Επί τοις αφορώσι τον ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ, Αρ.Ειδ.Πτώχευσης: 12/2016, 28/11/2016

(1)(ε),

(2),3,5,87,90 και 93, στις αρχές επιείκειας και στη διακριτική ευχέρεια, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τις σχετικές οδηγίες και κανονισμούς αναφορικά με την Εκλογή Ευρωβουλευτών και του τόπου διαμονής τους. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή στην οποία ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι: α) Στις 25.5.2014 έχει εκλεγεί ως Ευρωβουλευτής και από 1.7.2014 εκπροσωπεί τη Κυπριακή Δημοκρατία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το Ιούλιο 2014 διαμένει στις Βρυξέλες και έρχεται στη Κύπρο όταν και εφόσον του επιτρέπουν οι υποχρεώσεις του. (β) Η ειδοποίηση πτωχεύσεως κατεχωρήθη κατά παράβαση των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας γιατί απουσιάζει παντελώς η Νομική βάση επί της ειδοποιήσεως κατά παράβαση του κανονισμού 16 και 188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και της Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Οι πιστωτές απέκρυψαν ότι εναντίον της απόφασης στη οποία απερρίφθει και η Ανταπαίτηση του η οποία είναι για ποσό μεγαλύτερο της απαίτησης κατεχωρήθει έφεση η οποία εκκρεμεί και δεν έχει τελεσιδικήσει η απόφαση. (δ) Οι πιστωτές απέκρυψαν από Δικαστήριο ότι για σκοπούς εκτέλεσης 19.3.14 κατεχώρησαν αίτηση μηνιαίων δόσεων και στις 30.1.2015 εκδόθηκε Διάταγμα μηνιαίων δόσεων για το ποσό των €1.000 μηνιαίως και μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος στις 3.4.15 οι πιστωτές ενημέρωσαν τους δικηγόρους του για τα στοιχεία του λογαριασμού που θα πρέπει να κατατεθούν οι μηνιαίες δόσεις και ο ίδιος καταθέτει από τότε ανελλιπώς τις μηνιαίες του δόσεις. (ε) Απέκρυψε επίσης ότι στις 22.1.15 έλαβε ακόμη ένα δικαστικό μέτρο ήτοι αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης 30.1.12 και σ΄αυτή καταχωρήθει ένσταση η οποία εκκρεμεί για ακρόαση. (στ) Η καταχώρηση της παρούσας ειδοποίησης μετά τα πιο πάνω διαβήματα είναι καταχρηστική και κακόπιστη και σκοπό έχει να τον εμποδίσει να προχωρήσει την έφεση και να τον δυσκολέψει στη συνέχιση των αξιώσεων του εναντίον των πιστωτών. Οι Πιστωτές κατεχώρησαν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση επικαλούμενοι στο σώμα της τους εξής λόγους ένστασης.

1. (α) Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καθόλα νόμιμη και/ή έγκυρη και/ή νομότυπη. (β) Η Ειδοποίηση Πτώχευσης συντάχθηκε και/ή καταχωρήθηκε όπως προβλέπουν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις και/ή είναι σύμφωνη με τον περί Πτωχεύσεων Νόμο και/ή τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς και/ή δεν είναι παράτυπη.
2. (α) Η καταχώρηση έφεσης δεν καθιστά μη τελεσίδικη την απόφαση και/ή δεν συνιστά κώλυμα στην καταχώρηση Ειδοποίησης Πτώχευσης. (β) Η απόφαση στην οποία στηρίζεται η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν έχει ανασταλεί και/ή το ποσό της απόφασης είναι πληρωτέο άμεσα και/ή η απόφαση είναι καθόλα και/ή άμεσα εκτελεστή. (γ) Δεν αποκαλύπτεται κανένας λόγος προς υποστήριξη του ισχυρισμού ότι θα διευκολυνθεί η δικαστική διαδικασία της έφεσης με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν αποκαλύπτεται ο τρόπος με τον οποίο η συνέχιση της υπό κρίση Ειδοποίησης Πτώχευσης θα επηρέαζε ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης.
3. (α) Οι Καθ' ων η αίτηση δεν απέκρυψαν κανένα ουσιαστικό γεγονός και/ή κανένα γεγονός που να επηρεάζει την προώθηση της υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης και/ή κανένα γεγονός ικανό να θέσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης υπό παραμερισμό και/ή ακύρωση. (β) Η καταχώρηση αίτησης μηνιαίων δόσεων και/ή η έκδοση σχετικού διατάγματος δεν εμποδίζει και/ή δεν συνιστά λόγο παραμερισμού και/ή ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης. (γ) Ούτε η καταχώρηση αίτησης για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης εμποδίζει και/ή συνιστά λόγο παραμερισμού και/ή ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης. (δ) Η πτωχευτική διαδικασία δεν συνιστά και/ή δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης.
4. (α) Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση βασίζεται σε γενικούς και/ή αόριστους και/ή αβάσιμους ισχυρισμούς και/ή δεν παρουσιάζονται στοιχεία προς υποστήριξη των ισχυρισμών που περιέχονται σε αυτήν. (β) Κανένας λόγος και/ή γεγονός δεν παρατίθεται στην Ένορκη Δήλωση που να υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση και/ή που να δεικνύει ότι η επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι εκδικητική και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή ότι έγινε με αλλότριο σκοπό. (γ) Κανένας λόγος και/ή γεγονός δεν παρατίθεται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση που να δεικνύει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης απολήγει σε καταπίεση και/ή δυσμενή επηρεασμό του Αιτητή. (δ) Ουδέν στοιχείο δόλου και/ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτήματος προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και εις βάρος του Οφειλέτη και των άλλων πιστωτών του αποκαλύπτεται και/ή υφίσταται ώστε να κριθεί η υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης καταχρηστική.
5. (α) Σκοπός της καταχώρησης της επίδικης Ειδοποίησης Πτώχευσης και/ή της προώθησης της πτωχευτικής διαδικασίας γενικά είναι η προστασία και η διασφάλιση της περιουσίας του Οφειλέτη ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για ικανοποίηση εξ' ολοκλήρου και/ή μερικώς και εις όνομα όλων των πιστωτών του. (β) Ο Αιτητής είναι ανίκανος να διαχειριστεί την περιουσία του.
6. (α) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. (β)Ουδείς νομικός και/ή πραγματικός λόγος που να δικαιολογεί τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης υφίσταται και/ή προβάλλεται.
7. (α) Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). (β) Ο Αιτητής χρησιμοποιεί καταχρηστικά και/ή επιπόλαια τα δικονομικά μέσα με στόχο την καθυστέρηση της πτωχευτικής διαδικασίας. (γ) Η υπό κρίση Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή καταχωρήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και/ή σπαταλεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο και/ή δημιουργεί αχρείαστα έξοδα.
8. (α) Στην καταχωρηθείσα Αίτηση και Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του Αιτητή. (β) Μοναδικός στόχος του Αιτητή είναι η αποτροπή των Καθ' ων η Αίτηση από το να διασφαλιστούν όπως ο νόμος ορίζει και να επωφεληθούν τους καρπούς των ωφελημάτων τους.
9. Ο Αιτητής δεν έχει αποκαλύψει οτιδήποτε που να δεικνύει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα του προκαλέσει ζημία και/ή τέτοια ζημιά ικανή να δικαιολογήσει την στέρηση του δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση για να προωθούν την πτωχευτική διαδικασία. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ.Παύλου Κορώνη υπαλλήλου των Πιστωτών στην οποία αναπτύσσονται και εξειδικεύονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Στην υπό κρίση αίτηση κανένας, εκ των ενόρκως δηλούντων, αντεξετάσθηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Πριν προχωρήσω στην εξέταση των εγειρόμενων θεμάτων θα ήθελα να υποδείξω ότι οι Κανονισμοί 40

(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών (Bankruptcy Rules) προβλέπουν ότι η ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να παραμερισθεί με καταχώρηση ενόρκου δηλώσεως εκ μέρους του Χρεώστη, μια και η καταχώρηση μιας τέτοιας ενόρκου δηλώσεως λειτουργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Οι λόγοι οι οποίοι μπορούν να προβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 3 εδάφιο 1 (ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και τον Κανονισμό 40

(2)των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών είναι ότι ο χρεώστης έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό το οποίο διατάχθηκε να πληρώσει και το οποίο δε μπορούσε να είχε εγείρει στην αγωγή ή την διαδικασία στην οποία δόθηκε η απόφαση ή η διαταγή. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Williams and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptcy", 19η έκδοση, χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση (διαδικασία άλλη από αυτή που προβλέπει στον Κανονισμό 40 με ΄Ενορκη Δήλωση) για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους, όπως, παρατυπία, κακή επίδοση, πληρωμή του χρέους κ.α. Προκύπτει από τα πιο πάνω, ότι μπορεί να επιζητηθεί ο παραμερισμός ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από αυτούς που περιλαμβάνονται στον Κανονισμό 40 και τέτοια αίτηση πρέπει να έχει ως νομική βάση τον Κανονισμό

1. ΄Ετσι ορθά ο Χρεώστης προχώρησε με την καταχώριση αίτησης βάσει του Κανονισμού
2. Προχωρώ να εξετάσω πρώτα την θέση του χρεώστη ότι η ειδοποίηση πτώχευσης κατεχωρήθει κατά παράβαση των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών λόγω του ότι απουσιάζει η νομική βάση σ΄αυτήν. Όπως προβλέπεται στους περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς, Καν. 38, 39 και 40, ειδοποίηση πτώχευσης εκδίδεται από το Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου όπου μπορεί να καταχωριστεί η αίτηση πτώχευσης. Ο εκδότης αυτής προσκομίζει αντίγραφο της απόφασης (όπου το χρέος είναι από Δικαστική απόφαση). Κάθε ειδοποίηση πτώχευσης θα περιλαμβάνει το όνομα του Πιστωτή, καθώς και την διεύθυνση εντός της σχετικής Επαρχίας όπου μπορούν να αφεθούν ειδοποιήσεις προς τον Χρεώστη. Πέραν τούτου, θα περιλαμβάνεται οπισθογράφηση προς τον Χρεώστη ότι σε περίπτωση που αυτός έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό που αναφέρει η ειδοποίηση πτώχευσης, και την οποία δεν μπορούσε να εγείρει στην αγωγή, τότε εντός του χρόνου που προβλέπεται στην υποπαράγραφο

(3)θα πρέπει να καταχωρίσει ΄Ενορκο Δήλωση προς τον σκοπό αυτό. Στο Παράρτημα "A" των εν λόγω Κανονισμών παρατίθενται και τα σχετικά έντυπα για την πιο πάνω διαδικασία. Από ανάγνωση των Κανονισμών 38, 39 και 40 των Κανονισμών και το σχετικό έντυπο 3 του Παραρτήματος "A" δεν προκύπτει ότι η ειδοποίηση πτώχευσης θα πρέπει να στηρίζεται σε νομική βάση. Η παρούσα ειδοποίηση πτώχευσης εισήχθη με βάση τον Κανονισμό 39 ο οποίος αναφέρεται στο σώμα της και είναι σύμφωνη με το πρότυπο έντυπο 3 του Παραρτήματος "A" των Κανονισμών και αποτελεί νομότυπη παράκληση για έκδοση την ειδοποίησης πτώχευσης και δεν υπάρχει καμία παρέκκλιση από το διαγραφόμενο από τους Κανονισμούς έντυπο. Διαφωνώ με τη θέση του Αιτητή ότι εφαρμόζονται οι Κανονισμοί 16 και 188 των Περί Πτωχευτικών Κανονισμών και η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που απαιτούν να στηρίζεται η κάθε αίτηση με την νομική βάση της αφού οι πιο πάνω κανονισμοί εφαρμόζονται σε αιτήσεις και όχι σε ειδοποιήσεις πτώχευσης οι οποίες προβλέπονται από τους Κανονισμούς 38-40. Επίσης η παρούσα ειδοποίηση συμμορφώνεται και με το άρθρο 3

(3)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 το οποίο καθορίζει τι πρέπει να αναφέρεται σε μια ειδοποίηση πτώχευσης και το οποίο έχει ως ακολούθως: «

(3)Ειδοποίηση πτώχευσης με βάση το Νόμο αυτό θα γίνεται κατά τον καθορισμένο τύπο και θα καλεί το χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρώσει σύμφωνα με τους όρους της απόφασης ή του διατάγματος, ή να εξασφαλίσει το χρέος ή να συμβιβάσει αυτό κατά τρόπο που να ικανοποιεί τον πιστωτή ή το Δικαστήριο, και να εκθέτει τις συνέπειες της μη συμμόρφωσης προς την ειδοποίηση και πρέπει να επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο: Νοείται ότι ειδοποίηση πτώχευσης- (α) μπορεί να ορίζει αντιπρόσωπο που θα ενεργεί εκ μέρους του πιστωτή σχετικά με οποιαδήποτε πληρωμή ή για οτιδήποτε άλλο που απαιτείται από την ειδοποίηση να γίνει προς τον πιστωτή ή να τελεστεί με τρόπο που να ικανοποιεί τον πιστωτή (β) δεν θα ακυρώνεται εξαιτίας μόνο ότι το ποσό που ορίζεται στην ειδοποίηση ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται, εκτός αν ο οφειλέτης μέσα στην προθεσμία που δόθηκε για πληρωμή δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση την ανακρίβεια αυτή, αλλά, αν ο οφειλέτης δεν δώσει τέτοια ειδοποίηση θα θεωρείται ότι έχει συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης αν μέσα στην προθεσμία που δόθηκε λαμβάνει τέτοια μέτρα τα οποία θα συνιστούσαν συμμόρφωση προς την ειδοποίηση αν το πραγματικά οφειλόμενο ποσό οριζόταν ορθά σε αυτή.» Ως προς το ισχυρισμό του Χρεώστη ότι η ειδοποίηση πτώχευσης θα πρέπει να παραμερισθεί για το λόγο ότι η απόφαση δεν είναι τελεσίδικη και οι πιστωτές απέκρυψαν ότι έχει εφεσιβληθεί η απόφαση και η έφεση εκκρεμεί ακόμη, το Ανώτατο Δικαστήριο στη υπόθεση Οικονομίδης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1 Γ ΑΑΔ 1255 ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά στις σελ. 1261-1262: «Ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου είχε, επίσης, υποστηριχθεί ότι η απόφαση στην πιο πάνω αγωγή δεν ήταν τελεσίδικη. Η σχετική εισήγηση είχε σαν νομικό έρεισμα το άρθρο 3

(1)(ζ) του Κεφ.5. Το πρωτόδικο δικαστήριο υπέδειξε ότι η έφεση δεν σχετίζεται με το οφειλόμενο ποσό το οποίο - τόνισε - ήταν παραδεκτό και δεν είχε προηγηθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. ΄Εκρινε ότι η καταχώριση της έφεσης μόνο δεν είναι αρκετό για να κάμει μη τελεσίδικη την απόφαση στην πιο πάνω αγωγή. Με το δεύτερο λόγο της έφεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε ότι το πιο πάνω συμπέρασμα του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν εσφαλμένο. Ο όρος «τελεσίδικη απόφαση» («final Judgment") εμφανίζεται και στο άρθρο 4

(1)(g) της Αγγλικής Bankruptcy Act, 1883 (βλ. τώρα Bankruptcy Act, 1914, άρθρο 1

(1)(g). ΄Εχει ερμηνευθεί στην υπόθεση Re Chinery, Ex p. Chinery

(1884)12 Q.B.D. 342, 345: «I think we ought to give to the words 'final judgment' in this subsection their strict and proper meaning, i.e. a judgment obtained in an action by which a previously existing liability of the efendant to the plaintiff is ascertained or established». Σε ελληνική μετάφραση: «Νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε στις λέξεις 'τελεσίδικη απόφαση' σ΄αυτό το εδάφιο την αυστηρή και σωστή έννοια τους. Είναι απόφαση που λαμβάνεται σε μια αγωγή με την οποία μια προϋπάρχουσα υποχρέωση του εναγομένου προς τον ενάγοντα εξακριβώνεται ή αποδεικνύεται». Εν όψει των ανωτέρω βρίσκω ότι η άσκηση έφεσης, χωρίς αναστολή εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης, από μόνη της δεν δημιουργεί κώλυμα στη εισαγωγή ειδοποίησης πτώχευσης. Ούτε η θέση του χρεώστη ότι θα πρέπει να παραμερισθεί η ειδοποίηση γιατί οι Πιστωτές απέκρυψαν (α) ότι κατεχώρησαν αίτηση μηνιαίων δόσεων στη οποία εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων το οποίο αποπληρώνεται και (β) ότι καταχώρησαν αίτηση ακύρωσης δόλιας μεταβίβασης εναντίον του χρεώστη, ευσταθεί. Συμφωνώ με την θέση των Πιστωτών ότι δεν όφειλαν να αναφέρουν στη επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης τα πιο πάνω ούτε η μη καταγραφή τους επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την προώθηση της, υπό κρίση, Ειδοποίηση Πτώχευσης ούτε τα πιο πάνω συνιστούν λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ως έχει αναφερθεί από τους Καθ΄ων η αίτηση - Πιστωτές και δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιοδήποτε τρόπο, σύμφωνα με το διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 30.01.2015, το οποίο εξεδόθη εναντίον του Χρεώστη για τη καταβολή μηνιαίως €1.000, έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του από 01.02.2015 μέχρι εξόφλησης, ο Αιτητής θα έπρεπε μέχρι και σήμερα να είχε καταβάλει 17 δόσεις ενώ ο ίδιος έχει προβεί σε 15 πληρωμές. O ισχυρισμός του Αιτητή ότι απεστάλει από τους πιστωτές στις 03.04.2015 ηλεκτρονικό μήνυμα, για τα στοιχεία του λογαριασμού, δεν δικαιολογεί την μη πληρωμή των πρώτων δύο δόσεων οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν πληρωθεί τότε από τον Χρεώστη. Επίσης ως αναφέρεται περαιτέρω από τους Πιστωτές δυνάμει της απόφασης στην αγωγή 6665/02, τον Ιούνιο του 2013 αποτάθηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας και στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για εγγραφή της δικαστικής απόφασης (καταχώρηση MEMO) επί ακίνητης περιουσίας του Αιτητή. Η εγγραφή της απόφασης όμως δεν κατέστη δυνατή, καθ' ότι, τα κτήματα είχαν μεταβιβασθεί δυνάμει δωρεάς κατά ή περί την 6/3/12 από τον Αιτητή στον Χρίστο Ανδρέου Μαυρίδη και η μεταβίβαση των κτημάτων του Αιτητή προς τον Χρίστο Ανδρέου Μαυρίδη έγινε χωρίς να λάβει ο Αιτητής οποιοδήποτε χρηματικό ή άλλο αντάλλαγμα αλλά δια δωρεάς. Εν όψει των πιο πάνω η καταχώρηση αίτησης για ακύρωση της εν λόγω μεταβίβασης δεν συνιστά με οποιοδήποτε τρόπο καταχρηστική διαδικασία εκ μέρους των Πιστωτών. Όπως έχει νομολογηθεί στην Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (ανωτέρω) η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης και ως εκ τούτου αυτή δεν σχετίζεται ούτε εξαρτάται από τυχόν μέτρα εκτέλεσης που πιθανόν να έλαβαν οι Πιστωτές δυνάμει του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αρεστής ν. Λαϊκή Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2002)1(B) Α.Α.Δ 1258 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής χωρίς αμφιβολία δεν αποτελεί διαδικασία εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Οι εφεσίβλητοι, είχαν προηγουμένως επιλέξει να επιδιώξουν την είσπραξη του λαβείν τους μέσω μιας άλλης δικαστικής διαδικασίας, η οποία προφανώς δεν επέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. ... Οι εφεσίβλητοι, αν επιθυμούσαν, μπορούσαν να στραφούν εναντίον του εφεσείοντα με διάταγμα παραλαβής, χωρίς προηγουμένως να επιχειρήσουν και επιτύχουν την έκδοση διατάγματος για την εξόφληση του χρέους του με μηνιαίες δόσεις.» Εν όψει των πιο πάνω η καταχώρηση αίτησης μηνιαίων δόσεων και η έκδοση σχετικού διατάγματος αλλά και η καταχώρηση της αίτησης ακυρώσεως δόλιας μεταβίβασης δεν εμποδίζει και δεν συνιστά λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Εξετάζοντας τέλος τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι η επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι εκδικητική, καταχρηστική και κακόπιστη ή ότι έγινε με αλλότριο σκοπό σημειώνω ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν έχουν εξειδικευθεί και παραμένουν γενικοί και αόριστοι αφού εκτός από τον ισχυρισμό ότι ελήφθησαν μέτρα εκτέλεσης ως πιο πάνω αναφέρεται, κανένα άλλο γεγονός δεν αναφέρεται που να δεικνύει ότι η υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του ή ότι η αίτηση έχει χρησιμοποιηθεί για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προβλέπεται η πτωχευτική διαδικασία. Σύμφωνα δε με την Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1(B) Α.Α.Δ. 1311: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Η υπόθεση London Clubs Ltd κ.α. v. Ρόδου Παπαδόπουλου

(2002)1 ΑΑΔ 1699, διαφοροποιείται από την παρούσα υπόθεση αφού εκεί χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία πτώχευσης με επακόλουθο την, στο μεταξύ, συμφωνία του χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας. Όπως αναφέρεται στην Πολ.Έφεση 131/05 Ζήνων Μερκής v. ΙΝΤΕRTOBACCO (CYPRUS) LTD

(2006)1ΑΑΔ ημερ. 8.9.2006 με αναφορά την πιο πάνω απόφαση: «Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση». Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση του Χρεώστη προς παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης δεν ευσταθεί και το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η ειδοποίησης πτώχευσης έχει καλώς εισαχθεί. Ο χρόνος διάπραξης της πτώχευσης αρχίζει από σήμερα. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Πιστωτών και εναντίον του Χρεώστη-Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............. Γ.Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο