Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Paul Nigel Hudson κ.α., Αγωγή: 480/2016, 20/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A692 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αγωγή: 480/2016 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και
- Paul Nigel Hudson
- Armonia Estates Ltd Εναγομένων Κλήση για Οδηγίες ημ. 22.9.16 υπό Εναγόντων Ημερ.: 20 Δεκεμβρίου 2016 Για Ενάγοντες - Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1: κ. Καλλένος, για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 2 - Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες: κα Τ. Κολακκίδου, για Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αγωγή αφορά την αξίωση CHF169.854 δυνάμει δανείου με πρωτοφειλέτη τον Εναγόμενο 1 και εγγυήτρια την Εναγομένη
- Το κλητήριο επιδόθηκε μόνο στην Εναγομένη 2 η οποία καταχώρισε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η Ανταπαίτηση της στρέφεται εναντίον τόσο των Εναγόντων όσο και του Συνεναγομένου της (Εναγομένου 1). Εναντίον των Εναγόντων αξιώνει Αναγνωριστικές Δηλώσεις για τα δικαιώματα τους, ενώ εναντίον του Συνεναγομένου 1 αξιώνει υπόλοιπο λογαριασμού (€1.440) οφειλόμενο προς την ίδια καθώς και οποιαδήποτε έξοδα καταδικαστεί να καταβάλει προς τους Ενάγοντες ή υποστεί υπερασπιζόμενη. Όπως συνάγεται από τον φάκελο ούτε η Αγωγή των Εναγόντων ούτε και η Ανταπαίτηση της Εναγομένης 2 έχει επιδοθεί προς τον Εναγόμενο
- Ανεξαρτήτως αυτού, οι Ενάγοντες, καταχώρισαν Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και στις 22.9.16 εξέδωσαν την προβλεπόμενη στη νέα Δ.30 Κλήση για Οδηγίες καταχωρίζοντας και το επίσης προβλεπόμενο Παράρτημα (Τύπος 25). Η Εναγόμενη 2, συμμορφούμενη με τη Δ.30 κ.2(α), καταχώρισε επίσης το απαιτούμενο Παράρτημα της στον Τύπο 25 την 1.11.
- Κατά την εμφάνιση στα πλαίσια της Κλήσης για Οδηγίες το Δικαστήριο έθεσε ex proprio motu στους συνηγόρους το θέμα της ορθότητας προώθησης της Κλήσης για Οδηγίες ενόψει αφενός της μη επίδοσης οποιουδήποτε δικογράφου στον Εναγόμενο 1 (και Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2) και κατά συνέπεια αφετέρου της μη συμπλήρωσης των δικογράφων εν σχέσει με τον ίδιο. Η θέση των Εναγόντων ήταν πως τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί σε σχέση με την Εναγόμενη 2, οπότε ήταν υποχρέωση τους να προχωρήσουν με την Κλήση για Οδηγίες, καθότι η μη έκδοση της θα οδηγούσε την αγωγή σε απόρριψη. Προσέθεσαν πως η έκδοση οδηγιών στο παρόν στάδιο ουδόλως παραβλάπτει τα δικαιώματα του Εναγομένου
- Αναφερόμενοι δε στον κ.9 της Δ.30 επικαλέστηκαν το ότι οι πρόσφατες τροποποιήσεις στοχεύουν στο να καταστήσουν τη διαδικασία πιο δίκαιη, ταχύτερη και ανέξοδη. Προς υποστήριξη των θέσεων τους οι συνήγοροι της επικαλέστηκαν την υπόθ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γ & Κ Βιονευρολογική Λτδ κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ.Α234, καθώς και τη Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ.167/10, ημ. 21.10.15. Η πλευρά της Εναγομένης 2 άφησε το θέμα στην ευχέρεια του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η νέα Δ.30 με τον κ.1(α) επιβάλλει στον ενάγοντα - κατά τρόπο επιτακτικό μάλιστα - όπως εντός 30 ημερών από τον χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα εκδώσει την Κλήση. Ως προς το πότε «τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα», σημειώνεται πως η φράση αυτή (η οποία υπήρχε και στην παλαιά Δ.30 θ.1(b): «. when the pleadings shall be deemed to be closed .») διασυνδέεται με την αντίστοιχη στη Δ.26 θ.11, η οποία με τη σειρά της αντιστοιχεί στην O.27 r.13 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Όπως δε αναφέρεται στα σχετικά σχόλια στο Annual Practice 1958, σελ.614: «The effect of the Rule is that the pleadings close either (
- a)seven days after defence or reply, if any, or (
- b)if a pleading subsequent to reply s ordered to be delivered and is not delivered within a certain time, then at the close of that time». Αναμφίβολα στην παρούσα περίπτωση με την καταχώριση Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση από τους Ενάγοντες, και την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας για τυχόν Απάντηση από την Εναγομένη 2, τα δικόγραφα μεταξύ της (τελευταίας) και των Εναγόντων θεωρούνται συμπληρωμένα εν τη εννοία της Δ.26 θ.11(α). Το ερώτημα όμως το οποίο ανακύπτει είναι κατά πόσον θα πρέπει να θεωρηθούν συμπληρωμένα και εν τη εννοία της Δ.30 θ.1(α) στην αγωγή και κατά συνέπεια αν κρίνεται ορθό να προχωρήσει η υπόθεση στα διαδοχικά στάδια των οδηγιών βάσει των κ.3(α) και 4 της Δ.30 ενόψει του ότι εκκρεμεί ακόμα το θέμα επίδοσης προς τον Εναγόμενο 1 ή κατά πόσον θα πρέπει να αναμένεται η επίδοση και στον Εναγόμενο 1, τουλάχιστον για όσο ισχύει το κλητήριο εν σχέσει με τον ίδιο. Έχω τη γνώμη πως βασικός σκοπός της νέας Δ.30 δεν ήταν η τροχιοδρόμηση πολλαπλών διαδικασιών και ο πολλαπλασιασμός των εξόδων. Αντιθέτως η εν λόγω Διαταγή περιλαμβάνει πρόνοιες οι οποίες στοχεύουν στην απλοποίηση των διαδικασιών και στην εξοικονόμηση εξόδων. Τα κριτήρια αυτά εμπεριέχονται στον κ.9 της νέας Δ.30, ο οποίος ουσιαστικά ενσωματώνει το σύνολο των κριτηρίων στη βάση των οποίων ενεργεί το Δικαστήριο προς επίτευξη του υπερισχύοντος σκοπού (overriding objective) της ορθής και δίκαιης διαχείρισης των υποθέσεων. Ο εν λόγω κ.9 έχει ως εξής: «9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (ι) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς, (ιι) τη σπουδαιότητα της, (ιιι) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών». Είναι προφανές από τα πιο πάνω πως κατά τη διαχείριση της υπόθεσης θα πρέπει να προτιμάται η ταχύτερη από πλευράς χρόνου και η οικονομικότερη από πλευράς εξόδων, λύση όσον αφορά την πορεία της. Έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω κριτήρια θεωρώ πως θα ήταν υπερβολικά χρονοβόρα, καθώς και αχρείαστα δαπανηρή από πλευράς δικαστικών και δικηγορικών εξόδων η προώθηση πολλαπλών διαδικασιών σε περιπτώσεις ύπαρξης πολλών εναγομένων οι οποίοι εν τέλει ενδεχομένως θα επιλέξουν να υπερασπιστούν στην αγωγή. Κατά τη γνώμη μου δεν περιέχεται κάτι στη νέα Δ.30 από την οποία να δύναται να εκληφθεί ότι προκρίνεται μια τέτοια πρακτική πολλαπλών ακροάσεων. Θα ήταν παράλογο π.χ. σε μια αγωγή με πέντε εναγόμενους, προς τους οποίους γίνονται διαδοχικά οι επιδόσεις να εκληφθεί ότι με τη νέα Δ.30 θα πρέπει να εκδοθούν πέντε Κλήσεις για οδηγίες, μετά να δοθούν πέντε φορές οδηγίες βάσει του κ.3(α), να ακολουθήσουν άλλες πέντε οδηγίες βάσει του κ.4 και εν τέλει αναλόγως των περιστάσεων δυνατό να ακολουθήσει και σειρά ακροαματικών εκδικάσεων με ισάριθμες δικαστικές αποφάσεις. Το κλητήριο ένταλμα στην παρούσα περίπτωση λήγει στις 28.1.17 και δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι δυνατό να επιτευχθεί η επίδοση τόσο της Αγωγής όσο και της Ανταπαίτησης στον Εναγόμενο 1, οπότε, σε περίπτωση εμφάνισης του, θα δοθεί η ευκαιρία ενιαίας διαχείρισης της υπόθεσης στα πλαίσια των πιο πάνω αρχών, πράγμα που θα ήταν και το ιδανικό. Διευκρινίζεται βεβαίως πως οι περιπτώσεις εναγομένου ο οποίος παραλείπει να καταχωρίσει είτε εμφάνιση είτε υπεράσπιση εξακολουθούν να διέπονται από τις Δ.17 θ.2-9 και Δ.26 θ.2-10 αντίστοιχα, οπότε και ο εκάστοτε ενάγων δύναται να προωθήσει την υπόθεση του ερήμην. Αν και θα πρέπει να σημειωθεί πως ακόμα και για αυτές τις περιπτώσεις αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ.613 πως ο ενάγων θα πρέπει να διευθετήσει να τύχουν ακρόασης κατά τον ίδιο χρόνο με όσους τυχόν υπερασπίζονται στην αγωγή («. he should enter the action, and the motion for judgment to come on for hearing at the same time»). Η υπόθ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. 1. Γ & Κ Βιονευρολογική Λτδ κ.ά. θεωρώ ότι αφορά πρωτίστως το δικαίωμα του ενάγοντος να προωθήσει την υπόθεση του εναντίον εναγομένου ο οποίος (παρότι υπήρξε επίδοση) παραλείπει να εμφανιστεί, ενόσω υπάρχουν και άλλοι εναγόμενοι στους οποίους δεν έχει επιτευχθεί επίδοση. Αυτό επιβεβαιώνουν και τα σχόλια στην O.13 r.4, αντίστοιχη της Δ.17 θ.4 από το Annual Practice, σελ.156, στα οποία παρέπεμψε το Εφετείο (υπό τον τίτλο «Some Defendants not Served»). Όσον αφορά δε την υπόθ. Δημητρίου (ανωτέρω) σημειώνεται πως ακριβώς είναι περίπτωση στην οποίαν είχε λήξει το κλητήριο για τον πρωτοφειλέτη εναγόμενο 1, ακολούθως προχώρησε η ακρόαση για τον εγγυητή εναγόμενο 2 και το Εφετείο υπό αυτές τις περιστάσεις έκρινε (εν παρόδω) πως δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα του Εναγομένου 2. Στη βάση όλων των πιο πάνω έχω την άποψη πως η φράση «. τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα .» στον κ.1(α) της νέας Δ.30 θα πρέπει να ερμηνεύεται και γίνεται αντιληπτή κατά τρόπο που να σημαίνει να συμπληρωθούν όλα τα δικόγραφα μεταξύ όλων των διαδίκων οι οποίοι εμπλέκονται υπό κάποιαν ιδιότητα σε οποιαδήποτε αγωγή και οι οποίοι επιθυμούν να λάβουν μέρος σε αυτή, αναλόγως βεβαίως πάντα της ιδιότητας υπό την οποίαν εμπλέκονται (π.χ. Τριτοδιάδικος, Συνεναγόμενος, Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος κ.λ.π.). Στην περίπτωση λοιπόν εναγομένου προς τον οποίον δεν έχει γίνει επίδοση και παράλληλα ευρίσκεται σε ισχύ το κλητήριο για τον ίδιο και ούτε υπάρχει απόσυρση, απόρριψη, διακοπή, συμβιβασμός ή κατ' άλλον τρόπον ολοκλήρωση της διαδικασίας για τον ίδιο, θεωρώ πως είναι ορθότερο, δικαιότερο και οικονομικότερο να αναμένεται πρώτα μια από τις πιο πάνω εξελίξεις για τον ίδιο και μετά να εκδίδεται η προνοούμενη Κλήση για Οδηγίες. Μια τέτοια πρακτική πιστεύω συνάδει περισσότερο και εξυπηρετεί αποδοτικότερα τον απώτερο στόχο της νέας Δ.30. Ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της ήδη εκδοθείσας κλήσης λαμβάνω υπόψιν πως στο Annual Practice 1958, στη σελ.663, αναφέρεται ότι: «If a summons for directions is issued before the close of pleadings and there is no special reason for an early issue the hearing will probably be adjourned until after the pleadings are closed». Έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω και ενασκώντας την εξουσία που παρέχεται από τον κ.9 της Δ.30 η υπό εξέταση Κλήση για Οδηγίες τίθεται εκτός Πινακίου και θα επαναοριστεί κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε διαδίκου άμα τη συμπληρώσει των δικογράφων μεταξύ όλων των διαδίκων κατά τον τρόπο που έχει εξηγηθεί ανωτέρω. Νοείται βεβαίως ότι στην περίπτωση εμφάνισης και του Εναγομένου 1 η Κλήση θα πρέπει να επιδοθεί και προς τον ίδιο στο κατάλληλο χρονικό στάδιο. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο