Nebojsa Micovic κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 6530/09, 9/11/2016

Nebojsa Micovic κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 6530/09, 9/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A601 Αρ. Αγωγής: 6530/09 Μεταξύ:

1. Nebojsa Micovic, εκ Λεμεσού
2. Dragana Micovic, εκ Λεμεσού
3. Yelena και Sofia Micovic ανήλικες μέσω των γονέων και/ή νομίμων κηδεμόνων και/ή εχόντων την γονική μέριμνα αυτών Nebojsa και Dragana Micovic Εναγομένων και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένης Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημ. 7.1.14 Μεταξύ:
4. Nebojsa Micovic, εκ Λεμεσού
5. Dragana Micovic, εκ Λεμεσού
6. Yelena και Sofia Micovic ανήλικες μέσω των γονέων και/ή νομίμων κηδεμόνων και/ή εχόντων την γονική μέριμνα αυτών Nebojsa και Dragana Micovic Εναγομένων και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2016 Για ενάγοντες: κα Ελένη Προδρόμου Για εναγόμενο: κος Ανδρέας Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας 1 και η οικογένεια του κατάγονται από την Σερβία. Εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο όπου ο ενάγοντας1 εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία. Η παρούσα αγωγή έχει ως έρεισμα την σύλληψη του ενάγοντα 1 από την αστυνομία για σκοπούς απέλασης του από την Κύπρο, η οποία όμως στην συνέχεια ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην προσφυγή 1012/
7. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της παρούσας αγωγής, οι ενάγοντες αιτούνται αποζημιώσεις για παράνομη σύλληψη δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος αλλά και στην βάση του αστικού αδικήματος της παράνομης κατακράτησης. Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων, η συνήγορος των εναγόντων περιόρισε την απαίτηση μόνο στην βάση του αστικού αδικήματος της παράνομης κατακράτησης αφού ήταν σαφές ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία αναφορικά με τις προϋποθέσεις για επιδίκαση αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος. Στο ίδιο στάδιο, η συνήγορος απέσυρε την αγωγή εκ μέρους των εναγόντων 2 & 3 που είναι αντίστοιχα η σύζυγος και τα παιδιά του ενάγοντα
8. Παρέμεινε έτσι για εκδίκαση μόνο η απαίτηση του ενάγοντα 1 για αποζημιώσεις λόγω παράνομης κατακράτησης. Τα γεγονότα της παρούσας αγωγής είναι εν στην πλειοψηφία τους παραδεκτά. Πριν την έναρξη της ακρόασης δηλώθηκε από τους συνηγόρους ότι γίνεται αποδεκτό μεγάλος μέρος των γεγονότων της υπόθεσης όπως περιγράφονται στις παραγράφους 5 έως 30 του δικογράφου της υπεράσπισης. Αφορούν το ιστορικό της εγκατάστασης του ενάγοντα 1 και της οικογένειας του στην Κύπρο καθώς και τη σύλληψη του και την μετέπειτα απελευθέρωση του με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.11.05 στην Προσφυγή 1012/
9. Δηλώθηκε επίσης από κοινού ότι έκτοτε, ο ενάγων 1, η σύζυγος και οι θυγατέρες του, έχουν πολιτογραφηθεί ως Κύπριοι πολίτες. Καταχωρήθηκαν από κοινού ως τεκμήρια 1 & 2, αντίγραφο της πιο πάνω απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου και η σύμβαση εργοδότησης του ενάγοντα 1 σε εταιρεία στην Κύπρο. Τέλος, δηλώθηκε ότι σε περίπτωση ευθύνης, οι ειδικές ζημιές που δικαιούται ο ενάγων 1, συμφωνούνται στο ποσόν των €8.610,00, το οποίο αντιστοιχεί στους μισθούς που απώλεσε για το χρονικό διάστημα από 27.8.05 μέχρι 18.11.05 που βρισκόταν υπό κράτηση. Παρέμεινε ως εκ τούτου για εκδίκαση το κατά πόσον έχει διαπραχθεί το αστικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης εναντίον του ενάγοντα 1 και σε τέτοια περίπτωση, το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που δικαιούται. Μαρτυρία Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγοντας
10. Ανέφερε ότι στις 27.8.05 ημέρα Κυριακή, επισκέφθηκαν το σπίτι του στην Λεμεσό, αστυνομικοί του τμήματος αλλοδαπών (immigration). Του ζήτησαν να τους ακολουθήσει προκειμένου όπως του είπαν να ξεκαθαρίσουν κάτι με τα χαρτιά του. Εισήλθε στο αστυνομικό αυτοκίνητο όπου βρισκόταν και τρίτος αστυνομικός. Αυτός μετά που συνομίλησε με κάποιον στο τηλέφωνο, πήρε οδηγίες αντί να μεταβούν στα γραφεία να τον μεταφέρουν κατευθείαν στα κρατητήρια. Του αρνήθηκαν το δικαίωμα να ειδοποιήσει την σύζυγο του. Αφού του πήραν το κινητό τηλέφωνο, του πέρασαν χειροπέδες και τον μετέφεραν στα αστυνομικά κρατητήρια. Ένιωσε αναστατωμένος και τρομαγμένος γιατί ποτέ δεν είχε συλληφθεί στο παρελθόν ούτε είχε οιοδήποτε ποινικό μητρώο. Στα κρατητήρια αφού του έβγαλαν τα ρούχα, τον έβαλαν σε ένα κελί μαζί με άλλους χωρίς να του εξηγήσουν οτιδήποτε και έφυγαν. Ούτε οι αστυνομικοί στα κρατητήρια του είπαν οτιδήποτε για τους λόγους κράτησης του. Στις ερωτήσεις του, του ανέφεραν ότι δεν γνώριζαν οτιδήποτε και ότι η σύλληψη του ήταν ευθύνη του immigration. Η πρώτη νύχτα πέρασε χωρίς να φάει οτιδήποτε. Την επόμενη μέρα του έδωσαν μόνο κάποιες ελιές, ψωμί και ένα κομμάτι τυρί. Ήθελε να μιλήσει με κάποιο υπεύθυνο, όμως οι αστυνομικοί δεν άκουαν τίποτε, λέγοντας του ότι είπαν δεν είναι η δουλειά τους αλλά του immigration. Την δεύτερη και τρίτη μέρα τον επισκέφθηκε η σύζυγος του και του έφερε φαγητό. Άρχισε να ανησυχεί όταν στην συνέχεια σταμάτησε να τον επισκέπτεται. Είχε αναστατωθεί γιατί φοβόταν ότι θα συλλάμβαναν και την σύζυγο του και δεν ήξερε τι θα γινόταν με τα δύο παιδιά του. Μετά από μια βδομάδα, τον επισκέφθηκε ξανά η σύζυγος του γιατί ο δικηγόρος του προέβη σε κάποια δικαστικά διαβήματα ώστε να αποφευχθεί η σύλληψη της. Επιπλέον φοβόταν για την ζωή του στην φυλακή αφού ήταν στο ίδιο κελί με ποινικούς υποδίκους. Οι συνθήκες κράτησης και υγιεινής ήταν άθλιες. Δεν του επέτρεπαν προσωπική καθαριότητα και το βράδυ δεν τον άφηναν να μεταβεί στην τουαλέτα λέγοντας του να ουρήσει στο κελί του. Ο συνήγορος του προέβη σε δικαστικές διαδικασίες για την απελευθέρωση του. Εξακολουθούσε όμως να ανησυχεί γιατί όπως του είπε δεν ήταν εύκολα τα πράγματα. Δεν ήθελε να επιστρέψουν στην Σερβία. Είχε κάνει δάνειο για να αγοράσει σπίτι στην Κύπρο και τα παιδιά του πήγαιναν σχολείο εδώ. Αφέθηκε ελεύθερος τον Νοέμβριο του 2005 μετά την απόφαση στην προσφυγή που καταχώρησε ο δικηγόρος του. Εξακολουθούσε όμως να νιώθει ανασφάλεια. Δεν του έδωσαν κανένα έγγραφο ότι θα πάρει άδεια παραμονής. Για τους επόμενους έξη μήνες δεν πήρε ούτε άδεια εργασίας. Στην συνέχεια και αφού πήρε άδεια εργασίας, ανέμενε μέχρι το 2008 όπου πήρε άδεια για μόνιμη διαμονή στην Κύπρο με την οικογένεια του. Τότε μόνο ένιωσε λίγο καλύτερα, ξέροντας ότι δεν θα τον πετάξουν από το σπίτι του. Παρόλα αυτά και παρότι έχει πάρει σήμερα την Κυπριακή υπηκοότητα, ακόμα τον επηρεάζει το γεγονός της σύλληψης του εκείνες τις ημέρες. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε η πρώην ενάγουσα 2 και σύζυγος ενάγοντα 1 Dragana Micovic. Μετά την σύλληψη του συζύγου της, αγχώθηκε και φοβήθηκε όπως είπε πάρα πολύ. Αρχικά δε ήξερε που μεταφέρθηκε ο σύζυγος της. Μετά από αρκετά τηλεφωνήματα, έμαθε ότι κρατείτο στα κρατητήρια του αστυνομικού σταθμού Λεμεσού. Τον επισκέφθηκε στην φυλακή μαζί με τα παιδιά της. Του πήρε φαγητό και το είδε πολύ φοβισμένο και αγχωμένο. Κατά την διάρκεια της κράτησης του συζύγου της, πέρασαν πολύ δύσκολα οικονομικά γιατί η ίδια δεν είχε άδεια εργασίας. Τα παιδιά επίσης επηρεάστηκαν πολύ. Έκλαιγαν και δεν ήθελαν να πάνε στο σχολείο. Αγορεύσεις Η συνήγορος του ενάγοντα 1 στην αγόρευση της, υποστήριξε ότι η παρανομία της σύλληψης αποδεικνύεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 1012/
11. Ως εκ τούτου μοναδικό επίδικο θέμα στην παρούσα, αποτελεί η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων στον ενάγοντα 1 λόγω παράνομης κατακράτησης. Με αναφορά στην μαρτυρία, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι οι Μ.Ε 1 & 2 έδωσαν μια ιδιαίτερα λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων της επίδικης περιόδου ενώ η έντονα συναισθηματική φόρτιση τους, ήταν αποτέλεσμα του φόβου και της αγωνίας που έζησαν τις μέρες εκείνες. Ο ενάγοντας 1 ήταν επιπλέον κατατοπιστικός ως προς τις ιδιαίτερα κακές συνθήκες κράτησης του όπου δεν υπήρχε ικανοποιητική διατροφή και συνθήκες υγιεινής. Η συνήγορος επεσήμανε ότι η μαρτυρία των Μ.Ε.1 & 2 παρέμεινε αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου αφού επί της ουσίας δεν αμφισβητήθηκε στην αντεξέταση ούτε και παρουσιάστηκε άλλη μαρτυρία που να την αμφισβητεί. Στην συνέχεια, η συνήγορος έκαμε αναφορά σε νομολογία και συγγράμματα σε σχέση με την επιδίκαση αποζημιώσεων για το αστικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης με έμφαση στην επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων στις περιπτώσεις που η κράτηση εμπεριέχει το στοιχείο του εξευτελισμού του ενάγοντα. Ήταν η θέση της συνηγόρου ότι στην παρούσα περίπτωση, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σύλληψης και κράτησης του ενάγοντα είναι τέτοια που δικαιολογούν την επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον τρόπο σύλληψης του ενάγοντα μπροστά στην οικογένεια του, την άρνηση των αστυνομικών να του αναφέρουν τους λόγους σύλληψης αλλά και στις πολύ κακές συνθήκες κράτησης του. Αναφορά έγινε και στις μακρόχρονε συνέπειες και το αίσθημα φόβου που δημιουργήθηκε στον ενάγοντα 1 και την οικογένεια του. Η συνήγορος εισηγήθηκε τέλος ότι τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, δικαιολογούν την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων ύψους €40.000,00 πλέον €10.000,00 επαυξημένες αποζημιώσεις. Ο συνήγορος για τον εναγόμενο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στην δική του αγόρευση, εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία των Μ.Ε.1 & 2 αντιφάσκει σε ουσιαστικά της σημεία, τόσον όσον αφορά στον τρόπο σύλληψης όσον και σε σχέση με τις συνθήκες κράτησης του ενάγοντα
12. Αναφορικά με το αίτημα για αποζημιώσεις λόγω παράνομης κατακράτησης, ο συνήγορος ανέφερε ότι η σύλληψη και κράτηση του ενάγοντα 1 για σκοπούς απέλασης, έγινε καλόπιστα και στα πλαίσια του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ.105). Κρίθηκε επί του προκειμένου ότι ο ενάγοντας 1, παραβίασε αρκετές από τις υποχρεώσεις του είτε αλλάζοντας εργασία χωρίς να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές, είτε παραμένοντας στο έδαφος της Δημοκρατίας χωρία άδεια. Με παραπομπή σε Αγγλική νομολογία, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι στις περιπτώσεις που αποδεικνύεται ότι η σύλληψη θα ήταν δικαιολογημένη αν τηρούνταν οι νόμιμες διαδικασίες, τότε δεν τίθεται ζήτημα αποζημιώσεων για παράνομη κατακράτηση. Οι ίδιες αρχές ισχύουν κατά τον συνήγορο και στην παρούσα περίπτωση. Η ακύρωση του διατάγματος κράτησης και απέλασης έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην προσφυγή 1012/05 επειδή η Δημοκρατία απέτυχε να διερευνήσει την περίπτωση του ενάγοντα υπό το πρίσμα της οδηγίας 2003/109/Ε.Κ. Όμως τα γεγονότα που οδήγησαν στην σύλληψη είναι παραδεκτά και καταδεικνύουν κατά τον συνήγορο ότι η Διοίκηση ενήργησε καλόπιστα. Προκύπτει δε από τα παραδεκτά γεγονότα ότι δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωση του ενάγοντα 1 η οδηγία 2003/109/Ε.Κ αφού δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, η κράτηση του ακόμα και αν δεν μεσολαβούσε η παράνομη πράξη της διοίκησης να μην εξετάσει την πιο πάνω οδηγία θα μπορούσε να εκδοθεί νόμιμα και καλόπιστα. Ως εκ τούτου δεν τίθεται κατά τον συνήγορο, ζήτημα αποζημιώσεων για παράνομη κατακράτηση. Στην περίπτωση που κριθεί ότι ο ενάγοντας 1 δικαιούται σε αποζημιώσεις για παράνομη κατακράτηση, ο συνήγορος με αναφορά σε νομολογία εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να του αποδοθεί ποσόν πολύ μικρότερο από αυτό που ανέφερε η συνήγορος του στην αγόρευση της. Όσον δε αφορά τις κακές συνθήκες κράτησης, ισχυρίστηκε ότι αυτές δεν είναι δικογραφημένες. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο ενάγοντας 1 δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία της από πλευράς υπεράσπισης. Εξ' άλλου, τα γεγονότα της υπόθεσης είναι εν πολλοίς παραδεκτά και από τις δύο πλευρές. Ανεξαρτήτως τούτου, τόσον ο ενάγοντας (Μ.Ε.1) όσον και η σύζυγος του (Μ.Ε.2) μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια και με αρκετά πειστικό τρόπο στην σύλληψη του ενάγοντα 1 και στα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι την απελευθέρωση του. Αρκετά πειστικοί ήταν και για το πως το γεγονός αυτό επηρέασε αρνητικά την ζωή τους. Ο συνήγορος για τον εναγόμενο εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία των Μ.Ε.1 & 2 δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή επειδή αντιφάσκει ως προς το κατά πόσο κατά την σύλληψη, ξύπνησαν ή όχι τα παιδιά τους από την φασαρία. Δεν συμφωνώ με αυτή την θέση. Μικροαντιφάσεις ως προς τις λεπτομέρειες των γεγονότων που περιβάλλουν την σύλληψη δεν είναι ικανές να κλονίσουν την καλή εντύπωση που οι δύο μάρτυρες έκαναν στο Δικαστήριο. Εξ' άλλου δεν αναμένεται από ένα μάρτυρα που έχει υποστεί την αγωνία και τον φόβο της σύλληψης να θυμάται κάθε λεπτομέρεια των γεγονότων. Η αξιολόγηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν μπορεί να προσεγγίζεται ακαδημαϊκά και με γενικό και αόριστο τρόπο. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης αλλά και με την φύση και τον χαρακτήρα του εκάστοτε μάρτυρα. Υπό τας περιστάσεις δεν βρίσκω τίποτε μεμπτό στην μαρτυρία των Μ.Ε.1 &
13. Είχαν περάσει από μια διαδικασία πανικού και αγωνίας λόγω της επίσκεψης των αστυνομικών στο σπίτι τους και της σύλληψης του Μ.Ε.
14. Η πιο πάνω συναισθηματική φόρτιση ως αποτέλεσμα της απροσδόκητης επέμβασης στην προσωπική τους ζωή, είναι ένα στοιχείο που δικαιολογεί μικροαντιφάσεις για επιμέρους γεγονότα που δεν είναι βέβαια ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους. Επιπλέον, ο Μ.Ε.1 ήταν απόλυτα πειστικός ως προς τις κακές συνθήκες κράτησης του με την έλλειψη βασικών συνθηκών υγιεινής και αξιοπρεπούς διαβίωσης στα αστυνομικά κρατητήρια. Η θέση της Μ.Ε 2 ότι η συμπεριφορά των αστυνομικών προς την ίδια ήταν καλύτερη μετά την καταχώρηση δικαστικών διαδικασιών δεν αντικρούει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Μ.Ε.1 όπως εσφαλμένα εισηγήθηκε ο συνήγορος του εναγομένου. Τα όσα έχει εισηγηθεί ο συνήγορος του εναγομένου κρινόμενα υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας και της γενικής εικόνας την οποία η μαρτυρία των Μ.Ε.1 & 2 παρουσιάζει δεν δικαιολογούν συμπέρασμα για διάθεση των εν λόγω μαρτύρων ή οποιουδήποτε από αυτούς να αποφύγει την αλήθεια ή να πει ψέματα ούτε και αποκαλύπτουν την δημιουργία ρήγματος στην μαρτυρία, ικανού να πλήξει καίρια την αξιοπιστία τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία των Μ.Ε.1 & 2, γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ευρήματα Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης αλλά και των παραδεκτών γεγονότων, τα ευρήματα μου αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τα εξής: Ο ενάγοντας 1 αφίχθηκε στην Κύπρο στις 14.7.1998 και οι ενάγοντες 2 και 3 στις 3/11/
15. Στις 15/10/1998 ο ενάγοντας 1 υπέβαλε αίτηση για παράταση της προσωρινής άδειας παραμονής στην Κύπρο ως επισκέπτη μέχρι να βρει εργασία. Στις 19/1/1999 του δόθηκε αρνητική απάντηση, καλώντας τον ταυτόχρονα να διευθετήσει την αναχώρησή του από τη Δημοκρατία. Παρέμεινε όμως και στο μεταξύ στις 21/12/1998 αφού εξασφάλισε απασχόληση, υπέβαλε αίτηση για προσωρινή άδεια παραμονής και εργασίας ως εξειδικευμένος τυπογράφος σε εργοδότη ο οποίος είχε έγκριση του Τμήματος Εργασίας για να απασχολεί αλλοδαπούς. Σε απάντηση στην εν λόγω αίτηση, δόθηκε από την Δημοκρατία στον ενάγοντα 1 άδεια εργασίας, στην δε ενάγουσα αρ. 2 σύζυγο του, δόθηκε άδεια ως επισκέπτρια μέχρι 28/12/
16. Στις 10/09/2002 αφού ο ενάγοντας 1 παρέμεινε χωρίς άδεια στην δημοκρατία από 28/12/1999, αποτάθηκε µε επιστολή προς τον Υπουργό Εσωτερικών για παράταση της παραμονής του μέχρι το Μάρτιο 2003 για διευθέτηση των προσωπικών του υποθέσεων και να αναχωρήσει. Στις 14/10/2002 στάλθηκε αρνητική απάντηση στον ενάγοντα 1 µε οδηγίες να αναχωρήσει κατόπιν οδηγιών του Υπουργού Εσωτερικών. Στις 05/11/2002, ο ενάγοντας 1 αποτάθηκε µε νέα επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών για επανεξέταση του πιο πάνω αιτήματος του, δηλαδή να παραμείνει στην Δημοκρατία μέχρι το Μάρτιο 2003, το οποίο και εγκρίθηκε. Ο ενάγοντας 1 στις 20/12/2002 µε βάση την ανωτέρω έγκριση, αποτάθηκε για παράταση της άδειας παραμονής του ως επισκέπτης μαζί µε την οικογένεια του. Σε απάντηση, εκδόθηκαν από την Δημοκρατία οι σχετικές άδειες στις 03/03/2003 µε ισχύ μέχρι 30/03/
17. Ο ενάγοντας 1 στις 25/02/2003 αποτάθηκε για παράταση παραμονής και εργασίας ως Διευθυντικό στέλεχος (Θέση: Export Manager) µε την υπεράκτια Εταιρεία "CYVOD TRADING Ltd". Στις 11/04/2003 κατόπιν θετικής σύστασης της Κεντρικής Τράπεζας, εγκρίθηκε η σχετική άδεια εργασίας για τον ενάγοντα 1 µε ισχύ μέχρι 10/04/2005 και για τα µέλη της οικογένειας του ως επισκέπτες µε την ίδια ισχύ. Ο ενάγοντας 1 στις 19/04/2005 υπέβαλε για όλη την οικογένεια του αίτηση για παράταση παραμονής και εργασίας στην πρώην υπεράκτια εταιρεία "POPOVIC CONSULTANTS (OVERSEAS) Ltd" ως Διευθυντής όπου όπως ο ίδιος ανέφερε, εργαζόταν από τετραετίας και για τα µέλη της οικογένειας του ως επισκέπτες. Η πιο πάνω αίτηση απορρίφθηκε επειδή ο ενάγοντας 1 είχε συμπληρώσει την ανώτατη περίοδο παραμονής για σκοπούς απασχόλησης στη Δημοκρατία, σύμφωνα µε την απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής για την απασχόληση αλλοδαπών ημερομηνίας 31/03/2005 και αφού διαπιστώθηκε και παραβίαση των όρων της προηγούμενης άδειας του αφού εργαζόταν σε άλλη εταιρεία από αυτή για την οποία είχε εξασφαλίσει τη θετική σύσταση της Κεντρικής Τράπεζας. Ως εκ τούτου, ο ενάγοντας 1 κλήθηκε να αναχωρήσει μαζί µε την οικογένεια του από τη Δημοκρατία. Στις 25/06/2005 ο ενάγοντας 1 µε επιστολή του ζήτησε επανεξέταση της αίτησης του ημερομηνίας 19/04/
18. Στις 09/08/2005 στάλθηκε στον ενάγοντα 1 αρνητική απάντηση και στις 16/08/2005 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του. Δεν εκδόθηκαν διατάγματα απέλασης εναντίον της ενάγουσας 2 για ανθρωπιστικούς λόγους, που είχαν σχέση µε τις ενάγουσες
19. Στις 27.8.05 ημέρα Κυριακή, αστυνομικοί του Τμήματος Αλλοδαπών (immigration), επισκέφθηκαν το σπίτι του ενάγοντα 1 στην Λεμεσό. Του ζήτησαν να τους ακολουθήσει προκειμένου όπως του είπαν να ξεκαθαρίσουν κάτι με τα χαρτιά του. Ο ενάγοντας 1, εισήλθε στο αστυνομικό αυτοκίνητο όπου βρισκόταν και τρίτος αστυνομικός. Αυτός μετά που συνομίλησε με κάποιον στο τηλέφωνο, πήρε οδηγίες αντί να μεταβούν στα γραφεία να μεταφέρουν τον ενάγοντα 1 κατευθείαν στα κρατητήρια. Του αρνήθηκαν το δικαίωμα να ειδοποιήσει την σύζυγο του. Αφού του πήραν το κινητό τηλέφωνο, του πέρασαν χειροπέδες και τον μετέφεραν στα αστυνομικά κρατητήρια Λεμεσού. Στα κρατητήρια, ο ενάγοντας 1 τοποθετήθηκε σε ένα κελί μαζί με άλλους ποινικούς υποδίκους χωρίς να του εξηγηθεί οτιδήποτε από τους αστυνομικούς του immigration, οι οποίοι αποχώρησαν. Ούτε οι αστυνομικοί των κρατητηρίων του είπαν οτιδήποτε για τους λόγους κράτησης του. Στις ερωτήσεις του ενάγοντα 1, του ανέφεραν ότι δεν γνώριζαν οτιδήποτε και ότι η σύλληψη του ήταν ευθύνη του immigration. Την επόμενη μέρα του έδωσαν μόνο κάποιες ελιές, ψωμί και ένα κομμάτι τυρί. Ήθελε να μιλήσει με κάποιο υπεύθυνο, όμως οι αστυνομικοί δεν άκουαν τίποτε, λέγοντας του ότι είπαν δεν είναι η δουλειά τους αλλά του immigration. Την δεύτερη και τρίτη μέρα τον επισκέφθηκε η σύζυγος του και του έφερε φαγητό. Άρχισε να ανησυχεί όταν στην συνέχεια σταμάτησε να τον επισκέπτεται. Είχε αναστατωθεί γιατί φοβόταν ότι θα συλλάμβαναν και την σύζυγο του και δεν ήξερε τι θα γινόταν με τα δύο παιδιά του. Επιπλέον φοβόταν για την ζωή του στην φυλακή αφού ήταν στο ίδιο κελί με ποινικούς υποδίκους. Μετά από μια βδομάδα, τον επισκέφθηκε ξανά η σύζυγος του γιατί ο δικηγόρος του προέβη σε κάποια δικαστικά διαβήματα ώστε να αποφευχθεί η σύλληψη της. Ο συνήγορος του προέβη περαιτέρω σε δικαστικές διαδικασίες για την απελευθέρωση του ιδίου του ενάγοντα
20. Ως αποτέλεσμα των διαδικασιών αυτών, στις 06/09/2005 αναστάλθηκε η εκτέλεση του διατάγματος απέλασης μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής υπ' αριθμό 1012/2005, η οποία καταχωρήθηκε εναντίον των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης. Στις 18/11/2005 η πιο πάνω προσφυγή του ενάγοντα 1 έγινε δεκτή. Εναντίον της πιο πάνω πρωτόδικης απόφασης δεν καταχωρήθηκε Έφεση. Τα διατάγματα απέλασης και κράτησης που εκδόθηκαν εναντίον του ενάγοντα 1, ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης επαρκούς αιτιολογίας και παράλειψης διενέργειας δέουσας έρευνας, σε σχέση με την εφαρμογή της Οδηγίας της Ε. Ε. για το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντα. Ενόψει τούτου, ο ενάγοντας 1 αφέθηκε ελεύθερος στις 18/11/
21. Στις 28/11/2005 έγινε επανεξέταση και διαπιστώθηκε ότι η Οδηγία της Ε.Ε. για τους επί μακρόν διαμένοντες δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην περίπτωση του ενάγοντα 1 γιατί αυτός δεν συμπλήρωνε 5 χρόνια νόμιμης παραμονής στη Δημοκρατία. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι ο ενάγοντας 1 ουδέποτε αποτάθηκε για άδεια μετανάστευσης για σκοπούς απασχόλησης. (Κατηγορία Ε) για να εκδηλώσει έτσι την πρόθεση του για μόνιμη παραμονή στη Δημοκρατία και να επιτρέψει στις Αρχές να εξετάσουν αυτό το ενδεχόμενο με βάση το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που ουσιαστικά αντιστοιχεί προς το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντες που ρυθμίζει η πιο πάνω Οδηγία. Με βάση τα ανωτέρω, στάλθηκε νέα επιστολή στον ενάγοντα 1 ημερομηνίας 01/12/2005 με την οποία επαναλήφθηκε η απόρριψη της αίτησης του ημερομηνίας 19/04/2005 για περαιτέρω παράταση της άδειας προσωρινής παραμονής του για 1 χρόνο και κλήθηκε να αναχωρήσει. Εναντίον της νέας αυτής απόφασης, καταχωρήθηκε η προσφυγή υπ' αριθμό 1623/2005 και μονομερής αίτηση. Επειδή στα τεκμήρια των εν λόγω αιτήσεων περιλαμβάνονταν και νέα έγγραφα που πρώτη φορά περιέρχονταν υπόψη του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης που ουσιαστικά επιδίωκαν να αναιρέσουν τους προηγούμενους ισχυρισμούς του ενάγοντα 1 σε σχέση με την εταιρεία στην οποία εργαζόταν, η υπόθεση εξετάστηκε εκ νέου. Διαπιστώθηκε ότι έστω και αν ο ενάγοντας 1 δεν παραβίασε τους όρους της τελευταίας του άδειας, πάλιν δεν συμπλήρωνε 5 χρόνια νόμιμης παραμονής στη Δημοκρατία. Επομένως, κρίθηκε και πάλιν ότι η Οδηγία 2003/109/ΕΚ δεν είχε εφαρμογή στην περίπτωση του. Με βάση τη νέα αυτή απόφαση στάλθηκε νέα επιστολή στον ενάγοντα 1 με ημερομηνία 23/12/2005, ενημερώνοντας τον για τα ανωτέρω και καλώντας τον να αναχωρήσει μέχρι 06/01/
22. Ενόψει των ανωτέρω το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε πως η προσφυγή1623/2005 ήταν χωρίς αντικείμενο. Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η προσφυγή υπ' αρ. 1705/2005 εναντίον της απόφασης του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερομηνίας 23/12/
23. Ο ενάγοντας 1 στις 20/01/2006 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση Άδειας Μετανάστευσης ως απασχολούμενος στην εταιρεία "V & V LIGHTHOUSE COMMUNICATIONS" αφού προηγήθηκε στις 18/01/2006 συνάντηση στο Γραφείο της Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, του Δικηγόρου της Δημοκρατίας και του Δικηγόρου του ενάγοντα
24. Η ανωτέρω αίτηση εξετάστηκε και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Ελέγχου Μετανάστευσης στις 23/11/
25. Έκτοτε, ο ενάγοντας 1 και η οικογένεια του διαμένουν νόμιμα στη Δημοκρατία. Ενόψει της εν λόγω εξέλιξης η προσφυγή υπ' αρ. 1705105 αποσύρθηκε. Σήμερα, τόσον ο ενάγων 1 όσον και η σύζυγος του και τα παιδιά τους, έχουν αποκτήσει την Κυπριακή υπηκοότητα. Οι συνθήκες κράτησης του ενάγοντα 1 στα αστυνομικά κρατητήρια Λεμεσού καθ' όλη την διάρκεια της προσωποκράτησης του ήταν πολύ κακές αναφορικά με την διατροφή του αλλά και γενικότερα με τις συνθήκες υγιεινής. Το φαγητό δεν ήταν ικανοποιητικό και οι αστυνομικοί δεν του επέτρεπαν προσωπική καθαριότητα. Επιπλέον, το βράδυ δεν τον άφηναν να μεταβεί στην τουαλέτα λέγοντας του να ουρήσει στο κελί του. Οι ειδικές ζημιές που ο ενάγων 1 έχει υποστεί από την σύλληψη του, ανέρχονται στο ποσόν €8.610,00, το οποίο αντιστοιχεί στους μισθούς που απώλεσε για το χρονικό διάστημα από 27.8.05 μέχρι 18.11.05 που βρισκόταν υπό κράτηση. Νομική πτυχή Tο δικόγραφο που διευκρινίζει και προσδιορίζει την αιτία αγωγής, είναι η έκθεση απαίτησης (βλ. μεταξύ άλλων Mepa Manag. Ltd κ.α. v. Αγροτικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων