← Κύπρος

LARISA SOZDATELEVA ν. Y. KALLIS DEVELOPMENT & CONSTRUCTION LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1809/15, 15/1/2016

LARISA SOZDATELEVA ν. Y. KALLIS DEVELOPMENT & CONSTRUCTION LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 1809/15, 15/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1809/15 Μεταξύ: LARISA SOZDATELEVA, εκ Ρωσίας Ενάγουσας -και- Y. KALLIS DEVELOPMENT & CONSTRUCTION LTD, εκ Λεμεσού

  1. ALEXADROS NAZLIDIS, εκ Λεμεσού
  2. Χριστάκης Θεοδοσίου, εκ Λεμεσού Εναγομένων -------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 20.5.2015 για προσωρινά διατάγματα 15 Ιανουαρίου 2016 Για ενάγουσα-αιτήτρια: κ. Α. Αργυρού (κα Ε. Ευριπίδου ν' ακούσει απόφαση) Για εναγόμενη 1-καθ' ης η αίτηση: κ. Μ. Ιωάννου με κα Α. Ιωάννου Κος Γιάννης Καλλής, διευθυντής της εναγόμενης 1, παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (O.2 r.1) η ενάγουσα εξαιτείται κυρίως αναγνωριστική απόφαση ότι η υπογραφή της επί του πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 24.9.2012 και/ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου με το οποίο ακυρώνεται το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 12.11.2008 είναι άκυρη εξ υπαρχής λόγω δόλου και συνωμοσίας, διάταγμα όπως οι εναγόμενοι άρουν την παράνομη επέμβαση επί της περιουσίας της και όπως παύσουν να την χρησιμοποιούν, Δήλωση ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της περιουσίας, καθώς και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Ταυτόχρονα με την καταχώριση της Αγωγής η ενάγουσα καταχώρισε και την υπό κρίση αίτηση στην οποία στις 22.5.2015 εξασφάλισε τα εξής προσωρινά διατάγματα εναντίον της εναγόμενης 1 από τα τέσσερα που ζητούντο με την αίτηση της. «
  3. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους αρ. 1 και/ή στους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωπους και/ή εξουσιοδοτημένους τους και/ή σε τρίτα πρόσωπα εκ μέρους αυτών, να εισέρχονται και/ή να χρησιμοποιούν και/ή να κατέχουν και/ή να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας ήτοι επί της κατοικίας με αρ.7 που ευρίσκεται εντός του τεμαχίου με αρ. 864, Φυλ/Σχ. 54/44, αρ. εγγραφής 0/18588, στο κτηριακό συγκρότημα Marianthi Gardens στον ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  4. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους αρ. 1 και/ή στους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή εντολοδόχους και/ή αντιπρόσωπους και/ή εξουσιοδοτημένους τους και/ή σε τρίτα πρόσωπα εκ μέρους αυτών, όπως πωλήσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή διαθέσουν και/ή εγγράψουν και/ή δωρίσουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν την ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στο όνομα της Ενάγουσας ήτοι την κατοικία με αρ.7 που ευρίσκεται εντός του τεμαχίου με αρ. 864, Φυλ/Σχ. 54/44, αρ. εγγραφής 0/18588, στο κτηριακό συγκρότημα Marianthi Gardens στον ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας, Νόμου, Κεφ.6, επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), επί της Δ.48 θ.θ.1-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, επί του άρθρου 4 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφ.224, επί του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί του άρθρου 1 του πρώτου Πρωτόκολλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί του άρθρου 23 του Συντάγματος, επί των γενικών αρχών του Νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και σύμφυτης εξουσίας των Δικαστηρίων. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της ενάγουσας, ημερομηνίας 20.5.
  5. Σ' αυτή αναφέρεται στο ιστορικό των δοσοληψιών της ίδιας και του συμβίου της ονόματι Alexander Bukreev με την εναγόμενη 1, που ξεκινά με τον καταρτισμό δυο αγοραπωλητηρίων εγγράφων ημερομηνίας 12.11.2008 που αφορούν στην αγορά των υπό ανέγερση κατοικιών με αρ. 6 και 7 στο συγκρότημα Marianthi Gardens στον Ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό. Η μεν κατοικία με αρ.6 αγοράστηκε για το ποσό των €800.000,00 επ' ονόματι του Bukreev, η δε κατοικία με αρ. 7 επ' ονόματι της ενάγουσας για το ποσό των €900.000,
  6. Για την αγορά της κατοικίας με αρ.6 πληρώθηκε στην εναγόμενη 1 έναντι του τιμήματος πώλησης το ποσό των €500.000,00 στις 15.12.2008, το ποσό των €32.200,00 στις 31.7.2009, το ποσό των €46.672,00 στις 6.8.2009 και το ποσό των €50.000,00 στις 25.2.
  7. Για την πληρωμή των δυο δόσεων εκ €500.000,00 και €50.000,00 ο Bukreev είχε εξασφαλίσει δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου με εγγυητή την εναγόμενη
  8. Το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου του Bukreev ανερχόταν στις 13.2.2013 στο ποσό των €515.694,
  9. Έναντι του τιμήματος αγοράς της κατοικίας με αρ.7 πληρώθηκε στις 7.8.2008 το ποσό των €260.000,00, στις 15.12.2008 το ποσό των €590.000,00 και στις 25.2.2011 το ποσό των €50.000,
  10. Για την εξασφάλιση των εν λόγω ποσών η ενάγουσα έλαβε δάνειο από την Τράπεζα για το ποσό των €630.000,00 από κοινού με τον Bukreev και με εγγυητή την εναγόμενη 1, το οποίο στις 13.2.2013 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο εκ €521.307,
  11. Περί τον Μάρτιο του 2012 η ενάγουσα παρέλαβε την επιστολή ημερομηνίας 21.3.2012 από το δικηγόρο Χρίστο Αδάμου, με την οποία την καλούσε να παραδώσει ελεύθερη κατοχή και χρήση της κατοικίας με αρ.7 στην εναγόμενη 1, καθότι παράνομα επεμβαίνει στην κατοικία μετά την ακυρωτική συμφωνία ημερομηνίας 15.11.
  12. Τότε η ενάγουσα αποτάθηκε στο δικηγόρο της ο οποίος και απέστειλε απαντητική επιστολή στο δικηγόρο Αδάμου, γιατί η ίδια ουδέποτε υπέγραψε την ισχυριζόμενη ή οποιαδήποτε ακυρωτική συμφωνία. Έλαβε περαιτέρω την επιστολή του Αδάμου ημερομηνίας 18.5.2012 με την οποία την πληροφορούσε ότι θα λαμβάνοντο δικαστικά μέτρα εναντίον της. Τελικά καταχωρήθηκε εναντίον της από την εναγόμενη 1 στις 19.11.2012 η Αγωγή 5278/12 Ε.Δ. Λεμεσού στην οποία καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης με δικηγόρο στις 28.11.
  13. Με την Αγωγή αυτή, η οποία ακόμη εκκρεμεί, η εναγόμενη 1-ενάγουσα σε εκείνη την Αγωγή αξιώνει διατάγματα του Δικαστηρίου ακύρωσης και/ή διαγραφής της δήλωσης πώλησης με αρ. ΠΩΕ3415/08 από το Κτηματολόγιο καθώς και διάταγμα απόσυρσης από το Κτηματολόγιο της συμφωνίας για την αγορά της κατοικίας με αρ.
  14. Στα πλαίσια της Αγωγής αυτής εξασφαλίστηκε μονομερώς διάταγμα εναντίον της ενάγουσας, με το οποίο της απαγορεύετο η αποξένωση και/ή επιβάρυνση της κατοικίας με αρ.
  15. Όπως την πληροφόρησε ο δικηγόρος της, Αλέκος Αργυρού, είχε λάβει επιστολή από το δικηγόρο Αδάμου με την οποία τον πληροφορούσε ότι η Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 18.12.2012 έδωσε οδηγίες όπως λάβει γνώση και η ίδια για το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και αν επιθυμούσε μπορούσε να εμφανιστεί στις 21.12.
  16. Είναι ισχυρισμός της ενάγουσας ότι ουδέποτε έλαβε τέτοια αίτηση ή διάταγμα και συγκεκριμένα στις 14.12.2012 που φέρεται να της επιδόθηκε η αίτηση είχε αναχωρήσει αεροπορικώς για τη Ρωσία. Στις 21.12.2012 εμφανίστηκε όμως στο Δικαστήριο ο δικηγόρος της, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, και ζήτησε χρόνο για να καταχωρίσει ένσταση. Κατόπιν έρευνας του δικηγόρου της στο φάκελο της υπόθεσης διαφάνηκε ότι ένα από τα έγγραφα που υπήρχαν στο φάκελο ήταν και η κατ' ισχυρισμό ακυρωτική συμφωνία ημερομηνίας 15.11.
  17. Τη συμφωνία αυτή παρέλαβε στη Ρωσία μέσω e-mail, όπου και διαπίστωσε ότι η υπογραφή δεν ήταν δική της. Όπως της ανέφερε ο Bukreev τη συμφωνία αυτή του την είχε δώσει ο Γιάννης Καλλή για να την υπογράψει ως μάρτυρας, ενώ βρίσκονταν μαζί σε υποκατάστημα της USB Bank στην περιοχή Λινόπετρας για τη μεταφορά του εμβάσματος των $ΗΠΑ488.400,
  18. Τελικά το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον της ακυρώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.11.2013 (Τεκμ.21 στην ένορκη δήλωση της). Επίσης η εναγόμενη 1 στις 19.11.2012, καταχώρισε εναντίον του Bukreev την Αγωγή με αρ. 5279/12 Ε.Δ. Λεμεσού, η οποία επίσης εκκρεμεί, και στα πλαίσια αυτής της Αγωγής εξασφαλίστηκε μονομερώς διάταγμα, το οποίο επίσης ακυρώθηκε στις 18.10.2013 από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του (Τεκμ.17 στην ένορκη δήλωση της). Όπως της είχε αναφέρει ο Bukreev, η υπογραφή του στην συμφωνία ημερομηνίας 15.6.2011 που ακύρωσε το συμβόλαιο για την κατοικία 6 εξασφαλίστηκε με απάτη, εφόσον δεν του είχε καταβληθεί το ποσό των €800.000,00 παρόλο που ο ίδιος παρέδωσε την κατοικία
  19. Η εναγόμενη 1 ζήτησε και από την ίδια να υπογράψει ακυρωτική συμφωνία για την κατοικία 7 και υποσχέθηκε ότι θα της επέστρεφε τα χρήματα που πλήρωσε έναντι του τιμήματος πώλησης, αλλά μέχρι σήμερα δεν έγινε κάτι τέτοιο. Επιστρέφοντας τον Φεβρουάριο του 2013 στην Κύπρο, μαζί με το δικηγόρο της προέβησαν σε καταγγελία της υπόθεσης στην Αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης της οποίας η ενάγουσα έδωσε γραπτή κατάθεση. Ακολούθησαν προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση των αγωγών 5278/12 και 5279/12, οι οποίες όμως δεν κατέληξαν πουθενά. Τρεις με τέσσερις μέρες πριν την 1.3.2013, που είναι η ημερομηνία καταχώρησης της ένστασης στο προσωρινό διάταγμα στην Αγωγή 5279/12, κάποιος άγνωστος ζήτησε να συναντηθεί με τον Bukreev, ο οποίος με απειλητικό ύφος απαίτησε να του υπογράψει κάποια έγγραφα, που ήταν διοριστήριο δικηγόρου προς τον Αδάμου για να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον της Lethenmare Holdings Ltd, επιστολή της ίδιας προς τον Πρωτοκολλητή ότι παύει το δικηγόρο της Αργυρού στην Αγωγή 5278/12 και κάποια Δήλωση. Παρόμοια επιστολή συντάχθηκε και για το Bukreev στην Αγωγή 5279/
  20. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι εξακολουθεί να διατηρεί την κατοχή της κατοικίας με αρ.7, ενώ η κατοικία με αρ.6 εκχωρήθηκε στην Lethenmare Holdings Ltd, δυνάμει εκχωρητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 12.7.2012, το οποίο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Ως ο ισχυρισμός της, κατά την παραμονή της στην Κύπρο προέβη σε διάφορες ανακαινίσεις της κατοικίας με αρ.7, οι οποίες ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του
  21. Εγκατέστησε επίσης και σύστημα συναγερμού. Όταν στις 8.5.2015 πληροφορήθηκε ότι ο Γιάννης Καλλής προέβαινε στην αλλαγή των κλειδαριών της κατοικίας της ο δικηγόρος της κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Σε έρευνα στο Κτηματολόγιο Λεμεσού από μέρους του δικηγόρου της στις 11.5.2015 η ενάγουσα πληροφορήθηκε ότι το αγοραπωλητήριο έγγραφο που αφορούσε στην κατοικία 7 είχε ακυρωθεί με το πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 24.9.2012, το οποίο κατατέθηκε από τον εναγόμενο 2 προσωπικά στις 8.4.2015, υπογράφοντας σχετικό έντυπο. To πληρεξούσιο αυτό η αιτήτρια το είδε για πρώτη φορά στις 12.5.2015 στο Κτηματολόγιο και η υπογραφή δεν είναι δική της. Στις 12.5.2012 όταν η ενάγουσα αντιλήφθηκε ότι είχαν αλλαχθεί εκ νέου οι κλειδαριές της κατοικίας της, αποτάθηκε πάλι στο δικηγόρο της ο οποίος με την επιστολή του ημερομηνίας 12.5.2015 που παραδόθηκε αυθημερόν, κάλεσε την εναγόμενη 1 όπως άρει την παράνομη επέμβαση και να παραδώσει άμεσα στην πελάτιδα του την κατοχή της κατοικίας της. Κατάγγειλε περαιτέρω την υπόθεση στην Αστυνομία. Στην επιστολή αυτή η εναγόμενη 1 της απάντησε με επιστολή ημερομηνίας 14.5.2015 με την οποία την καλούσε να παραλάβει μέχρι τις 16.5.2015 όλα τα προσωπικά της αντικείμενα που είχε εγκαταλείψει μέσα στην κατοικία. Στις 15.5.2015 η ενάγουσα εξασφάλισε την έκθεση του γραφολόγου-εμπειρογνώμονα ο οποίος επιβεβαιώνει ότι η υπογραφή στο πληρεξούσιο έγγραφο δεν είναι δική της (η έκθεση είναι Τεκμ.35 στην ένορκη δήλωση της). Καταλήγοντας η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων, που είναι αναγκαία και επείγουσα διαφορετικά θα υποστεί ζημιά και απώλεια της περιουσίας της τόσο η ίδια όσο και η οικογένεια της. Περαιτέρω δεν θα μπορέσει να διαμένει στην κατοικία με την οικογένεια της στις 2.6.2015 που έχει προγραμματίσει να έλθουν στην Κύπρο για να γεννήσει το τρίτο της παιδί. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγόμενης 1, η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: "
  22. Δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/
  23. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  24. Η Ενάγουσα δεν αποκάλυψε συγκεκριμένα και/ή όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή άλλα ουσιαστικά γεγονότα η Ενάγουσα τα απέκρυψε. Η Ενάγουσα παρέλειψε να εκθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Η Ενάγουσα παραπλανεί το Δικαστήριο επί άλλων γεγονότων. Η Ενάγουσα δεν απεκάλυψε, ως όφειλε, γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον της αίτησης στη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε «με καθαρά τα χέρια» στο Δικαστήριο και/ή η Ενάγουσα δεν έχει εκθέσει τα γεγονότα με καλή πίστη. Η ένορκη δήλωση του Γεώργιου Προδρόμου η οποία φέρει ημερομηνία 19.5.2015 και ωρκίσθη στο Ε.Δ. Πάφου στις 19.5.2015 αναφέρει ότι έχει μεταφράσει πιστά στα ελληνικά την ένορκη δήλωση της ενάγουσας/Αιτήτριας ημερ. 20.5.2015 σημειώνοντας αυτά ως Τεκμήρια αρ.1 & αρ.2 αντίστοιχα, πάσχει καθ' ότι όταν αυτός αναφερόταν σε ένορκη δήλωση ημερ. 20.5.2015 της Ενάγουσας αναφορικά με την πιο πάνω αγωγή, τέτοια αγωγή δεν υφίστατο στο Ε.Δ. Λεμεσού, αφού η αγωγή κατεχωρήθη στις 20.5.
  25. Η μη εκπλήρωση των όρων έκδοσης του διατάγματος ημερ.22/5/2015 εκ μέρους της Ενάγουσας δια της κατάθεσης σε μετρητών του ποσού των €100.000,00 στο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου επέφερεν ακυρότητα στο διάταγμα ημερ.22.5.15.» Η νομική βάση της ένστασης είναι η Δ.48, θ.θ.4 και 13, τα άρθρα 4

(1), 5
(1)
(2)και 9
(1)
(2)
(3)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, οι κανόνες της επιείκειας, της πρακτικής και της συμφυούς εξουσίας των Δικαστηρίων. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γιάννη Καλλή, ημερομηνίας 13.10.2015, διευθυντή και κύριου μετόχου της εναγόμενης
  1. Σ' αυτήν τονίζει ότι η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο για σκοπούς έκδοσης μονομερώς των διαταγμάτων με την απόκρυψη γεγονότων, όπως ότι η εναγόμενη 1 εξόφλησε το στεγαστικό δάνειο της αιτήτριας με την πληρωμή στην Τράπεζα Κύπρου του ποσού των €523.622,96 στις 18.2.
  2. Παραλείπει επίσης να αναφέρει ότι δεν έχει εξοφλήσει το τίμημα πώλησης της κατοικίας 7 που αγόρασε, εφόσον παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο το ποσό των €140.000,00 και πλέον ο συμφωνηθείς τόκος. Ο Καλλής αναφέρεται στον καταρτισμό αρχικά δυο αγοραπωλητηρίων συμβολαίων με τον Bukreev και την ενάγουσα, ημερ. 12.4.2008, για την αγορά των κατοικιών 6 και 7 του συγκροτήματος "Marianthi Gardens", αντίστοιχα, αλλά είναι η θέση του ότι και οι δυο αγοραστές δεν τήρησαν τον όρο για ξόφληση του τιμήματος πώλησης. Παρ' όλα ταύτα η εναγόμενη 1 αποδέχθηκε την πληρωμή του ποσού των €260.000,00 από μέρους του Bukreev από το οποίο καταλογίστηκε ποσό εκ €130.000,00 για την κατοικία 6 και το υπόλοιπο εκ €130.000 για την κατοικία 7 και εκδόθηκαν και σχετικές αποδείξεις (Τεκμ.6 και 7 της ένορκης δήλωσης του). Λόγω της αδυναμίας των αγοραστών ξόφλησης του τιμήματος πώλησης ο Bukreev ζήτησε τον καταρτισμό νέων συμβολαίων προς το σκοπό κατάθεσης τους στο Κτηματολόγιο και εξασφάλισης στεγαστικού δανείου από την Τράπεζα, γι' αυτό και ακολούθησε ο καταρτισμός των συμβολαίων ημερομηνίας 12.11.2008, στα οποία κάμνει αναφορά η ενάγουσα στην ένορκη δήλωση της. Τότε ο Bukreev επέδειξε ενδιαφέρον να αγοράσει παραθαλάσσιο διαμέρισμα καθώς και αυτοκίνητο, οπότε η εναγόμενη 1 του πώλησε το διαμέρισμα με αρ. 23 στην πολυκατοικία "Aktaia Apartments" στη Λεμεσό αντί του ποσού των €600.000,00 καθώς και το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής KPX 827 αντί του ποσού των €80.000,00 πληρωτέου σε τέσσερις μηνιαίες ισόποσες δόσεις, εντός τεσσάρων μηνών από 1.2.
  3. Ο Bukreev ζήτησε όμως όπως το διαμέρισμα εγγραφεί επ' ονόματι του πατέρα του, εφόσον τότε ο ίδιος δεν μπορούσε να αποκτήσει δύο ακίνητα, οπότε καταρτίστηκε το συμβόλαιο ημερ. 10.11.2008 (Τεκμ.10 στην ένορκη δήλωση του) με τον πατέρα του Bukreev με το οποίον έχει το ίδιο όνομα. Στη συνέχεια η εναγόμενη 1, επειδή ακόμη οι κατοικίες 6 και 7 δεν είχαν αποπερατωθεί, παρεχώρησε στην αιτήτρια και τον Bukreev την κατοχή ενός ακινήτου στον Άγιο Τύχωνα για να διαμένουν κατά τις παραμονές τους στην Κύπρο. Μετά συμφώνησαν όπως η ενάγουσα και ο Bukreev διαμένουν στο διαμέρισμα της πολυκατοικίας Aktaia και ο πατέρας του να διαμένει στο ακίνητο στον Άγιο Τύχωνα. Το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 12.11.2008 που αφορούσε στην ενάγουσα κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο με αρ. ΠΩΕ 3415/
  4. Η ενάγουσα εξασφάλισε επίσης δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου εκ €630.000,00, υποθηκεύοντας την κατοικία 7 και καθιστώντας την εναγόμενη 1 ως εγγυήτρια του δανείου. Η ενάγουσα κατέβαλε συνολικά έναντι του τιμήματος πώλησης της κατοικίας 7 το ποσό των €760.000,00 δηλαδή €130.000,00 στις 7.8.2008 με έμβασμα, €580.000,00 στις 9.12.2009 από το εγκριθέν δάνειο και €50.000,00 πάλι από το εγκριθέν δάνειο στις 25.2.
  5. Έκτοτε η αιτήτρια δεν πλήρωσε κανένα άλλο ποσό. Εν τω μεταξύ τον Μάη του 2011 η εναγόμενη 1 παρέδωσε την κατοχή της κατοικίας 6 στον Bukreev αν και δεν είχε ξοφλήσει το τίμημα πώλησης. Κατά τις 15.6.2011 κατόπιν αιτήματος του Bukreev υπεγράφη η ακυρωτική συμφωνία για την κατοικία με αρ.6 όπου η εναγόμενη 1 ανέλαβε να επιστρέψει κάθε ποσό που καταβλήθηκε για την αγορά της. Στη συνέχεια τον Ιούνιο του 2011 ο Bukreev παρέδωσε την κατοχή της κατοικίας 6 στην εναγόμενη 1 αλλά ζήτησε όπως το θέμα της ακύρωσης της συμφωνίας παραμείνει μετέωρο μέχρι τον Νιόβρη του ίδιου έτους, καθότι ανέμενε να ξοφλούσε μέχρι τότε το τίμημα πώλησης και για τις δυο κατοικίες. Ο Bukreev τον Σεπτέμβρη του 2009 ζήτησε την ακύρωση της συμφωνίας και για το διαμέρισμα στην πολυκατοικία AKTAIA ενώ για τους 11 μήνες που διέμενε με την ενάγουσα στο διαμέρισμα στην ΑΚΤΑΙΑ συμφώνησε να πληρώσει €4.000,00 το μήνα, δηλαδή σύνολο €44.000,
  6. Υπεγράφη τότε η ακυρωτική συμφωνία με τον πατέρα του Bukreev ημερομηνίας 29.9.2009 (Τεκμήριο 15 στην ένορκη δήλωση του). Εκτός από τις πιο πάνω δοσοληψίες κατά τον Δεκέμβρη του 2008 η εναγόμενη 1 παραχώρησε στον Bukreev δάνειο εκ €50.000,00, όπως της είχε ζητήσει, δηλαδή του κατέβαλε €20.000,00 σε μετρητά στις 18.12.2008, €28.500,00 στις 23.12.2008 μέσω Τράπεζας σε κοινό λογαριασμό του Bukreev και της ενάγουσας και €1.500,00 στις 24.12.2008 σε κάποιο λογαριασμό τους, μέσω Τραπέζης. Ήταν όρος της συμφωνίας δανείου μεταξύ τους ότι ο Bukreev θα επέστρεφε το ποσό του δανείου στην εναγόμενη 1 μέχρι τέλους του Φεβράρη του
  7. Συμφωνήθηκε επίσης όπως ο Bukreev επιστρέψει το αυτοκίνητο που αγόρασε από τον Καλλή και να πληρώσει το ποσό των €40.000,00, που είναι η διαφορά στην αξία του αυτοκινήτου, που είχε εν τω μεταξύ μειωθεί μέχρι το 2011 που το επέστρεψε. Τον Νιόβρη του 2011 ο Bukreev ζήτησε όπως ακυρωθεί και το συμβόλαιο με την ενάγουσα για την αγορά της κατοικίας
  8. Στις 15.11.2011 σε συνάντηση τους, που όπως ανέφερε ο Bukreev εκπροσωπούσε και την ίδια την ενάγουσα, στην παρουσία κάποιου διερμηνέα συμφωνήθηκαν τα εξής: Όπως η εναγόμενη 1 επιστρέψει στην ενάγουσα και στον Bukreev το ποσό των €1.528.872,00 που είχε καταβληθεί έναντι του τιμήματος πώλησης των κατοικιών 6 και 7, δηλαδή €1.190.000,00 που λήφθηκε από την Τράπεζα υπό τύπο δανείου, €260.000,00 μέσω της Τράπεζας Κύπρου και €78.872,00 ποσό που λήφθηκε από τρίτο πρόσωπο και η εναγόμενη 1 να πληρώσει στην ενάγουσα και τον Bukreev ποσό εκ €57.000,00, αξία των επίπλων και του εξοπλισμού της κατοικίας 7 στη βάση των αποδείξεων που παρουσίασε ο Bukreev. Για ξόφληση του συνολικού ποσού των €1.585.872,00 η εναγόμενη 1 θα προέβαινε σε εξόφληση προς την Τράπεζα του υπολοίπου των δυο στεγαστικών δανείων της ενάγουσας και του Bukreev εκ €1.062.000,00 περίπου και από το υπόλοιπο που προκύπτει, δηλαδή €523.872,00 θα αφαιρείτο το ποσό των €152.121,00 που όφειλαν η ενάγουσα και ο Bukreev που είναι €40.000,00 για το αυτοκίνητο, €50.000,00 το δάνειο προς τον Bukreev, €44.000,00 για ενοίκιο του διαμερίσματος στην πολυκατοικία ΑΚΤΑΙΑ, €8.419,00 άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου για τρία χρόνια, σέρβις, αλλαγή ελαστικών, βαφή και ασφάλεια του αυτοκινήτου και €9.702,00 για χαρτοσήμανση των πωλητηρίων συμβολαίων ημερομηνίας 12.4.2008, 12.11.2008 και της ακυρωτικής συμφωνίας ημερομηνίας 15.6.2011 για την κατοικία 6 και εκείνης ημερομηνίας 15.11.2011 για την κατοικία με αρ.7, ποσά που πλήρωσε η εναγόμενη
  9. Αρχικά η εναγόμενη 1 ανέλαβε να καταβάλει €371.751,00 (ΗΠΑ$486.731,00) στον Bukreev και την ενάγουσα αλλά ο Bukreev το αύξησε σε ΗΠΑ$488.400,00 προς πλήρη και τελική διευθέτηση των οικονομικών τους διαφορών για την ακύρωση των δυο συμφωνιών αγοράς των κατοικιών 6 και 7 και η εναγόμενη 1 αποδέχθηκε. Το ποσό αυτό συμφωνήθηκε να καταβληθεί σε λογαριασμό που θα υποδείκνυε ο Bukreev εντός τριών ημερών από την υπογραφή της ακυρωτικής συμφωνίας σε σχέση με την κατοικία 7, ημερομηνίας 15.11.
  10. Προς εκπλήρωση της πιο πάνω υποχρέωσης της η εναγόμενη 1 κατέθεσε στην Τράπεζα USB προς όφελος του Bukreev και της ενάγουσας το ποσό των ΗΠΑ$488.000,00 μέσω της εταιρείας Markal Investment Ltd επ' ονόματι της εταιρείας Nailya Investment Ltd, που είχε υποδείξει ο Bukreev, οπότε και ο Bukreev παρέδωσε στο δικηγόρο, που προσκλήθηκε από τον ίδιο, την ακυρωτική συμφωνία μεταξύ της εναγόμενης 1 και της ενάγουσας ημερομηνίας 15.11.
  11. Στην ακυρωτική συμφωνία ο Bukreev είχε υπογράψει ως μάρτυρας και την είχε στην κατοχή του την οποία και θα παρέδιδε στην εναγόμενη 1 με την επιβεβαίωση της μεταφοράς των χρημάτων. Ο Bukreev ζήτησε περαιτέρω όπως οι εταιρείες Markal και Nailya προβούν σε καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ τους, ώστε να δικαιολογηθεί στις Ρωσικές Αρχές η πληρωμή του ποσού των €488.400,00 ενόψει ύπαρξης προσωπικών οφειλών του Bukreev στις Ρωσικές Αρχές. Συμφωνήθηκε επίσης όπως μετά την πληρωμή του πιο πάνω ποσού, η εναγόμενη 1, η ενάγουσα και ο Bukreev μεταβούν στο Κτηματολόγιο και οι δυο τελευταίοι να αποσύρουν τα δυο συμβόλαια που ήταν κατατεθειμένα, κάτι που δεν έπραξαν, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι η ενάγουσα δεν υπέγραψε την ακυρωτική συμφωνία. Στη συνέχεια η εναγόμενη 1 αφού πληροφορήθηκε το ακριβές χρεωστικό υπόλοιπο των δύο δανείων με επιστολή της Τράπεζας (Τεκμ.20 της ένορκης δήλωσης), προέβη σε εξόφληση των στεγαστικών δανείων για την αγορά των κατοικιών 6 και 7 από τον Bukreev και την ενάγουσα καταβάλλοντας στις 18.2.2013 συνολικά το ποσό των €1.041.675,60 δηλαδή €518.052,00 για το στεγαστικό δάνειο της κατοικίας 6 και €523.622,96 για εκείνο της κατοικίας
  12. Μετά η εναγόμενη 1 κάλεσε την ενάγουσα και τον Bukreev να αποσύρουν τα συμβόλαια τους από το Κτηματολόγιο και καταχώρησε εναντίον τους τις Αγωγές 5278/12 και 5279/12 αντίστοιχα. Όπως πληροφορήθηκε στη συνέχεια ο Καλλής, παρά την σύναψη ακυρωτικής συμφωνίας ο Bukreev προχώρησε στην υπογραφή συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 12.7.2012 με την εταιρεία Lethenmare Holdings Ltd, που ενεγράφη την ίδια μέρα στον Έφορο Εταιρειών Κύπρου και η οποία ανέλαβε παράνομα την κατοχή της κατοικίας
  13. Σ' όσον αφορά στην κατοικία 7 η αιτήτρια και ο Bukreev εξακολουθούσαν να την κατέχουν παράνομα παρά τη σύναψη των ακυρωτικών συμφωνιών. Σε σχέση δε με τον ισχυρισμό της αιτήτριας περί πλαστογραφημένης υπογραφής της στην ακυρωτική συμφωνία είναι η θέση του ότι η εναγόμενη 1 εξασφάλισε έκθεση εμπειρογνώμονα, που πιστοποιεί την αυθεντικότητα της υπογραφής της ενάγουσας (Έκθεση-Τεκμ.21 της ένορκης δήλωσης). Στις 17.4.2015 σε τυχαία συνάντηση τους η ενάγουσα του ανέφερε ότι απέσυρε το πωλητήριο έγγραφο της από το Κτηματολόγιο παραδίνοντας του και ένα σετ κλειδιών της κατοικίας 7, προσθέτοντας ότι ορισμένα προσωπικά αντικείμενα της τα είχε μεταφέρει στον υπόγειο χώρο στάθμευσης και θα τα έπαιρνε αργότερα. Ενόψει των εξελίξεων αυτών ο Καλλής προέβη σε σχετική έρευνα στο Κτηματολόγιο, όπου επιβεβαίωσε την απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου της και τότε ο ίδιος έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του να απαντήσει στην επιστολή του δικηγόρου της ενάγουσας, όπως και έπραξε με το Τεκμ.23 της ένορκης δήλωσης του. Καταλήγοντας ο Καλλής εισηγείται την απόρριψη της αίτησης και ακύρωση των διαταγμάτων που δόθηκαν μονομερώς. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία. Ο μεν δικηγόρος της αιτήτριας εισηγήθηκε την οριστικοποίηση των διαταγμάτων που εκδόθηκαν μονομερώς και την έκδοση των υπολοίπων, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  14. Από την άλλη ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση-εναγόμενης 1 ζήτησε την απόρριψη της αίτησης κυρίως για τους εξής λόγους: Την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην εκδίκαση της αίτησης, γεγονός που είναι εμφανές από τα πρακτικά του φακέλου. Την αντικανονικότητα της ένορκης δήλωσης του Γεώργου Προδρόμου που συνοδεύει την αίτηση, που προηγείται χρονικά της καταχώρισης της Αγωγής. Την απόκρυψη από πλευράς αιτήτριας ουσιωδών στοιχείων και τέλος τη μη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
  15. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την πορεία της αίτησης, όπως διαφάνηκε από την αναδρομή μου στα πρακτικά του φακέλου. Η αναδρομή στο φάκελο κατέστη αναγκαία ενόψει του λόγου ένστασης περί καθυστέρησης στην επίδοση της αίτησης αρχικά και στην εκδίκαση της στη συνέχεια, γεγονότα που επιδρούν, σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση, καταλυτικά στη τύχη της αίτησης και των διαταγμάτων που δόθηκαν μονομερώς. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασης μου το Δικαστήριο στις 22.5.2015 εξέδωσε τα πιο πάνω προσωρινά διατάγματα μονομερώς, με τον όρο να καταβληθεί το ποσό των €100.000,00 από μέρους της αιτήτριας ως εγγύηση. Αυτά ορίστηκαν αρχικά ως επιστρεπτέα στις 2.6.2015 και τα υπόλοιπα της αίτησης την ίδια μέρα για επίδοση. Στις 2.6.2015 ο δικηγόρος της αιτήτριας ζήτησε αναβολή για επίδοση, γιατί τα διατάγματα δεν είχαν ακόμη συνταχθεί, λόγω της μη κατάθεσης της εγγύησης που διέταξε το Δικαστήριο. Το αίτημα έγινε δεκτό και ορίστηκαν εκ νέου για επίδοση στις 12.6.
  16. Κατ' εκείνη την ημέρα ζητήθηκε πάλι αναβολή για τον ίδιο λόγο, προσθέτοντας ότι η αιτήτρια βρίσκεται στη Ρωσία και καταβάλλει προσπάθειες να αποστείλει το ποσό της εγγύησης. Το αίτημα έγινε δεκτό και ορίστηκαν για επίδοση τόσο τα προσωρινά διατάγματα που δόθησαν μονομερώς όσο και τα υπόλοιπα που ζητούνται με την αίτηση, στις 25.6.
  17. Στις 25.6.2015 πάλι ζητήθηκε αναβολή για τον ίδιο λόγο, λόγω μη σύνταξης δηλαδή των διαταγμάτων που δόθησαν μονομερώς, εφόσον το ποσό της εγγύησης είχε ήδη αποσταλεί, αλλά αναμένετο από την Τράπεζα να δοθεί στην αιτήτρια. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση για επίδοση και ως επιστρεπτέα τα διατάγματα που δόθησαν μονομερώς, στις 3.7.
  18. Κατά την ημερομηνία αυτή αναφέρθηκε από το δικηγόρο της αιτήτριας ότι η κατάθεση του ποσού των €100.000,00 της εγγύησης συναρτάτο με κάποιο πληρεξούσιο έγγραφο που θα πρέπει να ακυρωθεί, ως πλαστογραφημένο, γιατί διαφορετικά ο πληρεξουσιοδοτών θα μπορεί να ενεργήσει στη βάση του τραπεζικού λογαριασμού της αιτήτριας, αλλά εν τω μεταξύ γίνονται και προσπάθειες εξεύρεσης του ποσού της εγγύησης και αποστολής του στην Κύπρο, ενόψει των περιοριστικών όρων που θέτει η Ρωσία. Το αίτημα έγινε δεκτό από το Δικαστήριο και όρισε εκ νέου για επίδοση τόσο την αίτηση όσο και τα διατάγματα που δόθησαν μονομερώς, στις 17.7.
  19. Στις 17.7.2015 ο Δικαστής που επιλήφθηκε της αίτησης ενέκρινε αίτημα για αναβολή και όρισε τα διατάγματα και την αίτηση για επίδοση στις 28.7.2015, λόγω του ότι γίνοντο προσπάθειες από μέρους της αιτήτριας εξεύρεσης του ποσού της εγγύησης. Στις 28.7.2015 ο δικηγόρος της αιτήτριας ζήτησε εκ νέου αναβολή για επίδοση με το δικαιολογητικό ότι θα καταχωρούσε αίτηση για τροποποίηση των όρων της εγγύησης και ορίστηκε για τις 10.8.2015 πάλι για επίδοση. Στις 10.8.2015 ζητήθηκε πάλι από πλευράς αιτήτριας αναβολή για επίδοση, γιατί πρόθεση της ήταν η καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση των όρων του διατάγματος που αφορά στην παροχή εγγύησης, εφόσον η αιτήτρια αδυνατούσε να καταθέσει το ποσό των €100.000,00 και ούτε κατέχει περιουσιακά στοιχεία. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και ανέβαλε την αίτηση και τα προσωρινά διατάγματα για οδηγίες στις 2.9.2015, αλλά διέταξε όπως η αίτηση για τροποποίηση του σχετικού όρου να οριστεί κατ' εκείνη την ημερομηνία. Την 1.9.2015 καταχωρήθηκε η αίτηση από πλευράς αιτήτριας για αντικατάσταση του όρου για κατάθεση του ποσού των €100.000,00 στον Πρωτοκολλητή με την ανάληψη προσωπικής εγγύησης. Στις 2.9.2015 που ορίστηκε η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα αντικατάστασης του όρου κατάθεσης μετρητών με την υπογραφή προσωπικής εγγύησης από μέρους του πληρεξούσιου αντιπροσώπου της αιτήτριας, που είναι ο δικηγόρος της, για το ποσό των €200.000,
  20. Την ίδια μέρα τα προσωρινά διατάγματα και η αίτηση ορίστηκαν εκ νέου για επίδοση στις 14.9.
  21. Στις 14.9.2015, που ήταν και η πρώτη φορά που τέθηκε ενώπιον μου ο φάκελος της υπόθεσης, εμφανίστηκε ο κ. Αδάμου για την καθ' ης η αίτηση και ζήτησε όπως η αίτηση και τα προσωρινά διατάγματα οριστούν για οδηγίες με σκοπό να καταχωρήσει εν τω μεταξύ την ένσταση του. Το Δικαστήριο με τη σύμφωνη γνώμη του δικηγόρου της αιτήτριας ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση στις 29.9.2015, δίνοντας οδηγίες όπως η ένσταση καταχωρηθεί μέχρι τότε. Στις 15.9.2015 καταχωρήθηκαν σημειώματα εμφάνισης από την καθ' ης η αίτηση-εναγόμενη 1 και τον εναγόμενο
  22. Στις 29.9.2015 ο κ. Αδάμου ζήτησε περαιτέρω χρόνο για καταχώρηση της ένστασης και με τη συγκατάθεση του δικηγόρου της αιτήτριας αναβλήθηκε εκ νέου η αίτηση για οδηγίες στις 13.10.2015 και δόθησαν οδηγίες όπως η ένσταση καταχωρηθεί μέχρι τότε. Στις 13.10.2015 ο κ. Αδάμου ανέφερε ότι καταχώρησε την ίδια μέρα την ένσταση του και οι δυο πλευρές ζήτησαν όπως η αίτηση οριστεί για οδηγίες με σκοπό να μελετηθεί η ένσταση από πλευράς αιτήτριας. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και την όρισε στις 20.10.2015, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε από τις δυο πλευρές ημερομηνία ακρόασης. Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση γι' ακρόαση στις 30.11.2015, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε αναβολή της ακρόασης και από τις δύο πλευρές από μεν πλευράς της αιτήτριας γιατί ο δικηγόρος της ήταν απασχολημένος σε συνεχιζόμενη ακρόαση δώδεκα συνενωμένων Αγωγών, από δε πλευράς της καθ' ης η αίτηση γιατί ο δικηγόρος της είχε υποβληθεί σε εγχείρηση και βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια μέχρι τις 20.12.2015, γι' αυτό και ζήτησε όπως η ακρόαση οριστεί για μετά τις 20.12.
  23. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την ακρόαση για τις 21.12.2015, ημερομηνία κατά την οποία κατόπιν σχετικού αιτήματος δόθηκε άδεια στον κ. Αδάμου να αποσυρθεί από δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση και στη θέση του εμφανίστηκε ο κ. Ιωάννου. Ενόψει της αλλαγής στην εκπροσώπηση της καθ' ης η αίτηση ο δικηγόρος της αιτήτριας δήλωσε ότι δεν ήταν έτοιμος για την ακρόαση και ζήτησε αναβολή, οπότε το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και την όρισε για τις 5.1.2016, ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι καταχώρησαν τις γραπτές αγορεύσεις τους και επιφυλάχθηκε η απόφαση. Είναι η θέση του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση στη γραπτή αγόρευση του, που συνιστά και λόγο ένστασης, ότι ενόψει της μη κατάθεσης του ποσού των €100.000,00 από την αιτήτρια ως εγγύηση τα διατάγματα που δόθηκαν μονομερώς καθίστανται άκυρα, έστω και αν εκ των υστέρων ο όρος αυτός αντικαταστάθηκε με άλλον. Εισηγείται επίσης ότι η μη καταβολή της εγγύησης άμεσα έχει ως αποτέλεσμα την παραβίαση των προνοιών του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, που προνοεί για τη δυνατότητα έκδοσης ενός διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, όταν καταδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι ενώ χρειάστηκαν μόνο δυο μέρες από τη σύνταξη τους για να επιδοθούν στην πελάτιδα του τα διατάγματα, εντούτοις παρέμειναν σε ισχύ για πολύ περισσότερο χρόνο προς το σκοπό κατάθεσης της εγγύησης. Το Άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, διέπει τις περιστάσεις όπου ένα διάταγμα μπορεί να εκδοθεί χωρίς ειδοποίηση, κατά παράβαση δηλαδή του γενικού κανόνα ότι πρέπει να ακούεται και η άλλη πλευρά, και τούτο μπορεί να γίνει όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. [Βλ. In re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 861]. Όπως τονίστηκε και στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, στη σελίδα 1462, η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την απόδοση θεραπείας, χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 ΑΑΔ 607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 264-267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 και Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd´s Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd
(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd´s Rep 428 QBD και Global Cruises S.A. κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Στην παρούσα περίπτωση όπου οι αιτητές πέτυχαν την έκδοση μονομερώς δύο εκ των διαταγμάτων που ζητούντο και ένας από τους λόγους ένστασης αναφέρεται στο κατεπείγον, σημαντικό είναι το εξής απόσπασμα από την Πολιτική Έφεση Ε6/2014 Commerzbank Auslandsbanken Holding κ.α. ν. Adeona Holdings Limited, ημερ. 27.2.15, που κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» Το εδάφιο
(3)του άρθρου 9 του Κεφ.6 διαλαμβάνει ως ακολούθως: «
(3)Κανένα διάταγμα το ποίο εκδόθηκε χωρίς ειδοποίηση δεν θα παραμένει σε ισχύ για χρόνο μεγαλύτερο από τον αναγκαίο για επίδοση ειδοποίησης γι' αυτό σε όλους όσους επηρεάζονται από αυτό και για παροχή δυνατότητας σε αυτούς να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και ενστούν σε αυτό, κάθε τέτοιο διάταγμα παύει να ισχύει, μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, εκτός αν το Δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους ή οποιοδήποτε από αυτούς, διατάξει διαφορετικά και κάθε τέτοιο διάταγμα τυγχάνει μεταχείρισης κατά την αγωγή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο.» Ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης υπάρχουν δύο μακροσκελείς ένορκες δηλώσεις, η μια της αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση της και η άλλη του Καλλή που συνοδεύει την ένσταση. Στις ένορκες δηλώσεις έχουν επισυναφθεί ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων που αφορούν στις διάφορες δοσοληψίες των διαδίκων της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής αλλά και πολλές άλλες που αφορούν στον Bukreev. Δεν θα επεκταθώ σε σχέση με τις διαφορές της καθ' ης η αίτηση με τον Bukreev αλλ' ούτε και στα γεγονότα ή έγγραφα που σχετίζονται με τις δύο Αγωγές που καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση εναντίον της αιτήτριας και του Bukreev. Θα περιοριστώ σε εκείνα μόνο τα στοιχεία που κρίνονται αναγκαία για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης, έχοντας κατά νου την αρχή ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε εξαγωγή συμπερασμάτων. Λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη τα εξής: Οι δοσοληψίες μεταξύ των διαδίκων φαίνεται να ξεκίνησαν από τον Απρίλη του 2008 με τον καταρτισμό δύο αγοραπωλητηρίων συμβολαίων για τις κατοικίες 6 και 7, αντίγραφα των οποίων επισύναψε ο Καλλής στην ένορκη δήλωση του. Στη συνέχεια ακολούθησε ο καταρτισμός στις 12.11.2008 δυο άλλων αγοραπωλητηρίων για τις ίδιες κατοικίες και με τους ίδιους συμβαλλόμενους και η σύναψη συμφωνιών για παροχή στην αιτήτρια και στον Bukreev στεγαστικών δανείων από την Τράπεζα Κύπρου για ξόφληση του τιμήματος πώλησης, με την εγγύηση της καθ' ης η αίτηση, το χρεωστικό υπόλοιπο των οποίων πλήρωσε η καθ' ης η αίτηση στις 18.2.
  1. Προέκυψαν διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων με αποτέλεσμα την καταχώρηση των Αγωγών 5278/12 και 5279/12 Ε.Δ Λεμεσού από μέρους της καθ' ης η αίτηση εναντίον της αιτήτριας και του Bukreev αντίστοιχα, με τις οποίες αξιώνει την απόσυρση των πωλητηρίων συμβολαίων ημερομηνίας 12.11.2008 από το Κτηματολόγιο. Στην Αγωγή 5278/12 που αφορά στην αιτήτρια καταχωρήθηκε από μέρους της Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει σε τι αναφέρεται η Ανταπαίτηση της εφόσον δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των εγγράφων που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Προηγήθηκαν των πιο πάνω Αγωγών οι επιστολές του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 21.3.2012 και 18.5.2012 με τις οποίες έθετε θέμα παράνομης επέμβασης από μέρους της αιτήτριας στην κατοικία 7 και την καλούσε να παραδώσει την κατοχή και χρήση της στην καθ' ης η Αίτηση. Η θέση της αιτήτριας, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της είναι ότι ενώ ήταν η νόμιμη ιδιοκτήτρια και κάτοχος της κατοικίας 7, είχε αντιληφθεί ότι στις 12.5.2015 η καθ' ης η αίτηση προέβη σε αλλαγή των κλειδαριών της κατοικίας της. Επίσης έλαβε την επιστολή του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση, ημερομηνίας 12.5.2015, που την καλούσε να της παραδώσει άμεσα την κατοχή της κατοικίας 7 και να παραλάβει μέχρι τις 16.5.2015 τα προσωπικά της αντικείμενα από την κατοικία. Προηγήθηκε όμως, πάλι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της αιτήτριας, και άλλη προσπάθεια αλλαγής των κλειδαριών από πλευράς της καθ' ης η αίτηση στις 8.5.
  2. Άρχισε δηλαδή, σύμφωνα με τη θέση της αιτήτριας στην ένορκη δήλωση της, να προβαίνει η ίδια η καθ' ης η αίτηση σε ενέργειες για ανάκτηση κατοχής της κατοικίας 7, όταν έγινε προφανώς αντιληπτό από την αλληλογραφία μεταξύ τους ότι η αιτήτρια δεν προτίθετο να συμμορφωθεί. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ήταν η καταχώρηση στις 20.5.2015 της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και της υπό κρίση μονομερούς αίτησης για διαφύλαξη της περιουσίας της και εφόσον στις 2.6.2015 είχε προγραμματίσει ταξίδι στην Κύπρο με σκοπό να γεννήσει το τρίτο παιδί της. Ενόψει της έκδοσης μονομερώς δύο εκ των διαταγμάτων που ζητούνται με την αίτηση κρίνω όπως το Δικαστήριο ασχοληθεί κατά πρώτο με την εξέταση του θέματος του κατεπείγοντος σε συνάρτηση με το λόγο ένστασης περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων που έπρεπε η αιτήτρια να αποκάλυπτε, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ορθά και δίκαια. Ο Καλλής στην ένορκη δήλωση του αναφέρθηκε ειδικότερα στην μη αποκάλυψη του καταρτισμού αρχικά των δύο αγοραπωλητηρίων συμβολαίων ημερομηνίας 12.4.2008 το ένα μεταξύ της καθ' ης η αίτηση και της αιτήτριας για την κατοικία 7 και το άλλο με τον Bukreev για την κατοικία
  3. Η αιτήτρια αναφέρθηκε μόνο στα δύο ημερομηνίας 12.11.2008 που ακολούθησαν. Ο Καλλής αποδίδει τον καταρτισμό των νέων συμφωνιών στο ότι οι αγοραστές δεν ήσαν σε θέση να εκπληρώσουν τους όρους πληρωμής του τιμήματος πώλησης των αρχικών συμβολαίων, γι' αυτό και χρειάστηκε ο καταρτισμός των νέων συμβολαίων,ώστε η αιτήτρια και ο Bukreev να μπορέσουν να εξασφαλίσουν στεγαστικά δάνεια με την κατάθεση των συμβολαίων στο Κτηματολόγιο. Αποκρύπτει επίσης ότι η αιτήτρια και ο Bukreev δεν πλήρωναν τις δόσεις των δανείων τους στην Τράπεζα, γι' αυτό και η καθ' ης η αίτηση προέβη σε ξόφληση των χρεωστικών υπολοίπων και των δύο δανείων στις 18.2.2013, λόγω της προσωπικής εγγύησης που έδωσε και στα δυο δάνεια. Σημειώνεται ότι ενώ η αιτήτρια επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της τις Καταστάσεις Λογαριασμού του δανείου της δεν κάμνει καμιά αναφορά για το γεγονός της ξόφλησης των δυο στεγαστικών δανείων της ίδιας και του Bukreev, γεγονός που πρέπει κανονικά να γνώριζε, εφόσον σχετικός ισχυρισμός περιέχετο στην Έκθεση Απαίτησης στην Αγωγή 5278/12 της ενάγουσας, που είναι η εναγόμενη 1-καθ' ης η αίτηση στην παρούσα Αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 23.1.
  4. Στην παράγραφο 37 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρονται η ημερομηνία και τα συγκεκριμένα ποσά που η καθ' ης η αίτηση πλήρωσε στην Τράπεζα. Το ύψος των ποσών που πληρώθηκε στη βάση των αποδείξεων (Τεκμ.1 και 2 την ένορκη δήλωση του Καλλή) είναι κατά τι μεγαλύτερο απ' εκείνο που αναφέρεται στη Βεβαίωση της Τράπεζας, ημερομηνίας 13.2.2013 (Τεκμ.2 στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας) αλλά οι αριθμοί δανείου είναι οι ίδιοι. Ακόμη και η αιτήτρια να μη πληροφορήθηκε για την ξόφληση του κοινού δανείου της με τον Bukreev, αναμένετο να μεριμνούσε προτού προχωρήσει με την καταχώρηση της Αγωγής και της υπό κρίση αίτησης για τη διερεύνηση της τύχης του δανείου της, εφόσον αφορούσε στην αγορά της κατοικίας
  5. Από την άλλη δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου μια αντίφαση από πλευράς της σ' όσον αφορά το ταξίδι της στην Κύπρο και το σκοπό του στις 2.6.2015 και εξηγώ. Η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι ένας λόγος για τον οποίο επείγετο στην έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων είναι γιατί είχε προγραμματίσει τη μετάβαση της στην Κύπρο στις 2.6.2015 για να γεννήσει το τρίτο παιδί της στην Κύπρο. Μάλιστα προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού της επισύναψε στην ένορκη δήλωση της τρία έγγραφα ότι είναι τα αεροπορικά εισιτήρια της οικογένειας της. Εντοπίζεται όμως στο φάκελο της υπόθεσης η ένορκη δήλωση της Ευριπίδου ημερομηνίας 1.9.2015, που συνοδεύει την αίτηση της αιτήτριας για διαφοροποίηση του όρου εγγύησης, ότι ο λόγος που προβαίνει η Ευριπίδου στην ένορκη δήλωση και όχι η ίδια η αιτήτρια είναι γιατί η μετάβαση της αιτήτριας στην Κύπρο από τη Ρωσία είναι αδύνατη μιας και βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο εγκυμοσύνης και δη στον τελευταίο μήνα της. Συνεπώς τα όσα έχει παρουσιάσει η αιτήτρια ως στοιχεία που δήθεν δικαιολογούν το κατεπείγον σε συνάρτηση με την απόκρυψη των πιο πάνω γεγονότων και ιδιαίτερα της ξόφλησης των δυο δανείων και της ασυνέπειας της αιτήτριας έναντι των υποχρεώσεων της δυνάμει του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου επί του οποίου στηρίζει ουσιαστικά το αγώγιμο δικαίωμα της, χωρίς βεβαίως να θεωρηθεί ότι συνιστούν και τελικά ευρήματα, δίνουν εξουσία στο Δικαστήριο να προβεί σε ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων μονομερώς. Τα γεγονότα αυτά είναι ουσιώδη και σχετίζονται άμεσα με τις συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης ως προς την μη απόδειξη του κατεπείγοντος και την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων θα πρέπει να πετύχουν και τα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς να ακυρωθούν. Σ' όσον αφορά το χρόνο που απαιτήθηκε για την επίδοση των διαταγμάτων που εκδόθηκαν μονομερώς, που συνιστά, κατά το δικηγόρο της καθ' ης η αίτηση, επιπρόσθετο λόγο ακύρωσης τους, από τα πρακτικά του φακέλου είναι φανερό ότι η επίδοση δεν επιτεύχθηκε άμεσα ή εντός ευλόγου χρόνου. Στην καθυστέρηση συνέτεινε η συμπεριφορά της αιτήτριας με τα αιτήματα της για αναβολή για επίδοση σε οκτώ μάλιστα περιπτώσεις. Τέθηκε ως δικαιολογία κάθε φορά, η αδυναμία της αιτήτριας συμμόρφωσης με τον όρο για κατάθεση του ποσού των €100.000,00 ως εγγύηση. Η μη συμμόρφωση της αιτήτριας με τον όρο που τέθηκε, γεγονός που συνέτεινε στην καθυστέρηση σύνταξης των διαταγμάτων και συνακόλουθα στην επίδοση τους, δεν είναι καταλυτικής σημασίας για την τύχη της αίτησης. Σημειώνεται ότι τα αιτήματα της αιτήτριας για αναβολή προς επίδοση γίνοντο κάθε φορά αποδεκτά από το Δικαστήριο. Όπως έγινε αποδεκτή και η αίτηση της για διαφοροποίηση του όρου εγγύησης για τους λόγους που αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.9.
  6. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί από το παρόν Δικαστήριο είναι ότι δεν είναι ασύνδετος ο όρος για παροχή εγγύησης με το θέμα του κατεπείγοντος. Σημασία ενέχει για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης ότι τα προσωρινά διατάγματα που δόθηκαν μονομερώς και η αίτηση επιδόθηκαν στην καθ' ης η αίτηση στις 4.9.2015 και της δόθηκε η ευκαιρία να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να τα αμφισβητήσει στις 14.9.2015, όπου και εμφανίστηκε με δικηγόρο. Από τούδε και στο εξής από τα πρακτικά του φακέλου είναι φανερό ότι τα πλείστα αιτήματα για αναβολή είτε για οδηγίες, είτε γι' ακρόαση της αίτησης υποβάλλοντο από πλευράς της καθ' ης η αίτηση είτε για την καταχώρηση ένστασης, είτε για προσωπικούς λόγους του δικηγόρου της. Συνεπώς και η καθ' ης η αίτηση συνέβαλε στην καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης, από τις 14.9.2015 και μετά, οπότε δεν μπορεί να παραπονείται και να θεωρεί άκυρα τα διατάγματα που δόθησαν μονομερώς γι' αυτό και μόνο το λόγο. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου για τη μη στοιχειοθέτηση του κατεπείγοντος και την απόκρυψη στοιχείων που οδηγούν σε απόρριψη της αίτησης, θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω το λόγο ένστασης, που αφορά στην εγκυρότητα της ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Προδρόμου ημερομηνίας 19.5.2015, ότι επειδή προηγείται της καταχώρησης της Αγωγής θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο και μαζί με αυτή και η ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Έχω ανατρέξει στο φάκελο της υπόθεσης όπου εντοπίζεται το εξής σημείο από την αίτηση «τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται εκ της επισυνημμένης ένορκης δήλωσης της κ. Larisa Sozdateleva, εκ Ρωσίας, ενάγουσας-αιτήτριας, ημερομηνίας 20.5.2015". Πράγματι η αίτηση συνοδεύεται από μια ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20.5.2015 στη Ρωσική γλώσσα, φέρει υπογραφή και από κάτω την αναγκαία πιστοποίηση του Πρωτοκολλητή ημερ. 20.5.2015, μαζί με τη σφραγίδα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αμέσως μετά την πιο πάνω ένορκη δήλωση είναι καταχωρημένη στο φάκελο μια άλλη ένορκη δήλωση με τον τίτλο «ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ» ημερομηνίας 19.5.2015 του Γεώργιου Προδρόμου ο οποίος, όπως αναφέρει, έχει μεταφράσει πιστά την ένορκη δήλωση της ενάγουσας ημερομηνίας 20.5.2015 από τα Ρωσικά στα Ελληνικά επισυνάπτοντας στην ένορκη δήλωση του τα δύο έγγραφα. Η ένορκη δήλωση του Προδρόμου φέρει την πιστοποίηση του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ότι ο ομνύων υπέγραψε ενώπιον του στις 19.5.
  7. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου αρ. 67/88, όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 154/1990, σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία γίνεται αποδεκτό ως αποδεικτικό μέσο και έγγραφο συνταγμένο σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα. Η παράγραφος 2 του ίδιου άρθρου προνοεί ότι το Δικαστήριο μπορεί όταν το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει, να διατάξει τη μετάφραση του εγγράφου στις επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας. Η παράγραφος 4 του άρθρου 5 προνοεί ότι για τους σκοπούς του άρθρου 5 «έγγραφο» περιλαμβάνει και ένορκη δήλωση. Ενόψει της πιο πάνω νομοθεσίας δεν βρίσκω οτιδήποτε το επιλήψιμο σ' όσον αφορά την ένορκη δήλωση της αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση, εφόσον φέρει ημερομηνία 20.5.2015 που είναι η ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής και είναι διατυπωμένη στη γλώσσα της αιτήτριας. Το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση του Προδρόμου, που μετέφρασε στα Ελληνικά το Ρωσικό κείμενο της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας, προηγήθηκε κατά μια μέρα δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας στη Ρωσική γλώσσα, στην οποία παρατίθενται τα γεγονότα της αίτησης και φέρει την αναγκαία πιστοποίηση του Πρωτοκολλητή. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να μη διατάξει τη μετάφραση. Επίσης παρά την κατάληξη μου ως προς το θέμα του κατεπείγοντος και απόκρυψη γεγονότων που οδηγεί αναπόφευκτα σε ακύρωση των διαταγμάτων που εκδόθησαν μονομερώς, θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 επί των οποίων στηρίζεται ουσιαστικά η αίτηση. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 έχουν καθοριστεί σε πληθώρα αποφάσεων και εκφράστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Α. Pieries Estates Ltd & Others
(1982)1 A.A.Δ 557 και είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
  2. να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, και
  3. να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέρα από αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει τελικά αν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Άλλα σχετικά στοιχεία είναι να ληφθεί υπόψη η διατήρηση του status quo. (Βλ. Π.Ε. 286/10 P & MA Restaurant Ltd v. Eric JohnWakeham, ημερ. 22.2.2013). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Παναγίδη
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 397, αναφέρθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης στην Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245 διευκρινίστηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741 αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι γεγονός ότι η νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, περιλαμβάνει όχι μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Κώστα Ε. Κυρίσαββα κ.ά. ν. Χάρη Γ. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.» (Βλέπε επίσης: Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231).» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, που αφορούσε επίσης σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, εκείνο που απαιτείται με την τρίτη προϋπόθεση είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται και το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τον εναγόμενο να μην αποξενώσει τόση από την ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του, όση κατά τη γνώμη του θα ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα και τα έξοδα της Αγωγής. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα στη βάση του άρθρου 5
(1)εκτίθενται στο εδάφιο
(2)του άρθρου και είναι τα εξής:
  1. Ο ενάγων να έχει καλή βάση αγωγής.
  2. Με την πώληση και/ή μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανό ο ενάγοντας να εμποδισθεί στην ικανοποίηση απόφασης που ενδεχόμενα εκδοθεί υπέρ του. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που περιέχονται στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 δεν μπορούν να εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του ΄Αρθρου 32 του Νόμου 14/
  3. Οσον αφορά το βάσιμο της Αγωγής του άρθρου 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 δηλαδή, είναι αναγκαία η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. ΄Οσον αφορά το δεύτερο κριτήριο στη βάση του άρθρου 5 του Κεφ. 6 έχει νομολογηθεί ότι αυτό αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. Από το λεκτικό του άρθρου 5 του Κεφ. 6 εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ακίνητη περιουσία που επιζητείται η δέσμευση της δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη με το ύψος της απαίτησης και τα έξοδα. Θα πρέπει ο ενάγοντας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία σε σχέση με την περιγραφή του ακινήτου του οποίου ζητεί τη δέσμευση και την κατά προσέγγιση αξία του ώστε να συσχετισθεί με το ύψος των αξιώσεων του στην αγωγή. Θα πρέπει επιπρόσθετα να προσφέρει μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του εναγόμενου και το ενδεχόμενο ύπαρξης άλλης περιουσίας του από την οποία θα μπορούσε να ικανοποιηθεί η απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ του. Στην παρούσα περίπτωση η αιτήτρια δεν έδωσε σαφή εικόνα στο Δικαστήριο ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας
  5. Η ίδια διατείνεται στην ένορκη δήλωση της ότι είναι η ιδιοκτήτρια της κατοικίας 7 και επ' αυτού του γεγονότος στηρίζει το αγώγιμο δικαίωμα της για παράνομη επέμβαση από μέρους της καθ' ης η αίτηση. Επίσης μια από τις θεραπείες που ζητά με τη Γενική Οπισθογράφηση είναι «Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα είναι η νόμιμη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ως άνω περιγραφομένου ακινήτου και/ή ότι δικαιούται να κατέχει και/ή να απολαμβάνει και/ή να εκμεταλλεύεται το πιο πάνω ακίνητο». Ακόμη και τα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς και τα υπόλοιπα που ζητούνται με την αίτηση, αναφέρονται σε ακίνητη ιδιοκτησία της ίδιας της αιτήτριας. Ίσως το θέμα κυριότητας της κατοικίας 7 να είναι το αντικείμενο της Ανταπαίτησης της στην Αγωγή 5278/
  6. Ενόψει της πιο πάνω ασαφούς τοποθέτησης της αιτήτριας κατά πόσο η καθ' ης η αίτηση είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της κατοικίας 7, κρίνω ότι οι πρόνοιες του άρθρου 5 δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. H αίτηση βασίζεται επίσης στο άρθρο 4 του Κεφ.
  7. Αυτό εφαρμόζεται στην περίπτωση που αποσκοπείται η δέσμευση του αντικειμένου της Αγωγής. Σε τέτοια περίπτωση οι πρόνοιες του άρθρου 4 εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου
  8. (βλ. Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R 231). Σημειώνεται ότι στην παρούσα υπόθεση το ακίνητο του οποίου σκοπείται η δέσμευση, δεν συνιστά το αντικείμενο της παρούσας Αγωγής. Ίσως, όπως ανέφερα και ανωτέρω, να είναι το αντικείμενο της Ανταπαίτησης της στην Αγωγή 5278/
  1. Δεν υπάρχει καμιά αξίωση στην Γενική Οπισθογράφηση, εφόσον δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης, ως προς τη διεκδίκηση της κυριότητας της κατοικίας 7 ή αξίωση για μεταβίβαση της κατοικίας επ' ονόματι της αιτήτριας στη βάση συμφωνίας ή διαφορετικά. Αντίθετα ζητούνται Δήλωση ότι η αιτήτρια είναι η νόμιμη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της κατοικίας 7 και διατάγματα όπως η καθ' ης η αίτηση σταματήσει να επεμβαίνει παράνομα στην κατοικία της. Συνεπώς το άρθρο 4 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60 αποφεύγοντας την εξέταση αμφισβητούμενων ζητημάτων που θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και την εξαγωγή συμπερασμάτων που δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση σε συνάρτηση με τις θέσεις που προβάλλουν οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους. Θα πρέπει να λεχθεί ότι οι δικηγόροι στις αγορεύσεις τους προβαίνουν σε μια αχρείαστη εκτενή ανάλυση του μαρτυρικού υλικού για να καταλήξουν στις εισηγήσεις και συμπεράσματα που νομίζουν ότι εξυπηρετούν την υπόθεση της κάθε πλευράς. Το Δικαστήριο όμως στο στάδιο αυτό, επαναλαμβάνω, ότι δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων. Θα προβεί μόνο σε εκείνες τις διαπιστώσεις που κρίνει αναγκαίες για σκοπούς απόφασης του στην υπό κρίση αίτηση. Αναμφίβολα με όσα παρουσίασε η αιτήτρια καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση στη βάση των δικογράφων. Η αιτήτρια με την ένορκη δήλωση της έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ότι ενώ διατηρούσε την κατοχή της κατοικίας 7, στη βάση ενός αγοραπωλητηρίου συμβολαίου που υπέγραψε με την καθ' ης η αίτηση, η καθ' ης η αίτηση με την αλλαγή των κλειδαριών της κατοικίας επενέβη και εξακολουθεί να επεμβαίνει παράνομα σ' αυτήν. Βέβαια ο Καλλής αμφισβητεί τη νομιμότητα της κατοχής από μέρους της αιτήτριας, αλλά δεν είναι θέμα που μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει και να αποφανθεί ποιός από τους δύο λέγει την αλήθεια, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, αλλά κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας στο τέλος. Επιπλέον στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε με την ένορκη δήλωση της αιτήτριας ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η αιτήτρια έχει καταδείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες στην περίπτωση βέβαια που γίνουν αποδεκτές οι θέσεις της περί παράνομης επέμβασης που συνιστά και το αγώγιμο της δικαίωμα, σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση εντοπίζεται η γενική αναφορά στην παράγραφο 47 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας ότι «είναι δίκαιο και επείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εναντίον των εναγομένων 1-καθ' ων η αίτηση γιατί σε περίπτωση που δεν εκδοθούν θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.» καθώς και τα εξής στην παράγραφο 44 της ένορκης δήλωσης: «Ειλικρινά πιστεύω πως η διάρρηξη, παραβίαση, παράνομη επέμβαση και κατοχή της κατοικίας μου από μέρους των Εναγομένων 1-Καθ' ων η Αίτηση, καθώς και η πρόκληση ζημιάς και απώλειας τόσον των προσωπικών μου όσον και της λοιπής οικογένειας μου αντικειμένων και περιουσίας από τους Εναγόμενους 1-Καθ' ων η Αίτηση, καθιστά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αναγκαία και επείγουσα. Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι χωρίς την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων οι Εναγόμενοι 1 και/ή αντιπρόσωποι και/ή αξιωματούχοι και/ή υπάλληλοι τους θα συνεχίσουν ακάθεκτοι και χωρίς κανένα εμπόδιο και ενόχληση την παράνομη επέμβαση και κατοχή της κατοικίας μου. Περαιτέρω, δεν θα μπορέσω ούτε εγώ ούτε η οικογένεια μου να διαμένουμε στην κατοικία μας στις 02.06.2015 όπου έχουμε προγραμματίσει να έρθουμε στην Κυπρο για να γεννήσω το τρίτο μου παιδί. Είναι η δεύτερη φορά που αποπειρούνται οι Εναγόμενοι 1 να λάβουν την κυριότητα και κατοχή της κατοικίας μου μιας και το είχαν επαναλάβει με την προβολή της δήθεν ακυρωτικής συμφωνίας ημερομηνίας 15.11.2011 που κατ' ισχυρισμόν υπέγραψα.» Από τα πιο πάνω δεν εντοπίζεται κανένα στοιχείο που να κατατείνει σε πρόκληση συγκεκριμένης ζημιάς της αιτήτριας σε περίπτωση μη έκδοσης των διαταγμάτων. Επίσης δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η τυχόν οποιαδήποτε ζημιά της αιτήτριας, σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, να μη μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Σημειώνεται ότι ακόμη και στη Γενική Οπισθογράφηση υπάρχει θεραπεία για καταβολή συγκεκριμένου ποσού ως αποζημίωσης τον μήνα, μέχρι την παράδοση της κατοχής της κατοικίας 7 για την παράνομη επέμβαση. Επίσης στην παράγραφο 46 της ένορκης δήλωσης της, η ίδια η αιτήτρια καθορίζει ως τρέχουσα ενοικιαστική αξία της κατοικίας 7 σε €4.345,00 στη βάση έκθεσης εκτίμησης (Τεκμ.38) στην ένορκη δήλωση της. Από την άλλη δεν υπάρχει κανένας ισχυρισμός ή στοιχείο ότι η οικονομική κατάσταση της καθ' ης η αίτηση είναι τέτοια που να καθιστά αδύνατη την εκτέλεση της τυχόν εκδοθησομένης απόφασης εναντίον της μελλοντικά. Σ' όσον αφορά τον ισχυρισμό περί πρόκλησης ζημιάς στα προσωπικά αντικείμενα της αιτήτριας ή στον εξοπλισμό της κατοικίας 7, είναι αυτονόητο ότι και αυτή η ζημιά μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Συνεπώς κρίνω ότι ενόψει των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις, η μαρτυρία που προσκόμισε η αιτήτρια είναι ανεπαρκής για σκοπούς ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
  2. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου που οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης και γι' αυτό το λόγο, θα εξετάσω το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Με βάση όλα τα δεδομένα ενώπιον μου είναι κατάληξη μου ότι αυτό ευνοεί στην παρούσα περίπτωση την καθ' ης η αίτηση. Η πορεία αυτή στη βάση των γεγονότων που έχουν τεθεί, φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας στην περίπτωση που μελλοντικά η απόφαση μου για μη έκδοση των διαταγμάτων ήθελε κριθεί λανθασμένη. Σημειώνεται ότι αν και η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της παρουσιάζει την κατοικία 7 ως την κύρια της κατοικία, απ' όσα έχει παρουσιάσει ενώπιον μου η ίδια, διαμένει στη Ρωσία και στην Κύπρο έρχεται κάθε φορά για μερικές μέρες. Εξάλλου η ημερομηνία 2.6.2015 που φέρεται να είχε προγραμματίσει να έλθει στην Κύπρο για να γεννήσει το παιδί της γι' αυτό και είχε άμεση ανάγκη την κατοικία που είναι και ένα από τα στοιχεία για να αποδειχθεί το κατεπείγον της αίτησης, έχει προ πολλού παρέλθει, ενώ το Σεπτέμβρη του 2015, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Ευριπίδου, βρισκόταν στη Ρωσία αναμένοντας τη γέννηση του τρίτου παιδιού της. Από την άλλη η καθ' ης η αίτηση, εφόσον προχώρησε στη βάση της ακυρωτικής συμφωνίας με την αιτήτρια σε ξόφληση των στεγαστικών δανείων της αιτήτριας και του Bukreev στην Τράπεζα και σε κατάθεση της διαφοράς σε λογαριασμό που της υποδείχθηκε, αναμένει την από μέρους της αιτήτριας και του Bukreev εκπλήρωση των δικών τους υποχρεώσεων μια εκ των οποίων είναι φυσικά η παράδοση της κατοχής της κατοικίας την οποία στερείται. Ένας άλλος λόγος για τον οποίον δεν μπορεί να πετύχει η αίτηση σ' όσον αφορά το διάταγμα της παραγράφου Β που δεν δόθηκε μονομερώς, που διατάσσει την καθ' ης η αίτηση να εκκενώσει και/ή παραδώσει στην αιτήτρια κενή και ελεύθερη κατοχή της κατοικίας 7 είναι γιατί είναι προστακτικής φύσης και αναμφίβολα, σύμφωνα με τη νομολογία, δίνεται σπάνια, με φειδώ και με εξαιρετική περίσκεψη. Όπως όμως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunctions, 8η Έκδ., σελ. 35-37, η έκδοση του δεν αποκλείεται όταν υπάρχει ή θεωρείται από το Δικαστήριο ότι υπάρχει επείγον θέμα προς εξέταση ή όπου η φύση των πραγμάτων είναι τέτοια που ενδεχομένως η μη έκδοση του να επηρεάσει ανεπανόρθωτα την όλη πορεία της διαφοράς (βλ. Αίτηση Starport Nominees Ltd κ.α (Αρ.1)
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1272). Ήταν εισήγηση του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση στην γραπτή του αγόρευση ότι τα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν επιπρόσθετα και για το λόγο ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση από πλευράς αιτήτριας στην καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Προσθέτει ότι η καθυστέρηση, είχε ως αποτέλεσμα η καθ' ης η αίτηση να προβεί στην καταχώρηση αίτησης για απόρριψη της Αγωγής λόγω μη προώθησης της διαδικασίας. Ακόμη και τότε ο δικηγόρος της αιτήτριας ζήτησε χρόνο οπότε το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για απόδειξη για τις 20.1.2016 με δικαίωμα όπως καταχωρήσει εν τω μεταξύ την Έκθεση Απαίτησης. Είναι φανερό από το φάκελο της υπόθεσης ότι αν και το σημείωμα εμφάνισης της καθ' ης η αίτηση καταχωρήθηκε στις 15.9.2015 η αιτήτρια δεν προώθησε την Αγωγή της με τη δέουσα σπουδή. Μέχρι σήμερα δεν εντοπίζεται η Έκθεση Απαίτησης στο φάκελο. Διατηρώ όμως αμφιβολίες κατά πόσο η καθυστέρηση, που δεν κρίνεται υπέρμετρα μεγάλη, έγινε σκόπιμα ή είχε τα κίνητρα που της καταλογίζονται από την άλλη πλευρά. Συνεπώς η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Συνεπώς ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. Συνακόλουθα τα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς ακυρώνονται. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικά διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.