Μάριος Ταραμίδης ν. Abercrombie & Kent Ltd, Αρ. Αγωγής: 5317/15, 15/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A615 Αρ. Αγωγής: 5317/15 Μεταξύ: Μάριος Ταραμίδης Ενάγοντος και Abercrombie & Kent Ltd Εναγομένης Αίτηση ημερ. 26..5.16 υπό εναγομένης - αιτήτριας για παραμερισμό της σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου 2016 Για εναγομένη - αιτήτρια: κος Σωτήρης Κάσινος Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κος Χρίστος Τριανταφυλλίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η εναγομένη εταιρεία έχει έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και ασχολείται με την διοργάνωση εξειδικευμένων ταξιδιωτικών εκδρομών ανά το παγκόσμιο. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγων με την ιδιότητα του καταναλωτή, συμφώνησε με την ενάγουσα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για την συμμετοχή του σε οργανωμένο ταξίδι που διοργάνωνε η ενάγουσα στο Μπουτάν (Bhutan). Ο ενάγων αφού πλήρωσε όλο το συμφωνηθέν ποσό των €4980,00 για το εν λόγω ταξίδι, αναχώρησε από την Κύπρο στις 4.10.2011 για να βρίσκεται στο Νέο Δελχί από όπου θα ξεκινούσε η πιο πάνω εκδρομή. Στις 7.10.16 ταξίδεψε αεροπορικώς από το Νέο Δελχί στο Μπουτάν. Κατά ή περί την 10.10.2011 και ενώ βρισκόταν στο Μπουτάν προς τον σκοπό φωτογράφησης πανοραμικών και/ή εξειδικευμένων φωτογραφιών, υπεβλήθη σε υπερβολική σωματική κόπωση εξ' υποχρεώσεως ή ανάγκης για σκοπούς του προγράμματος που καταρτίστηκε από τους εναγομένους, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά και να υποστεί ζημιές και έξοδα. Ως επακόλουθο, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Κύπρο όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί θλάση μυών και οίδημα στο δεξί πόδι. Αναφέρονται στην συνέχεια λεπτομέρειες των ζημιών που υπέστη ο ενάγοντας καθώς και της κατ' ισχυρισμό αμέλειας της εναγομένης. Στην έκθεση απαίτησης, παρατίθεται και ισχυρισμός για αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης έναντι του ενάγοντα. Πριν την καταχώρηση της αγωγής, είχε προηγηθεί στις 28.9.15 άδεια για σφράγιση και καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος. Στην συνέχεια και μετά την καταχώρηση του κλητηρίου στις 30.10.15, εκδόθηκε στις 18.11.15 διάταγμα του Δικαστηρίου για επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Μετά την επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εναγομένη κατεχώρησε στις 12.4.16 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Στην συνέχεια, καταχωρήθηκε από την εναγομένη στις 26.5.16 η παρούσα αίτηση με την οποία ζητά τον παραμερισμό του διατάγματος σφράγισης του κλητηρίου και επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας καθώς και την απόρριψη της αγωγής. Η αίτηση Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Λουΐζας Πέτρου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων της αιτήτριας. Αναφέρει ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης, προκύπτει ξεκάθαρα ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της αγωγής. Η ομνύουσα ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την απαίτηση, διαδραματίστηκαν εκτός Κύπρου και ότι η εναγομένη έχει την έδρα των εργασιών της στην Αγγλία. Αναφέρει επίσης ότι η επίδικη συμφωνία καταρτίστηκε στην Αγγλία και ότι σε αυτήν, υπάρχει ρητός όρος εφαρμογής του Αγγλικού Δικαίου και παραπομπής οποιασδήποτε διαφοράς στα Αγγλικά Δικαστήρια. Στην συνέχεια, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι δεν πληρούνται στην παρούσα περίπτωση οι προϋποθέσεις της Δ.6 των Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας αλλά και του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/12 για την επίδοση δικογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσον αφορά τη βάση αγωγής για αμέλεια, η ομνύουσα αναφέρει ότι έχει παρέλθει ο χρόνος παραγραφής αφού στην Κύπρο για την αμέλεια καθορίζεται τριετής παραγραφή. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, το κατ' ισχυρισμό αδίκημα επεσυνέβη στις 10.10.2011 ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 30.10.
- Η ομνύουσα έκανε αναφορά επίσης στην αγωγή 8328/12 την οποία είχε καταχωρήσει ο ενάγοντας εναντίον της εναγομένης για τα ίδια ακριβώς θέματα. Η εναγομένη καταχώρησε και εκεί αίτηση για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος. Το Δικαστήριο μετά από ακρόαση της αίτησης, εξέδωσε σχετικό διάταγμα απόρριψης του κλητηρίου και της αγωγής με έξοδα, τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουν εξοφληθεί. Καθίσταται ξεκάθαρο κατά την ομνύουσα ότι ο ενάγοντας κωλύεται να προωθήσει την παρούσα αγωγή λόγω δεδικασμένου. Η αγωγή 8328/12 του ενάγοντα με τις ίδιες ακριβώς απαιτήσεις, έχει ήδη παραμεριστεί και για τον λόγο και μόνο αυτόν, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Αναφέρεται περαιτέρω στην ένορκη δήλωση της αίτησης ότι το καταλληλότερο φόρουμ για την εκδίκαση της υπόθεσης είναι τα Δικαστήρια της Μεγάλης Βρετανίας αφού οι διάδικοι επέλεξαν ρητά και συμφώνησαν ελεύθερα όπως οποιαδήποτε τυχόν μεταξύ τους διαφορά, επιλυθεί με βάση το Αγγλικό Δίκαιο. Οι μάρτυρες της εναγομένης είναι εκτός Κύπρου και θα δαπανηθούν πολλά χρήματα για την κάθοδο τους στη χώρα μας για την ακρόαση της υπόθεσης. Επιπλέον, το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα δεν έχει σχέση με την Κύπρο. Η ομνύουσα αναφέρει τέλος ότι ο αιτητής παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων όταν αποτάθηκε μονομερώς για χορήγηση άδειας σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου στο εξωτερικό. Η ένσταση Ο ενάγοντας-καθ' ου η αίτηση, καταχώρησε ένσταση στην έγκριση του αιτήματος. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι η εν λόγω αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την έγκριση της. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Ιωάννας Παπαμιλτιάδους δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα. Αναφέρει ότι η αγωγή εδράζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας αλλά και σε ισχυρισμούς για παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης προς τον ενάγοντα. Η εν λόγω συμφωνία μεταξύ των διαδίκων καταρτίστηκε στην Κύπρο και ως εκ τούτου, το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας βρίσκεται στην Κύπρο και όχι στην Αγγλία. Όλοι οι μάρτυρες που σχετίζονται με τον τραυματισμό και τη θεραπεία του ενάγοντος, είναι γιατροί που βρίσκονται στην Κύπρο. Το ίδιο και οι μάρτυρες που θα καταθέσουν για τις ειδικές ζημιές που υπέστη ο ενάγων. Αντιθέτως, η εναγομένη δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς από την εκδίκαση της υπόθεσης στα Κυπριακά Δικαστήρια αφού η επιχειρηματολογία της θα στηρίζεται κυρίως επί εγγράφων και σίγουρα επί μαρτύρων που βρίσκονται στην Αγγλία. Στη συνέχεια, η ενόρκως δηλούσα έκανε αναφορά στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/12, ισχυριζόμενη ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για ανάληψη δικαιοδοσίας από το Κυπριακό Δικαστήριο. Όσον αφορά την παραγραφή, ισχυρίστηκε ότι δυνάμει των διατάξεων του Νόμου 66(Ι)/2012, το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να αναστείλει την εφαρμογή των διατάξεων περί παραγραφής. Αναφέρεται τέλος στην ένορκη δήλωση της ένστασης, ότι το Δικαστήριο στην προηγούμενη αγωγή 8328/12 δεν ασχολήθηκε με την ουσία του θέματος αλλά με καθαρά διαδικαστικά ζητήματα και έτσι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται δεδικασμένο. Αγορεύσεις Ο συνήγορος της εναγομένης-αιτήτριας στην αγόρευση του, αναφέρθηκε στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης αλλά και στην αγωγή 8328/12 η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Στη συνέχεια με παραπομπή σε σχετική νομολογία, εισηγήθηκε ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση διαφορά. Αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία συνομολογήθηκε στην Κύπρο και παρέπεμψε στο άρθρο 1(ε) της σύμβασης όπου τα δύο μέρη συμφώνησαν ότι αυτή θα υπόκειται στο Αγγλικό Δίκαιο και με αποκλειστική δικαιοδοσία τα Αγγλικά Δικαστήρια. Το ίδιο αναφέρεται και στο άρθρο 12 της σύμβασης. Ο συνήγορος με παραπομπή στο άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 593/2008 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, ανέφερε ότι η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο που επέλεξαν τα μέρη. Στην παρούσα περίπτωση δεν τέθηκε τίποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογούσε παρέκκλιση από τον πιο πάνω κανόνα. Ανεξαρτήτως τούτου, η συμφωνία κατά τον συνήγορο συνομολογήθηκε στην Αγγλία. Οι ισχυρισμοί για αμέλεια δεν προέκυψαν ούτε εν μέρει ούτε εξ ολοκλήρου στην Κύπρο ούτως ώστε να έχουν δικαιοδοσία τα Κυπριακά Δικαστήρια. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ολόκληρη η μαρτυρία βρίσκεται εκτός Κύπρου αφού αφορά ισχυριζόμενο ατύχημα που υπέστη ο ενάγοντας στο Μπουτάν. Η εναγομένη εδρεύει στην Αγγλία και είναι ξεκάθαρο ότι μόνο ο ενάγοντας ευνοείται από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης στην Κύπρο. Θα καταθέσουν μάρτυρες από το Μπουτάν και την Αγγλία και οι αντιπρόσωποι της εναγομένης πρέπει να ταξιδεύουν προς και από την Κύπρο σε κάθε δικάσιμο. Καθίσταται ξεκάθαρο κατά τον συνήγορο ότι τα δικαιώματα της εναγομένης επηρεάζονται δυσμενώς από την εκδίκαση της παρούσας αγωγής στην Κύπρο και περαιτέρω παραβιάζεται το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι από τη στιγμή που υπάρχει ξεκάθαρη ρήτρα δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων. Όσον αφορά το αστικό αδίκημα της αμέλειας, ο συνήγορος επανέλαβε τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης, ότι παρήλθε η περίοδος της τριετούς παραγραφής που αναφέρεται στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (Κεφ. 148). Ο Νόμος 66(Ι)/2012 δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας αφού η έναρξη ισχύος του ορίζεται με βάση το άρθρο 28 την 1.7.
- Το άρθρο 68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου καταργείται μόνο σε σχέση με πράξη ή παράλειψη που επεσυνέβη μετά την έναρξη ισχύος του Νόμου 66(Ι)/2012, ήτοι μετά την 1.7.
- Εφόσον το ισχυριζόμενο αδίκημα έγινε στις 10.10.2011 είναι ξεκάθαρο ότι δεν εφαρμόζεται ο Νόμος 66(Ι)/2012 αλλά το άρθρο 68 του Κεφ. 148, που καθορίζει τριετή παραγραφή για τα αστικά αδικήματα. Όσον αφορά το δεδικασμένο, ο συνήγορος παρέπεμψε στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.15 με την οποία ακυρώθηκαν τα διατάγματα σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου και επιπλέον απορρίφθηκε η απαίτηση του ενάγοντα. Καθίσταται ξεκάθαρο κατά τον συνήγορο ότι ο ενάγοντας κωλύεται να προωθήσει την παρούσα αγωγή εφόσον υπάρχει δεδικασμένο και περαιτέρω τα έξοδα της αγωγής 8328/12 που επιδικάστηκαν υπέρ της εναγομένης δεν έχουν μέχρι σήμερα καταβληθεί. Με παραπομπή σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι το επίδικο θέμα των δύο αγωγών ήταν ταυτόσημο όπως ίδιοι ήταν και οι διάδικοι. Οι παραβάσεις που αποδίδονται στην εναγομένη είναι οι ίδιες με την αγωγή 8328/
- Επομένως ισχύει δεδικασμένο, το οποίο κωλύει τον ενάγοντα να προβάλει τα ίδια αιτήματα με νέα αγωγή. Τέλος, ο συνήγορος αναφέρει ότι υπήρχε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων κατά τη μονομερή διαδικασία αιτήματος σφράγισης του κλητηρίου. Συγκεκριμένα, ο ενάγοντας δεν αποκάλυψε τη ρήτρα δικαιοδοσίας αλλά ούτε ενημέρωσε το Δικαστήριο περί της πιθανότητας παραγραφής και δεδικασμένου στην παρούσα υπόθεση. Ο συνήγορος του ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση στην αγόρευση του, επανέλαβε όλους τους λόγους ένστασης που παρατίθενται στο δικόγραφο της ένστασης του. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι ως αποτέλεσμα της ψήφισης του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/12, οι αρχές του φόρουμ καταλληλότητας έχουν ατονήσει. Όσον αφορά την παραγραφή, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η βάση της αγωγής δεν είναι μόνο η αμέλεια αλλά ρητά αναφέρεται στο κλητήριο, ισχυρισμός για παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης. Αλλά ακόμη και για το ζήτημα της αμέλειας παρέχεται διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να δώσει άδεια να προχωρήσει η υπόθεση. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή 8328/12, εγκαίρως το
- Η απόρριψη της για διαδικαστικούς λόγους επειδή δε αναφερόταν στο δικόγραφο ότι ο ενάγων ήταν καταναλωτής ώστε να εμπίπτει εντός του ΕΚ1215/12, είναι αρκετή ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, παρατείνοντας την περίοδο παραγραφής που καθορίζει ο Νόμος για την αμέλεια. Κατά τον συνήγορο δεν υπάρχει ζήτημα δεδικασμένου με την απόφαση ημερομηνίας 29.5.15 διότι εκεί το Δικαστήριο δεν εισήλθε στην ουσία. Επρόκειτο όπως είπε, για διαδικαστικό ζήτημα στη σφράγιση του κλητηρίου γιατί δεν ικανοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις του ΕΚ1215/12, ότι ο ενάγοντας ήταν καταναλωτής. Εξ ανάγκης, η αίτηση έγινε εξ υπαρχής με σφράγιση εκ νέου του κλητηρίου και επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας. Πρόκειται κατά τον συνήγορο για δύο διαφορετικά διατάγματα με αποτέλεσμα να μην ισχύουν οι αρχές του δεδικασμένου. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου ότι με το νέο υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, οι πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού ικανοποιούνται πλήρως. Το φόρουμ καταλληλότητας έχει ατονήσει, αλλά και σε αντίθετη περίπτωση, η συντριπτική πλειοψηφία της μαρτυρίας που θα δοθεί βρίσκεται στην Κύπρο. Νομική πτυχή Στην Δ.6 Θ.1 καθορίζονται οι κατηγορίες υποθέσεων για τις οποίες παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την επίδοση κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Επιπλέον στην Δ.6 Θ.4, αναφέρεται ότι ο αιτητής πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία με ένορκη δήλωση που να το ικανοποιεί ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι το αγώγιμο δικαίωμα εμπίπτει σε αυτά που καθορίζονται στην Δ.6 Θ.
- Αυτό που επικαλείται η εναγομένη, είναι ότι δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις της Δ.6 Θ.4, αφού στην παρούσα δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον της. Η Δ.6 Θ.4 έχει ως ακολούθως:
- Every application for leave to serve a writ of summons or notice thereof on a defendant out of Cyprus shall be supported by affidavit or other evidence satisfying the Court or Judge that the plaintiff has prima facie a good cause of action and showing in what place or country such defendant is or probably may be found, and whether such defendant is a British subject or not, and the grounds upon which the application is made; and no such leave shall be granted unless it shall be made sufficiently to appear to the Court or Judge that the case is a proper one for service out of Cyprus under this Order. Στην υπόθεση Amathus Ltd n Concord Liners κα
(1993)1 Α.Α.Δ 1030, λέχθηκε ότι η πίστη αφ' εαυτής για ύπαρξη καλής υπόθεσης από τον ομνύοντα δεν αρκεί. Επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση της με μαρτυρία. Από την άλλη, το Δικαστήριο στην εξέταση αιτήματος για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό δεν αποφασίζει την ουσία της αγωγής και κατά πόσον ο ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες με την αγωγή θεραπείες. Η εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στην εξέταση του κατά πόσον αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση όπως προκύπτει από την μαρτυρία που προσκομίζεται στις ένορκες δηλώσεις. Σχετική είναι και η υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v Fiat Auto Spa
(2000)1Α Α.Α.Δ 447, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής: «Η ύπαρξη των προϋποθέσεων για την χορήγηση αδείας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν» Επιπλέον στην υπόθεση Her Brit. Maj. Secr. of State for Def. ν. A. P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1Β Α.Α.Δ 995,1003, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής: « Χρειάζεται πάντως εύλογη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος: βλ. Hentelryck v. William Lyall Shipbuilding Co Ltd [1921] 1 A.C. 698, στη σελ. 701. Και μάλιστα με πληρότητα. Όπως επεσήμανε ο Ιωσηφίδης, Δ. στη George D. Counnas and Sons Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd and Another
(1963)2 C.L.R. 266,268: "the plaintiff has to state in the affidavit or affidavits in support of his application the entire set of facts founding the enforceable right". Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας. Έγινε επίσης παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Sekavin S.A. ν. Ship «Platon Ch
(1981)1 C.L.R. 297, 300. « . . . the disclosure of a cause of action is solely dependent on the objective implications of the facts set forth in the affidavit and not on the examination on the merits of the factual situation. Belief in the existence of a cause of action is not of itself sufficient. The facts must give rise to the existence of a prima facie or arguable case in order for the Court to exercise its discretion in favor of the proponent of service outside jurisdiction» Το δικαίωμα παραμερισμού από τον εναγόμενο του διατάγματος επίδοσης στο εξωτερικό, κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το διάταγμα επίδοσης όσο και η δικαιοδοτική του βάση (S.P.P. Projects limited v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 Α.Α.Δ 762). Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, το έχει ο ενάγοντας καθ' όλη την διάρκεια της διαδικασίας ακύρωσης της επίδοσης, δυνάμει της Δ.16 Θ.9. Σχετική είναι η υπόθεση GCC Computers Ltd ν. Penril Datacom Ltd
(2000)1Γ Α.Α.Δ 1584, όπου λέχθηκε επίσης ότι σε αιτήσεις τέτοιου είδους, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει κατά πόσον ο ενάγων θα πετύχαινε στην αγωγή του, αλλά περιορίζεται ουσιαστικά στην ανεύρεση μιας εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, με βάση πάντοτε την μαρτυρία που έχει ενώπιον του υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Επιπλέον, σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση αν το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει αποδειχθεί καλή και συζητήσιμη υπόθεση που εμπίπτει στα πλαίσια μιας από τις υποπαραγράφους της Δ.6 Θ.1 τότε θα αποφανθεί ότι καλώς εξεδόθη το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Αν όμως από την άλλη αυτά τα στοιχεία αποδεικνύονται τελικώς αβάσιμα, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ακυρώσει το διάταγμα επίδοσης. Ως έχει νομολογηθεί, η αίτηση για παραμερισμό της σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου, θα πρέπει να καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Με την πιο πάνω διαδικασία, κατ' ουσία είναι η τύχη της αγωγής που κρίνεται και ως εκ τούτου, η σχετική αίτηση πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο της (Βλ. El Sayegh v. Credit Suisse
(1996)1 Α.Α.Δ. 836). Στην ίδια υπόθεση El Sayegh (ανωτέρω), παραμερίστηκε η σφράγιση και επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας λόγω μη αποκάλυψης από τον ενάγοντα ουσιαστικών στοιχείων που αφορούσαν το αγώγιμο του δικαίωμα και ιδιαίτερα, δεν αποκάλυψε ρήτρα διαιτησίας στην σύμβαση των διαδίκων. Κρίθηκε ότι με τον τρόπο αυτό, παραπλανήθηκε το Δικαστήριο ως προς την ύπαρξη ξένης δικαιοδοσίας με αποτέλεσμα να δικαιολογείται ο παραμερισμός της σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου στο εξωτερικό. Αναφέρθηκε επίσης ότι η υποχρέωση αποκάλυψης όλων των ουσιαστικών γεγονότων, ισχύει και στις μονομερείς αιτήσεις για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος όπως ακριβώς ισχύει στις περιπτώσεις προσωρινών διαταγμάτων. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση: « Εν τέλει το δικαστήριο κατέληξε, στην αίτηση διά κλήσεως, ότι δεν υπήρξε από τον εφεσείοντα πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη στοιχείων όταν αποτάθηκε για άδεια σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με καθιερωμένες αρχές, αυτό καθιστούσε τη διαδικασία μεμπτή και δικαιολογούσε τον παραμερισμό ή ακύρωση του αποτελέσματος. Το δικαστήριο αναφέρθηκε εκτενώς στη νομολογία. Οι αρχές αυτές συζητήθηκαν και εντελώς πρόσφατα και αποσαφηνίστηκαν από την Ολομέλεια στην Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd και Άλλου
(1996)1 A.A.Δ. 597, με την οποία συμφωνούμε. Επισημαίνουμε ότι και για περιπτώσεις αυτής της φύσης ισχύει το ίδιο όπως και για περιπτώσεις έκδοσης ασφαλιστικών διαταγμάτων» Σχετική είναι και η υπόθεση The Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) BV κα
(1990)1 Α.Α.Δ 219. Λέχθηκε ότι η αρχή που επιτάσσει την παράθεση ουσιαστικών περιστατικών, έχει ευρύτερη εφαρμογή και καλύπτει όλες τις αιτήσεις χωρίς κοινοποίηση στον αντίδικο. Παρότι στην υπόθεση αυτή λέχθηκε ότι τουλάχιστον στις αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι απαραίτητο να αποδεικνύεται πρόθεση εξαπάτησης, μεταγενέστερη νομολογία καθιέρωσε την αρχή ότι η πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση ακύρωσης του διατάγματος. Ότι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος, είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (Βλ. μεταξύ άλλων Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598 & Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd ν. Fiat Auto s.p.a.
(2000)1 Α.Α.Δ. 447). , Η γενικότερη νομολογιακή αρχή όπως προκύπτει από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθορίζει ότι η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως. Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου (Βλ. Βrink´s Mat Ltd v. Elcombe and Others
(1988)3 All E.R.188, Global Cruises S.A. and Others v. Metro Shipping & Travel Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607). Συμπεράσματα Το κυρίαρχο ζήτημα που θα με απασχολήσει προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, αφορά την θέση της εναγομένης - αιτήτριας για απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων από τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση κατά την μονομερή διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτό γιατί σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή η πιο πάνω θέση, η παρούσα θα επιτύχει χωρίς να εξεταστούν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος. Η αιτήτρια επικαλείται την απόκρυψη δύο ουσιαστικών στοιχείων στην μονομερή διαδικασία για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Την απόρριψη της αγωγής 8328/12 που αφορούσε την ίδια απαίτηση και την συμβατική ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας του αγγλικού δικαίου και αγγλικών Δικαστηρίων. Προσεκτική μελέτη του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, καταδεικνύει ότι δεν αποκαλύφθηκαν τα δύο πιο πάνω γεγονότα κατά την μονομερή αίτηση για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα της καταχώρησης και απόρριψης της προηγούμενης αγωγής 8328/12, κρίνω ότι αυτό είναι σημαντικό με την έννοια ότι πιθανόν να επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου στην μονομερή έκδοση του διατάγματος. Ο ενάγων όφειλε να αποκαλύψει το γεγονός αυτό, ούτως ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να διερευνήσει την πιθανότητα δεδικασμένου, στοιχείου που άπτεται του κατά πόσον έχει καλή βάση αγωγής. Το ίδιο ισχύει και για την ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων. Το στοιχείο αυτό είναι σημαντικό γιατί σχετίζεται με το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Η δικαιοδοσία είναι καθοριστικό στοιχείο, προκειμένου να κριθεί η προϋπόθεση της καλής βάσης αγωγής ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εκδώσει μονομερώς το διάταγμα επίδοσης στο εξωτερικό. Όφειλε λοιπόν ο ενάγων να αποκαλύψει τα πιο πάνω σημαντικά γεγονότα προκειμένου το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αξιολογήσει έχοντας όλα τα δεδομένα ενώπιον του, κατά πόσον η ενάγουσα έχει καλή αιτία αγωγής. Πρόκειται για ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την μονομερή αίτηση αφού σχετίζονται άμεσα με το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Ιδιαίτερα, το ζήτημα της ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας όπου και στην προηγούμενη αγωγή 8328/12 επισημάνθηκε από το Δικαστήριο ότι επίσης δεν αποκαλύφθηκε. Είναι κατά την άποψη μου σαφές ότι η απόκρυψη των ως άνω γεγονότων, επηρέασε την κρίση του Δικαστηρίου κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος αφού αν αποκαλύπτονταν, ενδέχεται η απόφαση του στην μονομερή διαδικασία να ήταν διαφορετική. Τα γεγονότα της παρούσας προσομοιάζουν με αυτά της υπόθεσης El Sayegh (ανωτέρω), όπου παραμερίστηκε η σφράγιση και επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας λόγω μη αποκάλυψης συμβατικής ρήτρας δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd ν. Fiat Auto s.p.a (ανωτέρω) όπου με αναφορά στην υπόθεση Demstar (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: « Στην υπόθεση εκείνη η παρασιώπηση στην ένορκη δήλωση ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας για παραπομπή διαφορών σε δικαστήριο του Ισραήλ, έστω και αν επισυνάφθηκε για άλλο σκοπό, κρίθηκε ότι έπληττε καίρια το εκδοθέν διάταγμα για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Ανάλογο αποτέλεσμα υπήρξε στην Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου, Πολιτική Έφεση 9610, 31.3.1998, με αναφορά και στη Demstar, ανωτέρω.» Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση υπήρξε μη αποκάλυψη ουσιαστικών γεγονότων που εξ' αντικειμένου επηρέασαν την κρίση του Δικαστηρίου στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος επίδοσης στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, τα εκδοθέντα μονομερώς διατάγματα για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοσης ειδοποίησης του κλητηρίου στο εξωτερικό θα πρέπει να ακυρωθούν χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην εξέταση της ουσίας της παρούσας αίτησης και των υπολοίπων λόγων που επικαλείται η αιτήτρια. Θεωρώ σκόπιμο παρά τα πιο πάνω να εξετάσω και την ουσία των εκατέρωθεν ισχυρισμών των διαδίκων σε περίπτωση που σε δεύτερο βαθμό δεν γίνει αποδεκτή η κρίση μου για απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων. Το γεγονός ότι καθορίζεται στην επίδικη σύμβαση, συμβατική ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων για τις διαφορές των διαδίκων, καταδεικνύει κατά την κρίση μου από μόνο του ότι ο ενάγων δεν απέδειξε ότι έχει καλή βάση αγωγής στην παρούσα υπόθεση, η οποία να δικαιολογεί την σφράγιση του κλητηρίου και την έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Σχετικό είναι το άρθρο 12 της επίδικης σύμβασης (τεκμ. 1 της ένστασης) όπου ρητά καθορίζονται τα εξής:
- Governing Law This contract and any matters arising from it are governed by the laws of England and Wales and are subject to the jurisdiction of the courts of England and Wales. Επιπλέον στην παράγραφο 1 (e) του επίδικου συμβολαίου, αναφέρεται ότι η σύμβαση συνομολογήθηκε στην Αγγλία, υπόκειται στο αγγλικό δίκαιο και ότι και τα δύο μέρη αποδέχονται την δικαιοδοσία των αγγλικών Δικαστηρίων. Αναφέρεται συγκεκριμένα: . All contracts with Abercrombie & Kent Ltd are made in England subject to these booking conditions and are subject to English law and exclusive jurisdiction of the English Courts. Both parties agree to submit to the jurisdiction of the English Courts at all times. Απαραίτητη προϋπόθεση για επίδοση αγωγής στο εξωτερικό, αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του Δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς (βλ. S.P.P. Projects limited ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση, προκύπτει από τα πιο πάνω ότι τα κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπό κρίση διαφορά των διαδίκων. Σημειώνεται ότι το θέμα εξετάστηκε και στην υπόθεση 8328/12 όπου παραμερίστηκε για τον ίδιο λόγο το κλητήριο και απορρίφθηκε η αγωγή. Είναι γι' αυτό που ήταν σημαντικό να αποκαλυφθεί η προηγούμενη διαδικασία στην αγωγή 8328/12 ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να διερευνήσει το ζήτημα του δεδικασμένου έχοντας όλα τα δεδομένα ενώπιον του. Αντιθέτως ο αιτητής επανέλαβε το ίδιο σφάλμα με το να μην αποκαλύψει και στην παρούσα όπως και στην αγωγή 8328/12, το πιο πάνω ουσιαστικό γεγονός. Η θέση του συνηγόρου του αιτητή, είναι ότι δεν εφαρμόζονται οι αρχές του δεδικασμένου στην παρούσα υπόθεση αφού η απόφαση στην αγωγή 8328/12 ήταν διαδικαστικής μορφής και δεν ασχολήθηκε με ζητήματα ουσίας. Είναι γεγονός ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις δεν εφαρμόζεται η αρχή του δεδικασμένου αφού σε πλείστες περιπτώσεις αφορούν διαδικαστικά θέματα και δεν υπεισέρχονται ούτε αποφασίζουν τελεσίδικα την ουσία της διαφοράς. Σχετική είναι η υπόθεση Recnex Trading Ltd v. Τράπεζα Πειραιώς Κύπρου Λτδ Πολ. Έφεση 71/11, ημερ. 16.4.
- Έχει όμως λεχθεί στην ίδια απόφαση ότι σε ειδικές περιπτώσεις όπου υπάρχει ενασχόληση με την ουσία του επίδικου θέματος με τρόπο καθοριστικό επί νομικού ή πραγματικού γεγονότος τότε μπορούν να εφαρμοστούν οι αρχές του δεδικασμένου. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση Recnex (ανωτέρω): «Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμη και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για την μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώριση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. Εναπόκειται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν θα εγκρίνει τη δεύτερη αίτηση ή αν θα την απορρίψει, ελλείψει νέων στοιχείων. Στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο δεν μόρφωσε και ούτε εξέφρασε τελική γνώμη με τρόπο καθοριστικό επί νομικού ή πραγματικού αιτήματος. Δεν υπήρξε ενασχόληση με την ουσία του επιδίκου ζητήματος που αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata (K.S.R. Commercio Industria de Papel S.A. κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 309). Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσης αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση. » Στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο στην αγωγή 8328/12 δεν περιορίστηκε σε διαδικαστικής φύσεως θέματα αλλά προχώρησε σε απόρριψη της αγωγής. Ούτε ασχολήθηκε μόνο στο κατά πόσον αποδείχθηκε η ιδιότητα του καταναλωτή από τον ενάγοντα όπως ισχυρίστηκε ο συνήγορος του, ώστε να εφαρμόζεται στην περίπτωση του ο σχετικός Ευρωπαϊκός Κανονισμός. Αντιθέτως, το Δικαστήριο στην αγωγή 8328/12 εξέτασε και αποφάσισε με τρόπο καθοριστικό, το ζήτημα του κατά πόσον είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Αναφέρθηκε σαφώς ότι στην υπό κρίση σύμβαση, καθορίζεται ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την επίδικη διαφορά. Έγινε επίσης αναφορά στην παράλειψη του ενάγοντα να αναφερθεί στο σημαντικό γεγονός της ρήτρας δικαιοδοσίας στην μονομερή έκδοση διατάγματος επίδοσης στο εξωτερικό. Η πιο πάνω διαπίστωση ήταν και ένας από τους λόγους που οδήγησε το Δικαστήριο στην ακύρωση της σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου και στην συνεπακόλουθη απόρριψη της αγωγής 8328/
- Δεν επρόκειτο ως εκ τούτου για ένα καθαρά διαδικαστικό ζήτημα. Ούτε αποφασίστηκε κάποιο ενδιάμεσο διαδικαστικό αίτημα αλλά στην ουσία, απορρίφθηκε η ίδια η αγωγή με αναφορά και στο θέμα της δικαιοδοσίας. Η καταχώρηση της παρούσας αγωγής που αφορά ακριβώς την ίδια διαφορά με την αγωγή 8328/12 χωρίς μάλιστα να γίνεται καμία μνεία στο ζήτημα της ρήτρας δικαιοδοσίας κατά το προδικαστικό στάδιο της αίτησης για επίδοση στο εξωτερικό δεν μπορεί κατά την κρίση μου παρά να προσκρούει στην αρχή του δεδικασμένου. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση πρέπει να πετύχει για του ακόλουθους λόγους:
- Ο ενάγων δεν αποκάλυψε κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, σημαντικά γεγονότα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα δεν αποκάλυψε τον παραμερισμό του κλητηρίου στην αγωγή 8328/12 που αφορούσε τα ίδια θέματα με την παρούσα ως επίσης δεν αποκάλυψε την ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων που καθορίζεται στην επίδικη σύμβαση.
- Ο ενάγων δεν έχει καλή βάση αγωγής γιατί: i. Η επίδικη σύμβαση καθορίζει αποκλειστική ρήτρα δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων. ii. Ο ενάγων κωλύεται λόγω δεδικασμένου να εγείρει την παρούσα αγωγή αφού στην απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 8328/12 ημ. 29.5.15, αποφασίστηκαν τα ίδια ζητήματα αναφορικά με την αποκλειστική δικαιοδοσία των Αγγλικών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την υπό κρίση διαφορά. Ως αποτέλεσμα, το εκδοθέν μονομερώς στις 28.9.15 διάταγμα για σφράγιση και καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος στην παρούσα αγωγή, παραμερίζεται και ακυρώνεται. Ομοίως, το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου στο εξωτερικό ημ. 23.12.15, επίσης ακυρώνεται. Συνεπακόλουθα, το καταχωρηθέν κλητήριο ένταλμα ημ. 30.10.15 παραμερίζεται και η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως και τα μέχρι σήμερα έξοδα της αγωγής, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - αιτήτριας και εναντίον του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο