Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ ν. Ανδρέα Στυλιανού κ.α., Αρ. Αίτησης: 898/11, 9/11/2016

Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ ν. Ανδρέα Στυλιανού κ.α., Αρ. Αίτησης: 898/11, 9/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A599 Αρ. Αίτησης: 898/11 Μεταξύ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ Αιτήτριας και

1. Ανδρέα Στυλιανού, εξ' Έγκωμης
2. Κώστα Στυλιανού, εξ' Αγίου Δομετίου
3. Νίκης Στυλιανού, εκ Λακατάμιας
4. Ιουλίας Κασσίρ, εκ Λακατάμιας
5. Παναγιώτας Κυπριανού, εκ Λακατάμιας
6. Μάλιας Κασσίρ, εκ Λακατάμιας
7. Χρυσόστομου Σιάκκα, εκ Στροβόλου
8. Χρίστου Σιάκκα, εκ Στροβόλου Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερ. 2.6.16 υπό Παναγιώτας Κυπριανού καθ' ης η αίτηση 5- αιτήτριας για αναστολή εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης. Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2016 Για καθ' ης η αίτηση 5 - αιτήτρια: κος Γιώργος Αδαμίδης Για αιτήτρια - καθ' ης η αίτηση: κα Μαρία Χλωρακιώτου Πρωτοφειλέτης Ανδρέας Στυλιανού: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12.10.10 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση για το ποσόν των €434.834,26 πλέον τόκους και έξοδα. Η απόφαση εκδόθηκε δυνάμει γραμματίου με πρωτοφειλέτες τους καθ' ων η αίτηση 1 & 2 και εγγυητές τους καθ' ων η αίτηση 4, 5, 6, 7 &
9. Ακολούθως στις 16.11.11 μετά από αίτηση της αιτήτριας, η εν λόγω απόφαση ενεγράφη εκ συμφώνου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης. Στην συνέχεια καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση 5 με την οποία ζητά την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εναντίον της, επικαλούμενη τις διατάξεις του Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197(Ι)/
10. Αιτείται συγκεκριμένα διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εναντίον της, στην έκταση που αφορά κατάσχεση και πώληση κινητής περιουσίας ή πώληση και επιβάρυνση ακίνητης ιδιοκτησίας (memo) ή αίτηση καταβολής μηνιαίων δόσεων όπως προβλέπεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6) ή αίτηση Πτώχευσης όπως προβλέπεται στον Περί Πτώχευσης Νόμο (Κεφ.5). Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας. Σε αυτήν αναφέρει ότι η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε εναντίον της δυνάμει σύμβασης εγγύησης ημ. 8.5.2009 με την οποία εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις των πρωτοφειλετών καθ' ων η αίτηση 1 & 2 στην κυρίως αίτηση. Στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης, η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας δύο επιβαρύνσεις (memo) με αρ. ΕΒ241/12 σε δύο αντίστοιχα ακίνητα της αιτήτριας. Στη συνέχεια, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι ο καθ' ου η αίτηση 1 πρωτοφειλέτης, έχει την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος καθότι εργάζεται σε εργοληπτική εταιρεία με μηνιαίο εισόδημα πέραν των €1.000,
11. Η αιτήτρια δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα κανένα δικαστικό μέτρο εναντίον των πρωτοφειλετών καθ' ων η αίτηση 1 και
12. Ούτε για πώληση περιουσίας τους αλλά ούτε και κίνησε οιανδήποτε πτωχευτική διαδικασία ή αίτηση μηνιαίων δόσεων. Αντιθέτως, η αιτήτρια καταχώρησε την πιο πάνω επιβάρυνση εναντίον δύο ακινήτων της ομνύουσας καταχρηστικά, γνωρίζοντας ότι αυτά ήταν επιβαρυμένα με υποθήκη πολύ μεγαλύτερης αξίας από τα ενυπόθηκα δάνεια. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης δεν επαρκεί οποιονδήποτε ποσό για ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους στην παρούσα. Σε περίπτωση δε που παραμερισθεί η επίδικη επιβάρυνση (memo) η αιτήτρια θα είναι σε θέση να πωλήσει τα ενυπόθηκα ακίνητα για να καλύψει μεγάλο μέρος από τα ενυπόθηκα δάνεια της. Η καθ' ης η αίτηση Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ, κατεχώρησε ένσταση στην έγκριση του αιτήματος. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι η αιτήτρια δεν παρουσιάζει επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της επίδικης διαιτητικής απόφασης εναντίον της. Αναφέρεται επίσης ότι η παρούσα αίτηση έχει μοναδικό σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και ότι σε περίπτωση έγκρισης της και διαγραφή των επιβαρύνσεων (memo), η ίδια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση υπαλλήλου της καθ' ης η αίτηση στο Τμήμα Καθυστερημένων Δανείων. Αναφέρει ότι δεν έχει τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός για την οικονομική δυνατότητα του καθ' ου η αίτηση 1 να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του. Αντιθέτως, σύμφωνα με τα στοιχεία που ο ίδιος προσκόμισε στην καθ' ης η αίτηση, είναι άνεργος με μοναδικό εισόδημα €427,
13. Ως εκ τούτου, με πολλή δυσκολία θα μπορούσε να καταβάλει ένα πολύ μικρό ποσό μηνιαίων δόσεων. Με αυτά τα δεδομένα, η καθ' ης η αίτηση κατέληξε ότι ο πρωτοφειλέτης δεν είχε καμία δυνατότητα εξόφλησης του χρέους του. Επιπλέον, το υπό κρίση δάνειο που έλαβαν οι δύο πρωτοφειλέτες δεν εξασφαλιζόταν με οποιαδήποτε υποθήκη αλλά μόνο με προσωπικές εγγυήσεις μεταξύ των οποίων και της αιτήτριας στην παρούσα. Στα πλαίσια αυτά, καταχωρήθηκε επιβάρυνση (memo) με αριθμό ΕΒ241/2012 σε δύο ακίνητα ιδιοκτησίας της αιτήτριας. Καταχωρήθηκε επίσης επιβάρυνση (memo) εναντίον της περιουσίας του πρωτοφειλέτη Ανδρέα Στυλιανού, η οποία όμως δεν μπορεί να εκποιηθεί για να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος αφού οι επιβαρύνσεις (memo) που προηγούνται υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό της παρούσας υπόθεσης. Όσον αφορά τον δεύτερο πρωτοφειλέτη καθ' ου η αίτηση 2 στην κυρίως αίτηση, αυτός είναι πατέρας του καθ' ου η αίτηση
14. Πρόκειται για συνταξιούχο ηλικίας 69 ετών με πολύ χαμηλή σύνταξη και σοβαρά προβλήματα υγείας. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Κατατέθηκε εντούτοις επιβάρυνση (memo) εναντίον της περιουσίας του για ένα ακίνητο στο συνοικισμό Ανθούπολης στη Λευκωσία. Όμως ούτε η εν λόγω επιβάρυνση δεν μπορεί να εκποιηθεί για να ικανοποιηθεί το εξ αποφάσεως χρέος αφού προηγείται υποθήκη πολύ μεγαλύτερης αξίας. Ο λόγος που δεν λήφθηκε κανένα δικαστικό μέτρο εκτέλεσης της απόφασης εναντίον των δύο πρωτοφειλετών, οφείλεται κατά την ομνύουσα αποκλειστικά στην οικονομική τους αδυναμία να ικανοποιήσουν την εξ αποφάσεως οφειλή. Στη συνέχεια, η ενόρκως δηλούσα αρνείται τον ισχυρισμό ότι η κατάθεση επιβάρυνσης (memo) επί των ακινήτων της αιτήτριας είναι καταχρηστική για μόνο τον λόγο ότι επί αυτών υπήρχαν υποθήκες για μεγαλύτερα ποσά. Εξάλλου δεν έγινε καταναγκαστική πώληση για να διαφανεί κατά πόσο παραμένει οιονδήποτε ποσό για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Η εν λόγω κατάθεση της επιβάρυνσης (memo), ουδόλως επηρεάζει κατά την ομνύουσα τα δικαιώματα της αιτήτριας. Αντιθέτως, παραμερισμός της επιβάρυνσης αυτής θα οδηγούσε σε κατάφορη αδικία εις βάρος της καθ' ης η αίτηση, παρεμποδίζοντας την να εισπράξει το λαβείν της από την εκδοθείσα προς όφελος της διαιτητική απόφαση. Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ο πρωτοφειλέτης Ανδρέας Στυλιανού (καθ' ου η αίτηση 1 στην κυρίως αίτηση) εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι εργάζεται ως διευθυντής στην εταιρεία MCV Ltd με μηναίο μισθό €1.100,
15. Επιπλέον από την 1.8.13 λαμβάνει €825,00 ενοίκιο από ακίνητο που ενοικιάζει. Ήταν η θέση του ως εκ τούτου ότι έχει τα αναγκαία εισοδήματα για αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Ανέφερε επιπλέον ότι βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την καθ' ης η αίτηση για διευθέτηση των χρεών του. Ο συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση του, αναφέρθηκε στη νομική πτυχή της υπόθεσης και ιδιαίτερα στα άρθρα 9, 10 και 13 του Περί Της Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197(Ι)/2003, όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 58(Ι)/
16. Ήταν η θέση του ότι παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης όταν κρίνει ότι αυτό είναι δίκαιο και ορθό. Αναφορά έγινε και σε νομολογία σε σχέση με την κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας, την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αναστείλει στις περιπτώσεις που αποδεικνύεται ότι αυτή ασκείται ως μέσο πίεσης και αδικίας. Στην παρούσα περίπτωση, η καθ' ης η αίτηση παρέλειψε κατά τον συνήγορο να καταχωρήσει οποιοδήποτε δικαστικό διάβημα εναντίον των πρωτοφειλετών για είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Ως εκ τούτου, παρέχεται ευχέρεια στο Δικαστήριο για να αναστείλει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης εναντίον της αιτήτριας σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 (α) και (γ) του πιο πάνω Νόμου. Έχει αποδειχθεί ότι ο πρωτοφειλέτης έχει μηνιαίο εισόδημα πέραν των €1.000,00 καθώς και επιπλέον €825,00 εισοδήματα ενοικίων. Υπάρχει ως εκ τούτου δυνατότητα να εκτελεστεί η απόφαση εναντίον του. Το Δικαστήριο μπορεί να αναστείλει κατά τον συνήγορο την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της αιτήτριας, μέχρις ότου ληφθούν τα αναγκαία μέτρα εναντίον των πρωτοφειλετών. Η συνήγορος της καθ' ης η αίτησης στη δική της αγόρευση, επανέλαβε όλους τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση της ένστασης. Ήταν η θέση της ότι υπάρχει επαρκής αιτιολογία για την μη λήψη μέτρων εναντίον των πρωτοφειλετών. Ο καθ' ου η αίτηση 1 στην κυρίως αίτηση, παρουσίασε πιστοποιητικό ανεργίας μετά την έκδοση της απόφασης. Ο καθ' ου η αίτηση 2, είναι συνταξιούχος με πενιχρή σύνταξη και πολλά προβλήματα υγείας. Συνεπώς δεν υπήρχε άλλη επιλογή για το πιστωτικό ίδρυμα από το να εγγράψει επιβάρυνση (memo) επί της περιουσίας της αιτήτριας. Στη συνέχεια, η συνήγορος με αναφορά στις πρόνοιες του Νόμου 197(Ι)/2003, ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι οι πρωτοφειλέτες έχουν την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσουν το εξ αποφάσεως χρέος τους. Απέτυχε επίσης να αποδείξει ότι έχουν επ' ονόματι τους ακίνητη περιουσία ικανή να χρησιμοποιηθεί προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέος. Αντιθέτως, η καθ' ης η αίτηση απέδειξε ότι τα μέτρα εκτέλεσης που λήφθηκαν εναντίον των πρωτοφειλετών δεν μπορούν να καρποφορήσουν καθότι οι επιβαρύνσεις (memo) που καταχωρήθηκαν επί της περιουσίας τους, είναι νεότερες άλλων επιβαρύνσεων για υπέρογκα ποσά, πολύ μεγαλύτερα της αξίας των ακινήτων με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ικανοποιηθεί το εξ αποφάσεως χρέος. Ενόψει του γεγονότος ότι η καθ' ης η αίτηση εξάντλησε όλα τα επιτρεπτά νομικά μέτρα εκτέλεσης εναντίον των πρωτοφειλετών τα οποία δεν καρποφόρησαν, είναι η θέση της συνηγόρου ότι η καταχώρηση επιβάρυνσης στην περιουσία της αιτήτριας δεν είναι καταχρηστική αλλά αντίθετα επιβεβλημένη για σκοπούς διασφάλισης των συμφερόντων της καθ' ης η αίτηση. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα. Το άρθρο 9 του Ν.197(Ι)/2003, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να αναστέλλει την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων που αφορούν εγγυητή ενώ το άρθρο 10 ρητά αναφέρει τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτική του εξουσία προς μια τέτοια κατεύθυνση. Η παράγραφος 1(γ) του άρθρου 10 επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αίτηση έχει ως εξής:
17. -