ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ IMPERIAL TRADING COMPANY LTD, Αριθμός Αίτησης: 664 /2016, 23/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A698 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αριθμός Αίτησης: 664 /2016 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ.113, Άρθρα 203, 209, 210, 211 (ε), (στ), 212, 213, 214 και 219 -και- ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ IMPERIAL TRADING COMPANY LTD, Αρχ. Μακαρίου III 2-4, Capital Center, 7ος όροφος, διαμ/γρ.703, 1065 Λευκωσία ------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Ν. Πιριλλίδης για N. Pirilides & Associates LLC Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Α. Αποστολίδης για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την ως άνω Αίτηση η MCCAIN FOODS EUROPE B.V. (στο εξής «οι Αιτητές») αιτούνται όπως η IMPERIAL TRADING COMPANY LIMITED (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») τεθεί υπό εκκαθάριση δυνάμει των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και ειδικότερα των Άρθρων 209, 210, 211 (ε) και (στ), 212, 213 και
- ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση παρατίθεται το ιστορικό της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, το εγγεγραμμένο γραφείο, το κεφάλαιο, οι σκοποί και το ιστορικό της οφειλής, της επίδοσης απαίτησης πληρωμής βάσει του Άρθρου 211(ε) & 212(α) του Νόμου και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία έχει χρέη προς τρίτους, αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της και είναι αφερέγγυα στερούμενη παντελώς περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων οπότε είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπό εκκαθάριση. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Τεύκρου Χαχολιάδη δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των N. Pirilides & Associates LLC οι οποίοι είναι δικηγόροι των Αιτητών στην οποία προβαίνει όντας δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο των Αιτητών. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από την Καθ' ης η Αίτηση στην οποία εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: ð Η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης και/ή εκβιασμού των Καθ' ων η Αίτηση με μοναδικό σκοπό την καταβολή προς τους Αιτητές του ποσού της κατ' ισχυρισμόν απαίτησης τους. ð Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν το αιτούμενο διάταγμα και/ή η καταχώρηση της παρούσας αίτησης έγινε με σκοπό την επίτευξη αλλότριων σκοπών και/ή με σκοπό την οικονομική καταστροφή των Καθ' ων η Αίτηση και/ή εγείρεται εκδικητικά και/ή με σκοπό τον εξαναγκασμό και/ή την πρόκληση ταλαιπωρίας στους Καθ' ων η Αίτηση. ð Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή παράτυπη και/ή άκυρη και/ή αστήριχτη και/ή αντίθετη με τον Νόμο και/ή τους Κανονισμούς και/ή την πρακτική του Δικαστηρίου. ð Δεν ικανοποιούνται και/ή δεν πληρούνται σε καμία περίπτωση οι νόμιμες προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από τη σχετική νομοθεσία και νομολογία επί του θέματος. ð Οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο όλα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και/ή δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. ð Οι Αιτητές δεν έχουν και/ή δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε εκκαθαρισμένο και/ή αποκρυσταλλωμένο χρέος και/ή οφειλή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Η απλή επισύναψη καταστάσεων λογαριασμού στην επιστολή απαίτησης τους (statutory demand) προς τους Καθ' ων η Αίτηση δεν αποτελεί εκκαθαρισμένο χρέος, καθότι οι καταστάσεις λογαριασμών άνευ πρωτογενούς μαρτυρίας (primary evidence) δεν μπορούν να αποτελέσουν αφ' εαυτού απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Επομένως, χωρίς την στοιχειοθέτηση και/ή απόδειξη των εν λόγω γεγονότων που καταγράφονται στις καταστάσεις λογαριασμών το κατ' ισχυρισμόν χρεωστικό υπόλοιπο δεν αποτελεί εκκαθαρισμένο χρέος και/ή η απαίτηση των Αιτητών δεν αποδεικνύεται. ð Οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν έντονα τόσο το ύψος της οφειλής, όσο κι αυτή καθ' αυτή την οφειλή. Ειδικότερα οι Καθ 'ων η αίτηση παρατηρούν ότι από το τεκμήριο Α που συνοδεύει την παρούσα αίτηση είναι φανερό ότι υπάρχει απλά μια τρισέλιδη αναφορά σε κατάσταση λογαριασμού και σε διάφορες εγγραφές τιμολόγιων αρχής γενομένης από τις 03.08.2015 μέχρι τις 30.11.2015 και στα οποία χωρίς καμία επεξήγηση καταλήγουν στο εξωφρενικό ποσό των 1.698.928,60 Ευρώ. Ουδόλως προκύπτει πως κατέληξαν οι Αιτητές στο εν λόγω ποσό και/ή υπό ποιων δεδομένων αυτό έχει ως οι Αιτητές ισχυρίζονται. Οι Καθ' ων αίτηση ισχυρίζονται ότι πρόκειται για ένα «ξεκρέμαστο» και/ή αυθαίρετο υπολογισμό που δεν προκύπτει λογιστικά. ð Το κατ' ισχυρισμό των Αιτητών οφειλόμενο ποσό είναι καταχρηστικό και/ή η δήθεν απαίτηση δεν συνοδεύεται με όλα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να μπορεί να κριθεί το πραγματικό υπόβαθρο αυτής. ð Οι Αιτητές δεν είναι πιστωτές εν τη έννοια του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 και δεν έχουν το απαραίτητο locus standi ώστε να αιτούνται την εκκαθάριση των Καθ' ων η Αίτηση. ð Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν νομικά βάσιμη και/ή καλή και/ή γνήσια υπεράσπιση και/ή ανταπαίτηση και/ή αμφισβητούν την εναντίον τους απαίτηση και/ή χρέος κατά τρόπο ουσιαστικό και/ή καλόπιστο. Η δε απαίτηση δεν προκύπτει καθ' οιονδήποτε τρόπο από τα έγγραφα που διατηρούν οι Καθ' ων η Αίτηση και/ή ουδέποτε στο παρελθόν είχαν σταλθεί τέτοια στοιχεία που να δείχνουν και/ή επιβεβαιώνουν τέτοιου ύψους οφειλή. ð Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι αφερέγγυοι και/ή ο κύκλος εργασιών τους ετησίως είναι εκατομμυρίων ευρώ. ð Η απαίτηση των Αιτητών δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η αίτηση και/ή από την ένορκη δήλωση του επιδότη που συνοδεύει την αίτηση διάλυσης δεν προκύπτει η διεύθυνση επίδοσης και/ή ποιος ο συσχετισμός του τόπου επίδοσης με το εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η αίτηση. ð Η παρούσα αίτηση προωθείται καταχρηστικά και/ή η δήθεν απαίτηση των Αιτητών είναι προϊόν σκευωρίας και/ή συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης των Αιτητών με τους πρώην διευθυντές των Καθ' ων η Αίτηση. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Πίττα υπό την ιδιότητα του μοναδικού, ως αναφέρει, Διοικητικού Συμβούλου της Καθ' ης η Αίτηση από τις 18/3/16 μέχρι και σήμερα. Σε αυτή προβάλλονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: · Στις 18/3/16 με απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση σε Γενική Συνέλευση παύθηκαν οι προηγούμενοι Διοικητικοί Σύμβουλοι (Λουκάς Έλληνας, Παναγιώτης Έλληνας και Μάριος Κωνσταντινίδης) και διορίστηκε ο ενόρκων δηλών ως μοναδικός Διοικητικός Σύμβουλος της εταιρείας. Παρά το γεγονός αυτό οι προηγούμενοι Διοικητικοί Σύμβουλοι αρνήθηκαν και αρνούνται μέχρι και σήμερα να αποδεχθούν την παύση τους και τον διορισμό του ενόρκως δηλούντα. · Στις 23/5/16 εντελώς ξαφνικά και χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη επιστολή αναφορικά με το κατ΄ισχυρισμό χρέος αφέθηκε σε κάποια Γεωργία Δήμου εργαζόμενη στο δικηγορικό γραφείο Παπαδόπουλου & Λυκούργου απαίτηση εκ μέρους των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στη βάση του Άρθρου 211(ε) & 212(α) του Κεφ. 113 με την οποία ζητούσαν από την Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €1.698.929,60 ως υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού και/ή απλήρωτων τιμολογίων τα οποία εξέδωσαν οι Αιτητές στην Καθ' ης η Αίτηση. · Από τα επισυνημμένα στην εν λόγω Απαίτηση πληρωμής υπάρχει μόνο μια επιστολή που αναφέρεται σε χρέος ύψους 1.698.929,60 ευρώ και που συνοδεύεται με τρισέλιδη κατάσταση λογαριασμού που περιλαμβάνει κάποιες εγγραφές τιμολογίων που καταλήγουν κατά τρόπο αυθαίρετο και άνευ οποιοσδήποτε εξήγησης στο ως άνω ποσό. Δεν υπάρχουν δε οποιεσδήποτε αποδείξεις που να δείχνουν πως έχει προκύψει το ως άνω ποσό και/ή με κανένα τρόπο αποδεικνύεται πως οι Απαιτητές έχουν καταλήξει σε τέτοιο ύψος οφειλής της Καθ' ης η Αίτηση. Σε κάθε περίπτωση η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά την ύπαρξη τέτοιας οφειλής την οποία θεωρεί αυθαίρετη, ανυπόστατη και κατασκευασμένη. Ενώ οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει, με τα επισυναπτόμενα στην παρούσα Αίτηση την ύπαρξη χρέους. · Δεν υπάρχει οποιαδήποτε εκκαθαρισμένη απαίτηση οφειλόμενη προς τους Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν δίκαιη και εύλογη βάση αμφισβήτησης τόσο της ύπαρξης χρέους όσο και του ύψους του ποσού που απαιτείται. · Η ισχυριζόμενη οφειλή τους είναι προϊόν δόλου και/ή απάτης και/ή συμπαιγνίας των Αιτητών με τους πρώην Διευθυντές των Καθ' ων η αίτηση και αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια του Λουκά Έλληνα να βλάψει την εταιρεία των Καθ' ων η Αίτηση λόγω προσωπικών διαφορών με τον συνεργάτη του Μάριο Πηλαβάκη. Προς το σκοπό δε αυτό οι Καθ' ων έχουν ανταπαίτηση έναντι των Αιτητών για σημαντική ζημιά στη βάση δόλου και/ή απάτης και/ή συμπαιγνίας των πρώην Διευθυντών των Καθ' ων η αίτηση με τους Αιτητές για την δημιουργία δήθεν οφειλής. · Περί τις 14.6.2016, το δικηγορικό γραφείο Γ.Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ απέστειλε επιστολή προς τους προηγούμενους διοικητικούς συμβούλους της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, ήτοι τους κ. κ. Λουκά Έλληνα και Μάριο Κωνσταντινίδη, με την οποία τους ενημέρωνε για την εν λόγω απαίτηση (statutory demand) των Αιτητών και ζητούσε από αυτούς την άμεση παράδοση προς τον μοναδικό διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας όλων των βιβλίων της εταιρείας, όπου φαίνονται οι λογιστικές πράξεις και συναλλαγές της Καθ' ης η Αίτηση ούτως ώστε να εξακριβωθεί εάν όντως οφείλεται το εν λόγω ποσό προς τους Αιτητές και εάν έχουν όντως εκδοθεί σχετικά τιμολόγια για τα ποσά τα οποία οι Αιτητές διεκδικούν. Περαιτέρω, το ίδιο πιο πάνω δικηγορικό γραφείο, με επιστολή του ημερομηνίας 29.8.2016 κάλεσε ξανά τον κ. Λούκα Έλληνα όπως παραδώσει όλα τα λογιστικά και/ή άλλα βιβλία της Καθ' ης η Αίτηση, περιλαμβανομένων και όλων των στοιχείων και/ή εγγράφων για σκοπούς συμπλήρωσης των εγγράφων του Φ.Π.Α. Η έλλειψη οποιασδήποτε συνεργασίας με τους πρώην Διευθυντές των Καθ' ων κοινοποιήθηκε και στην Αιτήτρια με επιστολή του δικηγορικού γραφείου Γ. Φ. Πιττάτζη Δ.Ε.Π.Ε ημερ. 21.6.16 στην οποία ακριβώς λόγω της παντελούς έλλειψης στοιχείων, οι Καθ' ων η αίτηση αρνήθηκαν την εγκυρότητα (validity) του χρέους που οι Αιτητές προέβαλαν. Λόγω δε της άρνησης των προηγούμενων Διευθυντών να παραδώσουν όλα τα βιβλία και περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρήθηκε η αγωγή με ρα. 2045/16 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια της οποίας κατεχωρήθη ενδιάμεση αίτηση με την οποία ζητείται η παράδοση όλων των βιβλίων και περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. · Ο Λουκάς Έλληνας και ο Μάριος Πηλαβάκης ήσαν φίλοι και συνεργάτες και συνέστησαν μια μεγάλη ομάδα εταιρειών οι οποίες ασχολούνται με το διεθνές εμπόριο, την αγορά και πώληση τροφίμων, αγορά, πώληση και εκμετάλλευση ακινήτων στην Ελλάδα και την Ρουμανία, φωτοβολταϊκά στη Ρουμανία, καταστήματα φούρνους (BAKERIES) στην Ελλάδα κλπ. Κατάλογος των εν λόγω εταιρειών εκτίθεται στην παράγραφο 18 της ενόρκου δηλώσεως. · Περί τις 11.2.2013 υπογράφτηκε συμφωνία μεταξύ του Λουκά Έλληνα και των πιο πάνω εταιρειών με την οποία δεσμεύεται ο Λ. Έλληνας να παρέχει χρηματοδότηση στις εν λόγω εταιρείες, μεταξύ των οποίων είναι και η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. · Τα Διοικητικά Συμβούλια των πλείστων πιο πάνω αναφερόμενων εταιρειών, βρίσκονται υπό τον έλεγχο του κ. Λούκα Έλληνα. Οι μόνες εταιρείες οι οποίες δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο του είναι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, η μητρική αυτής, ήτοι η Falcon Foods & Grains Holdings Ltd, και η εταιρεία Frank Ζε Paul Ltd, οι οποίες ελέγχονται από τον Μάριο Πηλαβάκη. · Περί τον Μάιο του 2015 ξέσπασε διαμάχη και αντιδικίες μεταξύ των δυο βασικών συνεταίρων και υπήρξαν και καταγγελίες για ποινικά και αστικά αδικήματα για τα οποία σήμερα εκκρεμούν σωρεία δικαστικών διαδικασιών μεταξύ τους είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω των ανωτέρω εταιρειών τους. · Περί το έτος 2015, ο Μάριος Πηλαβάκης παρατήρησε ατασθαλίες και κακοδιαχείριση στις εταιρείες και/ή στις επιχειρήσεις που είχαν μαζί με τον Λούκα Π. Έλληνα δυνάμει συμφωνιών μετόχων και/ή ίδρυση εταιρειών και/ή διεξαγωγή επιχειρήσεων και παραβίαση εκ μέρους του Λούκα Έλληνα των συμφωνηθέντων. Λόγω των ανωτέρων ο Μ. Πηλαβάκης προειδοποιούσε σχεδόν επί καθημερινής βάσης τον Λ. Έλληνα αναφορικά με τους κινδύνους τους οποίους ενείχε η όλη συμπεριφορά και διαχείριση των εταιρειών στις οποίες ο Μ. Πηλαβάκης είχε συμφέρον και ειδικότερα λόγω του γεγονότος ότι ο Λ. Έλληνας σταμάτησε να ενημερώνει και/ή να συμβουλεύεται τον Μ. Πηλαβάκη αναφορικά με τις εργασίες των εταιρειών στις οποίες ο τελευταίος είχε συμφέρον. Ενόψει τούτου στις 10.6.2015 ο Μ. Πηλαβάκης απέστειλε επιστολή προς τον Έλληνα με την οποία του επισήμαινε ότι δεν τηρούσε τους όρους των συμφωνιών μετόχων που είχαν μεταξύ τους και ότι σε περίπτωση μη τήρησης των εν λόγω Συμφωνιών Μετόχων ο Λ.Έλληνας θα καθίστατο υπεύθυνος για τις πράξεις του. · Ο Λ. Έλληνας έχει στρατηγικό σχεδίασμά να εξαφανίσει την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία η οποία έχει εκατομμύρια τζίρο τον χρόνο. Αυτή η στρατηγική εξαφάνισης των εταιρειών συμφερόντων του Μ. Πηλαβάκη, εκ μέρους του Λ. Έλληνα διαφαίνεται και από το γεγονός ότι ο Λ. Έλληνας καταχώρησε εντελώς εκδικητικά την αίτηση με αρ. 193/2016, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία αιτείται την εκκαθάριση της εταιρείας Falcon Foods & Grains Holdings Limited. Αποτελεί πλέον ξεκάθαρο στόχο και σκοπό του Λ. Έλληνα να διαλύσει τόσο την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία όσο και την μητρική αυτής οι οποίες είναι συμφερόντων του Μ. Πηλαβάκη με σκοπό να τον εκτοπίσει παντελώς από τις επιχειρήσεις που έχουν από κοινού και να διατηρήσει μόνο τις εταιρείες οι οποίες είτε άμεσα, είτε έμμεσα τελούν υπό τον δικό του διοικητικό έλεγχο. · Η παρούσα Αίτηση εγείρεται παντελώς κακόπιστα και/ή εκδικητικά από τους Αιτητές ενώ πίσω από αυτή βρίσκεται ο Λ. Έλληνας ο οποίος μοναδικό σκοπό έχει να διαλύσει την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και να εκτοπίσει τον Μ. Πηλαβάκη ο οποίος έχει συμφέρον σε αυτή έτσι ώστε ο Λ. Έλληνας να αναλάβει όλες τις εργασίες αυτής της εταιρείας είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπων είτε μέσω άλλων εταιρειών του. · Η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι αφερέγγυα ενώ έχει τεράστιο κύκλο εργασιών με κέρδη εκατομμυρίων ευρώ. · Η κατ' ισχυρισμόν οφειλή των Αιτητών έναντι της Καθ' ης η Αίτηση τελεί υπό ουσιαστική και καλή τη πίστη αμφισβήτηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση αφού ουδέν στοιχείο υπάρχει και/ή παρουσιάζεται εάν όντως τα εν λόγω εμπορεύματα και/ή υπηρεσίες οι οποίες καταγράφονται στην κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτουν οι Αιτητές στην επιστολή απαίτησης τους (statutory demand) έχουν όντως παραγγελθεί και/ή παραδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και/ή εάν τα εν λόγω εμπορεύματα ήταν ελαττωματικά και/ή μπορούσαν ή όχι να χρησιμοποιηθούν από την Καθ' ης η Αίτηση και/ή πως έχουν καταλήξει σε χρεωστικό υπόλοιπο 1.698.928,60 ευρώ ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει ούτε περιήλθε σε γνώση του ενόρκως δηλούντα κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως Διευθυντή. · Η απαίτηση των Αιτητών (statutory demand) δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση και/ή από την ένορκη δήλωση του επιδότη που συνοδεύει την αίτηση δεν προκύπτει η διεύθυνση επίδοσης και/ή ποιος είναι ο συσχετισμός του τόπου επίδοσης με το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση. Απαντητική Ένορκη Δήλωση εκ μέρους των Αιτητών Κατόπιν αδείας κατεχωρήθη Απαντητική Ένορκη Δήλωση του Μάριου Κωνσταντινίδη εκ μέρους των Αιτητών. Σε αυτή αναφέρει, βασικά, τα ακόλουθα: à Κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε ως ο Διοικητικός Σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας και ήταν επίσης υπεύθυνος για την Οικονομική Διαχείριση παραγγελιών στην εν λόγω Εταιρεία και συγκεκριμένα των επίδικων συμπεριλαμβανομένων των φορτώσεων και παραλαβών. à Κατά ή περί 9.6.2016 του επεδόθη η Απαίτηση των Αιτητών ημερ. 21.4.16 η οποία συνοδεύεται από Παράρτημα καθυστερημένων τιμολογίων που δεν πληρώθηκαν καθώς και σχετικά έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών που στο σύνολο τους επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- à Μετά από έρευνα που έκανε στα βιβλία της Εταιρείας αλλά και από προσωπική γνώση καθότι χειρίστηκε προσωπικά όλες τις αναφερόμενες στο Παράρτημα του Τεκμηρίου 1 τιμολογήσεις είναι σε θέση να βεβαιώσει ότι όντως τα τιμολόγια του Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογίων που συνοδεύουν την Απαίτηση των Αιτητών, Τεκμήριο 1, παρελήφθηκαν δεόντως από την καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία και από τον ίδιο προσωπικά ως επίσης και οι φορτωτικές των προϊόντων που αναφέρονται στις εν λόγω τιμολογήσεις. à Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του εν λόγω Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογήσεων μαζί με οκτώ δέσμες εγγράφων οι οποίες σημειώνονται ως Δέσμες A - Η επί του Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογίων του Τεκμηρίου
- à Εις το Τεκμήριο 2 που είναι το αντίγραφο του Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογήσεων του Τεκμήριου 1 χρωμάτισε με διαφορετικά χρώματα και σημείωσε επ' αυτού τις πιο πάνω Δέσμες A - Η και επισυνάπτει επί του εν λόγω Τεκμηρίου 2 αντίστοιχα τις εν λόγω δέσμες εις κάθε μια εκ των οποίων συμπεριλαμβάνοντα τα αντίστοιχα τιμολόγια της δέσμης και τα έγγραφα φόρτωσης. Βεβαιώνει ότι τα εν λόγω τιμολόγια και φορτωτικές ως το Τεκμήριο 1 και 2 Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογίων παρελήφθησαν δεόντως, τα δε εμπορεύματα παραδόθηκαν με εντολές της Καθ' Ης Αίτηση δια του ιδίου στους πελάτες της εταιρείας. Βεβαιώνει επίσης ότι τα ποσά των τιμολογίων ως αναφέρονται στο Παράρτημα καθυστερημένων τιμολογίων του Τεκμηρίου 1 και Τεκμηρίου 2 ουδέποτε εξοφλήθηκαν και οφείλονται. Το δε συνολικό ποσό του είναι το αναγραφόμενο εις το εν λόγω Παράρτημα €1.698,929,60 το οποίο επίσης αναφέρεται στην Απαίτηση Τεκμήριο
- Το εν λόγω ποσό εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλεται. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα Αίτηση έχει ως νομική βάση, μεταξύ άλλων, το Άρθρο 211(ε) και το Άρθρο 212(α) και (γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Κρίνεται ορθό να παρατεθούν στη συνέχεια τα Άρθρα 211(ε) και 212(α): «
- Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- (α)............................. (β)............................. (γ)............................. (δ)............................. (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (στ)............................ (ζ)...............................» «
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή ή (β) ........................................................................ (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και δεν μπορεί να εξασφαλίσει πληρωμή δικαιούται να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας. Η οφειλή προς τον πιστωτή θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη[1]. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Palmer's Company Precedents, Part 2 Winding Up 17n Έκδοση, σελ. 39: «Α creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up.» To Άρθρο 211 του Κεφ.113 προνοεί ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει ένα διάταγμα διάλυσης μιας εταιρείας που δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα χρέη της. Ειδικά κριτήρια ανικανότητας καθορίζονται στο Άρθρο 212 του Νόμου όπου τεκμαίρεται, μεταξύ άλλων, αφερεγγυότητα στην περίπτωση που η εταιρεία παραλείψει να πληρώσει το χρέος της με την παρέλευση τριών εβδομάδων από την ιδιόχειρη αξίωση πληρωμής προς αυτή από τον πιστωτή, όπως προβλέπεται στο εδάφιο (α) του εν λόγω Άρθρου. Στην υπόθεση GIP Construction Ltd ν. Δ/τη Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 11 λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις του Άρθρου 212 το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του Άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του Άρθρου 211 (ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του Άρθρου
- Με άλλα λόγια η γενικότητα του Άρθρου 211(ε) δεν επηρεάζεται από τα ειδικά τεκμήρια φερεγγυότητας της εταιρείας που ορίζονται στο Άρθρο
- Παραθέτω σχετική περικοπή από την υπόθεση GIP Construction Ltd ν. Δ/τη Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 11[2] στις σελίδες 18 και 19: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, n εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eg.
- To ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: Re Flagstaff Silver Mining Co. of Utah [1875] LR. 20 Eg.
- Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch.O. 18,
- Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All ER. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία.» Όπως τονίστηκε στην πιο πάνω απόφαση η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του Άρθρου 212 (α) και του 212(β) είναι ότι στις εξειδικευμένες περιπτώσεις η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθεται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται, δηλαδή, το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία. Επανερχόμενη στη νομική βάση της υπό εξέταση Αίτησης που υπενθυμίζω είναι το Άρθρο 211 (ε) και το Άρθρο 212 (α) επισημαίνω ότι, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι επιδόθηκε προς την εταιρεία απαίτηση πληρωμής και έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων και το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, τότε τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της. Τέτοια απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας.[3] Επίσης στην υπόθεση Pan-Aman Limited ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796 αποφασίστηκε ότι το Άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει το Άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει «άλλους τρεις» λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212(α) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου Άρθρου 211(ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση όπου, σύμφωνα με το Νόμο η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Με βάση το Άρθρο 211 παρέχονται επτά ξεχωριστές βάσεις σε κάθε μια από τις οποίες μπορεί να εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212 εξειδικεύει το Άρθρο 211(ε). Το Άρθρο 212 (α) καθορίζει ρητά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Και αυτό είναι με την παράδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Στην υπόθεση Phasarias (Automotive Center) Ltd (ανωτέρω) θεωρήθηκε ότι η επίδοση σε Διευθυντή χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το Άρθρο 212(α) του ΚΕΦ.113. ü Κατά πόσον οι Αιτητές μπορούν να θεωρηθούν πιστωτές/κατά πόσον υφίσταται ουσιαστική αμφισβήτηση της οφειλής Στην παρούσα υπόθεση ένα από τα ζητήματα που εγείρονται προς εξέταση είναι κατά πόσο οι Αιτητές συνιστούν πιστωτές εντός της έννοιας του σχετικού Νόμου. Όπως ξεκάθαρα προκύπτει από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του Άρθρου 212 του ΚΕΦ.113 η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία θα πρέπει να προέρχεται από «πιστωτή». Παρομοίως στο Άρθρο 213
(1)του ιδίου Νόμου το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας προβλέπεται ότι τέτοια αίτηση υποβάλλεται, μεταξύ άλλων, από οποιονδήποτε πιστωτή. Στην υπόθεση Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 315 το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την έννοια του «πιστωτή» στο Άρθρο 213
(1)επεσήμανε ότι οι πρόνοιες του εν λόγω Άρθρου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του s.224
(1)του Αγγλικού Νόμου Companies Act 1948. Ανέφερε δε τα ακόλουθα σχετικά στη σελ. 321 της απόφασης: «Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ.85-14 Ηalsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477).» Στην πιο πάνω υπόθεση τονίστηκε περαιτέρω από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ακόμη και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός στερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Στην αγγλική υπόθεση Mann and Another v. Goldstein and Another
(1968)2 All E.R. 769 στο πλαίσιο εξέτασης και ερμηνείας του όρου «πιστωτής» με βάση το σχετικό Άρθρο της αγγλικής νομοθεσίας επισημάνθηκε ότι σ΄ αυτό τον όρο δεν εμπίπτει πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και εκεί όπου η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Παραθέτουμε στο σημείο αυτό σχετική περικοπή από την εν λόγω απόφαση από τις σελ. 774-775: "It might be suggested that this court should, where the company is insolvent, intervene on the ground that it would be to the detriment of future possible creditors to countenance the continuation of a company unable to pay its debts as they fall due. The companies court, however, in accordance with the practice which I have mentioned, does dismiss a petition founded on a substantially disputed debt whose validity it cannot conveniently decide even though the company be insolvent............. ...................... For my part, I would prefer to rest the jurisdiction directly on the comparatively simple propositions that a creditor's petition can only be presented by a creditor, that the winding-up jurisdiction is not for the purpose of deciding a disputed debt (that is, disputed on substantial and not insubstantial grounds)' since, until a creditor is established as a creditor he is not entitled to present the petition and has no locus standi in the companies court; and that, therefore, to invoke the winding-up jurisdiction when the debt is disputed (that is, on substantial grounds) or after it has become clear that it is so disputed is an abuse of the process of the court." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Για το υπό εξέταση ζήτημα χρήσιμη είναι η ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Palmer's Company Law 24η έκδοση στις σελ. 1366-1367 η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aντρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 991: "Bona Fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs.Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. "Substantial" here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding. In considering the matter the court will take into account the following factors: (i) the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based; and
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained by fraud. However, none of these factors is conclusive." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως έχει τονιστεί στην αγγλική υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green
(1894)70 LT 271, η οποία αναφέρθηκε και αυτή με επιδοκιμασία στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι, απλώς, του ύψους του τότε δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω) τονίσθηκε, επίσης, ότι δεν είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει[4]. H παράλειψη μιας εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση του Άρθρου 212(α) του ΚΕΦ.113 δεν συνιστά «αμέλεια» εντός της έννοιας της εν λόγω παραγράφου εάν υπάρχει εύλογη αιτία για την παράλειψη. Τέτοια εύλογη αιτία αποτελεί η καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης.[5] Σκοπός όλων των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών είναι να οδηγείται σε εκκαθάριση μία εταιρεία η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Επομένως όταν υφίσταται αμφισβητούμενη οφειλή, τότε αίτηση για εκκαθάριση στη βάση τέτοιων προνοιών δεν συνιστά ενδεδειγμένο μέτρο και ούτε, βεβαίως, θα πρέπει μια τέτοια αίτηση να καταχωρείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε μία εταιρεία για να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Πρέπει να επισημάνουμε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας αίτησης για εκκαθάριση δεν πρέπει και ούτε αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία ("merits") της υπεράσπισης που προβάλλεται από μέρους της εταιρείας. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκεί δηλαδή όπου προβάλλεται μία καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης, το Δικαστήριο θα απορρίψει την αίτηση ως καταχρηστική και τίθεται θέμα καταχώρησης και εξέτασης νέας αίτησης μόνο μετά από επιτυχή έκβαση της σχετικής αγωγής εναντίον της εταιρείας.[6] Κατά συνέπεια εάν ένας «πιστωτής» έχει λόγους να αναμένει ότι η εταιρεία θα εγείρει πειστική και/ή αληθοφανή (plausible) υπεράσπιση στην απαίτηση του, είναι καλύτερα να καταχωρήσει πρώτα αγωγή και, μετά την εξασφάλιση απόφασης υπέρ του, να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης. Σε τέτοια περίπτωση η εταιρεία θα κωλύεται, ως αποτέλεσμα της απόφασης, να αμφισβητήσει πλέον την απαίτηση επί της ουσίας. Σχετική είναι η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Pennigton's Company Law, 4η έκδοση, όπου στη σελ. 679 αναφέρονται τα εξής: "...if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits..." Ομοίως στο Σύγγραμμα Company Law, J.H. Farrar
(1985)στη σελ. 561 τονίζονται τα εξής σχετικά: "If the company satisfies the court that there is a dispute whether it is liable to pay the debt or whether it is then due, the court will not accept that the debt is then due and the creditor will be compelled to obtain a judgment against the company[7]." Βεβαίως, πρέπει να επισημανθεί ότι η προσχηματική αμφισβήτηση ενός χρέους δεν είναι αρκετή. Δεν προσφέρεται προστασία σε εταιρεία η οποία αρνείται να αποπληρώσει το χρέος της με το πρόσχημα της αμφισβήτησης. Για να δικαιούται μια εταιρεία σχετικής προστασίας, θα πρέπει αυτή να καταδείξει, εκ πρώτης όψεως, ότι αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος καλόπιστα και κατά τρόπο ουσιαστικό. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), αν το Δικαστήριο εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει, απλώς, να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε, ασφαλώς, δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης. Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η έκδοση στη σελ. 679 δεν απορρίπτεται μια αίτηση εκκαθάρισης για το λόγο και μόνο ότι η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει υπεράσπιση στην απαίτηση του πιστωτή εκτός εάν αποδείξει ότι η υπεράσπιση είναι πιθανό να επιτύχει νομικά και προσαγάγει τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως απόδειξη των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η υπεράσπιση. Στο εν λόγω Σύγγραμμα το ζήτημα τίθεται ως εξής: "But the court will not dismiss a petition merely because the company alleges that it has a defence to the creditor's claim, unless it also shows that the defence is likely to succeed in point of law, and adduces at least prima facie proof of the facts on which the defence depends." Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Palmer's Company Precedents, 17η έκδοση, Μέρος 2 στη σελ. 28: "The court may determine the dispute at once if it depends upon the construction of a document before it or if the company's contention is clearly wrong, or may determine on the evidence before it whether the dispute is bona fide." Eίναι ξεκάθαρο λοιπόν με βάση τη σχετική νομολογία και όλες τις σχετικές επί του θέματος αυθεντίες ότι για να απορριφθεί μια αίτηση εκκαθάρισης θα πρέπει (α) να υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους και (β) η αμφισβήτηση αυτή να είναι ουσιαστική. Το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία έχει, με την μαρτυρία που προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου, προβάλει μια καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Η βασική θέση της Καθ΄ης η Αίτηση είναι πως στην προκειμένη περίπτωση δεν αποκαλύπτεται εκκαθαρισμένο και/ή αποκρυσταλλωμένο χρέος και/ή οφειλή εναντίον της Καθ΄ης η Αίτηση με την απλή επισύναψη καταστάσεων λογαριασμού στην επιστολή απαίτησης των Αιτητών καθότι οι καταστάσεις λογαριασμών άνευ πρωτογενούς μαρτυρίας δεν μπορούν να αποτελέσουν αφ΄εαυτού απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Επί του σημείου αυτού απόλυτα σχετική είναι, ωστόσο, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών η οποία κατεχωρήθη στις 17/11/16. Μέσω αυτής παρουσιάστηκαν όλα τα έγγραφα που επιβεβαιώνουν την κατάσταση λογαριασμού που είχε επισυναφθεί στην επιστολή απαίτησης, ήτοι τιμολόγια και φορτωτικές ενώ παράλληλα έγινε επιβεβαίωση τόσο της παραλαβής των εγγράφων αυτών αλλά και του ότι τα ποσά των σχετικών τιμολογίων ουδέποτε εξοφλήθηκαν και ότι εξακολουθούν να οφείλονται. Επισημαίνεται δε ότι η πιο πάνω αναφερόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προέρχεται από τον Μάριο Κωνσταντινίδη ο οποίος, όπως αναφέρεται, ήταν Διοικητικός Σύμβουλος των Καθ΄ων η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο έχοντας, όπως δηλώνει στην παρα. 2 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προσωπική γνώση καθότι είχε χειριστεί προσωπικά όλες τις αναφερόμενες στο Παράρτημα του Τεκμηρίου 1 τιμολογήσεις. Εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση προβλήθηκαν, μεταξύ άλλων, ότι τα τιμολόγια που επισυνάπτονται είναι ανυπόγραφα, δεν επεξηγούν το είδος των φερόμενων προϊόντων ή ότι αποστέλλονταν σε τρίτες εταιρείες χωρίς να επεξηγείται η σχέση των εταιρειών αυτών με τους Καθ΄ων η Αίτηση ως επίσης και το ότι δεν υπάρχει συσχετισμός των φορτωτικών με τα τιμολόγια και αν αφορούν τα ίδια προϊόντα όπως επίσης και αν τα προϊόντα αυτά όντως παραδόθηκαν. Εξετάζοντας τα σχετικά έγγραφα εύκολα διαπιστώνεται ότι στο Παράρτημα καθυστερημένων τιμολογίων (Annex- Overdue Invoices) καταγράφονται τα ακόλουθα στοιχεία: ð Ο αριθμός ενός εκάστου τιμολογίου (Invoice number) ð Το όνομα των Καθ΄ων η Αίτηση ως πληρώτριας εταιρείας (Payer Name) ð Το όνομα της εταιρείας στην οποία πωλήθηκαν τα προϊόντα (Sold to Name) ð Η ημερομηνία του τιμολογίου (Document Date) ð Η ημερομηνία πληρωμής (Payment date) ð Το ποσό (amount) και ð Το νόμισμα (Cur) Επισυνάπτονται δε οι φορτωτικές (bill of lading) στις οποίες καταγράφεται το όνομα των Αιτητών ως shipper και το όνομα του παραλήπτη (consignee) ως και τα προϊόντα που αγοράστηκαν από τους Καθ΄ων η Αίτηση και μεταπωλήθηκαν σε συγκεκριμένες εταιρείες στις οποίες και θα παραδίδονταν απευθείας από τους Αιτητές μέσω των φορτωτικών. Επισυνάπτονται επίσης το Shipping Invoice στο οποίο κάτω από τον τίτλο Applicant καταγράφεται το όνομα των Καθ΄ων η Αίτηση ενώ κάτω από τον τίτλο ship to το όνομα της εταιρείας στην οποία φορτώθηκαν για παράδοση τα προϊόντα των Αιτητών μετά από οδηγίες των Καθ΄ων η Αίτηση. Επισυνάπτεται ακόμη το αναφερόμενο ως Packing List στο οποίο αναφέρεται ο αποστολέας (consigner), ήτοι οι Αιτητές όπως και ο παραλήπτης (consignee), ήτοι η εταιρεία προς την οποία είχαν μεταπωληθεί τα συγκεκριμένα προϊόντα και τα οποία αφορούσαν frozen french fried potatoes. Πέραν της επισύναψης των πιο πάνω εγγράφων, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Μάριου Κωνσταντινίδη, ο οποίος ήτο Διοικητικός Σύμβουλος των Καθ΄ων η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο και, όπως αναφέρει, ήταν επίσης υπεύθυνος για την οικονομική διαχείριση παραγγελιών στην εταιρεία και συγκεκριμένα των επίδικων συμπεριλαμβανομένων των φορτώσεων και παραλαβών, δόθηκε και άμεση μαρτυρία αναφορικά με τις επίδικες συναλλαγές μεταξύ Αιτητών και Καθ΄ων η Αίτηση αντικείμενο του Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογίων. Ως αποτέλεσμα η εισήγηση των Καθ΄ων η Αίτηση περί απουσίας πρωτογενούς μαρτυρίας αναφορικά με ισχυριζόμενο χρέος, κατά την κρίση μου, δεν ευσταθεί. Είναι σημαντικό επίσης να επισημάνουμε πως σε κανένα στάδιο δεν προβλήθηκε από μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι ουδέποτε παρήγγειλαν ή αγόρασαν ή μεταπώλησαν τα προϊόντα αντικείμενο του Παραρτήματος καθυστερημένων τιμολογίων, ούτε επικαλέστηκαν οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού μεταξύ τους και των Αιτητών σε σχέση με παραγγελίες που είχαν γίνει ή ολοκληρωθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο κατά τρόπο που να αμφισβητούν ουσιαστικά την εναντίον τους απαίτηση. Να πούμε και κάτι άλλο. Το ισχυριζόμενο χρέος δεν έτυχε αμφισβήτησης από τους Καθ΄ων η Αίτηση κατά το στάδιο απάντησης της επιστολής απαίτησης των Αιτητών μέσω του Τεκμηρίου 8 στην Ένσταση. Σε αυτή την επιστολή που ετοιμάστηκε από τους δικηγόρους του μοναδικού, ως αναφέρεται, Διοικητικού Συμβούλου των Καθ΄ων η Αίτηση επισημαίνεται απλώς ότι ο εν λόγω Διοικητικός Σύμβουλος Χαράλαμπος Πίττας δεν έχει υπόψιν του για την απαίτηση αυτή ("the current director of the company has no clue of your demand") και ότι θα ενημέρωναν τους Καθ΄ων η Αίτηση σε σχέση με την απαίτηση τους προβαίνοντας σε ενέργειες για να διαπιστωθεί κατά πόσον η εν λόγω απαίτηση είναι βάσιμη και περαιτέρω για το χρόνο που θα μπορούσε αυτή να ικανοποιηθεί ("We shall notify to them your demand and seek information and do everything possible to find out whether your demand is valid and if so how soon may be met"). Μάλιστα ζητήθηκε χρόνος με την υπόσχεση ότι θα απαντούσαν στην επιστολή απαίτησης ("Please give us some time in this effort of the new director and we shall write back to you"). Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι τα όσα έχει επικαλεστεί η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση αποκαλύπτουν μια καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους ü Κατά πόσο η παρούσα απαίτηση είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική Ένας από τους λόγους ένστασης που εγείρει η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση είναι ότι η παρούσα Αίτηση εγείρεται παντελώς κακόπιστα και/ή εκδικητικά από τους Αιτητές ενώ πίσω από αυτή βρίσκεται ο Λ. Έλληνας ο οποίος μοναδικό σκοπό έχει να διαλύσει την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και να εκτοπίσει τον Μ. Πηλαβάκη ο οποίος έχει συμφέρον σε αυτή έτσι ώστε ο Λ. Έλληνας να αναλάβει όλες τις εργασίες αυτής της εταιρείας είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπων είτε μέσω άλλων εταιρειών του. Μάλιστα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η ισχυριζόμενη οφειλή είναι προϊόν δόλου και/ή απάτης και/ή συμπαιγνίας των Αιτητών με τους πρώην Διευθυντές των Καθ' ων η Αίτηση και αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια του Λουκά Έλληνα να βλάψει την εταιρεία των Καθ' ων η Αίτηση λόγω προσωπικών διαφορών με τον συνεργάτη του Μάριο Πηλαβάκη. Ωστόσο, όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, κατά το στάδιο της απάντησης της Καθ΄ης η Αίτηση μέσω του Τεκμηρίου 8 στην επιστολή απαίτησης των Αιτητών δεν τέθηκε τέτοιο ζήτημα, ούτε υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση της οφειλής παρά μόνο ζητήθηκε χρόνος για να απαντήσουν και να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες. Βεβαίως, η διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας, όπως και κάθε άλλη διαδικασία, ελέγχεται από το Δικαστήριο όσον αφορά στον καταχρηστικό ή μη χαρακτήρα της. Όμως, ο έλεγχος αυτός αφορά στον τρόπο χρησιμοποίησης της διαδικασίας και όχι στα εσωτερικά ελατήρια αυτού που την εγείρει. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, 1317 η οποία παρόλο ότι αφορά διαδικασία πτώχευσης κρίνεται ότι έχει εφαρμογή και στην παρούσα διαδικασία αφού, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση στην υπόθεση Μ. Χαραλαμπίδης v. Ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας δεν συνιστά ιδιαιτερότητα της διαδικασίας πτώχευσης αλλά κανόνα καθολικής εφαρμογής προς περιφρούρηση των διαδικαστικών διαδικασιών: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί που δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή - πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Στην υπόθεση In Re Sunderland [1911] 2 K.B. 658 στην οποία δεν έγινε δεκτή η εισήγηση για κατάχρηση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Again in the absence of fraud or extortion, the mere fact that the petitioning creditor desires to obtain not only a distribution of the debtor's assets among his creditors, but also a consequential advantage (e.g., to terminate a partnership with a debtor) will not constitute an abuse of process or "sufficient cause" for dismissing the petition: "such a desire and intention on the part of the petitioning creditor is simply a by-motive, which would not taint his procedure unless there were proof of positive fraud." Η επιλογή των Αιτητών να επιδιώξουν στο συγκεκριμένο χρόνο την εκκαθάριση των Καθ' ων η Αίτηση δεν συνιστά αφ' εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Ο πιστωτής είναι ελεύθερος να κινήσει εναντίον οιουδήποτε οφειλέτη οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία[8]. Εν πάση περιπτώσει η επιλογή του πιστωτή να επιδιώξει την εκκαθάριση του οφειλέτη του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του. Και για το λόγο αυτό η επιλογή αυτή εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου[9]. ü Κατά πόσον η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ΄ων η Αίτηση Το Άρθρο 212 (α) καθορίζει ρητά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Και αυτό είναι με την παράδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Στην υπόθεση Phasarias (Automotive Center) Ltd (ανωτέρω) θεωρήθηκε ότι η επίδοση σε Διευθυντή χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το Άρθρο 212(α) του ΚΕΦ.113. Στην προκειμένη περίπτωση τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα ακόλουθα δεδομένα: § Στην ένορκη δήλωση του επιδότη Χριστόδουλου Κοιλαρά αναφέρεται ότι η επιστολή απαίτησης επιδόθηκε στις 23/5/16 στην Γεωργία Δήμου η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο Λυκούργος Παπαδόπουλος το οποίο από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών είναι το εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ΄ων η Αίτηση (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Τεύκρου Χαχολιάδη ημερ.18/7/16). § Η αναφερόμενη στην επιστολή απαίτησης ημερ.21/4/16 διεύθυνση των Καθ΄ων η Αίτηση (2-4 Arch. Makariou III St. Capital Center, 7th floor, Office 703 1065 Nicosia) συμφωνεί και/ή συνάδει με τη διεύθυνση που καταγράφεται στην ηλεκτρονική έρευνα στον Έφορο Εταιρειών που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ένσταση των Καθ΄ων η Αίτηση αναφορικά με τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου τους. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων προκύπτει ότι η επιστολή απαίτησης επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας των Καθ΄ων η Αίτηση με βάση τα όσα προβλέπονται στο Νόμο. ü Κατά πόσον η εταιρεία των Καθ΄ων η Αίτηση είναι αφερέγγυα Ένας από τους λόγους ένστασης ήταν και ο ισχυρισμός από μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση ότι η εταιρεία τους δεν είναι αφερέγγυα και ότι ο κύκλος εργασιών της είναι τεράστιος με κέρδη εκατομμυρίων ευρώ. Eν προκειμένω λέγω σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξαν οι συνήγοροι των Αιτητών ότι δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή στοιχεία που να αποδεικνύει τον πιο πάνω ισχυρισμό. ü Καταληκτικές διαπιστώσεις Εξετάζοντας την προσαχθείσα μαρτυρία διαπιστώνω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα: à Ύπαρξη χρέους το οποίο υπερβαίνει το ποσό των €5000, ήτοι ποσού €1,698,929.60 à επίδοση γραπτής ειδοποίησης εκ μέρους του πιστωτή("statutory demand") à στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ΄ης η Αίτηση Εταιρείας και à πάροδος άπρακτης περιόδου τριών εβδομάδων από την ημέρα της επίδοσης. à Οι δημοσιεύσεις όσον αφορά την καταχώρηση της Αίτησης έχουν γίνει σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα έχει γίνει δημοσίευση της Αίτησης τόσο στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας όσο και σε μια εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας και καθημερινής έκδοσης. Οι σχετικές δημοσιεύσεις ευρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και η κατάθεση τους ως Τεκμηρίων αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός[10](Τεκμήρια Α1 και Α2). Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, αποδεικνύεται και μάλιστα αναντίλεκτα, ότι, η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της συμφώνως του Άρθρου 211 (ε) για τους λόγους που αναφέρονται στο Άρθρο 212(α). Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα διαπίστωσης αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας εξετάζοντας το θέμα κάτω από την γενική πρόνοια του Άρθρου 211(ε) εφόσον δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία τέτοια που αξιολογούμενα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα αφερεγγυότητας της εταιρείας κάτω από τη γενική πρόνοια του Άρθρου 211(ε)[11]. Συνακόλουθα και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπό τις περιστάσεις δημιουργείται νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών[12] το Δικαστήριο οφείλει να διατάξει την εκκαθάριση της εταιρείας[13]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως κατάληξη όλων όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται Προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση. Αντίγραφο του Διατάγματος να παραδοθεί από τους Αιτητές στον Προσωρινό Εκκαθαριστή. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές δικαιούνται τα έξοδα τους. Κατά συνέπεια τα έξοδα Αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος της Καθ΄ης η Αίτηση. Να καταβληθούν δε από την περιουσία της Καθ΄ης η Αίτηση. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αναφορικά μe την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 2226 και Re James Millward & Co Ltd
(1940)Ch. 333. [2] Δέστε, επίσης, και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου C. Phasarias (Automotive (enter) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΩΝΙΚ» Ατδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1457. [3] Δέστε C. Phasarias (Automotive Center) Ltd ν. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΟΝΙΚ» Ατδ
(2009)Α.Α.Δ.1457. [4] Δέστε Re a Company
(1992)2 All E.R 797. [5] Δέστε Palmer's Company Precedents, 17η έκδοση, Μέρος 2, σελ. 27: "The mere omission of a company to comply with a notice requiring payment of a debt, served pursuant to the above para, (a), is not " neglect " within the meaning of that paragraph if there is reasonable cause for the omission, and the fact that the debt in question is bona fide disputed is a reasonable cause." [6] Δέστε Pennington's Company Law, 4η έκδοση, σελ. 678: "Defences to the creditor's claim. On the hearing of a creditor's petition the court is reluctant to go into the merits of any defence which the company has to his claim, and if the defence is a substantial one and is put forward in good faith, the court will dismiss the petition, and entertain a fresh petition only when the creditor has successfully sued the company by action." [7] Δέστε Re Bryant Investment Co Ltd
(1974)2 All E.R. 683. [8] Δέστε In Re Sunderland (ανωτέρω): "A creditor who knows that his debtor is in difficulties is none the less entitled to bring his action, obtain judgment, issue execution, and enjoy the fruits of it (unless he be intercepted by bankruptcy proceedings), and none the less because the result may be that he will obtain payment in full and other creditors will not. This is his legal right. The Court sees in it nothing in any way improper. Similarly it seems to me that a creditor who has threatened his debtor with consequences if he does not pay his debt and threatens or takes any legitimate steps for enforcing payment is none the less entitled, if his demands are not satisfied, to proceed in bankruptcy. A creditor who knows that his debtor is in difficulties is none the less entitled to bring his action, obtain judgment, issue execution, and enjoy the fruits of it (unless he be intercepted by bankruptcy proceedings), and none the less because the result may be that he will obtain payment in full and other creditors will not. This is his legal right. The Court sees in it nothing in any way improper. Similarly it seems to me that a creditor who has threatened his debtor with consequences if he does not pay his debt and threatens or takes any legitimate steps for enforcing payment is none the less entitled, if his demands are not satisfied, to proceed in bankruptcy". [9] Δέστε Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 Α.Α.Δ. 788,
- [10] Δέστε πρακτικό Δικαστηρίου ημερ. 16/11/
- [11] Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Pan-Aman Limited ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 Α.Α.Δ.1796: «Αν όμως επιδιώκεται να βασιθεί η αίτηση γενικά στην ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) μπορεί να γίνει, οπότε βέβαια δεν αρκεί αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει χρέος της αλλά επιβάλλεται αναφορά στη συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπ΄όψη όλων των υποχρεώσεων της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. [12] Δέστε G.I.P. Constructions Ltd ν. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14. [13] Δέστε Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd ν. Zήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649 και In re Amalgamated Properties Of Rhodesia
(1913)LIMITED [1917] 2 Ch.115 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο