ΧΑΡΙΚΛΕΙΑΣ ΙΤΑΛΟΥ ν. ΝΙΚΗΣ ΒΑΛΑΝΙΔΟΥ αποβιωσάσης, μέσω του ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΒΑΛΑΝΙΔΗ διαχειριστού της περιουσίας της, Αρ.Αγωγής: 6035/2010, 25/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A639 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 6035/2010 Μεταξύ: ΧΑΡΙΚΛΕΙΑΣ ΙΤΑΛΟΥ Ενάγουσας και ΝΙΚΗΣ ΒΑΛΑΝΙΔΟΥ αποβιωσάσης, μέσω του ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΒΑΛΑΝΙΔΗ διαχειριστού της περιουσίας της Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 02.06.2016 Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια-Ενάγουσα: κ.Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ΄ου η αίτηση-Εναγόμενο: κα Θέκλα Θωμά για Κενδέας Α.Σέργης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα-Αιτήρρια επιζητεί διάταγμα τροποποίησης της ΄Εκθεσης Απαίτησης της. Το αίτημα αντίκρισε την ένσταση του Εναγόμενου-Καθ΄ου η αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 Θ. 10, Δ.25 Θ. 1, 2, 3 και 5 και Δ.48 Θ. 1, 2, 3 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας στη οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο νέος συνήγορος της, ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση μόλις αυτή μπόρεσε να πληρώσει τα έξοδα του προηγούμενου δικηγόρου της ο οποίος κρατούσε το φάκελο, διαπίστωσε ότι η έκθεση απαίτησης είναι ελλειπής όσο αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις αυτές δεν έχουν δικογραφηθεί ολοκληρωτικά επειδή με την πάροδο του χρόνου έχουν αυξηθεί τα έξοδα της στα φάρμακα, φυσιοθεραπείες αλλά και άλλα τα οποία εκ παραδρομής δεν είχαν δικογραφηθεί από το πρώην δικηγόρο της. Επίσης ως προς τις γενικές αποζημιώσεις ο πρώην δικηγόρος της παρέλειψε να αναφέρει σημαντικά θέματα καθώς επίσης για την τωρινή της κατάσταση, ισχυρισμοί οι οποίοι είναι απαραίτητοι για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα επίδικα θέματα δίνοντας την δυνατότητα στο Δικαστήριο να αποφασίσει ολοκληρωμένα και τελεσίδικα επί όλων των διαφορών των μερών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση και η αίτηση καταχωρήθηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Τέλος είναι ισχυρισμός της ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκτεθεί η ολοκληρωμένη υπόθεση της Ενάγουσας και η αιτούμενη τροποποίηση δεν θα επηρεάσει τη Εναγόμενη με οποιοδήποτε τρόπο. Η Εναγόμενη ενίσταται και προσδιορίζει στο σώμα της ένστασης η οποία στηρίζεται στην ένορκο δήλωση της κας Χριστίνας Μιλλή συνήγορο στο γραφείο του δικηγόρου της ότι :
- Δεν τηρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της ενάγουσας - αιτήτριας.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και ανεπίτρεπτη στο παρών στάδιο, αφού καταχωρείται με μεγάλη καθυστέρηση και χωρίς να δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο η καθυστέρηση της ενάγουσας να αποταθεί στο Δικαστήριο ενωρίτερα, αφού οι ζητούμενοι να προστεθούν με την αίτηση ισχυρισμοί, ήσαν γνωστοί της από την έναρξη της Δικαστικής διαδικασίας και εν πάση περιπτώσει η αναφερόμενη δικαιολογία δεν αποτελεί νόμιμο λόγο αιτιολόγησης της καθυστέρησης.
- Η αιτούμενη τροποποίηση δεν βασίζεται σε ύπαρξη νεοδημιουργηθέντων γεγονότων (nova producta), ούτε σε ύπαρξη νεοανακαλυφθέντων γεγονότων (nova reperta) ή και εν πάση περιπτώσει αφορά γεγονότα που εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από την ενάγουσα και/ή τους δικηγόρους της και να συμπεριληφθούν στην απαίτηση από την αρχή και όχι μετά από έξι χρόνια επιδεικνύοντας εύλογη επιμέλεια.
- Η αίτηση αντίκειται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και ειδικά του δικαιώματος διεξαγωγής της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο.
- Δεν προβάλλεται κανένας ουσιασιτκός ή ικανοποιητικός λόγος ή δικαιολογία η οπία μπορεί να ελεχθεί για την αληθοφάνεια της, γιατί οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που επιδικώνονται να προστεθούν στην έκθεση απαίτιησης δεν έχουν προβληθεί στο παρελθόν αφού τα γεγονότα εις τα οποία στηρίζονται ήταν στην σφαίρα γνώσης της ενάγουσας - αιτήτριας.
- Με την σκοπούμενη τροποποίηση και την αδικαιολόγητη καθυστέρηση υποβολής της αίτησης επιχειρείται η καθυστέρηση και εκτροχιασμός της διαδικασίας και επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα της εναγόμενης -καθ' ης η αίτηση για ταχεία εκδίκαση της αγωγής και/ή της δίκης σε εύλογο χρόνο.
- Οι επιπτώσεις στην Εναγόμενη- Καθ' ης η Αίτηση από την τυχόν χορήγηση της αιτούμενης τροποποίησης θα είναι δυσμενείς και/ή επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα και συμφέροντα της καθότι επιχειρείται στην ουσία η εισαγωγή εκτεταμένων πραγματικών ισχυρισμών και/ή γεγονότων, οι οποίοι θεμελιώνουν νέα γραμμή απαίτησης, η αποδοχή της οποίας θα σήμαινε την δημιουργία νέας απαίτησης, επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και διεύρυνση του νομικού και πραγματικού πλαισίου της δίκης.
- Με την αίτηση, η ενάγουσα - αιτήτρια επιχειρεί να θεραπεύσει την ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος από μέρους της.
- Η αλλαγή Δικηγόρου δεν παρέχει αφ΄εαυτής λόγο για εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ούτως ώστε να επιτρέψει την τροποποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν προβάλλεται στην ουσία καμία άλλη δικαιολογία ή λόγος για την αιτούμενη τροποποίηση πέραν της αλλαγής δικηγόρου, ο οποίος διαπίστωσε την ανάγκη τροποποίησης.
- Γενικά η αίτηση είναι αντίθετη στους δικονομικούς θεσμούς, καταχρηστική, κακόπιστη και σκοπό έχει την καθυστέρηση της σύντομης και εντός ευλόγου χρόνου εκδίκαση της υπόθεσης». Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάσθηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, με γραπτές αγορεύσεις, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το προκαθορισμένο πλαίσιο της δίκης που εστιάζεται και εξαντλείται στην περίμετρο των γραπτών προτάσεων και αποτελεί οδηγό προσδιορισμού των εγειρόμενων σε μια διαφορά θεμάτων, μπορεί αν απαιτείται να διαφοροποιηθεί (Βλ. Aγία Νάπα ν. Παπάμιχαηλ
(1992)1 ΑΑΔ 549). Στην υπόθεση Περικτιόνη ν. Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με τη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων. «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» (Βλ. επίσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Αλωνεύτη, Πολιτική Έφεση 11026 ημερ. 25.2.2002, Φοινιώτης ν. Greenmar
(1989)1E AAΔ.33.) Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν, προσδιορίστηκε στην υπόθεση Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα
(1994)1 ΑΑΔ 16 αλλά τονίστηκε από το Δικαστή Κωνσταντινίδη ότι: «Αναγνωρίζονται σχετικοί παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα,
(1999)1 ΑΑΔ. Στην εν λόγω υπόθεση επιδιώχθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και της απάντησης στην υπεράσπιση μετά από περίπου 12 χρόνια που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Η έκθεση απαίτησης είχε καταχωρηθεί στις 13.5.86 και τροποποιήθηκε με σχετικό διάταγμα στις 7.10.87. Με την αίτηση, έγινε προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμού για υφιστάμενο νόμο στο Λίβανο, κάτι το οποίο ήταν γνωστό, όπως αποδείχθηκε, στους δικηγόρους των διαδίκων από τότε, Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση κάνοντας σαφή αναφορά στον παράγοντα χρόνο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδεχόμενο την έφεση επέτρεψε την τροποποίηση τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Αναφορικά με την έκταση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, θα λέγαμε ότι ενώ η σύνδεση με τη μακρά εκκρεμότητα της αγωγής μοιάζει αυτονόητη και επιτείνει την ανησυχία σχετικά με την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της αγωγής εντός εύλογου χρόνου, εντούτοις εύστοχα ήταν που σημειώθηκε πρωτόδικα ότι η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής «δεν μπορεί να ενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα» αλλά αποτελεί παράγοντα «ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση». Εν τέλει το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου συνιστά σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση του Εφετείου στην Πολ. Έφεση 9520, ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. Κατανοούμε πλήρως την ανησυχία του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Όμως εδώ η καθυστέρηση από καμιά άποψη δεν θα μπορούσε αφ΄ εαυτής να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση.» Από το σύνολο των πιο πάνω νομικών αυθεντιών, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τροποποίηση είναι ευρύτατη και το Δικαστήριο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα αρνηθεί μια τέτοια τροποποίηση. Η τροποποίηση εκ μέρους του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται, αν το τελευταίο πειστεί ότι αυτή γίνεται κακόπιστα και ότι στην περίπτωση που επιτραπεί, θα έχει σαν αποτέλεσμα πρόκληση μη ανατρέψιμης ζημιάς και αδικίας στην άλλη πλευρά. Η νομολογία αποδέχεται επίσης πως όση αμέλεια ή απροσεξία και να έχει επιδειχθεί στη δικογραφία και ανεξάρτητα από το καθυστερημένο μιας προτεινόμενης τροποποίησης, αυτή κατά κανόνα επιτρέπεται, όταν μπορεί να γίνει χωρίς αδικία στην αντίδικη πλευρά. Θεωρείται δε ότι δεν υπάρχει τέτοια αδικία, αν μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με σχετική διαταγή για επιδίκαση εξόδων. Έχοντας κατά νου τις ως άνω αναφερόμενες αυθεντίες και αρχές, έχω εξετάσει όλα τα ενώπιον μου στοιχεία λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Κατέληξα στα εξής συμπεράσματα: (Α) Με την προώθηση της παρούσας αίτησης επιζητείται η διεύρυνση και εμπλουτισμό της πραγματικής βάσης της ΄Εκθεσης Απαίτησης αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που υπέστη η Ενάγουσα και τις ειδικές ζημιές που επιζητεί και πρέπει να δικογραφούνται. Η πλευρά της Αιτήτριας επιθυμεί να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου ένα ευρύτερο και πληρέστερο υπόβαθρο για σκοπούς καλύτερης παρουσίασης της υπόθεσής της περιλαμβανομένων όλων των σωματικών της βλαβών και ειδικών ζημιών. Το ζήτημα με ευκολία μπορεί να αντιμετωπιστεί από την Εναγόμενη χωρίς να προκαλείται στην πλευρά της μη ανατρέψιμη ζημιά ή αδικία. (Β) Κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, δεν εντοπίζονται στοιχεία τα οποία θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να διαγνώσει κακοπιστία από την πλευρά της Ενάγουσας- Αιτήτριας. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ασφαλώς αμέλεια ή και καθυστέρηση από την πλευρά της Αιτήτριας να απευθυνθεί στο Δικαστήριο για να τροποποιήσει το δικόγραφο της τη δεδομένη χρονική στιγμή, αλλά στη συμπεριφορά της, όπως αυτή παρουσιάζεται στο φάκελο της δικογραφίας και από τα στοιχεία τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης, δεν φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία κακοπιστίας. (Γ) Υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης τροποποίησης σε σύγκριση με την ημερομηνία καταχώρησης της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Πρέπει να σημειώσω ότι η αίτηση με έχει προβληματίσει γιατί το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει από τη μια το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε διαδίκου να προβάλλει στο Δικαστήριο ελεύθερα και απρόσκοπτα τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του και από την άλλη να προστατευθεί το συμφέρον της Εναγόμενης για γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσης. Με δεδομένο όμως ότι δεν θα προκληθεί στην άλλη πλευρά οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί, με κατάλληλη διαταγή εξόδων, ενώ παράλληλα θα δοθεί στη διάδικο το δικαίωμα να προβάλει τις θέσεις της κατά τρόπο επιτρεπτό και τακτοποιώντας το δικόγραφο της, δίδοντας έτσι στο Δικαστήριο μια καλύτερη ευκαιρία να απονέμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων, αισθάνομαι ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν ορθώνονται δικονομικά ή ουσιαστικά εμπόδια τέτοια που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν εάν εγκριθεί το αίτημα. Με βάση όλα τα ενώπιον μου στοιχεία, τα συμπεράσματά μου και τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ πως είναι ορθό και δίκαιο να εγκρίνω την αίτηση και να επιτρέψω την τροποποίηση της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως το Α της αίτησης. Τροποποιημένη ΄Εκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί και παραδοθεί στη Εναγόμενη-Καθ΄ης η αίτηση, εντός είκοσι ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Όλα τα έξοδα που θα χαθούν εξαιτίας της τροποποίησης, περιλαμβανομένων και των εξόδων της παρούσας αίτησης, εξαιρουμένης της ακροαματικής διαδικασίας, της παρούσας επιδικάζονται σε βάρος της Ενάγουσας-Αιτήτριας και υπέρ της Εναγόμενης - Καθ΄ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, τα οποία να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ) ............ Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο