ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3191/2009, 8/1/2016

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3191/2009, 8/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3191/2009 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ Ενάγων -και-

1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
2. ΑΝΝΑ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ Εναγόμενοι --------------- Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Ρ. Χ' Παντελή Για τους Εναγόμενους: κ. Σ. Φασουλιώτης ---------------- A Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή: Οι διαφορές των διαδίκων σχετίζονται με την εκμετάλλευση από τους Εναγόμενους ενός κτήματος του Ενάγοντα με αρ. εγγραφής 3/174 τεμ. αρ. 132, έκτασης 24.903 τ.μ. (19 σκάλες) στον Ύψωνα (στη συνέχεια «το επίδικο κτήμα»), ευρισκόμενο εντός των κυρίαρχων Βρετανικών βάσεων. Είναι παραδεκτό ότι μετά από προφορική συμφωνία που συνομολογήθηκε μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 1, κατά ή περί την 1η Ιουλίου 2007, ο Εναγόμενος 1 έλαβε κατοχή του επίδικου ακινήτου. Αφού κατασκεύασε δύο μεγάλα γήπεδα ποδοσφαίρου και ένα μικρότερο για την άθληση παιδιών, τα χρησιμοποιεί έκτοτε για τους σκοπούς των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του. Με βάση την εκδοχή του Ενάγοντα, η προφορική συμφωνία τους αφορούσε την ενοικίαση του επίδικου κτήματος στον Εναγόμενο 1, με την εγγύηση της Εναγόμενης 2 συζύγου του, για περίοδο 10 ετών με αντάλλαγμα την καταβολή ενοικίου ύψους £50 (€85,43) τη σκάλα μηνιαίως. Η εκδοχή του Εναγόμενου 1 είναι πως του παραχωρήθηκε το κτήμα από τον Εναγόμενο χαριστικά, για περίοδο 15 ετών, με τη συνεννόηση ότι μετά που θα κατασκεύαζε τα γήπεδα και θα απεκόμιζε κέρδη θα έδιδε κάποιο ποσό, το οποίο θα συμφωνούσαν σε μεταγενέστερο στάδιο, για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Είναι παραδεκτό πως ο Εναγόμενος 1 δεν κατέβαλε μέχρι και σήμερα οποιοδήποτε ποσό στον Ενάγοντα από την εκμετάλλευση του πιο πάνω ακινήτου. Είναι επίσης παραδεκτό ότι ο Ενάγων απέστειλε επιστολή τερματισμού της επίδικης προφορικής συμφωνίας, με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 18.2.2009 (Τεκμήριο 2). Στη συνέχεια καταχώρισε την πιο πάνω αγωγή με την οποία επιδιώκει την απομάκρυνση του Εναγομένου 1 από το επίδικο κτήμα του καθώς και αποζημιώσεις για όσο χρονικό διάστημα το χρησιμοποιούσε με βάση την προφορική συμφωνία τους. Ήτοι για το ποσό των €34.086 για δεδουλευμένα ενοίκια πλέον €1.550 μηνιαίως από την ημέρα του τερματισμού της συμφωνίας μέχρι την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου κτήματος. Η μαρτυρία: Η εκδοχή του Ενάγοντα υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία του ιδίου. Οι Εναγόμενοι στηρίχθηκαν στη δική τους μαρτυρία (Μ.Ε.5 και 3, αντίστοιχα) και στη μαρτυρία των συναδέλφων της Εναγόμενης 2, Άγγελου Κωνσταντίνου και Φάνης Στυλιανού, Μ.Υ.2 και 4, αντίστοιχα. Κάλεσαν περαιτέρω τον Διοικητικό Λειτουργό των Βρετανικών Βάσεων Αντώνη Αντωνιάδη (Μ.Υ.6) καθώς και τον εκτιμητή ακινήτων Ιωάννη Μιχαλάκη (Μ.Υ.1). Εκτιμητή ακινήτων κάλεσε και η πλευρά του Ενάγοντα, τον Περικλή Μάρκαρη (Μ.Ε.2). Ακολουθεί παράθεση της μαρτυρίας, η οποία για σκοπούς καλύτερης κατανόησης διαχωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Πρώτα παρατίθεται η μαρτυρία του Ενάγοντα που υποστηρίζει τη δική του εκδοχή, ακολουθεί σύνοψη της μαρτυρίας των Εναγομένων 1 και 2 (Μ.Υ.5 και Μ.Υ.3 αντίστοιχα) καθώς και των συναδέλφων καθηγητών της Εναγόμενης 2, Μ.Υ.2 και Μ.Υ.
3. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρατίθεται η μαρτυρία των εκτιμητών και του Λειτουργού των Βρετανικών Βάσεων (Μ.Υ.6). Η μαρτυρία του Ενάγοντα: Ανέφερε πως είναι συνάδελφος με την Εναγόμενη 2, σύζυγο του Εναγόμενου
4. Ο ίδιος είναι καθηγητής Θεολογίας και η Εναγόμενη 2 καθηγήτρια μαθηματικών. Το έτος 2007 υπηρετούσαν στο ίδιο γυμνάσιο στη Λεμεσό. Τον Ιούνιο του 2007 πληροφορήθηκε από άλλους συναδέλφους του, ότι η Εναγόμενη 2 έψαχνε κτήμα για σκοπούς ενοικίασης από το σύζυγο της. Εκείνη την περίοδο, είπε, αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και θεώρησε πως ήταν καλή ευκαιρία να ενοικιάσει το επίδικο ακίνητο. Ενημέρωσε την Εναγόμενη 2 και αφού την πήρε και είδε το κτήμα, συνεννοήθηκαν όπως συναντηθούν στην οικία του για να συζητήσουν περαιτέρω το θέμα της ενοικίασης, στην παρουσία και του Εναγόμενου
5. Πράγματι, ανέφερε, γύρω στις 25 με 26 Ιουνίου 2007 και όχι την 1.7.2007, όπως από παραδρομή αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, η Εναγόμενη 2 τον επισκέφθηκε με το σύζυγο της στο σπίτι του. Παρούσα στη συνάντηση ήταν και η σύζυγος του. Μετά από συζήτηση κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με βάση την οποία συμφώνησε να ενοικιάσει στον Εναγόμενο 1 όση έκταση του επίδικου ακινήτου χρειαζόταν, για περίοδο 10 ετών, με την προοπτική επέκτασης της ενοικίασης και στο υπόλοιπο μέρος του. Ως ενοίκιο συμφωνήθηκε το ποσό των £50 τη σκάλα. Το κτήμα, διευκρίνισε, ήταν συνολικής έκτασης 19 σκαλών και περιμετρικά υπήρχαν γύρω στα 200 ελαιόδεντρα. Αρχικά, ανέφερε, του είπαν ότι χρειάζονταν 5-6 σκάλες για τους σκοπούς της επιχείρησης του Εναγόμενου 1 που σχετιζόταν με λειτουργία αθλητικών εγκαταστάσεων. Σε σχέση με το ύψος του ενοικίου για το υπόλοιπο μέρος του κτήματος, στην περίπτωση επέκτασης της ενοικίασης, συμφώνησαν ότι θα το έβλεπαν στην πορεία, υπονοώντας ότι θα μπορούσε να μειώσει το ύψος του ενοικίου εάν ο Εναγόμενος ενοικίαζε ολόκληρη την έκταση του κτήματος. Σε σχέση με την ακριβή έκταση που ενοικιάστηκε και τα ποσά που διεκδικεί από τους Εναγόμενους, υποστήριξε τα ακόλουθα: Αρχικά η ενοικίαση κάλυπτε τρεις σκάλες και το συνολικό ενοίκιο ήταν £150 τον μήνα για την περίοδο από 1.7.2007 μέχρι 31.12.
6. Στη συνέχεια η ενοικίαση επεκτάθηκε σε σύνολο 9 σκαλών, ήτοι από 1.1.2009 μέχρι 31.3.2009 και το ενοίκιο διαμορφώθηκε σε £450 τον μήνα. Από τον Απρίλιο του 2009 η ενοικίαση επεκτάθηκε σε ολόκληρο το κτήμα, αφού ο Εναγόμενος 1 χρησιμοποίησε και τις 19 σκάλες. Διαμορφώθηκε, έτσι, το ενοίκιο από την 1.4.2009 σε £950 τον μήνα. Η ενοικίαση, διευκρίνισε, επεκτεινόταν ανάλογα με τις εργασίες που εκτελούσε ο Εναγόμενος 1 εντός του κτήματος. Αρχικά, ανέφερε, κατασκεύασε ένα γήπεδο, καταλαμβάνοντας τρεις σκάλες. Στη συνέχεια κατασκεύασε το δεύτερο και από τον Απρίλιο επεκτάθηκε σε ολόκληρο το κτήμα, αφού κατασκεύασε και τρίτο γήπεδο καθώς και καντίνα και αναψυκτήριο. Από τον Σεπτέμβριο του έτους 2007, συνέχισε, όταν επέστρεψαν από τις καλοκαιρινές διακοπές και συναντήθηκε με την Εναγόμενη 2, του παραπονείτο ότι η οικογένεια της αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα καθώς και διάφορα προβλήματα υγείας και του ζητούσε παράταση για την πληρωμή του ενοικίου. Την λυπήθηκε, ανέφερε, και συγκατατέθηκε να μην πληρώνουν ενοίκια μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, αφού έλαβε διαβεβαιώσεις ότι θα άρχιζαν να του πληρώνουν τα ενοίκια από τον Ιανουάριο του έτους 2009, όταν θα άρχιζε να λειτουργεί η επιχείρηση του Εναγόμενου 1 και θα είχε εισοδήματα. Συνέχισαν όμως να μην πληρώνουν και μετά τον Ιανουάριο του
7. Τότε, είπε, κατάλαβε πως τον κορόιδευαν και αποτάθηκε σε δικηγόρο, ο οποίος προχώρησε σε τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης. Κανένα ποσό, ανέφερε, δεν έχει καταβληθεί από τους Εναγόμενους μέχρι σήμερα. Τον Δεκέμβριο 2008 και τον Ιανουάριο 2009, έγιναν συναντήσεις για να τον πληρώσουν αλλά, όπως ανέφερε, του πρότειναν χαμηλότερο ενοίκιο από το ποσό που είχαν συμφωνήσει και δεν αποδέχθηκε την πρόταση τους. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε πως δεν είχε συγκατατεθεί στην έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών των γηπέδων πριν από την εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών. Δέχθηκε ότι τον Μάρτιο του 2008 υπόγραψε την αίτηση για την έκδοση άδειας οικοδομής που υποβλήθηκε στις αρμόδιες αρχές. Διευκρίνισε, ωστόσο, πως δεν έχει εξασφαλιστεί μέχρι σήμερα άδεια οικοδομής για τα γήπεδα και τις άλλες εγκαταστάσεις που έχει ανεγείρει ο Εναγόμενος
8. Επανέλαβε πως μέσα στο ακίνητο κατασκεύασε δύο μεγάλα γήπεδα και ένα μικρότερο και από τον Ιανουάριο του 2009 τα λειτουργεί, χωρίς να του έχει καταβάλει μέχρι σήμερα οποιοδήποτε ενοίκιο. Του υποβλήθηκε η θέση των Εναγομένων, ότι δηλαδή η προφορική συμφωνία δεν διελάμβανε την πληρωμή ενοικίου αλλά πως ο ίδιος είχε εισηγηθεί την εισφορά κάποιου ποσού σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, όταν θα λειτουργούσε η επιχείρηση του Εναγόμενου
9. Αρνούμενος τις σχετικές υποβολές του συνηγόρου των Εναγομένων, διερωτήθηκε γιατί να παραχωρήσει δωρεάν το κτήμα του με τους όρους που επικαλούνται οι Εναγόμενοι και να μην προβαίνει ο ίδιος σε δωρεές, ώστε να επωφελείται τις φορολογικές εκπτώσεις. Σε άλλη υποβολή του συνηγόρου, ότι η συμφωνία διελάμβανε και τη χρήση των γηπέδων από τους μαθητές του Κοινοτικού Ομίλου του Γυμνασίου Ύψωνα και την οικογένεια του, απάντησε πως δεν υπήρξε τέτοια συμφωνία και ότι πήγε μόνο μία φορά με την μικρή, τότε, θυγατέρα του, για να παίξουν μπάλα και ακόμη μια φορά με τα παιδιά του Κοινοτικού Ομίλου. Σε σχέση με την αξίωση του εναντίον της Εναγόμενης 2, απαντώντας σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου της, υποστήριξε πως η όλη εμπλοκή της με την υπόθεση, συνάδει με την εκδοχή του. Διευκρινίζοντας, υποστήριξε πως με την παρουσία και την ενεργή ανάμειξη της στις συζητήσεις που έλαβαν χώρα την ημέρα της συμφωνίας, καθώς και προγενέστερα, κατέστησε τον εαυτό της εγγυητή του συζύγου της. Μιλούσε, υποστήριξε, στον πρώτο πληθυντικό, ωσάν να ήταν και δική της επιχείρηση. Δέχθηκε, τέλος, πως εκαρπούτο τα ελαιόδεντρα και ότι ελάμβανε κρατική χορηγία, ύψους €400 περίπου τον χρόνο. Μαρτυρία Εναγομένων και Μ.Υ.2 και 4 Ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.5) ανάφερε πως ασχολείται με ακαδημίες ποδοσφαίρου. Την επίδικη περίοδο έψαχνε τεμάχιο στην περιοχή Ύψωνα για να μεταφέρει τις δραστηριότητες του. Τον πληροφόρησε η σύζυγος του ότι ενδιαφερόταν ο Ενάγων να ενοικιάσει το κτήμα του και αφού έκρινε ότι τον εξυπηρετούσε, διευθέτησαν συνάντηση για να συζητήσουν. Η συνάντηση έλαβε χώρα την 1η Ιουλίου 2007, στην οικία του Ενάγοντα. Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο Ενάγων, στην παρουσία της συζύγου του, προσφέρθηκε να του παραχωρήσει το επίδικο ακίνητο, χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο. Όπως ανέφερε, του είπε πως ο ίδιος δεν ήθελε οποιοδήποτε χρηματικό αντάλλαγμα. Του ζήτησε απλά, όταν θα κατασκεύαζε τα γήπεδα να δίνει ένα ποσό για φιλανθρωπικούς σκοπούς και κυρίως για τα παιδιά του Γυμνασίου Ύψωνα. Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι συμφώνησαν προφορικά τα ακόλουθα: (α) Θα χρησιμοποιούσε όση έκταση από το επίδικο ακίνητο χρειαζόταν για την κατασκευή γηπέδων ποδοσφαίρου. (β) Μετά την ολοκλήρωση των γηπέδων ποδοσφαίρου θα συζητούσαν για την πληρωμή κάποιου ποσού για την χρησιμοποίηση του χωραφιού, ποσό το οποίο θα δινόταν ως εισφορά σε διάφορα ιδρύματα. (γ) Ο ίδιος θα επιβαρυνόταν με όλα τα έξοδα για την διαμόρφωση του χώρου και για την κατασκευή των γηπέδων ποδοσφαίρου. (δ) Θα επέστρεφε το παραχωρούμενο μέρος του ακινήτου στον Ενάγοντα όταν αυτό τίθετο εκτός των Βρετανικών Βάσεων και εφόσον εντασσόταν σε οικιστική ζώνη και πάντως όχι πριν από την πάροδο 15 ετών. Αν αυτό συνέβαινε πριν την πάροδο των 15 ετών, τότε ο Ενάγοντας θα του κατέβαλλε αποζημίωση για τα έξοδα κατασκευής των γηπέδων ποδοσφαίρου. (ε) Τα γήπεδα ποδοσφαίρου μετά την επιστροφή του ακινήτου στον Ενάγοντα, θα ανήκαν σε αυτόν. (στ) Ο Ενάγοντας θα μπορούσε να χρησιμοποιεί τα γήπεδα ποδοσφαίρου τόσο για την οικογένεια του όσο και για τα παιδιά του Σχολικού Κοινωνικού Ομίλου του γυμνασίου Ύψωνα χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. (ζ) Ο Ενάγοντας θα κατείχε και θα χρησιμοποιούσε το μέρος του ακινήτου, όπου υπήρχαν φυτεμένα 300 ελαιόδεντρα, τα οποία και θα εκμεταλλευόταν. Αρνούμενος την εκδοχή του Ενάγοντα, υποστήριξε πως ο Ενάγων παρακολουθούσε την εκτέλεση των εργασιών χωρίς να διαμαρτυρηθεί και χωρίς να εγείρει ζήτημα καταβολής ενοικίου. Τον Μάρτιο του έτους 2008, ενώ οι κατασκευαστικές εργασίες βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο υπέγραψε την αίτηση για άδεια οικοδομής των γηπέδων. Για πρώτη φορά, είπε, ήγειρε ζήτημα ενοικίου με την επιστολή ημερομηνίας 18.2.
10. Για την κατασκευή όλων των εγκαταστάσεων, δαπάνησε ποσό €360.
11. Εάν γνώριζε ότι ο Ενάγων θα διεκδικούσε ενοίκιο ύψους €1.550 μηνιαίως, δεν θα προέβαινε σε τέτοια επένδυση, αφού θα ήταν αδύνατο να αποσβέσει τη δαπάνη για την κατασκευή των γηπέδων. Διευκρίνισε, ότι τα έξοδα για την ανέγερση των γηπέδων καταβλήθηκαν από την οικογενειακή εταιρεία DA Sporting Center, στην οποία ανήκει η επιχείρηση. Μέτοχοι της εταιρείας είναι ο ίδιος και ο αδελφός της συζύγου του. Τα δάνεια, εντούτοις, για την κατασκευή των γηπέδων τα έκανε ο ίδιος προσωπικά. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, υποστήριξε ότι κάτοχος του επίδικου ακινήτου είναι το σωματείο ποδοσφαίρου Champions Ύψωνα, το οποίο εγγράφηκε το έτος 2010 και έτυχε της απαραίτητης έγκρισης του Εφόρου Σωματείων καθώς και του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού για την λειτουργία Ακαδημιών Ποδοσφαίρου. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώνει οποιοδήποτε ενοίκιο, με βάση την προφορική συμφωνία τους, είναι πρόθυμος να καταβάλλει κάποιο λογικό και δίκαιο ποσό για την χρήση του κτήματος του Ενάγοντα αλλά όχι το υπέρογκο ποσό που διεκδικεί ο Ενάγων. Η ενοικιαστιακή αξία του χωραφιού, είπε, δεν ξεπερνά το ποσό των €200 μηνιαίως. Καταλήγοντας, υποστήριξε πως συμμορφώθηκε με την υποχρέωση που ανέλαβε για να δίδει δωρεές σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, δίδοντας λεπτομέρειες για τις δωρεές στις οποίες προβαίνει, όπως ήταν η επιθυμία του Ενάγοντα Στην αντεξέταση του υποστήριξε, ανάμεσα σε άλλα, πως όταν μετέβησαν με τη σύζυγο του στην κατοικία του Ενάγοντα για να συζητήσουν, είχε υπόψη του ότι ο Ενάγων είχε πει πως δεν ήθελε ενοίκιο. Κατά την συνάντηση τους, ο Ενάγων επανέλαβε αυτή τη θέση, ότι δηλαδή δεν ήθελε χρηματικό αντάλλαγμα. Απλά είπε ότι ήταν επιθυμία του, όταν τελειώσουν τα γήπεδα, να δίνεται ένα ποσό για φιλανθρωπικούς σκοπούς και κυρίως για τα παιδιά του γυμνασίου Ύψωνα. Στις επίμονες ερωτήσεις της συνηγόρου του Ενάγοντα επί του καίριου αυτού ζητήματος, απάντησε πως την επιθυμία του Ενάγοντα την έκανε πράξη, προβαίνοντας σε δωρεές αλλά και σε δωρεάν άθληση απόρων παιδιών, και άλλες συναφείς αγαθοεργίες. Ανέφερε, περαιτέρω, πως ο Ενάγων δεν είχε οποιοδήποτε εισόδημα από το επίδικο χωράφι, αφού πριν από την παραχώρηση του στον ίδιο, το έδινε σε τρίτους και το καλλιεργούσαν χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα. Σε ερώτηση της συνηγόρου κατά πόσο δεν μπορούσε ο ίδιος ο Ενάγων να προβαίνει σε δωρεές, διευκρίνισε πως θυμήθηκε επακριβώς τι του είχε πει ο Ενάγων. Όπως υποστήριξε, του είπε, επί λέξει, τα ακόλουθα: «Δημήτρη δεν χρειάζεται να αναφέρνετε το όνομα μου. Εσείς να τα δίνεται και δεν χρειάζεται να αναφέρνετε το όνομα μου». Η Εναγόμενη 2 (Μ.Υ.3) κατέθεσε πως ο Ενάγων της είπε ότι διέθετε ένα μεγάλο κτήμα και ήταν διατεθειμένος να το παραχωρήσει στο σύζυγο της, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, επειδή ενδιαφερόταν για τους νέους. Παρούσα στη συνομιλία που είχε με τον Ενάγοντα, είπε, ήταν και η συνάδελφος τους Φάνη Στυλιανού (Μ.Υ.4). Είχαν, μάλιστα, μεταβεί μαζί και οι τρεις τους στο κτήμα και το είδαν. Αφού, συνέχισε, ενημέρωσε το σύζυγο της, διευθέτησαν συνάντηση με τον Ενάγοντα για να συζητήσουν το ενδεχόμενο παραχώρησης του κτήματος στο σύζυγο της για την κατασκευή γηπέδων. Η συνάντηση έγινε στο σπίτι του Ενάγοντα την 1.7.2007 και παρευρέθηκαν οι δύο ενδιαφερόμενοι μετά των συζύγων τους. Κατά τη συζήτηση ο Ενάγων επανέλαβε την πρόταση του για παραχώρηση του κτήματος του στο σύζυγο της χωρίς αντάλλαγμα και συμφώνησαν όπως του το παραχωρήσει για διάστημα 15 ετών με τους όρους που ανέφερε και ο σύζυγος της στη μαρτυρία του. Η μόνη εμπλοκή της με την υπόθεση, είπε, ήταν η ενημέρωση που είχε κάνει στο σύζυγο της για την πρόταση του Ενάγοντα και η παρουσία της στην συνάντηση της 1.7.
12. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ζητούσε παρατάσεις πληρωμής του ενοικίου, όπως ισχυρίστηκε ο Ενάγων στη μαρτυρία του και ότι του έλεγε, δήθεν, ότι είχε προβλήματα υγείας. Αρνήθηκε, τέλος, ότι εγγυήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο το σύζυγο της. Ο Α. Κωνσταντίνου (Μ.Υ.2) κατέθεσε πως δεν έγινε συζήτηση στην παρουσία του μεταξύ του Ενάγοντα και της Εναγόμενης 2, για την επίδικη ενοικίαση. Διευκρίνισε, επίσης, πως πριν μερικά χρόνια τον είχε ρωτήσει ο Ενάγων εάν είχε γίνει κάτι τέτοιο και του απάντησε αρνητικά. Η Φάνη Στυλιανού (Μ.Υ.4) ανάφερε πως ήταν συνάδελφος με την Εναγόμενη 2 και τον Ενάγοντα. Η κα Αγαθοκλέους της είχε αναφέρει ότι ο σύζυγος της έψαχνε κτήμα να ενοικιάσει για να κατασκευάσει γήπεδα ποδοσφαίρου. Επειδή, είπε, γνώριζε ότι ο Ενάγων διέθετε πολλά κτήματα, της πρότεινε να απευθυνθεί σ' εκείνον. Τον πλησίασαν, συνέχισε, μαζί και του το ανέφεραν και ο Ενάγων ενδιαφέρθηκε να παραχωρήσει το επίδικο κτήμα στο σύζυγο της Εναγόμενης 2, χωρίς μάλιστα να θέλει οικονομικό αντάλλαγμα, επειδή, όπως τους είπε, ενδιαφερόταν πολύ για τους νέους. Η μαρτυρία των Εκτιμητών και του Μ.Υ.6 Με βάση την εκτίμηση του Μ.Ε.2, Περικλή Μάρκαρη (Τεκμήριο 15) η ενοικιαστική αξία του επίδικου κτήματος το έτος 2009 ανερχόταν στο ποσό των €1.550 ετησίως. Καθόρισε την ενοικιαστική αξία με βάση την αγοραία αξία του κτήματος, την οποία υπολόγισε στο συνολικό ποσό του €1.245.
13. Επεξηγώντας τις διαπιστώσεις του, εξήγησε πως το επίδικο κτήμα βρίσκεται εντός του αναδασμού μέσα στις κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις, στις οποίες δεν υπάρχουν ζώνες, όπως συμβαίνει στις αντίστοιχες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το κτήμα, ανέφερε, έχει έκταση 24.903 τ.μ. και η μορφολογία του είναι ομαλή και επίπεδη, ευρισκόμενο σε δύο υψομετρικά επίπεδα. Εφάπτεται επί εγγεγραμμένου δημόσιου χωμάτινου δρόμου, η προέκταση του οποίου έχει ασφαλτοστρωθεί. Είναι εγγεγραμμένο ως αμπέλι με 300 ελιές. Διαθέτει όλες τις υπηρεσίες, ήτοι τηλέφωνο, νερό και ρεύμα. Κατά την επιτόπια επίσκεψη του, το Μάρτιο του 2009, διαπίστωσε πως μέσα στο ακίνητο υπήρχαν γήπεδα ποδοσφαίρου με χορτοτάπητα, περιμετρικό φωτισμό και σύστημα ποτίσματος. Σημείωσε πως οι εργασίες έγιναν χωρίς την εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Σε σχέση με τη δυνατότητα οικιστικής ανάπτυξης του κτήματος, ανέφερε πως, από πληροφόρηση που έλαβε από την πολιτική διοίκηση της Βρετανικής Βάσης Ακρωτηρίου, μπορούσε να δοθεί άδεια για ανέγερση μίας κατοικίας, εφόσον επληρούντο κάποιες προϋποθέσεις που θέτουν οι αρχές των βάσεων. Επί του ιδίου ζητήματος διευκρίνισε πως, με βάση την πολιτική που ακολουθούσαν οι αρχές των Βάσεων, θα μπορούσε να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής για τεμάχιο εμβαδού 4.000 τ.μ. Δεδομένης, συνέχισε, της έκτασης του επίδικου κτήματος, θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να εξασφαλιστεί άδεια για οικοδόμηση έξι κατοικιών, εφόσον το κτήμα θα μπορούσε να διαχωριστεί σε έξι ξεχωριστά τεμάχια με εμβαδό πέραν των 4.000 τ.μ. το καθένα. Ζητήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης να αναφέρει τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Βρετανικές Βάσεις για την χορήγηση άδειας οικοδομής και απάντησε πως ο ιδιοκτήτης πρέπει να είναι κάτοικος των Βρετανικών Βάσεων και να μην διαθέτει άλλη ιδιόκτητη κατοικία. Του υποβλήθηκε ότι οι Βρετανικές Βάσεις θεωρούν ότι το κτήμα βρίσκεται σε γεωργική ζώνη και ότι ο συντελεστής δόμησης είναι 6%. Απάντησε πως δεν υπάρχουν πολεοδομικές ζώνες στις Βρετανικές Βάσεις, με βάση την πληροφόρηση του. Σε κάθε περίπτωση, συμπλήρωσε, υπάρχουν τρεις κατοικίες σε πολύ κοντινή απόσταση από το επίδικο κτήμα. Του υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως τα συγκριτικά που χρησιμοποίησε βρίσκονται σε διαφορετικές ζώνες και είναι εντελώς ανόμοια τα χαρακτηριστικά τους. Ειδικότερα, σε σχέση με το συγκριτικό 1Α, ήτοι το τεμάχιο 412, ο συντελεστής δόμησης είναι 90% με κάλυψη 50%, σε σύγκριση με το συντελεστή δόμησης 6% που ισχύει για το επίδικο κτήμα. Ο μάρτυρας απάντησε πως παρότι ο συντελεστής δόμησης του είναι διαφορετικός, επειδή ευρίσκεται και αυτό το κτήμα εντός των Βρετανικών Βάσεων ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του. Ο λόγος που το χρησιμοποίησε ως συγκριτικό, ανέφερε, είναι επειδή αφορά ενοικίαση γης που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό όπως και το επίδικο, δηλαδή γήπεδα ποδοσφαίρου. Όσον αφορά το ποσοστό 1.5% το οποίο χρησιμοποίησε για την ενοικιαστική αξία του κτήματος ανάφερε πως υιοθέτησε αυτό το ποσοστό, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή είναι η προσέγγιση που υιοθετείται από το Κτηματολόγιο για την ενοικίαση κρατικής γης για οικιστικούς σκοπούς που κυμαίνεται από 1 έως 3%. Διευκρίνισε δε, πως η πρόνοια αυτή υπάρχει και στην Κανονιστική Διοικητική Πράξη 173/1989 και ειδικότερα στον Κανονισμό 85.
14. Του υποβλήθηκε ότι ο σχετικός Κανονισμός αφορά μακροχρόνια ενοικίαση κρατικής γης και δεν έχει καμία σχέση με την υπό εκτίμηση περίπτωση. Απάντησε πως κατά την γνώμη του εφαρμόζεται και στην κρινόμενη περίπτωση το ίδιο ποσοστό αφού πρόκειται για μακροχρόνια ενοικίαση. Αλλά ακόμη και εάν δεν ισχύει η σχετική πρόνοια, συμπλήρωσε, και πάλι θα κατέληγε στο ίδιο αποτέλεσμα, εφόσον θεωρεί το ποσοστό του 1.5% ως την ελάχιστη και λογική ενοικιαστική αξία. Του υποβλήθηκε, τέλος, ότι η αγοραία αξία του κτήματος το έτος 2009 ήταν €814.000 με πτωτική τάση και το αγοραίο ενοίκιο ανερχόταν σε €249 μηνιαίως. Συμφώνησε πως υπάρχει πτωτική τάση στην οικονομία και την κτηματαγορά αλλά διαφώνησε ότι η αγοραία και ενοικιαστική αξία του κτήματος ήταν τόσο χαμηλή κατά την επίδικη χρονική περίοδο. Ο εκτιμητής των Εναγομένων Ιωάννης Μιχαλάκη (Μ.Υ.1) ετοίμασε και κατέθεσε δύο εκτιμήσεις, μία σε σχέση με την αγοραία αξία του επιδίκου ακινήτου (Τεκμήριο 17) και μία ξεχωριστή έκθεση για την ενοικιαστική του αξία (Τεκμήριο 18). Με βάση τα πιο πάνω τεκμήρια καθόρισε την αγοραία αξία του κτήματος κατά τον Αύγουστο του 2009 στο ποσό των €774.000 και την ενοικιαστική του αξία στο ποσό των €175 μηνιαίως. Για τον υπολογισμό της αξίας αγοράς και ενοικίασης του κτήματος έλαβε υπόψη συγκριτικές πωλήσεις και ενοικιάσεις ανάλογων, κατά την εκτίμηση του, ακινήτων οι οποίες περιλαμβάνονται στις εκτιμήσεις του, Τεκμήρια 17 και 18, αντίστοιχα. Κατέθεσε, περαιτέρω, δορυφορικές φωτογραφίες στις οποίες παρουσιάζονται τα συγκριτικά (Τεκμήρια 19(α), (β) και (γ)), καθώς και φωτογραφίες από διάφορες γωνίες του επίδικου κτήματος (Τεκμήριο 20) και για τα συγκριτικά (Τεκμήρια 20(α) έως 20(δ). Σε σχέση με το συγκριτικό του τεμαχίου 412 το οποίο χρησιμοποίησε ο Μ.Ε.2 που αφορά την λειτουργία του γηπέδου γνωστού ως Wembley, ανέφερε πως επισκέφθηκε τις Βρετανικές Βάσεις και μίλησε με τον υπεύθυνο λειτουργό κ. Αντώνη Αντωνιάδη (Μ.Υ.6) ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι έχει χαρακτηριστικά οικιστικής ανάπτυξης με συντελεστή δόμησης 90%. Ουδεμία, συνεπώς, σύγκριση μπορεί να γίνει με το επίδικο ακίνητο, το οποίο έχει χαρακτηριστικά γεωργικής ανάπτυξης με συντελεστή δόμησης μόλις 6%. Τα δικά του συγκριτικά, υποστήριξε, αφορούν κτήματα με παρόμοια χαρακτηριστικά τα οποία ευρίσκονται στην ίδια ζώνη, με παρόμοιο συντελεστή δόμησης όπως το επίδικο. Αναφορικά με την Κανονιστική Διοικητική Πράξη αρ. 173/89 ανάφερε πως δεν τυγχάνει εφαρμογής στη προκειμένη περίπτωση η οποία αφορά ακίνητο μέσα στις κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις. Η συγκεκριμένη Διοικητική Πράξη, πρόσθεσε, αφορά κρατικές μισθώσεις και εφαρμόζεται σε κτήματα που ευρίσκονται στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τελευταίος μάρτυρας για την υπεράσπιση κατέθεσε ο Αντώνης Αντωνιάδης (Μ.Υ.6) λειτουργός στην Πολιτική Διοίκηση των Βρετανικών Βάσεων. Όπως ανέφερε είναι ο υπεύθυνος λειτουργός για θέματα ανάπτυξης στην περιοχή της Βάσης Ακρωτηρίου. Η νομοθεσία που εφαρμόζεται από τις Βρετανικές Βάσεις σε σχέση με τις αναπτύξεις ακινήτων, είναι το Streets and Buildings Regulation Consolidation Ordinance του 1984 (Τεκμήριο 23). Το επίδικο ακίνητο, ανάφερε, ευρίσκεται εντός των κυρίαρχων Βρετανικών Βάσεων μέσα στη διοικητική περιφέρεια του Ύψωνα. Με βάση την σχετική νομοθεσία των Βρετανικών Βάσεων εμπίπτει στην περιοχή όπου η κύρια χρήση είναι γεωργική. Το τεμάχιο, πρόσθεσε, βρίσκεται μέσα στον αναδασμό και παρόλο που η κύρια χρήση είναι η γεωργική μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να επιτραπεί η ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας εφόσον το εμβαδό υπερβαίνει τα 4.000 τ.μ. Για να δοθεί άδεια ανέγερσης κατοικίας, συμπλήρωσε, θα πρέπει: (α) ο ιδιοκτήτης να κατάγεται από κοινότητα ή δήμο που εμπίπτει μέσα στην περιοχή των Βάσεων (β) να μην έχει άλλη ιδιόκτητη κατοικία στο όνομα του ιδίου ή του/της συζύγου και (γ) να μην διαθέτει άλλο κατάλληλο τεμάχιο για οικιστική ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή της Λεμεσού. Το τεμάχιο στο οποίο έχει ανεγερθεί το γήπεδο Wembley, είπε, βρίσκεται σε μία εντελώς διαφορετική περιοχή όπου επιτρέπεται η οικιστική ανάπτυξη. Οι συντελεστές δόμησης των δύο περιοχών διαφέρουν κατά πολύ, αφού στην πρώτη περίπτωση, ήτοι την γεωργική, ο συντελεστής δόμησης και κάλυψης είναι 6% ενώ στη δεύτερη, ήτοι την οικιστική, ο συντελεστής δόμησης είναι 90% και ο συντελεστής κάλυψης 50%. Στην πρώτη περίπτωση το μέγιστο εμβαδό δόμησης είναι 240 τ.μ. για μία μεμονωμένη κατοικία, ενώ στην οικιστική επιτρέπεται η ανάπτυξη μέχρι δύο ορόφους με τους συντελεστές που αναφέρθηκαν. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε πως στην περιοχή που ευρίσκεται το επίδικο ακίνητο έχουν κτιστεί κάποιες κατοικίες, διευκρινίζοντας ωστόσο πως πρόκειται για μεμονωμένες κατοικίες, οι ιδιοκτήτες των οποίων πληρούσαν τις προϋποθέσεις στις οποίες έκαμε αναφορά. Σε άλλη ερώτηση απάντησε πως ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου θα μπορούσε να το διαιρέσει σε τεμάχια των 1.338 τ.μ. κατ' ελάχιστο το κάθε ένα, εφόσον υποβάλει σχετική αίτηση και τύχει έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές. Θα μπορούσε επίσης να πωλήσει το επίδικο τεμάχιο ή τα τεμάχια που τυχόν ήθελαν διαχωριστεί, αλλά μόνο σε Κύπριους πολίτες. Οι αγορεύσεις: Η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα, με την εμπεριστατωμένη αγόρευση της, κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκδοχή του Ενάγοντα και να του αποδώσει τις αξιούμενες θεραπείες. Υπέδειξε πως με βάση το άρθρο 77 του Κεφ. 149, η συμφωνία των διαδίκων δεν είναι έγκυρη, εφόσον δεν είναι έγγραφη, όπως προνοείται στο Νόμο. Υποστήριξε, ωστόσο, πως δικαιολογημένα τερματίστηκε από τον Ενάγοντα, αφού δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων, αντέτεινε πως ο τερματισμός δεν είναι νόμιμος, παραπέμποντας σε νομολογία επί του ζητήματος αυτού. Ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εκδοχή του Ενάγοντα, δεδομένου και του γεγονότος ότι δεν αντεξετάστηκε η Μ.Υ.4 επί του ισχυρισμού της ότι ο Ενάγων της είχε αναφέρει ότι δεν επιθυμούσε να έχει οικονομικό όφελος από την ενοικίαση. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε ο συνήγορος, ο ενάγων εμποδίζεται να διεκδικεί ενοίκια ή και την εκδίωξη του Εναγόμενου 1 από το επίδικο ακίνητο, γιατί με τις παραστάσεις του προς τον Εναγόμενο 1, ο τελευταίος προσάρμοσε δυσμενώς τη θέση του, κατασκευάζοντας γήπεδα για τα οποία ξόδεψε σημαντικά ποσά, με την προσδοκία ότι θα μπορούσε να αποσβέσει την επένδυση του από την εκμετάλλευση των γηπέδων για 15 χρόνια. Καταλήγοντας ο συνήγορος, υπέδειξε πως οι αξιώσεις του ενάγοντα δεν μπορούν να έχουν επιτυχή κατάληξη αφού με βάση τη μαρτυρία, η επιχείρηση ανήκει στο σωματείο «Ακαδημία Ποδοσφαίρου Champions Ύψωνα» και όχι στον Εναγόμενο
15. Αναφορικά με την Εναγόμενη 2, υποστήριξε πως δεν υπάρχει μαρτυρία από την οποία να συνάγεται η δέσμευση της ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 προς τον Ενάγοντα. Αξιολόγηση: Οι σημαντικότερες διαφορές των διαδίκων εστιάζονται στο περιεχόμενο της προφορικής συμφωνίας, ημερ. 1.7.2009 (κατά τον Ενάγοντα 25 με 26.6.2009) και ειδικότερα στο κατά πόσο συμφωνήθηκε η καταβολή ενοικίου και το ύψος του όποιου ενοικίου συμφωνήθηκε. Επί της πτυχής αυτής η μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά του Ενάγοντα προέρχεται αποκλειστικά από τον ίδιο. Δεν κάλεσε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα για να υποστηρίξει την εκδοχή του, τόσο ως προς τα γεγονότα και τις συζητήσεις που προηγήθηκαν της συμφωνίας όσο και επί του περιεχομένου της συμφωνίας. Παρόλο που στη συζήτηση που έγινε κατά την ημέρα σύναψης της συμφωνίας, ήταν παρούσα και η σύζυγος του, όπως ανάφερε ο ίδιος ο Ενάγων αλλά και οι Εναγόμενοι 1 και 2 στη μαρτυρία τους. Δεν κάλεσε επίσης οποιοδήποτε από τους συναδέλφους του, την μαρτυρία των οποίων επικαλέστηκε. Ούτε το φιλικό του πρόσωπο, το οποίο κατά την μαρτυρία του, τον συμβούλευσε ότι το ποσό των £50 τη σκάλα, που του είχε προταθεί από τους Εναγόμενους, ήταν λογικό ενοίκιο. Οι πιο πάνω επισημάνσεις αναφέρονται όχι μόνο γιατί η αξιολόγηση προσλαμβάνει, ως εκ της φύσεως της διαφοράς, ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, αλλά και επειδή στη μαρτυρία του Ενάγοντα εντοπίστηκαν ασάφειες και αντιφάσεις που αποδυναμώνουν την εκδοχή του. Ειδικότερα: α) Με βάση τη μαρτυρία του, καθορίστηκε συνάντηση στο σπίτι του έχοντας ήδη συζητήσει με την Εναγόμενη 2 το ύψος του ενοικίου που ζητούσε, δηλαδή των £50 τη σκάλα. Υποδεικνύεται στο σημείο αυτό η αναφορά στη μαρτυρία του ότι κάποιοι από τους συναδέλφους του, έκαμναν μαθηματικές πράξεις για να υπολογίσουν πόσα θα εισέπραττε το χρόνο, στη βάση του ενοικίου των £50 ανά σκάλα. Το ποσό αυτό εξάλλου διεκδικείται και με την αγωγή. Στη μαρτυρία του υποστήριξε πως κατά τη συζήτηση που είχε με τους Εναγόμενους την ημέρα που κατέληξαν σε συμφωνία, συμφωνήθηκε το ύψος του ενοικίου στο ποσό των £50 τη σκάλα. Όσον αφορά την έκταση του κτήματος που θα ενοικίαζε, ανάφερε πως δεν καθορίστηκε επακριβώς και ότι θα εξαρτάτο από την έκταση που θα χρειαζόταν ο Εναγόμενος για την κατασκευή του γηπέδου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υποδειχθεί πως υπάρχει κάποια ασάφεια στη συμφωνία σε σχέση με την ακριβή έκταση του κτήματος που αποτελούσε, με βάση την εκδοχή του Ενάγοντα, το αντικείμενο της ενοικίασης. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ανάφερε πως στην περίπτωση που θα χρειαζόταν ο Εναγόμενος 1 επιπλέον έκταση από το επίδικο ακίνητο, θα του την παραχωρούσε και θα συζητούσαν περαιτέρω για τυχόν διαφοροποίηση στο ύψος του ενοικίου. Υποδεικνύεται πως στην Έκθεση Απαίτησης υποστηρίζει πως οποιαδήποτε επέκταση της ενοικίασης θα γινόταν με το ίδιο ενοίκιο, δηλαδή των £50 τη σκάλα. Αυτό εξάλλου το ποσό διεκδικείται με την αγωγή από τον Ενάγοντα για ολόκληρη την έκταση από την 1.7.2009 μέχρι και σήμερα. Με βάση τη μαρτυρία του, η αρχική συμφωνία προνοούσε την ενοικίαση τριών σκαλών από την ολική έκταση των 19 του επίδικου κτήματος και επεκτάθηκε σε περαιτέρω έκταση 6 σκαλών από τον Ιανουάριο του έτους 2009 και σε ολόκληρο το κτήμα από τον Απρίλιο του
16. Εντούτοις με την αγωγή του διεκδικεί ποσό £950 τη σκάλα από την 1.7.
17. β) Όσον αφορά την κατασκευή των γηπέδων και την εκτέλεση των εργασιών ανοικοδόμησης των εν γένει αθλητικών εγκαταστάσεων εντός του επίδικου ακινήτου, υποστήριξε πως δεν είχε δώσει τη συγκατάθεση του για την έναρξη των εργασιών, εφόσον προηγουμένως δεν εξασφαλιζόταν άδεια οικοδομής. Δέχθηκε, ωστόσο, πως το Μάιο του έτους 2008 είχε υπογράψει την αίτηση για άδεια οικοδομής, γνωρίζοντας πως βρίσκονταν σε εξέλιξη οι κατασκευαστικές εργασίες. Προκύπτει περαιτέρω, από το σύνολο της μαρτυρίας του, πως επισκεπτόταν το εργοτάξιο του Εναγόμενου 1 και ήταν ενήμερος για τις κατασκευαστικές εργασίες που λάμβαναν χώρα. Η μαρτυρία του, συνεπώς, πως δεν είχε συγκατατεθεί στην έναρξη των εργασιών, επειδή δεν είχε εξασφαλιστεί η απαραίτητη άδεια οικοδομής, ελέγχεται ως ανακριβής. γ) Υποστήριξε πως η Εναγόμενη 2 τον εκλιπαρούσε για να τους δώσει παράταση στην πληρωμή των ενοικίων, επικαλούμενη προβλήματα υγείας καθώς και οικονομικά προβλήματα. Θα αναμενόταν όμως από τον Ενάγοντα να είχε λάβει κάποια μέτρα για την διασφάλιση των συμφερόντων του ενωρίτερα. Ακόμη και εάν το Δικαστήριο αποδεχόταν τη μαρτυρία του, ως προς αυτή την πτυχή, δεν θεωρεί λογική την εκδοχή του, δεδομένου ότι στο μεσοδιάστημα (από τον χρόνο της ενοικίασης μέχρι τον τερματισμό) είχε συνάψει δάνεια με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του. Για πρώτη φορά διεκδίκησε γραπτώς την πληρωμή ενοικίων με την επιστολή τερματισμού που απέστειλε ο δικηγόρος του τον Φεβρουάριο του
18. Ο Ενάγων έδωσε την εικόνα ενός ανθρώπου που γνωρίζει πολύ καλά τα δικαιώματα του και τα διεκδικεί. Θα αναμενόταν διαφορετική αντίδραση από τον Ενάγοντα, στην περίπτωση που η Εναγόμενη 2 προφασιζόταν συνεχώς οικονομικά και άλλα προβλήματα για καθυστέρηση πληρωμής των ενοικίων, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία του. Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι ο Ενάγων δεν αποκάλυψε όλα τα αληθή γεγονότα σε σχέση με το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας. Δεν αποδέχομαι, επομένως, τη μαρτυρία του ως προς το ύψος του ενοικίου ούτε ως προς τη χρονική διάρκεια της ενοικίασης. Δεν αποφαίνομαι ωστόσο ότι ο Ενάγων είναι πλήρως αναξιόπιστος μάρτυρας. Η διαπίστωση μου είναι πως προσπάθησε να εκμεταλλευθεί το γεγονός ότι δεν υπήρξε γραπτή συμφωνία, για να διογκώσει τις αξιώσεις του. Από τη μαρτυρία του αποδέχομαι ότι δεν παραχώρησε χαριστικά το επίδικο ακίνητο στον Εναγόμενο
19. Άφησαν όμως ανοικτό το ύψος του ενοικίου να το συζητήσουν σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν ο Εναγόμενος 1 θα κατασκεύαζε τα γήπεδα και θα λειτουργούσε την επιχείρηση του. Απροθυμία για αποκάλυψη του ακριβούς περιεχομένου της συμφωνίας, διαπιστώνεται και στη μαρτυρία των Εναγομένων. Ο Εναγόμενος 1, φαίνεται να εκμεταλλεύθηκε και αυτός το γεγονός ότι δεν υπήρξε γραπτή συμφωνία, υποστηρίζοντας πως ο Ενάγων του παραχώρησε το κτήμα του, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Η εκδοχή των Εναγόμενων στερείται πειστικότητας από κάθε άποψη. Δεν είναι δυνατό να πιστέψει κανείς, ότι ο Ενάγων θα συμφωνούσε να παραχωρήσει στον Εναγόμενο 1, ένα κτήμα έκτασης 25 σχεδόν εκταρίων (24.903 τ.μ.), όπως το επίδικο, χωρίς να διεκδικήσει ενοίκιο, για τόσο μεγάλη χρονική διάρκεια -15 ετών-. Με την ασαφή και αόριστη υπόσχεση του Εναγόμενου 1 ότι θα ικανοποιούσε την επιθυμία του Ενάγοντα να δίνει κάποιο ποσό από τα κέρδη σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, επειδή, δήθεν, ενδιαφερόταν για τους νέους. Το Δικαστήριο εκτιμά, πως ο Εναγόμενος 1 και η σύζυγος του, εκμεταλλευόμενοι την ασάφεια της προφορικής συμφωνίας ως προς το ακριβές ύψος του ενοικίου, προσάρμοσαν τη μαρτυρία τους, ώστε να απαλλαγούν από την υποχρέωση του Εναγόμενου 1, για πληρωμή ενοικίων. Στην απόφαση αυτή φαίνεται να οδηγήθηκαν, αντιδρώντας στην αξίωση του Ενάγοντα για καταβολή υπερβολικού ποσού, ως δήθεν συμφωνηθέντος ενοικίου, με την επιστολή που απέστειλε, μέσω της, τότε, δικηγόρου του ημερ. 18.2.2009 (Τεκμήριο 2). Αυτή τη στάση συνέχισαν να τηρούν, τόσο με την Έκθεση Υπεράσπισης και ανταπαίτησης που καταχώρισαν, όσο και κατά τη μαρτυρία τους. Πέρα από την πιο πάνω γενική διαπίστωση ως προς το παράλογο της εκδοχής των Εναγομένων, το Δικαστήριο διέκρινε, μέσα από τη μαρτυρία τους, εμφανή προσπάθεια να εκμεταλλευθούν την κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί. Είναι αρκετό να υποδειχθεί πως ο Εναγόμενος 1 δεν έχει καταβάλει στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό μέχρι σήμερα, παρόλο που καρπούται το κτήμα από τον Ιούλιο του έτους 2007, ενώ από τον Ιανουάριο του έτους 2009, δραστηριοποιήθηκε εντός του επίδικου ακινήτου, έχοντας κατασκευάσει τρία γήπεδα ποδοσφαίρου και άλλες βοηθητικές εγκαταστάσεις. Θα ανεμενόταν, πως, ακόμη και εάν η εκδοχή του ήταν αληθής, θα κατέβαλλε στον Ενάγοντα το ποσό που ο ίδιος προέκρινε ως λογικό ενοίκιο. Τουλάχιστον από την ημερομηνία που ο Ενάγων διεκδίκησε γραπτώς την καταβολή ενοικίων. Δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι ο Ενάγων του παραχώρησε το κτήμα του χαριστικά, με τη συνεννόηση ότι θα έδινε κάποιο ποσό σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Δεν αποδέχομαι, επίσης τη θέση του ότι η πρώτη φορά που τέθηκε από τον ενάγοντα ζήτημα πληρωμής ενοικίου ήταν με την επιστολή του δικηγόρου του Τεκμήριο
20. Επί της πτυχής αυτής αποδέχομαι τη μαρτυρία του Ενάγοντα, με βάση την οποία είχαν προηγηθεί συζητήσεις καθώς και συναντήσεις τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2009, χωρίς θετική κατάληξη. Αποδέχομαι ωστόσο τη μαρτυρία του Εναγόμενου 1 σε σχέση με τη χρονική διάρκεια της ενοικίασης, καθώς και τον συμφωνηθέντα όρο ότι ο Ενάγων θα τον αποζημίωνε στην περίπτωση που θα τερματιζόταν ενωρίτερα η ενοικίαση. Οι όροι αυτοί κρίνονται λογικοί, ενόψει της φύσης της ενοικίασης και δεδομένου ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν αναμενόμενο ότι θα ξόδευε μεγάλα χρηματικά ποσά για την κατασκευή των γηπέδων. Για τον Μ.Υ.2 σχημάτισα θετική εντύπωση. Αποδέχομαι πως δεν έγινε στην παρουσία του οποιαδήποτε συζήτηση για ενοίκιο μεταξύ του Ενάγοντα και της Εναγόμενης
21. Η Εναγόμενη 2, όπως αναφέρθηκε, επέδειξε απροθυμία να αποκαλύψει την πραγματικότητα, σε σχέση με το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας. Η μαρτυρία της ελέγχεται και ως προς τον ισχυρισμό ότι ο Ενάγων της είχε πει εξ' αρχής πως δεν ήθελε οικονομικό αντάλλαγμα για να παραχωρήσει το κτήμα στο σύζυγο της. Η μαρτυρία της δεν ήταν σαφής επί του ζητήματος αυτού, αφού σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της, ανέφερε πως ο σύζυγος της θα πήγαινε στη συνάντηση για να συζητήσει και συμφωνήσει με τον Ενάγοντα την ενοικίαση του κτήματος, όχι χαριστικά αλλά με την πληρωμή κάποιου ποσού ως ενοικίου που θα συμφωνούσαν. Όπως ανάφερε, ο σύζυγος της δεν ήθελε να καρπούται δωρεάν το κτήμα. Για τη Μ.Υ.4 σχημάτισα την εντύπωση ότι ήθελε να βοηθήσει με τη μαρτυρία της την Εναγόμενη
22. Δεν αποδέχομαι ότι ο Ενάγων είπε στην Εναγόμενη 2, στην παρουσία της, ότι δεν ήθελε οικονομικό αντάλλαγμα από τον Εναγόμενο 1, όπως υποστήριξε στη μαρτυρία της. Διέκρινα, επίσης, απροθυμία να καταθέσει τα ορθά γεγονότα και σε κάποια άλλα, άσχετα με την υπόθεση ζητήματα. Όπως, για παράδειγμα, στο κατά πόσο πληρώνει κάποιο ποσό για το γυιό της που αθλείται στις ακαδημίες ποδοσφαίρου του Εναγόμενου
23. Υποστήριξε, αρχικά, πως δεν πληρώνει οποιοδήποτε ποσό. Στη συνέχεια είπε ότι μπορεί να κάνει κάποιο δώρο στην Εναγόμενη 2 για να δεχθεί, εν τέλει, ότι πληρώνει κάποιο ποσό. Ο Μ.Υ.6 δεν φάνηκε να είχε λόγο να βοηθήσει με τη μαρτυρία του τους Εναγόμενους. Κατέθεσε τα γεγονότα με ειλικρίνεια, όπως τα γνώριζε, με βάση τη θέση του ως υπεύθυνος λειτουργός για θέματα ανάπτυξης ακινήτων στην περιοχή της Βρετανικής βάσης Ακρωτηρίου. Έδωσε σαφείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις για την πολιτική που ακολουθείται από το καθεστώς των Βάσεων σε θέματα εκμετάλλευσης και ανάπτυξης ακινήτων. Η μαρτυρία του κρίνεται απόλυτα πειστική και γίνεται αποδεκτή. Απομένει η αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο εκτιμητών, οι οποίοι κατέθεσαν ως εμπειρογνώμονες. Για μεν την πλευρά του Ενάγοντα ο Μ.Ε.2 Περικλής Μάρκαρης και για τους Εναγόμενους ο Μ.Υ.1 Ιωάννης Μιχαλάκη. Η εμπειρογνωμοσύνη τους στον τομέα των εκτιμήσεων δεν έχει αμφισβητηθεί. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι και οι δύο κατέχουν τα προσόντα και την εμπειρία, ώστε να θεωρούνται εμπειρογνώμονες, τόσο για την εκτίμηση της αξίας των ακινήτων όσο και για την ενοικιαστική τους αξία. Όπως έχει νομολογηθεί, οι εμπειρογνώμονες αξιολογούνται όπως όλοι οι άλλοι μάρτυρες και το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας τους ή και να την απορρίψει στην ολότητα της, αφού δώσει την κατάλληλη αιτιολογία. Είναι επίσης γνωστό ότι οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες έχουν καθήκον να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια ώστε να είναι σε θέση το Δικαστήριο να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση για να μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα ως προς τα γεγονότα (βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους (1989 1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Πιττάλης κ.ά. ν. Ianira Enter. Ltd κ.ά.