← Κύπρος

STEPHEN WILLIAM ASTON & ORS κ.α. ν. A CHACOLIS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: 112/2014, 16/11/2016

STEPHEN WILLIAM ASTON & ORS κ.α. ν. A CHACOLIS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: 112/2014, 16/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A617 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 112/2014 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις -ΚΑΙ- Αναφορικά με την απόφαση του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ 12X02903 ημερομηνίας 1.5.2013 Μεταξύ: STEPHEN WILLIAM ASTON & ORS (ως το επισυνημμένο Παράρτημα 1) Εναγόντων και

  1. A CHACOLIS DEVELOPERS LIMITED
  2. PROBIZ EXCELLENCE LIMITED
  3. FNG LIMITED
  4. FAISAL NAHABOO
  5. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
  6. PELECANOS & PELECANOU Εναγομένων Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Αρ. Αίτησης: 386/2014 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις -και- Αναφορικά με την απόφαση του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ12X02903 ημερομηνίας 1.5.2013 Μεταξύ: STEPHEN WILLIAM ASTON & ORS (ως το επισυνημμένο Παράρτημα 1) Εναγόντων και
  7. A CHACOLIS DEVELOPERS LIMITED
  8. PROBIZ EXCELLENCE LIMITED
  9. FNG LIMITED
  10. FAISAL NAHABOO
  11. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
  12. PELECANOS & PELECANOU Εναγομένων Και Αναφορικά με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 26/3/2014, η οποία συντάχθηκε στις 27/4/2014 στην Αίτηση με αριθμό 112/2014 ------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29/2/16 για συνεκδίκαση Αιτήσεων Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές (Eνάγοντες): κ. Ψυχάκης για Αιμιλιανίδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ): κ. Αναγνώστου για Χ. Κυριακίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές επιζητούν την έκδοση διατάγματος για τη συνεκδίκαση των πιο πάνω Αιτήσεων. ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14, θ.θ.1-5, Δ.48, θ.θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και ακολουθούμενη πρακτική. Σε σχέση με τα γεγονότα αναφέρεται ότι αυτά εμφαίνονται στους φακέλους των υποθέσεων και στο σώμα της Αίτησης καταγράφονται αυτά ως ακολούθως: i. Οι ως άνω Αιτήσεις αφορούν στην ίδια απόφαση και παρουσιάζουν κοινούς και/ή σχετικούς νομικούς λόγους ακύρωσης καθώς και κοινό υπόβαθρο γεγονότων. Συγκεκριμένα και με τις δυο αιτήσεις ζητείται ο παραμερισμός της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημ. 26/3/14 στην Αίτηση με αρ. 112/14 με την οποία αναγνωρίστηκε και κηρύχτηκε εκτελεστή στην Κυπριακή έννομη τάξη η απόφαση του High Court of Justice Queens Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ΄ αρ. HQ12X02903 ημ. 1/5/13 μεταξύ των Εναγόντων και της Marfin Popular Bank Public Company Ltd. ii. Τα κοινά και/ή σχετικά νομικά σημεία που εγείρονται καθώς και τα κοινά πραγματικά δεδομένα αυτών είναι τέτοιας σημασίας και έκτασης ώστε να στοιχειοθετούν ουσιώδη συνάφεια μεταξύ των επιδίκων θεμάτων και να καθιστούν επιθυμητή και αναγκαία τη συνεκδίκαση τους ιδίως προς αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και προς αναλυτικότερη παρουσίαση των επίδικων θεμάτων. iii. Με την αιτούμενη συνεκδίκαση αποσκοπείται ο αποκλεισμός των δυσχερειών τις οποίες η ξεχωριστή εκδίκαση τους ενδεχομένως να επιφέρει καθώς και υποβοήθηση της απονομής ομοιόμορφης και ταχείας δικαιοσύνης. ΕΝΣΤΑΣΗ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση με την ίδια νομική βάση. Σε αυτήν ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.
  13. · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. · Δεν καταδεικνύονται καθόλου και/ή με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στην Αίτηση 112/14 και στην Αίτηση 386/
  14. Αντίθετα τα γεγονότα που αναφέρονται προς υποστήριξη της αιτούμενης θεραπείας είναι αόριστα και ασαφή ενώ κανένας προσδιορισμός δεν δίνεται ως προς τα ποια είναι εκείνα τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα τέτοιας σπουδαιότητας τα οποία καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση. · Δεν υφίστανται κοινά πραγματικά και/ή νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθίσταται αναγκαία η συνένωση. Τα γεγονότα των πιο πάνω αιτήσεων δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους. · Οι διάδικοι είναι διαφορετικοί στις πιο πάνω Αιτήσεις και/ή υπάρχουν διάδικοι που έχουν αντίστροφες ιδιότητες και δεν ταυτίζονται. · Οι Αιτήσεις των οποίων επιζητείται η συνένωση στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις. Η Αίτηση 112/14 καταχωρήθηκε με σκοπό την αναγνώριση και εκτέλεση εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας της απόφασης του Ηνωμένου Βασιλείου ημερομηνίας 1/5/13 και στα πλαίσια αυτής η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd δια μέσω του Ειδικού Διαχειριστή της καταχώρησε Αίτηση με την οποία ενίσταται στην αναγνώριση αυτή και εξαιτείται τον παραμερισμό/ακύρωση/αναστολή της απόφασης που εκδόθηκε μονομερώς στις 26/3/14 από το Ε.Δ. Λευκωσίας. Η δε Αίτηση 386/14 καταχωρήθηκε από την Καθ΄ ης η Αίτηση στην παρούσα με σκοπό την αναστολή/παραμερισμό/ακύρωση της απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας ημ. 26/3/14 στα πλαίσια της οποίας οι Αιτητές στην παρούσα καταχώρησαν ένσταση. · Οι διάδικοι που εμπλέκονται στις πιο πάνω αιτήσεις και/η η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd ενεργώντας δια μέσω του Ειδικού Διαχειριστή της και η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους έτσι ώστε να μην είναι πρόσφορη και δικονομικά δυνατή η συνένωση. · Τυχόν διαταγή για συνένωση δεν θα βοηθήσει αλλά αντίθετα θα περιπλέξει την κατάσταση, θα προκαλέσει σύγχυση και ανυπέρβλητα κωλύματα και/ή δικονομικά προβλήματα στην εκδίκαση των διαδικασιών. · Κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την αιτούμενη συνένωση η οποία δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και της δικαιοσύνης. · Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση. · Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Κατερίνα Λίλη Παυλίδου στην οποία βασικά υιοθετούνται οι λόγοι της ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα εξετάσω πρώτα τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της έκδοσης διατάγματος συνένωσης αγωγών. Η έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας:- "Δ.14, θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated." Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14, θ. 2 έχει ως εξής:- «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος[1]. Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση C & S BETON LTD κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολιτική έφεση αρ. 74/2011, ημερ. 20/3/
  15. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων[2]. Χρήσιμη αναφορά επί του θέματος συνένωσης αγωγών μπορεί να γίνει επίσης στο σύγραμμα HALSBURY'S LAWS OF ENGLAND, 4th Edition, Vol, 37, σελ. 60, παράγρ. 69 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "69. Consolidation. Consolidation is a process by which two or more causes or matters are by order of the court combined or united and treated as one cause or matter. The main purpose of consolidation is therefore to save costs, time and effort, and to make the conduct of several actions more convenient by treating them as one action. The jurisdiction to consolidate arises where there are two or more causes or matters pending in the same Division and it appears to the court:
(1)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or
(2)that the rights to relief claimed in them are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or
(3)that for some other reason it is desirable to make an order consolidating them or an order alternative to consolidating them. In these circumstances the court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just. The circumstances in which actions may be consolidated are broadly similar to those in which parties may be joined in one action. Accordingly, actions relating to the same subject matter between the same plaintiff and the same defendant, or between the same plaintiff and different defendants or between different plaintiffs and different defendants, or between different plaintiffs and the same defendant, may be consolidated on the application of either a plaintiff or a defendant." Στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 τονίζεται η ευρύτητα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα για συνεκδίκαση - η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση - και το ανεπιθύμητο στεγανοποίησης των περιπτώσεων στις οποίες ενδείκνυται η συνεκδίκαση[3]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το πραγματικό υπόβαθρο στην παρούσα Αίτηση κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε στη φύση των Αιτήσεων αντικείμενο της Αίτησης συνεκδίκασης. Η Γενική Αίτηση με αρ. 112/14 ημ. 28/1/14, αφορά Αίτηση που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές Stephen William Aston & Ors και άλλων 34 για την αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο εναντίον της Marfin Popular Bank Public Co. Ltd. Στα πλαίσια της Αίτησης 112/14 η Cyprus Popular Bank Ltd δια μέσω του Ειδικού Διαχειριστή της καταχώρησε Αίτηση με την οποία ενίσταται στην αναγνώριση αυτή και με την οποία εξαιτείται τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναστολή της απόφασης που εκδόθηκε μονομερώς στις 26/3/14 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Συγκεκριμένα επιζητούνται σε αυτήν οι ακόλουθες θεραπείες: (Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 26/03/2014, δυνάμει του οποίου έχει αναγνωρισθεί και καταστεί εκτελεστή στην Κυπριακή Δημοκρατία, η απόφαση του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ 12X02903, ημερομηνίας 01/05/2013, η οποία εκδόθηκε προς όφελος των κ.κ. Stephen William Aston & Ors και άλλων, ως το επισυνημμένο στην παρούσα Παράρτημα 1 και εναντίον της Marfin Popular Bank Public Company Limited. (B) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ανακαλείται και/ή ακυρώνεται η εγγραφή και/ή αναγνώριση της απόφασης του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ 12X02903, ημερομηνίας 01/05/2013, η οποία εκδόθηκε προς όφελος των κ.κ. Stephen William Aston & Ors και άλλων, ως το επισυνημμένο στην παρούσα Παράρτημα 1 και εναντίον της Marfin Popular Bank Public Company Limited, από το μητρώο που διατηρείται με το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (Γ) Διαζευκτικά των ανωτέρω Διαταγμάτων ως τα σημεία (Α) και (Β), Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης και/ή του διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 26/03/2014, δυνάμει του οποίου έχει αναγνωρισθεί και καταστεί εκτελεστή στην Κυπριακή Δημοκρατία, η απόφαση του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ 12X02903, ημερομηνίας 01/05/2013, η οποία εκδόθηκε προς όφελος των κ.κ. Stephen William Aston & Ors και άλλων, ως το επισυνημμένο στην παρούσα Παράρτημα 1 και εναντίον της Marfin Popular Bank Public Company Limited και/ή την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας σε ότι αφορά την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, μέχρι την πλήρη ολοκλήρωση και/ή περάτωση του τακτικού ένδικου μέσου που έχει καταχωρηθεί και/ή προωθηθεί από την Εναγόμενη 5 στα πλαίσια της Αγωγής ενώπιον του High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό HQ 12X02903, ήτοι της Αίτησης, ημερομηνίας 21/05/2013 για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 01/05/2013 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αριθμό HQ 12X02903 από το High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου και/ή την έκδοση αμετάκλητης απόφασης στην Αίτηση, ημερομηνίας 21/05/
  1. (Δ) Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία και/ή οδηγίες που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. (Ε) Έξοδα και Φ.Π.Α. (Αρ. Φ.Π.Α. CY10220007Q). Η Γενική Αίτηση 386/14 ημ. 22/5/14 κατεχωρήθη από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και επιδιώκεται μέσω αυτής η αναστολή και/ή ο παραμερισμός της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε, ως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω στις 26/3/14 στην Αίτηση με αρ. 112/
  2. Οι θεραπείες που επιζητούνται στην εν λόγω Αίτηση είναι οι εξής: (Α) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναστέλλεται η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 26/3/2014 (η οποία συντάχθηκε στις 7/4/2014) στην Αίτηση με αριθμό 112/2014 (η «Απόφαση Αναγνώρισης και Εκτέλεσης»), μέχρι πλήρους εκδίκασης και έκδοσης αμετάκλητης απόφασης σε αίτηση ημερομηνίας 21/5/2013 για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 1.5.2013 που εκδόθηκε από το High Court of Justice (Queen's Bench Division) του Ηνωμένου Βασιλείου στην διαδικασία υπ΄ αριθμό HQ 12x02903 (η «Απόφαση Ηνωμένου Βασιλείου»). (Β) Επιπρόσθετα, απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να παραμερίζεται ή/και να ακυρώνεται η Απόφαση Αναγνώρισης Εκτέλεσης ως επίσης και οιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης τυχόν λήφθηκαν στη βάση αυτής ή/και στα πλαίσια της. (Γ) Οιαδήποτε άλλη θεραπεία ή/και Διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο ή/και εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. (Δ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Από τα πιο πάνω δεδομένα στο παρόν στάδιο προκύπτουν οι ακόλουθες επισημάνσεις: § Διάδικος τόσο στην Γενική Αίτηση 112/14 όσο και στη Γενική Αίτηση 386/14 είναι ο Εναγόμενος
  3. Και τούτο ανεξαρτήτως από το γεγονός ότι η Γενική Αίτηση 112/14 καταχωρήθηκε από την Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd και/ή τον Ειδικό Διαχειριστή της ενώ η Γενική Αίτηση 386/14 καταχωρήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Με άλλα λόγια και οι δυο Αιτήσεις έχουν καταχωρηθεί εκ μέρους του ιδίου διαδίκου. § Οι Ενάγοντες Stephen William Aston & Ors και άλλοι 34 είναι διάδικοι και στις δύο Αιτήσεις αντικείμενο της Αίτησης συνεκδίκασης Συγκεκριμένα τόσο στη Γενική Αίτηση 112/14 όσο και στη Γενική Αίτηση 386/14 είναι διάδικοι υπό την ιδιότητα των Καθ΄ων η Αίτηση. Εξέταση Λόγων Ενστάσεως Κατά την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω σε αυτό το στάδιο. Όπου χρειαστεί θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές κατωτέρω. Προχωρώ ακολούθως να εξετάσω τους λόγους ένστασης που προβάλλουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι η Δ.14, θ.2 επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση αφορά σε συνένωση αγωγών και όχι σε συνένωση αιτήσεων. Επί του θέματος αυτού σχετικές οι πρόνοιες της Δ.1, θ. 2 οι οποίες ορίζουν τα εξής: " "action" means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court;" Η υπό εξέταση περίπτωση αφορά πρωτογενή Αίτηση και όχι ενδιάμεση η οποία εμπίπτει εντός της έννοιας της αστικής διαδικασίας και εγέρθηκε με τον τρόπο που προβλέπεται σε σχετική νομοθεσία και συγκεκριμένα τον Κανονισμό ΕΚ 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρώπης. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν και/ή δεν καταδεικνύονται κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα που καθιστούν αναγκαία τη συνεκδίκαση. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων[4]. Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι και με τις δύο Αιτήσεις επιδιώκεται ο παραμερισμός της ίδιας απόφασης, ήτοι της απόφασης που εκδόθηκε μονομερώς στις 26/3/14 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποία αναγνωρίστηκε και κηρύχτηκε εκτελεστή στην Κυπριακή έννομη τάξη η απόφαση του High Court of Justice Queens Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ΄ αρ. HQ12X02903 ημ. 1/5/13 μεταξύ των Εναγόντων και της Marfin Popular Bank Public Company Ltd. Επιπλέον και με τις δύο αυτές Αιτήσεις επιδιώκεται ο παραμερισμός της ως άνω απόφασης εκ μέρους του ιδίου Εναγόμενου, ήτοι την Marfin Popular Bank Public Company Ltd την οποία αμφότεροι οι Αιτητές δηλώνουν ότι εκπροσωπούν. Και οι δύο Αιτήσεις εγέρθηκαν από πρόσωπα που κατ΄ισχυρισμό εκπροσωπούν τον ίδιο διάδικο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η απόφαση αναγνώρισης της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός. Στρέφονται δε εναντίον των Εναγόντων Stephen William Aston & Ors και άλλων 34 (Αιτητών στην μονομερή Αίτηση για Αναγνώριση και Εγγραφή της Απόφασης του High Court of Justice Queens Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου υπ΄ αρ. HQ12X02903 ημ. 1/5/13). Πρόκειται, επομένως, για δύο Αιτήσεις παραμερισμού εκ μέρους του Εναγόμενου 5 και εναντίον των Εναγόντων (στην Απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου). Εξέταση δε του περιεχομένου και των δύο Αιτήσεων αποκαλύπτει ότι βασίζονται ακριβώς στο ίδιο πλαίσιο γεγονότων ενώ προβάλλονται κοινά νομικά σημεία. Συγκεκριμένα και στις δύο αυτές Αιτήσεις αποτελεί βασικό λόγο το γεγονός ότι καταχωρήθηκε τόσο από την Λαϊκή Τράπεζα όσο και από την Τράπεζα Κύπρου η αίτηση ημερ. 21/5/13 για παραμερισμό της αγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου και της επίδοσης της η οποία ευρίσκεται σε εκκρεμότητα και η οποία, όπως υποβάλλεται, θα καταστεί άνευ αντικειμένου σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων στις πιο πάνω Αιτήσεις διαταγμάτων παραμερισμού και/ή αναστολής. Άλλος επίσης βασικός λόγος που προβάλλεται είναι το γεγονός ότι η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ασυμβίβαστη με αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια μεταξύ των ιδίων διαδίκων προ της καταχώρισης της διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον γίνεται αναφορά και στις δύο Αιτήσεις σε υποθέσεις οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων με το ίδιο αντικείμενο με την Αγγλική αγωγή, ήτοι τις δανειακές συμβάσεις, οι οποίες είχαν καταχωρηθεί προ της καταχώρησης της διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο η οποία οδήγησε στην έκδοση της απόφασης Ηνωμένου Βασιλείου. Στο πλαίσιο δε αυτό προβάλλονται λόγοι που αφορούν σε αλλότρια κίνητρα των Εναγόντων και σε καταχρηστικές ενέργειες. Η μόνη διαφοροποίηση που υπάρχει μεταξύ των δύο Αιτήσεων αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης για συνεκδίκαση, αποτελούν, όπως ορθά επισημαίνεται από τους συνηγόρους των Εναγόντων, προδικαστικά ζητήματα που προβάλλει ο κάθε Αιτητής στην Αίτηση του αναφορικά με την νομιμοποίηση του και τον τρόπο καταχώρησης της Αίτησης. Συγκεκριμένα η μεν Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd δια μέσω του Ειδικού Διαχειριστή της δικαιολογώντας την έγερση της Αίτησης παραμερισμού από την Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd αναφέρει στην Αίτηση της ότι «αν και το αντικείμενο της υπόθεσης τoυ High Court of Justice Queen's Bench Division του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αγωγή υπ' αριθμό HQ 12X02903, ημερομηνίας 01/05/2013, αποτελεί δικαίωμα που έχει μεταβιβαστεί στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., εντούτοις οι αξιώσεις των εκεί Εναγόντων (στην παρούσα Καθ' ων η Αίτηση) εδράζονται στο αστικό αδίκημα των ψευδών παραστάσεων που κατ' ισχυρισμό διαπράχθηκε κατά ή περί την υπογραφή των Δανειακών Συμβάσεων και επεκτείνονται σε καταβολή αποζημιώσεων». Ενώ η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, επικαλούμενη το Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/2013 δυνάμει του οποίου έχουν μεταβιβασθεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα, υποχρεώσεις και εξασφαλίσεις της Λαϊκής Τράπεζας στην Τράπεζα Κύπρου, υποβάλλει ότι η ίδια ως το νομικό πρόσωπο που ανέλαβε τα μεταβιβασθέντα περιουσιακά στοιχεία ήταν από τότε το μόνο πρόσωπο που νομιμοποίητο σε σχέση με οποιεσδήποτε διαδικασίες αφορούσαν αυτά. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Γεωργίου v. Δήμου Λεμεσού (Αρ.4) 4 Α.Α.Δ. 3225, η οποία αφορούσε αίτηση για συνεκδίκαση προσφυγών, εφόσον διαπιστώνεται ότι τα κοινά σημεία, νομικά και πραγματικά, μεταξύ των προτεινόμενων για συνεκδίκαση προσφυγών είναι, σε σύγκριση με τις διαφορές, τέτοιας σημασίας και έκτασης που να στοιχειοθετούν ουσιώδη συνάφεια μεταξύ των επίδικων θεμάτων, μπορεί να διαταχθεί η συνένωσή τους χάριν της καλής απονομής της δικαιοσύνης. Λέχθηκε επίσης ότι «το κριτήριο για τη συνένωση για σκοπούς εκδίκασης δύο ή περισσότερων εφέσεων, και κατ' αναλογία αγωγών και προσφυγών, είναι το όφελος που μπορεί να προκύψει από την ταυτόχρονη εκδίκασή τους στην απονομή της δικαιοσύνης, θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος δικαστηρίου. Η περίσωση εξόδων και η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών είναι μεταξύ των παραγόντων που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου και, κατά κανόνα, συνηγορούν υπέρ της συνεκδίκασης». Η διαφορετική εκπροσώπηση των Εναγομένων 5 ήταν ένας άλλος λόγος που προβλήθηκε με δεδομένο ότι η Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd δια μέσω του Ειδικού Διαχειριστή της εκπροσωπείται από το δικηγορικό γραφείο Α. Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ενώ η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκπροσωπείται από το δικηγορικό γραφείο Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. Σε συμφωνία με τα όσα έχουν υποστηρίξει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Εναγόντων η διαφορετική εκπροσώπηση των Εναγομένων στην παρούσα υπόθεση δεν συνιστά κατ΄ανάγκη εμπόδιο για την έγκριση της αίτησης συνεκδίκασης. Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με το Αίτημα της Ενάγουσας Amsteco Electronic Ltd Πολιτική Έφεση αρ. 345/2014, ημερ. 11/3/15 στην οποία με παρέπεμψαν οι συνήγοροι των Εναγόντων είναι κατατοπιστικά και τα παραθέτουμε: «Στην προκειμένη περίπτωση ορθά ο αδελφός μας δικαστής έκρινε ότι εκ πρώτης όψεως δεν είχαν καταδειχθεί ζητήματα που θα έπρεπε να συζητηθούν περαιτέρω, εφόσον δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παρανομία. Όπως ορθά υπέδειξε, η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση, χωρίς να υπάρχουν οι περιορισμοί που εισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εφεσειόντων. Όπως ορθά εξήγησε ο αδελφός μας δικαστής, γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι. Ενίοτε όμως, όταν οι δικηγόροι είναι διαφορετικοί, η επιλογή της οδηγούσας αγωγής μπορεί να αποτελέσει εστία αντιδικίας, ιδιαίτερα μεταξύ των δικηγόρων των εναγόντων. Όμως μεταξύ των συνηγόρων των εναγομένων οι αντιδικίες είναι ακόμα σπανιότερες. Εν πάση περιπτώσει, τα δικαστήρια με τις ορθές οδηγίες (βλ. Healey ν. Waddington & Sons Ltd
(1954)1 All ER 861 CA) βεβαιώνονται ότι όλοι οι διάδικοι διά των δικηγόρων τους έχουν ίση συμμετοχή στη δίκη». Ένας άλλος λόγος που προβλήθηκε από τους Εναγόμενους είναι ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Συγκεκριμένα υποβλήθηκε ότι καταχωρήθηκε 2 περίπου χρόνια μετά την καταχώρηση της Αίτησης 386/14. Είναι νομολογημένο ότι ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για συνένωση αγωγών είναι στοιχείο που συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα για την έκδοση ή μη της διαταγής[5]. Επισημαίνεται, ωστόσο, ο λόγος αυτός της καθυστέρησης από μόνος του δεν μπορεί να οδηγήσει την αίτηση σε απόρριψη. Θα πρέπει να συνεκτιμηθούν όλοι οι σχετικοί παράγοντες και να ζυγιασθούν πριν το Δικαστήριο αποφασίσει πως θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Στην προκειμένη περίπτωση υπογραμμίζουμε ότι η Αίτηση συνεκδίκασης υπεβλήθη πριν την ακρόαση των δύο Αιτήσεων παραμερισμού και πριν την εκδίκαση των ενδιάμεσων αιτήσεων και ιδιαίτερα της αίτησης για παραπομπή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Η Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω, και έχοντας εξετάσει με προσοχή κάθε σχετικό με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας παράγοντα, πιστεύω ότι ενόψει των κοινών νομικών και πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται και στις δύο Αιτήσεις, όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω, πιστεύω ότι η συνεκδίκαση τους θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης με την αποφυγή πολλαπλότητας στις διαδικασίες, πρόκληση εξόδων και σπατάλης δικαστικού χρόνου. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα συνεκδίκασης των δύο πιο πάνω αναφερόμενων Αιτήσεων ως η παρα. (Α) της υπό κρίση Αίτησης. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση δικαιούνται στα έξοδα τους. Η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ/Αιτήτρια να καταβάλει τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861 Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721. [2] Δέστε Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. [3] Δέστε επίσης την Αγγλική υπόθεση Payne v. British Time Recorder Co [1921] 2 K.B. 1 στην οποία τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: ' It is impossible to lay down any rule as to how the discretion of the Court ought to be exercised. Broadly speaking, where claims by or against different parties involve or may involve a common question of law or fact bearing sufficient importance in proportion to the rest of the action to render it desirable that the whole of the matters should be disposed of at the same time the Court will allow the joinder of plaintiffs or defendants, subject to its discretion as to how the action should be tried." [4] Δέστε Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. [5] Δέστε Μενελάου ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χ"Σπύρου αποβιώσαντος κ.α. ν. Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ 371. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.