να τεθεί η τελευταία υπό εκούσια εκκαθάριση, είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με άλλα λόγια, δεν έχω διαπιστώσει οι ενέργειες να είναι τέτοιες που να πλήττουν την εμπορική ηθική ή το δημόσιο συμφέρον, ούτε έχω πεισθεί ότι η αναστολή της εκούσιας εκκαθάρισης θα είναι προς όφελος των Αιτητών ή οποιωνδήποτε άλλων πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση
  6. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο οι πιστωτές δεν είναι ικανοποιημένοι με τη διαδικασία ή το αποτέλεσμα, έχουν δικαίωμα να προσφύγουν στο Δικαστήριο με αίτηση δικαστικής εκκαθάρισης ή να ζητήσουν όπως παυθεί ο εκκαθαριστής και διοριστεί άλλος ή ακόμη και να ζητήσουν όπως η εκούσια εκκαθάριση προχωρήσει υπό την εποπτεία του δικαστηρίου (άρθρο 293). Ο περί Εταιρειών Νόμος και οι σχετικοί κανονισμοί τους παρέχουν επαρκή προστασία, την οποία μπορούν να επιδιώξουν σε κάθε περίπτωση. H απόρριψη του Αιτητικού (Α) της Αίτησης οδηγεί, συνακόλουθα, και για τους ίδιους λόγους που αναπτύχθηκαν ανωτέρω, σε απόρριψη των αιτητικών με τα οποία η Αιτήτρια ζητά ακύρωση κάθε απόφασης και/ή ψηφίσματος που λήφθηκε στην έκτακτη γενική συνέλευση της Καθ' ης η Αίτηση 1 ημερομηνίας 6.7.2012 (Θεραπεία Γ), κάθε απόφασης και/ή πράξης και/ή ενέργειας και/ή εξουσιοδότησης από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 που έγιναν σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 1 από 6.7.2012 (Θεραπεία Δ). Επίσης απορρίπτεται το αίτημα για παύση του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή της Καθ' ης η Αίτηση 3 από εκκαθαριστές της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Θεραπεία ΣΤ). Σε σχέση με την θεραπεία για ακύρωση της σύγκλησης συνέλευσης πιστωτών την 17.7.2012 και οποιασδήποτε απόφασης λήφθηκε σε συνέλευση πιστωτών, θεωρώ ότι έχει καταστεί άνευ αντικειμένου καθώς τέτοια συνέλευση δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ, ενόψει ενδιάμεσου διατάγματος Δικαστηρίου. Τέλος, σε σχέση με το Αιτητικό (Ζ), δηλαδή σε σχέση με το Αίτημα για επιστροφή οποιουδήποτε ποσού που οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έλαβαν από Καθ' ης η Αίτηση 1, πέρα από το ότι είναι γενικό και αόριστο, δεν υποστηρίζεται περαιτέρω από επαρκή μαρτυρία, ούτε προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος περί της έκδοσης τέτοιας θεραπείας. Εάν οι Αιτητές θεωρούν ότι η εν λόγω θεραπεία είναι παρεμφερής και συνακόλουθη της θεραπείας για ακύρωση της διαδικασίας εκκαθάρισης (ως ρητά αναφέρεται στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 3 της Γραπτής Αγόρευσης των Αιτητών) τότε, η απόρριψη της θεραπείας υπό στοιχείο (Α), οδηγεί αναπόφευκτα και σε απόρριψη της θεραπείας υπό στοιχείο (Ζ). Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον των Αιτητών. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............ [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.