Μαρίας Βούρου ν. CYFIELD DEVELOPMENT CO LTD, Αρ. Αγωγής: 7490/2012, 14/11/2016

(2)του Συντάγματος, στη Δ.14, θθ. 1-4 και Δ.48, θθ. 2, 9(

1. d)και (
2. e)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και τις εξουσίες του Δικαστηρίου και τη νομολογία. Ως συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη καθώς και καταχρηστική και κακόπιστη. · Δεν υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα μεταξύ της παρούσας αγωγής και/ή των αγωγών 7595/12 και 7614/12. · Τυχόν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία είναι επουσιώδους σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ουσιώδους σημασία επίδικα ζητήματα κάθε αγωγής. · Οι Αγωγές έχουν διαφορετικές βάσεις αγωγής και/ή αφορούν διαφορετικά αγοραπωλητήρια συμβόλαια και/ή αφορούν την πώληση διαφορετικών ακινήτων. · Δεν υπάρχει ταύτιση των Εναγόντων σε κάθε αγωγή, ούτε τα επίδικα αγοραπωλητήρια συμβόλαια και τα πωληθέντα ακίνητα είναι τα ίδια σε κάθε αγωγή. · Οι Αγωγές αφορούν σε διαφορετικές ειδοποιήσεις παραλαβής των ακινήτων, διαφορετικές επιστολές τερματισμού, διαφορετική αλληλογραφία και διαφορετικά στεγαστικά δάνεια και/ή εξασφαλίσεις του κάθε δανείου. · Στην Αγωγή 7490/12 εγείρεται προδικαστική ένσταση περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος της Αιτήτριας/Ενάγουσας για προώθηση της Αγωγής αφού ρητά και ανεπιφύλακτα έχει εκχωρήσει όλα τα δικαιώματα της που πηγάζουν από το επίδικο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο στην Alpha Bank (Cyprus) Ltd η οποία είναι το μόνο πρόσωπο που νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα αγωγή. · Δεν υπάρχει κοινή μαρτυρία που θα ακουστεί σε όλες τις αγωγές ώστε τυχόν συνένωση των αγωγών να εξοικονομήσει δικαστικό χρόνο και έξοδα και η κοινή μαρτυρία δεν είναι τέτοιας μορφής και έκτασης που θα οδηγούσε στο πιο πάνω ενδεχόμενο. Αντιθέτως με τη συνεκδίκαση θα πολλαπλασιαστεί ο χρόνος και τα έξοδα αφού η απαραίτητη μαρτυρία για την απόδειξη των επίδικων ζητημάτων δεν είναι κοινή σε όλες τις αγωγές. · Οι Εναγόμενοι στις Αγωγές 7490/12 και 7595/12 είναι οι Ενάγοντες στην Αγωγή 7614/12 και ως εκ τούτου τυχόν συνένωση των αγωγών θα ανατρέψει ουσιαστικά το βάρος απόδειξης και/ή τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας της κάθε πλευράς. Σε ό,τι αφορά τα γεγονότα στην Ένσταση αναφέρεται ότι αυτά φαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας και στα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί και στις τρεις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα εξετάσω πρώτα τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της έκδοσης διατάγματος συνένωσης αγωγών. Η έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14, θ.θ. 2-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας:- "Δ.14, θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated." Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14, θ. 2 έχει ως εξής:- «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος[1]. Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση C & S BETON LTD κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολιτική έφεση αρ. 74/2011, ημερ. 20/3/14. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων[2]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Εξέτασα την υπό κρίση Αίτηση καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν και τις τρείς υποθέσεις όπως και όλα όσα εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά το στάδιο των αγορεύσεων τους. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κ. Μακρίδης λέω ότι με βάση τις έγγραφες προτάσεις των τριών αγωγών για τις οποίες υπεβλήθη το υπό κρίση αίτημα για συνεκδίκαση η πραγματική βάση δεν είναι κοινή αλλά διαφέρει. Συγκεκριμένα οι πιο πάνω αγωγές αφορούν διαφορετικά αγοραπωλητήρια συμβόλαια που συνήφθηκαν μεταξύ της πωλήτριας εταιρείας CYFIELD DEVELOPMENT CO LTD αλλά με διαφορετικά πρόσωπα ως αγοραστές με αντικείμενο διαφορετικά ακίνητα για την πώληση των οποίων έγιναν διαφορετικά δάνεια με διαφορετικές εξασφαλίσεις το καθένα εξ αυτών. Περαιτέρω οι πιο πάνω συμφωνίες καταρτίσθηκαν σε διαφορετικό χρόνο ενώ οι οικίες που αφορούν η κάθε μια αποπερατώθηκαν σε διαφορετικό χρονικό στάδιο. Σε κάθε δε περίπτωση ουσιώδες επίδικο ζήτημα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο υπήρξε ή όχι εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων του κάθε συμβαλλομένου για κάθε αγοραπωλητήριο έγγραφο. Για κάθε δε αγοραπωλητήριο έγγραφο και για όλες τις συναλλαγές και τις πράξεις που σχετίζονται με αυτό είναι αναμενόμενο ότι θα προσκομισθεί διαφορετική μαρτυρία και θα κατατεθούν διαφορετικά έγγραφα ως τεκμήρια. Το γεγονός ότι οι όροι του κάθε αγοραπωλητηρίου εγγράφου είναι κοινοί δεν είναι αρκετό για σκοπούς συνένωσης. Εν πάση περιπτώσει τα όποια κοινά σημεία και η όποια κοινή μαρτυρία των αγωγών δεν είναι τέτοιας μορφής και έκτασης που θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων σε περίπτωση συνεκδίκασης. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι είναι διάδικοι και στις τρεις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές και ότι αυτές τυγχάνουν χειρισμού από τους ίδιους δικηγόρους δεν είναι ασφαλώς αρκετό για να δικαιολογήσει τη συνένωση των αγωγών. Δεν παραγνωρίζω επίσης και το ότι οι ιδιότητες των διαδίκων δεν ταυτίζονται και στις τρείς αγωγές εφόσον οι Εναγόμενοι στις αγωγές 7490/12 & 7595/12 είναι Ενάγοντες στην αγωγή 7614/12 ενώ η Ενάγουσα στην 7595/12 είναι Εναγόμενη στην 7614/12. Όπως υποδεικνύεται στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 37, παρα. 69 δεν ενδείκνυται η συνεκδίκαση δύο αγωγών στις οποίες οι διάδικοι είναι διασταυρούμενοι (vice versa), εκτός εάν θα μπορούσε να εγερθεί ανταπαίτηση στη μία εκ των δύο. Ειδικότερα αναφέρονται, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action...". ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν δικαιολογείται, κατά την κρίση μου, η συνεκδίκαση των σγωγών. Αντίθετα τυχόν συνεκδίκαση θα περιπλέξει τη διαδικασία και ενδέχεται να προκαλέσει σύγχυση χωρίς να αναμένεται οποιοδήποτε όφελος είτε μέσω της εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου, είτε μέσω του περιορισμού των εξόδων. Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Hadjiathanasiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others

(1954)1 All E.R. 861 Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries

(1999)1 Α.Α.Δ. 1721. [2] Δέστε Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο