ΜΑΡΙΑΣ ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΟΥ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αίτησης: 419/16, 8/11/2016

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1963, 1967, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είναι προφανές από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πως, αν το Δικαστήριο αρνηθεί να δεχθεί την εγκυρότητα της παράτασης, τούτο αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε εξουδετέρωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με το οποίο διέ­ταξε την υποβολή λογαριασμών. Αυτό προέκυψε σαφώς και από την ίδια τη θέση του συνηγόρου του εφεσείοντα. Είναι, έτσι, κατά την άποψη μας, η παρούσα μία κλασσική περίπτωση όπου υπάρχει σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, έστω και αν δε­χθούμε ότι η Δ.57 θ.2 για παράταση του χρόνου δεν έχει εφαρ­μογή στην περίπτωση. Η ύπαρξη της είναι αναγκαία για να μπο­ρέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφαση του. Διαφορετική κατάληξη θα καθιστούσε την απόφαση του Δικαστηρίου άνευ σημασίας.» Και στην υπόθεση Βούρια ν. Δασκάλου

(1993)1(Α) Α.Α.Δ. 808, 810: «Και οι δυο πλευρές αναγνωρίζουν ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου συναρτάται με τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως επαναβεβαιώνεται στην πρόσφατη απόφαση στη Χόππης ν. Παναγή

(1993)1 Α.Α.Δ.

1. Όπως εξηγείται, τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνος ο οποίος επιδιώκει το δίκαιο δεν μπορεί να επιδείξει αδιαφορία για τα δικαιώματά του ή εκείνα του αντιδίκου του ή καταφρόνηση για τα θεσμικά πλαίσια άσκησης των δικαιωμάτων του. Εκεί όμως που επιδεικνύει σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων του και εκτρέπεται λόγω σφάλματος ή αδιαφορίας του δικηγόρου, μπορεί να τύχει συγχώρησης νοουμένου ότι δε διαπιστώνεται άλλος ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης. Η αποκάλυψη των λόγων της έφεσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση της αιτήτριας να υποβάλει έφεση μέσα στα θεσμικά χρονικά πλαίσια, δεν οφειλόταν σε αδιαφορία ή καταφρόνηση των θεσμών. Θα ήταν ασφαλώς καλύτερο αν υποβαλλόταν αίτηση για παράταση μόλις είχε διαπιστωθεί ότι εξέπνευσε ο χρόνος για την υποβολή έφεσης. Ο χρόνος όμως ο οποίος διέρρευσε για τη μελέτη της υπόθεσης, δε μετέβαλε ουσιωδώς τα κρίσιμα γεγονότα για την άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Εδώ, με την υπό εκδίκαση Αίτηση που καταχωρίστηκε στις 11.10.16 οι Αιτητές, επικαλούμενοι συγκεκριμένες πρόνοιες Νόμου, αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να δίνεται παράταση 5 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος για καταχώρηση Έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης ΤΥΠΟΥ «ΙΑ» («Παράρτημα Α») με την οποία σκοπείται η πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 2 μέσω πλειστηριασμού στις 09/12/2016 και ώρα 09.00 για κάλυψη χρέους ύψους €58.309,34 πλέον τόκοι, εξασφαλισμένου με τις υποθήκες υπ' αριθμό Υ11133/05, Υ11147/05, Υ1903/07 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. (Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να δίνεται παράταση 5 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος για καταχώρηση Έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης ΤΥΠΟΥ «ΙΑ («Παράρτημα Β») με την οποία σκοπείται η πώλησης των Ενυπόθηκων Ακινήτων ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 2 μέσω πλειστηριασμού στις 09/12/2016 και ώρα 09.00 για κάλυψη χρέους ύψους €2.874.617,19 και €228.427,00 πλέον τόκοι, εξασφαλισμένου με τις υποθήκες υπ' αριθμό Υ11133/05, Υ11147/05, Υ1903/07, Υ7338/2009, Υ10472/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. (Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να δίνεται παράταση 5 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος για καταχώρηση Έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης ΤΥΠΟΥ «ΙΑ» («Παράρτημα Γ») με την οποία σκοπείται η πώληση του Ενυπόθηκου Ακινήτου ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 2 μέσω πλειστηριασμού στις 09/12/2016 και ώρα 10.30 για κάλυψη χρέους ύψους €2.874.617,19 και €228.427,00 πλέον τόκοι εξασφαλισμένου με την υποθήκη υπ' αριθμό Υ741/2015 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 με τις τροποποιήσεις του και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στο άρθρα 44Α, 44Β, 44Γ, 44ΙΓ, 44ΙΕ, 51 και στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 άρθρα 80 και 81, στους περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς 1956 ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 5, 7, 8, 9, 10, 14, 15, 16 και 17 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως τροποποιήθηκε, στη Δ.48, Δ.57 Θ.2 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1, κας Μαρίας Χλωρακιώτου, η οποία δηλώνει ότι είναι Διευθύντρια και Γραμματέας της Αιτήτριας 2 και πλήρως εξουσιοδοτημένη εκ μέρους της να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η Αιτήτρια 2 είναι ιδιοκτήτρια και ενυπόθηκος οφειλέτης των ακινήτων, τα οποία η Καθ΄ ης η Αίτηση ζητά να εκποιηθούν. Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτή. Θα κάνω ειδική αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η Καθ΄ ης η Αίτηση στις 14.10.16 καταχώρισε Ένσταση η οποία βασίζεται σε 12 λόγους, τους οποίους παραθέτω: «
2. Η Αίτηση είναι ανεδαφική και/ή δεν ερείδεται επί ορθής και/ή επαρκούς νομικής βάσης και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας όπως εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Ειδικότερα, ο Νόμος που αφορά σε διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή τάσσει χρονικές προθεσμίες, η τήρηση των οποίων είναι επιβεβλημένη, και πουθενά δεν παρέχεται νομική βάση για αίτημα παράτασης του χρόνου καταχώρησης Αίτησης-Έφεσης.
3. Η Αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική καθ' ότι: (α) Το μοναδικό ένδικο διάβημα το οποίο δύναται να ληφθεί από τους Αιτητές για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι η υποβολή Αίτησης-'Εφεσης εντός 30 ημερών από τη λήψη της, για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι προβλέπονται στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση μέχρι την 29.8.
4. (β) Η Αίτηση υπεβλήθη με αδικαιολόγητη και/ή υπέρμετρη καθυστέρηση, δηλ. μετά τη λήξη της προθεσμίας για καταχώριση Αίτησης-Έφεσης. (γ) Την 29.9.2016 οι Αιτητές (καθώς επίσης και ο κ. Ερωτόκριτος Χλωρακιώτης ως Αιτητής 1) καταχώρισαν Αίτηση δια της οποίας εξαιτούνταν την έκδοση των ίδιων και/ή πανομοιότυπων θεραπειών.
5. Δεν αποσείεται το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών της ομνύουσας και συγκεκριμένα δεν επεξηγούνται επαρκώς οι λόγοι για τους οποίους δεν καταχωρήθηκε Αίτηση-Έφεση εντός της υπό του Νόμου προβλεπόμενης ταχθείσας προθεσμίας, λαμβανομένης υπόψη της επικοινωνίας που υπήρχε μεταξύ των Αιτητών και των δικηγόρων τους. Επίσης, δεν επεξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση γιατί δεν προχώρησε ο κ. Ερωτόκριτος Χλωρακιώτης με τη λήψη νομικών μέτρων, εφόσον οι επίδικες Ειδοποιήσεις δεν απευθύνονταν μόνο στην Αιτήτρια.
6. Δεν υφίσταται δικονομικός θεσμός και/ή πρακτική του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία να είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος που να παρατείνει το χρόνο καταχώρισης Αίτησης-'Εφεσης, όταν τίθενται χρονικά περιθώρια με βάση το Νόμο, τα οποία έχουν εκπνεύσει και/ή οι προθεσμίες που θέτει ο Νόμος δεν είναι ανατρεπτικές.
7. Η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου καθ' ότι εξαιτείται παράταση προθεσμίας και καταχωρίσθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπει ο Νόμος, ενώ θα έπρεπε, λογικά, να είχε καταχωρισθεί προτού η προθεσμία των 30 ημερών λήξει, εξαιτούμενη την παράταση αυτού του χρόνου.
8. Σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, μοναδικό ένδικο μέσο προς ακύρωση της διαδικασίας ιδιωτικού πλειστηριασμού είναι η καταχώρηση Αίτησης-Έφεσης με σκοπό την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», επί τη βάσει συγκεκριμένων λόγων που τίθενται εξαντλητικά στις σχετικές νομοθετικές διατάξεις, οι οποίες δεν πληρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).

1. Δεν εκκρεμεί η αγωγή που προβλέπεται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, ώστε να είναι εφικτή η ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της ομνύουσας στην παράγραφο 27 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Ειδικότερα, η αγωγή που προνοεί ο Νόμος είναι αγωγή εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «I» και όχι οποιαδήποτε άλλη αγωγή.
2. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων θεραπειών θα αποτελέσει εσφαλμένη ερμηνεία και/ή εφαρμογή του Νόμου και/ή καταστρατήγηση του σκοπού του Νόμου.
3. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις και/ή παραβλέπουν το σκοπό του νομοθέτη σε σχέση με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/
5. Η απόφαση ιδιωτικού πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα της. Ειδικότερα, η κείμενη νομοθεσία δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει και/ή με τη χρήση παράλληλων διαδικασιών.
6. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι τυχόν επιτυχής της έκβαση θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της.
7. Η ισχύουσα νομοθεσία δεν προβλέπει δυνατότητα παράτασης του χρόνου καταχώρησης Αίτησης-Έφεσης, εφόσον αυτό θα αντιτίθετο σε ολόκληρο το Μέρος VIA του Νόμου και στον καθορισμό ημερομηνίας πλειστηριασμού.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Δημήτρη Ε. Παπαδόπουλου, ο οποίος δηλώνει Προϊστάμενος του Τμήματος Εκποιήσεων και Αξιοποίησης Ενυπόθηκων Ακινήτων της Καθ΄ ης η Αίτηση Τράπεζας. Και εδώ έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες, οφείλω να αναφέρω, αγορεύσεις τους και τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος, Ν.9/65, όπως αυτός τροποποιήθηκε, προβλέπει τα ακόλουθα στο άρθρο 44Γ, κάτω από το Μέρος VIA «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή»: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Και στο άρθρο 44ΙΓ τα ακόλουθα: «44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: Νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου εφαρμόζονται, κατ' αναλογίαν και όπου στα πιο πάνω άρθρα αναφέρεται η λέξη «Διευθυντής», για σκοπούς εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται με τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής».» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Το άρθρο 80 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, προβλέπει τα ακόλουθα: «

1. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο.» Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω τον λόγο Ένστασης ότι η ισχύουσα Νομοθεσία δεν προβλέπει δυνατότητα παράτασης του χρόνου καταχώρισης Έφεσης. Μελετώντας προσεκτικά τις πιο πάνω πρόνοιες των Νόμων διαπιστώνω πως ο πιο πάνω λόγος Ένστασης είναι αβάσιμος. Κατ΄ αρχάς δεν υπάρχει πρόνοια ότι η περίοδος των 30 ημερών για καταχώριση Έφεσης δεν παρατείνεται. Περαιτέρω, δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι από τις συγκεκριμένες ειδοποιήσεις για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων παραβλάπτονται τα συμφέροντα των Αιτητών. Σε τέτοια περίπτωση, οι τελευταίοι νομιμοποιούνται, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, να καταχωρίσουν Έφεση. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 441Γ του Ν.9/65 (όπως αυτός τροποποιήθηκε), είναι δυνατό να παραταθεί η προθεσμία των 30 ημερών κατ΄ επίκληση του άρθρου 80 του Κεφ. 224, στο οποίο το άρθρο 441Γ παραπέμπει. Σύμφωνα με το άρθρο 80, η ασθένεια, η οποία βεβαίως εξετάζεται μαζί με όλα τα άλλα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης, συνιστά εύλογη αιτία για να παραταθεί η προθεσμία καταχώρισης Έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν δεν υπήρχε πρόνοια στον Νόμο για παράταση του χρόνου καταχώρισης Έφεσης, το Δικαστήριο θα μπορούσε να παρατείνει τον χρόνο με βάση τις συμφυείς εξουσίες του, εάν κάτι τέτοιο επέβαλλε το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ο κ. Μίτλεττον με παραπομπή σε συγκεκριμένες αυθεντίες, έκανε αναφορά στο πόσο σημαντικό είναι να τηρούνται οι προθεσμίες που τάσσονται για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων. Αυτό είναι ορθό. Όμως δεν μπορεί να απορριφθεί δικαιολογημένο αίτημα παράτασης χρόνου καταχώρισης Έφεσης επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, θα πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων με πλειστηριασμό, το συντομότερο δυνατό. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας, επειδή οι Αιτητές απέσυραν την αρχική Αίτηση που καταχωρίστηκε στις 19.9.
2. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εν λόγω Αίτηση αποσύρθηκε στις 5.10.16, άνευ βλάβης (στο αίτημα αυτό οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν είχαν ένσταση). Ένας από τους λόγους απόσυρσης, ήταν για να επισυναφθεί στην νέα Αίτηση ιατρικό πιστοποιητικό σε σχέση με την κατάσταση της υγείας της κας Χλωρακιώτου, αφού οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν ένσταση να καταχωριστεί στα πλαίσια της αρχικής Αίτησης τέτοιο πιστοποιητικό με συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών. Σχετικές με το θέμα αυτό είναι οι παράγραφοι 21-24 της ένορκης δήλωσης της κας Χλωριακιώτου. Ουσιαστικά, αμέσως μετά την απόσυρση της αρχικής Αίτησης, καταχωρίστηκε στις 11.10.16, η υπό εκδίκαση Αίτηση. Υπό το φως των πιο πάνω, και έχοντας ενώπιον μου όλα τα γεγονότα, δεν συμφωνώ ότι η καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης «πλήττει το δικαίωμα της Καθ΄ ης η Αίτηση για ταχεία εκδίκαση εντός εύλογου χρόνου με βάση το άρθρο 30 του Κυπριακού Συντάγματος, εφόσον καθυστέρηση στην εκδίκαση του ζητήματος ζημιώνει την Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία δεν έχει λάβει ακόμα τα οφειλόμενα ποσά». Σε σχέση με τη μη καταχώριση Έφεσης σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, η Διευθύντρια και Γραμματέας της Αιτήτριας 2, κα Μαρία Χλωρακιώτου, και εγγυήτρια στα δάνεια, αναφέρει τα ακόλουθα: «
3. Με τη λήψη των εν λόγω ειδοποιήσεων, ενημέρωσα αμέσως τους δικηγόρους μου, οι οποίοι έστειλαν την επιστολή ημερομηνίας 2/08/2016 προς τους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση με την οποία τους επέστησαν την προσοχή στο γεγονός ότι εκκρεμούσαν αγωγές τόσο από τους αιτητές όσο και από την καθ' ης η αίτηση σε σχέση με τα δάνεια όπως παρατίθενται ανωτέρω. Επισυνάπτεται αντίγραφο της επιστολής ημ. 2/08/2016 ως Τεκμήριο
5. Είναι η θέση μου ότι από την επιστολή Τεκμήριο 2, προκύπτει σαφέστατα η πρόθεση μας για προσφυγή στο Δικαστήριο χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα ένδικα μέσα σε περίπτωση που η καθ' ης η αίτηση επέμενε στη διαδικασία πλειστηριασμού. Μάλιστα δε, η πρόθεση μας κατέστη εις γνώσιν της Τράπεζας από την οποία ζητήθηκε να ανακαλέσει τις εν λόγω ειδοποιήσεις εντός περιόδου 15 ημερών και σε αντίθετη περίπτωση επιφυλάχθηκε το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο.
6. Δυστυχώς όμως, για λόγους που αφορούν στην κατάσταση της υγείας μου, ως αναλύω με λεπτομέρεια κατωτέρω, δεν κατέστη δυνατή η εμπρόθεσμη καταχώρηση του ένδικου μέσου το οποίο προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία, δηλαδή την αίτηση/έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο.
7. Στις 8/08/2016, ενόσω δηλαδή ανέμενα την απάντηση από την καθ' ης η αίτηση στην επιστολή ημερομηνίας 2/08/2016, μετέβηκα στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για να προβώ σε γυναικολογική εξέταση (τεστ Παπανικολάου). Η εξέταση αυτή δεν ήταν εξέταση ρουτίνας αλλά επαναληπτική εξέταση κατόπιν υπόδειξης της γυναικολόγου που με παρακολουθεί, εφόσον τα αποτελέσματα της προηγούμενης εξέτασης στην οποία υποβλήθηκα είχαν ανησυχητικές ενδείξεις λόγω αλλοιώσεων στον τράχηλο.
8. Μετά την διενέργεια της εξέτασης περιήλθα σε κατάσταση ψυχολογικής κατάπτωσης και τελούσα υπό μία συνεχή κατάσταση άγχους σε προσμονή της ενημέρωσης από την γιατρό μου. Ως είναι λογικό, ειδικότερα στο στάδιο που δεν είχα ούτε καν ακόμη διάγνωση και μη γνωρίζοντας την έκταση του προβλήματος που θα καλούμουν να αντιμετωπίσω ανησυχούσα για το χειρότερο και σκεφτόμουν τους δικούς μου ανθρώπους και τι θα συνέβαινε εάν η κατάληξη δεν ήταν θετική. Ειδικότερα δε, αναλογιζόμουν το γεγονός ότι ο σύζυγος μου είναι συνταξιούχος και ότι έχουμε δύο κόρες οι οποίες μένουν μαζί μας, εκ των οποίων μόνο η μία εργάζεται.
9. Καταλυτικό παράγοντα στην ψυχολογική μου κατάσταση ως την περιγράφω ανωτέρω θεωρώ ότι έπαιξε και το γεγονός ότι είχα χάσει τον πατέρα μου από καρκίνο και πέρασα μαζί του όλη την ψυχοφθόρα και βασανιστική διαδικασία των θεραπευτικών αγωγών στις οποίες υποβάλλετο, χωρίς ωστόσο θετικό αποτέλεσμα.
10. Επιπλέον, τον Ιούλιο του 2016, δηλαδή τον μήνα πριν υποβληθώ στην εξέταση που αναφέρω, δυστυχώς έχασα και την μητέρα μου.
11. Συνεπεία όλων των πιο πάνω, κατά το διάστημα από τη διενέργεια της εξέτασης μέχρι και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στις 22.08.2016 όταν και επέστρεψε από τις καλοκαιρινές της διακοπές η γιατρός μου, ένιωθα ανήμπορη να προβώ σε οποιαδήποτε πράξη και με διακατείχε ένα συναίσθημα ματαιότητας λόγω των πολλαπλών συμβάντων που καλούμουν να αντιμετωπίσω ταυτόχρονα και της σοβαρότητας αυτών. Σταμάτησα να έχω κοινωνική ζωή, σταμάτησα να εργάζομαι και είχα κλείσει το γραφείο μου, γενικώς αποτραβήχτηκα ακόμη και από άτομα του στενού οικογενειακού μου κύκλου.
12. Μέσα σε αυτή την περίοδο, δηλαδή, μεταξύ της ημερομηνίας της εξέτασης και της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων, η καθ' ης η αίτηση απάντησε στην επιστολή των δικηγόρων μου με την επιστολή της ημερομηνίας 8/08/2016 η οποία επιδόθηκε στους δικηγόρους μου στις 11/08/2016 και ενημερώθηκα για το περιεχόμενο της. Επισυνάπτεται αντίγραφο της επιστολής ημ. 08/08/2016 ως Τεκμήριο
14. Λόγω της άσχημης ψυχολογικής μου κατάστασης και της αναστάτωσης μου κατά εκείνη την περίοδο που περιγράφω ανωτέρω, δεν ήμουν σε κατάσταση να επιληφθώ του ζητήματος με τη δέουσα επιμέλεια και επομένως δεν συζήτησα με τους δικηγόρους μου τα επόμενα βήματα τα οποία θα έπρεπε να ακολουθηθούν μετά και την αρνητική απάντηση της καθ' ης η αίτηση.
15. Λόγω των θερινών διακοπών και της απουσίας της γιατρού μου από την εργασία της μεταξύ των ημερομηνιών 12/08/2016-21/08/2016, η γιατρός επικοινώνησε μαζί μου στις 22/08/2016 για να μου ανακοινώσει τα αποτελέσματα. Στο συγκεκριμένο τηλεφώνημα η γιατρός μου ανέφερε ότι έχω προκαρκινικές αλλοιώσεις σε προχωρημένο στάδιο και ότι θα έπρεπε να διενεργηθεί επέμβαση αφαίρεσης των αλλοιώσεων αυτών. Επισυνάπτεται σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό επεξηγηματικό της ασθένειας μου ως Τεκμήριο
17. Εκείνες τις μέρες αδυνατούσα πραγματικά να σκεφτώ και να πράξω οτιδήποτε αναφορικά με θέμα που δεν αφορούσε στην υγεία μου. Λόγω της κατάστασης στην οποία περιήλθα και ιδιαίτερα λόγω της ψυχολογικής μου κατάπτωσης δεν ήμουν σε θέση να μεριμνήσω για την καταχώρηση της έφεσης επί των ειδοποιήσεων.
18. Ειλικρινά αναφέρω ότι η κατάσταση μου είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που κατ' ουσίαν με εμπόδιζε να ασχοληθώ με το ζήτημα της έφεσης το οποίο εκείνη την περίοδο περιήλθε σε δεύτερη μοίρα. Πολύ περισσότερο δεν ήμουν σε θέση να δώσω οποιεσδήποτε οδηγίες στους δικηγόρους μου σε σχέση με την έφεση.
19. Εάν δεν υπήρχε το σοβαρό πρόβλημα υγείας μου αναμφίβολα θα λάμβανα όλα τα μέτρα για άσκηση όλων των πιθανών ένδικων μέσων για παραμερισμό των εν λόγω ειδοποιήσεων.» Σημειώνεται ότι η κα Μαρία Χλωριακιώτου δεν αντεξετάστηκε επί των πιο πάνω ισχυρισμών της. Εδώ, η παράλειψη αντεξέτασης έχει τη σημασία της. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Romir Monit. v. M.B. Romir Hold. Ltd

(2008)1 Α.Α.Δ. 106, 109-110: «Οι εφεσίβλητοι δεν ζήτησαν δυνάμει της Δ.48, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άδεια, είτε για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε για να αντεξετάσουν το πρόσωπο που ορκίστηκε την ένορκη δήλωση, επί της οποίας επισυναπτόταν ως τεκμήριο το σχετικό Πιστοποιητικό του Υπουργείου Εξωτερικών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων, που αναφέρονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την άποψή μας, λανθασμένα θεώρησε ότι το Πιστοποιητικό κατοπτρίζει μόνο τη γνώμη του συντάκτη του ή έστω τη γνώμη του συγκεκριμένου Υπουργείου, αναφορικά με την ισχύ της εν λόγω Συνθήκης. Το σχετικό πιστοποιητικό, ως μέρος των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη ή μαχητό τεκμήριο για το περιεχόμενό του και δεν ήταν απλώς θέμα γνώμης του αρμοδίου Λειτουργού.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Το ίδιο και στην υπόθεση Blue Arrow General Trading Co. Ltd v. Νικήτα Μικρού

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1427. Με βάση τα πιο πάνω, δεν μπορώ να βρω ότι εδώ οι Αιτητές επέδειξαν παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για καταχώριση Έφεσης, που να ισοδυναμεί με περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών, όπως συνέβηκε στην υπόθεση Πανικός Λοιζου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις Λτδ)

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 778. Άλλωστε, στην υπόθεση Μιάρης κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λίμιτεδ

(2009)1(A) Α.Α.Δ. 435, ο Δικαστής κ. Χατζηχαμπής, στη σελ. 441 θέτει με γλαφυρό τρόπο το θέμα ως εξής: «... Και τούτο εφ' όσον ούτε μπορούν να καταγραφούν εκ των προτέρων εξαντλητικά οι περιπτώσεις που θα επέτρεπαν ή δεν θα επέτρεπαν επαναφορά ούτε μπορεί να υπάρξει περιορισμός στη φαντασία της ζωής να διαμορφώνει ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις. Τα δικαστήρια δεν μπορούν λοιπόν να αυτοδεσμευθούν σε οποιοδήποτε κανόνα που θα περιόριζε τη θεμελιακή τους υποχρέωση να διασφαλίσουν την ισορροπία μεταξύ αφ' ενός της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις διαδικαστικές οδηγίες τους προς όφελος και της τελεσιδικίας και αφ' ετέρου του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το δικαστήριο). Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε και στην υπόθεση Δήμος Στροβόλου ν. Μάρω Μιχαήλ Π. Γιασεμίδου και Άλλων

(1997)3 Α.Α.Δ. 104, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον τότε Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου κ. Γ. Μ. Πική: «Μπορεί να παραταθεί η προθεσμία, εφόσον διαπιστώνεται ότι με τη χαλάρωση δεν υπονομεύεται η απονομή της δικαιοσύνης. (Βλ. Γεωργίου (ανωτέρω).) Οι εφεσείοντες απέδωσαν τη μη συμμόρφωση με την ταχθείσα προθεσμία κυρίως σε άγνοια ή παρανόηση του Κανονισμού, που δεν αποτελεί, αφ' εαυτού, δικαιολογία για τη μη συμμόρφωση. Παραμένει όμως το γεγονός ότι οι εφεσείοντες δεν αδράνησαν για οποιοδήποτε σημαντικό χρονικό διάστημα, ούτε επέδειξαν ουσιαστική αδιαφορία για την προώθηση της έφεσής τους.» Όσον αφορά στις πιθανότητες επιτυχίας Έφεσης, η θέση των Αιτητών είναι ότι υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας «εφόσον εκκρεμούν τέσσερις Αγωγές ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας οι οποίες σχετίζονται με τα κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενα ενυπόθηκα χρέη τα οποία προκύπτουν από τα Δάνεια Α-Γ». Σχετικές με το θέμα αυτό είναι οι παράγραφοι 27-30 από την ένορκη δήλωση της κας Χλωρακιώτου. Είναι η θέση των Αιτητών ότι με τις Αγωγές που οι ίδιοι καταχώρισαν (σημειώνεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση επίσης καταχώρισαν Αγωγές) «ζητείται επίσης η ακύρωση των υποθηκών οι οποίες αποτελούν την εξασφάλιση των Δανείων Α-Γ και συνιστούν το αντικείμενο του πλειστηριασμού που σύμφωνα με τις ειδοποιήσεις Τεκμήριο 1 θα διενεργηθεί στις 9.12.16». Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω τώρα ο,τιδήποτε γύρω από τα πιο πάνω θέματα, αφού όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Βούρια (πιο πάνω) «Η αποκάλυψη των λόγων της έφεσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης.». Εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι επιδιώκεται η παράταση του χρόνου για να καταχωριστεί μια Έφεση η οποία εκ προοιμίου είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Εν κατακλείδι, βρίσκω, με βάση τους προβαλλόμενους λόγους υγείας της κας Χλωρακιώτου (η οποία τυγχάνει να είναι Διευθύντρια και Γραμματέας της Αιτήτριας 2) και έχοντας κατά νου τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης στο σύνολό τους, ότι όλοι οι λόγοι Ένστασης είναι αβάσιμοι και απορρίπτονται, και ότι είναι δίκαιο και εύλογο να χορηγηθούν οι αιτούμενες θεραπείες, αφού δεν διαπιστώνεται ότι με την έγκριση της Αίτησης υπονομεύεται η απονομή της δικαιοσύνης ή παραβλάπτονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Καθ΄ ων η Αίτηση. Άλλωστε, ακόμη και αν δεν διεξαχθεί ο προγραμματισμένος για τις 9.12.16 πλειστηριασμός, συνεπεία καταχώρισης Έφεσης, είναι δυνατό να οριστεί νέα ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού (Προς τούτο παραπέμπω στην Πολιτική Αίτηση 128/06, της Alpha Bank Cyprus Ltd για άδεια Καταχωρήσεως Αιτήσεως για Έκδοση Εντάλματος της φύσης Certiorari, Απόφαση ημερ. 20.10.16, της κας Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου). Συνεπώς, δεν βρίσκω ότι η έγκριση της Αίτησης «θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της» (Λόγος Ένστασης με αρ. 11). Η Αίτηση εγκρίνεται ως το «Α», «Β» και «Γ». Όπως και στην υπόθεση Βούρια (πιο πάνω), οι Αιτητές καταδικάζονται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο