← Κύπρος

Παρασκευά Κωνσταντίνου κ.α. ν. Y. P. TRADE & SERVICE LIMITED, Αγωγή: 3325/2011, 14/12/2016

Παρασκευά Κωνσταντίνου κ.α. ν. Y. P. TRADE & SERVICE LIMITED, Αγωγή: 3325/2011, 14/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A679 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αγωγή: 3325/2011 Μεταξύ:

  1. Παρασκευά Κωνσταντίνου
  2. Γεωργίας Παμπόρη Εναγόντων και Y. P. TRADE & SERVICE LIMITED Εναγομένης Αίτηση ημ. 2.8.16 υπό Εναγόντων για Ακύρωση Memo-Συμψηφισμό Εξόδων-Αναστολή Εκτέλεσης Ημερ.: 14 Δεκεμβρίου 2016 Για Ενάγοντες 1,2 - Αιτητές: κ. Π. Αγγελίδης, για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη - Καθ' ης: κ. Μ. Βορκάς, για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την ως άνω αίτηση τους οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν διατάγματα ως ακολούθως (παρατιθέμενα με τη σύνταξη και ορθογραφία του κειμένου της αίτησης): «
  3. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάττει την ακύρωση των μέμο υπ' αριθμόν 1/ΕΒ επί του ακινήτου με στοιχεία Φ/ΣΧ. 30/47W2, Τμήμα 2, Αρ. Εγγραφής 2/441 καθ' ότι καθ' ότι οι οφειλές της Εναγομένης στην παρούσα αγωγή υπερβαίνουν κατά πολύ των οφειλών των Εναγόντων.
  4. Περαιτέρω και/ή υπαλλακτικά διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάττει τον συμψηφισμό των εξόδων των αιτήσεων ημερ. 26.6.2015 και της αιτήσεως που εκδόθηκε στις 7.7.2015 λόγω του ότι εντελή η κυρίως αίτηση στις εν λόγω ενδιάμεσες αιτήσεις απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 28.12.2015 καθώς και δια το λόγω Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη οφείλει ποσά πολύ μεγαλύτερα στους Ενάγοντες - Αιτητές.
  5. Περαιτέρω και υπαλλακτικά διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης των εξόδων στις 2 αιτήσεις ημερ. 26.6.2015 και της αιτήσεως που εκδόθηκε στις 7.7.2015 μέχρι την καταβολή από πλευράς της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση των εξόδων και/ή οφειλόμενων ποσών στην απόφαση ημερ. 5.11.2012 και 28.12.2015». Η αίτηση βασίζεται στις Δ.40, Δ.48 και Δ.59, θ.7, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο άρθρο 30 του Συντάγματος. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 2 στην οποίαν αναφέρει ότι καταχωρήθηκαν memo εις βάρος της περιουσίας της και επισυνάπτει σχετικό Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
  6. Προσθέτει πως εξ όσων συμβουλεύεται αυτά καταχωρίστηκαν λόγω των ενδιάμεσων αιτήσεων ημ. 26.6.15 και 7.7.15, χωρίς να διευκρινίζει εκ μέρους ποιου καταχωρίστηκαν. Είναι χρήσιμο να παρατεθούν αυτούσιες οι παρ.6-9 της ένορκης της δήλωσης, οι οποίες έχουν ως εξής: «
  7. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι οι εν λόγω ενδιάμεσες αιτήσεις καταχωρήθηκαν με σκοπό να επιδικαστεί η αίτηση ημ. 8.6.15 για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στις 5.11.
  8. Εν τέλει η εν λόγω κυρίως αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 28.12.15 με έξοδα εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση.
  9. Ως εκ των πιο πάνω θεωρώ εντελώς άδικο και παράνομο να πρέπει να επωμιστώ και να πληρώσω έξοδα ενδιάμεσων αιτήσεων, όταν τα έξοδα της κυρίως αίτησης δεν μου πληρώθηκαν και εν πάση περίπτωση οι εν λόγω ενδιάμεσες αιτήσεις που κερδήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση κρίθηκαν-εν τέλει ανεδαφικές από το δικαστήριο στην απόφαση του ημ. 28.12.
  11. Περαιτέρω φρονώ ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι η Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε πλήρωσαν τα οφειλόμενα ποσά και έξοδα όπως προκύπτουν από την απόφαση ημερομηνίας 5.11.12 (Τεκμήριο 2), τα οποία υπερβαίνουν κατά πολύ τα έξοδα που ζητούν οι Καθ' ων η Αίτηση με τα εν λόγω memo.
  12. Πραγματικά θεωρώ εξωφρενικό και παράλογο να πρέπει εγώ να πληρώσω στους Καθ' ων η Αίτηση τα εν λόγω ποσά ενώ αυτοί να μου οφείλουν τα υποπολλαπλάσια (sic) ποσά για την παρούσα υπόθεση σύμφωνα με αποφάσεις του Δικαστηρίου. Μάλιστα μου επιστράφηκε σχετικό writ εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση ως ανεκτέλεστο (Τεκμήριο 3)». Η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας ότι: (α) Το αντικείμενο της αίτησης είναι άσχετο με την ίδια. (β) Η αίτηση και η ένορκη δήλωση είναι καταχρηστικές, ενοχλητικές και σκανδαλώδεις. (γ) Οι δύο επιβαρύνσεις οι οποίες κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο δεν αφορούν και δεν σχετίζονται με την ίδια την Καθ' ης. (δ) Οι ενδιάμεσες αιτήσεις ημ. 26.6.15 και 7.7.15 και οι αποφάσεις σε αυτές δεν αφορούν και δεν σχετίζονται με την Καθ' ης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Αντρέα Αργυριάδη, δικηγόρου. Σ' αυτήν, αφού απορρίπτει την ένορκη δήλωση των Αιτητών, προβάλλει στις καταληκτικές παραγράφους 4 και 5 τα εξής: «.
  13. Οι ενδιάμεσες αιτήσεις ημ. 26.6.15 και 7.7.15 δεν καταχωρήθηκαν από την Εναγόμενη αλλά τους Ιωάννη Πιριπίτση διά του Επίσημου Παραλήπτη της περιουσίας του και της Αναστασίας Αναστασίου. Τούτο είναι εύκολο να εξακριβωθεί από μια απλή έρευνα στον φάκελο του σεβαστού Δικαστηρίου.
  14. Ομοίως και οι αντίστοιχες ενδιάμεσες αποφάσεις ημ. 7.8.15 και 16.7.15 δεν αφορούν την Εναγόμενη αλλά τα πιο πάνω δύο φυσικά πρόσωπα. Επισυνάπτω πιστά αντίγραφα των δύο αποφάσεων ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα». Αγορεύσεις Αγορεύοντας ο κ. Αγγελίδης υποστήριξε την αίτηση στο σύνολο της προβάλλοντας τη θέση ότι η Καθ' ης απλώς είχε εξασφαλίσει ένα διάταγμα μονομερώς, το οποίο ακυρώθηκε αργότερα και τώρα ζητά να εισπράξει έξοδα, ενώ την ίδια στιγμή χρωστά πάρα πολλά με την απόφαση ημ. 5.11.12 και με την απόφαση στην κυρίως αίτηση, εννοώντας την απόφαση ημ. 28.12.
  15. Επικαλέστηκε την υπόθεση Meynall v. Morris

(1911)104 L.T.667 και τα λεχθέντα από συνάδελφο (κ. Γερολέμου, Α.Ε.Δ.) στη Janet Moore v. 1. Frixos Evagorou Water Sports Ltd, κ.ά., Αγ.560/07 ημ.29.11.13 για τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Κάλεσε βασικά το Δικαστήριο να υιοθετήσει τη θέση ότι δεν θα ήταν δίκαιο να επιτραπεί σε διάδικο που δικαιούται πολύ λιγότερα έξοδα να επιδιώξει την είσπραξη τους όταν ο ίδιος οφείλει στον αντίδικο πολύ περισσότερα. Καταληκτικά κάλεσε το Δικαστήριο να επιδικάσει τα έξοδα της παρούσας εις βάρος του κ. Βορκά προσωπικά λόγω της δικής του προσωπικής ευθύνης και συμπεριφοράς στη διαδικασία. Από δικής του πλευράς ο κ. Βορκάς επανέλαβε τον βασικό λόγο ένστασης, ήτοι ότι τα memo αφορούν αποφάσεις σε αιτήσεις τις οποίες καταχώρισαν άλλα πρόσωπα και ως εκ τούτου δεν σχετίζονται με την Καθ' ης. Γεγονότα Προτού προχωρήσω στην εξέταση των εγειρόμενων ζητημάτων θεωρώ σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να λάβει γνώση και από το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας (υπ. Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (αρ.2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ.1938). Επίσης ότι ακόμα και μετά την τροποποίηση της Δ.48 ο αιτητής εξακολουθεί να έχει το βάρος απόδειξης σχετικά με ζητήματα τα οποία αμφισβητούνται (υπ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.1980). Είναι προφανές από τα πιο πάνω πως προέχει η εξέταση του βασικού ισχυρισμού της Καθ' ης ότι δηλαδή το αντικείμενο της αίτησης δεν σχετίζεται με την ίδια. Όπως συνάγεται από τον δικαστικό φάκελο η αγωγή ηγέρθη στη βάση ενοικιαστηρίου εγγράφου και περιελάμβανε αξιώσεις για καθυστερημένα ενοίκια, για παράδοση της επίδικης οικίας και για ενδιάμεσα οφέλη. Η Εναγομένη δεν είχε καταχωρίσει εμφάνιση και στις 5.11.12 εκδόθηκε εις βάρος της ερήμην δικαστική απόφαση, ενώ μεταγενέστερη αίτηση της για παραμερισμό απερρίφθη στις 12.6.
  1. Με την απόφαση η Εναγόμενη - Καθ' ης είχε διαταχθεί να καταβάλει €25.000 ως ενοίκια, συν ενδιάμεσα οφέλη, συν έξοδα €1.385, τόκους επ' αυτών και Φ.Π.Α., καθώς και να παραδώσει «άμεσα» την οικία. Στις 24.4.15 κατόπιν αίτησης των Εναγόντων το Δικαστήριο είχε εκδώσει Ένταλμα Ανάκτησης Κατοχής. Κατόπιν μονομερούς αίτησης του ημ. 8.6.15 πρόσωπο το οποίο δεν ήταν διάδικος, ήτοι ο Ι. Πιριπίτσης εξασφάλισε αναστολή του εντάλματος στα πλαίσια κυρίως αίτησης του ημ. 8.6.15 για ακύρωση του εντάλματος. Στις 23.6.15, ημερομηνία κατά την οποίαν ήταν επιστρεπτέο το διάταγμα, στην απουσία των Εναγόντων (Καθ' ων εκεί), οι δύο αυτές αιτήσεις αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν με επιφύλαξη δικαιωμάτων και με έξοδα εις βάρος του Ι. Πιριπίτση ως θα υπολογίζοντο. Αυτό είναι το πρώτο σημείο το οποίο διέφυγε την προσοχή του κ. Αργυριάδη, ενόρκως δηλούντος στην ένσταση. Σε λίγες ημέρες, ήτοι στις 26.6.15, ο Ι. Πιριπίτσης διά του Επίσημου Παραλήπτη (πλέον), καθώς και η Α. Αναστασίου επανήλθαν με δύο αντίστοιχες αιτήσεις, ήτοι με δια κλήσεως για ακύρωση και με μονομερή αίτηση τους για αναστολή. Στις 30.6.15 εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα αναστολής εκτέλεσης (του εντάλματος), το οποίο κατόπιν ακρόασης κατέστη απόλυτο με απόφαση ημ. 7.8.15 και έξοδα εις βάρος των Εναγόντων (Καθ' ων εκεί) και Αιτητών στην παρούσα τα οποία υπολογίστηκαν μεταγενέστερα (€2.596 + €95 + €59, συν τόκο και Φ.Π.Α.). Την απόφαση αυτή επισύναψε η Καθ' ης στην παρούσα ως Τεκμήριο
  2. Στα πλαίσια της πιο πάνω μονομερούς αίτησης τους ημ. 26.6.15 οι (εκεί αιτητές) Ι. Πιριπίτσης και Α. Αναστασίου είχαν καταχωρίσει δύο άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις ως εξής:
(1)Αίτηση ημ. 7.7.15 για διαγραφή τμήματος από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντος 1 η οποία συνόδευε την ένσταση (των Εναγόντων), ως ενοχλητικού, σκανδαλώδους και καταπιεστικού περιεχομένου.
(2)Αίτηση ημ. 10.7.15 για καταχώριση συμπληρωματικής απαντητικής ένορκης δήλωσης τους σε σχέση με την ίδια ένορκη δήλωση του Ενάγοντος
  1. Οι δύο αυτές αιτήσεις διευθετήθηκαν πριν την ακρόαση τους (ενώπιον του συναδέλφου κ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ.) και στη βάση των εκατέρωθεν δηλώσεων το Δικαστήριο με απόφαση του ημ. 16.7.15 εκ συμφώνου διέταξε: (α) Τη διαγραφή του συγκεκριμένου τμήματος της ένορκης δήλωσης επιδικάζοντας έξοδα εις βάρος των Εναγόντων (Καθ' ων εκεί) και Αιτητών στην παρούσα (€449+€59, συν τόκο, συν Φ.Π.Α.). (β) Την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διατάσσοντας όπως τα έξοδα εκείνης της αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης του εντάλματος και του προσωρινού διατάγματος. Την απόφαση αυτή επισύναψε η Καθ' ης στην παρούσα ως Τεκμήριο
  2. Η διά κλήσεως κυρίως αίτηση ημ. 26.6.15 για ακύρωση όντως απορρίφθηκε στις 28.12.15 με έξοδα €800 συν Φ.Π.Α. υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών εδώ και Καθ' ων σε εκείνη την αίτηση. Αυτό είναι το δεύτερο σημείο το οποίο διέφυγε την προσοχή του κ. Αργυριάδη οποίος υπέγραψε την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Επιστρέφοντας στην παρούσα, εξ όσων δύναται κάποιος να αντιληφθεί από το Αιτητικό 1 της αίτησης οι Αιτητές αναφέρονται σε πέραν του ενός memo αλλά δίδουν μόνο έναν αριθμό, ο οποίος εν τέλει δεν είναι καν αριθμός memo. Η πραγματική εικόνα αναδεικνύεται από το Πιστοποιητικό Έρευνας το οποίο έχουν επισυνάψει ως Τεκμήριο
  3. Ουσιαστικά πρόκειται για δύο εμπράγματα βάρη (memoranda) υπ' αρ. ΕΒ1729/16 και ΕΒ1730/16 τα οποία ενεγράφησαν στις 4.3.16 από τον κ. Μιχάλη Βορκά και επιβαρύνουν το ½ μερίδιο της ιδιοκτησίας μόνο της Αιτήτριας 2 επί του τεμαχίου 442 και αρ. εγγραφής 2/
  4. Το πρώτο memo ενεγράφη για €508, συν τόκο 4% και το δεύτερο για €2.750, συν τόκο 4%. Παραπέμπουν και τα δύο στην αγωγή 3325/11, δηλαδή την παρούσα. Είναι ηλίου φαεινότερο πως τα ως άνω ποσά αντιστοιχούν με τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος των Ιωάννη Ι. Πιριπίτση διά του Επίσημου Παραλήπτη και της Α. Αναστασίου, ήτοι το ΕΒ1729/16 ενεγράφη για τα έξοδα της μονομερούς αίτησης ημ. 7.7.15 (449+59=€508) και το ΕΒ1730/16 ενεγράφη για τα έξοδα της αίτησης ημ. 26.6.15 (2.596+95+59=€2.750), δηλαδή βάσει των Τεκμηρίων 1 και 2, τα οποία παρουσίασε η Καθ' ης. Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας 2 ότι «οι πιο πάνω αιτήσεις καταχωρίστηκαν στα πλαίσια της αίτησης ημ. 8.6.15 για παραμερισμό» είναι προφανές ότι δεν ευσταθεί αφενός επειδή η αίτηση ημ. 8.6.15 δεν αφορούσε παραμερισμό και αφετέρου επειδή εκείνη η αίτηση απεσύρθη στις 23.6.
  5. Η απόφαση που εκδόθηκε στις 28.12.15 αφορούσε την κυρίως αίτηση ημ. 26.6.15 για ακύρωση του εντάλματος κατοχής. Νομική πτυχή Μια απλή εξέταση της αίτησης καταδεικνύει ότι αφορμή για την καταχώριση της έδωσε η εγγραφή των δύο δικαστικών αποφάσεων στο Κτηματολογικό Γραφείο δυνάμει των προνοιών των άρθρων 53 επ. του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  6. Η επιβάρυνση ακίνητης ιδιοκτησίας διά της εγγραφής δικαστικής απόφασης συνιστά μια από τις μεθόδους εκτέλεσης οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 14
(1)του ίδιου Νόμου. Αποτέλεσμα της εγγραφής, σύμφωνα με το άρθρο 57, είναι η επιβάρυνση της ιδιοκτησίας διά της πληρωμής του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλόμενου χρέους «. κατά προτεραιότητα έναντι απάντων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτου .». Στην περίπτωση εξόφλησης της απόφασης κατά τη διάρκεια της εγγραφής ο πιστωτής υποχρεούται να δώσει έγγραφη γνωστοποίηση στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο και σε αντίθετη περίπτωση είναι υπόλογος για οποιανδήποτε ζημιά. Εν σχέσει με το Αιτητικό 1 ουσιαστικά κανένα από τα άρθρα τα οποία επικαλούνται οι Αιτητές στην αίτηση τους δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για ακύρωση της εγγραφής δικαστικής απόφασης επί ακίνητης ιδιοκτησίας. Σύμφωνα και με τα όσα έχουν αναφερθεί στην Panaou v. Hadjichristofi
(1963)2 C.LR.19 όντως υπάρχει συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου για έλεγχο και επίβλεψη της διαδικασίας εκτέλεσης προς αποτροπή καταπίεσης ή κατάχρησης διά της χρήσης των διαφόρων μεθόδων εκτέλεσης. Με όλο τον σεβασμό όμως, στην παρούσα δεν έχουν παρατεθεί τέτοια γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις να οδηγήσουν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα και κατά συνέπεια σε μια τέτοια δραστική επέμβαση του Δικαστηρίου, για ακύρωση των εγγραφών, ιδιαίτερα για τον λόγο που επικαλούνται οι Ενάγοντες. Το ίδιο ισχύει βεβαίως και για το Αιτητικό 3 εάν με αυτό εκληφθεί ότι οι Ενάγοντες εννοούν την αναστολή της εγγραφής των αποφάσεων ως μεθόδου εκτέλεσης, (δεδομένου ότι δεν υπάρχει αναφορά σε οποιοδήποτε άλλο προωθούμενο μέτρο εκτέλεσης). Ουσιαστικά παραμένει το Αιτητικό 2, δηλαδή το αίτημα για συμψηφισμό εξόδων. Τέτοια δυνατότητα όντως παρέχεται υπό κάποιους όρους και προϋποθέσεις από τους θ.7 και 13 της Δ.59, αντίστοιχους των r.14 και 27
(21)της παλαιάς O.65. Σχετικά παραθέτω από τα σχόλια στην O.65 r.27 reg.
(21)από το Annual Practice 1958, σελ.1899 τα εξής: «. costs payable under different orders in the same suit, and notwithstanding change of solicitors, . or in two suits in which the same estate is being administered . may be set off against each other; but the costs of two independent proceedings in different Courts cannot be set off against each other». Σε ελεύθερη μετάφραση: «. έξοδα πληρωτέα δυνάμει διαφορετικών διαταγών στην ίδια αγωγή και ανεξαρτήτως αλλαγής δικηγόρων, . ή σε δύο αγωγές στις οποίες τυγχάνει διαχείρισης η ίδια περιουσία . δυνατόν να συμψηφιστούν η μια μετά την άλλη, αλλά τα έξοδα δύο ανεξάρτητων διαδικασιών σε διαφορετικά Δικαστήρια δεν μπορούν να συμψηφιστούν η μια έναντι της άλλης». Υπό κάποιες περιστάσεις θα ήταν ενδεχομένως εφικτός ένας τέτοιος συμψηφισμός και στην παρούσα περίπτωση, πλην όμως υπάρχει ανυπέρβλητο κώλυμα το οποίο διέλαθε την προσοχή των Αιτητών. Αυτό έγκειται στο ότι τα memo ενεγράφησαν για έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος δύο φυσικών προσώπων, μη συμπεριλαμβανομένων στους αρχικούς διαδίκους, ήτοι των Ι. Πιριπίτση και της Α. Αναστασίου, τα οποία αναμφίβολα δεν ταυτίζονται με τη νομική οντότητα της Εναγομένης εταιρείας, η οποία συνιστά ξεχωριστή νομική προσωπικότητα. Οι Αιτητές επέλεξαν να καταχωρίσουν και επιδώσουν την αίτηση τους εναντίον της Εναγομένης αγνοώντας το στοιχείο αυτό. Όλα τα αιτητικά τους εμπεριέχουν συναφείς ισχυρισμούς και παραπέμπουν στο ότι η Εναγόμενη οφείλει σε αυτούς διάφορα ποσά, πράγμα που ευσταθεί μεν, πλην όμως δεν είναι για τα ποσά αυτά που έχουν εγγραφεί τα εμπράγματα βάρη. Δεν παραγνωρίζω ότι και τα δύο φυσικά πρόσωπα Ι. Πιριπίτσης και Α. Αναστασίου οφείλουν ενδεχομένως μέχρι σήμερα κάποια έξοδα στους Ενάγοντες, με βάση την έρευνα του Δικαστηρίου ως εξής: (α) Τα έξοδα των αιτήσεων ημ. 8.6.15 για τα οποία όμως δεν φαίνεται από τον φάκελο να έχει γίνει υπολογισμός τους μέχρι σήμερα. Με δεδομένη βεβαίως την πορεία των αιτήσεων εκείνων, δηλαδή την απόσυρση τους πριν καν υπάρξει εμφάνιση, τα έξοδα αυτά σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς και υπολογιζόμενα στο υψηλότερο κονδύλι της κλίμακας δεν θα υπερέβαιναν τα €392, ήτοι €133 για τη σύνταξη ένστασης, € 202 για τη σύνταξη ένορκης δήλωσης, €51 για την εμφάνιση για καταχώριση της ένστασης και €6 για χαρτόσημα. (β) Τα έξοδα της κυρίως αιτήσεως για ακύρωση ημ. 26.6.15, τα οποία έχουν καθοριστεί από το εκδικάσαν Δικαστήριο στην απόφαση του ημ. 28.12.15 σε €800, συν Φ.Π.Α.. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων θα μπορούσε λοιπόν υπό κάποιες προϋποθέσεις να διατάσσετο μόνο ο συμψηφισμός του ποσού των €1.192 που δικαιούνται οι Αιτητές με το ποσό των € 3.258 το οποίο συνολικά δικαιούνται οι Ι. Πιριπίτσης και Α. Αναστασίου. Άρα οι τελευταίοι θα δικαιούντο το ποσό των €2.066 (κάτι βεβαίως που θα μπορούσαν να διευθετήσουν και μεταξύ τους με την κατάλληλη συμβολή και συμβουλή των συνηγόρων τους). Δεν εξετάζω βεβαίως καθόλου την πιθανή σχέση των φυσικών προσώπων με την Εναγόμενη εταιρεία διότι αφενός κάτι τέτοιο δεν έχει προβληθεί από οποιονδήποτε και αφετέρου και κυρίως, επειδή και να υπήρχε κάποια σχέση, δεν θα διαφοροποιούσε καθόλου την κατάσταση. Αυτό που έχει σημασία είναι πως σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να προταθούν προς συμψηφισμό έξοδα τα οποία δικαιούνται οι Ενάγοντες από την Εναγόμενη με έξοδα τα οποία τα πιο πάνω τρίτα φυσικά πρόσωπα δικαιούνται από τους Ενάγοντες. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι κανένα από τα διατάγματα που έχουν ζητηθεί δύναται να εκδοθεί και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €600, συν Φ.Π.Α. υπέρ της Εναγομένης - Καθ' ης. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.