ΕSO IVESTCO I SARL ν. ΣΥΜΕΩΝ ΧΑΛΙΚΙΑ κ.α., Αρ.Γενικής Αίτησης: 485/14, 14/12/2016

(1)ACHILLEAS NAVIGATION SA,

(2)DOVER NAVIGATION SA,

(3)WORLDWIDE SHIPMANAGEMENT SA,

(4)SYMEON CHALIKIAS και

(5)ΖΕΝΙΤΗ SHIPPING LONDON LIMITED, Μεταξύ: ΕSO IVESTCO I SARL, από το Λουξεμβούργο, ΑΙΤΗΤΩΝ Και

1. ΣΥΜΕΩΝ ΧΑΛΙΚΙΑ, από την Ελλάδα,
2. I.S.C. NAVIGATION COMPANY LTD, από τη Λευκωσία, ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΑ ΚΛΗΣΕΩΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2014, ΓΙΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ: ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14 Δεκεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Χρίστος Περικλέους για Chrysses Demetriades & Co LLC Για Καθ΄ ων η Αίτηση: Μάριος Χριστοφόρου για Πελαγίας, Χριστοδούλου, Βράχας ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα, διά κλήσεως Αίτηση, οι Αιτητές εξαιτούνται βασικά τρία είδη προσωρινών διαταγμάτων. Πανομοιότυπων, αιτούνται και με την κύρια Αίτησή τους. Συγκεκριμένα, εξαιτούνται: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 την, με οποιοδήποτε τρόπο, αποξένωση των 500 μετοχών ονομαστικής αξίας €10,00 η καθεμιά τις οποίες ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 κατέχει στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2 εταιρεία. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Καθ΄ ων η Αίτηση την με οποιοδήποτε τρόπο αποξένωση ακίνητης περιουσίας η οποία βρίσκεται στον Πειραιά και περιγράφεται συγκεκριμένα στην Αίτηση. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει την με οποιοδήποτε τρόπο αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου κατέχει άμεσα ή έμμεσα, η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση
3. Διευκρινίζεται ότι τα πιο πάνω Διατάγματα θα περιορίζονται σε μη αποξένωση περιουσίας συνολικής αξίας μέχρι USD 6.171.314,
4. Βασικό έρεισμα της Αίτησης είναι τα Άρθρα 31-56, του ΕΚ 44/2001, το Άρθρο 4, του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, το Άρθρο 32, του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, τα Άρθρα 1-10, του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, Ν.31(Ι)/92, καθώς και η Κυπριακή και Αγγλική νομολογία, το Κοινοδίκαιο και η διακριτική εξουσία και εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ισχυρισμοί Αιτητών Οι κύριοι ισχυρισμοί των Αιτητών, όπως εμφαίνονται από την Ένορκη Δήλωση του Μάριου Χαραλάμπους, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που τους εκπροσωπεί στην Κύπρο, είναι οι ακόλουθοι: Οι διάδικοι:
5. Οι Αιτητές είναι εταιρεία που συστάθηκε και λειτουργεί από το Λουξεμβούργο και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με τη διαχείριση επενδύσεων και τη δανειοδότηση.
6. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1, προσωπικός εγγυητής υπό τις συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων, είναι από την Ελλάδα.
7. Η Καθ΄ ης η Αίτηση 2, είναι εταιρεία η οποία συστάθηκε στην Κύπρο με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία.
8. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1, είναι Διευθυντής και ο μοναδικός μέτοχος της Καθ΄ ης η Αίτηση
9. Σκοπός της παρούσας διαδικασίας:
10. Σκοπός της παρούσας Αίτησης είναι η υποβοήθηση της διαδικασίας η οποία καταχωρίστηκε στις 10.2.2014 ενώπιον του High Court of Justice, Queen΄s Bench Division, Commercial Court στο Λονδίνο. («η Αγγλική Αγωγή»).
11. Με την Αγγλική Αγωγή, οι Αιτητές αιτούνται την ανάκτηση οφειλών από συμφωνίες και εγγυήσεις, ισχυριζόμενοι παράβασή τους και από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1, ως εγγυητή. Οι συμβατικές σχέσεις των διαδίκων:
12. Στις 8.12.2011, οι Αιτητές συνήψαν συμφωνία Δανείου με την Achilleas Navigation S.A. και την Dover Navigation S.A., oι οποίες συστάθηκαν στις Νήσους Μάρσαλ για την παραχώρηση δανείου ύψους USD 6.200.
13. To εν λόγω ποσό εκταμιεύθηκε στο σύνολό του στις 13.12.
14. Η εν λόγω Συμφωνία διέπετο από το Αγγλικό δίκαιο.
15. Η εν λόγω Συμφωνία Δανείου συμπληρώθηκε με δύο Συμπληρωματικές Συμφωνίες ημερομηνίες 3.5.2012 και 19.11.2012 με την οποία οι Αιτητές παραχώρησαν επιπρόσθετα ποσά ύψους USD 1.200.000 και USD 250.
17. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1, με Συμφωνία Εγγύησης, εγγυήθηκε μαζί με άλλους τις υποχρεώσεις των πιο πάνω πρωτοφειλετών. Οι Συμφωνίες Εγγύησης διέπονταν και αυτές από το Αγγλικό δίκαιο και δικαιοδοσία. Παραβάσεις των Συμφωνιών από Πρωτοφειλέτες και Εγγυητές
18. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι πρωτοφειλέτες δεν τήρησαν τους όρους για καταβολή των πληρωμών ως η υποχρέωσή τους, γεγονός που έθεσε τόσο αυτούς, όσο και τους εγγυητές σε συνεχιζόμενη παράβαση των αναφερθεισών συμφωνιών.
19. Ως εκ τούτου, οι Αιτητές απέστειλαν στις 19.11.2013 Ειδοποίηση τόσο στους πρωτοφειλέτες, όσο και στους εγγυητές και παρόμοια Ειδοποίηση στις 22.11.2013 στον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 με την οποία απαιτούσαν, μεταξύ άλλων, άμεση αποπληρωμή ολόκληρου του ποσού του δανείου, πλέον τόκους, ποσό το οποίο τότε ανερχόταν σε USD 5.124.177,
20. Παρόμοιες Ειδοποιήσεις απέστειλαν ξανά στις 16.12.2013 και Τελικές Επιστολές Απαίτησης στις 9.1.
22. Οι Αιτητές δεν έλαβαν οποιαδήποτε πληρωμή έναντι των οφειλόμενων ποσών. Περιουσιακά Στοιχεία του Καθ΄ ου η Αίτηση 1:
23. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είναι ο μοναδικός μέτοχος της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, η οποία είναι ιδιοκτήτρια των τεσσάρων μη επιβαρυμένων, ανεξάρτητων και ξεχωριστών γραφείων που βρίσκονται στον Πειραιά και περιγράφονται επαρκώς στην Αίτηση. Η Ένσταση Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίοι την αμφισβητούν, προβάλλοντας συνολικά 18 λόγους. Παρατίθενται περιληπτικά αυτοί που έχουν προωθηθεί κατά την ακροαματική διαδικασία:
24. Υπάρχει κώλυμα (estoppel) για την έγερση της παρούσας Αίτησης ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων, λόγω προγενέστερης αγωγής και/ή δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα, με τους ίδιους διαδίκους, το ίδιο αντικείμενο, ίδια αιτία αγωγής και ίδια επίδικα θέματα.
25. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και/ή της νομολογίας για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
26. Δεν έχει καταδειχθεί αγώγιμο δικαίωμα εναντίων της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 - Εταιρείας.
27. Οι Αιτητές, παράνομα και/ή αντικανονικά, αιτούνται την έκδοση διαταγμάτων εναντίον περιουσίας η οποία ευρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων.
28. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση, συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του δικηγόρου κ. Πέτρου Βράχα. Αναφορά στα γεγονότα και ισχυρισμούς που περιλαμβάνει η εν λόγω Ένορκη Δήλωση θα γίνει κατά την εξέταση των λόγων ένστασης, πιο κάτω. Έγερση κωλύματος και/ή κατάχρησης διαδικασίας Οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν εγείρει θέμα κωλύματος (estoppel) για την έγερση της παρούσας Αίτησης ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων, λόγω προγενέστερης αγωγής και/ή δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα, με τους ίδιους διαδίκους, το ίδιο αντικείμενο, την ίδια αιτία αγωγής και τα ίδια επίδικα θέματα. Σε περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, ενδεχόμενα να δημιουργείται κώλυμα (estoppel) λόγω δεδικασμένου αλλά και κατάχρηση διαδικασίας αφού η ταυτόχρονη προώθηση δύο διαδικασιών με τον ίδιο σκοπό, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και το Δικαστήριο διαθέτει την εξουσία καταστολής της. Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα, Π.Ε. 208/2013 ημερομηνίας 13.3.2014 (Απόφαση Ολομέλειας). Wayplay Technologies Ltd v. Γενικού Εισαγγελέως κ.α. Π.Ε. 43 και 44/2014, ημερομηνίας 11.5.2015 (Απόφαση Ολομέλειας). Προς τον σκοπόν αυτόν, οι Καθ΄ ων η Αίτηση επικαλούνται την αγωγή αρ. 497/14 που καταχωρίστηκε στις 29.1.2014, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ήτοι σε ημερομηνία προγενέστερη της παρούσας διαδικασίας. (Τεκμήριο 1 στην Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση), η οποία μάλιστα έχει ήδη εκδικασθεί. Κατά συνέπεια, πάντα σύμφωνα με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, η παρούσα διαδικασία προσκρούει στα Άρθρα 27, 29 και 30 των Κανονισμών του Συμβουλίου για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, Ε.Κ 44/
29. Από την πλευρά τους οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τα Ελληνικά Δικαστήρια δεν έχουν αποφανθεί επί του θέματος της δικαιοδοσίας. Η παρούσα διαδικασία καταχωρίστηκε με σκοπό την υποβοήθηση της κύριας διαδικασίας στην Αγγλία και είναι η διαδικασία στην Ελλάδα που καταχωρίστηκε καταχρηστικά από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Εξετάζοντας την Αγωγή 497/14 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, πιο πάνω, εντοπίζονται διαφορές με την παρούσα διαδικασία. Διαφορές ως προς την ταυτότητα των διαδίκων αλλά και το σκοπό της διαδικασίας. Κατά πρώτον είναι αγωγή που καταχωρίστηκε από τα πρόσωπα που στην παρούσα διαδικασία είναι Καθ΄ ων η Αίτηση τα οποία στην Ελληνική αγωγή είναι ενάγοντες. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους:
30. Achilleas Navigation S.A., από τις Νήσους Μάρσαλ,
31. Dorev Navigation S.A., από τις Νήσους Μάρσαλ,
32. Worldwide Shipmanagement S.A., από τη Λιβερία,
33. Συμεών Χαλικιά. Ενώ ως εναγόμενοι εμφαίνονται οι:
34. Eso Investco I, Sarl, από το Λουξεμβούργο,
35. Δημήτριος Ντινόπουλος, από την Αγγλία. Αλλά και η φύση της διαδικασίας είναι διαφορετική αφού η παρούσα είναι υποβοηθητική της κύριας διαδικασίας στην Αγγλία, ενώ αυτή στην Ελλάδα αγγίζει την ουσία της διαφοράς των διαδίκων με θεραπείες που επιζητούνται από αυτούς που στην παρούσα εμφαίνονται ως Καθ΄ ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να επιτύχει ο λόγος ένστασης που αφορά σε κώλυμα/δεδικασμένο, ούτε αυτός που αφορά σε κατάχρηση αφού δεν διαφαίνεται επιδίωξη του ίδιου σκοπού με δύο παράλληλες διαδικασίες. Ο αντίστοιχος λόγος ένστασης, απορρίπτεται. Παραπλάνηση του Δικαστηρίου Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές απέτυχαν να εκπληρώσουν το καθήκον τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των περιστάσεων και γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση. Επιπρόσθετα, παραπλάνησαν το Δικαστήριο με την απόκρυψη εμφανών αδυναμιών της υπόθεσής τους, διαστρεβλώνοντας τα πραγματικά γεγονότα. Αναφέροντας συγκεκριμένα παραδείγματα, αναφέρουν ότι το πραγματικό ποσό που εκταμιεύθηκε ήταν USD 5.864.000 και όχι USD 6.200.000 που αναφέρουν οι Αιτητές αφού είχαν κατακρατήσει ποσό USD 336.000 για έξοδα και δικαιώματα. Οι Αιτητές, καταχρώμενοι της αδυναμίας των Καθ΄ ων η Αίτηση για χρηματοδότηση από άλλους πόρους, έθεσαν τους δικούς τους επαχθείς όρους. Περαιτέρω ισχυρισμούς για απόκρυψη, προβάλλουν στην Παράγραφο 24 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Ένστασή τους. Εκείνο που το Δικαστήριο έχει καταρχήν υπ΄ όψιν του είναι ότι οι Αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με αίτηση δια κλήσεως. Δεν επεχείρησαν την έκδοσή τους με μονομερή αίτηση, γεγονός που θα καθιστούσε άκρως επιτακτική την αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και τη μη παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι σε περίπτωση που ένα διάταγμα εκδοθεί μονομερώς και το Δικαστήριο διαπιστώσει μη αποκάλυψη ουσιώδους όρου, τότε μπορεί να ακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα χωρίς να χρειασθεί να εξετάσει τους άλλους λόγους ένστασης. Επομένως, στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο δεν έλαβε υπ΄ όψιν του γεγονότα τα οποία είχαν τεθεί ενώπιόν του μονομερώς. Εξετάζει τώρα τα γεγονότα που έθεσαν ενώπιον του οι Αιτητές, ταυτόχρονα με τα αντίστοιχα των Καθ΄ ων η Αίτηση, για να αποφανθεί κατά πόσον δικαιολογείται η έγκριση της Αίτησης. Δεν υπήρξε παραπλάνηση του Δικαστηρίου ούτε κατά την καταχώριση της Αίτησης, ούτε κατά την εξέτασή της. Για τους πιο πάνω λόγους και αυτός ο λόγος ένστασης, απορρίπτεται. Μη αγώγιμο δικαίωμα εναντίον Καθ΄ ης η Αίτηση 2 - Δέσμευση ακίνητης περιουσίας εκτός Κύπρου Αυτοί οι δύο λόγοι ένστασης θα εξεταστούν μαζί λόγω του ότι σχετίζονται μεταξύ τους. Σ΄ αυτή την ενότητα όμως θα εξετασθεί η νομική πτυχή των εγειρόμενων θεμάτων. Το κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην παρούσα υπόθεση, θα εξετασθεί στην επόμενη ενότητα που εξετάζεται το θέμα της πλήρωσης των προϋποθέσεων που τίθενται για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση προβάλλουν το επιχείρημα ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δεν είναι διάδικος σε οποιαδήποτε διαδικασία, ειδικότερα δε στην κύρια διαδικασία που διεξάγεται στην Αγγλία. Μολαταύτα, επιζητείται η παγοποίηση ακίνητης περιουσίας της στην Ελλάδα. Επικαλούνται, προς τούτο, τα δύο ακόλουθα επιχειρήματα: (α) το Άρθρο 31 του ΕΚ 44/2001, θεωρεί ως προϋπόθεση για την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων σε κράτος μέλος για το φυσικό και/ή νομικό πρόσωπο κατά του οποίου στρέφονται τα ασφαλιστικά μέτρα, να είναι διάδικος στη δικαστική διαδικασία για την οποία επιζητείται η υποβοήθηση, (β) τη νομολογιακή αρχή που προκύπτει από την υπόθεση υπόθεση Ιωαννίδης ν. Κρητικού

(1992)1(Β) ΑΑΔ 828 ότι, κατ΄ επίκληση του Άρθρου 21

(1)και

(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τα Κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να επιλαμβάνονται οποιουδήποτε θέματος που αφορά σε ακίνητη ιδιοκτησία εκτός Κύπρου. Με όλο το σέβας προς το δικηγόρο των Καθ΄ ων, οι πιο πάνω θέσεις του δεν ευσταθούν. Αρχίζοντας από την υπόθεση Ιωαννίδης

(1992), πιο πάνω, διευκρινίζεται ότι αφορούσε σε απαίτηση για αποζημίωση για σύμβαση ενοικίου για ακίνητη περιουσία που βρισκόταν στην Αγγλία, ενώ οι διάδικοι ήταν Κύπριοι. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι με βάση το Άρθρο 21 του Ν.14/60 όπως ήταν σε ισχύ τότε, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είχαν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση. Ακολούθησε όμως τροποποίηση του εν λόγω Άρθρου 21 από τον Περί Δικαστηρίων (Τροποποιητικό) Αρ.3 Νόμο του 1992, που βρίσκεται σε ισχύ και σήμερα με την οποία αποδόθηκε δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια να επιλαμβάνονται διαφοράς όπως ήταν αυτή στην Ιωαννίδης

(1992). Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το Δικαστήριο διαθέτει εξουσία να εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα που επεκτείνονται σε περιουσιακά στοιχεία εκτός της δικαιοδοσίας Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala

(2007)1(A) AAΔ.162. Αναμφίβολα, η εξουσία αυτή περιλαμβάνει και δικαιοδοσία δέσμευσης ακίνητης ιδιοκτησίας που ευρίσκεται εκτός Κύπρου. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι το Άρθρο 31 του ΕΚ 44/01, περιορίζεται σε ασφαλιστικά μέτρα μόνο εναντίον διαδίκου στην κύρια διαδικασία, θεωρώ ότι, από ανάγνωση του εν λόγω Άρθρου, δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Περαιτέρω συμφωνώ με τη θέση των Αιτητών ότι η νομική αρχή που εκφράστηκε στην Αγγλική υπόθεση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and another [1992] 1 W.L.R. 231 και υιοθετήθηκε αργότερα στην Yukong Line Ltd v. Rendsburg Investments Corporation and others [2001] Lloyd΄s Rep. 113, με βάση την οποία είναι δυνατή η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναντίον τρίτου προσώπου το οποίο καθίσταται διάδικος έστω και εάν δεν υπάρχει άμεσο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, εφαρμόζεται και στην Κύπρο Αναφορικά με την Αίτηση της Ηellington Commodities Ltd κ.α.

(2009)1(Β) ΑΑΔ

1. Προϋποθέσεις για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις πιο πάνω νομικές αρχές, αλλά και αυτές που τίθενται από το Άρθρο 32, του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60 και την επ΄ αυτού νομολογία, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου πηγάζει από το Άρθρο 31 του ΕΚ 44/2001, ο οποίος βρισκόταν σε ισχύ κατά τους ουσιώδεις προς την παρούσα διαδικασία χρόνους. Σε προηγούμενη σε ισχύ παρόμοια πρόνοια, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) είχε αποφανθεί ότι υπάρχει η δυνατότητα έκδοσης βοηθητικών διαταγμάτων, αρκεί να υπάρχει πραγματικός συνδετικός κρίκος με τη χώρα στην οποία ζητείται η βοηθητική θεραπεία. Van Uden Maritime BV v. Kommanditgesellshaft in Firma Deco - Line and Another, Case. C391/95, ημερομηνίας 17 Νοεμβρίου,
2. Έχοντας πάντοτε κατά νου ότι η παρούσα διαδικασία είναι υποβοηθητική της κύριας διαδικασίας που διεξάγεται στην Αγγλία, θεωρώ ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει, στο βαθμό που απαιτείται, τόσο την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, όσο και το γεγονός ότι δικαιούνται σε θεραπεία. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν έχει αποδειχθεί το ακριβές υπόλοιπο αφού υπάρχουν ανακρίβειες στην Ένορκη Δήλωση των Αιτητών. Από την ίδια Ένορκη Δήλωση, διαφαίνεται ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ως εγγυητής έχει ευθύνη έναντι των Αιτητών για τις επίδικες δανειοδοτήσεις. Ακόμα και σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η Αίτηση ευσταθούν, και πάλι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32, του Ν.14/60, του δύσκολου ή αδύνατου απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν έχει αποδειχθεί ούτε η πιθανότητα οι Αιτητές να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, ούτε η αξία των περιουσιακών στοιχείων των οποίων επιχειρείται η δέσμευση. Από την άλλη οι Αιτητές προβάλλουν τον κίνδυνο τυχόν απόφαση στην Αγγλική διαδικασία να μείνει ανικανοποίητη σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Στην Φετοκάκης ν. Χριστοφή κ.α.

(2006)1(Β) ΑΑΔ 800, λέχθηκε ότι η περιουσία που θα δεσμεύεται, πρέπει να είναι ανάλογη με το ποσό της απαίτησης. Είναι γεγονός ότι οι Αιτητές δεν έχουν δώσει ακριβή στοιχεία για την αξία της περιουσίας που επιζητούν να δεσμευτεί αλλά, ορθά, στο θέμα της ακίνητης περιουσίας την περιορίζουν στο ποσό της απαίτησής τους. Για τις μετοχές των οποίων επιθυμούν τη δέσμευση, αναφέρουν ότι πρόκειται για 500 μετοχές, ονομαστικής αξίας €10,00 η καθεμιά, που είναι πολύ πιο κάτω από το ποσό της απαίτησης. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστεο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημία, ο δε χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπ΄ όψιν. Κυρίσσαβα (Διαχειριστής) κ.α. ν. Κύζη (Διαχειριστής)

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1245, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου

(2003)1(Β) ΑΑΔ 741. Ο κίνδυνος αποξένωσης των επίδικων περιουσιακών στοιχείων αφήνοντας έτσι τυχόν απόφαση υπέρ των Αιτητών ανικανοποίητη, θεωρώ ότι ικανοποιεί και την τρίτη προϋπόθεση. Εξάλλου, είναι νομολογημένο ότι ο αιτητής δεν έχει το βάρος να αποδείξει την πραγματική πρόθεση του καθ΄ ου η αίτηση να προβεί σε αποξένωση της περιουσίας του. Φετοκάκης

(2006), πιο πάνω. Έχοντας καταλήξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Ν.14/60, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα έγκριση της Αίτησης. Είναι νομολογημένο ότι η ύπαρξη απλώς των τριών πιο πάνω θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο, το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Κούνουνα ν. C & A Simonos Ltd

(2002)1(B) AAΔ.1361, Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδης κ.α.

(2009)1(Α) ΑΑΔ 317, Αβερκίου ν. Θέο Κτηματική Λτδ κ.α.

(2013)1(Α) ΑΑΔ 222, Melouskia Commercial Ltd κ.α. v. Chumachenko κ.α., Π.Ε. Ε71/13, ημερομηνίας 30.9.2014, Commerzbank Auslandbanken Holding A.G. κ.α. ν. Αdeona Holdings Ltd, Π.Ε. Ε6/14, 27.2.

1. Εξετάζοντας αυτή την παράμετρο, διαπιστώνεται ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1, κάτοικος Ελλάδας είναι Διευθυντής και ο μοναδικός μέτοχος της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 εταιρείας η οποία είναι Κυπριακή εταιρεία. Θεωρώ επομένως δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθεί Διάταγμα ως το αιτητικό (Α), πιο πάνω, ήτοι για τη μη αποξένωση των μετοχών του στην Καθ΄ ης η Αίτηση
2. Από την άλλη, η ακίνητη περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 βρίσκεται στην Ελλάδα. Αποτελείται από τέσσερα γραφεία τα οποία βρίσκονται σε πολυόροφο κτήριο στον Πειραιά, η δε Καθ΄ ης η Αίτηση 2 έχει την πλήρη και αποκλειστική κυριότητα τους και είναι η αποκλειστική ιδιοκτήτριά τους. Διευκρινίζεται όμως ότι στο οικόπεδο είναι συνιδιοκτήτρια με άλλους, εξ αδιαιρέτου. Εδώ υπεισέρχονται κάποια θέματα τα οποία δημιουργούν ασάφειες. Ποίο είναι το καθεστώς στην Ελλάδα σε τέτοιες περιπτώσεις όπου η μεν οριζόντια ιδιοκτησία διευκρινίζεται αλλά στο οικόπεδο υπάρχει εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτησία; Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαίωμα εκδόσεως διατάγματος μη αποξένωσης ακίνητης ιδιοκτησίας που ευρίσκεται στο εξωτερικό και μάλιστα εναντίον μη διαδίκου όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω Seamark

(2007), Chabra

(1992), αλλά οι προϋποθέσεις που τίθενται υπόκεινται στις γενικές αρχές της νομολογίας. Η κύρια διαδικασία διεξάγεται στην Αγγλία και ενώ είναι φανερό ότι θα μπορούσε τέτοιο διάταγμα να ζητηθεί εκεί, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Ούτε φαίνεται να έγινε κάποια διαδικασία στην Ελλάδα όπου βρίσκεται η ακίνητη περιουσία όπου θα ήταν πιο πρόσφορο να καθορισθεί το νομικό καθεστώς σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα κενά που έχουν διαπιστωθεί οδηγούν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα να μην εκδοθούν τέτοια διατάγματα, ούτε ως το (Β) πιο πάνω, αλλά ούτε ως το (Γ). Κατάληξη Με βάση όλα τα πιο πάνω, η αίτηση εγκρίνεται μερικώς. Εκδίδεται Διάταγμα ως το αιτητικό (Α) όπως περιγράφεται πιο πάνω. Τα αιτητικά (Β) και (Γ) πιο πάνω απορρίπτονται. Έξοδα: Λόγω της μερικής επιτυχίας της Αίτησης, θεωρώ ορθό όπως επιδικάσω το 1/3 των Εξόδων της διαδικασίας. Αυτά αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή να είναι πληρωτέα μετά το πέρας της κύριας διαδικασίας. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, ΠΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο