ΜΑΓΔΑ ΠΑΝΑΓΗ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1759/15, 11/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A549 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1759/15 Μεταξύ: ΜΑΓΔΑ ΠΑΝΑΓΗ Ενάγουσας και ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Εναγόμενου Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης 11 Οκτωβρίου 2016 Για τον εναγόμενο/αιτητή: κος Μερακλής Για την ενάγουσα/καθ'ης η αίτηση: κα Σούρπη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η επίδικη αίτηση υποβλήθηκε από τον εναγόμενο (στη συνέχεια ο αιτητής). Το αντικείμενο τούτης έχει ως ακολούθως: Α. Ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) της απόφασης του Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε εναντίον του Εναγομένου στις 09.06.2015, η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, και άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στον Εναγόμενο, Αιτητή να υπερασπισθεί την εναντίον του Αγωγή, με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει ορθούς. Β. Επαναφορά (Reinstatement) της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο θα κρίνει ορθούς και δίκαιους. Γ. Ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή όλων των μετέπειτα διαδικασιών που βασίζονται στην απόφαση ημερομηνίας 09.06.2015, μέχρις ότου εκδικασθεί η παρούσα αίτηση του για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, και/ή μέχρι να επιλυθεί η ουσία της διαφοράς των διαδίκων και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου. Η αίτηση εδράζεται σε αριθμό νομοθεσιών και θεσμών. Από την άλλη η ένσταση που καταχώρισε η ενάγουσα προβάλλει 28 λόγους δια τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια όσα πιο πάνω αναφέρονται. Αρκούμαι μόνο να υποδείξω ότι το ζήτημα που απασχολεί είναι απλό, εν προκειμένω παραμερισμός της απόφασης που εκδόθηκε, και ως τέτοιο έπρεπε να αντιμετωπιστεί και από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Πολλώ δε μάλλον τη στιγμή που η νομολογία έχει αναλύσει το ζήτημα σε όλες του τις εκφάνσεις. Είναι λοιπόν αντιληπτό ότι δια τέτοιο αίτημα δεν νοείται επίκληση εκτεταμένης νομικής βάσης, όπως ούτε πληθώρα λόγων ένστασης νομικού περιεχομένου. Υποδεικνύω εδώ αυτό που έχει πολλάκις αναφερθεί, δηλαδή πως ο δικανικός λόγος εξυπηρετείται από ακρίβεια και σαφήνεια, ενώ περιπλέκεται από αχρείαστη φλυαρία. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω αρκούμαι να υποδείξω ότι η αίτηση παραπέμπει στις Δ.17 κ.κ.1-10 και Δ.26 κ.14 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως επίσης στα άρθρα 9, 20, 21, 55 και 90 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5. Περαιτέρω, η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που ομνύει ο αιτητής. Είμαι της γνώμης ότι σε αυτό το στάδιο και πριν οτιδήποτε άλλο αρμόζει να παρατεθούν τα γεγονότα που διαπιστώνονται από το περιεχόμενο του φακέλου ενώπιον του δικαστηρίου. Σειρά αποφάσεων καθώς επίσης και η Δ.48 κ.1 των θεσμων αποκαλύπτουν ότι η εξέταση του περιεχομένου του δικαστικού φακέλου είναι καθ΄ όλα θεμιτή και συνεπώς επιτρεπτή (βλ. Lord Jeans Ltd v. Orbit-Kazoulis Ltd
(2003)1Β Α.Α.Δ. 808, 814). Διαπιστώνεται εν προκειμένω ότι η επίδικη αγωγή καταχωρίστηκε την 20.04.
- Αντικείμενο της αγωγής είναι η αξίωση της ενάγουσας (στη συνέχεια η καθ' ης η αίτηση) που στρέφεται εναντίον του αιτητή και ανέρχεται σε ποσό €14.
- Η αξίωση οφείλεται, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο κλητήριο ένταλμα, στο γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση δάνεισε τον αιτητή με τούτο το ποσό. Οι ακριβείς ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση δεν έχουν τόση σημασία σε αυτό το στάδιο και ως εκ τούτου δεν αναφέρω οτιδήποτε περαιτέρω. Επιπλέον, συνιστά γεγονός ότι στο φάκελο του δικαστηρίου βρίσκεται ένορκη δήλωση επιδότη η οποία θέλει το κλητήριο ένταλμα να έχει επιδοθεί. Σύμφωνα με ό,τι εκεί αναφέρεται· το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε την 09.05.2015 στην μητέρα του αιτητή, η οποία παρουσιάζεται να είναι ενήλικας και συγκάτοικος τούτου. Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με τα αναφερόμενα από τον επιδότη το κλητήριο ένταλμα αφέθηκε άνευ της υπογραφής του προσώπου στο οποίο παραδόθηκε. Την 27.05.2015 η καθ' ης η αίτηση προώθησε αίτηση για έκδοση απόφασης, η οποία εκδόθηκε ερήμην του αιτητή την 09.06.
- Μετά την έκδοση της απόφασης ακολούθησε αίτηση για οικονομική εξέταση (αίτηση ημερομηνίας 12.01.2016). Από το φάκελο του δικαστηρίου και πάλι φαίνεται ότι η τελευταία αυτή αίτηση επιδόθηκε στη μητέρα του αιτητή την 05.02.
- Ακολούθως, ο αιτητής παρουσιάστηκε στο δικαστήριο την 18.02.2016 ενώ η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 18.04.2016 και αφότου εμφανίστηκε συνήγορος για τον αιτητή και ζήτησε χρόνο για καταχώριση αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Άλλο ένα γεγονός που αποκαλύπτεται από το περιεχόμενο του φακέλου είναι αυτό που αφορά την οικονομική κατάσταση του αιτητή και δη την ικανότητά του δια το συμβάλλεσθαι. Σύμφωνα με όσα ο αιτητής αναφέρει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, την 20.10.2010 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής εναντίον του. Τούτο το διάταγμα είναι το τεκμήριο 7 στην αίτηση. Αναφέρεται από τώρα ότι η καθ' ης η αίτηση δεν αμφισβήτησε τούτο τον ισχυρισμό. Και πώς άλλωστε τη στιγμή που το τεκμήριο 7 είναι πιστό αντίγραφο του διατάγματος που το δικαστήριο εξέδωσε την 20.10.
- Πέραν τούτου το τεκμήριο 5 στην αίτηση φανερώνει ότι μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής ο αιτητής κηρύχθηκε σε πτώχευση. Τούτο έγινε την 04.03.
- Εν κατακλείδι, αξίζει να αναφερθεί ότι την 07.11.2015 ο αιτητής αποκαταστάθηκε αυτοδικαίως, βάσει του άρθρου 27Α του σχετικού νόμου. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν διαπιστώσεις του δικαστηρίου οι οποίες προκύπτουν είτε από το περιεχόμενο του φακέλου είτε από μαρτυρία που προσφέρθηκε και δεν έχει αμφισβητηθεί. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του αιτητή δια ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε την 09.06.2015, είναι πως η απόφαση πάσχει καθ΄ ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήτο πτωχεύσας. Ως εκ τούτου, διατείνεται ο αιτητής, η προώθηση της αγωγής εναντίον του καθ' ον χρόνο ήταν πτωχεύσας, αντίκειται στις διατάξεις του σχετικού νόμου, δηλαδή του Κεφ.
- Επί του προκειμένου, η καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει πως αυτό το γεγονός δεν «αφορά στη διαδικασία παραγωγής της απόφασης, αλλά στην ορθότητα της, που δεν είναι το θέμα που εδώ εγείρεται.» Εν όψει της πιο πάνω θέσης της καθ' ης η αίτηση, δηλαδή πως το καθεστώς του αιτητή [πτωχεύσας] δεν εξετάζεται σε τούτο το στάδιο, επιβάλλεται να διερευνηθεί εκείνο που αναγνωρίζεται ως αντικείμενο τούτης της αίτησης. Υποδεικνύω λοιπόν ότι όπως έχει νομολογηθεί o παραμερισμός απόφασης εξαρτάται, κατά κύριο λόγο, από το κατά πόσο ο αιτητής αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο (βλ. Λευκίδου v. Κανναουρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ 528 και Siberia Air v. Βαρασίδα Πουλλίκα
(2005)1 Β Α.Α.Δ 893). Βεβαίως ο έλεγχος του δικαστηρίου δεν μπορεί να μην επεκταθεί και στους λόγους δια τους οποίους ο εναγόμενος παρέλειψε να εμφανιστεί στο δικαστήριο. Ασύγγνωστη συμπεριφορά, εν προκειμένω αδιαφορία που ισούται με καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, δεν επιτρέπει παραμερισμό της απόφασης (βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Β Α.Α.Δ 941 και Λευκίδου, πιο πάνω). Παρά τα όσα πιο πάνω αναφέρονται η θέση της καθ' ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ορθή εν προκειμένω είναι η υπόδειξη του αιτητή με παραπομπή στην The Supreme Court Practice 1982, Volume 1, Centenary edition, στη σελίδα 157, όπου αναφέρθηκε ότι· «Where a judgment is obtained irregularly the defendant is entitled ex debito justitiae to have it set aside. When setting aside an irregular judgment, the Court should impose no terms whatever on the defendant, not even contingent terms, such as that the costs should be costs in cause.» Πέραν τούτου υποδεικνύω πως στην Ετήσια Πρακτική του 1958 και συγκεκριμένα στην O.27 r.15, η οποία αντιστοιχεί στην ημεδαπή Δ.26 κ.14, υποδεικνύεται ότι η εν λόγω διαταγή ελέγχει και την περίπτωση που η έκδοση της απόφασης είναι παράτυπη. Συγκεκριμένα στη σελίδα 615 κάτω από τον τίτλο Irregular Judgment αναφέρεται ότι· «Irregular Judgment.-If is desired to set the judgment aside for irregularity, the irregularity must be specified (O. 70, r. 3). The affidavit in support should also state the circumstances under which the default has arisen, and should disclose the nature of the defence, see Chitty F. 122; Chitty Arch.,
- Where a judgment is obtained irregularly the defendant is entitled ex debito justitiae to have it set aside (Anlaby v. Praetorious, 20 Q. B. D. 764).» Περιπλέον, στη σελίδα 616 του ίδιου πάντα συγγράμματος αναφέρεται πως η παρατυπία ενδέχεται να αγγίζει και αυτή ακόμη την έκδοση του κλητηρίου εντάλματος, εξ ου και παραπέμπει στην O.12 r.30 η οποία σκοπεί σε παραμερισμό τέτοιου κλητηρίου εντάλματος (η ημεδαπή διαταγή που αντιστοιχεί στην Ο.12 r.30 είναι η Δ.16 κ.9). Τέλος, στην ίδια σελίδα υποδεικνύεται ότι απόφαση μπορεί να παραμεριστεί ακόμη και δια το λόγο ότι το ποσό που επιδικάστηκε είναι μεγαλύτερο από εκείνο που αξιωνόταν (Judgment entered for too much). Τα πιο πάνω δεν είναι διφορούμενα και δεν χωρούν πολλαπλής και διαζευκτικής ερμηνείας. Ένα είναι το συμπέρασμα που εξάγεται από όσα πιο πάνω αναφέρονται· άμα τη διαπίστωση παρατυπίας που αγγίζει την εκδοθείσα απόφαση, το δικαστήριο κέκτηται εξουσία παραμερισμού τούτης, ενώ θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει σθεναρά πως είναι και υποχρέωση του δικαστηρίου να ακυρώσει την απόφαση, ώστε να διαφυλάξει τα συμφέροντα του θιγόμενου και να επαναφέρει τα πράγματα σε τάξη, εφόσον η ακύρωση αποτελεί ιδίω δικαιώματι του προσώπου που επηρεάζεται (ex debito justitiae). Ευθέως λοιπόν απαντώ ότι η θέση της καθ' ης η αίτηση πως η πτώχευση του αιτητή δεν εξετάζεται σε αίτημα παραμερισμού, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Έπεται λοιπόν ότι το πρώτο ζήτημα που το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει είναι τούτη η κατάσταση πραγμάτων και ποια η επίπτωση, αν έχει οιαδήποτε, στην εκδοθείσα απόφαση. Διερεύνηση τούτου του θέματος με οδηγεί στο Κεφ. 5 και συγκεκριμένα στο άρθρο
- Σκόπιμο όμως είναι να επισημανθεί το εξής· το άρθρο 9 του Κεφ.5 τροποποιήθηκε με το νόμο 61(Ι)/2015 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ με τη δημοσίευσή του, δηλαδή την 07.05.
- Εν τούτοις στην υπόθεση Γεωργιάδης v. Sigma Radio Television Ltd, κ.α., ECLI:CY:AD:2015:A159, Πολ. Εφ. 342/09, ημερομηνίας 06.03.2015, λέχθηκε ότι· «Το τροποποιηθέν άρθρο 9 αφορά ζητήματα ουσίας. Επομένως, δεν έχει αναδρομική ισχύ εφόσον δεν αφορά σε διαδικαστικής φύσεως θέμα, (Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2010)3 Α.Α.Δ. 281, Wynne v. Mavronicola
(2009)1 Α.Α.Δ. 1138 και Interfund Investments v. Μαλέκκου
(2012)1 Α.Α.Δ. 1677). Το ότι αφορά ζήτημα ουσίας είναι πρόδηλο από τις διατάξεις του. Η πτώχευση και βεβαίως η όλη διαδικασία που προηγείται αυτής, με ουσιώδη σταθμό την έκδοση διατάγματος παραλαβής, έχει πλειστάκις χαρακτηρισθεί ως μια sui generis διαδικασία, (Williams and Hunter on Bankruptcy 19η έκδ. σελ. 1 και Λοΐζου κ.ά. ν. ΣΠΕ Δερύνειας
(2009)1 Α.Α.Δ. 279). Σκοπός της είναι πρωτίστως η προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος όλων των πιστωτών του. Η προστασία αυτή δεν είναι δυνατή χωρίς την εποπτεία ενός ανεξάρτητου αξιωματούχου του κράτους και είναι γι΄ αυτό το λόγο που το Κεφ. 5 προνοεί με το άρθρο 9
(1), ότι «Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη ..». Κατά το Αγγλικό κείμενο και επί το ορθότερο, «an official receiver». Ακόμη και πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής, άμα τη καταχωρήσει αίτησης πτωχεύσεως, το Δικαστήριο δύναται να διορίσει, κατά το άρθρο 10, «τον επίσημο παραλήπτη ως προσωρινό παραλήπτη της περιουσίας του χρεώστη ...», αν είναι αναγκαίο «για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη.» Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι εφόσον το άρθρο αυτό δεν έχει αναδρομική ισχύ, εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 9, ως είχε πριν την τροποποίηση. Κατ' επέκταση το άρθρο που διέπει την υπο κρίση υπόθεση, είναι ως είχε μετά την τροποποίηση από το νόμο 206(Ι)/2012. Το εδάφιο που ενδιαφέρει αναφέρει τα ακόλουθα· 9.
(1)Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του χρεώστη σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει: Νοείται ότι για χρέη, τα οποία δημιουργεί ο χρεώστης μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής, οποιοδήποτε πρόσωπο θα έχει το δικαίωμα να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία εναντίον του χρεώστη προσωπικά προς είσπραξη της απαίτησης του, χωρίς οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου. Ποια όμως η σημασία όλων των πιο πάνω; Πιστεύω ότι η απάντηση είναι απλή και η ορθότητα της αδιαφιλονίκητη· δεν καταχωρείται αγωγή εναντίον προσώπου δια το οποίο έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής, δίχως άδεια δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση τέτοια άδεια δεν ζητήθηκε. Μάλιστα την 20.04.2015, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, ο αιτητής ήτο πτωχεύσας, εφόσον είχε κηρυχθεί σε πτώχευση την 04.03.
- Το δε αντικείμενο της αγωγής ήτοι δάνειο, ήταν επαληθεύσιμο και ως εκ τούτου η καθ' ης η αίτηση μπορούσε να αποταθεί στον επίσημο παραλήπτη. Δεν έχει σημασία ότι σήμερα ο αιτητής δεν είναι πτωχεύσας ένεκα αυτοδίκαιης αποκατάστασης. Τούτο αποτελεί παρεμφερές ζήτημα και μάλιστα όχι ουσίας. Μείζων είναι ότι η καταχώριση της αγωγής είναι εμποτισμένη με παρατυπία, εφόσον δεν εξασφαλίστηκε σχετική άδεια δικαστηρίου. Κατά τον ίδιο τρόπο που η καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος ακυρώνεται άμα δεν ζητηθεί άδεια για σφράγιση στην περίπτωση που ο εναγόμενος είναι αλλοδαπός ή η επίδοση ακυρώνεται λόγω του ότι επιδόθηκε κλητήριο ένταλμα αντί ειδοποίηση τούτου, έτσι και εδώ (βλ. V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi - Deen, Πολ. Εφ. 113/12, 04/03/2014). Η καταχώριση της αγωγής είναι παράτυπη εφόσον η καθ' ης η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του άρθρου 9 του Κεφ. 5 ως όφειλε, λόγω του ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο αιτητής ήτο πτωχεύσας. Υπό αυτή τη θεώρηση του πράγματος μια μόνο είναι η επιλογή του δικαστηρίου και συγκεκριμένα ο παραμερισμός της απόφασης που εκδόθηκε την 09.06.
- Εν όψει της πιο πάνω κατάληξης κρίνω ότι δεν είναι πρέπων να συζητήσω τους λοιπούς λόγους στους οποίους εδράζεται το αίτημα. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση επιτυγχάνει και η απόφαση ημερομηνίας 09.06.2015 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως θα υπολογιστούν και εγκριθούν, επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. (Υπ.)............ Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Ε cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο