Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ ν. ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΑΦΙΤΗ κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 330/15, 15/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A19 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 330/15 ANΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟΝ ΚΕΦ. 4 ΑΡΘΡΑ 21 ΚΑΙ 30, ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟΝ 22/85 Ως ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ, ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ 79 - ΚΑΙ - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Mεταξύ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, εκ Λεμεσού Αιτητών και ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΑΦΙΤΗ ΜΑΡΙΑΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΑΦΙΤΟΥ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΦΙΤΗ Καθ'ων η αίτηση ------------------ Hμερομηνία: 15.1.16 Για τους αιτητές: κα Κουδουνάρη Για τους καθ'ων η αίτηση: κα Μιχαήλ για Χατζηχάννα & Σία (για ν' ακούσει απόφαση η κα Βαρνάβα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν: "(α) Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της ληφθείσας διαιτητικής απόφασης ημερ. 27/2/2014 εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση Αρ. 1, 2 και 3 ως εκτελείται η απόφαση του Δικαστηρίου. (β) Οιονδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο." Η αίτηση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρα 21 και 30, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα άρθρα 2, 52 και 53, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμός 142/87 Θεσμός 79, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, θθ.1, 2, 3, 4, 7, Δ.47 θθ.1, 2, 3,, Δ.48 θθ.1, 2, 3 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηριου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Χρίστου Δημητρίου στην οποία αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των αιτητών, γνωρίζει όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στις 27.2.14 στα πλαίσια διαδικασίας διαιτησίας εκδόθηκε απόφαση εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3 και η διαιτητική απόφαση επεδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση στις 26.8.
- Καμία έφεση ή ένσταση ασκήθηκε για την διαιτητική απόφαση και ως εκ τούτου η απόφαση είναι τελική. Οι αιτητές ζητούν την εγγραφή της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση στην οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης: A) Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου επειδή δεν υπάρχει συνυποσχετικό Διαιτησίας μεταξύ των Αιτητών και των Καθ'ων η Αίτηση. B) Μεταξύ των Αιτητών και των Καθ'ων η Αίτηση δεν υπογράφτηκε καμία συμφωνία και/ή εγγραφή συμφωνία και/ή συμφωνία συνυποσχετικού για την υποβολή των μεταξύ τους διαφορών σε Διαιτησία σύμφωνα με τον περί Διαιτησίας Νόμο. Γ) Δεν επιδόθηκε στους Καθ'ων η Αίτηση ειδοποίηση παραπομπής σε Διαιτησία σύμφωνα με το άρθρο 24 του περί Διαιτησίας Νόμου και του 52 περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (22/1985) και επομένως η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε από τον Διαιτητή με έλλειψη και/ή υπέρβαση δικαιοδοσίας. Δ) Η παραπομπή σε Διαιτησία δεν έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987 μέχρι
- Ε) Η διαδικασία στην οποία λήφθηκε η Διαιτητική Απόφαση ήταν παράτυπη καθότι ουδέποτε τους επιδόθηκε «προσωπικά και κανονικά» οποιαδήποτε ειδοποίηση για την ακρόαση της Διαιτησίας με αποτέλεσμα να στερηθούν το δικαίωμα ακροάσεως που διέπει και την διαδικασία Διαιτησίας (Notice of Arbitration). Στ) Ο διορισμός του Διαιτητή έγινε μονομερώς και εν πάση περιπτώσει δεν νομιμοποιείται από του να ασκεί διαιτησία και/ή δεν έχει τα προσόντα να πράξει τούτο. Ζ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την έκδοση αιτούμενου Διατάγματος. Η) Οι Καθ'ων η Αίτηση δεν είναι μέλη του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού και επομένως οποιαδήποτε συμφωνία είναι άκυρη σύμφωνα με το Νόμο. Θ) Η Διαιτησία διεξήχθη κατά παράβαση του Νόμου και των Θεσμών. Ι) Η Αίτηση είναι κατά Νόμο και ουσία αβάσιμη. Κ) Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή άτυπη και/ή πάσχει νομικά και/ή κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Νόμου και/ή στηρίζεται επί λανθασμένων διατάξεων και/ή παραλείπει τα απαιτούμενα από το Νόμο στοιχεία. Λ) Ο τίτλος της Αίτησης είναι λανθασμένος. Μ) Για τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση των Αιτητών δεν εμπίπτει στα πλαίσια των περιπτώσεων στις οποίες το Δικαστήριο να μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Χριστάκη Παφίτου, καθ'ης η αίτηση 2 η οποία αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη και από τους καθ'ων η αίτηση 1 και 3 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους ένστασης και περαιτέρω αναφέρει ότι δεν τους επιδόθηκε ειδοποίηση παραπομπής σε διαιτησία και επομένως η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε από τον διαιτητή με έλλειψη και υπέρβαση δικαιοδοσίας. Ουδέποτε τους επιδόθηκε προσωπικά και κανονικά οποιαδήποτε ειδοποίηση για την ακρόαση με αποτέλεσμα να στερηθούν του δικαιώματος ακρόασης που διέπει και τη διαδικασία διαιτησίας. Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Bασικός λόγος της ένστασης αλλά και ουσιαστικό θέμα της αγόρευσης των συνηγόρων των καθ'ων η αίτηση ήταν ότι δεν επεδόθηκε σε αυτούς ειδοποίηση για τη διαιτησία. Στην ένορκη της δήλωση η καθ'ης η αίτηση 2 αναφέρει ότι δεν επιδόθηκε ούτε στην ίδια ούτε και στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3 ειδοποίηση για να παραστούν στη διαιτησία. Για το ίδιο θέμα κάνει εκτεταμένη αναφορά η κα Κουδουνάρη στη δική της αγόρευση. Η καθ'ης αίτηση 2 όμως δεν λέει την αλήθεια αφού απλή ανάγνωση της απόφασης του διαιτητή η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην αίτηση, φανερώνει ότι οι καθ'ων η αίτηση 1 και 2 ήταν παρούσες ενώπιον του Διαιτητή στις 27.2.14 ημερομηνία που εκδόθηκε η απόφαση του διαιτητή. Στο ίδιο τεκμήριο το οποίο δεν αμφισβητήθηκε, ο διαιτητής αναφέρει πως οι καθ'ων η αίτηση ειδοποιήθηκαν κατάλληλα, οι καθ'ης αίτηση 1 και 2 ήταν παρούσες και παραδέχθηκαν το χρέος τους, ενώ ο καθ'ου η αίτηση 3 απουσίαζε. Αναφορά όμως στο γεγονός ότι ειδοποιήθηκαν οι καθ'ων η αίτηση γίνεται και στα Τεκμήρια Β, Γ και Δ που επισυνάπτονται επίσης στην αίτηση τα οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκαν όπου φαίνεται ότι ο διαιτητής με ειδοποίηση του ημερομηνίας 22.1.14 καλούσε τους καθ'ων η αίτηση να παρευρεθούν στη διαδικασία. Ως εκ τούτου, οι καθ'ων η αίτηση και ιδιαίτερα οι καθ'ων η αίτηση 1 και 2 δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι δεν ειδοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να στερηθούν του δικαιώματος ακρόασης. Είναι η θέση των καθ'ων η αίτηση ότι η απόφαση του διαιτητή δεν μπορεί να εγγραφεί γιατί δεν εκδόθηκε στη βάση οποιωνδήποτε συνυποσχετικών συμφωνιών, για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των καθ'ων η αίτηση. Αυτό προβλέπεται από τον ίδιο τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/
- Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπου σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ συνεργατικής εταιρείας και μελών καταθετών, οφειλετών και/ή εγγυητών τους, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιονδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου προνοεί ότι ο Έφορος μπορεί να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου 6 ή μέχρι την έκδοση τους σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών θεσμών του 1987-2012. Ο Κανονισμός 78 της ΚΔΠ 142/87 ρυθμίζει το ζήτημα παραπομπής διαφοράς στον Έφορο ακολουθώντας τις πρόνοιες του άρθρου 52 του Νόμου και αναφέρει τα εξής: "78
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά, αυτή παραπέμπεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου 52 εις τον Έφορον.
(2)Η τοιαύτη παραπομπή θα γίνεται δι' εγγράφου εκθέσεως η οποία θα χρονολογήται και απευθύνεται προς τον Έφορον, θα υπογράφεται υό του μέρους το οποίον συντάσσει ταύτη, θα ορίζη την διαφοράν και θα περιέχη πλήρεις λεπτομέρειες.
(3)Άμα τη λήψει της τοιαύτης παραπομπής ο Έφορος δύναται: (α) Να επιχειρήσει συνδιαλλαγή ή (β) να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση εις ένα ή τρεις διαιτητάς.» Η παρούσα διαφορά εμπίπτει στις διαφορές που παραπέμπονται σε διαιτησία στη βάση της πιο πάνω νομοθεσίας και συνεπώς το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου δεν τυγχάνει εφαρμογής. Σύμφωνα επίσης με το εδάφιο 4 του άρθρου 52 οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποίησης της σ' αυτόν και στην περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη προθεσμία τότε η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο όπως να ήταν απόφαση Πολιτικού Δικαστηρίου. Παρά το γεγονός ότι η απόφαση του διαιτητή επιδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση στις 26.8.14 όπως φαίνεται από τα τεκμήρια Β, Γ και Δ, οι καθ'ων η αίτηση τίποτε δεν έπραξαν και ως εκ τούτου η απόφαση ημερομηνίας 27.2.14 είναι τελική. Κανένας από τους λόγους ένστασης δεν είναι βάσιμος και ο ισχυρισμός των καθ'ων η αίτηση ότι δεν είναι μέλη του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου δεν μπορεί να εξεταστεί στο στάδιο αυτό, θα μπορούσε όμως να τεθεί στο διαιτητή από τις καθ'ων η αίτηση 1 και 2 όταν παρουσιάστηκαν ενώπιον του. Το άρθρο 52 του Ν.22/85 αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση της αίτησης και θα προχωρήσω στην εξέταση του που είναι και το μοναδικό αντικείμενο αυτής της αίτησης αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, «η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης σαν απόφασης Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας ζήτημα τύπου» και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει θέματα που αφορούν την ουσία της απόφασης του Διαιτητή. Φαίνεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και την ένορκη δήλωση του επιδότη Παναγιώτη Κανάρη ότι στις 26.8.14 η απόφαση του διαιτητή επιδόθηκε νόμιμα στους καθ'ων η αίτηση και η προθεσμία των 21 ημερών έληξε χωρίς στο μεταξύ να καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή. Τα όσα οι καθ'ων η αίτηση αναφέρουν στην ένσταση τους θα μπορούσαν να τεθούν ενώπιον του Διαιτητή αφού οι καθ'ων η αίτηση 1 και 2 ήταν παρούσες στη διαδικασία ή να είχαν προωθηθεί ως λόγοι έφεσης εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση. Ο δικαστικός έλεγχος ασκείται μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και οι τυπικές αυτές προϋποθέσεις όπως αναφέρω πιο πάνω έχουν εκπληρωθεί. Ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 27.2.14 στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ'ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - εγγραφή διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο