Tsircon Company Ltd ν. Alfa Concrete Public Company Ltd κ.α., Aγωγή Αρ. 5723/13, 26/1/2016

(2)και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), Δ.25 θ.θ.1-5 και Δ.48 θ.θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί του άρθρου 9 του Κεφ.6 και της Γενικής Πρακτικής και σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του ιδίου του εναγόμενου 3, ημερομηνίας 16.6.

1. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που προβλέπονται από τη νομολογία, τη νομοθεσία και τους κανονισμούς για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
3. Η νομική βάση της αίτησης πάσχει.
4. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
5. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση περιέχει στοιχεία και/ή γεγονότα τα οποία δεν δικαιολογούν και/ή αντικρούουν την παράγραφο Α της αίτησης.
6. δεν έχει καταδειχθεί ότι θα διατηρηθεί η ασφάλεια των Καθ' ων η Αίτηση που τους παρέχεται με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 27.3.
8. Τίθεται σε κίνδυνο και/ή μειώνεται η ασφάλεια που παρέχεται στους Καθ' ων η Αίτηση με βάση στο διάταγμα ημερομηνίας 27.3.
10. Το διάταγμα παγοποίησης θα καταστεί άνευ ουσίας και/ή θα αποδυναμωθεί σε περίπτωση που το Δικαστήριο εγκρίνει την αίτηση.
11. Έγκριση της αίτησης θα είναι ισάξια με νομιμοποίηση παρακοής διατάγματος.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Άγγελου Τσιρίδη, διευθυντή της ενάγουσας, ημερομηνίας 16.11.
12. Στην ένορκη του δήλωση ο Τσιρίδης προβαίνει σε μια αναδρομή του ιστορικού της αίτησης της ενάγουσας για έκδοση προσωρινού διατάγματος δίνοντας έμφαση στα εξής: Στις 27.3.2014 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο παγοποιείτο η κινητή και ακίνητη περιουσία όλων των εναγομένων (Τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του). Στη συνέχεια εκδόθηκαν εκ συμφώνου τα ακόλουθα διατάγματα τροποποίησης του αρχικού προσωρινού διατάγματος ως εξής:
13. Στις 7.4.2014 διάταγμα που επιτρέπει στους εναγόμενους 2 να προβούν σε εξόφληση συγκεκριμένων τιμολογίων (Τεκμ.2 της ένορκης δήλωσης).
14. Στις 11.4.2014 διάταγμα που επέτρεπε στην εναγόμενη 2 να προβαίνει σε πληρωμές των μισθών των υπαλλήλων της, σε πληρωμές φορολογίας, Φ.Π.Α., εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δικηγορικά έξοδα και άλλα τιμολόγια. Με το ίδιο διάταγμα επιτράπη στους εναγόμενους 3, 4 και 5 να αποσύρουν ποσά χρημάτων μηνιαίως για τη διαβίωση των ιδίων και των οικογενειών τους (Τεκμ.3 της ένορκης δήλωσης).
15. Στις 16.4.2014 διάταγμα σε σχέση με την εναγόμενη 1 (Τεκμ.4 της ένορκης δήλωσης), ώστε να της επιτρέπεται να πληρώνει τυχόν οφειλές της προς το Κράτος. Η ενάγουσα συμφώνησε στις τροποποιήσεις του αρχικού διατάγματος προς το σκοπό υποβοήθησης της ομαλής λειτουργίας των επιχειρήσεων των εναγομένων 1 και 2 και για την ομαλή διαβίωση των εναγομένων 3, 4 και
16. Εκτός από τις αιτήσεις των εναγομένων που είχαν ως αποτέλεσμα την έκδοση των πιο πάνω συμφωνηθέντων διαταγμάτων τροποποίησης, η εναγόμενη 2 προέβη επιπρόσθετα στην καταχώρηση και της αίτησης ημερομηνίας 3.4.2014, πάλι για τροποποίηση του διατάγματος, η οποία όμως απερρίφθη από το Δικαστήριο, με την απόφαση του ημερομηνίας 16.10.2014 (Τεκμ.5 της ένορκης δήλωσης). Επίσης στις 11.7.2014 καταχωρήθηκε άλλη αίτηση με την οποία ο εναγόμενος 5 ζητούσε πάλι τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα για ανθρωπιστικούς λόγους, παρά τη διαφωνία της ενάγουσας. Ο Τσιρίδης είναι της άποψης ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, εφόσον δεν παρέχεται κανένα στοιχείο ότι σε περίπτωση εξαίρεσης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/25406 του αιτητή από το διάταγμα, η ενάγουσα θα είναι εξασφαλισμένη στην εκτέλεση της τυχόν υπέρ της εκδοθησομένης απόφασης. Επίσης υποβάλλει ότι ο αιτητής δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο σ' όσον αφορά την περιουσία του ή την ικανότητα του να προσφέρει άλλη μορφή εγγύησης. Είναι άλλη εισήγηση του Τσιρίδη ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και καταχωρήθηκε στα πλαίσια της τακτικής κωλυσιεργίας από πλευράς των εναγομένων στην εκδίκαση της Αγωγής. Ενδεικτικό της τάσης αυτής είναι καθυστέρηση στην καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης που έγινε μόλις τον Σεπτέμβριο του
17. Καταλήγοντας ισχυρίζεται ότι σκοπός της αίτησης είναι η παραπλάνηση του Δικαστηρίου και η εξαπάτηση της ενάγουσας και αυτό είναι εμφανές από την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην ένορκη δήλωση του αιτητή για την Νίκη Αντωνίου, που υποτίθεται σύμφωνα με την αίτηση, θα ξοφλήσει τις υποθήκες που βαρύνουν το ακίνητο του σε αντίθεση με την παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του όπου αναφέρει ότι ο Στέλιος Αντωνίου θα ξοφλήσει τις υποθήκες, αν το ακίνητο μεταβιβαστεί επ' ονόματι του. Η αντίφαση αυτή καταδεικνύει ότι η προσπάθεια του εναγόμενου 3-αιτητή στην πραγματικότητα είναι να μεταβιβαστεί το ακίνητο σε μέλος της οικογένειας του, προς το σκοπό εξαίρεσης του από το διάταγμα του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος 3-αιτητής στη δική του ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρει ότι το ακίνητο του με αρ. εγγραφής 0/25406 βαρύνεται με δύο υποθήκες επί της Ελληνικής Τράπεζας ύψους €100.000,00 η κάθε μια οι οποίες εξασφαλίζουν προσωπικό δάνειο του ιδίου, το οποίο δάνειο σήμερα παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο εκ €236.000,
18. Σύμφωνα με την εκτίμηση, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμ.3 στην ένορκη δήλωση του, το ακίνητο αυτό στις 4.3.2014 είχε αγοραία αξία €223.000,00 αλλά στην περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης του η αξία του μειώνεται στις €156.100,
19. Κατόπιν διαπραγματεύσεων με την Τράπεζα, η τελευταία αποδέχθηκε όπως της καταβληθεί το ποσό των €190.000,00 από τον πατέρα του αιτητή Στέλιο Αντωνίου, αν επιτραπεί η μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του Στέλιου Αντωνίου. Καταλήγοντας ο αιτητής είναι της άποψης ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση του διατάγματος δεν θα οδηγήσει σε ανεπιεική αποτελέσματα, εφόσον οι υποθήκες προηγούνται έναντι των απαιτήσεων της ενάγουσας. Κρίνω σκόπιμο για σκοπούς ολοκλήρωσης του ιστορικού να παραθέσω αυτούσιο το αρχικό προσωρινό διάταγμα, που εξασφάλισε η ενάγουσα κατόπιν ακρόασης, εναντίον όλων των εναγομένων προτού αυτό υποστεί τις τροποποιήσεις στη βάση των διαταγμάτων που αναφέρει ο Τσιρίδης και επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του. «
20. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 μέχρι 5 και στον κάθε ένα από αυτούς, όπως άμεσα ή έμμεσα, δια μέσω των εργαζομένων τους, υπηρετών τους, εκπροσώπων τους, αντιπροσώπων τους ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου νομικού ή φυσικού, με οποιοδήποτε τρόπο, μεταφέρουν, δωρίσουν, πωλήσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν, υποθηκεύσουν , αποξενώσουν ή μειώσουν με οποιοδήποτε τρόπο την περιουσία τους στην Κύπρο και/ή οπουδήποτε στον κόσμο μέχρι ποσού €500.000 ή ισόποσου σε οποιοδήποτε νόμισμα, είτε αυτή η περιουσία είναι στο όνομα τους ή στο όνομα άλλων ατόμων, είτε τους ανήκει αποκλειστικά ή από κοινού ή κεχωρισμένα, απόλυτα ή λόγω εμπιστεύματος ή άλλης μορφής ιδιοκτησίας και άμεσα ή έμμεσα μέσω άλλων προσώπων ή εταιρειών, μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής.» Οι δικηγόροι στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Το Δικαστήριο αντλεί την εξουσία να τροποποιεί οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα κατόπιν απόδειξης ύπαρξης ευλόγου αιτίας, είτε κατά την εξέταση της κύριας αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση του ήδη εκδοθέντος είτε κατόπιν αίτησης, από το άρθρο 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)που προνοεί τα εξής: «

(2)Οιovδήπoτε παρεμπίπτov διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω

(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα.» Σχετικές με την εξουσία αυτή του Δικαστηρίου είναι οι υποθέσεις ΑΒΡ Holdings κ.α ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694 και Seamark Consultancy Services Ltd κ.ά. v. Lasala κ.α.

(2007)1 (Α) Λ.Α.Δ. 162. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. v. Frantisek Stepanek κ.ά.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ 1403 στη σελ. 1425 αναφέρθησαν τα εξής: «Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Στην υπόθεση Melouskia Commercial Ltd κ.α. ν. Chumachenko Alisa κ.α., Π.Ε. Ε71/13 ημερ. 30.9.2014 αποφασίστηκαν τα εξής από το Ανώτατο Δικαστήριο σ' όσον αφορά αίτημα για απελευθέρωση από τους παγοποιηθέντες λογαριασμούς ποσών για καταβολή δικηγορικής αμοιβής και για άλλους λόγους: «Είναι γεγονός ότι σε υποθέσεις του είδους και με βάση τη νομολογία (βλ. PCW (Underwriting Agencies) Ltd v. Dixon

(1983)2 All E. R. 158, Halifax pic v. Chandler

(2002)EWCA Civ. 1750 και David Bean: Inductions 8η εκδ., σελ. 113-115, para 7.24 - 7.27) είναι δυνατή η τροποποίηση του διατάγματος ώστε να απελευθερώνονται λογικά ποσά για την ικανοποίηση τρεχόντων εξόδων μιας επιχείρησης, την πληρωμή των μισθών και την καταβολή δικηγορικών εξόδων. Εάν, όμως το Δικαστήριο ενέκρινε τέτοιο αίτημα, τροποποιώντας το διάταγμα θα καταστρατηγούσε τον σκοπό που εξυπηρετούσε, αφού σταδιακά θα το καθιστούσε άνευ αντικειμένου, γιατί, με την πάροδο του χρόνου, θα εξαντλείτο και το κατατεθειμένο στο λογαριασμό ποσό (βλ. Global Maritime Services Ltd κ.ά. v. Bulcom Ltd Πολ. Έφ. Αρ. 6/2010, ημερ. 21.3.13).» Επίσης στην υπόθεση Α ν. C (No.2)

(1981)2 W.L.R. 634 αποφασίστηκε από το Αγγλικό Δικαστήριο ότι ο αιτητής έχει το βάρος απόδειξης της αναγκαιότητας και του σκοπού για τον οποίο επιζητείται η τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος και κατά πόσο έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία για ικανοποίηση της απόφασης. Ενόψει των πιο πάνω έχοντας αποφασίσει ότι υπάρχει ευχέρεια τροποποίησης ενός ενδιάμεσου διατάγματος από το Δικαστήριο, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο ο αιτητής έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης ύπαρξης εύλογης αιτίας, που να δικαιολογεί την τροποποίηση του. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση. Είναι φανερό ότι ο αιτητής με την ένορκη δήλωση του δεν δίνει μια σαφή εικόνα ως προς το λόγο για τον οποίο ζητά την εξαίρεση του ακινήτου του από το διάταγμα. Συγκεκριμένα ενώ στο σώμα της αίτησης γίνεται αναφορά ότι ο σκοπός εξαίρεσης του ακινήτου είναι η μεταβίβαση του σε κάποια Νίκη Αντωνίου η οποία και θα αναλάβει τις υποθήκες που βαρύνουν το ακίνητο, στην ένορκη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι έχει συμφωνηθεί με την Τράπεζα να καταβάλει ο πατέρας του Στέλιος Αντωνίου €190.000,00 για ξόφληση του λογαριασμού, αν επιτραπεί η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του ελεύθερου από εμπράγματα βάρη. Εκτός αυτού ο αιτητής, που έχει και το βάρος απόδειξης της αναγκαιότητας έκδοσης του διατάγματος τροποποίησης δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο ως προς το κατά πόσο ο ίδιος έχει άλλη περιουσία προς το σκοπό ικανοποίησης μιας εκδοθησομένης απόφασης εναντίον του ή να δώσει έστω μια υπαλλακτική εξασφάλιση. Ενόψει όλων των πιο πάνω είναι κατάληξη μου ότι ο αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει για εξαίρεση του ακινήτου του με αρ. εγγραφής 0/25406 από το προσωρινό διάταγμα και ούτε έχει παρουσιάσει μια εύλογη αιτία γιατί να διαταχθεί η τροποποίηση του διατάγματος που έχει οριστικοποιηθεί κατόπιν ακρόασης. Το γεγονός ότι ο αιτητής συμφώνησε με την Τράπεζα σε κάποιο ποσό σ' όσον αφορά το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου του και ότι θα το εξοφλήσει κάποιος, είτε η Νίκη Αντωνίου που αναφέρεται στην αίτηση, είτε ο Στέλιος Αντωνίου που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, δεν ενδιαφέρει την καθ' ης η αίτηση, εφόσον δεν της προσφέρεται από πλευράς αιτητή άλλη εξασφάλιση. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου 3-αιτητή όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο