Mαγδαληνής Λουλλούδη ν. Χριστάκη Λουλλούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1930/15, 12/1/2016

(1)και

(2)και στις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ελπίδας Ασσιώτου η οποία αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο το οποίο αντιπροσωπεύει την ενάγουσα, γνωρίζει τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου όπως και από ενημέρωση που έτυχε από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση, ιδιαίτερα αφού το θέμα είναι καθαρά νομικό. Είναι αναγκαίο όπως ισχυρίζεται να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να έχει πλήρη εικόνα για τα θέματα που αφορούν την υπό εκδίκαση αίτηση και είναι αναγκαίο όπως διευκρινιστούν και απαντηθούν ισχυρισμοί, εικασίες και συμπεράσματα του ενόρκως δηλούντα αναφορικά με τις παραγράφους 5, 6, 9, 11, 12, 13 και 15 της ένορκης δήλωσης. Από την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στην άλλη πλευρά, ενώ η μη παραχώρηση της άδειας θα έχει ως αποτέλεσμα να μην τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου σημαντικά στοιχεία και να επεξηγηθούν κάποια πράγματα που πιθανόν να καθορίσουν την περαιτέρω πορεία της αίτησης. Στην αίτηση της αιτήτριας καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση/εναγόμενοι προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «

1. Καταχρηστική και/ή απαράδεκτη αίτηση από την Ενάγουσα με απώτερο σκοπό να επανορθώσει παράλειψη προθύστερα έτσι ώστε να αλλοιωθεί και/ή μεταβληθεί η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο και περαιτέρω κακόπιστα και/ή κακοπροαίρετα αποσκοπεί στην διατήρηση ενός προσωρινού διατάγματος το οποίο πέτυχε μονομερώς.
2. Η Αιτήτρια με την αίτηση της για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στο παρόν στάδιο, μεταβάλλει ολόκληρη την ουσία των γεγονότων που εμφαίνονται στην αρχική της ένορκη δήλωση με αποτέλεσμα να αναιρείται εκ βάθρων η ουσία και κατ' επέκταση τούτου, ολόκληρη η διαδικασία να περιπλεχτεί και/ή να παρεκτραπεί.
3. Με βάση την παγιωμένη νομολογία των Δικαστηρίων, «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που η Αιτήτρια είτε δεν γνώριζε εξ υπαρχής είτε πρόκειται για γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την Ένορκο Δήλωση της. Κάτι τέτοιο στην περίπτωση δεν υφίσταται, διότι όσα θέτει η Αιτήτρια υπήρχαν στην γνώση της εξαρχής και δεν παρουσιάστηκαν μετά την Ένορκο Δήλωση της, οπότε τίθεται ζήτημα καταχρήσεως και/ή επονείδιστης συμπεριφοράς εκ μέρους της καθότι σημειώνεται προσπάθεια να παραπλανήσει και να βεβαρύνει το Δικαστήριο με άσκοπες επαναλήψεις.
4. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και σκοπό στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση του προσωρινού διατάγματος εναντίον των Καθ'ων η αίτηση με απώτερο σκοπό την επίταση της ζημιάς την οποία ήδη υφίστανται.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ'ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Λουλλούδη - εναγόμενου 1 στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι μια προσπάθεια της ενάγουσας να επανορθώσει παραλείψεις της και να θέσει ζητήματα τα οποία ήταν εξ αρχής γνωστά στην αιτήτρια. Ο εναγόμενος-καθ΄ου η αίτηση 1 με την ένορκη του δήλωση απαντά με λεπτομέρειες στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση με αποτέλεσμα αυτή να είναι πολύ μεγαλύτερη σε έκταση από την ένορκη του δήλωση στην αρχική αίτηση. Είναι η τελική κατάληξη του ενόρκως δηλούντα ότι η αιτήτρια προβαίνει σε αναφορά σωρείας ψεμάτων για να επιτύχει ένα σκοπό «άνισο και άδικο» σε βάρος του όπως και σε βάρος της εναγομένης 2 και αυτό διαφαίνεται ξεκάθαρα από την πληθώρα αντιφάσεων και τις ατεκμηρίωτες δηλώσεις και ισχυρισμούς της αιτήτριας. Είναι η θέση του ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και καλεί την αιτήτρια «σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της» και «απαιτεί» να φέρει «στοιχεία και αποδείξεις που να επιρρώνουν και ή έστω να στηρίζουν τα όσα ισχυρίζεται για το άτομο του». Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Το άρθρο 48 θ.4

(2)στο οποίο στηρίζεται η αίτηση, αναφέρει τα εξής: "To Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης ανάλογα από ποιόν υποβάλλεται το αίτημα, ώστε η ακρόαση να γίνει στη βάση των γεγονότων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη των θέσεων των διαδίκων και προκύπτει από την ανάγκη να απαντηθούν ή αμφισβητηθούν κάποια επιμέρους θέματα που εγείρονται μέσα από την ένσταση. Στην υπόθεση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης, εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο καλός λόγος είναι συνυφασμένος με την ευχέρεια παρουσίασης του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την αρχική ένορκη δήλωση όπως και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του αντιδίκου. Η κύρια αίτηση για την οποία η αιτήτρια ζητά να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφορά την έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος. Τα πλαίσια της διαδικασίας τέτοιου διατάγματος είναι πολύ καλά γνωστά και σύμφωνα με αυτά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να προβεί σε τελικά ευρήματα ούτε και να αξιολογήσει τη μαρτυρία. Τα θέματα που αφορούν την ουσία της υπόθεσης παραμένουν ανοικτά. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που η αιτήτρια ζητά να καταχωρήσει, όπως και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης με την οποία ο εναγόμενος 1 απαντά στους ισχυρισμούς της αιτήτριας και στηρίζουν την ένσταση του στην παρούσα αίτηση. Η αναφορά του καθ'ου η αίτηση «σε απαίτηση» όπως η αιτήτρια «αποδείξει αυστηρά τους ισχυρισμούς της» και η απαίτηση του όπως η αιτήτρια φέρει στοιχεία και αποδείξεις που να επιρρώνουν τα όσα ισχυρίζεται για το άτομο του, καταδεικνύουν ότι η διαδικασία η οποία προτείνεται να ακολουθηθεί μέσα από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ξεφεύγει των πλαισίων της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα. Η αιτήτρια με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ζητά ουσιαστικά να απαντήσει στο σύνολο των ισχυρισμών του εναγόμενου 1 - καθ'ου η αίτηση αφού οι παράγραφοι στις οποίες δεν ζητά την άδεια να απαντήσει είναι τυπικές. Οι ισχυρισμοί τους οποίους ζητά να προσθέσει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και οι αναφορές που περιλαμβάνονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ξεφεύγουν των πλαισίων της εκδίκασης της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα. Τα όσα η ενάγουσα ζητά να καταθέσει με τη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτά και σίγουρα όπως και η ίδια αναφέρει στην ένορκη της δήλωση δεν μπορεί με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να απαντηθούν «εικασίες και συμπεράσματα» του ενόρκως δηλούντα. Αυτά είναι δεδομένο ότι δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Οι αναφορές περαιτέρω του καθ'ου η αίτηση - εναγομένου 1 στην δική του ένορκη δήλωση και η πιθανότητα ο ίδιος να ζητήσει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να προσθέσει τους ισχυρισμούς αυτούς, εκτροχιάζουν πλήρως τη διαδικασία. Η έννοια ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφορά την ανάγκη παρουσίασης των στοιχείων εκείνων που είναι αναγκαία για τη σωστή παρουσίαση του αιτήματος και θεωρώ ότι η απάντηση σε «εικασίες και συμπεράσματα» δεν αποτελεί καλό λόγο. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το αίτημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας-ενάγουσας και υπέρ των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - Καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο