Αναφορικά με την αίτηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ν. Ιωάννη Συμεωνίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 8216/07, 13/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A551 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8216/07 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Ενάγουσας και Ιωάννη Συμεωνίδη Εναγομένου Και δι' ανταπαιτήσεως Μεταξύ: Ιωάννη Συμεωνίδη Εξ' ανταπαιτήσεως ενάγοντα και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένης Αναφορικά με τον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62 Αναφορικά με την αίτηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, εκ Λευκωσίας Αιτήτριας και
- Ιωάννη Συμεωνίδη, Ρωμανού 3, Έγκωμη
- Παναγιώτη Συμεωνίδη, Ρωμανού 3, Έγκωμη
- Νικολέττα Συμεωνίδη, Ρωμανού 3 Έγκωμη
- Ανδρέου Κώστας, Αγίου Γεωργίου 56, Λακατάμια Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 13 Οκτωβρίου 2016 Για αιτήτρια: κα Μαρίνα Ιεροκηπιώτου Για καθ' ων η αίτηση 1,2,3: κος Γιώργος Παγιάσης Για καθ' ου η αίτηση 4: κα Στεφανία Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.1.15 εκδόθηκε απόφαση στην παρούσα αγωγή με την οποία διατάχθηκε η πληρωμή στην ενάγουσα από τον εναγόμενο καθ' ου η αίτηση 1, του ποσού των €99.047,18 πλέον τόκους και έξοδα. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία η ενάγουσα ζητά την ακύρωση μεταβίβασης ενός ακινήτου, στην οποία προέβη ο εναγόμενος δια δωρεάς, στους καθ' ων η αίτηση 2 &
- Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της αίτησης ότι ο εναγόμενος ήταν κάτοχος 2/8 μεριδίων στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 6/236, τμήμα F, Φ/Σχ. 30/21Ε1, τεμ. 268 που βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Λακατάμιας. Μεταβίβασε το πιο πάνω ακίνητο στις 28.3.2007 κατά 1/8 αντίστοιχα στα δύο παιδιά του που είναι οι καθ' ων η αίτηση 2 &
- Στην συνέχεια, οι καθ' ων η αίτηση 2 & 3 προχώρησαν στην υπογραφή πωλητηρίου εγγράφου για το εν λόγω ακίνητο με αγοραστή, τον καθ' ου η αίτηση
- Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η πιο πάνω μεταβίβαση δια δωρεάς στα τέκνα του εναγομένου, έγινε δόλια και με σκοπό καταδολίευσης της αιτήτριας και προκειμένου αυτός να αποφύγει την πληρωμή των χρεών του. Οι καθ' ων η αίτηση με τις ενστάσεις τους, προβάλουν μεταξύ άλλων ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την αίτηση για δόλια μεταβίβαση. Ισχυρίζονται επί του προκειμένου ότι κριτήριο δεν είναι το ύψος του χρέους αλλά η αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας της οποίας επιζητείται η ακύρωση μεταβίβασης, που στην παρούσα περίπτωση κυμαίνεται γύρω στο 1 εκατομμύριο ευρώ. Ως εκ τούτου, το παρών Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση. Με την σύμφωνο γνώμη όλων των πλευρών, αποφάσισα όπως εκδικάσω προδικαστικά την εν λόγω ένσταση δικαιοδοσίας αφού σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή θα επηρεάσει την ουσία της αίτησης και θα γίνει έτσι εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις με τις εκατέρωθεν θέσεις τους, το περιεχόμενο των οποίων είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν και δια ζώσης ενώπιον μου. Ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, την αγόρευση του οποίου υιοθέτησε και η συνήγορος του καθ' ου η αίτηση 4, έκανε ειδική αναφορά στο άρθρο 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Ήταν η θέση του ότι δυνάμει του πιο πάνω άρθρου δεν εμπίπτουν στην καθ' ύλη αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, αγωγές των οποίων η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τα €500.000,
- Δέχθηκε ότι δυνάμει της εισαγωγής της παραγράφου 6 του άρθρου 22, παρέχεται ευχέρεια για εκδίκαση αίτησης προς εκτέλεση απόφασης, ανεξαρτήτως της αξίας του ακινήτου. Εισηγήθηκε όμως ο συνήγορος ότι η υπό κρίση αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 δεν συνιστά διαδικασία εκτέλεσης δικαστικής απόφασης αλλά είναι πρωτογενούς χαρακτήρα και εντάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Ο συνήγορος με παραπομπή σε νομολογία, ισχυρίστηκε ότι η παρούσα αίτηση που στηρίζεται στο Κεφ. 62, διαφέρει από τη διαδικασία ακύρωσης μεταβιβάσεων που καθορίζει το Κεφ.
- Εισηγήθηκε ως εκ τούτου ότι εφόσον η παρούσα εντάσσεται στα πλαίσια αγωγής δεν εφαρμόζεται το άρθρο 22
(6)του Περί Δικαστηρίων Νόμου αλλά το άρθρο 22
(3), σύμφωνα με το οποίο το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση, η οποία δεν συνιστά ενδιάμεση αίτηση αλλά αυτοτελή διαδικασία. Η συνήγορος της αιτήτριας στη δική της αγόρευση, έκαμε αναφορά στο άρθρο 4 του Κεφ. 62, στο οποίο αναφέρεται ρητά ότι αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης δυνάμει του ιδίου νόμου, είναι αυτό που εκδίκασε την ουσία της αγωγής. Με παραπομπή σε νομολογία, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι είναι σαφές πως η παρούσα αίτηση θα μπορούσε να εκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής, μόνο από το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση εναντίον του εναγομένου. Η συνήγορος αναφέρθηκε στη νομολογία που επικαλέστηκε η πλευρά των καθ' ων η αίτηση, η οποία κατά τη γνώμη της δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας αφού η αίτηση ακύρωσης δόλιας μεταβίβασης δεν συνιστά μέθοδο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Αλλά και αν ακόμα χάριν συζήτησης θα μπορούσε η παρούσα να χαρακτηριστεί ως μέθοδος εκτέλεσης, το θέμα έχει επιλυθεί με την εισαγωγή της παραγράφου 6 στο άρθρο 22 του Νόμου 14/60, με το οποίο δίδεται εξουσία στο παρόν Δικαστήριο να ακούσει την αίτηση ανεξάρτητα από την αξία του ακινήτου. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Προκύπτει από τις αγορεύσεις των συνηγόρων πως και οι δύο συμφωνούν ότι η παρούσα διαδικασία η οποία στηρίζεται στο Κεφ. 62 δεν συνιστά μέθοδο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Η θέση αυτή είναι ορθή και προκύπτει ξεκάθαρα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η αίτηση δυνάμει του Κεφ. 62 είναι πρωτογενής και κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, στην οποία εκδόθηκε το εξ' αποφάσεως χρέος. Πρόκειται στην ουσία για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφής θεραπεία από αυτήν της αγωγής. Σχετική είναι η υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 198 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών.» Είναι ως εκ τούτου ορθή η θέση ότι δεν εφαρμόζεται στην παρούσα το άρθρο 20.6 του Ν.14/60 που αφορά καθ' ύλην αρμοδιότητα αιτήσεων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Οι συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση στηριζόμενοι στην φύση της διαδικασίας ως αυτοτελούς όπως ερμηνεύεται από την πιο πάνω νομολογία, ισχυρίζονται ότι εφαρμόζεται επί του προκειμένου το άρθρο 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίο καθορίζει γενικά την καθ' ύλην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Αντιθέτως, η συνήγορος της αιτήτριας ισχυρίζεται ότι εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, το άρθρο 4 του Κεφ. 62 το οποίο έχει ως εξής: «4. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου αυτού η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί.» Το άρθρο 4 του Κεφ. 62 ερμηνεύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χατζηκυπρή ν. Γιωργαλλή
(2007)1Β Α.Α.Δ 1239. Κρίθηκε ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο που εκδίκασε απαίτηση για περιουσιακές διαφορές συζύγων, ήταν το μόνο αρμόδιο για να ακούσει αίτηση για ακύρωση καταδολιευτικής μεταβίβασης ακινήτου που έγινε εκκρεμούσης της διαφοράς. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής στην σελ.1244 της πιο πάνω απόφασης: « Είναι σαφές από τις πρόνοιες του Άρθρου 4 του Κεφ.62, πως σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης είναι εκείνο που έχει εκδικάσει τη σχετική αγωγή ή άλλη διαδικασία.» Οι ίδιες αρχές αναφέρονται και στην υπόθεση Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Διογένους Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ
- Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί στην παρούσα περίπτωση, είναι το κατά ποσόν το άρθρο 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 που καθορίζει γενικά την καθ' ύλην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων θα πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ.
- Έχω την άποψη ότι το δικαιοδοτικό πλαίσιο για εκδίκαση αιτήσεων ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, καθορίζεται αποκλειστικά από το άρθρο 4 του Κεφ. 62, το οποίο εφαρμόζεται ανεξαρτήτως των προνοιών του άρθρου 22 του Νόμου 14/
- Μπορεί μεν αυτού του είδους οι αιτήσεις να συνιστούν σύμφωνα με την νομολογία αυτοτελείς διαδικασίες και να εντάσσονται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών, όμως το γεγονός αυτό δεν καθιστά αυτόματα εφαρμοστέες τις διατάξεις του άρθρου 22 του Νόμου 14/60 ως προς το Δικαστήριο που έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα να εκδικάσει την αίτηση. Ούτε μπορούν να παραγκωνιστούν οι διατάξεις του άρθρου 4 του Κεφ. 62 που καθορίζουν ειδικά ότι αρμοδιότητα για εκδίκαση της αίτησης έχει το Δικαστήριο που εκδίκασε την αγωγή. Τελική κατάληξη μου είναι ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 62 ως η ειδική διάταξη για αιτήσεις ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης έχει εφαρμογή στην παρούσα, σε αντίθεση με το άρθρο 22 του Νόμου 14/60 που είναι γενικής μορφής και αφορά όλες τις αγωγές. Ενόψει όλων των πιο πάνω, βρίσκω ότι δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται η προδικαστική ένσταση ως προς την καθ' ύλην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση να επιβαρυνθούν επίσης με τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο