ΙΩΑΝΝΟΥ & ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Χριστάκη Φωτίου κ.α., Αγωγή: 5423/2013, 9/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A668 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αγωγή: 5423/2013 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΟΥ & ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσας και
- Χριστάκη Φωτίου
- Άννας Λιασή Εναγομένων Αίτηση ημ. 17.6.16 υπό Εναγομένων για Παραμερισμό Απόφασης Ημερ.: 9 Δεκεμβρίου 2016 Για Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κ. Σ. Κάσινος, για Ανδρέας Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα - Καθ' ης: κ. Γ. Πασιαρδής, για Αχιλλέα & Αιμίλιο Κ. Αιμιλιανίδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την πιο πάνω αίτηση τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Αιτητές ζητούν την ακύρωση και ή τον παραμερισμό της απόφασης ημ. 3.6.
- Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.26 θ.14, Δ.33 θ.3 και 5, Δ.39, Δ.48, Δ.51 και Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από εξασέλιδη ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 στην οποίαν, δηλώνοντας εξουσιοδοτημένος και από τη σύζυγο του, Εναγομένη 2, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: (α) Η μη εμφάνιση τους στο Δικαστήριο κατά την ορισθείσα ημερομηνία ακρόασης, δηλαδή στις 3.6.16, δεν οφείλετο σε αδιαφορία ή περιφρόνηση της διαδικασίας, αλλά στο ότι κατά την αμέσως προηγούμενη δικάσιμο, όταν το Δικαστήριο ανακοίνωνε την επόμενη ημερομηνία ακρόασης, ο ίδιος άκουσε τη νέα ημερομηνία λανθασμένα, ήτοι άκουσε 13.6.16 αντί 3.6.16, με αποτέλεσμα να σημειώσει στο ημερολόγιο του αυτή, ενώ η σύζυγος του στηριζόταν στον ίδιο για την παρακολούθηση της πορείας της υπόθεσης. (β) Μόλις αντιλήφθηκαν την παράλειψη εμφάνισης τους αποτάθηκαν σε δικηγόρους οι οποίοι αμέσως καταχώρισαν την παρούσα αίτηση. (γ) Υπάρχουν βάσιμοι και καλοί λόγοι υπεράσπισης τους στην αγωγή, ως και βάσιμοι λόγοι επί των οποίων θα προωθηθεί η Ανταπαίτηση τους, οι οποίοι καταγράφονται στην καταχωρισθείσα Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους και τους οποίους συνοψίζει στη συνέχεια. Με την Ένσταση της η Καθ' ης προέβαλε ότι η απόφαση είναι νομότυπη και έγκυρη, οι Αιτητές αδικαιολόγητα παρέλειψαν να εμφανιστούν, οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλή και ή συζητήσιμη υπεράσπιση και ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε υπέρβαση δικαιοδοσίας κατά την έκδοση της απόφασης. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του ο εσωτερικός νομικός σύμβουλος της Καθ' ης κ. Χ. Χρίστης αναφέρεται εν πρώτοις στο ιστορικό της αγωγής επισημαίνοντας ότι και παλαιότερα είχε εκδοθεί απόφαση λόγω παραλείψεως των Αιτητών να εμφανιστούν σε ορισθείσα δικάσιμο για οδηγίες, οπότε η υπόθεση προχώρησε με απόδειξη. Λίγες ημέρες αργότερα όμως η απόφαση εκείνη παραμερίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη της Καθ' ης. Στη συνέχεια αναφέρεται στο ιστορικό της έκδοσης για δεύτερη φορά απόφασης ερήμην όταν οι Αιτητές παρέλειψαν να εμφανιστούν στις 3.6.16 κατά την ακρόαση. Κατά τη δική του θέση η δικαιολογία την οποία δίδουν οι Αιτητές για τη μη εμφάνιση τους δεν είναι αληθής αλλά εύρημα εκ των υστέρων και ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι πράγματι στις 13.6.16 αυτοί εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο για ακρόαση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει βάσιμος και καλός λόγος υπερασπίσεως ή και ανταπαιτήσεως και αναφέρεται στις σχετικές δικογραφημένες θέσεις των δύο πλευρών. Νομική πτυχή Αγορεύοντας οι Αιτητές αναφέρθηκαν στη Δ.33 θ.
- Πράγματι αυτή συνιστά τη δικαιοδοτική βάση για παραμερισμό απόφασης όπως η επίδικη. Ο εν λόγω θεσμός έχει ως ακολούθως: «
- Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial». Όπως επιβεβαιώθηκε στην Ann-Clair Developments Ltd ν. Κυριακίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ.537 η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 ημέρες από τη δίκη και δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Στην πραγματικότητα ο θ.5 της Δ.33 αφορά μια από τις περιπτώσεις «απόφασης διά παραλείψεως» και παρέχει δυνατότητα παραμερισμού της. Γι' αυτό και η περίπτωση παραλληλίζεται προς τις Δ.17 θ.10 και Δ.26 θ.14 (βλ. υπ. Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ.1129, Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ.1596). Στην παλαιότερη Evagorou v. Christodoulou
(1982)1 C.L.R.771 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Ord.26, r.14, expressly provides that any judgment by default whether given under Ord.26 or under any other order of the Civil Procedure Rules may be set aside. Judgment is any order finally disposing of the matter whether on the merits or on any other ground. So, in virtue of the plain provisions of this rule the order for the dismissal of the action by default could be set aside on appropriate terms». Στη Χρυσάνθου (ανωτέρω) λέχθηκε συγκεκριμένα πως η Δ.33 θ.5 προσομοιάζει απόλυτα με τις πρόνοιες της Δ.17 θ.10 και Δ.26 θ.14, εξ ου και αντιλήφθηκε καθοδήγηση και από αυθεντίες οι οποίες αφορούσαν τις εν λόγω πρόνοιες. Όπως αναφέρθηκε ως θέμα πρωταρχικής σημασίας τίθεται η ύπαρξη καλής υπεράσπισης ενώ τίθεται και θέμα ύπαρξης σοβαρής και εύλογης αιτιολογίας για την απουσία των Αιτητών κατά την ακρόαση της αγωγής. Ως προς το θέμα της κατάδειξης συζητήσιμης υπεράσπισης στην Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ.1596 αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση παράλειψης του Εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισής του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα στην περίπτωση εκείνη είναι κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθηση της». (Βλ. και Loudmila Pechtchachanskaia κ.ά. ν. Vadim Esipovich, Πολ. Έφ. 310/10, ημ. 20.6.14). Όντως στην παρούσα περίπτωση οι Αιτητές είχαν καταχωρίσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 27.1.14. Ανεξαρτήτως αφενός της πιο πάνω νομολογίας και αφετέρου του κατά πόσον το δικόγραφο τους χρήζει ή όχι οποιασδήποτε τροποποίησης (όπως διατείνονται οι Αιτητές ότι θα επιχειρήσουν), γεγονός παραμένει ότι στο καταχωρισθέν δικόγραφο τους: - Αρνούνται την οφειλή οποιωνδήποτε τελών ή φόρων ισχυριζόμενοι ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας δεν εκδόθηκε λόγω κωλυσιεργίας της Καθ' ης. - Επικαλούνται χρεώσεις από την Καθ' ης για εργασίες που δεν έγιναν (π.χ. περσιάνες κ.λ.π.). - Υποστηρίζουν ότι έγιναν λανθασμένοι υπολογισμοί στις αφαιρέσεις για τις μείον εργασίες (π.χ. μη αφαίρεση του ποσού της αρχικής χρέωσης των ιδίων). - Ισχυρίζονται ότι χρεώθηκαν με υπηρεσίες ή προϊόντα τα οποία δεν παρείχε η Καθ' ης, παραθέτοντας επτά τέτοιες περιπτώσεις (κουζίνα, γρανίτης, ερμάρια, έπιπλο σαλονιού, αλλαγές στην εμφάνιση, θύρες). - Προβάλλουν ότι στην τιμή αγοράς αποδέχθηκαν υπεραξία ύψους €80.000 λόγω της φήμης της Καθ' ης για να αποφύγουν περιστατικά όπως τα πιο πάνω, πράγμα το οποίο δεν επετεύχθη. Στη βάση των πιο πάνω οι Αιτητές διεκδικούν ανταπαιτητικώς ουσιαστικά: (
- i)Μείωση του αξιούμενου υπολοίπου (ύψους €16.511,06) κατά €6.835, (
- ii)Αποζημιώσεις για διάφορες κατ' ισχυρισμόν ζημιές και παραλείψεις συνολικού ύψους €37.712 και (iii) Επιστροφή υπεραξίας ύψους €50.000 και τόκων €26.782. Τα πιο πάνω παρατίθενται με ικανοποιητική επάρκεια και στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση. Θεωρώ ότι στοιχειοθετούν επαρκώς και το τεθέν από τη νομολογία μας κριτήριο της κατάδειξης καλής και συζητήσιμης υπεράσπισης, σε βαθμό που εν πάση περιπτώσει η παρούσα αίτηση δεν θα απορρίπτετο για ένα τέτοιο λόγο, δηλαδή λόγω μη συνδρομής αυτής της πρωταρχικής σημασίας προϋπόθεσης. Ως προς την ύπαρξη σοβαρής και εύλογης δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση κατά την ακρόαση η Καθ' ης αμφισβήτησε όντως τη βασιμότητα της προβληθείσας εξήγησης ότι οι Αιτητές είχαν ακούσει και σημειώσει λανθασμένη ημερομηνία. Είναι εμφανές κατά την άποψη μου ότι η Καθ' ης αμφισβητεί τη δοθείσα εξήγηση επηρεαζόμενη από το ότι κατά το 2014 υπήρξε παρόμοιο περιστατικό όσον αφορά την εμφάνιση σε δικάσιμο για οδηγίες. Η πραγματικότητα όμως είναι πως οι Αιτητές μετά την απουσία τους στις 26.9.14 φρόντισαν και έλαβαν γνώση της νέας ημερομηνίας και πως κατά την επόμενη δικάσιμο ευρίσκοντο στο Δικαστήριο δηλώνοντας την παρουσία τους από τις 8:30π.μ. στον αρμόδιο κλητήρα, όπως σαφώς επιβεβαιώνει το τηρηθέν λίγα λεπτά μετά πρακτικό του εκδικάσαντος Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι πως η Καθ' ης τότε δέχθηκε τον παραμερισμό της απόφασης, προφανώς αποδεχόμενη τη συνδρομή και των δύο προϋποθέσεων. Πάντως δεν κρίθηκε οποτεδήποτε από Δικαστήριο παράλογη η εξήγηση των Αιτητών και δεν συμφωνώ ότι είναι ορθό να προωθείται η αντίθετη θέση στη μεταγενέστερη παρούσα αίτηση. Δηλαδή να ζητείται να συνυπολογιστεί εκείνη ως αθροιστική αδιαφορία στα πλαίσια της παρούσας, δεδομένου ότι η απόφαση παραμερίστηκε τότε εκ συμφώνου. Χωρίς βεβαίως να αποκλείεται εκ προοιμίου ότι ενδεχομένως να μπορούσε να ευσταθήσει ένα τέτοιο επιχείρημα υπό άλλες κατάλληλες περιστάσεις, οι οποίες κατά την κρίση μου δεν συντρέχουν στην παρούσα. Η Καθ' ης αμφισβητεί βασικά ότι ο Αιτητής 1 δεν άκουσε ορθά την ημερομηνία για τις 3.6.16, καθώς και ότι πράγματι οι Αιτητές εμφανίστηκαν κατά την ημερομηνία που άκουσαν, δηλαδή στις 13.6.16. Αφήνει δηλαδή να νοηθεί πως άκουσαν την πραγματική ημερομηνία αλλά αδιαφόρησαν για την περαιτέρω διαδικασία. Η πραγματικότητα όμως κι εδώ είναι πως όντως δύο ημέρες αργότερα, ήτοι στις 15.6.16 καταχωρίστηκε στον φάκελο Ειδοποίηση Διορισμού Δικηγόρων, οι οποίοι θα ενεργούσαν πλέον για τους Αιτητές. Γίνεται αντιληπτό, από τα όσα αναφέρουν στην ένορκη τους δήλωση, πως το έπραξαν αντιληφθέντες τι είχε προηγηθεί, πράγμα που είναι λογικό. Θα ήταν όμως παράλογο να πιστέψει κάποιος πως δύο πρόσωπα τα οποία εμφανίστηκαν εξαρχής αυτοπροσώπως στην αγωγή, καταχώρισαν μόνοι τους Υπεράσπιση και χειρίζοντο μόνοι τους την υπόθεση, εν τέλει επέλεξαν να αδιαφορήσουν στις 3.6.16 με αποτέλεσμα να υποχρεωθούν να οδηγηθούν σε δικηγόρους λίγες μέρες μετά. Στη βάση αυτή δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι η εξήγηση την οποίαν έδωσαν είναι «. εύρημα εκ των υστέρων», όπως ήταν η εισήγηση της Καθ' ης. Έχω πειστεί ότι μεσολάβησε ένα καλόπιστο σφάλμα εν σχέσει με τη δοθείσα από το Δικαστήριο ημερομηνία ακρόασης και στα πλαίσια της διακριτικής δικαστικής ευχέρειας κρίνω ότι δεν θα πρέπει αυτό να οδηγήσει στην αποστέρηση του δικαιώματος ακρόασης. Βεβαίως το σφάλμα αυτό των Αιτητών επέφερε και κάποιες συνέπειες, οι οποίες πέραν της κάποιας καθυστέρησης αυτές συμπεριλαμβάνουν και δικαστικά έξοδα τα οποία υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις θα επιβαρύνουν τους ίδιους τους Αιτητές. Θεωρώ μάλιστα πως στη βάση της υπόθεσης Κλεάνθους ν. Tradex Ltd
(1998)1(B) Α.Α.Δ.988 η πληρωμή των εξόδων αυτών θα πρέπει να τεθεί ως όρος για τον παραμερισμό. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η εκδοθείσα στις 3.6.16 απόφαση παραμερίζεται υπό τον όρον ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Αιτητές θα καταβάλουν όλα τα προκληθέντα και παραμεριζόμενα δικαστικά έξοδα για το διάστημα από τις 3.6.16 μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, συν Φ.Π.Α., εντός 30 ημερών από της επίδοσης προς αυτούς σχετικής γνωστοποίησης αναφορικά με το ύψος των υπολογισθησομένων εξόδων. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τον πιο πάνω όρο η εκδοθείσα απόφαση θα εξακολουθήσει να παραμένει έγκυρη και δεσμευτική και το παρόν διάταγμα θα καθίσταται άνευ ισχύος. Σε περίπτωση συμμόρφωσης με τον πιο πάνω όρο οποιοσδήποτε των διαδίκων δικαιούται να αποταθεί στον Πρωτοκολλητή για επαναορισμό της υπόθεσης. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο