Αντρέας Γιωρκάτζιης Δ.Ε.Π.Ε. ν. Luise Wilson, Αρ. Αγωγής: 5052/15, 8/1/2016

(1)(ε) του περί ετησίων αδειών μετ' απολαβών Νόμο 8/67 και ήταν η εισήγηση του ότι αρμόδιο δικαστήριο είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Γιωρκάτζιη η οποία ανέφερε ότι το παρόν Δικαστήριο είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης γιατί αιτία αγωγής είναι η παράβαση υποχρεώσεων της εναγόμενης-καθ'ης η αίτηση που απορρέει από τη σύμβαση εργοδότησης της και ιδιαίτερα του καθήκοντος της για πίστη και εμπιστευτικότητα και δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Το θέμα της δικαιοδοσίας αφορά ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί ακόμη και αυτεπάγγελτα να εγερθεί και να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα εξετάζεται με βάση το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και των ισχυρισμών που προβάλλονται σε αυτή (Ιnteramerican Insurance Co Ltd v. Μακρίδου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1529). Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της Γενικής Οπισθογράφησης Απαίτησης αφού δεν έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες που είναι δικηγορική εταιρεία, απαιτούν εναντίον της εναγομένης διατάγματα και αποζημιώσεις στη βάση παράβασης σύμβασης και ή καθήκοντος εμπιστευτικότητας. Όπως φαίνεται επίσης μέσα από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γιωρκάτζιη διευθύνοντα σύμβουλου των εναγόντων που συνοδεύει την αίτηση, ήταν εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας εργοδότησης της εναγομένης το καθήκον εχεμύθειας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ανδρέα Γιωρκάτζιη η εναγομένη-καθ'ης η αίτηση με τη συμπεριφορά της παρέβηκε την υποχρέωση αυτή αφού όπως είναι πάντα ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση, η εναγόμενη αποκάλυψε σε τρίτα πρόσωπα εμπιστευτικές πληροφορίες των εναγόντων. Το άρθρο 12

(1)(ε) του Ν.8/67 στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Φλουρέντζος, αναφέρει ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει αποκλειστική δικαιοδοσία για «αυτοτελείς αξιώσεις που εγείρονται από τη σύμβαση εργασίας και περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ετήσιες άδειες, δεδουλευμένο ημερομίσθιο, φιλοδώρημα, δέκατο τρίτο μισθό και οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα προκύπτει από νόμο, κανονισμό, έθιμο, ατομική ή συλλογική σύμβαση». Είναι σαφές από το περιεχόμενο τόσο της Γενικής Οπισθογράφησης, όσο και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ότι η βάση αγωγής είναι η ισχυριζόμενη εκ μέρους της εναγομένης παραβίαση της υποχρέωσης της για εχεμύθεια. Δεν αποτελεί εργατική διαφορά ούτε αξίωση της εναγομένης εναντίον του εργοδότη της αλλά ούτε και απαίτηση της για οποιοδήποτε δικαίωμα προκύπτει από νόμο, κανονισμό, έθιμο, ατομική ή συλλογική σύμβαση. Η έννοια «αυτοτελείς αξιώσεις» ερμηνεύεται πάντοτε μέσα στο γενικό πλαίσιο του εδαφίου (ε) που αφορά θέματα που προκύπτουν από τη σύμβαση εργασίας αλλά αναφέρονται στις απαιτήσεις και τα δικαιώματα των εργοδοτουμένων. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η βάση αγωγής και οι ισχυρισμοί των εναγόντων εναντίον της εναγομένης δεν εμπίπτουν στο Ν.8/67και το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δεν είναι το αρμόδιο Δικαστήριο αλλά αντίθετα αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - θέμα δικαιοδοσίας Δικαστηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο