EMEK INSAAT STI LTD (In Consortium with WTE Wassertechnick GmbH) κ.α. ν. THE EUROPEAN COMMISSION, Αρ. Αγωγής: 588/16, 14/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A680 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 588/16 Μεταξύ: 1. EMEK INSAAT STI LTD (In Consortium with WTE Wassertechnick GmbH) 2. WTE WASSERTECHNICK GMBH 3. EMEK INSAAT STI LTD 4. EMEK INSAAT STI LTD (HE 347420) Εναγόντων και THE EUROPEAN COMMISSION Εναγομένων --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 17.6.16 Για Παραμερισμό και/ή Ακύρωση Κλητηρίου Εντάλματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14 Δεκεμβρίου, 2016. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους/Αιτητές: Ο κ. Χρ. Φρακάλας, για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ (ΔΘ211). Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: Η κ. Λ. Σιακαλλή, για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (ΔΘ18). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Μετά Από Σύντομο Διάλειμμα) Οι εναγόμενοι/αιτητές ζητούν: «Α. Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου για παραμερισμό ή/και ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος της υπό τον ως άνω τίτλο αγωγής (
- i)διότι οι Ενάγοντες φέρονται να αποτελούν κοινοπραξία (Consortium), χωρίς να έχουν εγγραφεί ως συνεταιρισμός ως απαιτείται από το άρθρο 50 του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμου, Κεφ. 116 (εφεξής «ο περί Συνεταιρισμών Νόμος») και τελούν υπό ανικανότητα ή/και δεν νομιμοποιούνται να επιδιώκουν τον εξαναγκασμό οποιωνδήποτε ισχυριζόμενων δικαιωμάτων ή απαιτήσεων τους δυνάμει της ισχυριζόμενης στο Κλητήριο Ένταλμα συμφωνίας ή άλλως πως, κατ' εφαρμογή του άρθρου 62 του περί Συνεταιρισμών Νόμου, ή/και (
- ii)διότι οι Ενάγοντες 1 και 3 δεν είναι νομίμως ιδρυμένα πρόσωπα ή/και οντότητες και δεν δύνανται να έχουν locus standi ή/και να προωθούν δικαστικές διαδικασίες ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου, ή/και (iii) διότι το Κλητήριο Ένταλμα δεν αποκαλύπτει βάση αγωγής ή/και νόμιμο δικαίωμα ή/και νόμιμη απαίτηση εξαναγκάσιμη με αγωγή ή άλλη διαδικασία ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου, από μέρους των φερομένων Εναγόντων ή οποιουδήποτε από τους Ενάγοντες. Β. Διαζευκτικά προς την ως άνω υπό Α θεραπεία, Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου για διαγραφή των Εναγόντων 1 και 3 από τον τίτλο της ως άνω αγωγής και το Κλητήριο Ένταλμα, κατ' εφαρμογή των άρθρων 50 και 62 του περί Συνεταιρισμών Νόμου ή/και διότι δεν αποτελούν νομίμως ιδρυμένα πρόσωπα ή οντότητες. Γ. Διαζευκτικά προς τις ως άνω υπό Α και Β θεραπείες, Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναστέλλεται κάθε διαδικασία στην υπό τον ως άνω τίτλο αγωγή λόγω ύπαρξης δεσμευτικής σύμβασης και/ή συνυποσχετικού ή/και συμφωνίας που επιβάλλουν την παραπομπή των διαφορών μεταξύ των διαδίκων ή/και που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης, σε Διαιτησία». Το αίτημα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Άννας Χρίστου. Εκεί, αναδιπλώνονται (με αναφορά σε γεγονότα και επιχειρήματα), οι θέσεις των εναγομένων/αιτητών σε ό,τι αφορά στις αιτούμενες θεραπείες. Πιο συγκεκριμένα, η ομνύουσα αναφέρει και τα εξής: «.......................................... 4. Το συμβατικό και νομικό υπόβαθρο της κατασκευαστικής σύμβασης που περιγράφεται πιο κάτω και που είναι στο επίκεντρο της παρούσας αίτησης έχει ως εξής: (α) Οι Ενάγοντες αρ. 1 ή/και αρ. 2 και 3 συμβλήθηκαν περί την 20.10.2009 με τους Αιτητές δυνάμει της σύμβασης αρ. 2009/218-722 (στο εξής «η Σύμβαση Εργολαβίας»). (β) Σκοπός της Σύμβασης Εργολαβίας που έγινε στα πλαίσια του προγράμματος στήριξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την οικονομική ανάπτυξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Κυπριακή Δημοκρατία ήταν η κατασκευή εκ μέρους των Καθ'ων η Αίτηση, του αποχετευτικού συστήματος και συστήματος διανομής / προμήθειας νερού στην πόλη και ευρύτερη περιοχή Αμμοχώστου (στο εξής «το Έργο»). Οι Αιτητές ήταν ο Εργοδότης του Έργου. 5. Στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης της παρούσας αγωγής γίνεται παραδοχή ότι «Οι Ενάγοντες αρ. 1 είναι κοινοπραξία η οποία συντάχθηκε μεταξύ των Εναγόντων αρ. 2 και 3». 6. Έχω προβεί σε έρευνα του αρχείου του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη χρησιμοποιώντας το όνομα των Εναγόντων αρ. 1 ως διατυπώνεται στα δικόγραφα της παρούσας αγωγής και δηλώνω ότι η «κοινοπραξία» δεν είναι δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 116, περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμος. 7. Κατά συνέπεια, οι Ενάγοντες αρ. 1 - κοινοπραξία, τελούν υπό ανικανότητα να προωθήσουν την παρούσα αγωγή δυνάμει του άρθρου 62 του Κεφ. 116, περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμος. 8. Στη συνέχεια, η παράγραφος 1 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρει ότι «Οι Ενάγοντες αρ. 2 είναι Γερμανική εταιρεία και οι Ενάγοντες αρ. 3 Τουρκοκυπριακή εταιρεία». 9. Αυτό επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 1 της παρούσας Ένορκης Δήλωσης που είναι αντίγραφο του Συμβολαίου μεταξύ των Εναγόντων αρ. 1 και της Αιτήτριας, όπου αναφέρεται ρητά ότι οι Ενάγοντες αρ. 3 έχουν αριθμό εγγραφής MS00381 που προφανώς είναι αριθμός της «διοίκησης» του τουρκοκυπριακού καθεστώτος που δεν αναγνωρίζεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. 10. Είναι γνωστό και ευσεβάστως υποβάλλω ότι το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση (judicial notice) του γεγονότος ότι η «διοίκηση» του τουρκοκυπριακού καθεστώτος δεν αναγνωρίζεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. 11. Κατά συνέπεια οι Ενάγοντες αρ. 3 «Τουρκοκυπριακή εταιρεία» είναι ανύπαρκτη οντότητα στην έννοια των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας. 12. Λόγω των όσων αναφέρονται στις δυο πιο πάνω παραγράφους, ευσεβάστως υποβάλλω ότι οι Ενάγοντες αρ. 3 δεν είναι υπαρκτό νομικό πρόσωπο βάσει των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού έχει ιδρυθεί από μη αναγνωρισμένη «διοίκηση». Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες αρ. 3 τελούν υπό ανικανότητα και δεν έχουν την απαιτούμενη νομική υπόσταση για να ενάγουν τους Αιτητές και ούτε δύνανται να ιδρύσουν η να συμμετέχουν σε κοινοπραξία που δύναται να αναγνωριστεί στην Κυπριακή Δημοκρατία. 13. Αναφέρω επίσης ότι οι Ενάγοντες αρ. 3 ουδέποτε συμβλήθηκαν με τους Αιτητές. 14. Οι Ενάγοντες αρ. 4 που είναι Κυπριακή εταιρεία, η οποία, σύμφωνα με έρευνα που έχει διεξαχθεί στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, ιδρύθηκε μόλις στις 29.9.2015, δηλαδή μετά από την ημερομηνία τερματισμού του επίδικου Συμβολαίου και μετά από την απόφαση του Κριτή (Dispute Adjudication Board ή DAB) ημερομηνίας 3.7.2014. είναι δε φανερό ότι η συμπερίληψη τους Ενάγοντες αρ. 4 στη διαδικασία έγινε διότι οι Ενάγοντες γνώριζαν ότι τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω αποτελούν ανυπέρβλητα νομικά προβλήματα. Αντίγραφο της προαναφερόμενης ηλεκτρονικής έρευνας σε σχέση με τους Ενάγοντες αρ. 4 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2. 15. Η Ενάγουσα 2 ουδέποτε συμβλήθηκε με τους Αιτητές σε σχέση με το Έργο και ουδέποτε είχε την οποιαδήποτε ανάμειξη ως νομικό πρόσωπο, εκτός ως μέλος της κοινοπραξίας (Ενάγοντες αρ. 1) που αναφέρεται πιο πάνω. 16. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Αιτητές αιτούνται ως οι παράγραφοι A (i), (
- ii)και (iii) και Β της αίτησης. 17. Όσο αφορά στο αιτητικό Γ της αίτησης, τα ουσιώδη γεγονότα έχουν ως ακολούθως: 18. Η Σύμβαση Εργολαβίας, ως περιγράφεται πιο πάνω, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους ρητούς και ουσιώδεις όρους: (α) Οι Ενάγοντες αρ. 1 ανέλαβαν ως Εργολάβος όπως, εκ μέρους του Εργοδότη, ήτοι των Αιτητών, να προβούν στην κατασκευή του αποχετευτικού συστήματος και συστήματος δικτύου διανομής ή/και προμήθειας νερού στην Αμμόχωστο. (β) Το συμβατικό τίμημα ή/και η αξία κατασκευής του Έργου, ορίστηκε στις €10.682.229,66, πλέον ΦΠΑ και άλλους φόρους. Τόσο το συμβατικό τίμημα που καθορίστηκε πιο πάνω και οποιοδήποτε άλλο ποσό καταστεί πληρωτέο δυνάμει της Σύμβασης Εργολαβίας, θα καταβάλλετο από τον Εργοδότη, ήτοι τους Αιτητές, προς τον Εργολάβο, σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης Εργολαβίας. (γ) Ο Εργολάβος, με την υπογραφή της Σύμβασης Εργολαβίας, αναλάμβανε να εκτελέσει και να ολοκληρώσει όλες τις συμβατικές εργασίες για την κατασκευή και συντήρηση του Έργου καθώς και να επιδιορθώσει οποιαδήποτε ελαττώματα τυχόν διαπιστωθούν είτε στην πορεία κατασκευής του Έργου είτε στο τέλος αυτού και τα οποία έγιναν από τον ίδιο τον Εργολάβο. (δ) Οι όροι που διέπουν την Σύμβαση Εργολαβίας περιλαμβάνονται στους όρους της προσφοράς που υπέβαλε ο Εργολάβος προς τον Εργοδότη για ανάληψη της σύμβασης (Tender / document Vol. 2 by the contractor for the execution and completion of Lot Combination), στους όρους του "FIDIC General Conditions of Control for Construction for Building and Engineering Work Terms, designed by the Employer" καθώς και στους ειδικούς όρους του Εγγράφου υπ' αρ. 2009/218-722. Όλα μαζί τα πιο πάνω έγγραφα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης Εργολαβίας με αρ. 2009/218-722 και διέπουν τη συμβατική σχέση των διαδίκων σχετικά με την κατασκευή του επίδικου Έργου. (ε) Όπως αναφέρω και πιο πάνω, οι όροι της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Συμβούλων Μηχανικών (International Federation of Consulting Engineers - FIDIC - General Conditions of Control for Construction for Building and Engineering Work Terms, designed by the Employer) (στο εξής «τα FIDIC Terms»), αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης Εργολαβίας και διέπουν τη σχέση των μερών. (στ)Το δίκαιο που διέπει τη Σύμβαση Εργολαβίας είναι το Κοινοτικό Δίκαιο, το οποίο συμπληρώνεται από το βελγικό δίκαιο όπου χρειάζεται. (ζ) Σε περίπτωση ύπαρξης διαφοράς μεταξύ του Εργοδότη και του Εργολάβου για οποιοδήποτε θέμα που άπτεται της κατασκευής του Έργου και που πηγάζει από τη Σύμβαση Εργολαβίας, τότε δυνάμει του όρου 20
(2)των FIDIC Terms που διέπουν τη Συμφωνία Εργολαβίας, τέτοια διαφορά θα παραπεμφθεί στο Συμβούλιο Επιδίκασης για Επίλυση Διαφορών (Dispute Adjudication Board ή DAB) και τα συμβαλλόμενα μέρη θα διορίσουν από κοινού Κριτή (Adjudicator) προς επίλυση των διαφορών που προκύπτουν στη βάση των προνοιών της Σύμβασης Εργολαβίας. Εάν διάδικος επιδώσει ειδοποίηση μη ικανοποίησης από την απόφαση του Κριτή, τότε η διαφορά των μερών θα παραπεμφθεί προς επίλυση σε διεθνή Διαιτησία και η απόφαση του Κριτή θα μπορεί να κατατεθεί στη διαδικασία Διαιτησίας μόνο ως αποδεικτικό στοιχείο για τα γεγονότα και συμπεράσματα που καταγράφονται. Η διαδικασία, προϋποθέσεις και ενέργειες που πρέπει να ακολουθηθούν για την επίλυση διαφορών των μερών, τόσο στα πλαίσια της διαδικασίας επιδίκασης (adjudication) όσο και για τη διαιτησία εμπεριέχονται και πάλι αναλυτικά στα FIDIC Terms, άρθρα 20
(1)μέχρι
(8), τα συνημμένα Παραρτήματα των FIDIC Terms και στους όρους των Tender Documents.
- Στο σημείο αυτό, αναφέρω ότι ο "adjudicator" δεν είναι διαμεσολαβητής ως λανθασμένα περιγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης αλλά Κριτής, αφού ο διαμεσολαβητής, αντίθετα με τον Κριτή, δεν δύναται να αποφασίσει μια διαφορά, αλλά βοηθάει τα μέρη να καταλήξουν σε συμφωνία επίλυσης της διαφοράς.
- Δυνάμει του όρου 20
(4)των FIDIC Terms που διέπουν τη Σύμβαση, ο οποίος αποτελεί ουσιώδη όρο της Σύμβασης Εργολαβίας, η απόφαση του Κριτή (Adjudicator) θα πρέπει να δίνεται εντός 84 ήμερων από την ημερομηνία που θα αρχίσει η διαδικασία επιδίκασης (adjudication).
- Η απόφαση του Κριτή θα είναι δεσμευτική για τα μέρη, τα οποία και δεσμεύονται να την εφαρμόσουν, εκτός και μέχρις ότου τέτοια απόφαση θα αναθεωρηθεί είτε σε φιλικό διακανονισμό είτε στα πλαίσια διαιτητικής απόφασης.
- Εάν μέρος δεν ικανοποιηθεί από την απόφαση του Κριτή, τότε οφείλει εντός 28 ημερών από τη λήψη της απόφασης να δώσει τέτοια ειδοποίηση για μη ικανοποίηση με την οποία να δηλώνει τα θέματα με τα οποία διαφωνεί.
- Η διαδικασία Διαιτησίας αρχίζει μόνο μετά την επίδοση τέτοιας ειδοποίησης και νοουμένου ότι δεν επιτεύχθηκε φιλικός διακανονισμός εντός 56 ημερών. Στην περίπτωση που δεν δοθεί ειδοποίηση μη ικανοποίησης από την απόφαση του Κριτή (notice of dissatisfaction), η απόφαση του Κριτή καθίσταται δεσμευτική και τελική, δηλαδή, δεν μπορεί ν' αμφισβητηθεί με οποιαδήποτε διαδικασία.
- Ο όρος 20
(5)των FIDIC Terms που διέπουν τη Σύμβαση Εργολαβίας ρυθμίζει το ζήτημα του φιλικού διακανονισμού όπου δίδεται η δυνατότητα για επίτευξη φιλικού διακανονισμού μετά την έκδοση της απόφασης του Κριτή στη διαδικασία Επιδίκασης, διαφορετικά οι δυο πλευρές μπορούν να συμφωνήσουν για παραπομπή της διαφοράς τους 56 μέρες μετά από την επίδοση ειδοποίησης για μη ικανοποίηση (notice of dissatisfaction). 25. Ο όρος 20
(6)και πάλι των FIDIC Terms, ρυθμίζει την παραπομπή των διαφορών των μερών σε Διαιτησία, με τον Διαιτητή να μπορεί να λαμβάνει ως τεκμήριο και ως αποδεικτικό στοιχείο, μαρτυρία, υλικό που κατατέθηκε στην διαδικασία επιδίκασης (adjudication) και να χρησιμοποιεί ως αποδεικτικό στοιχείο και μαρτυρία ακόμα και την απόφαση του ίδιου του Κριτή.
- Κατά τη διάρκεια εκπόνησης των εργασιών κατασκευής του αποχετευτικού συστήματος στην Αμμόχωστο, μεταξύ του Εργοδότη και του Εργολάβου προέκυψαν διαφορές σε σχέση με ισχυρισμούς του Εργοδότη για την ύπαρξη κακοτεχνιών στο Έργο, οι οποίες προκλήθηκαν εξ υπαιτιότητας των Εργολάβων κατά παράβαση των μεταξύ των μερών συμφωνηθέντων. Συγκεκριμένα στο Έργο παρατηρήθηκαν μεγάλες και σοβαρές διαρροές νερού σε διάφορα σημεία του συστήματος και ελαττώματα και αστοχίες στους αγωγούς που χρησιμοποιήθηκαν, τα οποία ο Εργολάβος κλήθηκε να επιδιορθώσει.
- Ο Εργολάβος αρνήθηκε ευθύνη στην πρόκληση των κακοτεχνιών, εντούτοις ανέλαβαν να διορθώσουν το πρόβλημα που παρουσιαζόταν και ζήτησαν από τον Εργοδότη την κάλυψη των εξόδων για τις επιδιορθώσεις στις οποίες προέβησαν, τα πρόσθετα υλικά που χρησιμοποίησαν, τον πρόσθετο χρόνο και τα εργατικά.
- Οι Αιτητές αρνήθηκαν να παραλάβουν το Έργο και επέδωσαν ειδοποίηση τερματισμού της σύμβασης στον Εργολάβο στις 17.12.
- Ως εκ τούτου οι Αιτητές ζήτησαν στις 21.1.2014 και έλαβαν στις 25.2.2014 την εκοποίηση της εγγυητικής που δόθηκε από τον Εργολάβο για πιστή εκτέλεση της Σύμβασης Εργολαβίας ύψους €1.068.222,
- Αυτό έγινε μετά που οι Αιτητές υπέγραψαν συμφωνία στις 23.1.2014 για παραπομπή της διαφοράς για επίλυση σε διαδικασία επιδίκασης (adjudication).
- Ο Εργολάβος την 14.1.2014 παρέδωσε τη δική του ειδοποίηση τερματισμού στους Αιτητές μέσω του δικηγορικού γραφείου Corbett's στο Λονδίνο και ισχυρίστηκαν ότι η ειδοποίηση τερματισμού της Σύμβασης Εργολαβίας που είχαν επιδώσει οι Αιτητές ήταν άκυρη ή/και παράνομη.
- Οι Εργολάβοι πρόσθετα σταμάτησαν κάθε εργασία στο Έργο και προχώρησαν να διορίσουν με τη συγκατάθεση των Αιτητών, Κριτή (Adjudicator) για επίλυση των διαφορών τους στη βάση του άρθρου 20
(4)της Σύμβασης Εργολαβίας και των FIDIX Terms που αναφέρω πιο πάνω.
- Στη διαδικασία επιδίκασης (adjudication), τόσο ο Εργοδότης όσο και ο Εργολάβος έγειραν απαιτήσεις ο ένας εναντίον του άλλου.
- Περί την 3.7.2014 και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας επιδίκασης, ο Κριτής Robert A. Sliwinski από το Λονδίνο κατέληξε σε απόφαση ότι η Κοινοπραξία θα πρέπει να καταβάλει στον εργοδότη το ποσό των €423.014,85 για καθυστερήσεις και κάποιες κακοτεχνίες που παρατηρήθηκαν στους σταθμούς άντλησης, εντός 28 ημερών από την έκδοση της απόφασης, ενώ με την σειρά της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλει στην Κοινοπραξία, το ποσό των €5.862.506,44 για επιδιορθώσεις, πρόσθετα υλικά, εκτελεσθείσες εργασίες για τις οποίες δεν πληρώθηκαν, κράτηση και άλλα, εντός 28 ημερών από την έκδοση της απόφασης. Τα έξοδα της επιδίκασης θα βαραίνουν τα δύο μέρη εξίσου. ..................................................
- Στις 28.7.2014 και εντός της 28-ήμερης προθεσμίας οι Αιτητές απέστειλαν ειδοποίηση μη ικανοποίησης (NOTICE OF DISSATISFACTION) σε σχέση με την απόφαση του Κριτή ημερομηνίας 3.7.
- Αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Το επόμενο βήμα, σύμφωνα τον όρο 20
(5)των FIDIC TERMS, ήταν να γίνει προσπάθεια φιλικής διευθέτησης. Στα πλαίσια τέτοιας προσπάθειας έγιναν συναντήσεις τον Σεπτέμβριο του 2014 (μια συνάντηση) και τέσσερεις συναντήσεις στο πρώτο εξάμηνο του
- Σκοπός των εν λόγω συναντήσεων ήταν η φιλική διευθέτηση της διαφοράς. Προϋπόθεση για την εφαρμογή της απόφασης του Κριτή ήταν ο καθορισμός του ύψους του κόστους των εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών και αστοχιών που υπήρχαν στις εργασίες του Εργολάβου στο Έργο.
- Παρά της προσπάθειες των Αιτητών να γίνει τούτο στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω σκόπιμων εμποδίων που προέβαλαν οι Ενάγοντες σε σχέση με πρόσβαση στα έργα και την εξέταση των κακοτεχνιών και αστοχιών των Εναγόντων αρ.
- Οι Ενάγοντες αρ. 1 ήταν επίμονοι αλλά κακόπιστοι συνεργάτες στις προσπάθειες που έγιναν για φιλική διευθέτηση ως τεκμηριώνει η αλληλογραφία μεταξύ των Εναγόντων αρ. 1 (επιστολή προς την Επιτροπή με αποδέκτη την κα. Michaela Di-Bucci ημερομηνίας 22.9.2014 (Τεκμήριο 5) και απάντηση των Αιτητών (κ. Normunds Popens) ημερομηνίας 19.1.2016 (Τεκμήριο 6).
- Επισυνάπτεται επίσης επιστολή των Εναγόντων αρ. 1 ημερομηνίας 18.3.2015 (Τεκμήριο 7) με την οποία οι Ενάγοντες αρ. 1, αναγνωρίζοντας έστω και μέρος του τεράστιου κόστους της αποκατάστασης των κακοτεχνιών και αστοχιών στο Έργο, πληροφόρησαν τους Αιτητές ότι θα αποδέχονταν το πόσο των Ευρώ 3.500.000 ως συνολική φιλική διευθέτηση των μεταξύ των διαφορών.
- Οι Αιτητές προχώρησαν στην αξιολόγηση του κόστους αποκατάστασης των κακοτεχνιών και αστοχιών στο Έργο και με επιστολή τους ημερομηνίας 31.7.2015 οι Αιτητές πληροφόρησαν τους Ενάγοντες ότι το εν λόγο κόστος ανερχόταν στα Ευρώ 9.312.214,
- (Το πιο πάνω πόσο συμπεριλάμβανε και το κόστος της επίβλεψης των εν λόγω εργασιών.)
- Αφού υπολόγισαν το ύψος του εν λόγω κόστους σε Ευρώ 9.312.214,51 ως αναφέρεται πιο πάνω, οι Αιτητές προχώρησαν, στις 10.2.2016, και πλήρωσαν στους Ενάγοντες το ποσό των €2.296.010,11 προς πλήρη και τελική εξόφληση της απόφασης του Κριτή.
- Οι Ενάγοντες αρ. 1, στις 10.2.2016, απέστειλαν επιστολή στους Εναγόμενους με την οποία επιβεβαίωναν την λήψη του ποσού των €2.296.010,11, αλλά ξεκαθάριζαν ότι αποδέχτηκαν το εν λόγω ποσό, χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων τους κάτω από την απόφαση του Κριτή. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8 στην παρούσα.
- Είναι η θέση των Αιτητών ότι η απόφαση του Κριτή πρέπει να τύχει εφαρμογής στο σύνολο της και ότι οι διάδικοι έχουν κοινή υποχρέωση να εργαστούν με καλή πίστη προς την κατεύθυνση αυτή.
- Το ίδιο ισχύει και για την διαδικασία φιλικής διευθέτησης (όρος 20
(5)των FIDIC TERMS) καθώς και για την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία (όρος 20
(6)των FIDIC TERMS).
- Δυστυχώς όμως οι Ενάγοντες αρ. 1 με τις ενέργειες, πράξεις και παραλήψεις τους έχουν εμποδίσει την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης καθώς και την εφαρμογή της συμφωνημένης διαδικασίας επίλυσης των μεταξύ των διαφορών. Το γεγονός ότι έχουν εγείρει την παρούσα αγωγή είναι το επιστέγασμα της προσπάθειας των Εναγόντων αρ. 1 για αποφυγή της πλήρους εφαρμογής των συμβατικών προνοιών για την επίλυση των διαφορών πού υπάρχουν μεταξύ των διαδίκων.
- Οι Αιτητές αναφέρουν ότι υπάρχει ο όρος 20
(6)των FIDIC TERMS για παραπομπή των διαφορών των μερών σε Διαιτησία. Ο όρος 20
(6)αναφέρει τα ακόλουθα: "Arbitration Unless settled amicably, any dispute in respect of which the DAB's decision (if any) has not become final and binding shall be finally settled by international arbitration. Unless otherwise agreed by both Parties: (
- a)the dispute shall be finally settled under the Rules of Arbitration of the International Chamber of Commerce, (
- b)the dispute shall be settled by three arbitrators appointed in accordance with these Rules, and (
- c)the arbitration shall be conducted in the language for communications defined in Sub-Clause 1.4 [Law and Language], The arbitrator(
- s)shall have full power to open up, review and revise any certificate, determination, instruction, opinion or valuation of the Engineer, and any decision of the DAB, relevant to the dispute. Nothing shall disqualify the Engineer from being called as a witness and giving evidence before the arbitrator(
- s)on any matter whatsoever relevant to the dispute. Neither Party shall be limited in the proceedings before the arbitrator(
- s)to the evidence or arguments previously put before the DAB to obtain its decision, or to the reasons for dissatisfaction given in its notice of dissatisfaction. Any decision of the DAB shall be admissible in evidence in the arbitration. Arbitration may be commenced prior to or after completion of the Works. The obligations of the Parties the Engineer and the DAB shall not be altered by reason of any arbitration being conducted during the progress of the Works. " Οι Αιτητές δυνάμει του πιο πάνω όρου έχουν καλέσει τους Εναγόμενους αρ. 1 να προχωρήσουν με επίλυση των διαφωνιών τους σε σχέση με το Έργο σε διαιτησία και περεταίρω αναφέρουν ότι έπραξαν όσα ήταν αναγκαία να πράξουν για την παραπομπή της διαφοράς που προκύπτει οπό την απόφαση του Κριτή (DAB Decision) σε Διαιτησία και ότι είναι και ήταν πάντοτε έτοιμοι να προχωρήσουν στην επίλυση της υπάρχουσας διαφοράς, η οποία πρέπει πλέον να λυθεί στο σύνολο της με Διαιτησία, σύμφωνα με τον όρο 20
(6)των FIDIC TERMS ως παρατίθεται πιο πάνω.
- Πλην, όμως, οι Ενάγοντες αρ. 1 παρέλειψαν να το πράξουν τούτο και αντί αυτού, και κατά παράβαση της προαναφερόμενης ρητής και δεσμευτικής και συμβατικής τους υποχρέωσης, επιμένουν στην είσπραξη του ποσού που παράλογα και αδικαιολόγητα κρίνουν οι ίδιοι ως οφειλόμενο, μέσω της παρούσας αγωγής, παρά το γεγονός ότι οι Ενάγοντες αρ. 1 αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν κακοτεχνίες και αστοχίες που θα κοστίσουν, σύμφωνα με τις δικές τους παραδοχές ως φαίνεται στο Τεκμήριο
- Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην παρούσα αγωγή στις 22.4.2016 και δεν έχουν λάβει κανένα άλλο μέτρο στην παρούσα υπόθεση πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, συνεπώς και δυνάμει του άρθρου 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, δικαιούνται στην διαζευκτική θεραπεία της αναστολής (stay) της διαδικασίας ως αιτούνται στην παράγραφο Γ της παρούσας Αίτησης». Αυτά, ως προς τη μαρτυρία και εκδοχή των εναγομένων/αιτητών. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, απαύγασμα των τοποθετήσεων των εναγομένων/αιτητών είναι το ότι, ως σαφώς προκύπτει (κατά την άποψη τους) από τα γεγονότα, κάποιοι εκ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση δεν συνιστούν νομική οντότητα κατά τα συναφώς προβλεπόμενα στους νόμους και θέσμια της Κυπριακής Δημοκρατίας, με απόρροια, τούτο, να εκθεμελιώνει, λέγουν, την αξίωση των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση στην αγωγή, ή εν πάση περιπτώσει να δημιουργεί τα εχέγγυα εκείνα για ενεργοποίηση (και) της Δ.27Θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών (για απόρριψη της αγωγής), αφού η ουσία των πραγμάτων ποσώς μπορεί να αποτμηθεί από την περί ης ο λόγος νομική οντότητα των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και τα όσα αναδύονται ως επίδικα συμφώνως του περιεχομένου της δικογραφίας. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην αποδοχή του αιτήματος (σε οποιαδήποτε του έκφανση), προτάσσοντας δώδεκα λόγους που αποτυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Ενστάσεως, η οποία και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των Burhan Yetkili και της δικηγόρου Αντωνίας Λουκαρή. Στις ένορκες αυτές δηλώσεις παρατίθενται γεγονότα, τεκμήρια και ισχυρισμοί που επιρρώνουν (κατά τη γνώμη των ομνυόντων) την ένσταση των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση. Οι ενστάσεις αυτές θα μπορούσαν να συνοψισθούν (σε πολύ αδρές γραμμές) στο ότι κανένα απολύτως προαπαιτούμενο συντρέχει για την αποδοχή του αιτήματος και πως, έτσι κι αλλιώς, οι εναγόμενοι/αιτητές κωλύονται λόγω προηγούμενης συμπεριφοράς τους (είτε αυτή αφορά σε υπογραφθέντα από αυτούς έγγραφα είτε σε γενικότερους χειρισμούς τους σε σχέση με τη διαδικασία Διαμεσολάβησης/Διαιτησίας), από το να προωθούν την παρούσα αίτηση. Είχα την ευκαιρία να ακούσω τους συνηγόρους προφορικώς και να διεξέλθω τις εμπεριστατωμένες και επιμελείς τους αγορεύσεις. Έλαβα υπόψιν καθετί που τέθηκε ενώπιον μου στην αίτηση και στην ένσταση (στην πλήρη τους μορφή). Συγκλίνω με τις θέσεις των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες των εναγομένων/αιτητών και θα εξηγήσω σε συντομία το γιατί. Κατ' αρχάς, αναδύεται από τα όσα συζητήθηκαν, αλλά και από τη δικογραφία, ότι συναρτάται, με τρόπο μάλιστα άμεσο και ευθύ, το εύλογο της βάσης αγωγής, με τον προσδιορισμό της νομικής οντότητας και ιδιότητας των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση (ή πλείστων εξ αυτών). Είναι εξόχως σημαντικό να καταστεί αντιληπτό πως σε τούτο το ενδιάμεσο στάδιο το Δικαστήριο δεν μπορεί και δεν πρέπει να καταλήγει σε ευρήματα επί αμφισβητούμενων γεγονότων. Ακούγεται στοιχειώδες και τετριμμένο τούτο - και είναι - πλην όμως έχει, ως αρχή, τη δική της σοφία και αυτονόητη σπουδαιότητα ειδάλλως το Δικαστήριο θα προαποφάσιζε εκτός του πλαισίου που ορίζει επί τούτω το αντιπαραθετικό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, γεγονότα χωρίς προηγουμένως οι διάδικοι να έχουν την ευκαιρία να αντεξετάσουν τους μάρτυρες και να προσφέρουν έτερη υποστηρικτική, ενισχυτική, αντικρουστική ή άλλης μορφής μαρτυρία για προώθηση της εκδοχής τους. Κατ' ακολουθίαν, δεν θα κριθεί τώρα το νόμιμο ή όχι της εταιρικής ή άλλης ιδιότητας των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση, αφού για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει, ίσως, σε πρώτο στάδιο να παρατεθεί μαρτυρία (φερ' ειπείν, νομικών ενεργειών και ευρύτερης επιχειρηματικής ή άλλης συμπεριφοράς), η οποία ορθώς αποτιμώμενη κατά τη δίκη θα μπορούσε να οδηγήσει στη διαμόρφωση συγκεκριμένων δικαστικών ευρημάτων. Δεν υπάρχει ομοθυμία μεταξύ των διαδίκων σε οποιαδήποτε πτυχή που θα μπορούσε δυνητικώς να εδραιώσει υπόβαθρο για μια τέτοια δικαστική δυνατότητα ενδιαμέσως. Οι διάδικοι φαίνεται να διαφωνούν, ακόμη και για τους όρους εγγράφων και συμβάσεων που υπέγραψαν είτε σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία τους είτε σε ό,τι σχετίζεται με τις περιστάσεις που οδήγησαν στην υπογραφή αυτή. Όλα τούτα έχουν ασφαλώς σημασία καθότι άπτονται - και δεν λέγω πως έτσι είναι που θα εξελιχθούν τα πράγματα στη δίκη - τής γενικότερης θεματολογίας παράθεσης εξωγενούς μαρτυρίας επί εγγράφων και της διερεύνησης (στο βαθμό που τούτο θα κριθεί επιτρεπτό στην επί της ουσίας ακροαματική διαδικασία), της αντίληψης των διαδίκων ως προς το τι είχαν υπόψιν ότι συμφωνούσαν σχετικώς - αν συμφωνούσαν - και με ποιους, κατά τους κρίσιμους χρόνους. Σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία σχετικών κανονισμών ή και νομοθεσίας επί της οποίας κλήθηκα να τοποθετηθώ, θα πρέπει να τονιστεί πως μία τέτοια δικαστική διεργασία δεν είναι επιθυμητό να λάβει χώραν υπό τις συνθήκες επειδή κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε, απαραδέκτως, με in vacuum εντρύφηση επί ακαδημαϊκών ζητημάτων, δίχως δηλαδή υποστηρικτικό και κοινώς παραδεκτό μαρτυριακό υποστήριγμα. Μόνο σε συνάρτηση με πραγματικά γεγονότα (που δεν είναι εδώ κοινώς αποδεκτά από τους διαδίκους), θα ήταν σε θέση επιτρεπτώς το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των όσων τώρα ζητούνται από τους εναγόμενους/αιτητές. Ωστόσο, οι τελευταίοι απέτυχαν να καταδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό επαρκείς λόγους γιατί είναι που θα πρέπει το Δικαστήριο να αποδεχθεί το αίτημα και να εκδώσει τα δραστικότατα, ως επί το πλείστον, διατάγματα που τούτοι εξαιτούνται. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων/αιτητών, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο