ΕΛΕΝΗ ΒΩΝΙΑΤΗ κ.α. ν. ΜΑΡΙΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα Λοΐζου Κλεάνθους (Βωνιάτη) κ.α., Αρ. Αγωγής: 6730/15, 14/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A683 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6730/15 Μεταξύ:
- ΕΛΕΝΗ ΒΩΝΙΑΤΗ
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΩΝΙΑΤΗΣ Εναγόντων και
- ΜΑΡΙΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα Λοΐζου Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό 154/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΝΕΣΤΟΡΟΣ υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα Λοΐζου Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό 154/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
- ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΩΝΙΑΤΗΣ
- ΠΕΤΡΟΣ ΒΩΝΙΑΤΗΣ Εναγομένων --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 17.6.16 Για Διαγραφή Έκθεσης Απαίτησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενο 3/Αιτητή: Ο κ. Χρ. Παναγίδης, για Κάκκουρας & Παναγίδης ΔΕΠΕ (ΔΘ168). Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Α. Γεωργίου, για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ (ΔΘ10). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο εναγόμενος 3/αιτητής επιδιώκει την έκδοση διατάγματος διαγραφής τής Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 27.4.16, καθώς και της Οπισθογράφησης Απαιτήσεως τού Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 30.12.15, αλλά και απόρριψη της αγωγής (σε σχέση με τον ίδιον) «. για το λόγο ότι αυτή είναι αντικανονική και/η παράτυπη και/ή προδήλως αβάσιμη και/ή καταπιεστική και/ή επιπόλαια και καταχρηστική (Frivolous And Vexatious) και/ή δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής εναντίον του εναγόμενου 3-Αιτητή». Η αίτηση εδράζεται, ανάμεσα σε άλλα, στη Δ.27Θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση τού εναγομένου 3/καθ' ου η αίτηση. Εκεί, ο ομνύων, λέγει ότι ο αποβιώσας Λοΐζος Βωνιάτης έχει ως προσωπικούς αντιπροσώπους (διαχειριστές), τους εναγομένους 1 και 2, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν ξεχωριστούς διαδίκους στην παρούσα υπόθεση αφού εκπροσωπούν από κοινού την περιουσία τού αποβιώσαντα (πατέρα τού ενόρκως δηλούντα). Οι διαχειριστές της περιουσίας διορίστηκαν μετά από σχετικά δικαστικά διαβήματα και έκδοση εκ συμφώνου διαταγμάτων στο πλαίσιο των αγωγών 4117/14 και 2561/14 τού Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τούτων των γεγονότων δοθέντων, συνιστά άποψη τού εναγομένου 3/αιτητή, ότι μόνο οι διορισθέντες διαχειριστές τής περιουσίας τού Λοΐζου Βωνιάτη μπορεί να διαχειρίζονται νομίμως και δεόντως τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τού τελευταίου και πως μόνο αυτοί μπορούν ως εκ τούτου να ενάγουν οποιονδήποτε θεωρούν υπαίτιο ή υπόλογο έναντι της περιουσίας τού αποβιώσαντα. Επομένως, από τη στιγμή που οι αξιώσεις στην αγωγή σχετίζονται αποκλειστικώς (ως ο ισχυρισμός του εναγομένου 3/αιτητή), με αξιώσεις προς όφελος της περιουσίας τού αποβιώσαντα, αυτές προωθούνται πασιφανώς από τους λανθασμένους ενάγοντες (καθ' ων η αίτηση), οι οποίοι στερούνται προς τούτο κάθε νομικού και πραγματικού ερείσματος. Περαιτέρω, υποστηρίζεται, η αγωγή χρήζει απόρριψης ως καταχρηστική διότι παραβιάζει την αρχή του δεδικασμένου μια και περιέχει ισχυρισμούς πανομοιότυπους με εκείνους που οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση προέβαλαν στην αίτηση διαχείρισης της περιουσίας τού Λοΐζου Βωνιάτη ως ανίκανου προσώπου (στην Αίτηση 30/11 τού Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας), ως το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Ειδικότερα, προτάσσει ο εναγόμενος 3/αιτητής, ότι «. στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης αίτησης προέβαλαν πανομοιότυπους ισχυρισμούς αναφορικά με τη μεταβίβαση περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα μου επ' ονόματι μου. Η αίτηση αυτή των Εναγόντων αντιμετώπισε την ένστασή μου, η οποία εν ολίγοις ανέτρεπε τους πανομοιότυπους με τους σημερινούς ισχυρισμούς των Εναγόντων, παραθέτοντας στοιχεία ότι ο Ενάγοντας 2, κατά την ισχυριζόμενη περίοδο ανικανότητας του πατέρα μου, απέκτησε δια δωρεάς του πατέρα μου αρκετά ακίνητά του. Επισυνάπτω την ένστασή μου προς πληρέστερη εικόνα του Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Εν τέλει, την 07/11/2012 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα όπως διαχειριστές της περιουσίας του πλέον ανίκανου εκείνη την περίοδο πατέρα μου, διοριστούν οι κκ. Ορφανίδης και Χατζηνέστορος. Σημειωτέον ότι, ο δικηγόρος κος Χατζηνέστορος ενεργούσε ως δικηγόρος των τότε Αιτητών και σημερινών Εναγόντων. Το εν λόγω πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/11/2012 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3». Καταλήγει ο ομνύων, ότι συντρέχουν όλες οι κατά νόμο και νομολογία προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στο αίτημα ισχυριζόμενοι ότι κανένα απολύτως προαπαιτούμενο ικανοποιείται στην προκειμένη περίπτωση για να δικαιολογείται ευλόγως η ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος. Πιο συγκεκριμένα, οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση προωθούν, διά της επισυνημμένης ένορκης δήλωσης τού ενάγοντα 2/καθ' ου η αίτηση (εξουσιοδοτημένου προς τούτο από την ενάγουσα 1/καθ' ης η αίτηση), πως η αγωγή δεν εγείρεται προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντα Λοΐζου Βωνιάτη αλλά για σκοπούς διεκδίκησης και προστασίας των δικαιωμάτων των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση επί της εν λόγω περιουσίας, έχοντας για τούτο κάθε δικαίωμα λόγω του ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 αρνήθηκαν να καταχωρίσουν και υποστηρίξουν ό,τι αργότερα είναι που μετουσιώθηκε ως η εν προκειμένω επίδικη αξίωση. Απορρίπτοντας τα περί δεδικασμένου, λέγουν πως τέτοιο δεδικασμένο δεν υφίσταται και ότι, στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης - επί των οποίων δεν μπορεί έτσι κι αλλιώς σε αυτό το στάδιο να διατυπωθούν συμπεράσματα και ευρήματα - ποσώς μπορεί να καταλήξει κανείς αντικειμενικώς (και δικαστικώς), στη θέση ότι η παρούσα αγωγή κατατάσσεται στην κατηγορία εκείνη που, τετραγωνισμένα πια, εμπίπτει εντός των προνοιών της Δ.27Θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Διασαφηνίζουν προσέτι οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση - σύμφωνα πάντοτε με την δικογραφημένη εκδοχή τους ως αναπτύχθηκε στη γραπτή τους αγόρευση -πως «. [ε]ίναι φανερό ότι ο Εναγόμενος 3 πρώτα εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση του αποβιώσαντα και εξασφάλισε από αυτό γενικό πληρεξούσιο έγγραφο το 2009 όταν ο αποβιώσας ήταν 91 ετών!!! Το 2011 και με την επιδείνωση της σωματικής υγείας του, πέραν της νοητικής, προφανώς υπέθεσε ο Εναγόμενος 3 ότι ο αποβιώσας θα απεβίωνε ή θεώρησε ότι ήταν πλέον καιρός να χρησιμοποιήσει το δολίως εξασφαλισθέν πληρεξούσιο έγγραφο και, προέβη σε πραγματική λεηλασία της περιουσίας του θανόντα μεταβιβάζοντας επ' ονόματι του 51 ολόκληρα ακίνητα!!!! Αυτό το έκανε παράνομα και για να αποστερήσει από τους Ενάγοντες την περιουσία στην οποία είναι δικαιούμενοι και ασφαλώς, να την υφαρπάξει όλη αυτός και ο συνωμότης του Εναγόμενος
- Ο δόλος του λοιπόν αυτός φανερώνει και τον πραγματικό σκοπό της παρούσας αίτησης. Αποσκοπεί στη φίμωση των Εναγόντων δια μιας άκρως εσφαλμένης, καταχρηστικής αλλά και τυπολατρικής προσέγγισης δια να αποφύγει τις σοβαρές συνέπειες των πράξεων του πράγμα που, εισηγούμαι, σε καμία περίπτωση δεν δύναται να επιτύχει». Έλαβα υπόψη καθετί που τέθηκε ενώπιον μου ως μαρτυρία στις ένορκες δηλώσεις (στην πλήρη τους μορφή), ως και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων στις αγορεύσεις. Συγκλίνω με τις θέσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από τις τοποθετήσεις που ανέπτυξε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εναγομένου 3/αιτητή. Εξηγώ. Κατ' αρχάς, σε ό,τι αφορά στα περί δεδικασμένου - που κατά δικαιϊκή λογική θα πρέπει να αποφασιστεί πρώτα καθότι τυχόν αποδοχή του ενδεχομένως να έχει καταλυτικές συνέπειες στο αίτημα αλλά και την ένσταση - παρατηρεί κανείς πως τέτοιο δεδικασμένο δεν υφίσταται επειδή τα όσα φαίνεται να έλαβαν χώραν στη διαδικασία αίτησης ανίκανου προσώπου 30/11, ουδέποτε έκριναν την ουσία της υφιστάμενης εδώ επίδικης διαφοράς, ή καθάπτονται δεσμευτικώς οποιασδήποτε ουσιώδους πτυχής της εν λόγω διαφοράς, αποτιμώμενων των πραγμάτων στο διαδικαστικό στάδιο που βρίσκεται τώρα η υπόθεση (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση της Ikos Cif Ltd, Πολ. Αίτ. 35/15, ημ. 3.3.15, Recnex Trading Ltd και Άλλου ν Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ, ΠΕ 71/11, ημ. 16.4.14, Panpa Estates & Investments Ltd και Άλλου ν Rodou Charalambous & Son Ltd
(2013)1(Γ) ΑΑΔ 1897). Η θέση τούτη του εναγόμενου 3/αιτητή απορρίπτεται. Οι αιτήσεις διαγραφής συνθέτουν ένα εξαιρετικής σοβαρότητας και εμβέλειας δικονομικό διάβημα και επομένως η αποδοχή τους πρέπει να γίνεται με φειδώ και πλήρη αισθαντικότητα των επιπτώσεων τους στον επηρεαζόμενο διάδικο, δίχως αυτό να σημαίνει ασφαλώς ότι, ακριβώς, ένεκα της δραστικότητας τους, τούτα τα αιτήματα δεν θα πρέπει να εγκρίνονται όπου κάτι τέτοιο δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις, με την προσέγγιση αυτή να ισχύει οριζοντίως για την κάθε προβλεπόμενη περίπτωση διαγραφής δικογράφου (βλ. κατ' αναλογίαν, In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246, 257-258). Τίποτε δεν έχει καταδειχθεί από τον εναγόμενο 3/αιτητή, τουλάχιστον σε τέτοια έκταση και εμβέλεια, που θα μπορούσε να κατατάξει την αξίωση ως μη αποκαλύπτουσα εύλογη βάση αγωγής, ή ως αχρείαστη ή και ως ενοχλητική (frivolous and vexatious), βάσει της Δ.27Θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών (βλ. κατ' αναλογίαν, Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1(Α) ΑΑΔ 21, 26). Απεναντίας - και στοιχειωδώς δεν είναι τώρα που θα κριθεί η ουσία των πραγμάτων - παρουσιάζεται να προκύπτει (από τα όσα εμπερικλείει η αγωγή), εύλογη βάση αξίωσης κατά του εναγομένου 3/αιτητή από μέρους των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση ως δικονομικώς νομίμων απαιτητών. Διασαφηνίζω. Το ότι η αγωγή εγείρεται από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση υπό την φαινομενική ιδιότητα τους ως δικαιούχων στην περιουσία τού αποβιώσαντα Λοΐζου Βωνιάτη και όχι από τους διαχειριστές της περιουσίας αυτής, δεν δημιουργεί, όπως εισηγούνται οι εναγόμενοι/αιτητές - με υπόψιν και τη φύση των αξιώσεων ως βασιζομένων ή εκπορευομένων από δικογραφημένα γεγονότα αφορούντα σε δόλο, ψευδείς παραστάσεις, ανεπίτρεπτο επηρεασμό, ψυχική πίεση και συνομωσία των εναγομένων (στο βαθμό που αφορά στον καθένα από αυτούς κατά το περιεχόμενο τής Έκθεσης Απαίτησης) - κώλυμα ή άλλου είδους δικονομικό πρόσκομμα στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση από του να εγείρουν την αξίωση εναντίον των εναγομένων κατά τον τρόπο που (οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση) επέλεξαν να πράξουν (βλ. Williams, Mortimer and Sunnucks, On Executors, Administrators and Probate, 16η έκδ., 1982, σελ. 742). Ουχί άσχετο με τα ανωτέρω, αλλά επικουρικά σημαντικό για άλλες πτυχές του αιτήματος που ενδιαφέρουν, είναι και το ότι δεν μπορεί να παραγνωριστεί - και επανέρχομαι εκ των πραγμάτων στο εύλογο και υπαρκτό τής βάσης αγωγής και όσων την συναποτελούν κατά την εκδοχή, πάντα, των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση (ως τούτη συνοψίζεται περαιτέρω στη γραπτή αγόρευση τού ευπαίδευτου δικηγόρου τους) - πως οι «. Εναγόμενοι 1 και 2, δεν επιθυμούσαν να μετέχουν ως Ενάγοντες στη διαδικασία λόγω σύγκρουσης συμφερόντων. Στάση απόλυτα δικαιολογημένη την οποία θα υιοθετούσα και εγώ εάν έβρισκα τον εαυτό μου σε ανάλογη με τη θέση των Εναγομένων 1 και
- Οι συνάδελφοι εκπροσώπησαν στο παρελθόν ο μεν ένας τους Ενάγοντες, ο δε άλλος τον Εναγόμενο
- Συνεπώς, υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων αλλά και θέμα δεοντολογίας για τους ίδιους. Δεν ήτο δυνατό να μετέχουν ως Ενάγοντες στη διαδικασία υπό τας περιστάσεις και συνεπώς, δεν το έπραξαν. Ακολούθως, ορθώς και συμφώνως της νομολογίας και της νενομισμένης πρακτικής, οι Ενάγοντες τους περιέλαβαν, ομού με τους λοιπούς κληρονόμους, στην παρούσα αγωγή που είναι εμφανές, σε συνάφεια με τα πιο πάνω αποσπάσματα, ότι εάν επιζητούσαν άδεια να την εγείρουν εκ μέρους των διαχειριστών οι Ενάγοντες, αυτή θα τους εδίδετο εφόσον εδώ έχουμε, έστω εκ πρώτης όψεως, εμφανή δόλο και υφαρπαγή περιουσίας του αποβιώσαντα. Ενώ ήταν 91 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας και δη της νοητικής του κατάστασης, ο Εναγόμενος 3 το 2009 εξασφαλίζει κρυφίως γενικό πληρεξούσιο από αυτόν. Ενώ ήταν 93 ετών και νοσηλεύετο με την υγεία του να είναι σε άκρως κακή κατάσταση, ο Εναγόμενος 3 υπέγραφε υπεύθυνες δηλώσεις ότι ο αποβιώσας έχει δικαιοπρακτική ικανότητα και γνωρίζει περί των μεταβιβάσεων, ουσιαστικά προβαίνοντας σε πρωτοφανή λεηλασία και υφαρπαγή ολόκληρης του της περιουσίας. Είναι εμφανής η σοβαρότητα της υπόθεσης και το γεγονός ότι αυτή πρέπει ασφαλώς να προχωρήσει και αποφασιστεί επί της ουσίας». Με βάση τα όσα προσπάθησα να επεξηγήσω, αποφαίνομαι ότι καμιά από τις αιτιάσεις που προβλήθηκαν από ή εκ μέρους του εναγομένου 3/αιτητή θα μπορούσε σε οποιοδήποτε επίπεδο ανάλυσης να καταστήσει αποδεκτό το αίτημα του. Ο εναγόμενος 3/αιτητής απέτυχε να καταδείξει όσα όφειλε με αναφορά στις συναφείς δικονομικές διατάξεις και τη νομολογία που τις ερμήνευσε, ώστε να πετύχει θεμελίωση τού κατάλληλου υποβάθρου για λογική ενάσκηση τής διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης τού αιτήματος του. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου 3/αιτητή, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο