Αναφορικά με την εταιρεία FALCOM SERVICES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 319/2014, 15/12/2016

(7), του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.

1. Η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης έχει γίνει από δικηγόρο που ισχυρίζεται ότι έλαβε οδηγίες από την διαγραφείσα εταιρεία να καταχωρήσει την αίτηση. Η εταιρεία Falcom Services Ltd, ήταν εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών και ιδρύθηκε στις 27.03.
2. Η εταιρεία αυτή, διαγράφηκε στις 27.11.
3. Δεν παρατίθενται έγγραφα από τον Εφορο Εταιρειών προς υποστήριξη της ένστασης, ώστε να φανεί ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος διαγραφής της εταιρείας, όμως υπάρχει ισχυρισμός ότι η διαγραφείσα εταιρεία ήταν σε λειτουργία μέχρι τις 25.06.2013 και πλήρωθηκαν σχετικά τέλη στον Έφορο Εταιρειών για τη λειτουργία της. Είναι φανερό από την ένορκη δήλωση ότι εξουσιοδότηση για την καταχώρηση της αίτησης λήφθηκε από τον Ivan Cetko, ο οποίος ισχυρίζεται ότι ενεργεί εκ μέρους της διαγραφείσας εταιρείας προς επαναφορά της, ώστε να διεξάγει τις εργασίες της στην Κύπρο και το εξωτερικό. Υπάρχουν σύμφωνα με την αίτηση επικερδής συμφωνίες που θέλει ο κος Cetko να συνάψει εκ μέρους της διαγραφείσας εταιρείας που αδυνατεί να πραγματοποιήσει μέχρι να επαναφερθεί η εταιρεία. Την ένσταση κατά την επανεγγραφή της εταιρείας την έχει υποβάλει η εταιρεία Quckstep Co. Ltd. St Vincent and Granadines, και είναι θέση αυτής της εταιρείας ότι θα πρέπει να αρνηθώ να επαναφέρω την εγγραφή της εταιρείας επειδή δεν έχω ενώπιον μου βάσιμο λόγο επανεγγραφής της εταιρείας, και παραθέτει διάφορα γεγονότα στην ένσταση, που κατά την κρίση των καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να είναι καθοριστικά για να αρνηθώ να προβώ σε επαναφορά της εταιρείας. Προς επιβεβαίωση αυτών των γεγονότων, οι καθ' ων η αίτηση έχουν καταχωρήσει ένορκη δήλωση. Προδικαστικά ο κ. Βορκάς έθεσε ζήτημα ότι θα πρέπει να αγνοήσω τα όσα συνοδέυουν την ένσταση προς αποδεικτικό υλικό επειδή η ένορκη δήλωση που επιβεβαιώνει τα γεγονότα είναι συνταγμένη μόνο στην Αγγλική γλώσσα. Αυτό το έγγραφο πρόκειται για αποδεικτικό υλικό και παραθέτει γεγονότα που ο δικηγόρος Ondrej Lucivjanasky, έχει ορκισθεί ότι αληθεύουν στην πρεσβεία της Κύπρου στην Σλοβακία στις 25 Οκτωβρίου
4. Στην υπόθεση Αντώνης Τοσκας ν BNP Paribas (Cyprus)Ltd. Πολιτική Έφεση 37/2008 πρόσωπο ορκίσθηκε με δήλωση προς υποστήριξη ένστασης που καταχωρήθηκε στα πλαίσια αίτησης πτώχευσης. Το Εφετείο επεξήγησε ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης δεν είναι δικόγραφο αλλά αποδεικτικό υλικό, συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι έγγραφο και έτσι εφαρμογή έχει το άρθρο 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου 1965 (Ν. 51/65). Τελικά η μεταβατική αυτή περίοδος τερματίστηκε με το Νόμο 67/88, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν οι συνταγματικές πρόνοιες του Άρθρου 3 του Συντάγματος, οι οποίες προέβλεπαν για τη χρήση της Ελληνικής και της Τουρκικής γλώσσας στη δικαστική διαδικασία με μια εξαίρεση (βλ. Koumi v. Kortari a.ο.

(1983)1 C.L.R. 856, Hassanein v. Hellenic Island κ.ά. (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 303). «5.-

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού ή οποιουδήποτε άλλου νόμου, σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία γίνεται αποδεκτό ως αποδεικτικό μέσο και έγγραφο συνταγμένο σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα.

(2)Το δικαστήριο μπορεί, όταν το συμφέρον της δικαιοσύνης το επιβάλει, να διατάξει τη μετάφραση εγγράφου ή μέρους αυτού στις επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας ή σ' οποιαδήποτε απ' αυτές.

(3)Δεν απαιτείται η μετάφραση εγγράφου, το οποίο συντάχθηκε στην αγγλική γλώσσα μέχρι την 15η Αυγούστου, 1989.

(4)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, έγγραφο περιλαμβάνει και ένορκη δήλωση.»¨ Το εδάφιο 4 του άρθρου 5 προβλέπει ρητώς ότι ένορκη δήλωση είναι έγγραφο για σκοπούς του παρόντος νόμου, και έτσι πρόκειται για αποδεικτικό μέσω που μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στα πλαίσια της διαδικασίας. Εφόσον αυτή η αίτηση πρόκειται για εναρκτήρια αίτηση, παρόμοια του τύπου που χρησιμοποιείται στα πλαίσια αίτησης πτώχευσης, θεωρώ ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, πρόκειται για αποδεικτικό υλικό που επιβεβαιώνει τα λεχθέντα που διατυπώνονται ήδη στην ένσταση, και συνεπώς πρόκειται για έγγραφο που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Συμφωνώ με την θέση του κ. Βορκά ότι αυτή η δήλωση έπρεπε να μεταφρασθεί. Όμως επειδή το έγγραφο αυτό είναι στην Αγγλική γλώσσα πρόκειται για τη δήλωση του δικηγόρου από την Σλοβακία αυτούσια, και είναι γλώσσα που κατανοώ δεν πρόκειται να την αγνοήσω επειδή δεν έχει, κακώς βέβαια, μεταφραστεί σε επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας. Με την ένστασή τους οι καθ' ων η αίτηση εγείρουν σοβαρά ζητήματα σε σχέση με την επαναφορά μίας διαγραφείσας εταιρείας, περιλαμβανομένου και την εξαπάτηση των πιστωτών της εταιρείας στην περίπτωση που επιτευχθεί η επαναφορά. Συνεπώς, είναι ορθό και δίκαιο όπως ληφθεί υπόψη αυτή η δήλωση αφού είναι σε γλώσσα κατανοητή για το Δικαστήριο. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι αγόρασαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία και χρέη της εταιρείας RDC Consultants, με συμφωνία στις 22.04.

1. Ένα περιουσιακό στοιχείο που απέκτησαν ήταν συμφωνία δανείου μεταξύ της εταιρείας RDC και της Falcom, όρος της οποίας ήταν ότι η Falcom χρωστούσε στην RDC το ποσό των €18.
2. Αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν με απαίτηση της RDC προς την Falcom. Περαιτέρω, η RDC δάνεισε και άλλα χρήματα ύψους €1.000.000,00 στην Falcom και μέχρι σήμερα οφείλεται το ποσό των €750.000,
3. Συνεπώς, η καθ' ου η αίτηση είναι πιστώτρια της διαγραφείσας εταιρείας. Μοναδικός διευθυντής της διαγραφείσας εταιρείας κατά την περίοδο 2007 μέχρι 2014 ήταν ο Ivan Centko. Αυτό το πρόσωπο χρησιμοποίησε διάφορα πλαστά έγγραφα για να σφετεριστεί διάφορα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας RDC. Με ψευδείς παραστάσεις, τεχνάσματα και πλαστά έγγραφα έπεισε κατόχους των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας RDC ότι ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας RDC. Είναι πεποίθησή του ενόρκως δηλούντα ότι στην περίπτωση επαναφοράς της διαγραφείσας εταιρείας, αυτό το πρόσωπο θα αποξενώσει και θα οικειοποιηθεί τα περιουσιακά στοιχεία της διαγραφείσας εταιρείας και θα αποφύγει να ικανοποιήσει το χρέος που οφείλεται στους καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, μοναδικός μέτοχος της διαγραφείσας εταιρείας δηλαδή, η εταιρεία EKC Consulting Granada, δεν είναι πλέον υπαρκτό νομικό πρόσωπο, διότι έχει διαγραφεί ως εταιρεία από το μητρώο εταιρειών ή διαλυθεί στην Γρενάδα. Τρίτος λόγος γιατί η διαγραφείσα εταιρεία πρέπει να διαγραφεί είναι ότι αμφισβητείται ο ισχυρισμός των αιτητών ότι η εταιρεία διαγράφηκε από λάθος ή επειδή δεν πλήρωσε οφειλόμενα τέλη στον Έφορο Εταιρειών. Αντιθέτως, στάληκε επιστολή στον Έφορο Εταιρειών από τον γραμματέα της διαγραφείσας εταιρείας για λογαριασμό του διευθυντή της εταιρείας και ζήτησε τη διαγραφή της εταιρείας διότι αυτή ήταν μια εταιρεία ανενεργή χωρίς περιουσιακά στοιχεία και χρέη. Ο αιτητής έχει καταχωρήσει εναρκτήρια αίτηση και αυτό είναι το δικονομικό πλαίσιο που έχει επιλέξει για να πετύχει την επαναφορά της εταιρείας. Όμως παραθέτει αρκετά γεγονότα στην αίτηση τα οποία αμφισβητούνται από τους καθ' ων η αίτηση. Επίσης κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων βασίσθηκε σε γεγονότα που δεν καταγράφονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Ο κ. Βορκάς κατά το στάδιο της τελικής του αγόρευσης. Μεταξύ άλλων, αμφισβητείται από τους καθ' ων η αίτηση ο ισχυρισμός ότι η εταιρεία Falcom διεξήγαγε εργασία κατά το χρόνο της διαγραφής της. Ήταν θέση των καθ' ων η αίτηση ότι κατά τον χρόνο της διαγραφής της εταιρείας ο διευθυντής τους κος Centko εξουσιοδότησε το γραμματέα να αποστείλει επιστολή στον Έφορο Εταιρειών για να ζητήσει τη διαγραφή καθότι αυτή δεν διεξαγάγει εργασία και γιατί είναι ανενεργή. Κατά την τελική του αγόρευση ο κ. Βορκάς ανέφερε ότι πράγματι αποστάληκε τέτοια επιστολή, αλλά από λάθος. Όμως αυτός ο ισχυρισμός δεν καταγράφεται πουθενά στη μαρτυρία. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο αιτητής ισχυρίσθηκε ότι το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας Falcom είχε μεταβιβασθεί με πιστοποιητικό εκχώρησης εις κομιστή, bare trust, στις 28.03.
4. Όμως και αυτό αμφισβητείται από τους καθ' ων η αίτηση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι μέτοχος της εταιρείας Falcom είναι η εταιρεία RDC, η οποία έχει διαγραφεί από το μητρώο των εταιρειών στη χώρα όπου έχει συσταθεί. Τέλος, ισχυρίσθηκε ότι η διαγραφείσα εταιρεία εξακολουθεί να διεξάγει επικερδείς εργασίες στην Κύπρο και στο εξωτερικό και αυτό αμφισβητείται. Ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς επί τους οποίους στηρίζεται για να δικαιούται τη θεραπεία που ζητεί. Τα πιο πάνω γεγονότα ως θα εξηγήσω στη συνέχεια θα ήταν σημαντικό να αποδειχθούν ώστε να δικαιούται ο αιτητής τη θεραπεία της επαναφοράς. Όφειλε στο βαθμό που αυτά τα γεγονότα αμφισβητούνται, να ζητήσει να προσφέρει προφορική ή έτερη μαρτυρία ώστε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος, που απαιτείται για να δικαιούται την αιτούμενη θεραπεία. Κατά την εναρκτήρια αίτηση το Δικαστήριο οφείλει να κάνει ευρήματα γεγονότων, και στο βαθμό που τα γεγονότα είναι αντικρουόμενα ή ελλιπείς ο αιτητής οφείλει είναι δική του η εκδοχή να τα αποδείξει με πρόσθετη μαρτυρία ή με αντεξέταση των μαρτύρων που αντικρούουν τα γεγονότα της αίτησης. Στη υπόθεση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. ΣΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΣΠΑΡΗ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ CERTIORARI ημερομηνίας 03.12.2013 η Δικαστής Σταματίου επεξήγησε ότι στα πλαίσια ενακτήριων αιτήσεων η μαρτυρία της υποθεσης περιορίζεται συνήθως στις αντιστοιχες ένορκες δηλώσεις της αίτησης και ένστασης αλλά εκεί όπου υπάρχουν αντικρουόμενα γεγονότα σημαντικά για την επίλυση των σημαντικών ζητημάτων, το Δικαστήριο πάντοτε διατηρεί την εξουσία να επιτρέψει την λήψη και προφορικής μαρτυρίας. Η υπό κρίση απόφαση δόθηκε στα πλαίσια αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας. Όπως ορθά υπέδειξε ο κ. Παπαπέτρου κατά την αγόρευσή του ενώπιόν μου προς υποστήριξη της αίτησης, με αναφορά στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Εταιρική Αίτηση 259/89 επί της αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades & Sons Ltd, ημερομηνίας 28.5.1990, η ακρόαση τέτοιων αιτήσεων γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση στο οποίο με παρέπεμψε, με το οποίο συμφωνώ αναφέρει τα εξής: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. JosephancoTrading and Contracting Company

(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα του Pennington Company Law, 4η Έκδοση, σελ. 698, αναφέρεται: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition.» Το δικαιοδοτικό πλαίσιο που καθορίζει το εύρος της εξουσίας του Δικαστηρίου να επαναφέρει εταιρεία που δεν έχει διαλυθεί μετά από διαδικασία εκκαθάρισης διατυπώνεται στο άρθρο 327 του Κεφ. 113 : «.327

(1)Όταν ο έφορος εταιρειών έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι εταιρεία δεν διεξάγει εργασία ή δεν λειτουργεί, δύναται να αποστείλει στην εταιρεία με το ταχυδρομείο επιστολή για εξακρίβωση κατά πόσο η εταιρεία διεξάγει εργασία ή είναι σε λειτουργία.

(2)Αν ο έφορος δεν πάρει οποιαδήποτε απάντηση μέσα σε ένα μήνα από την αποστολή της επιστολής, αυτός μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες μετά την πάροδο της περιόδου ενός μηνός αποστέλλει ταχυδρομικώς προς την εταιρεία συστημένη επιστολή που να αναφέρεται στην πρώτη και να δηλώνει ότι δεν λήφθηκε καμιά απάντηση σε αυτή, και ότι αν μέσα σε ένα μήνα δεν ληφθεί απάντηση στη δεύτερη επιστολή από την ημερομηνία αυτής, θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ειδοποίηση με σκοπό να διαγραφτεί η επωνυμία της εταιρείας από το μητρώο εγγραφής.

(3)Αν ο έφορος είτε λαμβάνει απάντηση ότι η εταιρεία δεν διεξάγει εργασία ή δεν βρίσκεται σε λειτουργία, ή δεν λαμβάνει μέσα σε ένα μήνα από την αποστολή της δεύτερης επιστολής απάντηση, δύναται να δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και να αποστείλει στην εταιρεία με το ταχυδρομείο, ειδοποίηση ότι μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημερομηνία της ειδοποίησης εκείνης, η επωνυμία της εταιρείας που αναφέρεται στην ειδοποίηση, εκτός αν αποδειχθεί αιτία για το αντίθετο, θα διαγραφτεί από το μητρώο και η εταιρεία θα διαλυθεί.

(4)Αν, σε οποιαδήποτε περίπτωση που εταιρεία εκκαθαρίζεται, ο έφορος έχει εύλογη αιτία να πιστεύει είτε ότι κανένας εκκαθαριστής δεν ενεργεί, ή ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εκκαθαρίστηκαν εξολοκλήρου, και ότι οι εκθέσεις που απαιτούνται να γίνουν από τον εκκαθαριστή δεν έγιναν για περίοδο έξι συνεχών μηνών, ο έφορος δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και αποστέλλει στην εταιρεία ή τον εκκαθαριστή, αν υπάρχει, παρόμοια ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(3).

(5)Μετά την πάροδο του χρόνου που αναφέρεται στην ειδοποίηση ο έφορος δύναται, εκτός αν αποδειχθεί προηγούμενα από την εταιρεία αιτία για το αντίθετο, να διαγράψει την επωνυμία της από το μητρώο, και δημοσιεύει γι' αυτό στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ειδοποίηση και με τη δημοσίευση της ειδοποίησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας η εταιρεία διαλύεται: Νοείται ότι- (α) η ευθύνη, αν υπάρχει, καθενός συμβούλου, διευθύνοντα αξιωματούχου και οποιουδήποτε μέλους της εταιρείας θα συνεχίζεται και δύναται να εκτελεστεί ωσάν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί· και (β) καμιά διάταξη στο εδάφιο αυτό δεν επηρεάζει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκκαθαρίζει εταιρεία που η επωνυμία της διαγράφτηκε από το μητρώο εγγραφής εταιρειών.

(6)Οποιαδήποτε εταιρεία που παραλείπει να καταχωρήσει στον έφορο οποιοδήποτε έγγραφο που απαιτείται από το Νόμο αυτό να καταχωρηθεί σε αυτόν, δύναται να διαγραφτεί από το Μητρώο Εγγραφής Εταιρειών, και η διαγραφή αυτή γίνεται μετά την παρέλευση έξι τουλάχιστο μηνών από την ημερομηνία της επιστολής του εφόρου με την οποία ζητήθηκε το έγγραφο αυτό και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.

(7)Αν εταιρεία ή οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτής της αισθάνεται δυσαρεστημένος από το ότι η εταιρεία διαγράφτηκε από το μητρώο, το Δικαστήριο μετά από αίτηση που κάνει η εταιρεία ή μέλος ή πιστωτής πριν από την πάροδο είκοσι ετών από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι η εταιρεία κατά το χρόνο της διαγραφής της διεξήγαγε εργασία ή ήταν σε λειτουργία, ή διαφορετικά ότι είναι δίκαιο η εταιρεία να αποκατασταθεί στο μητρώο, να διατάξει την επαναφορά της επωνυμίας της εταιρείας στο μητρώο, και με την παράδοση επίσημου αντιγράφου του διατάγματος στον έφορο για εγγραφή η εταιρεία λογίζεται ότι εξακολουθούσε να υπάρχει ωσάν η επωνυμία της δεν διαγράφτηκε και το δικαστήριο δύναται με το διάταγμα να δώσει τέτοιες οδηγίες και να εκδώσει τέτοιες διατάξεις που θεωρεί δίκαιες για την κατάταξη της εταιρείας και όλων των άλλων προσώπων στην ίδια θέση κατά το δυνατό, ωσάν η επωνυμία της εταιρείας δεν είχε διαγραφεί.

(8)Ειδοποίηση που πρέπει να σταλεί με βάση το άρθρο αυτό σε εκκαθαριστή δύναται να απευθύνεται στον εκκαθαριστή στον τελευταίο γνωστό τόπο εργασίας του, και επιστολή ή ειδοποίηση που πρέπει να αποστέλλεται σε εταιρεία με βάση το άρθρο αυτό, δύναται να απευθύνεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της ή αν δεν γράφτηκε γραφείο, με τη φροντίδα κάποιου αξιωματούχου της εταιρείας, ή, αν δεν υπάρχει αξιωματούχος της εταιρείας του οποίου το όνομα και η διεύθυνση είναι γνωστά στον έφορο εταιρειών, δύναται να αποστέλλεται σε καθένα από τα πρόσωπα που υπέγραψαν το ιδρυτικό έγγραφο στη διεύθυνση του η οποία αναφέρεται στο ιδρυτικό έγγραφο». Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, ο Έφορος Εταιρειών έχει την εξουσία να διαγράψει όνομα εταιρείας από το μητρώο του εφόρου εάν θεωρεί ότι πρόκειται για μία ανενεργή εταιρεία που δεν διεξάγει εργασίες. Δικαίωμα επαναφοράς της εταιρείας μετά από τέτοια διαγραφή, το αποτέλεσμα της οποίας είναι να θεωρείται ότι η εταιρεία είναι ανύπαρκτό νομικό πρόσωπο, υπάρχει μόνο στην εταιρεία, σε μέλος ή σε πιστωτή της εταιρείας που νιώθει δυσαρεστημένος με τη διαγραφή. Περαιτέρω, το Δικαστήριο για να επαναφέρει την εταιρεία πρέπει είτε να ικανοποιηθεί ότι κατά τον χρόνο της διαγραφής αυτή διεξήγαγε εργασία ή διαζευκτικά να εξετάσει σειρά δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιον του και να αποφασίσει ότι κάτω από τις δοσμένες συνθήκες είναι δίκαιο η διαγραφείσα εταιρεία να επαναφερθεί. Τέλος, το αποτέλεσμα αυτής της επαναφοράς, στην περίπτωση που αποφασισθεί δεν είναι για να αποκαταστήσει μία αδικία που έγινε στο χρόνο που έχει μεσολαβήσει κατά το χρόνο της διαγραφής, αλλά για να κατατάξει την εταιρεία και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στην ίδια θέση που ήταν ωσάν η επωνυμία της εταιρείας να μην είχε διαγραφεί από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Όπως επεξήγησε το Εφετείο στην υπόθεση Logicom Ltd. v PG Caresys Ltd.

(2005)1 Α.Α.Δ. 877, στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Βορκάς, το Αγγλικό Companys Act 1948 περιέχει παρόμοια πρόνοια για την επαναφορά εταιρείας που έχει διαγραφεί χωρίς εκκαθάριση, συνεπώς βοηθητικές για τη σωστή ερμηνεία αυτού του άρθρου είναι Αγγλικές αποφάσεις. Επειδή η υπό συζήτηση πρόνοια του Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού, αναφέρθηκαν από το δικηγόρο της εφεσείουσας βοηθητικές αγγλικές αποφάσεις όπως, Re Harvest Lane Motor Bodies Ltd [1968] 2 All E.R. 1012 και Re Donald Kenyon Ltd [1956] 3 All E.R. 596. Υπάρχει και απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, την οποία εξέδωσε ο Πικής, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην οποία συζητιούνται οι πιο πάνω διατάξεις του Νόμου. (Δες: Ιn the matter of the Companies Law, Cap. 113 and In the matter of WAIKIWI SHIPPING CO. LTD and THOMAS BARLOW & SONS NATAL LTD J.S.C. [1981] Parts 1-2, p.147). Στην Αγγλική υπόθεση Tyman's Ld v Craven [1952] 2 QB100 επεξηγήθηκε ότι το άρθρο 353

(6)του Companies Act 1948, το οποίο έχει παρόμοια αν όχι πανομοιότυπο λεκτικό με το δικό μας άρθρο 327

(7)πρέπει να ερμηνευθεί κυριολεκτικά ώστε να εφαρμοσθεί σε εταιρεία που επαναφέρεται και για να επαναφερθούν τα δικαιώματα τα μερών ωσάν να μην είχε επισυμβεί η διαγραφή. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ενέργειες που έχουν γίνει από μέρους της εταιρείας κατά τη διάρκεια της διαγραφής μπορεί να επικυρωθούν από το Δικαστήριο εξαιτίας της επαναφοράς. Όμως στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν προβεί σε ρητή πρόνοια κατά την επαναφορά που να επικυρώνει τέτοιες ενέργειες ή αλλαγές, αυτές οι ενέργειες και συναλλαγές δεν έχουν κατ' ανάγκη οποιαδήποτε ισχύ. Περαιτέρω, το δικαιοδοτικό πλαίσιο αυτού του άρθρου δεν φαίνεται να δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να διορθώνει ή να επιλύει προβλήματα που προέκυψαν στην εταιρεία εξαιτίας της διαγραφής της εταιρείας κατά τη διάρκεια της διαγραφής αλλά έχει την εξουσία επαναφοράς της εταιρείας μόνο για σκοπούς συντήρησης της ύπαρξης της εταιρείας ως οντότητα κατά όλο το διάστημα της διαγραφής. «Τhat whenever a company has been dissolved under the provision o f section 353 an order under subsection

(6)restoring its name to the register at any distance of time up to 20 years has the automatic, indiscriminate and retrospective effect of validating all acts and things purporting to have been made or done on behalf of the company during its state of dissolution without any protection for the rights of other persons.The retrospective import of the provision that the company shall be deemed to have continued in existence as if its name had not been struck off is to my mind amply satisfied by the necessity of restoring the company to its original corporate status and preserving its identity as the same company and the same legal person as was previously dissolved. Otherwise obvious difficulties as to incorporation membership share capital and so forth would arise and if the resuscitated company was brought into beingt as a distinct legal entity form the dissolved one claims by and against the resuscitated company in respect to predissolution dealings of the dissolved company would not be maintainable». Αυτό δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν έχει καμία εξουσία να εκδώσει επιπρόσθετες οδηγίες κατά την επαναφορά ώστε να επαναφέρει την εταιρεία στην κατάσταση στην οποία ήταν, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δικαιώματα των διαφόρων μερών κατά την ημερομηνία της διαγραφής. Επί παραδείγματι, στην Αγγλική υπόθεση In re Donald Kenyon Ltd. [1956] 1 WLR 1397 το Δικαστήριο μπορούσε να εκδώσει επιπρόσθετη διαταγή να ανασταλεί την περίοδο παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος πιστωτή κατά την περίοδο που η εταιρεία δεν ήταν σε ύπαρξη εξαιτίας διαγραφής νοούμενου βέβαια ότι κατά το χρόνο της διαγραφής δεν είχε επέλθει ακόμη η παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος. Ενόψει της αρχής ότι η εταιρεία πρέπει να παραμείνει στην κατάσταση που ήταν κατά την ημερομηνία της διαγραφής, και της αρχής ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εφαρμόσει την πρόνοια του νόμου με τρόπο που τα πράγματα θα επαναφερθούν ωσάν να μην είχε ποτέ διαγραφεί η εταιρεία, συμφωνώ με την θέση του κ. Βορκά ότι το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να αποκαταστήσει αδικίες πραγματικές ή φανταστικές σε σχέση με την διεύθυνση της εταιρείας, τη μετοχική της σύνθεσης και σε σχέση με συναλλαγές που έχουν γίνει εκ μέρους της εταιρείας. Τέτοια ζητήματα πρέπει και μπορεί να επιλυθούν αργότερα. Οπότε δεν με βρίσκει σύμφωνη η εισήγηση του κ. Χ"Νέστορος να επαναφέρω την εταιρεία με παράλληλη αλλαγή στη διοίκηση της εταιρείας, ώστε να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα των καθ' ων η αίτηση ως πιστωτές της εταιρείας που έχει διαγραφεί και θα επαναφερθεί. Από την άλλη, δεν μπορώ να αγνοήσω τις πραγματικές παραστάσεις των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι έχουν εγείρει ζήτημα ότι πραγματικός λόγος που ο κ. Centko θέλει να επαναφέρει την εταιρεία δεν είναι για να προωθήσει πραγματικές συναλλαγές που θα ωφελήσουν την εταιρεία αλλά την επαναφέρει ώστε να την χρησιμοποιήσει ως όχημα απάτης εις βάρος πιθανόν πιστωτών. Είναι καθαρό από το λεκτικό της διάταξης 327

(7), ότι η επαναφορά εταιρείας που έχει διαγραφεί μπορεί να επαναφερθεί μόνο εάν συντρέχουν η μία από τις δύο πιο κάτω προϋποθέσεις, δηλαδή να επαναφερθεί επειδή η εταιρεία κατά το χρόνο της διαγραφής της βρισκόταν σε λειτουργία και διεξήγαγε εργασίες, και δεύτερο, στην περίπτωση που δεν έχει εφαρμογή η πρώτη περίπτωση το Δικαστήριο έχει ευρεία, διακριτική εξουσία, να την επαναφέρει στην περίπτωση που αυτό είναι ορθό και δίκαιο. Οι αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν ότι κατά το χρόνο της διαγραφής η εταιρεία λειτουργούσε και διεξήγαγε εργασίες. Η εταιρεία διαγράφηκε στις 25.06.2013, και έκτοτε έχουν παρέλθει πέραν των τριών ετών από τη διαγραφή της εταιρείας. Σε διάστημα 10 μηνών από την ημερομηνία διαγραφής της εταιρείας ,το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, ήτοι ο κ. Centko δεν είχε κάνει καμία προσπάθεια να επαναφέρει την εταιρεία, παρόλο που θέση τους ενόρκως ήταν ότι αυτή σε όλο αυτό το διάστημα λειτουργούσε ως εταιρεία και η διαγραφή έγινε από λάθος. Στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν το γνήσιο των προθέσεων των αιτητών, ήτοι του κ. Cenko, και επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι η διαγραφή της εταιρείας το 2013, έγινε εν γνώσει και με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Centko, ώστε να αποφύγει η εταιρεία τους πιστωτές της. Μάλιστα ο τότε βοηθός γραμματέας της εταιρείας, ο οποίος αποτάθηκε στον Έφορο Εταιρειών για διαγραφή της εταιρείας δυνάμει το άρθρου 327

(1), ισχυρίσθηκε ότι η εταιρεία ήταν ανενεργή και δεν διεξήγαγε εργασίες. Είναι κατανοητό ότι, εάν αληθεύουν οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση τότε δεν δικαιολογείται η επαναφορά της εταιρείας επειδή σημαίνει ότι κατά το χρόνο της διαγραφής, αυτή δεν διεξήγαγε εργασίες. Οι αιτητές όχι μόνο δεν έχουν αντικρούσει αυτόν τον ισχυρισμό με επιπρόσθετη μαρτυρία ή με το να ζητούσουν να αντεξέτασουν τον ομνύοντα των καθ' ων η αίτηση αλλά δεν έχουν αναφερθεί στην αίτησή τους για τους πραγματικούς λόγους και γεγονότα που οδήγησαν στην τότε διαγραφή της εταιρείας. Συνεπώς, αρνούμαι να επαναφέρω την εταιρεία με βάση την πρώτη πτυχή του άρθρου 327

(7), και θα προχωρήσω να εξετάσω την δεύτερη πτυχή του άρθρου κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που υπαγορεύουν ότι η επαναφορά της εταιρείας πρέπει να γίνει επειδή είναι ορθό και δίκαιο. Δεν υπάρχουν καθορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο που θα πρέπει να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του εξουσία σε σχέση με τη δεύτερη και διαζευκτική πτυχή του άρθρου που δίνει το δικαίωμα επαναφοράς της εταιρείας. Στην Αγγλική υπόθεση Re Priceland Ltd. [1977] B.C.C. 207 ο αιτητής δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι η εταιρεία διεξήγαγε εργασίες κατά το χρόνο της διαγραφής. Παρόλο τούτο το Δικαστήριο επανέφερε την εταιρεία όταν διαπίστωσε ότι νόμιμο δικαίωμα πιστωτή κατά το χρόνο της διαγραφής, θα μπορούσε να διαφυλαχθεί και να προωθηθεί με την επαναφορά. Το Δικαστήριο σε σχέση με τη δεύτερη πτυχή επεξήγησε ότι, κατά κανόνα, εάν υπάρχει κάποιο νόμιμο συμφέρον των μερών που διαφυλάσσεται με την επαναφορά και στην απουσία ειδικών περιστάσεων θα προχωρήσει και θα εκδώσει διάταγμα επαναφοράς. Περαιτέρω, απαρίθμησε σειρά παραγόντων που μπορεί το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του για να αποφασίσει εάν είναι σωστό να εκδώσει διάταγμα επαναφοράς. Αυτά είναι ως ακολούθως: (Ο πιο κάτω κατάλογος δεν είναι εξαντλητικός αλλά ενδεικτικός των παραγόντων που μπορεί να είναι σχετικοί για να εκτιμήσει το Δικαστήριο την προοπτική της επαναφοράς)

1. Will a real advantage accrue to creditors or if the company is solvent members if there is restoration
2. Will some other good purpose be achieved by restoration
3. Will any prejudice, and if so what, be caused to any person or persons by reason of the restoration
4. Has the applicant applied with due expedition
5. Do the registrar of companies and the treasury solicitor agree to the restoration
6. Have the defaults of the company which caused the it to be struck off been rectified
7. Has the applicants conduct been such as to make it just to restore Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω, στη δική μας την περίπτωση είναι κατανοητό γιατί η υπόθεση των αιτητών είναι εξαιρετικά αδύνατη και είναι αμφίβολο κατά πόσο η επαναφορά θα εξυπηρετήσει κάποιο δίκαιο σκοπό. Ως έχουν τα πράγματα οι καθ' ων η αίτηση δεν μπορούν να διεκδικήσουν την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού από νομική οντότητα που δεν είναι υπαρκτή. Από την άλλη έχουν θέσει την προσοχή μου στο ενδεχόμενο ο κ. Centko οπλισμένος με τις εξουσίες που κατέχει ως εκτελεστικός διοικητικός διευθυντής και με δεδομένο την προηγούμενη του απατηλή δράση να σφετεριστεί, να αποξενώσει και ή να εξαφανίσει εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία της διαγραφείσας εταιρείας. Υπάρχει διαφωνία μεταξύ των μερών για το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας. Όμως σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου μέχρι στιγμής, στα πλαίσια των παραστάσεων των μερών, δεν υπάρχει μέλος της εταιρείας που θα επωφεληθεί από την επαναφορά, καθότι η εταιρεία που ήταν μοναδική μέτοχος της εταιρείας, έχει διαγραφεί από το μητρώο εταιρειών στην Γρενάδα και είναι ανύπαρκτο εταιρικό πρόσωπο. Οι αιτητές δεν προώθησαν την παρούσα αίτηση παρά μόνο μετά από δέκα μήνες μετά τη διαγραφή της εταιρείας. Ούτε είναι γνωστό στο Δικαστήριο ακριβώς πως επήλθε η διαγραφή. Νοείται ότι εάν αληθεύει ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι η διαγραφή επήλθε εκούσια επειδή η διεύθυνση της εταιρείας το ζήτησε είναι ύποπτο εάν όχι απατηλό το σχέδιο να επαναφερθεί η εταιρεία που οι ίδιοι ζητήσαν να διαγραφεί με το πρόσχημα ότι τότε δεν διεξήγαγε εργασίες. Στην Αγγλική υπόθεση In Re Blenheim Leisure (restaurants Ltd. [2000] B.C.C. 821 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Βορκάς με εισήγηση όπως διατάξω την επαναφορά της εταιρείας, τα δεδομένα και γεγονότα ήταν εντελώς διαφορετικά. Είναι γεγονός ότι, στην περίπτωση της υπόθεσης Blenheim το όφελος από την επαναφορά της εταιρείας για τα μέλη της ήταν αμφίβολο και στην καλύτερη των περιπτώσεων πολύ μικρό αβέβαιο καθότι η εταιρεία που είχε διαγραφεί είχε πιστωτές και ήταν πιθανόν ότι με την επαναφορά της εταιρείας αμέσως οι διευθυντές της με απαίτηση των πιστωτών να προχωρούσαν σε εκκαθάριση της εταιρείας. Παρόλο που το όφελος στους μετόχους ήταν αμφίβολο και ισχνό ο Άγγλος Δικαστής διέταξε την επαναφορά και ανέφερε τα ακόλουθα για να δικαιολογήσει την απόφαση του: «I felt it right to deal with this case in some detail, because it is the first case of this sort, so far as I or counsel are aware, and because it appears to me the BLR's prospects of being valuable are dubious. In general, once it is clear that the applicant, if a member, can establish that the company has some real prospect of being valuable then, save in a very usual case, the right course, to my mind, would be restore the company and let any other arguments be dealt with in another court. The fact that I have decided to restore in this case, where I regard the prospects of the company establishing value are slender although a little better than shadowy, ephasises the point ». Με δεδομένο ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της αίτησης δεν έχει την εξουσία να προβεί σε διαταγή, με την οποία να επανορθώσει μία αδικία είναι αμφίβολο κατά πόσο θα υπάρχει κάποιο πλεονέκτημα σε είτε, πιστωτή, μέτοχο ή στην εταιρεία την ίδια με την επαναφορά της στο μητρώο της εταιρείας. Αντιθέτως, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι με την επαναφορά της η εταιρεία θα αποτελέσει όχημα απάτης. Είναι αμφίβολο το πλεονέκτημα στην εταιρεία από την επαναφορά της εφόσον οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει με στοιχεία και γεγονότα ότι η εταιρεία κατά το χρόνο της διαγραφής λειτουργούσε ως εταιρεία με πραγματικές εργασίες. Έχουν τεθεί ενώπιον μου γεγονότα ότι η διεύθυνση της εταιρείας σκόπιμα και εκούσια ζητούσε την διαγραφή της τότε. Είναι αμφίβολο κατά πόσο η εταιρεία θα πρέπει να επαναφερθεί για τα μέλη της αφού ενώπιον μου έχουν τεθεί γεγονότα, που δεν έχουν καταρριφθεί με αλλά γεγονότα, ότι δεν υπάρχουν μέτοχοι της εταιρείας σήμερα. Υποθέτω, ότι οι πιστωτές δεν θα ζημιωθούν με την επαναφορά του νομικού προσώπου που τους οφείλει χρήματα διότι τότε θα μπορούσαν να διεκδικήσουν το χρέος. Όμως οι καθ' ων η αίτηση έχουν διαμηνύσει στο Δικαστήριο ότι στην περίπτωση επαναφοράς της διαγραφείσας εταιρείας, θα πρέπει να γίνουν δομές και αλλαγές στην εταιρεία ώστε αυτή να μην καταστεί όχημα απάτης και δόλου εις βάρος τους. Έχω εξηγήσει προηγουμένως γιατί το Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας δεν έχει εξουσία να διορθώσει τα πράγματα σε σχέση με τη δομή και διοίκηση της εταιρείας για να αποφύγει αδικίες που μπορεί να προκύψουν. Συνεπώς, αυτή η περίπτωση φαίνεται να εμπίπτει στην εξαίρεση του κανόνα και να είναι από τις περιπτώσεις που οι συνθήκες είναι τέτοιες που δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας υπέρ της επαναφοράς. Είμαι της άποψης ότι αυτή είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου δικαιολογείται απόρριψη της αίτησης. Παρόλο τούτο διαβλέπω μία μικρή πιθανότητα ικανοποίησης του αιτήματος σεβόμενη και την παράκληση του κ. Βορκά να μην εκδώσω διαταγή ολοκληρωτική κατά της πιθανότητας επαναφοράς της εταιρείας και με δεδομένο ότι στην ουσία οι πιστωτές καθ 'ων η αίτηση δεν θα είχαν αντίρρηση στην επαναφορά της διαγραφείσας εταιρείας νοούμενου ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας μπορούν να διαφυλαχθούν ώστε να μην καταστεί η διαγραφείσα εταιρεία όχημα απάτης κατά των συμφερόντων τους. Εκδίδεται διαταγή όπως η αίτηση απορριφτεί μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2017, και ώρα 9.00π.μ. εκτός και εάν οι αιτητές μέχρι εκείνη την ημέρα καταχωρήσουν ένορκη δήλωση με όλα τα περιουσιακά στοιχεία της διαγραφείσας εταιρείας καθώς και που βρίσκονται αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ώστε το Δικαστήριο με τη βοήθεια των μερών, να αποφασίσει κατά πόσο αυτά τα στοιχεία μπορεί να παγιοποιηθούν και διαφυλαχθούν μέχρι όλα τα ζητήματα σε σχέση με τη μετοχική σύνθεση της εταιρείας επιλυθούν. Στην περίπτωση που γίνει αυτό το Δικαστήριο θα επανεξετάσει εκ νέου το ζήτημα της επαναφοράς σε διαφορετική περίπτωση, η αίτηση απορρίπτεται στις 11.01.2017 και τα έξοδα της αίτησης θα επιδικαστούν εναντίον των αιτητών όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο